Raf Yorumu: . (@petrell)

"Söylesene "dedi." Kimin cezalandırılmayı hak ettiğini, kimin hak etmediğini neye göre karar veriyorsun? Bu yüreğin çürümüş, diğerininse sağlam olduğunu nasıl kesinlikle bilebilirsin? Ya hata yaparsan? " Yüreklerimizde gerçekte ne olduğu bilinseydi kaçımız affedilirdi? Dün öğlen vakti başladım YouTube'da sesli kitap…devamı"Söylesene "dedi." Kimin cezalandırılmayı hak ettiğini, kimin hak etmediğini neye göre karar veriyorsun? Bu yüreğin çürümüş, diğerininse sağlam olduğunu nasıl kesinlikle bilebilirsin? Ya hata yaparsan? " Yüreklerimizde gerçekte ne olduğu bilinseydi kaçımız affedilirdi? Dün öğlen vakti başladım YouTube'da sesli kitap versiyonunu dinlemeye. 13 saatlik iki video:)) Çok isteyince gözüm görmüyor arkadaşlar olabilir böyle şeyler az önce bitirdim hayatsizim işim gücüm yok evet:)) Okuyan kişi çok iyiydi ama bu uzunluğa yine değerdi akıp gidiyor çünkü kitap. Bazı kitapları iyi ki dinlemişim diyorum bunun da filmini ben kendi zihnimde çektim:)) Benim zevklerim de bunlar... Sevdiğim alıntıları bırakacağım dönüp tekrar tekrar okumak istiyorum♥️ 🕯️... Bana yara izlerini göstermiş, karşılığında da benim hiç yaram yokmuş gibi yapmama izin vermişti... Yara izlerini yok etmeyi önerdim.Başını iki yana salladı."Kendimi nasıl tanıyacağım?" Düşünceye yaraymış gibi dokundum, ne kadar acıdığına baktım. Bende, benim zaten açmadığım bir yara açması mümkün değildi. İçinde bir okyanus dolusu keder vardı. En iyi demir bile fazla dövülürse pürtüklenir.. Yeterince zaman verirseniz yaraların çoğu kendiliğinden iyileşir. 🕯️... Hayatım boyunca trajedinin beni bulmasını beklemiştim. Bulacağından hiç kuşkum yoktu çünkü başkalarının hak ettiğimi düşündüğünden daha fazla arzum, isyanım ve gücüm vardı, yıldırımları üstüne çekecek şeylerdi bunlar. Bütün o süre boyunca kabuğumu kırmayı beklediğimi söylemek isterdim ama korkarım zamanın sonuna dek bütün o kör acılardan başka bir şey olmayacağına inanarak akıntıyla sürüklenip durdum. Ama içimde korkudan ve dehşetten, göklere bakıp kimin bana ne yapacağını düşünmekten bıkıp usanmış bir yer vardı. Yaptığın her şeyde en büyük zorluklarla uğraşma konusunda hep ısrar etmedin mi şimdiye dek? O kadar çok hata yapmıştım ki karmakarışık düğümlerinin arasından yolumu bulup da ilk hatama dönemiyordum. "Bir yüreğin çatladığı bir an var mıdır? Ama çatlak bir yürek yeterli değildi ve ben bunu bilecek kadar akıllanmıştım" "İlk dersimdi bu, görünenlerin pürüzsüz, tanıdık yüzü altında, dünyayı ikiye ayırmak üzere bekleyen bir başka yüz vardır." “Bir zamanlar tanrıların ölümün zıttı olduğunu düşünmüştüm ama artık her şeyden daha ölü olduklarını görüyorum çünkü hiç değişmiyorlar ve hiçbir şeyi ellerinde tutamıyorlar.” “Bir keresinde ona, nasıl yaptığını, dünyayı bu kadar açık seçik anlamayı nasıl başardığını sordum. Meselenin kıpırdamadan durup hiçbir duygu göstermeden başkalarına kendilerini açığa vuracak alan bırakmaktan ibaret olduğunu söylemişti.” 🕯️... Senin için bu dünyada hiçbir şey yok. Ama bir gün, belki, kendin için bir şey inşa edersin. Pişmanlıklar ve seneler beni yekpâre bir taş gibi biçimlendirmişti. Ama sadece döküldüğüm bir kalıptı bu. O biçimde kalmak zorunda değildim. "Tekrar tekrar söylerdim. Duvarların içeriden çürümüşse, bunun tek bir çaresi vardır." ... Hepsini yık ve yeniden inşa et. Kendi gücünü yaratmayı öğrenen bir kadından daha tehlikeli bir şey yoktur. “Güçlü olmak, başkalarını kontrol etmek değil; kendi içindeki gücü keşfetmek ve ona güvenmektir.” Bir ölümlünün yaşamında ölüm hariç herhangi bir mecburiyet yoktur.