(@) - Raf

(@)

Joined at

Followers Following

Follow Message Statistics

Post

Movie

Serie

Book

petrell 1 month ago

Sizlere, 1930'da Kahire'de İstiklal Marşı şairi aziz dostum Mehmet Âkif'i ziyaretime ait bir hatıramı anlatayım: Üstat, Ezher Medresesi'nde Türk edebiyatı müderrisiydi. Medresede ayrı bir ihtisas bölümü olan KURAN TARİHİ dersi talebeleri bahçede toplanmıştı. Bazıları, ellerindeki Kuran'ı bahçe duvarlarına koymuşlar, rızzıl-fûl…devamıSizlere, 1930'da Kahire'de İstiklal Marşı şairi aziz dostum Mehmet Âkif'i ziyaretime ait bir hatıramı anlatayım: Üstat, Ezher Medresesi'nde Türk edebiyatı müderrisiydi. Medresede ayrı bir ihtisas bölümü olan KURAN TARİHİ dersi talebeleri bahçede toplanmıştı. Bazıları, ellerindeki Kuran'ı bahçe duvarlarına koymuşlar, rızzıl-fûl (baklalı pilav) yiyorlardı. Benim hayretim, dikkatini çeken Âkif, içini çekerek dedi ki: Muhterem kumandanım, aziz kardeşim... Bunların dini tekrim hisleriyle bizim aramızda güç inanılır muhteva farkı var. Buraya geldiğim günden beri bunu müşahade ediyor ve milletimizin ulviyetine şahit ve kani oluyorum. İlay-ı kelimetullah (Yüce Tanrı’nın adını yükseltme) yolunda milletimizin kanı ile tescil ettiği dindarlık hissi, Arap aleminde yok. Zannediyorum ki bu mazhariyet, gösterdiğimiz hassasiyetin nasibi."Hakikaten böyleydi.Ben, hemen hemen istisnasız, Hint kıtası dahil, bütün İslam dünyasını gezdim, gördüm. Biz Türkler'deki dini vecdi ve tazimi, hiçbir yerde görmedim. Ne yazıktır ve hazindir ki ibadetimizi kendi ana lisanımızla yerine getiremiyoruz. Teşkilat-ı Mahsusa'nın Arap masası vazifelilerinden Salih Şerif Tunusi'ye mevzu üzerinde ne düşündüğünü sorduğumda şu cevabı almıştım:"İbadetin münhasıran (yalnızca) Arapça yapılacağına dair Kuran-ı Kerim'de hiçbir hüküm yoktur. Sahih hadislerde de böyle bir zarurete işaret edilmiyor. Aksine, Kuran-ı Kerim'in çok ayetlerinde mukaddes kitabın, Araplar'ın anlaması için onların diliyle işgal edildiğine dair tebliğler mevcuttur. Türkler'in şahsiyetleri muhterem çok fakihleri, müfessirleri, müçtehitleri yetişmiştir. Niçin bu hakikatin üzerinde durmamışlardır, anlayamıyorum."Benim şahsi düşüncem şudur: İslamiyette "Lâ ruhbaniyet-i fil İslam" (İslamda ruhbanlık yoktur) kesin hükmüne rağmen, hassaten Hilafetin kabulünden sonra ülkemizde bir RUHBAN SINIFI türemiş, yayılmış, günlük hayatın içine sızmıştır. Kopkoyu bir Arap Sünniliği taklit edilmiştir.Bu hareket esas kuvvetini ibadetin Arapça yerine getirilmesinden almıştır. Arapça'nın ulemaya mahsus bir imtiyaz haline getirilmiş olması, adeta bir üstünlük haline sokulmuştur.Hindistan ve daha sonra Mısır'ı ele geçiren İngiltere'ye karşı Sultan Hamit'in takib ettiği HİLAFET POLİTİKASI'nın Arap dünyasındaki iflasına bizzat şahit olmuşumdur. Daha sonra Birinci Dünya Harbi'nde Osmanlı hakanı ve İslam dünyasının halifesi Beşinci Sultan Reşat'ın temelsiz bir ümididir. Ardında neşrettiği (yayınladığı) CİHAD FETVASI'na manevi destek olacağı ümidiyle bir kısım İttihat ve Terakki mensubu kökeni ilmiyye olan siyasetçiler, Kahire'de İngilizlerin himayesindeki Ezher Darülfünunu'na rakip olarak Medine'de bir MEDRESE inşasına Said Halim Paşa hükümetini ikna etmişlerdi. Onlar bu hayal içindeyken MEKKE/MEDİNE eline emanet edilmiş olan Şerif Hüseyin Paşa, ekmeğini yediği, sayesinde huzur içinde bir hükümdar gibi yaşadığı devleti Osmanlı'ya, Lawrence'ın önüne yığdığı altınlara vicdanını satarak isyana hazırlanıyordu. Harbiye Nazırı Enver ve Arabistan'ı korumakla vazifeli Dördüncü Ordu Kumandanı Cemal Paşaları uyardım. Buna rağmen EZHER'e karşı bir MEDRESETÜL NEBİ (Peygamber üniversitesi) kurulması kararı tatbik mevkiine konuldu ve inşa edilecek külliyenin (sitenin) temel atma merasimi hazırlandı.Böyle törenler, yabancıları karşılama ve benzer mevzular için OSMANCIK olarak adlandırdığımız, Anadolu'nun aslan yapılı evlatlarından birlikler kurmuştuk. Bunlardan birisi MEDİNE'nin girişinde saf tutmuş, devlet büyüklerini bekliyordu.Deve ve devenin eti, ARAP'ın değerli varlığıdır. Bedevi kızları ellerinde defler, yanık sesleriyle DEVEYE KASİDE'ler okuyorlardı: Devenin çöl hayatındaki yerini anlatırken, etinin haşlamasının lezzetini, suyuna yapılan pilavın tadına doyum olmayacağını, kebabının emsalsizliğini ardı ardına sıralıyorlardı.HAZIR OL durumundaki askerin önünden geçerken yüzlerine baktığımda bazılarının gözlerinden şıpır şıpır yaşlar indiğini görünce hayret içinde kaldım, birisine yanaştım ve sordum:— Oğlum... Neden ağlıyorsun?Hazır ol vaziyetinde kıpırdamadan cevap verdi:— Kumandanım... O kadar güzel Kuran okuyorki, dayanamadım...O Kuran uğruna asırlardır kan dökmüş bu pırıl pırıl yüreğin iman dolu sahibi deve etinin lezzeti kasidesini Kuran sanmıştı: ARAPÇA ve MAKAM'la okunduğu içinGelenler arasında yakından tanıdığım Şeyhülislam ve Evkaf Nazırı Ürgüplü Mustafa Hayri Efendi de vardı. Hadiseyi anlattım ve şunları söyledim:— Yüzbinlerce altın harcayarak kurulacak bu medresede Arapça öğrenecekler yerine Kuran’ı Türkçe okutacak insanlar yetiştirinceye kadar bu masum milletin hislerini hayal uğruna harcamaya devam mı edeceğiz?

