. (@petrell)

"Bengü il tuta olurtaçı sen Türk budun"

youtu.be/ZYboTuuXcSk?si=ymQyOu04sSxtfhgq

Joined at March 2021

7 Followers 0 Following

Follow Message Statistics

325

Post

600

Movie

Serie

391

Book

petrell 2 months ago

Türkçe İbadet 1-2 Cilt

Cemal Kutay

1 Gönderi

Bir ülke ki camiinde Türkçe ezan okunur, Köylü anlar manasını namazdaki duânın. Bir ülke ki mektebinde Türkçe Kur'ân okunur. Küçük büyük herkes bilir buyruğunu Hüdâ'nın. Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın! Bir ülke ki toprağında başka ilin gözü yok, Her…devamıBir ülke ki camiinde Türkçe ezan okunur, Köylü anlar manasını namazdaki duânın. Bir ülke ki mektebinde Türkçe Kur'ân okunur. Küçük büyük herkes bilir buyruğunu Hüdâ'nın. Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın! Bir ülke ki toprağında başka ilin gözü yok, Her ferdinde mefkure bir, lisan, âdet, din birdir. Meb'üsânı temiz, orda Boşolar'ın sözü yok, Hududunda evlatları seve seve can verir; Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın! Bir ülke ki çarşısında dönen bütün sermaye, San'atına yol gösteren ilimle fen Türk'ündür; Hirfetleri birbirini daim eder himaye; Tersaneler, fabrikalar, vapur, tren Türk'ündür, Ey Türkoğlu, işte senin orasıdır vatanın! Ziya Gökalp Uzun ve güzel bir serüvenin sonuna geldim. Mükemmel bir kitap. Bolca tarih, akademik şahsiyetlerimiz, özgün fikirler, ufku açan bilgiler, acımasız gerçekler içeriyor... Bu kitabi tabii ki birkaç paragrafla anlatmam mümkün değil. Benim için önemli kısımlar: HAKİKATLERİ KONUŞMAKTAN KORKMAYINIZ! Türk milletine doğru ve güzeli veriniz, anlatınız, muhakkak kucaklar. Mustafa Kemal Atatürk Dünyada hiçbir millet dinini, ibadetini kendi dili dışında yaşamıyor. Türkler hariç !!! 1415 yıldır dil faşizmi altinda ibadetimizi Arapça yapmak zorunda kaldık. Kur'an'da böyle bir emir geçmemesine rağmen? Türk insanı papağan olmadığını kavrayıp kulluk ödevini anadiliyle yerine getirecek!(Kamet(namaza durma) Ezan (namaza çağrı) ve Hutbe Atatürk'ün son zamanlarında Türkçe veriliyordu... Bizim hasretimiz işte bu Kur'anını dilinle oku, dilinle ibadet et, evrensel değerini kafan ve kanınla sağladığın İslamiyet'i öz dilinle tatbik et. Anasütü kadar hakkın! Sebebi tamamen siyasi. Teokratik devlet yönetiminin getirdiği baskı.Yavuz Sultan Selim'in hilâfeti getirmesiyle beraber iyice artan Arap misyonerliğinin bizi esir etmesi. Çünkü Kur'an'ı sadece softanin tekelinde dini onların yorumlamalari ve hatta fermanlariyla yaşamak zorunda kaldık. (O kadar acizlerdi ki Araplarin cahiliye adetlerini din adı altında zamanla şeriate çevirerek mezheplerle içtihadlarla bütün Müslümanlari uygarliktan alikoydular. Hâlâ Orta Doğu batakliğina çekmeye çalışıyorlar. Türk milleti bunlara rağmen boynundaki prangalarla ne güçlü ve dirençlidir ki isyan etmemiş kanını oluk oluk akıtmış İslam'ın nurunu içine alan nadir ruhlu millet olmuştur.Vefa Türk'ün Şiarıdır. Bir düşünün Allah aşkına İslam'ı evrenselleştiren en iyi yaşayan yaşatan Türkler çoğu zaman Kur'an'a derinden saygı duymuş kendi ruhunun asilliğiyle bütün ilerlemeleri sağlamıştır. Eşref Kuşçubaşi'nin anılarında geçen bir Osmanlı askerinin Arap kadınının deve etine şarkısını ağlayarak dinlemesi ve komutanın bunu yadırgaması ibretliktir. Tertemiz Türk evladı ibadetini anlayarak hissederek yapma kulluk hakkinda mahrum olduğu gibi bir de o topraklarda Arap ihanetleri yüzünden binbir işkenceye maruz kalarak can vermiştir.Hilafet için orada olan jandarmaliğindan başka bir kâri olmayan Türk milletini her anlamda sömürdüler. Atatürk'e kadar...

petrell 1 week ago

YASİN SURESİ Yasin Kur'an'ın hükmü kesin! Sen Rabbin arza elçi gönderdiklerindensin; Doğru yol üstündesin; Ataları önderden yoksun bir toplum için İlk uyarmadır sesin. Varsın yitikler senin sözünü dinlemesin, Kader zincirlerini boynunda sürüklesin; Sen Kur'ana uyanı Allah'ını sayanı Tam uyarmış demeksin.…devamıYASİN SURESİ Yasin Kur'an'ın hükmü kesin! Sen Rabbin arza elçi gönderdiklerindensin; Doğru yol üstündesin; Ataları önderden yoksun bir toplum için İlk uyarmadır sesin. Varsın yitikler senin sözünü dinlemesin, Kader zincirlerini boynunda sürüklesin; Sen Kur'ana uyanı Allah'ını sayanı Tam uyarmış demeksin. Ona müjdele, de ki: Mükafat göreceksin; Murada ereceksin; Cennete gireceksin İnsanoğlu ne yapmış, ne yapacak biliriz; Hesabını sormaya ölüyü dirildiriz; Her şeyi yazdık, çizdik, kestirdik önceden biz. Anlatsana, o şehrin başına gelenleri: Gönderdik ya onları biz iki Peygamberi; Baktık ki inanan yok, bir üçüncü gönderdik, Islah olsunlar diye imkân verdik, yolverdik; Yine inkâr ettiler, kötülüğe gittiler, Güldüler, söylendiler "Ne demekmiş Peygamber "Biz haktan gönderildik dediler bizimkiler: Onlar yine güldüler, söğdüler dizi dizi Uğursuzlar, defolun, yoksa taşlarız sizi Yüzünüzden yağıyor, başımıza belalar. Bizlersiz başınıza daha çok gelecek var; Uğur, öğüt bizdendir; Uğursuzluk sizdendir! Böyle tartışırlarken şehrin ucundan bizi Geldi soluk soluğa, gür sesle şöyle dedi: "Bu, ne hile ne oyun. Hemen bunlara uyun; Bunlardır hak Peygamber, Ne kandırırlar sizi Ne bir ücret isterler! O sesi duydum madem Durabilir miyim ben Rabbe kulluk etmeden: Odur bizi halk eden; Bizler hep ondan gelip Er geç, hep ona giden. Hangi akılla başka birine tapayım ben? Allah'sa eğer bana zarar vermek isteyen Hangi putun, fayda var hangi şefaatinden? Rabbe bel bağladım ben, Benim sözümü duyun; Bunlara uyun hemen, Hadi bunlara uyun!.." Yine homurdanmaya, kızmaya başladılar; Canını verene dek onu da taşladılar. Aldık onu cennete Hâlâ sızlanıyordu "Ne olur kavmim de erseydi bu izzete..." O kavme ne bir ordu, ne sel, ne de zelzele; Sadece bir kükreme! Ödleri patlayarak serildiler yerlere... Nice toplum, bu çeşit akıbeti hakketti, Onları gazabımız helak etti, yok etti. Dünyadan nice kavmi sildik biz kaç kereler; Hepsi huzurumuzda hesap vermek üzreler... Meydandayken: Toprağa hayat getirdiğimiz, Tane bitirdiğimiz, Meyva yetirdiğimiz, Yerlere çeşit çeşit tohumlar attığımız, Yerlerde gürül gürül sular akıttığımız, Yine mi farketmezler, Doğru yola gitmezler, Yine mi şükretmezler? Bizdeki eşsiz güce Belgedir gündüz-gece; Karanlıkta dinlenir, ışıkta çalışırlar; İnsanlar yaşamaya böylece alışırlar. Öylece gece olur ki, ay büyür kaderince, Sonra, bir de bakarsın, hurma dalından ince; Ne güneş, yetişir de kararır ayın yüzü; Ne gece bir an için geçebilir gündüzü: Hepsi de gökyüzünde Yüzer kendi izinde. Görseler bunlardan da üstün belgeler vardıy Bitkiler - hayvanlarla boğulup kalırlardı Tufanda hepsini bir gemiye yüklemesek İmdada kim gelirdi biz boğmayı dilesek? Her haliyle borçludur şu insan oğlu bize; Yaşayıp geçinmesi bağlı takdirimize... Sonradan görmelere biri dese insanca "Allah'ın verdiğinden kula verin/bir parça" Derler ki "Rab dilese doyururdu kendisi" Bir tek biz mi olalım her açın efendisi?" Bu, bir saçma bahane; bir açık sapıtmadır. "Sonunda hayır vardır" deşeniz, cevap hazır: "Görmedik biz bu va'din geldiğini yerine!" Örnek oladursunlar onlar birbirlerine; Gün geldi mi bir emir, Bir davranış elverir; Uykudan kalkmış gibi kalkıp kabirlerinden; "Kim uyandırdı?" diye sorarlar birbirinden. O gün Rabbin kurduğu mahkemeye girilir; Herkese yaptığının karşılığı verilir; İyiler, şevk içinde, gider, cennete konar; Tann'nın sesi, canı serinleten bir pınar, Çağıldar başlarının ucunda: "Selam size!" Aynı ses gür ve korkunç: "Suçlular! Gelsenize "Şeytana uydunuzdu dünyada, birçok işte, Size uygun düşen yer: Cehennem budur işte!" Ağızları mühürlü, kilitlenmiş dilleri Ne inkâra mecal var, ne te'vile boş yere; Bir bir tanıklık eder ayakları, eleri, Derler, "Bizi kullandı şu şu kötülüklere!" İsteseydik onları çarpardık yaşarken de; Çıkmazdı içlerinden konuşan da, gören de... Niye O'na uymazlar, aslını düşünmezler: Ne sihirbaz, ne şair; O sadece Peygamber. Ne söylemişse çıkar, bir belirli zamanda, Her şeyi açıklayan, öğüt veren Kur'an'da, Binbir bağıştan biri yeter, hatırlasalar, İnsan için halkoldu, süt ve et veren davar; Hālā nankör ve gâfil, ona bile taparlar. Cansız veya ölümlü, putun da ne hükmü var? Üzülme ya Muhammed! Çabaları nafile... Bir eski mezar görse bir münkir gelir dile "Bu mu dirilecekmiş? Bir avuç kemik kaldı!" Hey bir damla pıhtıdan yaratılan zavallı! Seni öyle var eden, bunu diriltir elbet: Yeşil ağaçtan kızıl ateş yaratan kuvvet... Cümle yarattıkları, yeri-göğü var eden; Kemikten yeni insan türetemezmiş, neden? O, her şeyi yaratan, gören, bilen, bildiren; Ol deyince olduran, öl deyince öldüren. Onunla var oldunuz, onunla gerçeksiniz, Ondan kopup geldiniz, O'na döneceksiniz. (B.K. ÇAĞLAR)

