just.an.archive (@sad.ending)

Spoiler içeriyor Yazarın "İnsanlığımı Yitirirken" isimli itiraf kitabından bir kesit gibi düşünebiliriz bu kitabı. Kısa kesitlerle kurguya ara verilip yazarın okuyucu ile konuşması keyifliydi. Yazarın bile kabul ettiği üzere ortada roman diyebileceğimiz bir kitap yok, diğer kitap ile birlikte okunduğunda orada geçen…devamı

sad.ending 1 year ago

Müşahedat

Hasan Aycın

1 Gönderi

"Her akşam başladığı yere dönüyordu. Hüznün rengi akşam alacasıydı." Uzun zamandır içimi sıcacık eden bir kitap okumamıştım. Bu kitabı okumak taa eskilerde, samimi insanların yaşadığı bir hatırata götürdü beni. Anı türünde yazılan kitap yazarın samimi üslubu ile okuyucuyu yormadan sade…devamı

sad.ending 3 years ago

91 Days

Hiro Kaburaki

23 Gönderi

Bir Kesit | "Yaşamak için bir sebebe ihtiyacın yok. Sadece yaşarsın." Bir Şarkı ♩ 91 Days, Signal İlk animem olma unvanını taşıyan bu yapım ABD'de alkol yasağı döneminde Angelo Lagusa'nın Vanetti Ailesi'nden intikam alma arayışını konu alıyor. Dram ve intikam…devamıBir Kesit | "Yaşamak için bir sebebe ihtiyacın yok. Sadece yaşarsın." Bir Şarkı ♩ 91 Days, Signal İlk animem olma unvanını taşıyan bu yapım ABD'de alkol yasağı döneminde Angelo Lagusa'nın Vanetti Ailesi'nden intikam alma arayışını konu alıyor. Dram ve intikam ağırlıklı bir temada ilerliyor. Öncelikle belirtmek gerekirse fazlasıyla sevdiğim ve büyük ihtimalle anime izlemeye devam etmemi sağlayan bir başlangıç oldu. Daha önce animeleri çocukların izlediği animasyon sanıyordum-lütfen linçlemeyiniz- ve animelerden bihaberdim... İzlerken hem ortamdan hem de bu kadar gerçekçi olmasından çok etkilendim. Değerli @bisturi ve @cubbelifederal ile her ne kadar zamanı bükerek aynı bölümleri izlediğimizi sanıp farklı bölümlerde ilerlesek de - verdiğim spoiler ile hayatta kalan ve animenin sonunu azimle getiren Federal'e buradan tebrikler - beraber bölümlerin üzerine konuşup kritik yapmak çok eğlenceliydi. Tabii bize izlememizi öneren Martı'ya da bu güzel önerisi için teşekkürler. :) Animeye dönecek olursak, genel olarak şehirdeki mafya gruplarının etrafında yaşanan intikam ve gücü koruma temasında ilerlemesi kasvetli bir hava oluşmasına sebep olsa da yer yer eğlendiren bir yapımdı. Özellikle bazı karakterler her ne kadar kötü olsa da eğlenceliydi. Başlarda hüzünlü olmasına rağmen çoğunluk aksiyon ağırlıklıydı. Konusu itibariyle monoton olmaması yüksek bir heyecanla devam etme isteği uyandırıyor ve olaylar başlarda karmaşık gelse de zamanla anlaşılıyordu (ilk defa izlediğim için bana öyle gelmiş de olabilir). Bazı noktalarda kim kime ne yapmış, amaçları ne gibi sorular sorsam da bir noktadan sonra her şey yerine oturdu. Başrolün aklından neler geçtiği sonlara kadar tam belli değildi ama en sonunda zekâsına hayran kaldım. Bazı yerlerde ters köşe yapılmıştı ve gerçekten tahmin etmesi zordu. Aslında izlerken ilk başta ana karakteri haklı bulup ondan taraf olmama rağmen sonlara doğru karşı tarafın da safına geçmek istedim çünkü o da diğeri kadar haklıydı. Her iki tarafa da üzülerek izledim çoğunlukla. Çizimler oldukça gerçekçi ve güzeldi. Oluşturdukları atmosfer çok hoşuma gitti, özellikle benim gibi ilk defa anime izleyecek olanların da eminim hoşuna gidecektir. Her karakterin görüntüsü ve kişiliği oldukça uyumluydu. Ayrıca hem açılış hem de kapanış müzikleri de çok hoştu. Biz izlerken çok beğendik, introyu özellikle geçmedik. Sonuç olarak hem bu animeyi izlemiş olmak hem de daha güzeli beraber izlemiş olmak çok keyifliydi. • 1711'22

