2025 En'leri sizlerin oylarıyla seçmiş bulunuyoruz. Birçok kişiye davet mesajı attım. Bu mesajlara olumlu, olumsuz dönüş sağlayanlar olduğu gibi görüldü atanlar da oldu. Hiç problem değil. Herkese çokça teşekkür ederim. Beklediğimin aksine 8-10 kat daha fazla bir katılımla karşılaştım. Herkesin…devamı2025 En'leri sizlerin oylarıyla seçmiş bulunuyoruz.
Birçok kişiye davet mesajı attım. Bu mesajlara olumlu, olumsuz dönüş sağlayanlar olduğu gibi görüldü atanlar da oldu. Hiç problem değil. Herkese çokça teşekkür ederim. Beklediğimin aksine 8-10 kat daha fazla bir katılımla karşılaştım. Herkesin bir noktada kafa dağıtmak için uğradığı bu platformda bu kadar kişiyi bir gönderinin altına toplamak kolay değildi. Gösterdiğiniz ilgi ve emeğime duyduğunuz saygıya karşılık her birinize sonsuz teşekkür ederim. Sonuçları açıklamadan önce son olarak yeni yıl umarım her birinizin hayallerini, hedeflerini gerçekleştirdiği; sağlıklı, mutlu ve de huzurlu olduğunuz bir sene olur. Mutlu yıllar.
#RAF2025 Kazananları
1- En İyi Film Ödülü ⭐️
🥇Esaretin Bedeli (35 oy)
- LOTR: Yüzük Kardeşliği (28 oy)
- Zindan Adası (16 oy)
- Soysuzlar Çetesi (6 oy)
- Schindler'in Listesi (5 oy)
2- En İyi Kısa Film Ödülü ⭐️
🥇Nefesini Tut (28 oy)
- Snack Attack (5 oy)
- A Joy Story: Joy and Heron (1 oy)
- Result (0 oy)
- Detainment (0 oy)
3- En İyi Savaş Filmi Ödülü ⭐️
🥇Çizgili Pijamalı Çocuk (23 oy)
- Cennetin Krallığı (19 oy)
- Soysuzlar Çetesi (13 oy)
- Schindler'in Listesi (8 oy)
- Napoleon (2 oy)
4- En İyi Aşk Filmi Ödülü ⭐️
🥇Senden Önce Ben (28 oy)
- Sil Baştan (27 oy)
- About Time (7 oy)
- Son Ana Kadar (1 oy)
- Love & Other Drugs (1 oy)
5- En İyi Dram Filmi Ödülü ⭐️
🥇Esaretin Bedeli (20 oy)
- Schindler'in Listesi (16 oy)
- Hayata Röveşata Çeken Adam (8 oy)
- Enzo: Yağmurda Yarış Sanatı (3 oy)
- Balina (3 oy)
6- En İyi Korku Filmi Ödülü ⭐️
🥇Korku Seansı 1 (24 oy)
- It (12 oy)
- Testere (10 oy)
- Get Out (9 oy)
- Sinister (8 oy)
7- En İyi Bilim Kurgu Filmi Ödülü ⭐️
🥇Marslı (28 oy)
- The Avengers (17 oy)
- The Platform (9 oy)
- Sil Baştan (6 oy)
- Captain America: Civil War (2 oy)
8- En İyi Animasyon Filmi Ödülü ⭐️
🥇The Croods (20 oy)
- Ailem Robotlara Karşı (16 oy)
- The Croods: A New Age (1 oy)
9- En İyi Aksiyon Filmi Ödülü ⭐️
🥇Hızlı Ve Öfkeli 1 (25 oy)
- The Avengers (22 oy)
- Soysuzlar Çetesi (3 oy)
- F1 (2 oy)
- Shooter (1 oy)
10- En İyi Dövüş Filmi Ödülü ⭐️
🥇Ip Man (23 oy)
- Captain America: Civil War (12 oy)
- Nobody (3 oy)
- Creed (2 oy)
- Creed 2 (1 oy)
