Raf Yorumu: C.Nolan (@nolanmp)

"Ben de yalnızım..." dedi. Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak: "Boğulacak kadar yalnızım..." diye devam etti, "hasta bir köpek kadar yalnız..." Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali’nin en ünlü ve en çok okunan eserlerinden biridir. İlk kez 1943 yılında…devamı"Ben de yalnızım..." dedi. Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak: "Boğulacak kadar yalnızım..." diye devam etti, "hasta bir köpek kadar yalnız..." Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali’nin en ünlü ve en çok okunan eserlerinden biridir. İlk kez 1943 yılında yayımlanan bu roman, Türk edebiyatında özellikle psikolojik çözümlemeleri ve derin duygusal anlatımıyla öne çıkar. Okumaya başladığımda çok büyük beklentilerim yoktu. Daha önce adını çok duymuştum ama genelde “çok duygusal”, “çok ağır” gibi yorumlar gördüğüm için biraz çekinerek başladım.(Zaten istatistiklere göre Türkiye'de en çok yarım bırakılan İlk 5 kitaptan biri bu kitap.)İlk sayfalarda da bu düşüncem pek değişmedi. Çünkü hikâye oldukça sakin ilerliyor, hatta biraz durağan bile diyebilirim. Ama ilerledikçe fark ettim ki kitap olaylardan çok insanların iç dünyasını anlatıyor ve asıl etkileyici olan kısım da bu. Kitabın başındaki anlatıcı üzerinden Raif Efendi’yi tanımaya başlıyoruz. Raif Efendi gerçekten çok silik, hayata karşı neredeyse hiçbir tepki vermeyen bir karakter. Hani bazı insanlar vardır, ortamda vardır ama yok gibidir; işte Raif Efendi tam olarak öyle biri. İlk başta insan ister istemez “Bu adam neden böyle?” diye düşünüyor. Hatta biraz sinir bile olabiliyorsun çünkü hiçbir şeye karşı net bir duruş sergilemiyor.Ama sonra geçmişine doğru gidildikçe her şey yavaş yavaş anlam kazanmaya başlıyor. Özellikle Almanya’daki günleri anlatılmaya başladığında kitap benim için bambaşka bir hâle geldi. Orada yaşadığı şeyler, tanıştığı insanlar ve en önemlisi Maria Puder ile olan ilişkisi hikâyeyi derinleştiriyor. Bu noktada kitap sadece bir aşk hikâyesi olmaktan çıkıp insanın kendini tanıma sürecine dönüşüyor. Maria Puder karakteri bence kitabın en ilginç taraflarından biri. Çünkü alıştığımız klasik kadın karakterlerden çok farklı. Güçlü, bağımsız ve duygularını açıkça ifade eden bir yapısı var. Raif Efendi ise tam tersi; içine kapanık, kendini ifade etmekte zorlanan biri. Bu iki zıt karakterin bir araya gelmesi bana göre kitabın en etkileyici noktalarından biri. Çünkü aralarındaki ilişki klasik bir aşk ilişkisi gibi ilerlemiyor. Daha çok iki farklı dünyanın çarpışması gibi. Kitabın dili de ayrı bir konu. Çok ağır bir dil yok aslında, gayet sade. Ama buna rağmen okurken insanı düşündüren cümleler var. Bazı cümleleri okuyorsun ve durup tekrar düşünmek istiyorsun. Bu da kitabın etkisini arttıran faktörlerden biri bence. Ama şunu da söylemem lazım, bu kitap herkes için uygun olmayabilir. Eğer sürekli aksiyon, olay, hareket arayan biriyseniz biraz sıkıcı gelebilir. Çünkü bu kitapta olaydan çok duygu var. Ama eğer insan psikolojisi, iç dünyalar ve derin düşünceler ilginizi çekiyorsa kesinlikle okunması gereken bir kitap.