Raf Yorumu: . (@petrell)

"Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı, 'İbadetin Türkçe mi Arapça mı yapılacağı' konusunda vatandaşların bilgilendirilmesi amacıyla cuma günü bütün camilerde "TÜRKÇE İBADET" konulu hutbe okutulmasını kararlaştırdı.İlahi kitapların hepsinin peygamberlerin konuştukları dille indirildikleri ifade edilen hutbede, şöyle deniliyor:"Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz. Kuran-ı…devamı"Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı, 'İbadetin Türkçe mi Arapça mı yapılacağı' konusunda vatandaşların bilgilendirilmesi amacıyla cuma günü bütün camilerde "TÜRKÇE İBADET" konulu hutbe okutulmasını kararlaştırdı.İlahi kitapların hepsinin peygamberlerin konuştukları dille indirildikleri ifade edilen hutbede, şöyle deniliyor:"Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz. Kuran-ı Kerim'in tercümesinde ifade edilen mana, cenabı Hakkın kelamı değil, mütercimin yorumudur. Bu ifade Arapça bile olsa Kuran değildir. Namazda Kuran okumak farzdır. Kuran'ın herhangi bir dildeki tercümesinin Kelamullah kabul edilmesi ve namazda Kuran yerine okunması İslam fakihleri tarafından caiz görülmemiştir. Bunun aksini iddia etmek, dini ölçüleri değiştirip sapıtmak ve İslam dinini hafife alıp oyuncak haline getirmek olur. Ayrıca memlekette fitne fesada, Müslümanlar arasında itilafa sebep olur.Türkçe dua ile Türkçe namaz birbirine karıştırılmamalıdır. Dua kulun yüce Allah'a dileğini sunmasıdır ki, ülkemizde Türkçe dua zaten yapılmaktadır.Ancak namaz veya ibadet niyetiyle okunacağı diğer zamanlarda Kuran'ı Kerim Arapça okunacaktır. Kuran tercümesiyle kılınan hiçbir namaz, İslamın emrettiği namaz değildir. Hutbenin son bölümünde ise Kuran'ın manasını anlamak, Allah'ın emir ve yasaklarını öğrenmek için Kuran'ın tercüme, tefsir ve meallerini yapmanın ihtiyaç, hatta zaruret olduğu belirtiliyor." Ord. Prof. İsmail Hakkı İZMİRLİ’nin “Manaya delalet eden tercümesiyle namazda kıraat caizdir” hükmünü aynı İmam-ı Azam’dan almıştır. FETVA'nın gerçeklerinde anlatılmak istenen asırlardır yüreklerde yerleştirilmeye çalışılmış, GÜNAH KORKUSU'nun akıl ve mantığı örtme hareketidir. Deniliyor ki: "Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz." Elbette böyle düşünülebilir ama, burada konu Tanrı buyruğunu papağan misali tekrarlamak yerine, mana/gaye/gidilecek yol/ruhsal huzur ve de bunun tam aksine bir dinin benimsediği redleri huzuruna çıkılmış Tanrı önünde anlayarak tekrarlama kulluk ödevidir. Peki... Bu vazifeyi kucaklamış kişi anlayamadığı bir yabancı dille inancını nasıl ifadeleyecektir?.. Aracı bir başka kulun tekelinde mi?