11- En İyi Suç Filmi Ödülü ⭐️
🥇Joker (30 oy)
- Esaretin Bedeli (11 oy)
- The Wolf of Wall Street (9 oy)
- Görünmeyen Misafir (7 oy)
- Heat (5 oy)
12- En İyi Gizem Filmi Ödülü ⭐️
🥇Zindan Adası (26 oy)
- Sherlock Holmes (14 oy)
- Görünmeyen Misafir (11 oy)
- Altıncı His (7 oy)
- Ceset (2 oy)
13- En İyi Film Serisi Ödülü ⭐️
🥇Sherlock Holmes (25 oy)
- Korku Seansı (15 oy)
- Testere (10 oy)
- Ip Man (7 oy)
- Creed (0 oy)
14- En İyi Üçleme Ödülü ⭐️
🥇Labirent Üçlemesi (26 oy)
- Iron Man Üçlemesi (19 oy)
- Shyamalan Üçlemesi (9 oy)
- Captain America Üçlemesi (5 oy)
- Creed Üçlemesi (0 oy)
15- En İyi Erkek Oyuncu Ödülü ⭐️
🥇Al Pacino (Şeytanın Avukatı) (21 oy)
- Joaquin Phoenix (Joker) (20 oy)
- Christoph Waltz (Soysuzlar Çetesi) (13 oy)
- Tim Robbins (Esaretin Bedeli) (8 oy)
- Brendan Fraser (Balina) (4 oy)
16- En İyi Kadın Oyuncu Ödülü ⭐️
🥇Natalie Portman (Siyah Kuğu) (38 oy)
- Angelina Jolie (Gia) (7 oy)
- Kate Winslet (Sil Baştan) (7 oy)
- Anne Hathaway (Love Other & Drugs) (6 oy)
- Scarlett Johansson (Marriage Story) (4 oy)
17- En İyi İkililer (Dostluk & Ortaklık) Ödülü ⭐️
🥇Tim Robbins & Morgan Freeman (Esaretin Bedeli) (20 oy)
- Robert Downey Jr. & Jude Law (Sherlock Holmes) (14 oy)
- Al Pacino & Robert De Niro (Heat) (12 oy)
- Leonardo Di Caprio & Brad Pitt Bir Zamanlar Hollywood'da (7 oy)
- Sean Astin & Elijah Wood (LOTR) (2 oy)
18- En Kadın - Erkek Uyumu Olanlar Ödülü ⭐️
🥇Kate Winslet & Jim Carrey (Sil Baştan) (18 oy)
- Emma Stone & Ryan Gosling (Çılgın Aptal Aşk) (16 oy)
- Emilia Clarke & Sam Claflin (Senden Önce Ben) (8 oy)
- Margot Robbie & Leonardo Di Caprio (The Wolf of Wall Street) (4 oy)
- Anne Hathaway & Jake Gyllenhaal (Love Other & Drugs) (3 oy)
19- En İyi Kötü Karakter Ödülü ⭐️
🥇Hans Landa/Christoph Waltz (Soysuzlar Çetesi) (24 oy)
- Pennywise/Bill Skarsgård (It) (16 oy)
- Arthur Fleck/Joaquin Phoenix (Joker) (12 oy)
- John Milton/Al Pacino (Şeytanın Avukatı) (4 oy)
- John Kramer/Tobin Bell (Testere) (3 oy)
20- En İyi Ters Köşe Film Ödülü ⭐️
🥇Zindan Adası (39 oy)
- Altıncı His (11 oy)
- Görünmeyen Misafir (10 oy)
- Testere (5 oy)
- Ceset (1 oy)
21- Yılın En İyi Film Repliği Ödülü ⭐️
🥇"Umut iyi bir şeydir."
(Esaretin Bedeli - Tim Robbins) (33 oy)
- "Olgunluk, aslında ne kadar mutsuzluk yuttuğunu ifade eden bir kelimedir."
(The Professor - Johnny Depp) (10 oy)
- "Gia; hayat bu, cennet değil. Mükemmel olmak zorunda değilsin."
(Gia - Louis Giambalvo) (8 oy)
- "Sizi ölüme götürecek olsa bile gerçekleri söyleyin!"
