Safe Place (@safeplace)

Spoiler içeriyor Başrolünde Timuçin Esen olduğu için izlediğim ve taşıyıcı annelik konusunu içeren bir film. Çok beğendiğim söylenemez ama fena da değildi. Hikayenin akışı fazlasıyla donuk. Film boyu Ferhat'ın karısını Lia ile aldatacağını düşündüm, neyse ki aldatmadı. Lia'nın babasıyla arasında duygusal bir…devamı

safeplace 2 weeks ago

Yukarı Bak

Bob Peterson

158 Gönderi

Spoiler içeriyor Şu sıralar izlediğim filmler arasında beni en çook etkileyen film bu oldu ve anladım ki daha çok animasyon izlemeliyim vee anime :) Bu kadar popüler bir film olmasına rağmen çok geç izlemişim ama olsun her şey zamanı gelince oluyor. Bir…devamı

safeplace 1 month ago

Keşke çocuk olsaydım, ağaç olsaydım, ne bileyim yerdeki taş olsaydım. Son günlerde baktığım her yerde bir başkasına, başka şeylere özeniyorum; orada öylece duran duvara, her gün gelip geçen insanların bastığı kaldırıma mesela, koşturan bir çocuğa, bastonlu teyzeye, bağıra çağıra yürüyen…devamıKeşke çocuk olsaydım, ağaç olsaydım, ne bileyim yerdeki taş olsaydım. Son günlerde baktığım her yerde bir başkasına, başka şeylere özeniyorum; orada öylece duran duvara, her gün gelip geçen insanların bastığı kaldırıma mesela, koşturan bir çocuğa, bastonlu teyzeye, bağıra çağıra yürüyen liselilere. Evet taş olmak istedim, taş olsaydım da hissetmeseydim şu lanet acı duygusunu. Kaldırım olsaydım; her gün üzerime binlerce insan bassaydı ama bu denli acımasaydı yüreğim. Ya da dönsem 14 yaşıma. Kafama taktığım tek şey derslerim, arkadaşlarım olsa. Ya da yok. Sonuçta o da ölmediği sürece büyüyecek değil mi ? Kalsın. Seneler önce bir hocam gözlerindeki ışık gitmiş demişti. Hatırladıkça üzülürüm bu söze. Ah hocam gözlerimdeki ışığı kaybedeli çok olmuş. Sahi ne zaman gelir gözlerdeki ışık ? Ne zaman tekrar parlar ? Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hayalim yok, hevesim yok. İnsanlar konuşuyor etrafımda; bir şeyler anlatıyorlar ama kafamı veremiyorum. Gülüyorlar, eğleniyorlar; planlar yapılıyor, davet ediliyorum. Uyanabilirsem, daha doğrusu uyandıktan sonra zihnimi sakinleştirebilirsem gidiyorum ama yok başaramazsam bir bahane bulup gitmiyorum. Ekiyorsun bizi diyorlar, bir dediğin bir dediğini tutmuyor diyorlar. Değiştin, artık seni tanıyamıyoruz diyorlar. Olgun bir insandım ben. Bana sorulurdu bir şeyler, akıl alınırdı, tavsiye istenirdi. Büyüklerim bile sorardı bana. Ama o ben yok artık. Sahi kimim ben ? Bu ruh, bu beden kim? Ben ne istiyorum? Ben neredeyim ? Ve nerede olmalıydım ? Ne yapmam gerek, ne yapmamam gerek ? Bilmiyorum. Ben yine ve yeniden hiçbir şey bilmiyorum. O'na teslim olmam gerektiğinden başka bir şey bilmiyorum. Yapabiliyor muyum peki ? Hayır. En acısı da bu. Bildiğin hâlde yapamamak. İnsan Rabbine karşı pek nankördür.(Adiyat 6) Nankör müyüm ? Evet. İnsan şerri de hayrı istediği gibi ister. İnsan pek acelecidir. (İsra 11) Aceleci miyim ? Yine evet. Aciz miyim ? Çokça. Ama O var ve benimle olduğunu biliyorum. En azından hissediyorum. Ey iman edenler ! Sabır ve namazla yardım dileyin. Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir. (Bakara 153) Sabredebiliyor muyum ? Elimden geldiği kadar. Hepsi bu kadar. Bazen isyana da düşsem, nankörlük de yapsam O'nunla olmaya çalışıyorum. Hatalarıma, günahlarıma,keşkelerime,pişmanlıklarıma rağmen. Ve tüm bunlara rağmen benimle olduğu için O'nunlayım. Ben O'ndan ümit kesmem çünkü bilirim ki ümit tükendiyse geriye hiçbir şey kalmamıştır. Bu yaşa erdirdin beni,gençtim almadın canımı ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak büklümlerinin içten ve dışardan sarmaladığı günlerde bir zamandı heves ettim gölgemi enginde yatan o berrak sayfada gezindirsem diye ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende. ~İsmet Özel, Münacaat.

