(@) - Raf

sinemamızdan umudumu kesmemeye çalışıyorum o yüzden yüzümü tamamen dönmüyorum. sonuç olarak bu filmi keşfettim. keyif verdi. baştan aşağı doğallık ile bezenmiş, gerçekçilik ile harmanlanmış bir film. youtube'ta bulabilirsiniz, ulaşmak bu kadar kolayken izlenilmesi gerekir diye düşünüyorum. filmin konusu, ömer adlı…devamısinemamızdan umudumu kesmemeye çalışıyorum o yüzden yüzümü tamamen dönmüyorum. sonuç olarak bu filmi keşfettim. keyif verdi. baştan aşağı doğallık ile bezenmiş, gerçekçilik ile harmanlanmış bir film. youtube'ta bulabilirsiniz, ulaşmak bu kadar kolayken izlenilmesi gerekir diye düşünüyorum. filmin konusu, ömer adlı karakterin kaçak tütün işi yapmak istemesi üzerine tahir adlı kişiyle tanışması ve yola koyulmalarını anlatıyor. öyle başlamasa da yol hikayesine dönüyor bir müddet sonra. uzun araba içi çekimleri, sessizlik anları, doğal sohbetler film için önemli bir yer kaplıyor. bence en iyi yaptığı şey de halkımızı ele alarak yaptığı gözlemler. bir tahir kişisi var ki herkesin bir düzine tanıdığı vardır aynı karakterde. biraz onu anlatalım. tahirler, size öyle bir güven verir ki tamam dersiniz, sağlam bir güvence bulduk, halledemeyeceğimiz şey yok artık. içten, cana yakın, vakur ve güven sağlayıcı gözüktükleri için gittikçe bataklarına düşersiniz. öyle bir etki altına alırlar ki sözde işinizi halledecekken hesabı da size ödetir, borç paranızı da alır. denk gelirseniz her söylediklerini onaylayın ve çekimine kapılmadan uzaklaşın. yoksa hem başarısız olup hem de kayıp yaşarsınız. çünkü tahirler, sürekli bir hayal ve beklenti içinde yaşarlar, mütemadiyen bir yerden para beklerler ve mutlaka alacakları vardır. önceden çok işler başardıklarını söyler ve bunları şimdi içinde bulundukları çıkmaz için paravan olarak kullanırlar. sohbetleri sarar, birlikte çalışmıyorsanız size zararları dokunmaz. çok uzattım lafı, her şeye hallederiz diyip batıran abileri anlatıyorum işte. zaten ülkemizde "yapamıyorum, bilmiyorum, bilgim yok, yapamam" kelimelerine boykot uyguluyoruz galiba. kullanmak ne suç ne de ayıp. galiba biz ne voleybol ne basketbol ülkesiyiz. biz, koca bir inanarak boş konuşma ülkesiyiz. diğer kişimiz ömer, çabuk yoldan para kazanmak isteyen insanlarımızı temsil ediyor. aslında namaz kılan, kendi halinde, mülayim ve temiz bir karakter. toy ve nahif olduğu için tahir'e güvenmekten başka çaresi kalmıyor ve "acil para yapmam lazım" düşüncesi başına çorap örmeye müsait bir duruma evriliyor. kendisi hakkında daha fazla bilgiyi bence izleyerek edinin. oyunculuklar beklemediğim kadar iyiydi. çekimler, çok klasik olacak ama nbc'yi andırıyor. filmin basitliği ve içtenliğinden çok keyif aldım. tvde izlediğimiz deli saçması ürünler gibi yabancılık hissetmiyorsunuz. işte içimizden, bizden biri gibi olan bir yapım. ayrıca ödüllü de bir filmimiz. tavsiye ederim..

