Buğrahan (@bugrahan)

Spoiler içeriyor 8/10 | Küçük Bey’i okurken en çok eğlendiğim şey, Botchan’ın hem çok dürüst hem de inanılmaz fevri olmasıydı. İnsanlara karşı samimi ve haksızlığa tahammülsüz ama olayları çözme yöntemi çoğu zaman “önce sinirlen, sonra düşünürüz” şeklinde. Bu yüzden haklı olduğu yerlerde…devamı8/10 | Küçük Bey’i okurken en çok eğlendiğim şey, Botchan’ın hem çok dürüst hem de inanılmaz fevri olmasıydı. İnsanlara karşı samimi ve haksızlığa tahammülsüz ama olayları çözme yöntemi çoğu zaman “önce sinirlen, sonra düşünürüz” şeklinde. Bu yüzden haklı olduğu yerlerde bile bazen “Tamam da kardeşim, biraz sakin ol” demek istedim. Kiyo, Botchan’ın hayatındaki en güven veren karakterlerden biri. Ona koşulsuz şekilde inanması ve Botchan’ın da bütün huysuzluğuna rağmen Kiyo’ya bağlı olması, kitabın diğer ilişkilerindeki çıkar ve ikiyüzlülüğün yanında daha sıcak bir bağ oluşturuyor. Sonunda Tokyo’ya dönüp Kiyo’yla birlikte yaşaması da Botchan’ın bütün macerasının sonunda kendini ait hissettiği yere dönmesi gibi. Yamaarashi ise Botchan’a oldukça benzeyen ama ondan daha kontrollü biri. O da haksızlıklara karşı çıkıyor ve gururlu, sert bir karakter; fakat Botchan kadar düşünmeden hareket etmiyor. İkisinin birlikte hareket etmesi bu yüzden güzel: biri biraz fazla dürtüsel, diğeri biraz daha temkinli. Akashatsu konusunda ise işler daha gri. Elbette yaptığı entrikalar ve insanları kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirmesi onu güvenilmez kılıyor ama aynı zamanda okul içerisindeki güç ilişkilerini Botchan’dan çok daha iyi okuyor. Botchan’ın dürüstlüğü kulağa daha hoş geliyor olabilir fakat Akashatsu’nun sosyal olarak nasıl hareket edilmesi gerektiğini daha iyi bildiği de açık. Sorun, bu beceriyi başkalarını manipüle etmek için kullanması. Uranari ise diğerlerinin yanında daha çekingen ve pasif kalıyor. Ona yapılan haksızlıklar açıkça rahatsız edici olsa da Botchan’ın aksine çatışmanın içine doğrudan girmiyor. Bu da karakteri daha zayıf gösterirken aynı zamanda gerçekçi kılıyor; herkes haksızlık karşısında yumrukla cevap verecek kadar gözü kara değil. Finalde Botchan ve Yamaarashi’nin Akashatsu ile arasındaki çatışmanın fiziksel kavgaya dönüşmesi ve ardından ikisinin de okuldan ayrılması tam bir Botchan hareketi. 😭 Haklı oldukları mesele için mücadele ediyorlar ama bunu yapış biçimleri de onları ciddi sonuçlarla karşı karşıya bırakıyor. Botchan sonunda Tokyo’ya dönüyor ve Kiyo’yla yeniden bir araya geliyor. Bence kitabın en güzel tarafı da burada: Sōseki kimseyi tamamen idealize etmiyor. Botchan dürüst ama düşüncesiz; Yamaarashi cesur ama sert; Akashatsu zeki ve sosyal açıdan becerikli ama manipülatif; Uranari daha pasif ama kötü niyetli değil; Kiyo ise bütün bu karmaşanın içinde en istikrarlı karakterlerden biri. Sonuç olarak Botchan’ın hikâyesi “iyi adam kötüleri yendi”den biraz daha karmaşık. Daha çok, kendi doğrularından vazgeçmek istemeyen ama yetişkin dünyasının kurallarına da pek uyum sağlayamayan bir adamın, sonunda o dünyadan çekilip kendi güvenli alanına dönmesi gibi. Ve açıkçası, bütün kitap boyunca kavga çıkarıp istifa ederek eve dönmesi de karakterine fazlasıyla yakışıyor.

