Raf Yorumu: Buğrahan (@bugrahan)

Spoiler içeriyor 8/10 Bu kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, bana sürekli “insanların söyleyemediği ne kadar çok şey var” diye düşündürmesi oldu. Geulwoll sadece insanların mektup yazdığı bir dükkân değil; herkesin normal hayatında sakladığı taraflarını birkaç sayfalığına ortaya çıkarabildiği güvenli bir…devamı8/10 Bu kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, bana sürekli “insanların söyleyemediği ne kadar çok şey var” diye düşündürmesi oldu. Geulwoll sadece insanların mektup yazdığı bir dükkân değil; herkesin normal hayatında sakladığı taraflarını birkaç sayfalığına ortaya çıkarabildiği güvenli bir alan gibi. Hyo Yeong'u sevdim. Özellikle ablasına karşı biriktirdiği kırgınlıkların altında aslında ne kadar yorulmuş ve kendi hayatını kurmaya çalışan biri olduğunu görmek güzeldi. Başlarda mektuplardan bile kaçmaya çalışırken zamanla o dükkânın ve insanların hikâyelerinin ona dokunmaya başlaması, kitabın en güzel karakter gelişimlerinden biriydi. Yeong Gwang ise klasik “gizemli ve sessiz erkek karakter” kontenjanından giriş yapıyor. Ama Hyo Yeong'la arasındaki yakınlığın yavaş yavaş oluşması hoşuma gitti. Hikâyeyi tamamen romantizme çevirmeden, Hyo Yeong'un kendisini ve hayatını yeniden düşünmesine vesile olması daha güzel. Ama benim asıl sevdiğim şey abla-kardeş meselesi oldu. Çünkü kitap kimseyi tamamen haklı ya da tamamen suçlu yapmıyor. Bir insanın yaşadığı kırgınlık gerçek olabilir ama karşısındaki insanın da kendi hikâyesi olabilir. Bazen birini anlamak, ona hak vermek anlamına gelmiyor. Mektupları da sevdim. Özellikle birbirini hiç tanımayan insanların, yüz yüze söylemeye cesaret edemeyecekleri şeyleri bir yabancıya yazabilmesi bana çok gerçek geldi. Belki de insan bazen kendisini en rahat, hayatına hiçbir şekilde dahil olmayacak birine anlatabiliyor. Kitap yer yer fazla sakin ilerledi ve bazı bölümlerde “tamam, artık biraz hareketlensin” dediğim oldu. Ama sanırım bu yavaşlık kitabın ruhunun da bir parçası. Büyük dramalar yaratmak yerine insanların küçük yaralarını kurcalıyor. Ve kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey aşk hikâyesinden çok iyileşme hissi oldu. Belki hepimizin hayatında bir Geulwoll vardır. Bir dükkân, bir kitap, bir insan, hatta bazen sadece kendimizle baş başa kaldığımız bir akşam... Bazı şeyleri söylemek için doğru insanı değil, bazen sadece cesareti bulmamız gerekiyor.