(Cennetin Krallığı - Liam Neeson) (7 oy)
- "Yaralar ışığın girdiği yerdir." (Uykucu - Çağatay Ulusoy) (3 oy)
22- En İyi Görsel Efekt Ödülü ⭐️
🥇LOTR: Yüzük Kardeşliği (34 oy)
- Marslı (11 oy)
- The Substance (7 oy)
- Cennetin Krallığı (3 oy)
- F1 (1 oy)
23- En İyi Dizi Ödülü ⭐️
🥇Squid Game (26 oy)
- The Haunting Of Hill House (18 oy)
24- En Unutulmaz Karakter Ödülü ⭐️
- Tony Stark (Iron Man) (34 oy)
- Brian O'Conner (Hızlı ve Öfkeli) (17 oy)
- Jigsaw (Testere) (9 oy)
- Lorraine Warren (Korku Seansı) (5 oy)
- Rahibe (Dehşetin Yüzü) (0 oy)
25- 2025'te En Çok Beğenilen Gönderi ⭐️ (Bonus)
🥇Senden Önce Ben (50 Beğeni)
Bu yıl toplamda film ve dizilerden 6525 beğeni aldım. Ulaşılması zor bir sayıya ulaştık. Destekleyen herkese teşekkür ederim. Son olarak bu yıl izlediklerim listemi verdiğim puanlarla birlikte buraya bırakıyorum. 7,5 puan üzeri verdiğim her film şiddetle tavsiyemdir.
Esaretin Bedeli (9.8)
LOTR: Yüzük Kardeşliği (9.8)
Schindler'in Listesi (8.7)
Soysuzlar Çetesi (8.5)
F1 (8.3)
Zindan Adası (8.3)
Sherlock Holmes (8.3)
Heat (8.3)
Joker (8.2)
Ip Man (8.2)
Marslı (8.2)
Creed ll (8.0)
Bir Zamanlar... Hollywood'da (8.0)
Şeytanın Avukatı (8.0)
Sherlock Holmes: Gölge Oyunları (8.0)
Görünmeyen Misafir (8.0)
Hayata Röveşata Çeken Adam (8.0)
Result (Kısa Film) (8.0)
A Joy Story: Joy And Heron (K. Film) (8.0)
Nefesini Tut (Kısa Film) (8.0)
Invictus (7.9)
The Wolf Of Wall Street (7.8)
Captain America: Civil War (7.8)
The Avengers (7.8)
Avengers: Age Of Ultron (7.8)
Thor: Karanlık Dünya (7.8)
Ip Man 2 (7.8)
Iron Man (7.7)
Cennetin Krallığı (7.7)
Thor (7.7)
Captain America: The Winter Soldier (7.7)
Sil Baştan (7.7)
Altıncı His (7.7)
Çizgili Pijamalı Çocuk (7.7)
Galaksinin Koruyucuları (7.7)
Enzo: Yağmurda Yarış Sanatı (7.7)
Hachiko: Bir Köpeğin Hikayesi (7.7)
Balina (7.7)
Parazit (7.6)
Conclave (7.6)
Shooter (7.6)
Korku Seansı (7.5)
Testere (7.5)
Marriage Story (7.5)
Testere 2 (7.5)
Testere 5 (7.5)
Ceset (7.5)
Split (7.5)
Bıçaklar Çekildi (7.5)
Detainment (Kısa Film) (7.5)
Snack Attack (Kısa Film) (7.5)
Ciao Alberto (Kısa Film) (7.5)
The Professor (7.4)
The Father (7.4)
Get Out (7.4)
Testere 4 (7.4)
Testere X (7.4)
Ip Man 4: Final (7.4)
A Dog's Purpose (7.4)
Insomnia (7.4)
Napoleon (7.4)
Siyah Kuğu (7.4)
Sinister (7.4)
Volver (7.4)
Korku Seansı 2 (7.3)
Hızlı Ve Öfkeli 1 (7.3)
İlk Yenilmez: Kaptan Amerika (7.3)
Captain Marvel (7.3)
Ant-Man (7.3)
Senden Önce Ben (7.3)
Labirent: Son İsyan (7.3)
Iron Man 2 (7.3)
Kötü Ruh (2013) (7.3)
The Ron Clark Story (7.2)
Galaksinin Koruyucuları 2 (7.2)
Servet Operasyonu (7.2)
About Time (7.2)
A Dog's Way Home (7.2)
Korku Seansı 3 (7.1)
Annabelle: Kötülüğün Doğuşu (7.1)
