Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Reply 1988

Spoiler içeriyor Uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir dizi izlememiştim. Sadece güzel olmasından bahsetmiyorum uzun zamandır bir şey seyrederken ağlamamıştım, iyi geldi. Hem ağladım hem kahkaha attım hem de ne olacak diye merak ettim. Yani dizilerin sonunda fragmanlar olmasa bu kadar…devamıUzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir dizi izlememiştim. Sadece güzel olmasından bahsetmiyorum uzun zamandır bir şey seyrederken ağlamamıştım, iyi geldi. Hem ağladım hem kahkaha attım hem de ne olacak diye merak ettim. Yani dizilerin sonunda fragmanlar olmasa bu kadar kısa sürede bitirmezdim muhtemelen çünkü fragmanı izleyince bak yine bir şey olmuş, acaba ne olmuş deyip merak ediyordum ve tüm günüm bu diziyi seyretmekle geçiyordu. Bir ara gerçekten gerçeklik algımı yitirdim. Sanki ben de o mahallede yaşıyormuşum da olanları seyrediyormuşum gibi bir moda girmiştim. Güzeldi yaa.. Yani ben genelde böyle aile temasının olduğu, arkadaşlıkların ağır bastığı yapımları izlemeyi çok seviyorum bunu da bu yüzden sevmiş olabilirim. Bu arada muhtemelen bu kadar içli dışlı bir mahallede yaşasam aşırı bunalırdım çünkü bireyselliğe çok alıştım ve aile içerisinde bile genelde pek beraber takılmıyoruz, kalabalığa gelemiyorum falan ama izlemeyi seviyorum. Küçükken böyle bir mahallede büyümeyi arkadaşlarımla sürekli beraber takılmayı ve ailelerimizin de arkadaş olmasını isterdim ama bizim payımıza evden bile çıkmasına izin verilemeyen bir çocukluk kaldı. Bir yandan hak veriyorum mahalle tarzı bir yerde yaşamadım ve bulunduğum yerde de pek akrabamız yoktu hatta apartmanda hiç çocuk yoktu ama olsa bile ebeveynsel faktörler sağ olsun yine beni kısıtlardı. Yanii şöyle ki bazı şeyler içimde kaldı ama yapacak bir şey yok. Nasıl büyütüldüğüm benim sorunum değildir herhalde. İleride çocuğum olursa onu bu tarz şeylerden kısıtlamak istemiyorum ama artık herkes annem gibi olmuş çocuğunu sokağa salmıyor jsdjfvj ... Dizide beş arkadaşın gençliğini izliyoruz. Yani bir numarası yok normal yaşamlarını izliyoruz sevinçlerini, kavgalarını, üzüntülerini, aşklarını, arkadaşlıklarını, sınav sürecini.. Yani hayattan şeyler işte. Zaten konusunu hayattan aldığı için daha güzel bence. Aile bağları, komşuluk ilişkileri falan çok hoşuma gitti. Zaten kültürel farklılık olsa da bazı yönlerden birbirimize benziyoruz yani 80'li yıllarda yaşayan anne babamıza bile sorsak geçmişi bu dizideki gibi anlatırlardı. Dizide bu arkadaşların hayatına ortak oluyoruz her birinin ailesini tanıyoruz hatta ben sadece birkaç bölüm izleyerek onları yıllarca tanıyormuş hissine kapılmıştım her birini ayrı ayrı sevdim. Deok Sun'un neşeli hali, Bo Ra'nın korkunçluğu, kardeşlerinin o komik tavırları.. çok ikonik bir aileydi. Babalarının sürekli birilerine üzülüp olmayan parasıyla bir şeyler satın alması, annelerinin de bu duruma hep söylenmesi.. Bu ailede fav karakterim her ne kadar canavar olsa da Bo Ra'ydı yaa. Yani o karakter gelişimini izlemek hoşuma gitmişti. Sonlara doğru düşünceli tavırlar sergilemesi, özellikle de kriz anlarında olgunca şeyler söylemesini beklemiyordum. Tabii ilk bölümlerde hiç çekilmiyor bu karakter. Deok Sun'u da sevdim, ona bazen üzüldüm. Hep hayal kırıklığına uğraması falan onu o kadar iyi anladım ki. Mesela ben sonunda Jung Hwan ile evleneceğini düşünüyordum yani buna emindim ama maalesef Jung Hwan bu konuda pek atik değildi hiç adım atmıyordu ama bir yandan ona da hak veriyorum arkadaşlık ile aşk arasında bir seçim yapması gerekiyordu.. Bu konuda pek cesur değildi. Şimdi benim