sad.ending 3 years ago

Little Women

Seo-kyeong Jeong

23 Gönderi

Spoiler içeriyor Baştan Sona Kadar Spoiler İçerir❗ Dizi fakir bir hayat süren üç kız kardeşin yaşadıkları etrafında dönüyor. Üçü de yaptıkları seçimler doğrultusunda ilerliyorlar fakat bir noktada siyasi bir olaya dahil olmalarıyla işler karışıyor. Açıkçası sevmediğim bir dizi oldu çünkü birçok mantık…devamıBaştan Sona Kadar Spoiler İçerir❗ Dizi fakir bir hayat süren üç kız kardeşin yaşadıkları etrafında dönüyor. Üçü de yaptıkları seçimler doğrultusunda ilerliyorlar fakat bir noktada siyasi bir olaya dahil olmalarıyla işler karışıyor. Açıkçası sevmediğim bir dizi oldu çünkü birçok mantık hatası barındırıyordu. Bir yanda babaları Filipinler'de çalışan,anneleri oldukça bencil olan, en büyük ablanın parayı seven bir muhasebeci, ortanca kardeşin adalete ve doğruluğa önem veren bir muhabir, en küçük kardeşin ablalarının fedakârlığı altında ezilen bir liseli olarak çizildiği fakir aile tablosu var. Diğer yanda ise babanın belediye başkanı adayı olduğu, annenin kendi hayal dünyasını gerçek insanları kullanarak piyon gibi oynattığı ve oldukça hassas bir liseli kızlarının olduğu zengin bir aile tablosu var. Bu iki ailenin kesişimiyle olaylar gerçekleşiyor. Fakir olan ailede anne kızları bırakıp Filipinler'de sözde bacağını kıran babanın yanına gidip kızlarını terk ediyor. Böylelikle kardeşler yalnız kalıyorlar. Burası anneye bencil bir profil çizilmesiyle mantığa oturtulabilen bir başlangıç olsa da geri kalan kısımlardan bazıları saçmaydı. Kız kardeşlerden en küçüğü resim yeteneği sebebiyle bir sanat okuluna gidiyor. Orada zengin ailenin kızı da okumakta ve onun da kısmen resim yeteneği bulunuyor. Zengin aile diğer kızı evlerinde büyütmeyi ve bir yıl sonra kendi kızlarıyla yurt dışına sanat okuluna göndermeyi teklif ediyor. Küçük kız kardeş de bunu kabul ediyor ve onların evinde yaşamaya başlıyor. Fakat ne hikmetse bu durum ablalarla bile konuşulmadan gerçekleşiyor, hem de kızın ablaları zengin aileden haz etmemesine rağmen. Küçük kardeş karar veriyor ve zengin ailenin evine taşınıyor. Aynı zamanda kardeşlerden muhabir olanı belediye başkanı adayının işlediği suçları ortaya çıkarmaya çalışırken ablası ise iş yerinde kendisi gibi dışlanan iş arkadaşının esrarengiz ölümüyle kendisine yüklü miktarda para bırakmasıyla hem çok sevdiği iş arkadaşının ölümünün ardındaki sırrı ortaya çıkarmak hem de ona bırakılan paradan çok daha fazlasının eline geçebileceği bir fırsatı değerlendirmek için harekete geçiyor. Tüm bunlar yaşanırken o da karşısındaki kişinin başkan adayı olduğunu görüyor. Böylelikle iki kardeş de küçük kardeşlerinin evinde yaşadığı adamın karşısında yer alıyor. Olayların hareket kazandığı süreçte bu iki kız beraber kaçmayı planlıyorlar ve Japonya'ya kendi başlarına kaçıyorlar. Hem zengin kızın ailesi hem de fakir olan kızın ablaları ise henüz liseye giden bu çocuklara hayatlarını yaşamaları için fırsat vermeleri gerektiğini söylüyor ve nereye gittiklerini aramıyorlar bile... Bu da dizinin saçma yanlarından biriydi... Dizinin sonunu bağlayabilmek adına sunulanlar da tatmin edici değildi. Genel olarak aksiyonlu ve satır aralarında bazı mesajlar veriyor olsa da yüzeysel bir diziydi. Hedef belediye başkanı adayı olarak gösterilse de aslında karısının her şeyi yapan kişi olduğu bence bariz belliydi. Tek şaşırtıcı yanı gizlediği kişiliğiydi.12 bölüm olması sebebiyle hızlı bitirilse de zaman kaybı olduğunu düşünüyorum.