Çılgın Aptal Aşk (7.1)
Glass (7.0)
Nobody (7.0)
Unbreakable (7.0)
Bıçaklar Çekildi: Gizemli Bir Serüven (7.0)
Uncharted (7.0)
Creed lll (7.0)
Labirent: Ölümcül Kaçış (7.0)
Testere 3 (7.0)
Habis (7.0)
Karabasan (7.0)
Şeytan Üçgeni (7.0)
Pip (Kısa Film) (7.0)
Testere 6 (6.9)
Testere 8: Jigsaw Efsanesi (6.9)
It (6.9)
Love & Other Drugs (6.9)
Dehşetin Yüzü (6.9)
Sıkı Aynasızlar (6.9)
Ruhlar Bölgesi: Bölüm 2 (6.9)
Ruhlar Bölgesi (6.9)
Dehşet Kapanı (6.9)
Testere 3D: Final (6.8)
Jumanji: Vahşi Orman (6.8)
The Beekeeper (6.8)
Wanted (6.8)
The Platform (6.8)
Gia (6.8)
Forgotten (6.8)
Turist (6.8)
Süleyman'ın Hikayesi (6.8)
Lanetli Çocuk (6.8)
Labirent: Alev Deneyleri (6.8)
Iron Man 3 (6.7)
Ölüm Yarışı (6.7)
The Incredible Hulk (6.7)
Zirveye Giden Yol (6.7)
Annabelle (6.7)
Dehşetin Yüzü 2 (6.7)
The Croods (6.7)
The Croods: A New Age (6.7)
Ölüm Günün Kutlu Olsun (6.7)
Doğu Ekspresinde Cinayet (6.6)
Maria (6.6)
The Road (6.6)
Fall (2022) (6.6)
Son Ana Kadar (6.6)
Host (6.6)
Terrifier 3 (6.6)
It: Chapter Two (6.6)
Ailem Robotlara Karşı (6.6)
Case 39 (6.6)
Immaculate (6.5)
Yedinci Hayat (6.5)
Havada Dehşet 1971 (6.5)
Kara Büyü (2016) (6.5)
Son Vardiya (6.5)
Blue Jasmine (6.5)
İçinde Yaşadığım Deri (6.5)
The Substance (6.5)
Kum Kuşu (Kısa Film) (6.5)
Lanetli Gözyaşları (6.4)
Toprak Altında (6.4)
Sinister 2 (6.4)
Cehenneme Bir Adım (6.4)
Hereditary (6.4)
Recep İvedik (6.4)
Işıklar Sönünce (6.4)
Ölümcül Oyun (6.3)
Terrifier 2 (6.3)
Revolver (6.3)
Annabelle 3 (6.3)
Antichrist (6.3)
İşkence Odası (6.3)
Kung Fu Killer (6.3)
Spiral: Testere Devam Ediyor (6.3)
The Boy 2 (6.2)
Retribution (6.2)
Recep İvedik 2 (6.2)
Maskeli Beşler: İntikam Peşinde (6.2)
Sizi Dinliyor (6.2)
Deborah Logan'ın Hikayesi (6.2)
Solace (6.1)
Ölüm Günün Kutlu Olsun 2 (6.1)
Uykucu (6.1)
1922 (6.1)
Yasak Bölge 9 (6.1)
Küçük Dev Asker (6.1)
Böyle Küçük Şeyler (6.0)
Bu Son Olsun (Kısa Film) (6.0)
The Zone Of Interest (6.0)
Sanalüstü (6.0)
Until Dawn: Şafağa Kadar (6.0)
The Platform 2 (6.0)
En Sevdiğim Pastam (6.0)
Challengers (5.9)
G.D.O Karakedi (5.9)
1992 (5.9)
Z For Zachariah (5.8)
Kutsal Geyiğin Ölümü (5.8)
Lady Bird (5.8)
Wake Up (5.6)
Mezar Buluşmaları (5.5)
Tekken (5.5)
Sorgenfri (5.5)
Longlegs (5.5)
Toka (Kısa Film) (5.5)
Midnight (5.3)
9 (5.3)
Barselona, Barselona (5.2)
Terrifier (5.2)
The Monkey (5.0)
No Hard Feelings (5.0)
Celebration (Kısa Film) (5.0)
[Rec] 2 (4.9)
Coup De Chance (4.7)
Grinin Elli Tonu (4.5)
[Rec] (4.0)
Presence (3.5)
Sting (2.5)
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Taha
(@temirc)
Tyger! Tyger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Could frame thy fearful symmetry?
