For F. There is a pleasure in the pathless woods... There is a rapture on the lonely shore... There is society, where none intrudes... By the deep sea, and music in its roar... I love not man the less, but…devamıFor F.
There is a pleasure in the pathless woods...
There is a rapture on the lonely shore...
There is society, where none intrudes...
By the deep sea, and music in its roar...
I love not man the less, but nature more...
From these our interviews, in which I steal...
From all I may be, or have been before.
To mingle with the universe, and feel...
What I can ne'er express, yet cannot all conceal.
–Byron
O kırmızı ışıkta ki yağmurlu sahne... Hiç unutmayacağım sahnelerden biri oldu; kapı kolunu tuttuğu o bir kaç saniyede boğazım düğümlendi. Birkaç dakika içinde alınan kararlar, ihtimaller ve keşkeler... Francesca gitseydi nasıl olurdu diye düşünmemek elde değil. Kalmasını anlamak da hiç zor değil. Zaman içinde sıradanlaşabilecek bir aşkın peşinden gitmek mi, yoksa dört günün hatırasını sonsuza dek kalbinde taşımak mı? Beni en çok etkileyen şeylerden biri de çocuklarının, annelerine sadece bir ebeveyn değil bir zamanlar hayalleri, tutkuları olan bir birey gözüyle bakmaya başlamaları oldu.
"I gave my life to my family, I wish to give Robert what is left of me."
