berk (@arber)

arber 5 months ago

Kendimi, yıldızların arasında, onların parlaklığı yerine gözlerimi karanlığa dikmiş halde buluyorum.

arber 2 weeks ago

The Menu

Mark Mylod

180 Gönderi

Uzun zamandır konusu bakımından bu kadar ilginç bir filme denk gelmemiştim. "Bir şeyler yerken gerçekten değerini bilip seviyor muyuz ya da sadece tüketiyor muyuz?" sorusuna cevap arayan bir filmdir. Kısaca konusuna değinecek olursam, lüks bir adadaki restorana davet edilen seçkin…devamıUzun zamandır konusu bakımından bu kadar ilginç bir filme denk gelmemiştim. "Bir şeyler yerken gerçekten değerini bilip seviyor muyuz ya da sadece tüketiyor muyuz?" sorusuna cevap arayan bir filmdir. Kısaca konusuna değinecek olursam, lüks bir adadaki restorana davet edilen seçkin misafirlerin başlarına gelenler anlatılır. Unutulmaz bir akşam için hazırlanan menüde gecenin ilerleyen saatlerinde menünün sadece yemeklerden ibaret olmadığı anlaşılır. Öncelikle salt korku ve kan görmek isteyenler için film, pek fazla tatmin edici olmayabilir. Bazı sahnelerde komedi unsurları iyi yedirilmiş ve filmin başından sonuna rahatsız edici bir gerilim havası var. Filmde zenginlerin ve gastronomi dünyasının süslü tabakları ile dalga geçildiği düşünülse bile ana tema daha derindir. Şef Slowik hayatını başarılı bir şekilde sürdürmüş, çoğu başarıyı elde etmiş bir konuma gelmiştir. Mutlulukla yaptığı üretim artık başkalarının değer vermediği bir çöp haline gelmiştir. Artık sadece emek yerine marka, prestij ve gösteri sunmaktadır. İnsanlar onun yemeklerini tatmak yerine sadece lüks için gelir. Kariyerinin zirvesine ulaşan şef için hayatın bir anlamı kalmadığında son gösterisini büyük bir ihtişamla yapmak ister ve imzasını unutulmaz şekilde bırakır. Şef Slowik, adanın sınırları içerisinde adeta bir tanrı figürüne dönüşür. Misafirlerin kaderi daha en başından çizilmiştir. Restoran ise yemek sunulan bir mekandan çok, günahların yargılandığı sembolik bir mahkeme gibidir. Servis edilen her tabak karakterlerin ahlaki çöküşünü ve iç boşluğunu temsil eder. Şefin tüm bu yaptıkları salt bir acı çektirme ziyafeti değildir. Çünkü filmin sonunda, Friedrich Nietzsche'nin meşhur "Tanrı öldü" sözünü hatırlatması gibi kendi ve çalışanları - tanrının melekleri- ölümle kucaklaşır. Gösterinin sonunda Margot dışında herkes ölür. O, sistemin parçası olan dişlilerden biri değildir; rol yapmayı reddeder ve sıradan kalmayı seçer. Hayatını kurtaran kritik hamle ise şov yemekleri yerine aç olduğunu söyleyip basit bir hamburger istemesidir. Bu talep şef tarafından kabul edilir çünkü gösterişten uzak, samimi ve gerçektir; sistemin kurallarını kıran tek insani eylem haline gelir. Tyler karakterine de ekstra bir paragraf ayırmak istiyorum. Onun durumu, restorana gelen diğer seçkin konuklardan farklıdır. O çevresinde ne olup bittiğini umursamaz. Tek gerçekliği yemek teknikleri ve şef olmuştur. Bilgisi vardır ama hiçbir şey üretemez. Oyuncu olmaktan çok sadece seyircidir. Yaratıcılıktan uzak modern insanların bir örneği gibidir. Genel olarak içinde çok fazla anlam barındıran güzel bir filmdir. Özellikle tüketim dünyasında insanların hiçbir şeye değer vermeden yaşamasına, aslında kendi kendini tükenmesi üzerine düşündürür. Şov dünyasında herkes şovmen olmak üzere yer etmeye çalışırken emeğin değeri nedir?

arber 1 month ago

Canım Kardeşim

Ertem Eğilmez

44 Gönderi

Öyle bir film ki, ara ara izler ve ağlarım. Yıllar önce bir şişe viskiyi bu filmle bitirdiğim zaman olmuştu. Milyon dolarlık bütçeli filmler izlesem bile bu filmin verdiği duygusallık ve çaresizlik çoğu filmde yok. Filmin konusu basitçe, yoksul iki genç…devamı

arber 1 month ago

Güvercin Terbiyecisi

Hakan Cengevran Yazıcı

2 Gönderi

Sağlam bir konuya sahip olmasına rağmen zayıf kalmış bir yapım. Konusuna değinecek olursam; ailesini trafik kazasında kaybeden ve belden aşağısı felç kalan Tamer ile Asperger sendromlu Safa'nın yollarının kesişmesini ve zamanla gelişen arkadaşlıklarını anlatıyor. Filmi açarken gerek dram yönünden gerekse…devamı

arber 1 month ago

Kapan

Jordan Peele

158 Gönderi

IMDb puanını görerek izlemeye karar verdiğim Get Out (2017), korku ve gerilim türlerini başarılı şekilde harmanlayan, özellikle de gerilim atmosferini baştan sona korumayı başaran bir film. Filmin açılışında duyduğumuz Run Rabbit Run şarkısı aslında hikayenin ilerleyen bölümlerinde karşılaşacağımız birçok detayı…devamı