petrell 1 week ago

FECR SURESİ Hakkıyçin şu sabah ağartısını, Gecenin kaybolan karartısını, Yıldızların sönen parıltısını; Bir düsün: Allah'ın ne yaptığı Ad'a, Irem'e ki boy atardı semada, O sehre ki eşi yoktu dünyada Semud'a ki saray oyardı dağda, Firavn'a tek hakimdi o çağda. Onlar…devamıFECR SURESİ Hakkıyçin şu sabah ağartısını, Gecenin kaybolan karartısını, Yıldızların sönen parıltısını; Bir düsün: Allah'ın ne yaptığı Ad'a, Irem'e ki boy atardı semada, O sehre ki eşi yoktu dünyada Semud'a ki saray oyardı dağda, Firavn'a tek hakimdi o çağda. Onlar kulluklarını unutup azdılar da Yediler, Rabbin gazap kamçısını ard-arda! Allah ki, gün gelmeyip kesmeyip yollarını Gözetler ta yukardan ta içerden kullarını; Allah ki, insanlara açmış kollarını Onları hayat boyu büyütür, dener, sinar. İnsana, nankör, yitik, ne bir yoksulu anar Ne kimsesiz yoksulu bulup derdiyle yanar; Cok kere ummadığı hazır mirasa konar, Harcar da onun son meteliğe dek Düşünmez fakire biraz pay gerek; Düşer yarasaca karanlıklara Malının üstüne kanat gererek. Gün gelip gökyüzü göz göz olunca, Cehennem bir ateş deniz olunca., Yeryüzü yamyassı dümdüz olunca, Aklını başına toplar ya insan Ne çare çok geçtir artık o zaman! Döver dizlerini, döver durmadan: "Eyvah bu gafletten ne geç aymışım! Ah keşke vaktinde anlasaymışım!" Söylenir, çırpınır, kıvrana-yana; Tanı, öylesine kıyar ki ona Çekeceği azap hiç ermez sona... Sen en iyi insan, sen ey mutlu can, Vicdanında huzur, kalbinde iman; Şüpheden vaktiyle sıyrılmış olan; Tanrıya sığınan, rızkına kanan! Yüzün var çıkmaya benim karşıma; Makamın cennettir, korku taşıma! İNŞİRAH SURESİ Biz senin gönlünü şenletmedik mi? Sırtındaki yükü hafifletmedik mi? Bükmüyor muydu o yük belini? Adını sanını yüceltmedik mi?.. Her zorlukta bir kolaylık var elbet; Artır başarını, Tanrıya şükret ZİLZAL SURESİ Bir olunca yerin yokuşu düzü, Depreniverince bütün yeryüzü, Ağırlıklarını silkince toprak; Yaşayanlar, çırpınacak, şaşacak. Dünyanın kaderi gelecek dile; Vuracak cesetler dışa, sahile; Hayattan hesaba geçmiş nesi var Doğrulup görecek ölmüş olanlar. Hayr işleyen o gün hayre erecek, Şer işleyen şer ne imiş görecek! ASR SURESİ Günün omuzlara çöktüğü saat; Yorulmuş insanın, hayat yükünü Söyleyene yüksüne çektiği saat. O vakit de sever inanan yürek, Çevresine sabrı sağlık vererek MAUN SURESİ Yazık: gösterişçin namaz kılana Yoksula yardımdan uzak kalana; Öksüzü hər görüp azarlayana; Ödünç vermeyi de ayıp sayana! Onun nasibi yok imandan yana. LEYL SURESİ And olsun şu işıyan güne, inen geceye Ve erkeği dişiyi yaratan en yüceye: Kötülağa hor gören, gerçek inana eren, Bir şey tanımayacak sonunda engel diye. Gerçeğin inkarcısı, cimri, para düşkünü Görecek ne çetinmiş ne yamanmış son günü Imdada gelemeyince ne parasi, ne mali. Ta baştan gösterdikti biz ona çıkar yolu, Bizim emrimizdedir dünya da ahiret de. Kötüler cehennemde yanacaklar elbette Bir kul ki vardım sever, bir kul ki hakkı tanır, Karşılık beklemeden iyilik yapar her sabah: Yüreği bu sayede arınır, aydınlanır; İşte böyle kulundan razıdır elbet Allah... KADR SURESİ Kur'an, Kadir Gecesi'nde inmiştir. Hayırlı işler için indikleri gecedir. Bildin mi ki Kadir Gecesi nedir? Bir gece ki bin gündüzden yücedir. Tanrının buyruğuyla, ruhların, meleklerin, Ve bu gezinti bütün gece süresincedir. Yeridir bu geceye imrense binbir fecir! YASİN SURESİ Yasin Kur'anın hükmü kesin: Sen Rabbin arza elçi gönderdiklerindensin; Doğru yol üstündesin; Ataları önderden yoksun bir toplum için Ilk uyarmadır sesin. Varsın yitikler senin sözünü dinlemesin, Kader zincirlerini boynunda sürüklesin; Sen Kur'an'a uyanı Allah'ını sayanı Tam uyarmış demeksin Ona müjdele, de ki: -Mükafat göreceksin; Cennete gireceksin. Insanoğlu ne yapmış, ne yapacak biliriz; Hesabını sormaya ölüyü diriltiriz; Herşeyi yazdık, çizdik, kestirdik önceden biz. Anlatsana, o şehrin başına gelenleri: Gönderdik ya onları biz iki Peygamberi; Baktık ki inanan yok, bir üçüncü gönderdik, Islah olsunlar diye imkan verdik, yol verdik; Yine inkâr ettiler, kötülüğe gittiler, Güldüler, söylendiler "Ne demekmiş Peygamber?" "Biz haktan gönderildik" dediler bizimkiler; Onlar yine güldüler, söğdüler dizi dizi - Uğursuzlar, defolun, yoksa taşlarız sizi Yüzünüzden yağıyor, başımıza belalar. - Bizlersiz başınıza daha çok gelecek var; Uğur, öğüt bizdendir; Uğursuzluk sizdendir! Böyle tartışırlarken şehrin ucundan biri Geldi soluk soluğa, gür sesle şöyle dedi: - "Bu, ne hiyle ne oyun. Hemen bunlara uyun; Bunlardır hak Peygamber, Ne kandırırlar sizi Ne bir ücret isterler! O sesi duydum madem Durabilir miyim ben Rabbe kulluk etmeden: O'dur bizi halk eden; Bizler hep O'ndan gelip Ergeç, hep O'na giden. Hangi akılla başka birine tapayım ben? Allah'sa eğer bana zarar vermek isteyen. Hangi putun, fayda var hangi şefaatinden. Rabbe bel bağladım ben, Benim sözümü duyun: Bunlara uyun hemen, Hadi bunlara uyun!.." Yine homurdanmaya, kızmaya başladılar; Canını verenedek onu da taşladılar. Aldık onu cennete Hala sızlanıyordu "Ne olur kavmim de erseydi bu izzete.." O kavme ne bir ordu, ne sel, ne de zelzele: kükreme! Sadece bir Ödleri patlayarak serildiler yerlere... Nice toplum, bu çeşit akibeti haketti, Onları gazabımız helak etti, yok etti. Dünyadan nice kavmi sildik biz kaç kereler; Hepsi huzurumuzda hesap vermek üzreler... Meydandayken: Toprağa hayat getirdiğimiz, Tane bitirdiğimiz, Meyva yetirdiğimiz, Yerlere çeşit çeşit tohumlar attığımız, Yerlerde gürül gürül sular akıttığımız, Yine mi farketmezler, Doğru yola gitmezler, Yine mi şükretmezler? Bizdeki eşsiz güce Belgedir gündüz-gece; Karanlıkta dinlenir, ışıkta çalışırlar; İnsanlar yaşamaya böylece alışırlar. Öylece gece olur ki, Ay büyür kaderince, Sonra bir de bakarsın, hurma dalından ince; Ne güneş, yetişir de kararır ayın yüzü; Ne gece bir an için geçebilir gündüzü: Hepsi de gökyüzünde Yüzer kendi izinde. Görseler bunlardan da üstün belgeler vardı: Bitkiler-Hayvanlarla boğulup kalırlardı Tufanda hepsine bir gemiye yüklernesek; Imdada kim gelirdi biz boğmayı dilesek? Her haliyle borçludur şu insanoğlu bize; Yaşayıp geçinmesi bağlı takdirinize... Sonradan görmelere biri dese insanca "Allah'ın verdiğinden kula verin bir parça" "Rab dilese doyururdu kendisi" Derler ki "Bir tek biz mi olalım her açın efendisi?" Bu, bir saçma bahane; bir açık sapıtmadır. "Sonunda hayır vardır" deseniz, cevap hazır: "Görmedik biz bu va'din geldiğini yerine! Örnek oladursunlar onlar birbirlerine; Gün geldi mi bir emir, Bir davranış elverir; Uykudan kalkmış gibi kalkıp kabirlerinden; "Kim uyandırdı?" diye sorarlar birbirinden. O gün Rabbin kurduğu mahkemeye girilir; Herkese yaptığının karşılığı verilir; İyiler, şevk içinde, gider, cennete konar; Tanrının sesi, canı serinleten bir pınar, Çağıldar başlarının ucunda: "selam size!" Aynı ses gür ve korkunç: "Suçlular! gelsenize." "Şeytana uydunuzdu dünyada, birçok işte, Size uygun düşen yer: Cehennem budur işte!" Ağızları mühürlü, kitilenmiş dilleri Ne inkâra mecal var, ne tev'ile boş yere; Bir bir tanıklık eder ayakları, elleri, Derler "Bizi kullandı şu şu kötülüklere!" İsteseydik onları çarpardık yaşarken de; Çıkmazdı içlerinden konuşan da, gören de... Niye O'na uymazlar, aslını düşünmezler: Ne sihirbaz, ne şair; O sadece peygamber. Ne söylemişse çıkar, bir belirli zamanda, Herşeyi açıklayan, öğüt veren Kur'anda, Binbir bağıştan biri yeter, hatırlasalar, Insan için halkoldu, süt ve et veren davar, Hala nankör ve gafil, ona bile taparlar. Cansız veya ölümlü, putun da ne hükmü var? Üzülme ya Muhammed! Cabaları nafile... Bir eski mezar görse bir münkkir gelir dile "Bu mu dirilecekmiş? Bir avuç kemik kaldı!" Hey bir damla pıhtıdan yaratılan zavallı! Seni öyle var eden, bunu diriltir elbet: Yesil ağaçtan kızıl ateş yaratan kuvvet... Cümle yaratıkları, yeri-göğü var eden; Kemikten yeni insan türetemezmiş, neden? O, herşeyi yaratan, gören, bilen, bildiren; Ol deyinci olduran, öl deyinci öldüren. Onunla var oldunuz, onunla gerçeksiniz. Ondan kopup geldiniz. O'na döneceksiniz. BAKARA SURESİ AYET-EL-KÜRSİ Yoktur başka tapacak bir tek Allah var ancak: İçinde uyanıktır; Her şeyine tanıktır; Şaşırıp sorma: Nerde? Her yerde, hiçbir yerde! Ne dalar ne uyuklar; Her an her yerde hazır; Her işte takdiri var. O'nundur, O'nunladır Yerde-gökte ne varsa; Şefaat mümkün ancak O'ndan izin çıkarsa... Köyünde-yurdundaki Önünde-ardındaki Neyse insan oğlunun, Hepsi elinde onun. Gerçekleşir sadece O'nun "olsun" dediği; Birşey yok yerde-gökte Allah'ın bilmediği. Dinlenip uyulacak ne kalıyor geride; Kürsüsü, yerleri de kaplamış gökleri de! Kavrıyor denetliyor, kolluyor göğü-yeri... Bir olmaz sapıtanla inananın değeri; Eli böğründe kalır sapıtan-oyalanan; Kopmayacak bir kulpla yapışmıştır inanan. Allah ki doğruların dostudur, önderidir; Onları karanlıktan aydınlığa iletir.