bugrahan 18 hours ago

Adults

Ben Kronengold

3 Gönderi

Spoiler içeriyor 8/10 Samir: Evdeki herkesin sorumluluğunu üstlenmeye çalışıp kendi hayatında ne yaptığını tam olarak bilmeyen adam. “Man of the house” ama kendi çamaşırını ayırma konusunda bile hayatla mücadele ediyor. Fazla düşünüyor, en basit problemi bile zihninde Birleşmiş Milletler toplantısına çeviriyor. Ama…devamı8/10 Samir: Evdeki herkesin sorumluluğunu üstlenmeye çalışıp kendi hayatında ne yaptığını tam olarak bilmeyen adam. “Man of the house” ama kendi çamaşırını ayırma konusunda bile hayatla mücadele ediyor. Fazla düşünüyor, en basit problemi bile zihninde Birleşmiş Milletler toplantısına çeviriyor. Ama arkadaşlarına karşı gerçekten iyi kalpli ve özellikle Billie konusunda ne kadar bağlı olduğu çok belli. Billie: Hayatı kontrol altında gibi görünen ama aslında kontrolü biraz fazla ciddiye aldığı için kendini yiyip bitiren kız. Her şeyi doğru yapmaya çalışırken bazen “abla bir nefes al” dedirtiyor. Başarılı olmak konusunda kendine uyguladığı baskı da çok gerçekçi. Samir'le olan arkadaşlığı ise dizinin en güzel taraflarından; birbirlerinin hayatını ezbere bilmeleri ve gerektiğinde gerçekten birbirlerinin yanında olmaları çok iyi. Issa: Dünyadaki bütün fikirleri aynı anda savunmaya, uygulamaya ve herkese anlatmaya çalışan insan. Çok gürültülü, çok tutkulu ve bazen “sen bunu gerçekten düşündün mü?” dedirtiyor. Ama grubun duygusal olarak en açık insanlarından biri. Arkadaşlarını gerçekten seviyor ve bazen beceremese bile iyi niyetle onlar için bir şeyler yapmaya çalışıyor. Anton: Sosyal becerileri DLC olarak doğuştan yüklenmiş ama kişisel sınırların ne olduğunu henüz keşfedememiş. Herkesle arkadaş olabilir, herkesle konuşabilir, her ortama girebilir ama “Anton, belki bunu yapmasan?” dedirten hareketleri de var. Yine de grubun sosyal enerjisini taşıyan karakterlerden biri ve özellikle zor zamanlarda arkadaşlarının yanında olması onu sadece komik bir karakter olmaktan çıkarıyor. Paul Baker: Başta “Issa'nın sevgilisi, tamam işte” diye girip beşinci ev arkadaşı olarak gruba sızan ve sonra herkesin hayatında kalıcı yer edinen adam. Kanada'dan gelip bu evin kaosuna adapte olması bile başlı başına başarı. Daha sakin ve dışarıdan bakabilen tarafı sayesinde grubun diğer dört delisine karşı iyi bir denge oluşturuyor. Samir'le arkadaşlığının gelişmesi de ayrıca çok tatlı. Asıl sevdiğim şey, bu insanların birbirlerini sadece komik karakterler olarak değil, gerçekten arkadaş olarak hissettirmesi. Sürekli birbirlerini anlamıyorlar, bazen birbirlerinin sinirini bozuyorlar, kötü kararlarını destekliyorlar ama biri gerçekten zor durumda kaldığında diğerleri ortadan kaybolmuyor. Hastane, iş, ilişki, para, gelecek kaygısı… ne olursa olsun bir şekilde birbirlerinin yanında oluyorlar. Zaten dizinin yetişkinlik tarafını gerçek yapan da bu: Kimsenin hayatı çözülmüş değil ama en azından kimse tek başına çözemiyor. Beş kişinin de hayatı ayrı ayrı dağınık ama birlikteyken nedense biraz daha katlanılabilirler. Sanırım gerçek arkadaşlık da biraz böyle.

bugrahan 1 day ago

Çukur

Hiroko Oyamada

2 Gönderi

7/10 Asahi: “Hayatımı biraz düzene sokayım” diye çıkıp kendini kırsalda, kayınvalidesinin evinde ve açıklanamayan tuhaflıkların ortasında bulan kadın. Çukuru gerçekten görmesiyle hayatının zaten yeterince çukurda olduğunu fark etmesi arasında çok az fark var. Takashi: İş buldu, sonra işini kaybetti, sonra…devamı

bugrahan 1 day ago

From

John Griffin

107 Gönderi

4. sezon resmen “bir sezon daha çıkaralım” diye uzatılmış gibi. Dizinin başından beri biriktirdiği gizemlerin çoğuna cevap vermek yerine yenilerini ekleyip durdular. Her bölüm “tamam, şimdi bir şey açıklanacak” diye bekledim, sezon bitti ve yine elimizde soru işaretleri var. En…devamı

bugrahan 1 day ago

Pandora'nın Kutusu

Osamu Dazai

27 Gönderi

Spoiler içeriyor Hâlâ okumaktayım, o yüzden şimdilik puanım 8/10. Şu ana kadar Dazai’nin anlatımını ve özellikle karakterlerin birbirleriyle olan ilişkisini oldukça sevdim. Hibari’nin sanatoryumdaki hayatını anlatırken etrafındaki insanları gözlemlemesi hoşuma gidiyor. Umezaki ise başlı başına ayrı bir karakter zaten. Bazen söylediklerini okurken…devamı