sad.ending 3 years ago

Youth of May

Kang Lee

26 Gönderi

Dizi, 1980 yılının mayıs ayında, Gwangju Ayaklanması'nın çalkantılı zamanlarında aşık olan iki gencin etrafında dönüyor. İçerisinde tarih,dram,romantik, gençlik ve çokça hüzün barındıran bir yapım. Gwangju ayaklanmasıyla ilgili gerçek fotoğrafları sahnelemeleri de çarpıcı bir ayrıntı olarak yer almakta. Genel olarak k-dramaların…devamıDizi, 1980 yılının mayıs ayında, Gwangju Ayaklanması'nın çalkantılı zamanlarında aşık olan iki gencin etrafında dönüyor. İçerisinde tarih,dram,romantik, gençlik ve çokça hüzün barındıran bir yapım. Gwangju ayaklanmasıyla ilgili gerçek fotoğrafları sahnelemeleri de çarpıcı bir ayrıntı olarak yer almakta. Genel olarak k-dramaların 16 bölüm olmasına alışık olsak da bu yapımda da olduğu gibi bazı diziler yalnızca 12 bölüm oluyor. Fakat süre kısa tutulmasına karşın bize sundukları hikâye oldukça yeterli ve öz şekilde verilmişti. Dizinin ilk başlarında çiftin tanışma kısımları bana göre oldukça mantıksız başlasa da sonra hikâyenin gidişatı hoş bir şekilde devam ediyor. Naif bir aşka tanıklık ediyor ve onların sımsıcak duygularını hafif bir tebessüm eşliğinde seyrediyoruz. Hüzünlü hikâyelerde o kısacık mutluluklar içimi fazlasıyla burkar benim. O yüzden ayrı bir dikkatle, zihnime işleye işleye izlerim o anları. Sonra bunu neden yaptığımı irdelediğimde kendi hayatıma da böyle baktığımı gördüm. Eğer mutluluk verici bir anı yaşıyorsam sanki zaman etrafımı yavaş bir çemberin içerisine alıyor, tadını çıkarmam için diğer her şeyi siliyor benim için. Sonra üzerinden yıllar geçiyor ve o anlar tatlı bir geçmişe, buruk birer anıya dönüşüyor. Yorumlarımda izlediğim şeylerden kendime ait bir duygu çıkarmayı seviyorum. Bu bakış açısıyla izlediğimde sanki değişik taraflarımı keşfediyormuşum gibi geliyor. Bu yüzden kısa da olsa bana ne gibi farkındalıklar kattığına ilişkin değinmeye çalışıyorum. (Kısa bir not: Yorum sonunda şarkı tavsiyesi olarak yazdığım şarkılar diziyi yansıttığını düşündüğüm şarkılar oluyor.) Diziye geri dönecek olursak o yılların çalkantılı atmosferi bizde bir dönem yoğun yaşanan sağcı/solcu çatışmalarına benziyor. Bizim dizilerimizin o dönemi yansıtış tarzına paralel olarak bu dizide de bir dava edinen insanların nelerden vazgeçtiği, kendince hangi mücadeleleri verdiği konu ediniliyor. Tabi ki içerisine bolca iç acıtan aşklar serpiştirilerek... Başrol erkek karakterin (Hwang Hee Tae) sevgisini göstermesi, ifadeleri, tavırları o kadar güzeldi ki diziye ayrı bir sevecenlik kattı diyebilirim. Aynı şekilde başrol kızın da (Kim Myung Hee) ilk başta yaşadığı ikilemler, sergilediği cesaret dolu davranışlar, duruşu ve mücadelesi çok güzel yansıtılmıştı. Genellikle dram ağırlıklı bir dizi olmasıyla beraber yer yer mutlu kısımlara da yer veriyor. Ama yine de tüm hüzünlü hikâyelerde olduğu gibi o mutlu anların ardından gidişatın sancılı bir yere doğru ilerlediğini hissediyorsunuz. Dram severler için kesinlikle tavsiye edeceğim dizilerden bir tanesi diyerek sözlerimi noktalıyorum. Bir Kesit | "Tanrım, beklenmedik bir şey olursa ve birbirimizin ellerini bırakmamız gerekirse, lütfen kederin geride kalanların hayatlarını alt etmesine izin verme." Bir Şarkı ♩ Indıla, Love Story