petrell 1 month ago

HARBİYE'NİN SON SINIFINDAN ARAP ÇÖLLERİNE...Hayatımın dönüm noktasının temeli olduğu için hatırlıyorum: 1887 yılıydı, Harbiye Mektebi'nin son sınıfındaydım. Babam Hacı Mustafa Sencer, Sultan Aziz'in KUŞÇUBAŞI'sıydı. Bu vazife Osmanlı sarayında özel mevkii olan yerdi. Tahtta Kanuni Sultan Süleyman'dan sonra en uzun süre…devamıHARBİYE'NİN SON SINIFINDAN ARAP ÇÖLLERİNE...Hayatımın dönüm noktasının temeli olduğu için hatırlıyorum: 1887 yılıydı, Harbiye Mektebi'nin son sınıfındaydım. Babam Hacı Mustafa Sencer, Sultan Aziz'in KUŞÇUBAŞI'sıydı. Bu vazife Osmanlı sarayında özel mevkii olan yerdi. Tahtta Kanuni Sultan Süleyman'dan sonra en uzun süre kalmış 19. Osmanlı Hakanı Dördüncü Sultan Mehmet, kendisine tarihte AVCI unvanını verdirecek kadar ava düşkün olduğu için ve Kafkas kartallarının yetiştirilmesi gibi mevzu üzerinde bilgili bir insanı, o tarihte devlet sınırları içinde olan Dağıstan'dan ailemiz getirilmiş, İstanbul'a yerleştirilmişti. Babam, kaçıncı padişahın KUŞÇUBAŞI'sıydı, bilmiyorum.Saraydaki bu önemli vazifesi dolayısıyla ben ve kardeşim Selim Sami, Kuleli Askeri Lisesi'nden sonra HARBİYE'nin "mümtaz (ayrıcalıklı) sınıfına yerleştirilmiştik. Bu sınıf, sarayda ve devlette ön vazifeleri olanların çocuklarına mahsustu. Zannediyorum benim, saltanat yönetimi (monarşilere) karşı mücadele duygum, bu adaletsiz ve haksız ayrımın önünde başladı.Özellikle Sultan Aziz devrinde ve Serasker (Harbiye Nazırı) Hüseyin Avni Paşa'nın zamanında hakanlığın çok yerinde askeri idadiler (liseler) açılmıştı. Buraları bitirenler HARBİYE'de toplanıyorlardı. Gelenler, çok tabii, yaşadıkları beldelerin insanlarıydı: İmparatorluğun mozaiği halindeydiler. Arnavutlar, Boşnaklar, Pomaklar, Çerkezler, Kürtler, Araplar, Tatarlar...HARBİYE'de bunlar, ister istemez gruplaşıyorlardı, çünkü Osmanlı'nın MİLLİYET bir tarafa, KAVMİYET'le bile siyaset ve ideal olarak hiçbir ilgisi yoktu: Özellikle Yavuz Sultan Selim'in Mısır fethinden sonra HİLAFET'i DİN'in temel odağı yapmasından sonra, tam bir teokratik yapı alan devlet; gaye yoksunu, ancak Hristiyanlığın genişleme günlerinde görülen taassupla DİN’e bağlanmıştı; ŞEYHÜLİSLAMLIK, Katolik papaların erişemediği kudretle devletin içindeydi. Savaş ve barış bile şeyhülislamların fetvasıyla değer buluyordu. Padişahların tahttan indirilmesi, hatta hayatlarına son verilmesi bile, FETVA’ya bağlıydı. Kitapların şartlı demokrasi olarak adlandırdığı MEŞRUTİYET devrinde bile bu tablo değişmedi.HARBİYE’de böylece gruplaşmış öğrenciler arasında sık sık kavga olurdu. Aydınlatıcı ve birleştirici emek olmadığı için genişleyen bu ayrımcılık, ben Harbiye’nin sonunu, kardeşim Selim Sami ikinci sınıfındayken adeta iç çatışmaya dönüştü, çok sayıda içlerinde ağır olarak yaralı vardı. Tahtta olan Sultan Hamit öylesine telaşlanmıştı ki, başta okul kumandanı yöneticiler değiştirildi, Taşkışla’da özel divanı harp (askeri yönetim) mahkemesi kuruldu, çok öğrenci suçluluk derecesi aranmadan mahkum edildi, ben ve kardeşim Selim Sami iki yıl sürgün cezası aldık, MEKKE’de göz hapsinde kalacaktık. Yine şansımız vardı. Çünkü hemen hemen Arap Yarımadası’nda toplanmış sürgün yerleri içinde yaşanılması daha güç, ilkel yerler vardı.O yıllar, bölgenin merkezlerinden çöllere uzanmış tenha yerlerine kadar hemen her tarafında daha çok siyasi sürgünlere rastlanıyordu.İslamiyet için mukaddes sayılan MEKKE ve MEDİNE’nin yönetimi, Peygamberimizin soyu HAŞİMİ’lerin devamı sayılan aileye bırakılmıştı. ŞERİF unvanı olan bu zat, büyük itibar görüyor ve geniş yetkileri bulunuyordu. Devlet hazinesinden tahsisatı vardı. Ayrıca her yıl SÜRRE ALAYI töreniyle uğurlanan değerli hediyeler, en zorunlu ihtiyaçları giderilemeyen memleketin yoksulluğu içinde bir garip olaydı.Sürgünler o kadar çoğalmıştı ki, mahkûmiyetler arttıkça firarlar da o nispette fazlalaşıyordu. Hatta menfa yerleri mesela Trablusgarp’ın Bingazi, Derne, Suriye ve Irak’ın kıyı beldelerinden, Hicaz’ın sahil meskun yerlerinden binbir vasıta ile kaçışlar önlenemiyordu.Ben ve kardeşim Selim Sami, bir kısmı Medine’ye yerleşmiş Kafkasların büyük mücahiti Şeyh Ali Şamil’in akrabalarının delaletiyle Bedevi (göçebe) kabilelerin yaşadıkları uçsuz bucaksız çöller arasındaki VAHA’lara sığındık. Çöl kanunlarına göre burada emniyetteydik. Çevrede bizim durumumuzda olan ve Meşrutiyet’in ilanından sonra adları ve faaliyetleri memleketin malumu çok değerli insanlarımız vardı.Ben daha sonra, TEŞKİLATI MAHSUSA reisi olarak Arabistan’a dönük faaliyetimde, dört yıl gibi uzun sürmüş devrede Arap âlemini çok yakından tanıdım. Diyeceğim ki hiçbir başka ülkede şehirlerle daha çok çöl içinde VAHA’larda yaşayan göçebe kabileler arasında hayat ve değerler farkı kadar ayrılık yoktur. Bunlara aynı millet fertleri diyebilmek mümkün değildir Israrla söylüyorum ki dünyada bir ARAP MİLLETİ yoktur, ancak ARAP ÜMMETİ vardır. DİN'in birleştirici sağlam kudret olduğunu ben, Arap Yarımadası'nda görmedim. İslamiyet Arabistan'da, ayrı coğrafi mıntıkalar içinde çok ayrı değerlere sahiptir. Belki yadırganacaktır ama ısrarla söyleyeceğim: Araplar, bizim bildiğimiz, benimsediğimiz ve tatbik ettiğimiz manada dindar da değildirler: Aradan bu kadar zaman geçmiş olmasına ve İslamiyetin öteki iki semavi din, Musevilik ve Hristiyanlığın aynı yerde çıkmasına rağmen, Arap halkının benimsediği son dindeki birleştirici kudret ve kuvvet, öteki Müslüman ülkelere göre çok farklıdır. Aradan uzun sürmüş bir ömrün kanaati olarak söyleyeceğim ki, ÇÖL denen ayrıcalıklı yaşam bölgelerinin halkı, belki de asırlarca dünyanın öteki bölümlerinin çok uzağında olmalarının devam halindeki irsiyetiyle geçmişlerini daha ısrarlı şekilde korumuşlar ve bunların İslamiyetle temeldeki bağlantılarını hiç düşünmemişlerdir. Hazindir ki, o günlerde de bugünlerde de bizdeki aşırı dinciler, Araplar için mübah gördükler hali, kendi milletleri için reddetmişlerdir.Hatırınıza hangi Arap bölgesi gelirse gelsin, istisnasız hepsinde DİN'e saygı bizimkiyle kıyaslanamaz: Biz Türkler, Kuran-ı Kerim'i başımızın üstünde tutar, boynumuzun üstünde yere asarız.