petrell 1 week ago

FATİHA SURESİ Alemlerin Rabbı, Rabbe handolsun, Rahman ve rahîmdir, dileğini sun, Din gününün bir tek sahibi o'dur, O gün yalnız Onun isteği olur. Yalnız Sana kuluz, Sana taparız, Yardım isteğini Sana yaparız, Bizi doğru yola ilet Allahım, İnâyetin kula devlet…devamıFATİHA SURESİ Alemlerin Rabbı, Rabbe handolsun, Rahman ve rahîmdir, dileğini sun, Din gününün bir tek sahibi o'dur, O gün yalnız Onun isteği olur. Yalnız Sana kuluz, Sana taparız, Yardım isteğini Sana yaparız, Bizi doğru yola ilet Allahım, İnâyetin kula devlet Allahım. Verdiğine çoktur verdiğin nimet, Bizi o kuların yoluna ilet, Senin gazabına uğramış zelil, O sapık kulların yoluna değil. ASR SÛRESİ Asra yemîn olsun, devran içinde, İnsan mutlak ziyân hüsran içinde, Ancak imân edip güzel ameller, İşleyip de hayra yönelen eller. Bir de birbirini Hakka ileten, Ve bir de Sabr'ı tavsiyeden her beden, İyiye, doğruya etmiştir meyil, İşte bu kişiler ziyanda değil. MAUN SURESİ Dini yalanlayan kulu gördün mü? Dini yalanlamak kişiye ün mü? Yetimlere bakmaz hiç bir kez onlar, Yoksulu doyurmak istemez onlar, Vay hâline vay ki onlar hep sapık, Bu haliyle namaz kılan münafık, Onlar namazından şüphesiz gafil, Onlar riyākardır, riyākardır bil, Zekâtı vermezler, vermezler onlar, Hakka, hakikate ermezler onlar. Biz sana gerçekten kevseri verdik, İlâhi en güzel eseri verdik, O halde namaz kıl, Rabbına kul ol, Şüphesiz ki asıl sana buğzeden, Odur zürriyetsiz, kısır bir beden. YARDIM SURESİ Allahın yardımı, Feth'i gelince, Zafer aşkı doğar yaşlıya, gence, O gün Hakkı gör ki hep tümen tümen, Allahın dinine girmekte hemen, Sen her ân Rabbini hamd ile tesbih et, Allahı yarlığa, onu tenzîh et, Şüphesiz ki O Rab, hakkı bilendir Allah tevbeleri kabul edendir. İHLAS SURESİ De ki: O ALLAH birdir, bir tektir, Varlığı, birliği Haktır, gerçektir, Rabbim, zevālsizdir, bâki ve daim, Doğmamış, doğurmaz zâtiyle kaim Hiç birşey benzeri ve dengi değil, O eşsiz ALLAH'ın önünde eğil... FELAK SURESİ Sabah aydınlığını yaratan Rabbe sığın Umulmayan şerrinden nice yaratıkların. Şerrinden, kötülüğü gizleyen gecelerin; Şerrinden, dişi sinsi ve kaypak nicelerin; Şerrinden, kıskançlıkla yanan hasetçilerin. İHLAS SURESİ "De ki: O Allah birdir. Büyüklük O'nda nihayet bulmuştur. (Daim ve bakidir. Her şeyden müstağni, her dileğin merciidir.) Doğmamış, doğur mamıştır. Hiç eşi (ve benzeri) yoktur."(1) NASR SURESİ Tanı yardımıyla canlar, iz'anlar Açılıp da; dalga dalga insanlar Doğru yola akın eder görürsen; Allah'ına şükret, tövbe et ki sen, Tövbe için bu en uygun zamandır. Allah günahları bağışlayandır. TİYN SURESİ Zeytinin, hurmanın hakkıyçin inan, Mekke'nin, Sina'nın hakkıyçin inan: Insanı özenle yaptık, yarattık; "Pişsin, olsun" diye dünyaya attık; Sabreden, inanan, çalışan insan, Tükenmez niymete konar bir zaman. Münkirlik, nankörlük, en büyük günah. Unutma: Hakimler hakimi, Allah... KEVSER SURESİ Kevser bağışladık susuz ruhuna; Allah'ına şükretmeyi unutma! Ona kurbanlar kes, adaklar ada. Sonu gelmeyen, kendisi: "Sonu gelmez" diyen sana. ADİYAT SURESİ Birden dörtnala kalkıp tozu dumana katan, Tırnaklarıyla taştan al kı-vılcım çıkartan, Seher vakti o hızla düşman safına dalan Küheylanlar hakkıyçin, Nankördür miskin insan: Yalnız kendine sanır Rabbinden gelen ihsan; Ne yapacak parayı, malı, bilmem, o zaman Yeryüzüne çıkınca bütün kabirdekiler; Meydana vurulunca ne varsa kalptekiler... DUHA SURESİ Yükselen gün, inen gece hakkıyçin Rahatlasın, Rabbe güvenip için: Ne seni bıraktı ne de darıldı Bir başka imkan var bundan hayırlı, Başka bağışlarla sevineceksin. Rabbin nive senden elini çeksin? Yersizdin, vetimdin; yurt vermedi mi? Oplaktin, kuşatıp giydirmedi mi? Yolu vitirdin de göstermedi mi? Rabbin niymetine, lütfuna şükret: Sen de kimsesiz, yoksulu gözet! ALAK SURESİ Yaratan Tanrının adıyla oku Gönül şevki, ağız tadıyla oku-İnsanı bir damla sudan halkeden Bilmediği nice şeyi öğreten İnsana okuma yazma belleten Allah'a şükr için vesile, oku! Yüce Allah'ının ismiyle oku! Bu kitap gerçeği süzüp yazıyor... Buldukça bunuyor insan, azıyor; Yola getirecek öğüt bundadır; Candan seslen, Rabbin yanında hazır. Temiz tut gönlünü, koy secdeye bas. Silkin fanilikten, Allah'a yaklaşt ALAK SURESİ - IKRAA "Esirgeyen ve bağışlayan ALLAH'ın adıyla" "(Her şeyi) yaratan Rabbinin adıyla oku. O insanı bir kan pıhtısından yarattı." "Oku, O keremine nihayet olmayan Rabbindir. Ki kalemle yazı yaz mayı öğreten O'dur. İnsana bilmediği şeyleri O öğretti." "Hakka ki insan kendini ihtiyaçtan vareste gördüğü zaman haddini aşar, tuğyan eder. (Ey insan!) Akibet rucuun Rabbinedir." "Bir kulu namaz kılarken nehyedeni gördün mü?" "Haber ver bana! Ya o (namaz kılan) hak dini üzerindeyken veya tak-vayı emrettiyse." "Bana haber ver! ya öbürü, dini tekzi etti, imandan yüz çevirdiyse." "O (nehyeden) Allah Tealanın muhakkak her şeyi görür olduğunu bil-miyor mu? "Hakka ki o eza etmekten fariğ olsun. Sayet bundan vazgeçmezse, celalim hakkı için, onu alnından (perçeminden), yalancı, hatiatkar alnın dan tutar, (cehenneme) sürükleriz. O vakit o, kavim ve kabilesini çağır sın. Biz de zebanileri çağırırız." "Sakın ona itaat etme. Secde et. (Allah Tealaya) yaklaş.(1)

