Spoiler içeriyor
Uzun zamandır izlemek istediğim ve artık zamanı gelmiş bir filmdi. 🙏🏻 İzleyince insanın içinde tam olarak kim haklı şimdi diye dönüp duran bir ağırlık kalıyor. Film bittiğinde ne bir kötü var ne de tamamen masum biri. Herkes kendi açısından haklı…devamıUzun zamandır izlemek istediğim ve artık zamanı gelmiş bir filmdi. 🙏🏻
İzleyince insanın içinde tam olarak kim haklı şimdi diye dönüp duran bir ağırlık kalıyor. Film bittiğinde ne bir kötü var ne de tamamen masum biri. Herkes kendi açısından haklı ama herkes birbirinin hayatını biraz biraz mahvediyor.
Şimdii birazcık karakter yorumu yapacağım.🫢
Simin’le başlamak istiyorum daha iyi bir hayat istemesi çok normaldi. Sürekli aynı düzenin içinde sıkışmış gibi duruyordu ama bir yandan da ailesini bırakıp gitmek istemediği için suçluluk çekiyordu. Özellikle Termeh’e karşı hep güçlü görünmeye çalışması çok gerçekti. İçten içe kırılmış ama bunu belli etmeyen bir anne gibiydi. Yine de bazı anlarda fazla uzak kaldığını düşündüm. Sanki çoktan duygusal olarak evlilikten çıkmış gibiydi. (Biraz fazla abarttı bence gitmese de olurdu.)
Nader de en çok hak verip anladığım karakter oldu. Babasına olan bağlılığı gerçekten çok ağır bir sorumluluk. Alzheimer hastası bir babaya bakmak kolay değil ve bunu bırakmak istememesi çok insaniydi. Evet, hataları vardı. Gururu yüzünden olayları daha kötü hale getirdi, bazı yerlerde empati kuramadı, bazen çok sertti ama ben bunların kötülükten değil çaresizlikten geldiğini düşündüm.
Termeh de filmin en can yakan karakteri olabilir. Çocuk olmasına rağmen herkesin yükünü sırtında taşıdı. Anneyle baba arasında kalmış bir çocuk izlemek zaten çok ağır ama Termeh’in sürekli doğru olanı bulmaya çalışması daha da üzücüydü. Finaldeki sessizliği hala aklımda.
Razieh de hem maddi sıkıntılarla uğraşıyor hem dini inançlarıyla çatışıyor hem de sürekli korkuyor. Çalışmak zorunda ama yaptığı işin doğru olup olmadığını bile vicdanına soruyor. O telefon sahnesi mesela… küçücük bir detayla karakterin iç dünyasını anlatıyor. Bir yandan onun da bazı şeyleri saklaması olayları daha karmaşık hale getirdi o yüzden bazı yerlerde ona da ayrı sinir oldumm.
Hojjat'tan çok bahsedesim gelmedi şu an ama neyse biraz bir şeyler yazayım shdhshd sadece öfkeli biri gibi görünüyor ama borç içinde, gururu kırılmış biri. Sürekli bağırması insanı aşırı rahatsız ediyor da biraz düşününce adamın elinde başka hiçbir şey kalmamış gibi.
Filmin en sevdiğim tarafı kimseyi kahraman yapmaması oldu. Normalde filmlerde bir taraf seçersin ama burada seçemiyorsun. Çünkü herkesin hatası var ve herkes biraz kurban. Günlük hayatta insanların birbirini nasıl yanlış anlayıp geri dönülmez şeylere sebep olduğunu çok gerçek göstermişler. Mahkeme sahneleri bile sanki film değil de gerçek bir olay izliyormuşsun gibiydi. Sanırım biraz beğenmişim 🤏 fazla uzun olduu.
"
-Baban Alzheimer. Senin onun oğlu olduğunun farkında bile değil.
-Olsun ben onun babam olduğunu biliyorum.
"