Raf Yorumu: Berfin (@vivalavidaaa)

Düşünüyorum da bizdeki günahların da yansıdığı, biriktiği bir kanal olsa ve biz de ona her baktığımızda ne kadar kötü olduğumuzu hatırlasak ne de feci bir şey olurdu bu. İnsan iyi biri olduğuna inanarak, bu umudu taşıyarak daha iyi olabilmek için…devamıDüşünüyorum da bizdeki günahların da yansıdığı, biriktiği bir kanal olsa ve biz de ona her baktığımızda ne kadar kötü olduğumuzu hatırlasak ne de feci bir şey olurdu bu. İnsan iyi biri olduğuna inanarak, bu umudu taşıyarak daha iyi olabilmek için çabaya motive olur. Yaptığın birkaç iyiliği hatırında tutmadan iyiliğe devam etmek çok zor. Hal böyleyken sizin iyilikleriniz ve kötülüklerinizi değil sadece kötülüklerinizi yansıtacak olan bir portre veya herhangi başka bir kanal felaketimiz olurdu. İyi ki kalbimizde günaha girdikçe büyüyen o kara lekeyi görmüyoruz dedim okurken. Öbür yandan birini tapınılır biri olarak görmenin ve ona övgüler yağdırmanın o kişiye ne denli müthiş bir kötülük olduğunu da daha iyi kavradım. Bu konuyla ilgili şu hadis geldi aklıma, “Sakın birbirinizi methetmeyin (övmeyin). Çünkü bu, (kişiye iyilik değil, onu) boğazlamaktır.” (İbn Mâce, Edeb 36) (...) “Dua et, Dorian, dua et,” diye mırıldandı. “Hani çocukluğumuzda öğrettikleri bir dua vardı; nasıldı o? Bizi yanlış yollara saptırma. Günahlarımızı bağışla. Kötülüklerimizin kirini yuğ, temizle. Gel, birlikte okuyalım şunu. Kibrinin yakarışı karşılığını bulmuş. Pişmanlığının yakarışı da karşılık görecektir. Seni fazla göklere çıkartmıştım ben. Şimdi bunun cezasını görüyorum. Sen de kendini fazla göklere çıkardın. İkimiz de cezalandırılıyoruz.” Dorian Gray ağır ağır döndü, gözyaşından sönükleşmiş gözlerle ressama baktı. “Artık çok geç, Basil,” diye kekeledi. “İş işten geçti.” “Hiçbir zaman iş işten geçmez, Dorian. Gel diz çökelim şurada; bakalım aklımıza bir dua geliyor mu? Hani şöyle bir dua yok muydu: Günahların kıpkızıl olsa da onları kar gibi beyazlatmak benim elimdedir, diye?” “Bu sözler bana hiçbir şey ifade etmiyor artık.” “Şşt, konuşma böyle. İşlediğin günahlar yetti. Ulu Tanrım! Görmüyor musun, şu lanet olası şey gözlerini nasıl bize dikmiş sırıtıyor?” (...) Şu sahneyi okurken gözlerim doldu, zavallı Basil. Yoksa zavallı Dorian mı demeliyim? Güzelliğinin kurbanı oldu resmen, portresi vicdanı olup ona ahlak bekçiliği yaptı. 8/10