safeplace 3 months ago

"Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi taşınacak suyu göster, kırılacak odunu kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin tütmesi gereken ocak nerde?" İsmet Özel En en en sevdiğim şiirden kısa bir alıntı.

safeplace 5 months ago

Issız Adam

Çağan Irmak

246 Gönderi

Kaçıngan bağlanmanın vücut bulmuş halisin Alper. Malum ayrılma sahnesinde Ada'ya çok fena üzüldüm. Alper'e üzüleceğimi düşünmemiştim ama son sahnede üzdü. Keşke bi destek alsaydı ne bileyim... "Seninki kadar güzel olmadı tabi ama olacak,umut var. Azmettim,başaracağım."

safeplace 5 months ago

İçimden bazı şeyleri tekrarlıyorum. Düşüncelerim aynı şeyleri tekrarlıyor ama içime sinmeyen bir şeyler var sanki;anlamını yitiren bir şeyler. O anlamı yeniden kazanmak için ne yapmalıyım, o maneviyatı, o teslimiyeti geri kazanmak için. Günler ardı sıra geçip gidiyor. Peki ben nereye…devamı

safeplace 5 months ago

Soyut Dışavurumcu Bir Dostluğun Anatomisi Veyahut Yan Yana

Mert Baykal

164 Gönderi

Öncelikle beklentimin dışında bir filmdi. Ben daha çok komedi beklemiştim ama daha monoton bir yapısı vardı. Bu monoton yapıya rağmen izletiyor. (Monotonluktan kastım film daha çok iki kişi arasında geçtiği için.)Oyuncular harika seçilmiş. Hepsi rolüne cuk diye oturmuş. Feyyaz Yiğit…devamıÖncelikle beklentimin dışında bir filmdi. Ben daha çok komedi beklemiştim ama daha monoton bir yapısı vardı. Bu monoton yapıya rağmen izletiyor. (Monotonluktan kastım film daha çok iki kişi arasında geçtiği için.)Oyuncular harika seçilmiş. Hepsi rolüne cuk diye oturmuş. Feyyaz Yiğit ve Haluk Bilginer oyunculuğu harikaydı. Bazı sözler hoşuma gitti, düşünce dünyamı harekete geçirdi. Hatırladığım kadarıyla " Acı çekerken onun kendiliğinden geçmesini beklemek yerine seni iyileştirecek şeyler yapmalısın." "Bazen birinin ittirmesi gerekir." Refik Bey'in engeli nedeniyle kendisini sevememesi ve sırf bu yüzden Şeyda ile sadece mektuplaşıp yüz yüze gelmek istememesi üzdü. Refik Bey'in Ferruh'u sevme nedeninde ise şöyle diyor: Herkes beni onaylıyor, yaptıklarıma hep iyi şeyler söylüyor ama Ferruh bana benim görmediğim,düşünmediğim yanlarımı söylüyor gibi bir cümle idi. Böyle insanlara ihtiyacımız var. Dostça, incitmeden bizim göremediğimizi söyleyebilecek yeri geldiğinde onaylamayacak insanlara. Ferruh biraz fazla açık sözlüydü tabi :) ( patavatsız) Ferruh'un samimi halleri, açık sözlülüğü çok hoşuma gitti. Hapisten çıkmış, roman mahallesinde büyümüş ama bizim bildiğimiz genel çerçevenin dışında çok iyi bir kalbe sahip olması; merhameti, sıcakkanlılığı, Refik'in kızına iyi gelişi, Refik'e, Figen'e, Lale'ye ve tabiki onu büyüten kadına iyi gelişi... Vee Ferruh tam evden kovulmuşken tamda her şey bitme noktasına gelmiş durumdayken bir anda her şeyin iyiye gitmesi...Ah ah insan hangi durumda ise çevresinde olup bitende, duyduğu sözlerde o duruma dair bişeyler buluyor. Bir bakmışsın Yusuf kuyuda zordadır, bir bakmışsın Yusuf Mısır'a sultandır. Kuyuda zordayım ya Rab. Velhasılı kelam filmi beğendim, izlenir. Uzun zamandır sinemaya gitmemiştim. Sinema ortamı bambaşka bir seyir zevki. O yüzdeennn bunu daha sık yapmak isterimm.🤌🏻