arber 1 month ago

Savage Salvation

Randall Emmett

2 Gönderi

"Ben basit bir adamım; Robert De Niro'yu görünce filme tıklarım." diyerek açtığım düşük bütçeli intikam filmlerinden biri oldu Salvage Salvation. Film, küçük bir kasabayı etkisi altına alan uyuşturucu sorununa bulaşan genç bir çiftin, evlilik arifesinde yaşadıkları trajediyi ve sonrasında gelişen…devamı

arber 1 month ago

Boneyard

Asif Akbar

4 Gönderi

Tamamen zaman kaybı olan bir film. Konusu; gerçek hayattan uyarlanan, 11 kadının ölümünden sorumlu seri katilin arandığı bir film diyebiliriz. Mel Gibson görünce filmi açmaya karar verdim lakin hayatımdan çalınan bir buçuk saat oldu. Tamamen kopuk diyaloglar, oyunculuklar desen orası…devamı

arber 2 months ago

Crime 101

Bart Layton

11 Gönderi

Suç ve gerilim türünde dikkat çeken yapımlardan biri olan Crime 101, güçlü oyuncu kadrosuyla öne çıkarken izleyiciye rafine ve kontrollü bir anlatım sunuyor. Yüzeyde klasik bir dedektif hırsız hikayesi izlenimi verse de, filmin asıl gücü karakterlerin iç dünyasına yaptığı derin…devamı

arber 2 months ago

Göğü Delen Adam

Erich Scheurmann

32 Gönderi

1920 yılında yayımlanan Göğü Delen Adam, Avrupa’da kısa süre yaşayan Samoalı Tuavii’nin gözlemlerini çarpıcı bir dille aktarıyor. Tuavii, Avrupa’da bulunduğu süre boyunca gördüklerini kendi halkına aktarırken, onların “medeniyet” adı altında yozlaşmasını istemediği için bu düşüncelerini bizimle paylaşıyor. Ona göre Papalagi…devamı1920 yılında yayımlanan Göğü Delen Adam, Avrupa’da kısa süre yaşayan Samoalı Tuavii’nin gözlemlerini çarpıcı bir dille aktarıyor. Tuavii, Avrupa’da bulunduğu süre boyunca gördüklerini kendi halkına aktarırken, onların “medeniyet” adı altında yozlaşmasını istemediği için bu düşüncelerini bizimle paylaşıyor. Ona göre Papalagi (beyaz insan), doğadan kopmuş, hayatın özünü kaybetmiş ve kendi yarattığı düzenin kölesi haline gelmiş bir varlıktır. Genelde Avrupalıların “medeniyet götürüyoruz” diyerek başka toplumları yerdiği, hatta yok saydığı hikayeleri çokça duymuşuzdur. Ancak bu kitapta anlatılanlar, alıştığımız bakış açısının tersine, dışarıdan gelen bir gözün Avrupa insanına yönelttiği genel bir değerlendirme niteliği taşıyor. Söyledikleri aslında bir eleştiri değil, onun çocuksu ve saf zihninden çıkan, halkının gözünü açma isteğidir. Tuavii’nin anlatımı, adeta doğrudan gerçekliğin içinden koparılmış satırlar gibidir. Papalagi dediği insanlar, zamanı sürekli kovalar, onu parçalara böler ve hep bir yere yetişmek zorundadır. Çünkü zaman hiçbir şekilde beyaz insana yetmez. Papalagi için değerli olan şeyler çoğu zaman doğallıktan uzaktır. Sahip olduklarıyla kendilerini tanımlar, sahip olmadıklarıyla eksik hissederler. Bu yüzden para, onların hayatının merkezine yerleşmiştir. İnsanlar kalabalıkların içinde yaşar ama birbirlerine gerçek anlamda yakın değildir. Herkes kendi dünyasında, kendi telaşı içinde kaybolmuştur. Betonların gölgesinde geçen yaşamlar, insanı doğadan koparmış ve özünden uzaklaştırmıştır. Gökyüzünü görmek için başlarını kaldırmayı bile unutan bir hayatın içine hapsolmuşlardır. Papalagi, hayatı anlamaya çalışmak yerine onu kontrol etmeye çalışır. Oysa Tuavii’ye göre hayat, kontrol edilecek değil, hissedilecek bir şeydir. Bu bakış açısının içinde din anlayışı da benzer bir yer tutar. İnancı belirli kalıplara, zamanlara ve mekanlara sıkıştırmayı anlamlandıramaz, gerçek inancın hayatın tamamına yayılan doğal bir his olması gerektiğini düşünür. Sonuç olarak, okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Sayfa olarak kısa olsa da insanda okurken gerçekten etki bırakan bir eser. Çünkü direkt olarak bir yerlinin gözünden Avrupa'ya egzotik bir bakış açısı sunarken, günümüz dünyasına dair, "Evet, gerçekten bazı şeyleri göremiyoruz" dedirtiyor.

arber 3 months ago

Greenland: Kıyamet

Ric Roman Waugh

10 Gönderi

Spoiler içeriyor Genelde bu tarz devam filmlerinde, ilk filmin önüne geçmeyeceği düşüncesiyle filmi izlemeye karar verdim. Beni şaşırttı mı tabi ki hayır. İlk filmin dram ve gerilim havasından zerre eser yok. Filmin, birçok sahnesi yetersiz işlenmiş ve mantık hatalarıyla dolu bir şekilde…devamı