petrell 1 month ago

Araplar'ın her fırsat buldukça, hatta fırsat yarattıkça Osmanlı yönetimine baş kaldırdıkları bilinen gerçektir. Dikkat değer olan şudur ki, bu hareketler daha çok, Osmanlı'nın derlenip toparlanma hareketlerinin bir ümit olabildiği devreye rastlıyor.1839 Tanzimat Fermanı, 1876 Birinci Meşrutiyeti, 1908 İkinci Meşrutiyeti'nde olduğu…devamıAraplar'ın her fırsat buldukça, hatta fırsat yarattıkça Osmanlı yönetimine baş kaldırdıkları bilinen gerçektir. Dikkat değer olan şudur ki, bu hareketler daha çok, Osmanlı'nın derlenip toparlanma hareketlerinin bir ümit olabildiği devreye rastlıyor.1839 Tanzimat Fermanı, 1876 Birinci Meşrutiyeti, 1908 İkinci Meşrutiyeti'nde olduğu gibi.1908 İkinci Meşrutiyet Mebuslar Meclisi'nde 216 milletvekilinden 42'si Araptı. Bunların bir bölümü hiç Türkçe bilmiyordu. Kendi aralarında gruplaşmışlardı. Arap ihanetinin başmimarı olarak bilinen, hatıralarının kitap kapağındaki resminin fotokopisi yan sayfada görülen ünlü İngiliz casusu Lawrence, "Arapça bilen Türk insanı indinde değerli ve adeta din âlimi idi. Ben hiçbir lisanın diğeri üzerinde hâkimiyetini (egemenliğini) Arap dilinin Arapça bilmeyen, fakat her itibarla kültür yapısı yeterli olan bir Türk'e, hususiyetle bir makama uydurulmuş hakaret etse, kendisine iltifat ettiğini, hatta Kuran veya diğer bir dini eser okuduğunu zanneder, ayağa kalkar, hürmet gösterir" diyor "TANRI ADALETİ" NEDİR, NE ZAMAN TECELLİ EDER?Birinci Dünya Savaşı'nın en buhranlı günleri içinde, özellikle Türk halkı üzerinde acılı etki yapan bir ihanet haberi geldi. Arka sayfada fotoğrafını gördüğümüz Mekke Emiri Şerif Hüseyin Paşa 27 Haziran 1916 Salı günü, Arap Yarımadası'nın beş ayrı cephesinde, kutsal tanıdığı bu toprakları İngiliz ve Fransız kuvvetlerine karşı canı ve kanıyla savunurken, kendisine birleşmiş Arap krallığı makamı vaadi önünde isyan et ti. İngilizlerin zamanlardır silahlandırdığı ve satın aldığı Bedevi zayıf müdafaalı MEDİNE'yi kuşattılar. Burasını savunan ve gösterdiği kah ramanlıklar önünde kendisine ÇÖL KAPLANI adı verilen Fahreddin Pakkan Paşa, aç ve susuz İslam Peygamberi'nin kabriyle Müslüman dün yasının yüreğinde ayı yeri olan beldeyi yiğitçe savundu. Öyle ki, Lane rence'ın anılarında bu müdafaa, "İki tarafın kuvvetlerini bilenler için bu bir mucizedir ve ancak bunu Türkler yapabilirler" hükmü geçer. HİCAZ KRALI unvanını alan Şerif Hüseyin, Vehabi ayaklanmasını önleyemedi, çünkü İngilizler onun Osmanlı'ya ihanetinin aşağılığı önünde irkildiler, kendisini sürdüler. Büyük oğlu Faysal Irak krali oldu, İkinci Abdullah Ürdün emiri... Faysal bir otomobil kazasında ol Abdullah'ı bir hemşehrisi Ömer Camii önünde hancerledi Faysallin alu ikinci Faysal'ı halkı bir isyan sonu parçaladı, amcası Abdülilah aay akibete uğradı. Abdullah'ın oğlu Tallal akıl hastasıydı. İstanbul'da te avi edildi. Onun oğlu bugünkü Ürdün kralı... İnşallah aklı başına gelmiştir.Böyle görülüyor. İhanete kalkışanlan bir bir sıralarsam cildler tutar. Günümüzde de kulağı çınlayacaklar olsa gerek

