Raf Yorumu: Havva Nur Koçak (@havvaur)

Filmin başrolü Wolverine olmayınca, hatta Wolverine hiç olmayınca her şey ne kadar güzelleşti. Charles ve Erik arasındaki hikaye çok heyecanlıydı. Filmin kadrosunu kim kurdu bilmiyorum ama teşekkürler, ikisini birlikte izlemek günümü güzelleştirdi. Odağım özellikle tüm film boyunca Michael Fassbender'daydı, gözüm…devamıFilmin başrolü Wolverine olmayınca, hatta Wolverine hiç olmayınca her şey ne kadar güzelleşti. Charles ve Erik arasındaki hikaye çok heyecanlıydı. Filmin kadrosunu kim kurdu bilmiyorum ama teşekkürler, ikisini birlikte izlemek günümü güzelleştirdi. Odağım özellikle tüm film boyunca Michael Fassbender'daydı, gözüm başka hiçbir şey göremedi. Bu hazineyi geç keşfettiğim için utanıyorum. Jennifer Lawrence'ı beğeniyorum ve seviyorum ama Hunger Games serisi dışında sinematografisinden hiçbir şey izlememiştim. Mystique rolünde olmasını sevdim. Profilimden de anlaşılabileceği üzere Mystique karakteriyle özel bir bağ kurdum. Profil fotoğrafımı sık değiştirmeyi sevmiyorum ama uzun zamandır Marvel izlediğim için bu era'dayken Marvel'dan bir kadın karakter koymak istiyordum. X-Men'e geçince aradığımı ancak bulabildim. Genelde bir film izlerken "Keşke şu karakteri ben oynasaydım," dediğim çok olmaz ama Mystique'i izlerken içimden geçiyor. Erik'in de dediği gibi, "I prefer the real Raven." "Perfection." "Ben olsaydım kimin tarafından yana olurdum?" diye bu filmde üzerine düşündüm ve arada kaldım. Önceki X-Men üçlemesinde bunun üzerinde çok durmamıştım apaçık tek bir taraf var, o da Profesör X'in yanı gibiydi. Mutant olsam sanırım ayrıcalığımın beni nasıl bir hayata mahkum ettiğine göre fikrim değişirdi. Dışarıdan hiç anlaşılamayan bir özel yeteneğe sahip olmak cidden şans hem özel bir yeteneğin var hem de insanların arasına rahatlıkla karışabiliyorsun. Tabii ki Beast ya da Mystique gibi kendini saklaman ve baskılaman gerekmiyor. Charles'ın Mystique'e olan davranışları zaten hiç onun halinden anlıyor gibi değildi. Herkes özgürce, olduğu haliyle sevilmek ve kabul edilmek ister. Bu yüzden filmin sonunda Erik'le gitmesini psikolojik olarak anlayabiliyorum. Onun yerinde ben olsaydım ben de giderdim. Beni değiştirmeye çalışan birisi yerine, olduğum gibi arzulayan kişiyi seçerdim. Mutant and proud. Profesör X bazı konularda gereksizce çok iyimser ve pasif kalıyor; Magneto'un felsefesinde daha haklı olduğu doğru noktalar var ama onun da yöntemi yanlış. Amaç her ne kadar iyi olsa da bu kadar şiddet yanlısı ve saldırgan olamazmışım gibi geliyor. Bu durumda bir tercih yapmak zor, çok zor... Charles ile Erik'i tek bir bedende birleştirerek ortaya çok daha iyi bir şey çıkarılabilir. Başta söylemem gerekeni sonda söylüyorum, filmi sevdim. kusurları yok değil, bazı yerlerde ufaktan sıkıldım ve diğer X-Men filmleriyle çelişen, bariz kronolojik ve mantıksal hatalar vardı. Yine de filmi sevdiğim için bunları görmezden geleceğim çünkü şu ana kadarki en sevdiğim X-Men filmi oldu. Bir hata varsa da diğer X-Men'lerdedir, doğrusu budur der geçerim.