sad.ending 3 years ago

Twenty Five Twenty One

Kim Tae-ri

83 Gönderi

"Bir hayalim var, gerçek olduğunu biliyorum." H.A. Diziyi özetlemem istenseydi şu cümle yeterli olurdu sanırım. Yoruma geçmeden önce eklemek istediğim kısa bir bilgi var. Senarist daha önce yazılan bir şarkıdan ilham alarak senaryoyu oluşturuyor. Şarkıda geçen bir kısım veriyor diziye…devamı"Bir hayalim var, gerçek olduğunu biliyorum." H.A. Diziyi özetlemem istenseydi şu cümle yeterli olurdu sanırım. Yoruma geçmeden önce eklemek istediğim kısa bir bilgi var. Senarist daha önce yazılan bir şarkıdan ilham alarak senaryoyu oluşturuyor. Şarkıda geçen bir kısım veriyor diziye ismini: "Sonsuza dek sürer sanmıştım 25 ile 21 (yaş)" Şarkı ismini en alta bıraktım. Diziye gelecek olursak; son zamanlarda keşke lise yıllarımı böyle kendimce ve delidolu bir heyecanla geçirmiş olsaydım dememe sebep olan bir yapım oldu. İzlerken hayal kurmanın hayatımız için ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha anladım. Başrolde küçüklükten beri eskrim sporunda ilerlemek isteyen ve oldukça azimli bir lise öğrencisi bulunuyor. İzlerken aklıma şu soru geldi: "Onun bu kadar azimli olmasının ve pes etmemesinin sebebi ne?" Bulduğum yanıt ise şu oldu: O hayalini kurduğu geleceğe inanıyordu. Sonu ne olacak olursa olsun... Yürümesi gereken yolun zor olduğunu çok iyi biliyordu ama hayal ettiği şeye kavuşamamak ondan da zordu. Birçok engelle karşılaşmasına rağmen bunlara durması gereken bir uyarı gözüyle değil de sevdiği şeyi yaparken katlanması gereken ufak sorunlar olarak bakıyordu. Onun için önemli olan sevdiği sporu yapmaktı. Bu bana hayattaki sorunlara dair farklı bir bakış açısı kazandırdı ve kendime şunu sordum: Eğer bir şeyi yapmayı seviyorsam tüm zorluklarıyla sevmem gerekmez mi? Pes edersem sevdiğim şeyi yapmaktan mahrum