bugrahan 2 days ago

Kurşun Geçirmez

Paul Hunter

1 Gönderi

Spoiler içeriyor 2003 yapımı olduğu her sahnesinden belli olan, mantığı bir kenara bırakıp keyfine bakmanız gereken filmlerden. Hikâyede 60 yıldır ölümsüzlük veren parşömeni koruyan bir keşiş var, Nazi geçmişi olan Struker var, dünyanın kaderini belirleyecek seçilmiş kişi var… Bir de bütün bunların…devamı2003 yapımı olduğu her sahnesinden belli olan, mantığı bir kenara bırakıp keyfine bakmanız gereken filmlerden. Hikâyede 60 yıldır ölümsüzlük veren parşömeni koruyan bir keşiş var, Nazi geçmişi olan Struker var, dünyanın kaderini belirleyecek seçilmiş kişi var… Bir de bütün bunların ortasında hayatını yankesicilik yaparak geçiren Kar var. Seçilmiş kişi olarak neden bu adamı seçtiklerini filmin sonunda bile tam olarak sorgulamamaya karar verdim. Chow Yun-fat'ın İsimsiz Keşiş'i filmin açık ara en karizmatik tarafı. Karakterin 60 yıl boyunca aynı görevi taşıması ve sonunda görevini devretmeye çalışması güzel bir fikir. Özellikle Kar'ı eğitirken aralarındaki usta-öğrenci ilişkisini sevdim. Kar başlangıçta tamamen bencil, çıkarcı ve biraz da baş belası biri; zamanla gerçekten başkalarını önemsemeye başlaması filmin en düzgün karakter gelişimi. Jade de klasik “kötü adamın yanında ama aslında kötü değil” karakteri gibi başlıyor. Bir noktada Kar'la birbirlerine güvenmeye başlamaları beklenen bir gelişme olsa da, ikilinin ilişkisi filmin aksiyonunun arasında biraz hızlı geçiliyor. Yine de Jade'in kendi başına hareket edebilmesi ve sadece kurtarılmayı bekleyen kadın karakter olmaması hoşuma gitti. Struker ise tam bir çizgi roman kötüsü. Adam 60 yıldır aynı parşömenin peşinde ve hâlâ “bir gün kesin benim olacak” diye dolaşıyor. 😭 Nina'nın da işin içinde olması ve geçmişte yaşananların ortaya çıkmasıyla kötü adam tarafına biraz daha arka plan veriliyor ama karakter hiçbir zaman özellikle derinleşmiyor. Finalde Kar'ın gerçekten keşişin yerini alabilecek kişi olduğunu kanıtlaması ve keşişin görevi ona devretmesi filmin bütün “seçilmiş kişi” meselesini tamamlıyor. Keşişin sonunda ortadan kaybolması da biraz hüzünlüydü; çünkü film boyunca en eğlenceli ve en gizemli karakter oydu. Genel olarak çok derin bir film değil. Hatta bazı yerlerde “senaryo bunu açıklamaya üşenmiş” hissi veriyor. Ama 2000'lerin başı aksiyon-fantastik filmlerinin o garip, ciddi ama aynı zamanda komik havasını taşıyor. Dövüş sahneleri, Chow Yun-fat'ın karizması ve Kar'ın zamanla değişmesi sayesinde sıkılmadan izledim. 6/10. İzlerken çok sorgulamazsanız daha iyi. Zaten film de size “lütfen mantık hatalarımı incelemeyin, şu adamın havada takla atarak beş kişiyi dövmesini izleyin” diyor.

bugrahan 2 days ago

Çarpık Evdeki Cesetler

Agatha Christie

8 Gönderi

9/10 Christie yine “zengin bir ailenin evine birkaç ceset bırakalım, bakalım kim kimi öldürmüş” diyerek ortalığı karıştırmış. Ama bu sefer klasik bir Poirot/Miss Marple soruşturmasından ziyade, ailenin kendisi olayın merkezinde. Charles’ın Sophia üzerinden Leonides ailesinin içine girmesiyle beraber evdeki herkesin…devamı

bugrahan 2 days ago

The Good Place

Michael Schur

205 Gönderi

8.5/10 Başta “ölünce de rahat yokmuş” diye eğlenceli bir sitcom izliyorum sandım, sonra dizi bir anda bana ahlak felsefesi sorgulatmaya başladı. Eleanor’un bencilliği, Chidi’nin karar verememesi, Tahani’nin sonsuz özgüven problemi ve Jason’ın… Jason olması. Kadro gerçekten çok iyi. Özellikle karakterlerin…devamı