petrell 1 week ago

En sevdiğim alıntılardan birinde Albert Camus diyor ki: "Nefretin ortasında, içimde, yenilmez bir sevgi olduğunu buldum. Gözyaşlarının ortasında, içimde, yenilmez bir gülümseme olduğunu buldum. Karmaşanın ortasında, içimde, yenilmez bir sakinlik olduğunu buldum. Tüm bunların içinde fark ettim ki kışın ortasında,…devamı

petrell 2 weeks ago

Namazı Türkçe kılmak isteyenler için... Diğerleri okumadan geçsin evet böyle bir tercih hakkınız var yorumlara doluşmaniza gerek yok ashdhd SABAH NAMAZI(Önce namaza niyet)Döndüm Kıble'ye Kıblem Kâbe'ye, niyet eyledim sabah namazının iki rekât sünnetini peygamberimizin hürmetine ve Allah rızası için kılmaya...(Eller…devamıNamazı Türkçe kılmak isteyenler için... Diğerleri okumadan geçsin evet böyle bir tercih hakkınız var yorumlara doluşmaniza gerek yok ashdhd SABAH NAMAZI(Önce namaza niyet)Döndüm Kıble'ye Kıblem Kâbe'ye, niyet eyledim sabah namazının iki rekât sünnetini peygamberimizin hürmetine ve Allah rızası için kılmaya...(Eller kulaklara götürülerek)Allah En Büyük (deyip eller göbek üstünde bağlanır.)(Önce şu dua okunur:)Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla...Noksanı olmayan en üstün kudret olan Allah, hamdimiz sanadır, ismin mübarektir, her şeyin üstün menbaısın, senden başka Allah yok ey Rabbimiz.(Arkasından:) Taşlanan şeytandan Allah’a sığınırım, esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın (adıyla) ismiyle başlarım. Âlemlerin rabbi olan Allah’a hamdederim. Esirgeyen ve bağışlayan O’dur. Din gününün sahibidir. Yalnız sana kulluk ederim. Yalnız senden yardım isterim. Bana dosdoğru yolu göster. O doğru yolu ki kendilerine nimet verdiklerinin, kendilerine gazap etmediklerinin ve sapıklığa düşmeyenlerin dosdoğru yoluna ilet beni ey Allahım. Âmin. Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla. Rabbinin fil sahiplerine ne yaptığını görmedin mi? Onların hilelerini bozmadı mı? Onların üzerine sürü sürü kuşlar göndererek sert taşlar attırdı, artık onlar yere saçılmış yenik ekin yaprakları haline gelmişti. Allah En Büyük (deyip rükûa eğilinir, sırt düz olarak) (Rükûda üç defa) Noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim (dedikten sonra) Allah hamdedeni duyar, sana hamdolsun ey Rabbim (denerek doğrulunur). (Tekrar ayakta iken) Allah En Büyük (denilerek secdeye gidilir). (İki defa secde yapılırken her secdede:) Noksansız en üstün Rabbim, noksansız en üstün Rabbim, noksansız en üstün Rabbim... (denilerek dizler üzerine oturulur.) (Bu birinci oturmada şu dua okunur:) Övülmeler Allah’a, ibadetler Allah’a, iyilikler Allah’a, selâm sana ey peygamber ve Allah’ın verdiklerine ve bereketine de selâm olsun, bütün iyi kullara selâm, Allah’dan başka Allah olmadığına ve Muhammed O’nun kulu ve elçisi olduğuna tanıklık ederim. (Sonra hemen) Allah En Büyük (denilerek ayağa kalkılır. Birinci rekât böylece tamam olur, ayakta ikinci rekâta doğrudan Hamd süresi ile başlanır:) Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla. Âlemlerin rabbi olan Allah’a hamdederim. Esirgeyen ve bağışlayan O’dur. Din gününün sahibidir. Yalnız sana kulluk ederim. Yalnız senden yardım isterim. Bana dosdoğru yolu göster. O doğru yol ki: Kendilerine nimet verdiklerinin, kendilerine gazap etmediklerinin ve sapıklığa düşmeyenlerin dosdoğru yoluna ilet beni ey Allahım. Âmin. Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla. Yaratılmış olanın şerrinden bütün Acûnun yaratıcı Rabbine sığınırım. Gece karanlığı çöktüğü zamanın şerrinden, düğüm yapıp üfleyenlerin şerrinden ve hasetçi kimsenin haset etmesinin şerrinden de Felâk'ın yaratıcısı Rabb'ine sığınırım.(Arkasından rükûa eğilinirken şöyle denir:)Allah En Büyük(Ve rükû esnasında sırt düz olarak dururken üç defa:)Noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim.(Sonra doğrulurken:)Allah hamdedeni duyar, sana hamdolsun ey Rabbim. (denir ve) Allah En Büyük (denerek ikinci secdeye gidilir ve her iki secde esnasında üçer defa:)Noksansız en üstün Rabbim, noksansız en üstün Rabbim, noksansız en üstün Rabbim (denerek dizler üzerine oturulur ve sırasıyla şu dualar okunur:)Övülmeler Allah'a, ibadetler Allah'a, iyilikler Allah'a, selâm sana ey peygamber ve Allah'ın verdiklerine ve bereketine selâm olsun ve bütün iyi kullara selâm, Allah'tan başka Allah olmadığına ve Muhammed O'nun kulu ve elçisi olduğuna tanıklık ederim.Aynen İbrahim peygamberimize ve ailesine olduğu gibi Muhammed peygamberimize ve ailesine selâm olsun. Şüphesiz üstün hamdedicilerdir. Allah bile onları selâmlar.Yine aynen İbrahim peygamberimiz ve ailesi olduğu gibi Muhammed peygamberimiz ve ailesi de mübarektirler ve Allah bile onları mübarek tutar.(Ve baş iki omuz başına doğru çevrilirken de her çevrilişte:)Size selâm ve Allah'ın rahmeti üzerinize olsun. (denilerek son selâmla sünnet tamamlanmış olur.)(Hemen arkasından ayağa kalkarak duyulacak şekilde her farz namazdan önce olduğu gibi şöyle kamet getirilir:)Allah En Büyük, Allah En Büyük.Allah'tan başka Allah olmadığına tanıklık ederim. (iki defa)Ve yine tanıklık ederim ki Muhammed O'nun kulu ve elçisidir. (iki defa)Haydin namaza, haydin islâh olmaya. (iki defa)Haydin iyi olmaya. (iki defa)Muhakkak kalkın namaz kılmaya. (iki defa)Allah en büyüktür. Allah en büyük.Allah'tan başka Allah yoktur. (denilerek şöylece farza niyet edilir.) Döndüm Kıble'ye Kıblem Kâbe'ye, niyet eyledim sabah namazının iki rekât farzını Allah rızası için kılmaya...(Arkasından eller kulaklara götürülürken:)Allah En Büyük (denilerek eller göbek üstünden bağlanır.)(Önce şu dua okunur:)Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla.Noksanı olmayan en üstün kudret olan Allah, hamdimiz sanadır, ismin mübarektir, her şeyin üstün menbaısın, senden başka Allah yok ey Rabbimiz.(Arkasından:) Taşlanan şeytandan Allah'a sığınırım, esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla başlarım.Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamdederim, esirgeyen ve bağışlayan O'dur. Din gününün sahibidir. Yalnız sana kulluk ederim, yalnız senden yardım isterim. Bana dosdoğru yolu göster. O doğru yolu ki kendilerine nimet verdiklerinin, kendilerine gazap etmediklerinin ve sapıklığa düşmeyenlerin dosdoğru yoluna ilet beni ey Allahım. Âmin.Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla.Kureyş kabilesinin sefer ile bağdaştırıldığından dolayıYaz ve kış yolculuk seferleriyle bağdaştırılmalarındanArtık onlar Kâbe'nin rabbine ibâdette bulunsunlarÇünkü O, onları açlıktan ve korkudan güvenli kılmıştır.Allah En Büyük (denilerek rükûa eğilinir, sırt düz olarak)(Rükûda üç defa) Noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim. (dedikten sonra:)Allah hamdedeni duyar, sana hamdolsun ey Rabbim. (denerek doğrulunur.)