kalacağım. Peki hangisi daha zor? Ve cevabım şu oldu: Pes ettiğim şeyler hayatımda bir yarım olarak kaldı, sonucunda onlar da ben de yarım bırakıldık kendim tarafından. Hep sonuca odaklandığım için hayalime kavuşmaya giden süreçte engelleri gördüm ve pes ettim bazen. Çünkü o engeller de son gibi göründü bana. Oysa ulaşmaya çalışırken geçirdiğim zamanda aldığım keyfe, bazen yaşadığım hüzne, ümide odaklanmalıydım. Ancak böyle yaparsam anlam kazanırdı her şey. Her karakterin hayat hikâyesinden kapacağımız bir şeyler vardı dizide. Kimisi içindeki çocuğu öyle bastırmıştı ki ân'ı yaşamak nedir bilmiyordu. Bu yüzden mutlu olmayı öğrenmesi gerekti. Kimisi başarmayı hayatta kalmak olarak gördü ama yitirdiklerini çok sonra farketti. Bunları telafi etmesi gerekti. Kimisi hayatını başkasına duyduğu bir zorunluluk olarak yaşıyordu. Gerçekten yaşamasına sebep olan şeyi bulması gerekti. Her karaktere yaşamımdan bir parça gözüyle baktım ben izlerken. Kimisinde bende olan özellikler vardı, kimisinde de yaşamımda olan kişilerden. İçerisinde dostluğu,aşkı, gençlik heyecanını, kendini bulmayı barındıran ve ilham veren bir diziydi. Genel olarak karakterlerin geçmiş yaşantısı (1998) verilse de ara ara günümüze (2022) dönerek ufak ipuçları vermeleri "Acaba ne oldu da şimdi böyleler?" merakı uyandırdı. Bu sebeple bana göre oldukça sürükleyiciydi. Bir Kesit | "Olgunlaşmak mi? Bu duygulara olgunlaşmak demek istemiyorum." Bir Şarkı ♩ Jaurim 25,21

sad.ending 3 years ago

Mouse

Ran Choi

127 Gönderi

"Karnındaki çocuğun bir psikopat olacağını bilsen onu doğurmak ister miydin?" Dizinin çıkış noktası bu soruyla başlıyor ve gidişat bu soruya verilen cevabın sonuçlarıyla ilerliyor. Bir dipnot eklemek gerekirse psikopatlık için genetik yatkınlık durumu söz konusu olsa da psikolojik olarak çocuğun…devamı