safeplace 8 months ago

Semmelweis

Lajos Koltai

1 Gönderi

Aşırı derecede etkilendim... Bu filmi, hocamızın derste bahsettiği bir araştırma vesilesi ile izledim. Ignaz Semmelweis, annelerin kurtarıcısı olarak da bilinir. Ayrıca tıp kitaplarındaki el yıkama bölümlerinde de adı anılır. Peki neden ? Semmelweis Viyana Hastanesinin kadın doğum bölümünde çalışmaktadır. Çok…devamıAşırı derecede etkilendim... Bu filmi, hocamızın derste bahsettiği bir araştırma vesilesi ile izledim. Ignaz Semmelweis, annelerin kurtarıcısı olarak da bilinir. Ayrıca tıp kitaplarındaki el yıkama bölümlerinde de adı anılır. Peki neden ? Semmelweis Viyana Hastanesinin kadın doğum bölümünde çalışmaktadır. Çok büyük emeklerle,hayallerle gelmiştir buraya. Kadın doğum bölümünde bir çok kadın doğum sonrasında belli semptomlar geçirerek ölüyor. Artık Viyana Hastanesi ölüm hastanesi olarak anılıyor ve hiçbir kadın orada doğum yapmak istemiyor. Hatta filmin başı o hastanede değil de sokakta doğum yapmayı tercih eden bir kadının çığlıklarıyla başlıyor. Düşünebiliyor musunuz hastaneyi değil sokağı tercih ediyor kadın. Ve tüm doktarlar bunun kaderden ibaret olduğunu düşünüyor. Semmelweis ise bunun sebebini araştırmaya başlıyor. Zaten doktorumuz perişan bir halde. Onlarca kadın elinde can veriyor. Araştırmalar,gözlemler derken aklına bir şey geliyor. Doktorlar otopsi sonrası ellerini yıkamadan doğuma giriyor.(Kloronit ile yıkamadan) Semmelweis,ellerinin kadavra koktuğunu farkediyor ve ne yapsa geçmiyor o koku. Her türlü malzemeyi deniyor, olmuyor. Sonra bir gün çamaşır suyu ile deniyor ve kokunun geçtiğini farkediyor. Hemen doktorlara koşuyor. Doktorlar ona " Ne yani biz el yıkamayı bilmiyor muyuz ? Tüm bu kadınlar bu yüzden mi ölüyor? " diye çıkışıyorlar. Ne kadar acı... Sonra iki gruba ayırıyorlar doğumhaneyi ve Semmelweis'in grubu ellerini kloronit ile yıkadığı için kadınlar sağlıklı bir şekilde hastaneden ayrılıyor. Tabi sonrasında birtakım mücadeleler, baş kaldıranlar çıkıyor hastanede. Neden mi ? Çünkü o dönemde bakterilerin varlığı bilinmediği için fikirleri tıp camiası tarafından reddediliyor. Gerçek bir hikayedir kendisi. Semmelweis doktorumuz gerçek hayatta da ona yapılan deli muamelesi yüzünden akıl hastanesine kapatılmış, kötü muamelelere maruz kalmış ve orada yediği bir dayak sonucu yarası enfeksiyon kapmış, dramatik bir şekilde ellerini yıkamamanın yol açtığı bir durumdan dolayı ölmüştür. Tabi filmde o kısımları göstermediler. Sadece filmi izleyenler Semmelweis'in Viyana Hastanesinden sonraki hayatını mutlu zannedebilir :( Oyuncular şahane oynamış. Semmelweiz'i oynayan oyuncumuz ayrı bir şahane idi. Etkilenmemek elde değil.