(İki defa secde yapılırken her secdede:)Noksansız en üstün Rabbim, noksansız en üstün Rabbim, noksansız ve üstün Rabbim.(Sonra tekrar ikinci rekât için ayağa kalkarken:)Allah En Büyük (denilir.)(Ayakta eller göbek üstünde bağlanıp şöyle okunur:)Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla.Alemlerin Rabbi olan Allah'a hamdederim, esirgeyen ve bağışlayan O'dur. Din gününün sahibidir. Yalnız sana kulluk ederim. Yalnız senden yardım isterim. Bana dosdoğru yolu göster. O doğru yolu ki, kendilerine nimet verdiklerinin, kendilerine gazap etmediklerinin ve sapıklığa düşmeyenlerin dosdoğru yoluna ilet beni ey Allahım. Âmin. Esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla.De ki Allah birdir, her şey Allah'tan gelmedir. O doğurmadı ve doğrulmadı. O'na bir eş ve benzer olamaz ve yoktur.(Sonra:) Allah En Büyük (denilerek rükûa eğilinir, sırt düz olarak.)(Rükûda üç defa:)Noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim, noksansız büyük Rabbim. (denerek doğrulunur.)(Tekrar ayakta iken:) Allah hamdedeni duyar, sana hamdolsun ey Rabbim. (dedikten sonra) Allah En Büyük (denilerek secdeye gidilir.)Övülmeler Allah'a, ibadetler Allah'a, iyilikler Allah'a selâm sana ey peygamber ve Allah'ın verdiklerine ve bereketine de selâm olsun, bütün iyi kullara selâm, Allah'tan başka Allah olmadığına ve Muhammed O'nun kulu ve elçisi olduğuna tanıklık ederim.Aynen İbrahim peygamberimize ve ailesine olduğu gibi, Muhammed peygamberimize ve ailesine selâm olsun, şüphesiz onlar üstün hamdedicilerdir, Allah bile onları selâmlar.Yine aynen İbrahim peygamberimize ve ailesine olduğu gibi, Muhammed peygamberimiz ve ailesi de mübarektirler ve Allah bile onları mübarek tutar.(Arkasından baş iki omuz başına doğru çevrilirken de her çevrilişte:)Size selâm ve Allah'ın rahmeti üzerinize olsun. (denilerek son selâmla farz da tamamlanmış olur.)(Arkasından her farzın sonunda olduğu gibi şu âyet-i kerime okunur:)Allahım güvenliğimiz sendendir, bize olan hiddetin de, ikramın da mübarektir ey Rabbim.(Sonra şu dua okunur:) Her şeyimiz Allah'tandır. Şükür ve hamdimiz Allah'adır. O'ndan başka Allah yoktur ve en büyüktür. Her kuvvet ve her değişim O'ndadır ve O, her şeyden büyük ve üstündür. (dedikten sonra, şu varlık duası okunur:)Allah'tan başka Allah yoktur, evvel ve sonra hep sürekli olan O'nun hayatıdır, varlığıdır. O'nu asla uyku tutmaz ve uyumaz, yerde ve gökte ne varsa O'nundur. O, izin vermeden hiç kimse şifa veremez, önünüzde ve arkanızda ne olacaksa hepsini bilir. O istemedikçe O'nun ilminden hiç kimse hiçbir şey bilemez ve kavrayamaz. O'nun yerinin ve göklerinin hududu çok geniştir, bunları muhafaza etmek O'na asla ağır gelmez. O, en üstün ve en yücedir.

petrell 2 weeks ago

İBRAHİM SÜRESİ / 14:4 Biz hangi ulusa elçi gönderdikse onu ancak ulusunun diliyle gönder dik: ALLAH'ın buyruklarını apaçık anlatabilsin dile. Ondan sonra da AL-LAH kimi dilerse saptırır, kimi dilerse doğru yola iletir. Allah erklidir, doğruyu bildiricidir. YUSUF SÛRESİ: 12:2-3 İşte…devamıİBRAHİM SÜRESİ / 14:4 Biz hangi ulusa elçi gönderdikse onu ancak ulusunun diliyle gönder dik: ALLAH'ın buyruklarını apaçık anlatabilsin dile. Ondan sonra da AL-LAH kimi dilerse saptırır, kimi dilerse doğru yola iletir. Allah erklidir, doğruyu bildiricidir. YUSUF SÛRESİ: 12:2-3 İşte biz onu Arap Diliyle okunacak kitap olarak bildirdik, anlayabilesi-niz diye. Biz bu Kur'an'ı senin gönlüne bildirmekle sana olayların en gü zelini anlatmış oluyoruz. Oysaki sen bundan önce bunlardan büsbütün bilgisiz bulunuyordun. Şuara Suresi (26:193-195): "Cebrail ile bildirdiğidir. Senin gönlüne bildirdiğidir, uyarasın diye. Apaçık Arap diliyle bildirdiğidir." Fussilet Suresi (41:2-3): "Bu acıyıcının, esirgeyicinin gönlünden bildirilmiştir. Anlayan bir halk için belgeleri uzun uzadıya anlatılmış, Arapça, okunacak bir Kitap'tır." Zuhruf Suresi (43:2-3): "Apaçık Kitap'a and olsun ki, gerçekten Biz Kur'an'ı Arapça olarak var ettik, anlayabilesiniz diye." Şura Suresi (42:7): "Biz senin gönlüne böyle Arapça bir Kur'an bildirdik ki şehirlerin anası Mekke'yi ve onun dolayındakileri şüphe götürmeyen o toplanma günüyle uyarasın diye..." Duhan Suresi (44:58): "Biz o Kur'an'ı senin dilinle bildirerek anlaşılmasını kolaylaştırmış olduk, öğütlensinler diye." 1417 yıldır çekilen ve çekilmekte olan çilelerin bugün/yarınki evlatlarımızın birer ARAP PAPAĞANI olma çaresizliğini değişmez kader sayma insafsızlığı kabullenme hücceti olarak;Bakınız ne diyorlar:"Yüzleri aşan tercüme ve meal arasından din ve vicdan hürriyetini zedelemeden, üzerinde birlik sağlanacak birisinin namazda okunmak üzere seçilmesi ve bunu herkesin benimsemesi mümkün görünmemektedir."Görüyorsunuz: Kendilerinin Arapça Hegemonyası'nı sürdürmek için İslam Tarihi'nin kanlı/kinli mezhep kavgalarının onların bu imkansızlık mazeretinin geçerli olduğu "ARAPÇA'dan gayrı din dili olmadığı" masalının hükümranlık yıllarında Müslüman Ümmetini ateş yığını içinde bırakmış olduğunu da unutmuş gözüküyorlar. Sormak lazımdır: Bu kanaatlarıyla İslam Dini'ni bir yanda evrensel yapısıyla DÜNYA İNANCI sayarken, ona Arapça ipoteği koyarak küçümsemiyorlar mı? Bu kadar mı kafaları donmuştur? Aslında bu kadronun insanları, ARAPÇA'nın DİN DİLİ olarak devamında kendi hegemonyaları, vicdan saltanatları, inanç monarşilerini devamda direnenlerdir. Ziya Paşa ne güzel söyler.En ummadığın keşfeler esrar-ı derununSen herkesi kör, âlemi sersem mi sanırsın?İşte masum evlatlarımıza, ne kültür, ne iman, ne de ahlâk yolunda hiçbir şey kazandıramayarak, onları birer ARAP PAPAGANI halinde yetişme çağlarının ümit yıllarını Kur'an Kursları adı altında heder eden;Kendi kuruluşlarının "Bizim yılda en çok üçbin yeni imam hatibe ihtiyacımız var," açıklamalarına rağmen, 602 İmam Hatip Lisesinde her yıl ellibeşbin imam hatip yetiştirmeye devam için, tek ümitleri TÜRKÇE İBADET hakkımızın karşısına çıkmayı sürdürmeleridir.Varlıklarının devamını, bu temel hakikati açıklamak yürekliliğinden yoksun, dindar yürekleri kuşkuya iten böylesine kılıflar arıyorlar!Bakınız: Elinizdeki kitapta bu dayanaksız, devrini tamamlamış görüşlerin tatbik mevkiinde olduğu cumhuriyetimiz öncesinde bile nasıl ve kimler tarafından çürütülmüş olduğunun binbir örneği vardır. Açık yüreklilikle söylüyorum: TÜRKÇE İBADET'in karşısına bu kadar cılız ve yetersiz çıkacaklarını düşünmüyordum. Bugün konu, iki görüş arasında değildir: Türkçe'nin yeterliliğiyle ve de Türk İnsanının haysiyetiyle bu değerlere inanmayanlar arasındadır.Bu da bir milli mücadeledir.Laik cumhuriyetimiz, Milli Mücadele inancından doğdu. İbadetimizi ANA DİLİMİZLE yaptığımız gün DİN'e dönük milli mücadelemizi de zaferle taçlandıracağız. RUHUN ŞAD OLSUN ATATÜRK...NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE...

