Raf Yorumu: muhlise (@uzlet)

Spoiler içeriyor Çok derinlik içeriyor ama bir o kadar da yüzeysel. Hoş kitaptı, okuması yorucu değildi. Ama buna rağmen bahsedilen konuların derinliği fazlasıyla yerindeydi. Empati kavramına yeni bir bakış açısı gibiydi. Çift sayılı sayfalar erkeğe aitken, tek sayılı sayfalar kadına ait. Bazı…devamıÇok derinlik içeriyor ama bir o kadar da yüzeysel. Hoş kitaptı, okuması yorucu değildi. Ama buna rağmen bahsedilen konuların derinliği fazlasıyla yerindeydi. Empati kavramına yeni bir bakış açısı gibiydi. Çift sayılı sayfalar erkeğe aitken, tek sayılı sayfalar kadına ait. Bazı noktalarda Ekmel ve Derya'nın bahsettiği olayların birbirini tutmadığını görüyoruz. Yani örnek vermek gerekirse, Ekmel İzmir'e giderken yanında olan kişinin arkadaşı olduğundan bahsederken, Derya o kadının Ekmel'in eşi olduğunu yazıyor. Bu da her iki anlatıcının da bir noktada güvensiz olduğunu yahut var olan durumları her iki kişinin de farklı şekilde yorumlayabileceğini göstererek empatiyi hedef alıyor. Ortada dönen bir aşk olduğunu sanıyordum, lakin ortada olan aşkın kökleri günlükleri ele alan kişiler değilmiş. Kitapta en çok tekrar eden sözcüğü saymaya kalkışsak, muhtemelen bu "aşk" sözcüğü olurdu. Durum böyle olunca insan ister istemez karakterlerin bir noktadan sonra birbirine aşk merkezli duygular besleyeceği düşüncesini oluşturuyor. Lakin görüyoruz, yaraların birliği onları "aşkdaşlığa" değil, hakiki manada "arkadaşlığa" sürüklemiş. Ekmel Bey kendi aşkından bahsederken, Derya kendisini Suzan olarak tanıtıp abisini ve gençlik aşkını yaşamasına sebebiyet veren Suzan'ı anlatıyor. Yanisi Suzan ve abisi gençken 15 yıl sevgili kalıyorlar ama bunu bir türlü yaşayamıyorlar. Çünkü dönemin siyasi olayları vs. dolayısıyla abisi pek rahat bir hayat sürmüyor; aynı şekilde Derya da ikisinin aşkına sürekli olarak ortak oluyor. Kitapta bahsedildiği üzere; "Aşk iki kişiliktir, oysa biz üç kişiydik." alıntısıyla Derya, bunun yanlış olduğunun bilincinde olmasına rağmen abisine bağlı bir yaşam sürüyor. Bunun sebebi zannımca ne annesinden ne de babasından görmediği aile kavramını abisi vasıtasıyla öğrenmesidir. Hoş, abisi bunu ne denli başardı, bunu tam manasıyla öğrenmemiz ne yazık ki mümkün değildir. Ve hayatımız boyunca yaşadığımız en acı verici olaylar hep bir aşkı konu almaz ama mutlak bir noktada aşka dayanır. Bir yerde aşkı teğet geçer. Kendi aşkı olmasa bile çevresindeki birinin aşkı mutlak suretle onu etkiler.