petrell 1 month ago

İkinci Sultan Abdülhamit ve Japon-Rus MuharebesiSultan İkinci Abdülhamit'in en küçük kızı Hatice Sultan, dört yaşında difteriye yakalanmıştı. Saray hekimleri şifa çaresi bulamamışlardı. O günlerde Almanya'da bakteriyoloji ihtisası yapmış olarak yeni dönmüş Beylerbeyli deniz takip binbaşı Halil İbrahim Bey son gelenler…devamıİkinci Sultan Abdülhamit ve Japon-Rus MuharebesiSultan İkinci Abdülhamit'in en küçük kızı Hatice Sultan, dört yaşında difteriye yakalanmıştı. Saray hekimleri şifa çaresi bulamamışlardı. O günlerde Almanya'da bakteriyoloji ihtisası yapmış olarak yeni dönmüş Beylerbeyli deniz takip binbaşı Halil İbrahim Bey son gelenler arasındaydı. Yapılan tedavinin yanlış olduğunu yüksek sesle söyledi ve verdiği ilaçların bedene tesir etmediğini görünce, yine yüksek sesle, çoğu yaşlıbaşlı onlarca Yıldız Sarayı'nın kadrosu içinde yer almış, kendisinden çok yüksek rütbedekilere hitaben:"Bu yanlış teşhis ve geç kalmışlığın neticesi, şimdi her şey Allah'ın lütfuna kalmıştır" dedi.Perde arkasında bu sözleri dinleyen Sultan Hamit'le genç doktor arasında sona kadar süren dostluk böyle başladı. Öyle ki, Padişah kaybettiği son kızı için bir Selatin Camii inşayı kararlaştırınca Halil İbrahim Bey karşı çıktı:"Şevketmeap... Der-i saadetinizde eslafınızın bunca selatin camii var. Ama bir etfal (çocuk) hastanesi yok... Eğer mevcut olsaydı ALLAH'ın inayetiyle Hatice Sultan'ı da kurtarmak mümkün olurdu. İrade-i şahanelerini istirham ediyorum. Merhume Sultan Hazretlerinin de ruhu şâd olur, namı baki kalır. Bir etfal (çocuk) hastanesi tesis buyurunuz" dedi.İşte bugünkü ŞİŞLİ ÇOCUK HASTANESİ böylece, daha sonra rütbesi Bahriye Tabip Ferikliği (deniz tabip koramiralliği)ne kadar yükselen ve Sultan Hamit tahtından indirilinceye kadar bizzat kurduğu hastanenin başhekimliğini ve padişahın hususi doktorluğunu yapan Halil İbrahim Paşa tarafından kuruldu. Doktor Halil İbrahim Paşa'nın hatıralarında günümüz şartları içinde bile ibretle okunacak bölümler var.Birisini dinleyelim:"1321 (1905) senesi kanunısani (ocak) ayı başlarında idi. Gece geç vakit, hastanede vazifemin başında iken Yıldız Sarayı'ndan gönderilen vasıta ile davet edildim. Padişahın gözdelerinden birisi hasta idi. Muayene ve icap eden ilaçları verdim. Kızlarağası, beni, hünkârın huzuruna götüreceğini bildirdi. O güne kadar geçmediğim yollardan geçerek bol ışıklı geniş bir odaya girdik. Ortada büyük masanın ve üzerine boydan boya bir harita serilmişti. Padişah, tek başına idi ve haritanın üzerine eğilmiş, iğnelere geçirilmiş mini-mini Japon-Rus bayraklarını, önündeki telgraf metinlerindeki isimleri okuyarak yerine koyuyordu. Uzak Şark'ta Rus-Japon Harbi şiddetle devam ediyordu. Savaş, KORE'nin kuzey sularına intikal etmişti ve Japonlar'ın ardı ardına zafer haberleri geliyordu. Padişah harbin son vaziyetini en doğru şekilde tespitleyen işine öylesine dalmıştı ki, yarım saatten fazla ayakta bekledik. Başını kaldırmadan hastanın durumunu sordu. Endişe edilecek bir şey olmadığını ve lüzumlu ilaçların verildiğini arz ettim. Başıyla memnuniyetini bildirdi, iltifat etti ve sordu:— İbrahim Paşa, bu önümdeki nedir, bilir misin?Ve, cevabımı beklemeden devam etti:— Bu harita Japon-Rus Harbi'nin intikal ettiği Kore'nin şimalini tafsilatlı olarak gösteren haritadır. Kati zafer Japonlar'ın... Moskoftan bizim intikamımızı alıyorlar. Bu zaferin asıl sahibi biz olmalıydık. Biz!..Salonda Hüseyin Avni, Mithat, Ziya, Süleyman Paşalarla, Nâmık Kemal, Ali Suavi ve diğer Yeni Osmanlılar'ın büyük resimleri vardı. Ben, hayret, hatta dehşet içinde kalmıştım. Benim istiğrabımı gören padişah evvela tebessüm etti, sonra sordu:— Paşa... Bu fotoğrafların sahiplerini tanıyor musun?İtiraf edeyim: Naçiz şahsıma büyük itimadını bilmekle beraber endişe ile irkildim. Etrafım, çekemeyenler, jurnalcilerle dolu idi. Bu ruh halimi sezen hünkâr, yine devam etti:— Kendilerini tanımam tabii mümkün değildi. Fakat resimlerini görmüşsündür. Bunlar, asılarak altlarında ağlanacak büyük adamlardır. Eğer memleketin derdine doğru teşhis koyabilselerdi Japonlar'ın zaferi bizim olurdu ve Avrupa'da haşmet ve kudretimizi devam ettirdik. Biz Hristiyan Avrupa'nın bağıran kadar indik, Viyana kapılarına dayandık. Onlar bunu unutmadılar ve unutmayacaklar. Devletimiz insan halitası hâlinde idi. (Resimleri işaret ederek) Bunlar, meşruti idare ile onları devlete bağlayafahiş hatasına düştüler. Kanun-u Esasi ile Meclis-i Mebusan istediler. Rus Harbi içinde dahi Türk olmayanlar bu hürriyeti, devleti yıkmak pahasına suistimale kalkıştılar. Ne din, ne mefkure, ne gaye vahdetine sahip idik. Ama Japonlar zaferlerini din ve milliyet vahdetine istinad ederek tesis ve inşa ettiler. Mikado otuz senelik muvaffakiyetini bu feyyaz menbaaya dayanarak tahakkuk ettirdi. Garbın eracifini değil, ümran ve medeniyetini, ilm-ü irfanını aldı, taklit etmedi, kendi milli menabii ile terkip etti. Bizde din-milliyet vahdeti yoktur. Merkezi karar merciini sarsmadan bir ŞURA MECLİSİ'ni tercih ederim. Ama anlatamıyorum. Taklit ve tercüme fikirler suni cazibesi ile etrafı, bilhassa münevver muhiti istila etmiş. Zaman bana hak verecek, fakat iş işten geçmiş olacak...Sonra içini çekti, yeisini ifade eder şekilde başını salladı ve meşguliyetine devam etti: Salonun duvarlarında, o fotoğraflara neden yer vermişti?Sualin cevabını bugün de veremiyorum."