sametskywalker 11 months ago

Dönüş

Andrey Zvyagintsev

18 Gönderi

basit ama ürpertici, sade ama çetrefilli, olağan ama garip, apaşikâr ama gizli, dingin ama kaotik bir film. benim film anlayışıma ve zevkime de isabet ediyor. konu itibariyla fazla iddialı, etki alanı geniş filmler yerine gündelik hayattaki insani durumları ele alan…devamıbasit ama ürpertici, sade ama çetrefilli, olağan ama garip, apaşikâr ama gizli, dingin ama kaotik bir film. benim film anlayışıma ve zevkime de isabet ediyor. konu itibariyla fazla iddialı, etki alanı geniş filmler yerine gündelik hayattaki insani durumları ele alan yapıtları izlemeyi tercih ederim. o filmlerden biri bu. yıllar sonra eve geri dönen babanın, iki kardeş ve annenin konfor alanlarına girişi, etkisi ve nihayetindeki dönüşüm anlatılıyor. didaktik bir eserden ziyade hissiyata yönelik bir eser. filmin başından beri zihnimde teoriler ürettim. babanın bir amaç uğruna uğraştığını bile düşündüm. 12 yıl gibi bir süre zarfında çocukların karakterlerinin biçimlendiği dönemi kaçırdığı için bu mesafeyi kapatmaya çalıştığını düşündüm. çocukların, babasız büyüdüklerinden mütevellit hayat için gerekli olan en basitinden zora birçok beceriyi ve fonksiyonu elde edemediğini, babanın da bu eksikliği radikal bir yolla gidermeye çalıştığını düşündüm. lakin basit bir hikaye için -basit hikayeyi eleştirmek için demiyorum, zira basit olanı yapabilmek çok daha zordur- fazla ağdalı bir fikir olmuş. film, sait faik öykülerine benziyor. hikaye başladıktan sonra geçmişe ve geleceğe dair bir bilgi edinemiyoruz. bir yaşantının içine öylece dahil oluyoruz. davranışların nedenini asla öğrenemiyoruz. galiba film, bu nedenleri ifade etmek yerine herkesin kendine göre doldurmasını istiyor. bir şeyler öğretmek yerine derinlerdeki duyguları açığa çıkarmaya çalışıyor. son olarak, filmlerde ve gerçek hayatta bazı ebeveynlerde gözlemlediğim, anlamadığım bir durum var. kendileri hiç, toy, naif ve bu hayatın acemisi olmamış gibi çocuklarına başarısızlık, hata şansı vermiyorlar. bu, çocukları güçlendirmek, hayata hazırlamak için bir politikaysa asla katılmıyorum. bu film ile birlikte yeni bir yönetmen keşfedeceğinize kefil olabilirim. keşke daha fazla izlenmiş olsaydı dediğim filmlerden. en yakın zamanda şans vermeniz dileğiyle..

sametskywalker 11 months ago

Sisteki Kız

Donato Carrisi

3 Gönderi

bu neymiş böyle ya. inanılmaz keyif aldım. ağır ama sağlam adımlarla ilerliyor ve keskin bir sona ulaşıyor. özellikle medya ile kamuoyunu yönlendirmenin bir polisiye hikayesi içinde kullanılması beni cezbetti. biz de çok yabancı değiliz bu işe. sporda siyasette yetkili olanlar…devamı

sametskywalker 12 months ago

İpucu

Jonathan Lynn

4 Gönderi

sevemedim. gizem ve mizah unsurlarının birlikteliğinden hazetmedim desem daha doğru olur. bu filmle de bunu öğrenmiş oldum. esasen ilginç ve ilgi çekici başlamıştı ama gittikçe olayı umursamamaya başladım. son günlerdeki en falso verdiğim film seçimi oldu. ıstıraplı beşiktaş maçından sonra…devamı