petrell 2 weeks ago

2 doğduğu kabilenin asıl yerli halktan olmayıp sonradan gelmiş ve yerleşmiş olanlar arasında olduğu düşünülmelidir. Çünkü İslamiyetten önceki geleneklerin hepsinde yabancı bir kök izi silinmez derinlikte mevcuttur. Bu göçmenlerin nereden geldiklerini kesinlikle belirtmek çok zordur. Fakat anlatılanların yapısı akla yakın…devamı2 doğduğu kabilenin asıl yerli halktan olmayıp sonradan gelmiş ve yerleşmiş olanlar arasında olduğu düşünülmelidir. Çünkü İslamiyetten önceki geleneklerin hepsinde yabancı bir kök izi silinmez derinlikte mevcuttur. Bu göçmenlerin nereden geldiklerini kesinlikle belirtmek çok zordur. Fakat anlatılanların yapısı akla yakın olarak şunu gösteriyor ki, o da, onların asıl vatanının Fırat ve Dicle arası olduğudur. Irkların ve uygarlıkların büyük beşiği Babil ile Mezopotamya'nın içinde bulunduğu bölgedir."Mahmud Esad Efendi'nin (doğumu 1857-ölümü 1917) "TARİH-İ DİN-İ İSLAM" adlı eserinde de şu satırları okuyoruz: "Adnan kavmi diğer kavimlerle beraber Elcezire (Mezopotamya) ve Hire (Necef) çevresinde yerleşmişti. Fakat çevrede huzursuzluk çıkardıklarından dolayı Buntunnas'ın onları cezalandırmıştı. Adnan'ın on iki yaşındaki oğlu Mead, Mezopotamya'nın Herran beldesine gitmiş, orada büyüdükten sonra kavmiyle birlikte Mekke'ye gelmiş, burada Curhum kabilesinden Harie'nin kızıyla evlenmiş ve Nizar ondan doğmuştur."Bütün bu ayrıntılardan şu anlaşılıyor ki ADNAN OĞULLARI, Arap ve İsrail'den ayrı bir ırktır. Bunların kaynağı Irak kıtasıdı. Oradan Mekke'ye yayılmışlardır.BU GERÇEKLER İÇİNDE ADNAN KABİLESİNİN ORTA ASYA'DAN IRAK'A GELEN TÜRK OYMAKLARINDAN BİRİ OLDUĞUNU İDDİA VE BUNDA ISRAR EDERSEK KESİNLİKLE HATA ETMİŞ OLMAYIZ.Tarihin aydınlanmaya başladığı zamandan beri, Orta Asya'nın değişen iklim şartlarının zorlamasıyla birçok Türk boyları (oymakları) yaşamaya daha elverişli yerler bulmak amacıyla çoğunluklar halinde akın akın İran yaylaklarını aşarak bugünkü Irak ve Anadolu'ya göç ettiler. Bunlardan Sümerler, Sûbari'ler Mitanni'ler IRAK'ta, Elâmi'ler, Akad'lar Doğu Anadolu'da Eti (Hitit)ler bugünkü Suriye'de, Hazar'lar Kafkasya'da yurt tuttular. Bütün Ön-Asya; çıkışları, kaynakları ORTA-ASYA'ya dayanan ve çeşitli adlarla anılan uygar, şehirleşmiş TÜRK BOYLARI tarafından doldurulmuştu. Bu ardı ardına gelip yerleşmeler kesinlikle işgal değildi; Dünya yapısının temelden değişiminin klimatolojik zorunluluğuydu ve uygarlığı ileri düzeyde olan ve daha o zamanlarda TEK TANRI (VAHDANİYET)'ya bağlı uygar bir ırkın kendilerine ihtiyacı olan bu toprakları VATAN yapması olayıydı.Özellikle Milattan 6000 yıl önce Mezopotamya'nın Sinear denilen güney kısmına yerleşen Sümerler çok kalabalık ve yüksek bir kültüre sahiptiler. Bu topraklar üzerinde ilk uygarlık onların eseriydi. MİHİ yazısı onların eseridir. Düzgün evleri, şehirleri, hatta kütüphaneleri vardı. Akad, daha sonra Asûr, İran, Med, Elâm, Lülübi, Gitu ve de son olarak Eti (Hitit) uygarlıkları Sümer medeniyetinin devamı ve doruklaşmasıydı.Sümerler’in egemenlikleri, İsa’dan dört bin yıl öncesine, buralara gelişleri 6000 yıl öncesi başlamış olduğuna göre iki bin yıl devam eder. O zamana değin SAMİ’ler, Arap Yarımadası’ndan yukarı çıkamamışlardı. Bir taraftan Sümer uygarlığının, komşu ülkeleri etkisi altına alması ve onlarla ilişkiler kurması, öte yanda o yıllarda Arap Yarımadası’nda ağır şartlı kuraklığın sürmesi, Araplar’ı Mezopotamya’ya yaklaşmaya ve oralarda yerleşim odakları aramaya zorladı. Daha çok Yukarı Mezopotamya’ya giren Araplar, Asyalı Sübari boylarıyla kaynaştılar.Arap göçü devam etti ve Sübariler’le Araplar’ın birleşmesinden ASUR’lular türedi.Mezopotamya’nın Sami’lerin egemenliğine geçmesinin yolu böylece açılmış oluyordu. Bu yoldan İbraniler (daha geniş anlamıyla Yahudiler) ve Araplar ileri bir uygarlık ve kültürün emek vermeden sahibi olabilme rahatı içinde Sami ırkının egemenliğini kurdular.Kuzey Suriye’de ve Anadolu’nun bir bölümünde hüküm süren Etiler (Hititler) büyük dalgalar halinde Sinevar’a akmaya başladılar. Samiler’in birinci Babil devleti bu akışa karşı koyamadı. Etiler bölgede egemenliği kendi soylarından Sümerler’e bırakarak Anadolu’ya döndüler. Sümerler’in bu defaki egemenlikleri Kast’lerin 1760 yılındaki istilalarına kadar sürdü. Bu kargaşa sırasında bir bölüm Sümerler, Arabistan’a ve Yemen’e kadar dağılarak burada Main ve Seba medeniyetlerini kurdular.Bizim asıl ceddimiz olan Oğuz Türkler’i de Mezopotamya’yı iki defa işgal etmişlerdir. Oğuzlar’ın tarihi Doğu Hunlar’a kadar çıkıyor. Oğuzhan’ın çıkışı üç bin sene öncedir. Anlatışlara göre Hazreti İbrahim’in dinini kabul etmişti. Bu büyük Hakan Talas’tan Semerkant ve Buhara’ya gelmiş, İran’dan sonra Irak, Suriye ve Mısır’ı almış, oraları kendi yönetim düzenine bağlayarak anavatanı Türkistan’a dönmüştü. Hicri tarihten bin üç yüzyıl önce yine Oğuzlar’ın Irak’ı ele geçirerek yirmi sekiz yıl kaldıkları tarihlerin birleştiği gerçektir. Oğuzlar Araplar’la iyi geçinirler, onlarla ticaret yaparlardı. Arap kaynakları Oğuzlar’ın yetiştirdikleri koyunların lezzetini kaydederler ve yaşayışları üzerinde bilgi verirler. IRAK ismi bile Türkler’den kalmadır. UZAK anlamına gelen bu kelime daha sonra Araplaştırılmıştır.Yaşamın çok alanına yaygın bu ayrıntılardan şu sonucu çıkarabiliriz: İbrahim aslen İBRANİ’dir. Hacer’den gelen oğlu İsmail sonradan Araplaşmıştır ve Arab-ı Musta'rebeden sayılan Benî İsmail kabilesi ondan üremiştir. SARE'den doğan diğer oğlu Beni İshak, Beni İsrail'in ceddidir. İsmail ismini ilk önce Yakub Peygamber almıştır. İbrahim'in ve oğullarının Türkler'le ve Orta Asya ile hiçbir alakası yoktur. Hazreti Muhammed'in ecdadı olan ADNAN'iler Sami değildir. Aslen TURANİ'dir. Orta Asya'dan Irak'a göç eden Sümerler'den veya Oğuzlar'dan bir oymaktır. Irak'ın Hire (Necef) taraflarından Mekke'ye sarkmışlardır. Onlar da İsmailoğullar gibi sonradan Araplaşmışlardır.Aslında Araplar, temsilci bir kavimdir. Yabancılarla çok çabuk kaynaşırlar. Yabancı her zaman Mekke halkının yerlisiyle bir olmuştur. Dışarıdan geleni benimsemek ve kendisinden saymak Arabın karakteri gereğidir. Bu yoldan birçok kabileleri Araplaştırmışlardır. Arap zannedilen nice nice Türkler vardır. Arabın çok ön şahsiyetleri, asıl ve nesil olarak Türk'tür. Bu gerçek üzerinde isimler hatırlanmak istenirse Abdülkadir Geylani, İbni Tükel -Ceyli, Ebu Kasim Zemahşeri, Ebu Nasr Cevheri, Muhammed Buhari, Müslim Nişâpûri, Ebu Ali İbni Sina, Ebu Nasr Farabi, Şems-ül Eimme'ler, Ebu Mansur Maturidi, Ebu Zeydi Debusi, Fahrüddini Razi ve de daha niceleri... Hazreti Muhammet'in simasındaki halavet (tatlılık, şirinlik) melahat (güzelyüzlülük) ahlakındaki safiyet (saflık, halislik), zekâsındaki vüsat (genişlik) ve kudret iradesindeki selabet Arapta yoktur. Resul-ü ekremin (yüce Peygamber'in) yüzü beyaz, berrak ve gül gibi kırmızıya eğgindi. Burnu çekme, çehresi azdeğirmiydi. Geniş alnını güzel kaşlar süslüyordu. Saçları kumral ve biraz kıvırcıktı. Büyük ve siyah gözleri uzun ve kara kirpiklerle çevreleniyor, sık sakalı yüzünün ayrıcalığını tamamlıyordu. Cildi ipekten yumuşaktı. Ortadan fazla boylu, göğsü geniş, kemikleri iri, endamı düzgündü. Yürüdükçe öne doğru eğilir, adımlarını süratle atardı. Her sözü tane tane söyler, dinleyenler sözlerini unutmazdı. Onu gören yabancı heybetinden titrer, fakat onunla konuştuktan sonra, deminki ürküntü derinleşen sevgiye dönüşürdü.SELAT-Ü SELAM O BÜYÜK ADAMA...Peygamberimizin kızı Fatma Zehra'nın fizyonomisi de Araba hiç benzemiyor. Hazreti Fatma gayet güzeldi. Sonrece beyaz tenliydi. ZEHRA lügat anlamı olarak da çehresi güzel, ak, berrak, parlak olan demekti. O devirde bu tipte bir Arap kızı bulamayız.