karakterler arasında kendimi en yakın hissettiğim Jung Hwan oldu çünkü duygularını belli edememesi, ailesine karşı hep soğuk davranması en önemlisi de sevdiğini söyleyememesi falan bana çok tanıdık geldi. Onu da o kadar iyi anlıyorum ki.. Annesinin bu durumdan hep muzdarip olmasına da çok üzüldüm ya, diğer annelerin hep çocuklarıyla iyi bir iletişimi oluyordu o da hep üzülüyordu. Ayy bir de bir şey diyeyim mi ben bu kadını da çok sevdim. Özellikle de zengin olmasına rağmen diğer annelere karşı hep düşünceli olması içimi yumuş yumuş yaptı. Böyle bir komşumuz olsun isterdim. Jung Hwan'ın babasına da üzülüyordum yaa etrafındakiler hep enerjisini sömürüyordu. Bir iki gülseniz, ona karşılık verseniz ne olurdu sanki. Jung bong da yürüyen ansiklopedi.. her şey hakkında bilgisi vardı ama bir türlü sınavları geçemiyordu. Bizim bilgiyi doğru yerde kullanamayışımız.. Ah Jung Bong. Onun olduğu bazı sahneler komik olsa da izlerken çok yoruluyordum yaa. Yani dizi boyunca telefona baktığım anlar genelde onun olduğu sahnelerde oluyordu. Sun Woo da favori karakterlerimden biriydi. Ben onun Bo Ra'yı sevmesine o kadar şaşırmıştım ki ilk başlarda be de Deok Sun gibi heyecanlanmıştım ha itiraf etti ha edecek dedim ama aşkını itiraf edeceği kişinin Bo Ra olduğunu duyunca ben de büyük bir şoka uğradım. Herkesin ona Bo Ra'dan korkmuyor musun diye sorması komikti ama iyi bir ikili olmuşlardı bence onları da sevdim. Jin Ju da çok tatlıydı arada bir onu ısırmak istiyordum hele büyümüş hali Bo Ra'nın tıpatıp aynısıydı kjchvfkj Dong Ryung'u ilk başlarda sevmesem de sonradan o kadar üzüldüm ki ona. Özellikle de ailesinin onunla ilgilenmeyişi, annesinden en ufak bir ilgi gördüğünde mutlu olması yaa çok minnoştu. Hem de komikti, onun olduğu sahneleri hep gülerek izlemiştim. Tüm arkadaşların Taek'i bağrına basması, hatta sadece arkadaşları da değil ailelerinin de aynı şekilde hep turnuvalarını takip etmesi her şeylerini ona göre ayarlaması o kadar güzeldi ki.. Annesizliğin getirdiği o mahcubiyeti de çok iyi yansıtıyordu ona hep üzülüyordum yaa... Aslında her ne kadar Deok Sun'un Jung Hwan ile olmasını istesem de Taek'i seçmesine de sevinmiştim. Bir ara hep hırslı oluşundan falan basediyorlardı diye Jung Hwan ile olan arkadaşlıkları bozulacak, birbirlerine meydan okuyacaklar falan sanıp korkmuştum ama neyse ki öyle bir şey yaşanmadı da içim rahat bir şekilde izleyebildim. Sanırım arkadaşlıkları bozulsaydı buna çok üzülürdüm. Tabii Jung Hwan'a da üzüldüm orası ayrı. Dizi çok güzeldi ama sonu beklentimi karşılamadı yaa. Hep üst üste zaman atladılar falan derken en sonunda sadece Deok Sun, Bo Ra ve Taek'in yetişkin halini gördük. Ben diğerlerini de merak etmiştim en azında tekrar buluşup 40'lı yaşlardaki halini de gösterebilirlerdi. Ya da Taek ile sevgili olduklarını ailelerine nasıl anlattılar, düğünleri nasıl oldu falan bunları hep merak ediyordum. He bir de Jung Hwan'ın Deok Sun'a aşkını itiraf ettiği o sahneyi çok geçiştirdiklerini düşünüyorum en azından bu konu hakkında konuşmalarını isterdim çünkü her ne kadar yanındakilere 'sahte' bir itiraf olduğunu inandırmış olsa da Deok Sun bunların gerçek olduğunu biliyordu. Ya bilmiyorum sanki sonunda ters köşe olsun diye Taek'i seçmiş gibi gösterdiler çünkü en başından beri Jung Hwan olduğuna çok emindim niye böyle yaptılar yaaaa? ... Neysee çok beğendim bu diziyi. Ağlama kotamı da doldurdum hayır sorun benden mi kaynaklanıyor onu da bilmiyorum, her duygusal sahnede kendimi ağlarken buluyordum. Normalde bu kadar aşırı duygusal da değilim yani ne oldu bana? Neysee upuzun lafın kısası çok güzeldi tavsiye edilir.