sametskywalker 1 year ago

Front of the Class

Peter Werner

24 Gönderi

filmin ortasında fark ettim ama gördüğüm en iyi cast seçimi olabilir. sanki çocuğun büyümesini beklemişler de öyle çekime devam etmişler gibiydi. film, tourette sendromu olan brad cohen'in öğretmen olma mücadelesini işliyor. çok güzel ve duygulu bir farkındalık filmi olmuş. herkes…devamıfilmin ortasında fark ettim ama gördüğüm en iyi cast seçimi olabilir. sanki çocuğun büyümesini beklemişler de öyle çekime devam etmişler gibiydi. film, tourette sendromu olan brad cohen'in öğretmen olma mücadelesini işliyor. çok güzel ve duygulu bir farkındalık filmi olmuş. herkes bu sendromun yerine kendi yaşamından bir zorluğu koyup o hissiyatla izleyebilir. işte o zaman ağlamayı engellemek imkansız olur. motivasyon filmlerinde sevmediğim bir durum var. genelde hayatı olduğundan daha iyimser ele alıyorlar. karakterin yaşadığı sıkıntıları bazen tek yönüyle ifade edebiliyorlar. ancak bu filmde böyle değildi. brad'in hem öğretmen olma yolunda mücadelesine hem öğretmen olduktan sonraki engellerine ve günlük yaşamındaki sıkıntılara kadar değinilmişti. tourette sendromuna sahip kişiler de öğretmen olabilir ve ilişki yaşayabilir diyerek bitirmediler. brad'in her ne kadar kendiyle barışık da olsa kendi düşüncelerinden bağımsız olarak çevresindekilerin yargılarından emin olamamasına değinilmesi çok yerindeydi. son sahne akıl oyunları filmini hatırlattı. izlerken öfkenizi de kontrol edemeyebilirsiniz. çünkü psikoloğundan eğitimcisine kadar cahilliği paçalarından akan karakterler var. ama bazı çiçekler bazı topraklarda olmadığı gibi her çiçeğin de ait olduğu bir yer var. brad'in okul arayışını buna benzetiyorum. kendiyle barışık halleri çok güzeldi. acaba bu filmde burada mı fazla iyimser diye düşünüyorum, çünkü hiç kendimle bu denli barışık olamadım. belki de olmak gerek. yapım size bu mücadele içinde haylaz sınıf, mucizevi öğretmen ilişkisini de yaşatıyor. aile ilişkileri aynı şekilde iyi ifade edilmişti. annesinin çevresine nazaran daha bilinçli bir kadın olması brad'in hayatını etkileyen en büyük faktör olabilir. hastalığa yenik düşmemek fikrini aşılaması her ebeveynin yapamadığı bir yeti. babasıyla ilişkisi biraz farklıydı ancak bu bağın gelişimi filmi daha hisli ve duygusal hale getirmiş. baba-oğul ikilisi her filmi başka bir noktaya taşır zaten. kesinlikle izlemenizi ister ve tavsiye ederim.

sametskywalker 1 year ago

The Neighbors' Window

Marshall Curry

9 Gönderi

20 dakikalık bir kısa film. aslında bir şey yazmak gibi bir planım yoktu ama önünüze düşsün istedim. 3 çocuklu ve sorumluluklardan bıkmış ebeveynlerin karşı binasına henüz genç, eğlenceye düşkün bir çift taşınır. o vakitten itibaren çiftimiz kendi hayatlarını hor görmeye…devamı