sad.ending 3 years ago

My Liberation Notes

Park Hae Young

41 Gönderi

Dizi genel olarak yaşadıkları yerden mutlu olmayan ve farklı bir hayatın hayalini düşlerken yine ait oldukları yere saplanıp kalan üç kardeşin ve diğer karakterlerin etrafında dönüyor. İzlerken onların aidiyetsizliklerinden kaynaklanan karamsar ruh hallerini kendinizde hissediyorsunuz. Öyle ki onların mutsuzlukları izlerken…devamıDizi genel olarak yaşadıkları yerden mutlu olmayan ve farklı bir hayatın hayalini düşlerken yine ait oldukları yere saplanıp kalan üç kardeşin ve diğer karakterlerin etrafında dönüyor. İzlerken onların aidiyetsizliklerinden kaynaklanan karamsar ruh hallerini kendinizde hissediyorsunuz. Öyle ki onların mutsuzlukları izlerken bi süre sizi de etkiliyor. Ama izledikçe aslında bir yere tam bağlanamayıp toplumsal olarak oraya ait olmanın getirdiği baskıdan ve ait oldukları yerden kopmaya çalıştıkça yaşam biçimlerinin buna izin vermemesinden dolayı kısır bir döngünün içine saplanıp kalmanın onlara mutsuz olmaktan başka bir seçenek bırakmadığını görüyorsunuz. Bunu belki birçoğumuz hissettik ve hayatımız tam da onlarınki gibi gözüküyordu. |Yaşadıkları yerin tüm özelliklerini taşıyor ama hiç alışık olmadıkları farklı bir yere ait olmak istiyorlardı.| Eğer dizidekilerle benzer duyguları geçmişte yaşadıysanız izlerken onlara bakın ve dışarıdan nasıl gözüktüğünüze odaklanın. Onları izlerken geçmişteki size dışardan bakıyorsunuz aslında. Şimdiki zamanda hayatınıza baktığınızda gerçekten kendinizi kabullenip "gerçek bir çıkış yolu" aramış mısınız? Yoksa "ara-mış" gibi yaparak kendinizi mi avutmaya çalışmışsınız? Ben diziyi izlerken bu süreçlere odaklanmanızı tavsiye ederim, böylelikle karakterler ile daha rahat bağ kurup kendi sürecinizi onlar üzerinden gözlemleyebilirsiniz. |Hepsi orada mutsuzdu ama farklı bir yere gittiklerinde de mutlu sayılmazlardı.| Dizinin büyük bir bölümünde monoton bir hayat izlememize karşın ilk defa sıkılmadım ve acaba bir farklılık olacak mı duygusu beni diziye bağladı. Diziye bağlanmamın diğer sebebi ise onların yaşadıkları süreçlerin dönem dönem hayatımda olan yaşantılarla benzerliğiydi. Aslında birçoğumuz zaman zaman yönümüzü şaşırdık, yolumuzu bulmak istedik, bizi boğan yaşantılardan sıyrılmak istedik,biriyle bağ kurmak istedik,çevre edinmek istedik,ait olmak ve uyum sağlamak istedik, aslında biz de onlar gibi "kendimiz" olmak istedik... Hayatımızda bir yer edinmek ve hayatımızın bize ait olduğunu hissetmek istedik...Aynı şey dizideki karakterler için de geçerliydi,izlerken onlardan bir parçanın sizde de olduğunu fark edeceksiniz. Onların özgürlük notları sizin özgürlük notlarınız için de bir ışık olsun... Bir Kesit | "Artık farklı yaşamak istiyorum,yaşamak buymuş demek istiyorum,nerede sıkışıp kaldım bilmiyorum ama özgür olmak istiyorum,bir şekilde sevinç hissediyormuşum gibi oluyor,neden üzgünüm?" Bir Kesit | "Neden yaşamam gerektiğini bilmiyorum ama yaşarken düzgün bir hayatımız olsun. Kendimi her gün böyle zar zor sürüklüyorum." Bir Şarkı ♩ It's Foggy Today | Evgeny Grinko