petrell 2 weeks ago

Tarihçiler, Arap kavmini dört sınıfa ayırırlar:Arab-ı Bâide. Arabistan'ın en eski halkıdır. Âd, Semûd, Tasm, Câdis gibi nesli sönmüş bir bölüm kabileleridir.Arab-ı Aribe. Kahtan in Aber'in Yemen taraflarına yayılan evlat ve torunlarıdır. Üç bin seneden fazla devam eden Himyeriye devleti bunların…devamıTarihçiler, Arap kavmini dört sınıfa ayırırlar:Arab-ı Bâide. Arabistan'ın en eski halkıdır. Âd, Semûd, Tasm, Câdis gibi nesli sönmüş bir bölüm kabileleridir.Arab-ı Aribe. Kahtan in Aber'in Yemen taraflarına yayılan evlat ve torunlarıdır. Üç bin seneden fazla devam eden Himyeriye devleti bunların neslindendir.Arab-ı Musta'rebe. Kahtan bin Aber'in oğullarından Curhumun neslinden bir cemaatin Beni İsmail ile kaynaşmasından meydana gelmiştir. Hazreti İbrahim Gedâni. Hükümdarı Nemrut ile geçinemediğinden eşi Hacer ve oğlu İsmail'i alarak Mekke'ye hicret etti. Orada Zemzem kuyusunun bulunduğu mahalde oğlunun yardımıyla üstü açık bir mabet (tapınak) yaptı. Bütün kabileleri bunu ziyarete ve içinde ibadet etmeye davet etti. Bir süre sonra Şam'a gitti. İsmail Gurhum kabilesi içinde büyüdü. İbranice'yi unuttu. Onlardan Arapça'yı öğrendiği gibi reisleri olan Mutad bin Amr'ın kızıyla da evlenip çocuklar yetiştirdi. İsrailoğulları Kâbe'nin sahipleri olduklarından zamanla kuvvetlendiler, çoğaldılar. Onlardan yetişen kabile ve aşiretlere sonradan Araplaşmış oldukları için Arab-ı Müs'tarabe adı verildi.Arab-ı Müsta'ceme. İslamiyetten sonra fetihlere başlayan Arap askerlerinin elde ettikleri yerlerin halkıyla evlenmelerinden doğan çocuklarının Arap topraklarına yerleşmeleriyle meydana gelen ve Arapça konuşan halk. Bunlar, tam bir karma topluluktu.Araplar Hazreti Muhammet'i Arap'ı Müsta'rebeden ve İsmail'in soyundan sayıyorlar. Onları bu kanaate götüren iki sebep vardır:A) İslamiyetten önce Arabistan'da iki din yaygındı. Biri İbrahim'in dini; Öteki Sabiî mezhebiydi. Sabiî aslında saf ve akla uygundu. Daha sonra putperestliğe dönüştü. İbrahim'in mezhebine Hanef, ona bağlı olanlara Hanif denirdi. Temel inancı Allah'ın birliğiydi. Peygamberimiz ilk günden bu inancın safındaydı. Amcasının oğlu Veraka bin Mevfil Tevrat ve İncil'i ezberden bilirdi. En evvel Museviliğe, sonra Hristiyanlığa girmiş, sonunda Hanifilikte karar kılmıştı. İbrahim'in dinini ihya edecek bir peygamberin dünyaya geleceğine inanıyor, bekliyordu. B) Beni İsmail’den sonra Kâbe’nin hizmeti Curhum kabilesine, ondan Beni Huzaa’ya, ondan Kureyş kabilesine geçmişti. Kâbe korumasının uzun zaman Muhammet’in ceddi Kureyşlilere yürütülmüştü. Bu da, Muhammet’i, İbrahim ve İsmail’e bağlayan ikinci bir sebepti.Fakat bütün bunlar, Muhammet’in İsmail’in neslinden gelmiş olduğunu ispata dayanak olamaz. Hazreti Peygamber’in soyu Adnan’a kadar şöyleydi:Adnan: Bu zatın İsa’nın doğumundan altı yüzyıl önce yaşayan Babil Hükümdarı Buhtunnasır’ın çağdaşı ve Peygamberimizin hicretinden on dört yüzyıl evvel geldiği rivayet olunuyor. 2) Mead, 3) Nezar, 4) Mudar, 5) İlyas, 6) Müdrike, 7) Hüzeyme, 8) Kinane, 9) Nadir, 10) Malik 11) Fihir. Kureyş unvanını alan budur. Kendisinin ve kabilesinin çok haşin ve sert olmaları dolayısıyla, diğer deniz hayvanlarıyla beslenen Kureyş adındaki deniz canavarına benzetilmiştir. 12) Galib, 13) Lüvey, 14) Kaab, 15) Mürre, 16) Kelâh, 17) Zeyd (Buna Kusay da derler. Pederi Kelâb’ın vefatından anası tarafından Şam taraflarına gönderilerek orada büyüttüğü, Mekke’ye döndüğünde Kâbe’nin anahtarlarını elinde tutan Hüleyl’e damat oldu. Aradan kısa bir zaman geçince Hüleyl hastalandı. Kâbe’nin anahtarını kızı Hubba’ya verdi, o da bu işe kocasını vekil yaptı. Kusay o suretle ruhani ve cismani (dinsel ve dünya) iktidarını ele geçirdi. O zamana kadar Mekke çöl ortasında basit bir mabet (tapınak)ten ibaretti. Kabileler belli zamanlarda burada toplanarak dinsel törenlerin yanında alışveriş pazarı kurarlardı. Hiçbiri Mekke’de sabit şekilde yerleşmemişti. Çünkü topraklar çorak ve tarıma elverişli değildi. Kusay Beytullah (Tanrıevi)’ı yeniden yaptırdı, Mekke’yi küçük bir şehir ve ticaret merkezi haline getirtti. Kırk yıl emeklerinin başında kaldı. İSA’dan 480 yıl sonra vefat ederken, Mekke, bir din ve ticaret şehri olabilme niteliğine temelli olarak erişmişti). 18) Abdülmenaf, 19) Haşim, 20) Şeybe. "Diğer ismi Abdülmuttalib’dir. Bu lakab amcası Muttalib’den kinayedir." 