Raf Yorumu: Buse (@muad.dib)

Din üstüne kara komedi temalı Monty Python filmi. Hemen üstüne de Holy Grail izleyerek güzel bir akşam yaptım dün akşamı. Monty Python seven biriyle izlemek çok keyifli oldu, mümkünse öneririm. Holy Grail için ayrı bir yorum girmeyeceğim için burada bahsedeceğim.…devamıDin üstüne kara komedi temalı Monty Python filmi. Hemen üstüne de Holy Grail izleyerek güzel bir akşam yaptım dün akşamı. Monty Python seven biriyle izlemek çok keyifli oldu, mümkünse öneririm. Holy Grail için ayrı bir yorum girmeyeceğim için burada bahsedeceğim. Ben iki film arasından bunu daha çok beğendim ama bu tamamen benim mizah anlayışımla ilgili subjektif bir yorumdur. İki filmi izlerken de baştan sona güldüm diyebilirim. Bazı sahnelerde kendimi kaybederek hem de. 1979 yapımı bir filmin mizah gücünü hala koruyabilmesi kendi başına akıl almaz bir olay. Bir de buna türlü imkansızlık eşliğinde onlarca karakteri kendileri canlandıran küçük komedi ekibimiz Monty Python'ın unutulmaz karakterleri eklenince hayranlığım artıyor. *Spoiler sayılmasa da devamında filmlerin konularından bahsediyorum, isteyen okumamakta özgür: Holy Grail'de Camelot'un yuvarlak masa şövalyelerinin modern bir versiyonuyla her biri birbirinden renkli şövalyelerimizin Holy Grail'e ulaşma yolundaki görevlerinde yaşadıkları türlü absürt maceralar anlatılıyor. Özellikle sınıfçılık üstüne yapılan şakaları gülmekten kırıp geçirmiştir. Atsız şövalyelerimizin sadık hindistan cevizli yaverleri, şovcu büyücüler, katil tavşanlar ve korkak askerlerimiz ile müthiş bir hikaye ortaya konmuştur. En talihsiz kısmı bütçeyi azaltmak amacıyla sonunun senaryodakinin aksine kesilip beklenmeyen bir twiste dönüştürülmüş oluşudur yoksa favorim olabilecek potansiyele sahiptir. Life of Brian'da ise yanlışlıkla mesih olmuş karakterimizin Roma döneminde yaşanan iç zıtlıklar, mezhepçilik ve kör toplum içinde sıradan biri olmaya çalışma çabasını görüyoruz. Absürtlük, eski zaman, antik insan, dinin temeli, mesih, bölünmüşlük, ideolojicilik, şehit yaratma merakı, çözüme ulaştırmayan bürokrasi, mucize anlayışı, Pollyannacılık ve daha birçok öge bir araya gelip çok yerinde dokundurmalarla zamansız bir komedi kültü formunda buluşuyor. Kesinlikle hem çok eğlenceli hem de çok zekice! Filmin sonundaki klasikleşmiş şarkıyla sizlere veda ediyorum: Always look on the bright side of life! 🌠