Joined at November 2023
779
Followers
804
Following
375
Post
540
Movie
70
Serie
11
Book
2025 En'leri sizlerin oylarıyla seçmiş bulunuyoruz. Birçok kişiye davet mesajı attım. Bu mesajlara olumlu, olumsuz dönüş sağlayanlar olduğu gibi görüldü atanlar da oldu. Hiç problem değil. Herkese çokça teşekkür ederim. Beklediğimin aksine 8-10 kat daha fazla bir katılımla karşılaştım. Herkesin…devamı
2026 (94. Film) Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya…devamı2026 (94. Film)
Başrolde Jennifer Lawrance'ın yer aldığı 2022 yapımı dram filmi. Çok uzun olmayan bir film arayışındayken yollarımız kesişti. Jennifer'ı görünce de hayır diyemedim açıkçası. Film Lynsey (Jennifer Lawrance) isimli genç bir kadının Afganistan'da el yapımı patlayıcı ile havaya uçması sonucu geçirdiği beyin kanaması ve sonrasındaki travma sürecini anlatıyor. Bu süreçte tanıştığı kendisi gibi travmaları olan James ile ikili ilişkilerine tanık oluyoruz.
Doğrusunu söylemek gerekirse film çok "yüzeyseldi." Filmde yaşanan her şeye tamamen yönetmenin bize karakterler aracılığı ile anlattığı kadarıyla şahit oluyoruz. Ne askeri herhangi bir sahne var ne James'in yaptığı kazaya dair ne kız kardeşine ait hiçbir görsel sahne bulunmuyor. Bu da hikayeyi bir noktada durağanlaştırmış. Filmin süresini 15 dakika daha fazla yapıp giriş sahnesi olarak patlama anını yaşatsalar, James'in kaza sahnesine de hiç yoktan bir flashback atılsa ortaya çok daha kaliteli bir iş çıkarmıştı. Lynsey'in annesinin umursamaz anne profiline dikkat çekmek için birkaç sahneye yer verilmişti ancak onlarda aynı şekilde tatmin etmedi. Yönetmen bazı sahneleri kesmeden uzun tutmak istemiş. Fakat karakterin içinde bulunduğu psikoloji bana yine de geçmedi. Brian Tyree Henry'i daha geçen gün "Suikast Treni" filminde de izlemiştim. Başarılı oyuncunun Lawrance ile birlikte bu filmde de rolünün hakkını verdiğini düşünüyorum. Ancak ikilinin performansı filmi ne kadar taşımış orası biraz şaibeli.
Özetle süresine rağmen film pek tatmin etmedi. İzledikten sonra damakta bir tat bırakmıyor, film aynı tuzsuz yemek gibi dersem sanırım demek istediğimi anlatmış olurum.
6.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, Jennifer Lawrence'ın o dev bütçeli Hollywood stüdyolarından ve Hunger Games tarzı serilerden tamamen sıyrılıp, kendi kurduğu bağımsız yapım şirketi Excellent Cadaver çatısı altında yapımcılığını bizzat üstlendiği ve iplerini elinde tuttuğu ilk kilit projesidir.
2- Filmin o durağan tarzının asıl nedeni, yönetmen koltuğunda oturan Lila Neugebauer’ın aslında sinema kökenli olmaması ve Hollywood kariyerinden önce Broadway’de kapalı gişe oyunlar yöneten çok ünlü bir tiyatro yönetmeni olmasıdır.
3- Filmin ilk senaryo taslaklarında Brian Tyree Henry’nin canlandırdığı James karakteri aslında sadece tek bir sahnede görünüp kaybolacak sıradan bir araba tamircisiyken, Jennifer Lawrence aktörün oyunculuk dehasına hayran kalıp senaryoyu tamamen baştan yazdırarak onu filmin ana ikinci başrolü haline getirdi.