sametskywalker 1 year ago

13. Kat

Josef Rusnak

53 Gönderi

ortamda izlenecek film seçme görevini üstlendim. ancak ecel terleri döktüm desem yeridir. herkesin vereceği tepkiyi analiz etmek, kararsız kalmak çok meşakkatliydi. sonuçta bu filmi seçtim. sağ olsun boynumu bükmedi. film boyunca çevre kontrolünü de aksıtmadan izleyicilerin reaksiyonlarını takip etmeyi unutmadım.…devamıortamda izlenecek film seçme görevini üstlendim. ancak ecel terleri döktüm desem yeridir. herkesin vereceği tepkiyi analiz etmek, kararsız kalmak çok meşakkatliydi. sonuçta bu filmi seçtim. sağ olsun boynumu bükmedi. film boyunca çevre kontrolünü de aksıtmadan izleyicilerin reaksiyonlarını takip etmeyi unutmadım. film, katil kim temalı bir konuya sahipmiş gibi başlıyor ve ilk dakikalardan merak uyandırıyor. daha sonra asıl konusuna geçiyor. simülasyon teorisi. bu konuyu da iyi işlediğini düşünüyorum ancak kırılma noktalarına gelene kadar hikaye çok sürüncemede kaldı. bu kısım sistem hakkında mantık hatası gibi görülebilecek konulara cevap vererek kullanılabilirdi. polisiye, aşk ve simülasyon sarmalı gibi düşünebilirsiniz. ancak bu kadar çeşitli türlerden esintiler gördüğümüz yapıt için oyunculuklar yetersizdi. örneğin yaşamını derinden sarsan bir hakikati açığa çıkartan karakter, ah be nasıl olur tarzında tepkiler veriyor. efektler daha iyi olabilirdi ama beni rahatsız etmedi. yer yer dönem filmini andıran sahneler izledik. ve en sonunda da ters köşeyle karşılaştık. yorumları okuduğumdan olacak şartlanmış bir şekilde şaşırmayı bekliyordum bundan dolayı da sürekli kafamda tahminler ürettim. onun için çok fazla şaşırma yaşayamasam da içime sindi. bu tema her zaman gerçekliğin koltuğunu sallıyor ve felsefik düşünceye itiyor. ülke olarak zaten komplo teorileri üretmeye ve inanmaya meyilliyiz. lakin ben daha çok felsefik çıkarımlar yapmaya çalıştım ama çok da başarılı olduğum söylenemez. parça parça fikirler geliyor ancak toparlayamıyorum. en basitinden tanrı-kul ekseninde açıklamalar yapılabilir diye düşünüyorum. komplo teorisine gelince günümüzde son yıllarda teknolojinin gelişme hızının keskin bir şekilde artması, vr gözlükler vs. akla geldikçe bizimde dünyamız simülasyon içinde simülasyon olan tek dünya olabilir mi? diye sorular sorulabilir. filmdeki en son sahnede bariz bir şekilde tartışmaya açık. izleyenler yorumlarda buluşabilir. dediğim gibi filmle alakalı iki sıkıntım var bir tempo bir oyunculuk. ama izlediğim için kesinlikle memnunum. film izlerken kaçıncı dakikada olduğuna bakmak beni rahatsız ediyor. süreye bakmadan bitirecektim ancak birisi klavyeyi oynattı ve maalesef.. bu filmden bir sene önce çıkan dark city filmini de tavsiye ederim. konusu, fikirleri ve sonuçlanması itibarıyla sevdiğim bir film oldu. göz atmakta fayda var. matrixle aynı yıl çıktığı da unutulmasın..