petrell 1 month ago

İbrahim Paşa, Avrupa medeniyetinin bizde de tatbiki isteyen uyanık fikirli bir zattı. O sıralarda Yirmisekiz Mehmet Çelebi Fransa elçiliğinden dönmüştü. Oğlu Said Mehmet Efendi de Paris’ten birçok yeni fikirle gelmiş bulunuyordu. İbrahim Müteferrika’yla tanıştı... Birlikte kitap basmak ve matbaa açmak…devamıİbrahim Paşa, Avrupa medeniyetinin bizde de tatbiki isteyen uyanık fikirli bir zattı. O sıralarda Yirmisekiz Mehmet Çelebi Fransa elçiliğinden dönmüştü. Oğlu Said Mehmet Efendi de Paris’ten birçok yeni fikirle gelmiş bulunuyordu. İbrahim Müteferrika’yla tanıştı... Birlikte kitap basmak ve matbaa açmak için sadrazama müracaat ettiler. İbrahim Müteferrika işi daha sağlam tutmak için basmacılığın mahiyet ve faydalarını etrafıyla sergileyen "Veleyt-ü Tıbaa" adlı bir risale yazdı.Sadrazam Damat İbrahim Paşa bir buyruk ile birlikte matbaanın ilk masraflarını sağlayan parayı da verdi.Ülkede, sayısı yüz bini aştığı iddia edilen ve başta Kuran-ı Kerim, din kitaplarının çoğaltılmasıyla geçinenler harekete geçtiler ve padişahtan girişime mani olmasını istediler. daha sonra asıl adı LALE DEVRİ olarak tarihe geçecek ve kanlı/kinli PATRONA HALİL ayaklanmasına, Sadrazam İbrahim Paşa’nın öldürülmesine, Boğaz içindeki sahilhanelerin yıkılmasına SABAD müzik, edebiyat, sohbet devrinin, bir çiçekle temsil edilerek LALE DEVRİ’nin silinip süpürülmesine yol açan İSTEMEZÜK hareketinin asıl sebepleri arasında, her türlü yayının ucuz ve kolay temini gibi genel kültürün yükselmesi ve de doğal olarak devrini tamamlamış her türlü düşünce yerine YENİYİ ve ÇAĞI temsil edenlerin gelmesinin korkusuydu.Sadrazamın girişimiyle, DİNİ OLMAYAN KİTAPLARIN BASILMASININ ZARARLI OLMADIĞI’na dair bir de FETVA alındı. Bu suretle homurdanmaya başlayanların karşı çıkmaları önlendi.Said Mehmet Efendi’yle İbrahim Müteferrika ortak oldular. Birlikte bastıkları ilk kitap Sahahı Cevheri’nin tercümesi olan “VANKULU LÜGATI” idi. İlk sekiz-on eserin basılmasından sonra Said Mehmet Efendi ortaklıktan ayrıldı. Sonraları sadrazam (başbakan) olan bu zat büyük devlet memurluklarına aday olduğu için o zamanların anlayışına göre bu işte daha fazla devam edemedi. İbrahim Müteferrika Viyana’dan hakkaklar ve harf dökmecileri getirmiş ve ilk matbaayı 1726’da Sultanahmet civarındaki evinde kurmuştu.1730’daki Yeniçeri ayaklanmasıyla Damat İbrahim Paşa öldürülünce ve Üçüncü Sultan Ahmet tahttan indirilince, her uygar girişim gibi matbaacılık da durduruldu.Çok İSTEMEZÜK ayaklanmasında olduğu gibi sular nispeten durulunca, İbrahim Müteferrika, yeni Padişah Birinci Sultan Mahmut’tan yalnız kendi namına olmak üzere kitap basmak için yeni bir ferman almaya muvaffak oldu.Yan sayfada, Osmanlı’da İLK olarak kurulan matbaaya ait fermanın, İbrahim Müteferrika’nın bastığı VANKULU LÜGATI’nın ilk sayfasında yer alan metnini görüyoruz. Aslından bu metin, matbaanın faaliyete geçmesinden önceki fermanlarda olduğu gibi EL YAZILI idi. Metindeki gerekçeler, yeni bir İSTEMEZÜK ayaklanmasından nasıl ürküldüğünün kaygısıyla örülüdür. Nitekim bu ihtimal kısa zaman sonra hakikat oldu ve İstanbul günlerce kan ve ateş içinde kaldı, başta Sadrazam Nevşehirli İbrahim Paşa öldürüldü, bir fikir/edebiyat devri kapatıldı. İngiltere Büyükelçisi Lord Montague’nun eşi Leydi Mary Wortley TÜRKİYE MEKTUPLARI’nda olayı şöyle anlatıyor: “İsyanın öldürülen sadrazamın rehberliğiyle başlatılmış hayatı geriye çevirmek ve Avrupa’nın şehermerine yaygın matbaayı kaldırmak için yapıldığını öğrenince hayrette kalmamak mümkün değildi... Boğaziçi tahrip edilmiş, lale bahçeleri yok olmuştu. Matbaa da kapatılmıştı. İsyanın başında Yeniçeriler ve hocalar vardı.”