4- Çekimler 2019 yılında New Orleans’ta başlamışken, küresel pandeminin patlaması nedeniyle set tam iki yıl boyunca tamamen durduruldu; bu iki yıllık zorunlu arada Jennifer Lawrence evlendi, çocuk sahibi oldu ve kurgu masasına geri döndüğünde filmin birçok dramatik sahnesini yeniden çektirdi.
5- Brian Tyree Henry, bu filmdeki o bacağını kaybetmiş, acı çeken James performansı sayesinde sinema dünyasının en prestijli ödülü olan Akademi (Oscar) Ödülleri’nde "En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu" dalında adaylık elde ederek kariyerinin zirvesine ulaştı.
6- Jennifer Lawrence, canlandırdığı Lynsey karakterinin o patlama sonrası beyin kanaması ve motor becerilerini kaybetme sahnelerini gerçeğe birebir uydurabilmek için, ordu hastanelerinde tedavi gören gerçek gazi askerlerle ve nörolog hekimlerle aylarca klinik provalar yaptı.
7- Filmin orijinal adı çekimler boyunca aslında "Red, White and Water" (Kırmızı, Beyaz ve Su) olarak belirlenmişti; ancak A24 stüdyosu filmin o New Orleans’taki iki yakayı birbirine bağlayan o meşhur dev köprüden ilham alması için adını son anda "Causeway" olarak değiştirdi.
8- Patlama ve kaza anları için prodüksiyon ekibi aslında bütçe ayırmış; ancak tiyatro kökenli yönetmen Lila Neugebauer, "Savaşın çiğ görselliğini değil, travmanın zihindeki o dilsiz sessizliğini işlemek istiyorum" diyerek o aksiyon sahnelerini çekmeyi bilerek reddetmiş.
9- Lynsey’in umursamaz ve soğuk annesini canlandıran usta aktris Linda Emond, çekimler boyunca Jennifer Lawrence ile o yapay ve kopuk anne-kız kimyasını koruyabilmek için set aralarında Lawrence ile yan yana gelmemeye özel gayret gösterdi.
10- Jennifer Lawrence, filmde Lynsey'in evlerin havuzlarını temizlediği sahnelerde kullanılan o kimyasal temizlik aletlerini ve havuz vakum makinelerini gerçeğe sadık kalabilmek için New Orleans'taki yerel bir havuz temizlik şirketinden günlerce uygulamalı ders alarak bizzat kendisi kullandı.
11- Brian Tyree Henry, canlandırdığı James karakterinin o protez bacakla yürüme ve topallama sahneleri için set arkasında fizyoterapistler eşliğinde çalıştı ve o ağırlık merkezini tam verebilmek için çekimler boyunca sağ ayakkabısının içine özel yapım ağır demir plakalar yerleştirtti.
12- Film, dünya prömiyerini dünyanın en prestijli sinema etkinliklerinden biri olan Toronto Uluslararası Film Festivali’nde yaptı ve eleştirmenler tarafından iki başrolün oyunculuk uyumu nedeniyle dakikalarca ayakta alkışlandı.
13- Lynsey’in hapishanede olan ve sadece işaret diliyle anlaştığı işitme engelli erkek kardeşi Justin karakterini oynayan aktör Russell Harvard, gerçek hayatta da tamamen işitme engelli olan ve Broadway sahnelerinde devleşen çok başarılı bir tiyatro sanatçısıdır.
14- Jennifer Lawrence, film boyunca yüzünde neredeyse sıfır makyajla oynadı; görüntü yönetmeni onun o gazi kadın asker psikolojisindeki o uykusuz, çökmüş ve paranoit yüz hatlarını en çiğ haliyle kameraya yansıtabilmek için doğal gün ışığı dışındaki yapay set ışıklarını minimumda tuttu.
15- Filmin o "damakta tat bırakmıyor, çok durağan" dediğim ritmini destekleyen o melankolik ve minimalist müzikleri, Hollywood'un bağımsız dramalarındaki o sade tonlarıyla tanınan ünlü kadın besteci Alex Weston tarafından sadece çello ve piyano kullanılarak bestelendi.
16- Brian Tyree Henry, filmde havuz kenarında Jennifer Lawrence ile oturup geçmişteki o feci kaza anını ve yeğenini nasıl kaybettiğini anlattığı o en kilit ve uzun dramatik sahnede, duygusal yoğunluğu bozmamak adına yönetmenden sahneyi hiç kesmeden tek seferde kaydetmesini rica etti.