sad.ending 3 years ago

Şiirler

Erdem Bayazıt

8 Gönderi

Merhaba!😊 İlk gönderi paylaşımıma benim için oldukça özel olan bu şiir kitabıyla başlamak istedim. Adil Erdem Bayazıt'ın şiirlerinin bir kitapta toplandığı bu eser bana göre en çok ümit etmeyi, sevginin yüceliğini çağrıştırıyor. Ama bence şiirleri özümsemek için önce Adil Erdem…devamıMerhaba!😊 İlk gönderi paylaşımıma benim için oldukça özel olan bu şiir kitabıyla başlamak istedim. Adil Erdem Bayazıt'ın şiirlerinin bir kitapta toplandığı bu eser bana göre en çok ümit etmeyi, sevginin yüceliğini çağrıştırıyor. Ama bence şiirleri özümsemek için önce Adil Erdem Bayazıt'ı okumak gerekiyor. Yaşadığı dönem Türkiye için oldukça çalkantılı yıllardan geçse de kendisi ve diğer altı güzel adam taa lise yıllarında çatışmaların göbeğinden sessiz bir limana, edebiyata sığınmıştır. Edebiyatla ortak bir dil oluşturmuş ve sevginin,aşkın gölgesine bir devrimi başlatır gibi ilişmişlerdir. Sevmeyi bilen bir şairdir Adil Erdem Bayazıt. Kim olursa olsun, insan olmasının verdiği saygıyla onu kucaklamış ve bağrına basmıştır. Nedense diğer altı değerli şair ve öykücüye göre bana aralarında en çok hayatı romantik kılmaya çalışan kişi Adil Erdem Bayazıt'mış gibi gelir. Şiirlerinde de keza hissedilir bu hava, sevda adamıdır o, şiirini naiflikle ve sevgiyle yoğurur. Derinliğini bir güzel mayalar insanlıkla, şiirine bir parça ümit ve sevmek katar da öyle koyar yüreğimizin önüne. Şiirleri naif ama bir o kadar fırtınalıdır, bazen doğanın ve bazen de savaşın içerisinde sürüklenir. En son öyle bir derinleşir ki anlam, herkes payına ne kadar düşüyorsa o kadar iner özüne... Bir Şiir | Aşk Risalesi Dirilmek yeniden Yerin uyanması gibi kımıldaması gibi toprağın Bulutları yarması gibi gün ışığının Yağmurun ansızın boşanması Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması Erimesi gibi karların ve buzulların Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların Dirilmek yeniden Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi Kandan kinden öfkeden Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi Sürekli lekelendiğimiz çözülmeye terkedildiğimiz Bir bataktan çıkar gibi. Yürürken otururken yatarken Hep çürümek durumunda kalmış Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz Dokunduklarımız için ellerimiz. Belli bir bozgun yaşamışız Her şeye ölüm dadanmış sanki Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar Çocukluk kalkmış dünyadan gibi Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki. Aşkın son saltanatını yaşamak içinmi ey kalbim Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi? Bu başkaldırma kanatlanma. Durmadan geçiyordu o zamanlar Üstümüzden tanklar toplar binler tonluk arabalar Boğuk bir ses madeni bir böğürme Bir metropol devinin içimiz titreten iniltisi Ta uzaklarda şehirlerin üstünde kımıldayan Bir korkunun yüreğimizde biriken tedirginliği Bir sam yeli gibi bedenimizi yüzümüzü saçlarımızı Yalayarak Çekiyordu bizi ve herkesi. Ama sen uzaklardaydın ey kalbim Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı Ayın ve yıldızların çağlayarak Berrak şelaleler yaparak Coşku içinde aktığı Bir yerlerdeydi. Hani bir gün bir çobana rastlamıştık Kavalıyla bir sümbülü emziriyordu Adı ferhat mıydı neydi Koyunların kurtların böceklerin ve çiçeklerin Sadakatten mest oldukları Her birinin gözlerinde Kaybolur gibi kayar gibi Dalıp gittiğimiz o saadet evreni Kayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinç Bizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan. Yaslan göğsüme sevdiğim Benim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidir Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir toprak gibidir Sen ki bulut gibisin Ay gibisin güneş gibisin bazan. Usul usul inen Yağmur tıpırtılarını Dinler gibi Dalıp gitmiştik Sen konuşuyordun İpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun Onlar ki konuklarımızdı Adları Keremdi Yusuftu Kaystı Hepsi de ezelden tanıdıktı dosttu. Sen bir taze haber gibi gelmiştin unutmadım Her gelişin bir taze haberdi unutmadım Aşktı alıp verilen altın bir vakitti yaşadığımız Bir muştuyu algılamanın sürekli gerilimiydi sanki unutmadım Bir Şarkı ♩ Jane Maryam | Evgeny Grinko