21) Abdullah. babası Abdülmuttalib’in sağlığında pek genç yaşta vefat ettiğinden riyasete (başkanlığa) geçememiştir. Bu zat, Peygamberimizin babasıdır. Hazreti Muhammet, babasının ölümünden iki ay sonra doğmuştur.Arap tarihçileri, Peygamberimizin soy kütüğünü İsmail’e bağlamak için Adnan’ın Kayzar bin İsmail’in soyundan geldiğini ileri sürerler. Fakat Adnan ile Kayzar bin İsmail arasında geçen şahısların isimlerini ve bu isimle rin sırasını dosdoğru sıralayamıyorlar. ADNAN'dan İSMAİL'e doğru uzanan şecerenin (soykütüğünün) birtakım İbrani ve Haham söylentilerine ve yakıştırmalarına dayanarak hazırlandığını bazı Arap tarihçileri ve ilahiyatçıları da itiraf ediyorlar. Mesela, konu üzerinde en sahih kaynaklardan biri olan Vakıdi bu sisli durumu açıkça, Ebu Cafer Muhammet Taberi dolaylı olarak söylüyorlar. Halebi: "Adnan'dan sonra doğru bir şey yoktur. İsmail'e kadar şecereyi (soykütüğünü) yükseltmek doğru değildir" diyor. İbn-i Haldun da Hazret-i Muhammet'in Adnan'a kadar olan şeceresinin (soykütüğünün) bütün nessabların (soykütük uzmanlarının) oybirliğiyle kesin saydıkları halde Adnan'ı, İsmail bin İbrahim'e bağlayan kısmın çok şüpheli ve sisli olduğunu, bu bölüme çok söylenti ve ihtimal katıldığını, hatta bu rivayetlerde de çelişkilerin sıralandığını söyler. Hazreti Muhammet dahi ecdadını ADNAN'a kadar sayar, daha ötesi için konuşmaz, açıklama ve tahmin yapmaz, susardı. Mes'udi, Cenab-ı Peygamber'in neseb (soykütüğü) araştırmalarına ancak, Mead bin Adnan'a kadar müsaade etmiş, daha ileriye gidilmesini istememiş olduğunu söylüyor. İbn-i Dureid der ki "Peygamber, Adnan neslinden geldiğini ve nessabların (soykütüğü uzmanlarının) Adnan'dan evvelki şeylerde yalan söylediklerini beyan etti. İsimlerin kaffesi (tümü, hepsi) Süryanicedir. Vazıh (açık) değildir." İbn-i Saad, "Şecereyi, Mead bin Adnan ile bitirip, İbrahim bin İsmail'e çıkan kısmı reddedebiliriz. Bunlar, Yahudilerden alınmıştır. Bu şecere (soykütüğü) doğru olsaydı. Onu, Resulullah'tan daha iyi takdir eden bulunmazdı" cümleleriyle kanaatini açıklıyor.Ebül Fida'nın anlattığına göre İbrahim'in ve oğlu İsmail'in Mekke'ye gelişleri, Peygamberimizin Medine'ye gelişlerinden 2793 sene öncedir. ADNAN'ın bu hicretten 1400 yıl önce yaşadığını bütün tarihçiler kabul etmektedirler. Şu halde İsmail ile Adnan arasında 1393 sene geçmiş oluyor. İbn-ül Kelbi ile İbn-i Haldun ADNAN ile İSMAİL arasında kırk isim bulunduğunu söylemektedirler. Ömer Rıza Doğrul da (doğumu 1893 - ölümü 1952) Adnan'ın İsmail'den kırk batın (kuşak) sonra dünyaya geldiğini söylemektedir. Bu nedenlerle şu 1393 seneyi dolduran ve kırk nesli (kuşağı) derleyen kimseleri, soykütüğünün noksan halkaları olarak görmek durumundayız. Bunların şahsiyetinin bilinmezliği içinde ortaya atılan İbrani isimlerin asılsız ve yakıştırmacılığı zan sınırını aşıyor, başkaca seçeneği olmayan gerçek olarak ortaya çıkıyor. Bu görüntüler içinde ADNAN'ın İSMAİL'e yapıştırılmasını hayali bir menkıbe (iyi yorum) saymaya mecburuz.ADNAN'ın ve kabilesinin ırk (soy) olarak İbrani olmadığı şu suretle anlaşılmasından sonra bunun aslını ve nereden Hicaz'a geldiğini arayıp

petrell 2 weeks ago

Hazreti Muhammet'in bazı sözleri de Türk milletiyle olan ilgisini ve Türkler'e karşı duyduğu derin eğilim ve sevgiyi de apaçık şekilde açıklamaktadır. Bu hakikati tespitleyen Peygamberimizin sözlerinden bir tutami, Türk insanının ebedi gururu ve al-i Resule minnetinin şirin seresi olarak hatırlatıyoruz:"Ütrük-ül…devamıHazreti Muhammet'in bazı sözleri de Türk milletiyle olan ilgisini ve Türkler'e karşı duyduğu derin eğilim ve sevgiyi de apaçık şekilde açıklamaktadır. Bu hakikati tespitleyen Peygamberimizin sözlerinden bir tutami, Türk insanının ebedi gururu ve al-i Resule minnetinin şirin seresi olarak hatırlatıyoruz:"Ütrük-ül Türke mâ tereküküm" = "Türkler size dokunmadıkça siz Türkler'e dokunmayınız."Peygamberimizin Türkler'i koruma ve ayırmasına bu hadis, açık bir ispattır. Bunu neden başka milletler için söylememiştir?ÇÜNKÜ TÜRK'ÜN TEMİZ KANI ONDA DA VARDI...MUHAMMET'i ve EHL-İ BEYT'i (Peygamberimizin yüce soyu sopunu) Türkler kadar candan seven diğer bir millet gösterilemez. Araplar Resulü ekreme az zahmet mi verdiler? Hazreti Ali'yi, Hazreti Hüseyin'i vahşice şehid eden Araplar değil midir?"Letüfte hannel Konstantıniyyetü felenni'mel emiru zalikel emiru ve lenimel ceyşü zalikel ceyşü" = "İstanbul elbette fetholunacaktır. Onu feth eden emir ve asker pek mübarek kimselerdir."Peygamberimizin mübarek teşhisi de biz Türkler'e nasip oldu."Ene Arabiyyün ve leysel A'rabü minni" = "Ben Arabım, fakat Araplar benden değildir."Peygamberimizin bu hadisi söz olarak kısa, anlamca geniştir. Aslında Peygamberimizin bütün sözleri, aynı eşsiz ayrıcalığa sahiptir. Bu hakikat, bin yılı aşkın zamandır yorumlanıyor, ama sınırları daralmıyor, aksine genişliyor: Dünya durdukça bu gerçeğin varlığını koruyacağını söylemekte zerrece abartı yoktur: Çünkü bizim Peygamberimizin madde/mana bir benzeri, ona bir ulaşanı, erişeni yoktur ve olmayacaktır.Yukarıdaki hadisin sıhhatinde ittifak vardır. "Kitabül İşaa Li İşratis-saa"da da yer almıştır. Bunun aslı anlamı, Peygamberin Arap olduğundan ziyade ARAP OLMADIĞI'dır. Birinci cümle muhitini kırmamak ve dağıtmamak hedefinde toplanıyor. İkinci cümle hakikati ortaya koyuyor."Le yensuruküm aledini avda, Kema darabtümuhû beda."Bunu Ebu Abdüllahül Mukaddesi "Kitabül Ekanimi"nde şu yolda yorumluyor:"Peygamber Efendimizin maksadı Türkler'dir. Bu hadis-i şerif, sizin dine davet ettiğiniz Türkler bu nimeti siz değiştirme ve esasından ayırmaya kalktığınız zaman din yolunda size önderlik edeceklerdir anlamındadır."Nitekim bu muhteşem işaretin ilk ispatı, Horasanlı Ebu Müslim'in emekleriyle tecelli etmiş, Emevi şovenliği Türkler'in himmetiyle son bulmuştur.