17- Filmin yapım ortaklarından olan ünlü bağımsız sinema şirketi A24, filmin dağıtım ve dijital yayın haklarını küresel çapta büyük bir kitleye ulaştırabilmek için teknoloji ve medya devi Apple Original Films ile devasa bir ortaklık anlaşması imzalayarak filmi Apple TV+ platformuna taşıdı.
18- Filmin kurgu odasındaki montaj süreci, Jennifer Lawrence’ın o iki yıllık pandemi arasında karakterden uzaklaşması ve sahnelerin o "tuzsuz yemek" kıvamındaki o aşırı sade havasını dengelemek adına tam 6 ay boyunca milimetrik bir titizlikle sürdürüldü.
19- Sahnede filmin o en son karesinde Lynsey'in James'in evine gidip ona "Birlikte bir bira içelim mi?" diyerek o yalnızlık prangasından kurtulmaya adım attığı o umut dolu kapanış karesi çekildikten sonra, Jennifer Lawrence tüm New Orleans set ekibine kendi cebinden çok büyük bir yerel veda yemeği ısmarlamıştır.
20- "Lynsey" ismi eski Germen dilinde "sulak alandan gelen, sakin liman" anlamına gelir ki film boyunca onun o havuz sularında huzur aramasıyla harika bir tezatlık/bağ oluşturur.
21- James karakterini oynayan Brian Tyree Henry, filmin çekildiği New Orleans şehrinde uzun yıllar yaşamış bir isimdir. Aktör, karakterinin o güneyli, sıcak ama kırgın aurasını yansıtırken kendi gerçek şehir gözlemlerinden çokça yararlanmıştır.
2026 (14. Kısa Film) Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı…devamı2026 (14. Kısa Film)
Ödüllü bir kısa filmi yorumluyorum bugün. Film 3 ana karakterden oluşuyor çocuk annesi ve dedesi. Alzheimer hastası olan dede eşini kaybetmiştir. Kızı ve torunu da onun bu rahatsızlığından ötürü onunla birlikte yaşamaktadır. Bu noktada amcamızın damadı hakkında herhangi bir bilgi verilmiyor filmde. Annesi babasının bulunduğu durumdan dolayı diken üstündedir ve ister istemez çocuğunun da alanını kısıtlar. Başlarda canı sıkılan çocuk dakikalar ilerledikçe alzheimer hastası dedesine geçmişi hatırlatmak için çabalayacaktır.
İki dedemi, anneannemi ve babaannemi de tanıdığım için Allah'a şükür ediyorum. O görmüş geçirmiş yapıları, farklı zamanda yaşamış farklı mentalitede insanlar olmalı ve ebeveynlerinizin ebeveynleri olmaları çok özel, iyi de insanlarsa eğer o bağ çok başka. 8 yıl önce çok yakın olduğum anneannemi kaybeden biri olarak yönetmenin filmin sonunda yapımı başta dedesi Daniel Manoel da Costa olmak üzere tüm dedelere ithaf etmesi çok anlamlı olmuş. Hatta filmin sonundaki o yazı filme verdiğim puanı yarım puan arttırmama sebep oldu. Filme gelirsem çocuğun dedesinin fotoğraflarından yola çıkarak o an yaşandığını ön gördüğü şeylerle dedesine geçmişi hatırlatması çok özeldi. Annenin yine babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli. Dedemizin yağmurlu havada dışarıya çıkmaya çalışması belki de gerçekte yönetmenin yaşadığı bir olaydır bilmiyorum ama oldukça gerçekçi ve ince bir detaydı.
Anlam yüklü, güzel bir 15 dakikaydı. Mental olarak yorgun olduğum şu dönemde benim için etkisi haliyle daha da fazla oldu. Tavsiye ederim.
7.5/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Yönetmen Gustavo Ribeiro, yağmurlu havada dışarı çıkma sahnesi dahil tüm o Alzheimer süreçlerini, gerçek hayatta kendi öz dedesi Daniel Manoel da Costa’nın hastalığı döneminde bizzat yaşadığı ve şahit olduğu anılardan birebir kopyalayarak senaryolaştırmış.