petrell 1 month ago

Halkın Ekmeği

Bertolt Brecht

1 Gönderi

İYİ ADAM"A BİR İKİ SORU Anladık iyisin, ama neden iyi? Seni kimse satın alamaz, eve düşen yıldırım satın alınır mı ki? Anladık dediğin dedik, ama dediğin ne? Doğrusun, söylersin içindekini, ama içindeki ne? Esirgemezsin gözünü budaktan, ama kime karşı? Dolusun…devamı

petrell 1 month ago

Hiçbir devirde bir din üzerinde bir milletin tesiri, Türkler'in, İslâmiyetin çıkışından dünya varlığı olmasına kadar tesir, tanzim, terkib edici olmamıştır. İslâmiyetin madde manâ mevcudiyetinden Türkleri aldığınız zaman geride, konuşulmaya değer pek bir şey kalmıyor. Bu sebepledir ki cihan, İslâmiyet denince…devamıHiçbir devirde bir din üzerinde bir milletin tesiri, Türkler'in, İslâmiyetin çıkışından dünya varlığı olmasına kadar tesir, tanzim, terkib edici olmamıştır. İslâmiyetin madde manâ mevcudiyetinden Türkleri aldığınız zaman geride, konuşulmaya değer pek bir şey kalmıyor. Bu sebepledir ki cihan, İslâmiyet denince hemen Türkler'i hatırlıyor. Bu hakikatin, öteki İslâm milletlerince idrâki bir tarafa, bizzat Türkler'in dahi bu gerçeğin içinde olduklarını söylemek mümkün değildir. Türklerin ibâdetlerini Arap diliyle yaptıklarını öğrendiğimde bu kayıtsızlığa hayret etmedim." Prof.Reinhard Dozy Aynı dini kabul etmiş milletler arasında ırk özelliklerinin çok farklı etkisini İslâmiyette bulmak mümkündür. Yakın ve Ortadoğu'da geçmiş senelerimin oralardaki insanları üzerindeki gözlemleri çok zaman keskin hatlarla birbirinden ayrılmıştır: Araplar, Türkler'in İslâmiyeti bir DÜNYA HAREKETİ haline getirmesini asla affetmişlerdir. Fertlerin olduğu gibi kavimlerin de hasetlerini, ben, Araplar'ın İslâmiyeti bir cihad hâdisesi hâline getirmiş Türkler'e karşı duygularında gördüm" diyor. Fransız Dr. Gustave Le Bon (1841-1931) Cemal Abdülnasır (gerçek adıyla Gamel Abdel-Nasser)’den... Kendisinden dinleyelim:"— Çocukluk yıllarında havada ne zaman bir uçak görsem kendi kendime mırıldanır olduğum şarkının anlamını eleştirirdim: "— Ey Büyük Allahım.. İngilizi kahret.." Zamanla öğrendim ki bu sözler bize Memluklar(1) devrinden kalmadır... Dedelerim buna benzer bir bedduayı (kötü dileği) vaktiyle Türkler’e karşı ederlermiş; "— Ey Allahım... Sen Türk’ün belâsını ver.." benim mırıldandığım şarkı eskiden kalma bir formülün yeni bir duyguya uygulanış şekli olmaktaydı.." ARAP'ın TÜRK'e olan haksız, sebepsiz, tutarsız, kendisinin yoksunluklarının kinini Türk Milletinin tamariiyetinden, faziletinden, Atatürk'ün güzelim deyişiyle "damarlarındaki asil kan"dan mahrumiyetinin hasedinden kopup gelmiş devam halindeki mirasını çok uzaklara, İslam dininin fikir ve tatbik yapısını çevrelemiş DÖRT BÜYÜK İMAM'ın, HANEFI mezhebinin kurucusu İmam-ı Âzâm EBU HANİFE'yle ilgili bir olayla noktalamak istiyorum:İslâm tarihine adı "EN BÜYÜK İMAM" olarak geçen Ebû Hanîfe'ye Emevî Halifesi Yezîd KADI'lık teklif etti. Emeviler'in Peygamberimizin torunlarına revâ gördüğü zulümden dertli olan bilgin, bu özlenen mevkii reddetti. Halife onu önce kırbaçlattı, sonra hapsettirdi. Araya girenlere bu büyük bilgin şöyle demişti:"— Ben Arap değilim. Araplar, kendilerinden olmayan bir kimsenin sözünü, ne kadar doğru ve haklı olsa da kabul etmezler. KADI'lık hüküm mevkiidir. Şahsımda adaletin itibârının zedelenmesine vasıta olamam."Onun ilmine ve faziletine hayran olanlar, hapisten kurtarmışlar, o da, Mekke'ye gelmişti.Bir süre sonra Emevî saltanatı son buldu, yerine Abbasî'ler geldi. Yeni Halife Ebû Cafer Mansur onu Kûfe'ye davet etti ve hürmetle karşıladı.O da Yezid'in teklifini tekrarladı, KADI'lık teklif etti. Soyu Türk olan İmam-ı Âzam (en büyük imam)ın Arap halifesine verdiği cevap, 1997 Türkiye'sindeki ARAP ŞOVENLİĞİ'nin bilir bilmez maşalarının kulağına küpe olmalıdır:"— BEN, MİLLİYET İTİBÂRİYLE ARAP DEĞİLİM. BU İTİBARLA ARAPLAR İCTİHADIMA RAZI OLMAYABİLİRLER..."Araplar, bu şövenliklerine bir de kılıf bulmuşlardır: Asabiyet-i kavmiye!Peki... Kendilerinden gayrı milletlerde bu duygu yok mudur? Kaldı ki, Arap, asla MİLLET değildir: Ümmet'tir.Ve İmam Ebu Hanife, Abbasî Halifesi Mansur'un ısrarla arzuladığı KADI'lık vazifesini kabul etmediği için onu hapsettirdi, biz Türkler'in de benimsediğimiz HANEFI mezhebinin kurucusu büyük bilgin, onbeşgün sonra hapiste öldü.

