Sibel (@rosalila)

The hill is like night against the clear sky. Your head framed against it, barely moving, and moving with the sky. You are like a cloud seen between branches. In your eyes the laughter and strangeness of a sky that…devamı

rosalila 1 week ago

Bright star, would I were steadfast as thou art-- Not in lone splendour hung aloft the night And watching, with eternal lids apart, Like nature's patient, sleepless Eremite, The moving waters at their priest like task Of pure ablution round…devamı

rosalila 10 months ago

The pale, the cold, and the moony smile Which the meteor beam of a starless night Sheds on a lonely and sea-girt isle, Ere the dawning of morn's undoubted light, Is the flame of life so fickle and wan That…devamı

rosalila 10 months ago

See, blossoms, branches, fruit, leaves I have brought, And then my heart that for you only sighs; With those white hands of yours, oh, tear it not, But let the poor gift prosper in your eyes. The dew upon my…devamı

rosalila 10 months ago

Passing the visions, passing the night, Passing, unloosing the hold of my comrades' hands, Passing the song of the hermit bird and the tallying song of my soul, Victorious song, death's outlet song, yet varying ever-altering song, As low and…devamı

rosalila 10 months ago

There is an air for which I would disown Mozart's, Rossini's, Weber's melodies, - A sweet sad air that languishes and sighs, And keeps its secret charm for me alone. Whene'er I hear that music vague and old, Two hundred…devamı

rosalila 11 months ago

Webster was much possessed by death And saw the skull beneath the skin; And breastless creatures under ground Leaned backward with a lipless grin. Daffodil bulbs instead of balls Stared from the sockets of the eyes! He knew that thought…devamı

rosalila 12 months ago

Hiç kullanılmamış bir zamanın gözkapaklarını açıyorum dünyamsın benim, zorbam, düzenim bundan gözlerim göğe çevrili ellerim denizde hiç katılmadan sende yaşıyorum dirimimsin benim doğarken öldüğüm aşağılık belirtileri sahipliğin, birleştirdi ne geceyi ne gündüzü kölelik yetişemedi aralık paylarına sevincin üşümüşüm bu yaklaşan…devamıHiç kullanılmamış bir zamanın gözkapaklarını açıyorum dünyamsın benim, zorbam, düzenim bundan gözlerim göğe çevrili ellerim denizde hiç katılmadan sende yaşıyorum dirimimsin benim doğarken öldüğüm aşağılık belirtileri sahipliğin, birleştirdi ne geceyi ne gündüzü kölelik yetişemedi aralık paylarına sevincin üşümüşüm bu yaklaşan kışla değil deniz ürpertisi, göğün alacasıyla değil ellerimin soğukluğu hep bir kalabalıkta kaçışının gizini gönlünde tuttuğun bilisiz aşkı/nı ver bana üşümeyeyim kendimizle oynayan güçsüz mahluklarız biz, yaptırımla ödülü gönlümüzde barışık tutan. mesafemiz kuyruğumuzla başımız arasında gider gelir, dehşetli sevincimiz bulunca ayrılmazlığını yengimizle yenilgimizin. devimimiz: felcimizin kaynağından fışkıran. güçsüzlüğümüz: kıvrak istemimizin yatağı. böylece doldururuz biz her kaygının, her doyumun kucağını. az ışıkları yaşamın kabulümüzdür kururken damarlarımızın son solukları kalabalıktan arta kalan biricik ay ışığını katmalı öyleyse görülmez akışına yaşamlarımızın "biz rengin değil ara rengin peşindeyiz" gerçek bilinsin, diliyoruz düz, eğri, çapraz ya da değirmi güzeldir açığa çıkışı yüreğin sen bil ki, ben de seveyim ve doğruluruz her karanlıkla sarsılmanın yakın imgesinde yüreğin burkulması göz dayanıksızlığı aşk azlığı açılır ve kapanmaz tarihin yakut yarası ılık bir süzülüşle geri dön hayat bırakma yeryüzü salına tünemiş pek kara kuşlar örtsün bakışımı görmek acısı sürsün pencere tutsağının düşsün hayatı suya aşk küçük bir kilimdir duvarlarıyla sayılan küçük bir deniz sevgili küçük ölüm dur ayaklarının altını anlayalım kaşlarını, eksik kalan yerlerini karlar kraliçesini ev içlerinin tarihin sonsuz noktalama işaretlerini de kaçalım kalık çalıkuşundan ve daha nelerden ülkemizin kırmızı kayığıyla o döker yine suçunu örtse de sisle ayıbını gece gece; ipek dokusu çözüldüğünde ellerim: eksik cennetim benim gerçek yasaktır "ben babamın yuvarladığı çığın altında kaldım" çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi yiten bu işte çok kullanılmış bir zamanın gözlerini kapattım. (Nilgün Marmara)

rosalila 1 year ago

size, bu odanın alacakaranlığından, okyanusundan, beni boğan dalgalarından, tenimde kalan tuzundan ve yastıklarda kuruyan gözyaşından hiç bahsetmedim. size, nasılsın diyerek başlayan telefonlarınıza (garip, tuhaf aslında) beyaz bembeyaz tabiatımla 'iyiyim' diyorum. yani aslında korkuyorum bütün bunlar kıyamet bütün bunlar cinnet bütün…devamı

rosalila 1 year ago

So thou art come again, old black-winged night, Like an huge bird, between us and the sun, Hiding, with out-stretched form, the genial light; And still, beneath thine icy bosom's dun And cloudy plumage, hatching fog-breathed blight And embryo storms,…devamı