Tezer Özlü ile ilk kez bu kitap sayesinde tanıştım ve iyi ki de bu kitapla tanışmışım diyorum. Eski Bahçe Eski Sevgi, birbirinden bağımsız görünen ama aynı duyguda buluşan öykülerden oluşan bir eser. Kitapta çocukluk, aile, yalnızlık, geçmiş, aşk, ölüm, özlem…devamıTezer Özlü ile ilk kez bu kitap sayesinde tanıştım ve iyi ki de bu kitapla tanışmışım diyorum. Eski Bahçe Eski Sevgi, birbirinden bağımsız görünen ama aynı duyguda buluşan öykülerden oluşan bir eser. Kitapta çocukluk, aile, yalnızlık, geçmiş, aşk, ölüm, özlem ve insanın kendini ait hissedememesi gibi temalar işleniyor. Her öykü farklı karakterleri ve farklı hayatları anlatsa da ortak noktaları, insanların iç dünyalarındaki kırgınlıkları ve yaşamla olan hesaplaşmaları. Özellikle geçmişin insan üzerindeki etkisi, çocukluk anılarının yıllar sonra bile nasıl insanın peşini bırakmadığı ve eski sevgilerin, eski evlerin, eski bahçelerin hafızada bıraktığı izler kitabın merkezinde yer alıyor.
Kitaptaki olaylar büyük kırılmalar üzerine kurulmuş değil. Daha çok günlük hayatta yaşanan küçük anların, sıradan gibi görünen duyguların insanın içinde nasıl derin yaralar bıraktığını anlatıyor. Karakterler kimi zaman çocukluklarına dönüyor, kimi zaman aile ilişkilerini sorguluyor, kimi zaman da geçmişte bıraktıkları insanları ve yaşadıkları hayatı düşünüyor. Bu yüzden kitap, olaylardan çok hislere ve karakterlerin iç sesine odaklanıyor. Okurken sanki birinin günlüğünü ya da en gizli düşüncelerini okuyormuşsunuz gibi hissettiriyor.
Ben bu kitabı okurken en çok Tezer Özlü'nün anlatımına hayran kaldım. Yazdığı cümleler öyle etkileyiciydi ki neredeyse her sayfada altını çizmek istediğim satırlar vardı. Uzun zamandır hiçbir kitapta bu kadar fazla alıntı yapma isteği duymamıştım. Bazı cümlelerde kendimi gördüm, bazı satırlar ise sanki benim söyleyemediğim duyguları anlatıyordu. Kitabı bitirdiğimde aklımda olaylardan çok hissettirdikleri kaldı.
Bu kitap herkese hitap etmeyebilir. Eğer sürekli olayların yaşandığı, temposu yüksek kitaplar okumayı seviyorsanız size yavaş gelebilir. insan psikolojisini anlamayı ve durup düşündüren cümleleri seviyorsanız bence kesinlikle okunması gereken bir eser.
Alıntı●
"Yaşanmış düşüncelerimde bir şey arıyorum. Acıyı bulamıyorum, yabancılık, özlem bulamıyorum. Derin bir sevgi ya da bir ilişki bulamıyorum. Hep o gözlemciyi görüyorum, düşüşleri ve çıkışları düzenleyen gözlemciyi. Beni yaşamımı gözleyen, beni fırtınalarla uçuşturan, karanlıkla seviştiren, güneşle doğuran, bulut olarak Doğu Denizi' ne yağdıran gözlemciyi. Bana yutkunmayı güçleştireni."