petrell 1 month ago

Osmanlı, İkinci Meşruti-vet sonrası iktidarda olan Ittihat ve Terakki'nin arzu ve iradesi dışında 1914-1918 Dünya Harbine sürüklendi. Çünkü bu dünya savaşı-nin gayesi OSMANLININ ZENGİN MİRASININ BÖLÜŞÜLMESİ kavgasıydı. İngiliz, Fransız, Rus ittifakı onunla anlaşamazdı, çünkü üçü de bu mirasın ardınday-dılar, Almanya'yla…devamıOsmanlı, İkinci Meşruti-vet sonrası iktidarda olan Ittihat ve Terakki'nin arzu ve iradesi dışında 1914-1918 Dünya Harbine sürüklendi. Çünkü bu dünya savaşı-nin gayesi OSMANLININ ZENGİN MİRASININ BÖLÜŞÜLMESİ kavgasıydı. İngiliz, Fransız, Rus ittifakı onunla anlaşamazdı, çünkü üçü de bu mirasın ardınday-dılar, Almanya'yla aynı safta olma, çaresizlik içinde benimsenmişti. Katolik ve Protestan Kiliseleri, Osmanli'da 1830'dan beri kendi kültür nesilleri'ni yetiştiriyorlardı. Fransızlar, özellikle Suriye, Lübnan, Irak, Filis-tin'deydiler. Amerikalılar, İstanbul, İzmir'den sonra büyük merkezlerin yanında, Merzifon, Tarsus, Kayseri, Antep'teydiler. Faaliyet alanları sadece okullar değildi. Sağlık ve kültür hayatının çeşitli kuruluşlarıydı. Ve de gerçekten yaşanılan devri temsil eden uygarlık örnekleri veri-yorlardı: Bunlardan mahrum kalmış insanları minnettar eden humanizma hayranlığının izlerini bırakarak... Osmanlı Teşkilat'ı Mahsusası, (1) Şam'daki Fransız Başkonsoloslu ğu'nun, Şam, Halep, Beyrut, Kudüs'teki Fransız okullarında yetişmiş ve bir bölümü Fransa'da yüksek ihtisasını yapmış Müsluman ve Katolik(2) Arap gençlerinin, Fransa'nın temin ettiği imkânlarla Osmanli Devletine karşı ihtilal hazırladığını haber almiş Şam'daki konsolosluk binasina bir gece çatıdan girerek kasalardaki evrakı ele geçirmişti. Gerçekler, inanılır gibi değildi... Arap ihanetinin maskesi düşüyordu. Bu acı hükmün gerekçe-lerini merak edenler, ALİY-YE DİVAN-I HARBİ'nin tutanaklarını ve Dördüncü Ordu Kumandanı Bahriye Nazırı Ermeni anarşistlerinin şehit ettiği Cemal Paşa'nın 1918'de Berlin'de basılan o günler için qizli belgelerle değerlendirilmiş anılarını okusunlar. Türk insanının o pırıl pırıl din duygusunun, anlayamadığı bir dilin kasıtlı saptırmaları ve gırtlağına kadar siyaset örülü bir yolda nasıl sömürüldüğünü kavramak için...

petrell 1 month ago

Bu Yalnızlık Benim

Metin Eloğlu

2 Gönderi

Bu yürek Seni seveceğini biliyordu herhalde Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir Bire bin veren buğday Elmadaki mayhoşluk Hukuki beşer Çınçınlı hamam Çizmedeki kedi Sanki elleriyle koymuşlar gibi İkimizden bir işmar Seni sevmemiş olsam , sözlerim yarı yarıya Gözlerim yarım…devamıBu yürek Seni seveceğini biliyordu herhalde Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir Bire bin veren buğday Elmadaki mayhoşluk Hukuki beşer Çınçınlı hamam Çizmedeki kedi Sanki elleriyle koymuşlar gibi İkimizden bir işmar Seni sevmemiş olsam , sözlerim yarı yarıya Gözlerim yarım Ellerim çolak hüseyin eli Seni sevmesem , nefes almayı beceremem ki Bugün günlerden ne ? Cumartesi Seni sevdiğim için , Cumartesi elbet Seni sevdiğim için , bak temmuz ayındayız Ayşe onbaşı , pir sultan abdal , büsbütün sevdalıyım sana Bu gemiler nereye gidiyor , seni sevdiğim için Seni sevdiğimden , suyun akası geliyor Bacaların tütesi Nurhayat’ın halleri , seni sevdiğim için güzel İbrahim’in dilleri İnsan seni sevince , tutsaklığa kızar tabi Savaşın adı geçse , cinifrit olur Ereğli’nin kömürünü düşünür , ne kömür o be Raman’ı düşünür , Çukurova’yı düşünür Seni sevdiği için , Haliç’te bir uğultu Marmara’da bir deniz Isparta bahçesinde güller Seni sevdiği için goncalanıyor Seni sevdiğim için , kilim dokuyor Avşar’da Yarın sabahlar , seni sevdiğim için icat edildi Penisilin , halk şiiri , canlı sinema Mapushaneler , yedi düvel , harbi ispanyol nezlesi Sultan Hamid , don civani Ne bilsinler seni sevdiğimi Başaklanmayan yulafa söylemeli Cılk yumurtaya Paslı demire Kulağını bükmeli kurtlu kirazın Hoşnut değilllerse bu gidaşattan Akıl etsinler seni sevdiğimi , Yeşille turuncunun kafa barıştırması , bu sevdadan ötürü Tepemizdeki o göçmez tavan Sulardaki yakamoz , ortancadaki pembe Ben seni sevdim diye Bingöl vilayetinde , kamyondan inince Tığ gibi bir delikanlıya soruyorum Siz nerenin bulutlarısınız böyle ? Biz sizin sevdanızın bulutlarıyız Bir yıldızlı akşamı varsa Ankara’nın 1953 kışları içinde Karnı tok , sırtı pekse hısım akrabanın Konu-komşu , dirlik düzenlik içindeyse Birbirimizi daha çok sevelim diye İnsan seni sevince iş-güç sahibi oluyor Şair oluyor mesela Meyhaneden cayıyor bir akşamüzeri Caysın be güzel Caysın be iyi Tütünü bırakıyor , tütün neyime zarar Keseme zarar , ciğerime zara , sevdama zarar Seni sevince adamın papuçları eskimiyor Beti-benzi yeni çarktan çıkmış gibi Seni sevince insan bilgili saygılı gönlü gani şen Saçları zencefilli Erkencecik evine dönmek istiyor canı Hep seni düşün Hep seni yaşat Hep seni yıka Seni doyur üç öğün Seni bir kanım uyut , sonra uyandır Lokman hekim , seni sev diyor bana Seni sevmeseydim , ilkbaharı kodunsa bul gayrı İstanbul diye bir kent yoktu ki yeryüzünde Umut diye bir şey yoktu ki , seni sevmeseydim Hak , hukuk , bereket diye Eşitlik , kardeşlik , hürriyet diye Yüreğime sağlık ne iyi ettim..!