sametskywalker 1 year ago

Onur Savaşı

Thomas Vinterberg

92 Gönderi

öncelikle Allah kuru iftiradan korusun diye başlamak istiyorum. gerçekleri sadece deliler ve çocuklar söyler diye bir söz var malumunuz. bu ifade çoğunlukla sözü edilen iki grubun da asla yalan söylemediği yönünde yanlış bir yargıya sebebiyet veriyor. gerçekleri söylemek nasıl olur?…devamıöncelikle Allah kuru iftiradan korusun diye başlamak istiyorum. gerçekleri sadece deliler ve çocuklar söyler diye bir söz var malumunuz. bu ifade çoğunlukla sözü edilen iki grubun da asla yalan söylemediği yönünde yanlış bir yargıya sebebiyet veriyor. gerçekleri söylemek nasıl olur? örneğin saçınızı bugün iyi yapamadığınızı düşünürsek bir yetişkin bu durumda üzüleceğinizi ve yoğun olduğunuzu düşünerek bir şey demekten kaçınır ancak bir çocuk, aa saçına bak ne komik görünüyor diye tepki verebilir. gerçek bence budur. çocuklar ve deliler, hislerini açığa çıkarırken oldukça dürüst davranırlar lakin bu demek değildir ki asla yalan söylemezler. filmde de karaktere karşı tepkilerin çığ etkisiyle büyümesi bu yanılgıya dayanıyor. o asla yalan söylemez vs. gibi cümleleri sık duyduk. kızın söylediklerini kardeşlerinden öğrenmesi çevrenin de çocuk gelişimindeki önemini az sahneyle çok başarılı açıkladı. bu da başka bir ayrıntıydı. ebeveynler, çocuk psikolojisine hakim olmalı. bu yaş aralığındaki çocuklar aşk ve sevgi kavramlarını kesin olarak kavrayamazlar ama kendilerine iyi davranan kişilere olan olumlu düşüncelerini aşka yorabilirler. ardından utanç duygusuyla öfkelenir ve yalan söyleyebilirler. hatta eğitim fakültesinde okuyanlar bilir, öğrencilerinize temasta bulunmayın uyarıları yapılır. siz kötü hiçbir düşünceye sahip değilsinizdir fakat çocuğun bu hareketi farklı yorumlaması ya da ailesine anlatması başınızı ağrıtabilir. çocuk psikolojisinden bütünüyle uzak olan halk, iddia sahibi kız sözlerini geri çektiğinde ise travma sonrası inkar aşamasında diyerek işleri tekrar çığırından çıkarır. beynin yaşadıklarını unutmanı sağlıyor derler. hadi ya. o yüzden dikkatli olmak lazım. çocuklar tatlıdır, ancak samimiyeti korumak lazım. !burası hafiften spoiler ama okumanız tercihimdir! filmin sonunda lucas'ı arınmış, aklanmış ve toplum tarafından tekrar kabul edilmiş olarak gördük ancak son sekansta gizemli bir kişi ateş etti ve gitti. böyle kötü etiketlenmiş bir kişinin bu lekeden öyle kolay kolay kurtulamayacağının belki de hayatının sonuna kadar üzerinde taşıyacağının net bir mesajıydı. en mutlu anınızda bile bu iğrenç damga boğazınıza sarılabilir ve sizi tekrar köşeye sıkıştırabilir. sinir anında söylenenler bir kişinin hatta o kişinin yakınlarınında hayatını alt üst edebilir. bu kişinin hayatının altı da üstünden kesin olarak iyi olmaz. köpeğin başına gelenler içimi sızlattı. o ana kadar sadece izliyordum ama o andan sonra duygu yoğunluğu arttı. !!spoilerlı bölüm bitti!! film adeta aktı gitti. mekanların ve atmosferin seyir zevki yüksekti. mads mikkelsen yine bakışlarıyla anlatıyor her şeyi. rol için biçilmiş kaftan olmuş. kesinlikle tavsiye ederim. günlük hayatınızda atacağınız adımların öncesinde durup düşünmenize sebep olabilecek bir farkındalık ve ihtar niteliğinde bir eser. tekrardan iftiralardan rabbimize sığınalım.

sametskywalker 1 year ago

Canavarın Çağrısı

J.A. Bayona

31 Gönderi

konunun bir şekilde bilinçaltına bağlanması filme saygımı artırdı. rüyalar derinlerden gelen mesajlardır diyordu frank herbert. gerçekten de öyle. arzular, öfkeler, insanın şahsına dahi açamadığı düşünceler rüyaların konusunu oluşturuyor. isim ve afiş, fantastik bir macera filmi intibası yaratıyor ancak öyle değil.…devamı

sametskywalker 1 year ago

Bakir Dev

Dagur Kári

10 Gönderi

filme dair psikolojik bir çıkarım yapmak isterdim lakin insanlar tamamen bencil, ahlaksız ve empati yoksunu. başka bir şey değil. mevkisi ne olursa olsun herkes zarar gelmeyeceğinden veya tepki almayacağından emin olduğu her kişiyi ezmeye müsait. o yüzden toplum içinde affedersiniz…devamı