safeplace 8 months ago

Bir Ayrılık

Asghar Farhadi

93 Gönderi

Daha önce İran sineması olarak sadece Cennetin Çocukları'nı izlemiştim ve çok dokunaklıydı. Ayrıca instagramda bazı İran dizilerine yapılmış editleri görüyordum. Şuan dizilerin isimlerini hatırlamıyorum ama ana karakterin ismi Hamid idi. Öyle sarmıştım ki o editlere neredeyse dizinin tamamını izlemiş gibiydim…devamıDaha önce İran sineması olarak sadece Cennetin Çocukları'nı izlemiştim ve çok dokunaklıydı. Ayrıca instagramda bazı İran dizilerine yapılmış editleri görüyordum. Şuan dizilerin isimlerini hatırlamıyorum ama ana karakterin ismi Hamid idi. Öyle sarmıştım ki o editlere neredeyse dizinin tamamını izlemiş gibiydim :) Bu film ise... Bu film bir harikaydı. En dikkatimi çeken nokta bizim yerli yapımlarımızda olduğu gibi her sahneye bir müzik gibi bir olay yok. Aksine filmde bir tane bile müzik yok. Kulağa sıkıcı gelebilir ama hiç de sıkıcı değildi. Oyuncuların performansı, o duyguları yansıtışı çok iyiydi. Kendimi o hayatın bir parçası gibi hissetmiştim. Senaristimiz kimseyi masum ya da zalim göstermemiş. Herkes kusurlu, herkesin siyahı,beyazı ve grisi var. Bu nokta çok hoşuma gitti. Gerçek hayatta ben de böyle bakarım olaylara ve kişilere. Aslında hepimiz griyiz; bir parça beyaz,bir parça siyah. Filmin başı belki de sosyal medyada karşılaşmış olabileceğiniz meşhur sahneyle başlıyor. Boşanmak isteyen bir çift. Lakin ortada bir geçimsizlik de yok. Adamın babası Alzheimer ve adam babasını bırakıp gitmek istemiyor. Kadın ise İran'ın dışına çıkmak, kızını daha iyi şartlarda büyütmek istiyor. Ha bu arada adam da çok idealist aslında. Neyse efendim. Hakim bu çifti boşamayınca kadın da evi terkediyor. Tüm bu hengamede adamın evi idare etme mücadelesini izliyoruz. Adamın babasına bakmak için bakıcı bir kadın geliyor eve. Onun da öfke problemleri olan bir kocası var. Vee ben bu sayede bir sonraki İran filmimde( About Elly) tanışacağım Ahmet (Shehab Husseini) ile tanışıyorum. Sevdiğim bir oyuncu kendisi :) Dizide sevdiğim sahneler: Adamın babasını yıkadığı ve ağladığı sahne. Bakıcı kadının eşinin sinirden karısına değil kendisine vurması. Adamın tüm hengameye rağmen kızının eğitimi ile ilgilenmesi. Not: İsimlerini unuttuğum için adam,kadın diyorum. Affola. Spoiler vermedim sanırım ya. Sadece olay örgüsünü anlattım. İlk film yorumumuzda böyle olsun efenimmm.

safeplace 8 months ago

Herkese merhabalar. Buralarda yeniyim. İçimden geçenleri,duygularımı,düşüncelerimi yazacağım buraya. Belki de kimseye söyleyemediklerimi... Bugün annemle babamın yaşlanıyor olduğu düştü aklıma. Bi hüzün çöktü içime. İnsanız elbette yaşlanacağız,gün gelecek kara toprağın altına gireceğiz. Biz küçükken onlar bize bakıyordu. Gün geçtikçe biz onlara…devamı