petrell 1 month ago

Peki... ARAP'tan gayrı Müslümanlar, bu müjdeleyici, aydınlatıcı ve gerektiği zaman da korkutucu olan Kur'an'ın bildirmelerini, kendi öz dillerinden gayrı ARAPÇA gibi, tam 19 lehçe(1), O-N-D-O-K-U-Z lehçe (konuşma biçimi) içindeki bir dili yarım yamalak okuma halinde ne anlayacaklardır? Nasıl kavrayacaklardır? Nasıl…devamıPeki... ARAP'tan gayrı Müslümanlar, bu müjdeleyici, aydınlatıcı ve gerektiği zaman da korkutucu olan Kur'an'ın bildirmelerini, kendi öz dillerinden gayrı ARAPÇA gibi, tam 19 lehçe(1), O-N-D-O-K-U-Z lehçe (konuşma biçimi) içindeki bir dili yarım yamalak okuma halinde ne anlayacaklardır? Nasıl kavrayacaklardır? Nasıl yüreklerinden duyacaklar, anlamını yaşantılarının ışığı yapabileceklerdir?Türk Milleti'ne, Kur'an'ının her Müslüman'ın KENDİ ÖZ DİLİYLE okuması ve kulluk vazifelerini eksiksiz kendi diliyle yerine getirmesi hakkını, özellikle Kur'an Kerîm'in çok yerinde, her imkân ve fırsatta tekrarlamasına rağmen, O'nu, Arap dilinin esiri yapanlar ve bu gaflete -hatta ihanete... suikasta...- göz kapayanlar kabirlerinde ve onların bugünkü kalıntıları rahat mıdırlar?Size, dinî yayınların son yüzyılda sayı ve mevzu olarak rekorunu elinde tutan SEBİL-ÜR REŞAD yayınevi sahibi rahmetli Eşref Edib Fergan'dan dinlediğim bir olayı anlatmak isterim:Osmanlı 1914'de, biraz da iradesinin dışında, özellikle ordunun ekmeğine, memurun maaşına kadar uzanmış imkânsızları karşılayacak parayı bulmanın da zoruyla, Almanlar'la beraber Birinci Dünya Harbi'ne katılmıştı. Osmanlı Hakanı, aynı zamanda İslâm Halifesiydi. Kur'an'da CİHAD, yâni HARB, SAVAŞ için kesin hükümler vardı. Eğer Emir-ül Mümin (İslamların Başı) savaş için CİHAD FETVASI yayınlarsa, buna katılmak, dünyanın neresinde olursa olsun FARZ-I AYN (yâni yerine getirmek kişisel olarak) borçtu, şarttı. Katılmayanların günahı affedilmeyecek kadar ağırdı.Ve 1914'de tüm ARAP YARIMADASI Osmanlının egemenliğindeydi. Fetvâ, Şeyhülislâmlık makamında toplanan komüsyonda hazırlandı. Önce müttefikimiz Almanlar'a karşı İngiliz-Fransız Ordusu saflarında çarpışan Afrikalı, Asyalı Müslümanları uyarmak için, daha sonra da Arap isyanlarını önlemek için Medine'ye gönderilenler arasında bulunan Mehmed Akif de vardı.Fetvâ'nın dünya İslâmları'na ulaştırılması için, bu Müslümanların konuştukları dile çevrilmesi kararlaştı. ARAPÇA metin için seçilenler arasında olan Mehmet Akif, Şeyhülislâm Mustafa Hayri Efendi'ye, o günlerde misafiri olan ve Japonya'da İslâm dinini yayan ünlü bilgin Abdürreşid İbrahim Efendi'nin de bu komüsyonda bulunmasını teklif ve kabul ettirmişti. Aldürreşit İbrahim'in açıklaması bizimkileri hayrete düşürdü:"— Bu Arapça metin tek üslûp ve lehçe ile olamaz. Siz, sadece MISIR ARAPÇASI'nı almışsınız. Bu lehçeyi komşusu Sudan bile bilmez. Betahsis URBAN'ın Arabçası bir ortak lehçeden tamamen mahrumdur. Bunlar, Kur'anı Kerîm'i öyle okurlar ki asli manasını çıkarmak dahi mümkün değildir. Bu itibârla Urban arasında Cihad-ı Mukaddes Fetvasını vacibül ifâ (yerine getirilir) görmek istiyorsanız, ya ehline tevdi ediniz, ya da vazgeçiniz.""Nüzûl sırasına göre Kur'an-ı Kerîm'in 42'nci suresindeki şöyle başlayan âyetin önce metninin başlangıcını, daha sonra manasını hatırlayalım:"— ...Ve kezalike evhaynâ ileyke Kur'anen Arabiyyen litunzire üm-mel'kura ve men havleha ve tunzire yevmelcem'i lâreybefîkhi ferkun fissair."Anlamını şöyle açıklayabiliriz:"— Ve sana ARAPÇA bir kur'ân vahyettik, ki bu Mekke ve öteki şehirlerde yaşayanları korkutasın (hizâya getiresin, uyarasın) ve ergeç olacak kıyamet gününde de olacaklardan hatırlatasın ki bir kısım halk cennete, bir bölümü de cehenneme..."Kur'an-ı Kerîm'in kaç suresinin kaç âyetinde, Tanrı Buyruğunun, NEDEN ARAPÇA indirildiğinin açıklaması var. Bindörtyüz yıldır KUR'AN HAKİKATLERİ ÜZERİNDE kaç bin, kaç onbin, kaç yüzbin kitap yazmış olan İslâm ilâhiyatçıları, bu gerçeklerden ilham alarak neden ve niçin, her Müslüman milletin kendi öz diliyle ibâdet hakkını açıklamamışlar, savunamamışlardır?Cevabını kendim vereyim:Çünkü, kendilerinin de ister istemez bir unsuru oldukları halk üzerindeki egemenliklerini, ayrıcalıklarını kaybetmekten korkmuşlardır. İslâm dünyasında Teokrasinin (din sınıfı egemenliğinin) temel dayanağı ibâdetin ARAPÇA olmasıydı. Dini siyasete sokmakla kalmayarak, siyasetin TEMEL KUDRETİ yapanların sultası, daima, bu tekelden kudret ve kuvvet almıştır. Son tecelli, sekiz yıllık zorunlu eğitimde İmam Hatip Liselerinin ilk kısmıyla, kur'an kurslarının ARAPÇA KUR'ANA dayanmış olması ihtimalidir.Saltanatlarını yıkacak, Türk insanının ana sütü kadar helâl hakkına ulusun sahip çıkma kaygısıydı. Alın tarihi önünüze: Görürsünüz ki hiçbir konu üzerinde ellerindeki ARAPÇA İBADET Demokles'in Kılıcını böylesine pervasız ve insafsız kullanmışlardır.