2- Filmin yapımcılığını üstlenen Brezilyalı bağımsız Mamo Filmes stüdyosu, projenin o muazzam soft ve yağlı boya tablosunu andıran görsel estetiğini yakalayabilmek için tam 2,5 yıl boyunca hiçbir yapay hazır filtre kullanmadan sahneleri kare kare elle renklendirmiştir.
3- Film, dünya çapında katıldığı prestijli animasyon ve kısa film festivallerinde, aralarında Los Angeles Kısa Film Festivali ve Miami Kısa Film Festivali de dahil olmak üzere tam 20'den fazla "En İyi Kısa Animasyon" ve "Seyirci Özel Ödülü"nün sahibi olarak büyük bir küresel başarıya imza atmıştır.
4- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatmak için kullandığı o eski çizimler ve albümdeki tüm o nostaljik görseller, animasyon ekibinin stüdyoda sıfırdan çizdiği yapay çizimler değil; yönetmen Gustavo Ribeiro’nun dedesinin gençlik yıllarında kendi elleriyle çizdiği gerçek şahsi çizim arşivinin dijital olarak filme aktarılmış kopyalarıdır.
5- Filmin o duygu yoğunluğunu destekleyen muazzam piyano ve senfonik müzikleri, ünlü Brezilyalı besteci Tito Silveira tarafından, Alzheimer hastalarının beyin dalgalarını sakinleştiren frekans ritimleri baz alınarak bestelenmiştir.
6- Filmde hiçbir karakterin tek bir kelime bile konuşmaması, yani filmin tamamen diyalogsuz olması, yönetmenin "Alzheimer hastaları kelimeleri kaybedebilir ama duyguları, renkleri ve sevgiyi asla kaybetmezler" mottosuyla seçtiği bilinçli bir sessiz sinema dilidir.
7- Dede karakterinin yüzündeki o derin kırışıklıklar, yorgun gözler ve o görmüş geçirmiş çınar aurası; animasyon ekibi tarafından yaşlı insanların yüz anatomileri aylarca incelenerek, ışığın o yaşlı tene vuruş kontrastı milimetrik hesaplanarak modellenmiştir.
8- Filmin adı olan "Napo", aslında Brezilya'da ve İspanyol kültüründe dedelerin torunları tarafından çağrıldığı o çok sıcak, samimi ve aile içi bir sevgi hitabı olan "Napoleon" kelimesinin kısaltılmış halidir.
9- Çocuğun odasındaki o modern detaylar ile dedenin odasındaki o eski ahşap, radyo ve nostaljik kokan detayların yarattığı o tezatlık; iki farklı zaman diliminin ve mentalitenin aynı çatı altında nasıl büyük bir saygıyla birleştiğini gösteren dâhiyane bir prodüksiyon tasarımıdır.
10- Filmin kurgu aşamasında, çocuğun dedesinin elini tuttuğu ve o fotoğraflardaki anıların canlandığı geçiş sahnelerinin o pürüzsüz ritmi için, animatörler Hollywood'un büyük bütçeli Pixar ve Disney stüdyolarının kullandığı özel üç boyutlu derinlik hilelerini bağımsız imkanlarla uygulamışlardır.
11- Yönetmen Gustavo Ribeiro, filmin kazandığı uluslararası başarıların ardından yaptığı açıklamada, bu filmi çekmekteki en büyük amacının, dünyanın neresinde olursa olsun yaşlılarına ve özellikle bu ağır hastalıkla boğuşan çınarlara karşı toplumların o körelen empati duygusunu yeniden canlandırmak olduğunu belirtmiştir.
12- Film, Brezilya Kültür Bakanlığı’nın bağımsız sinemacılara verdiği çok kısıtlı bir teşvik fonu ile başlayıp, fon yetersiz kalınca internet üzerinden başlatılan bir kitlesel fonlama kampanyası sayesinde dünyanın dört bir yanından gelen bağışlarla tamamlanabilmiştir.
13- Çocuğun dedesine geçmişi hatırlatırken çizdiği o renkli karton karakterler ve çizim sahneleri, set ekibinin stüdyoda gerçek çocukların çizim yeteneklerini ve fırça tutuş ritimlerini gözlemleyerek animasyona aktardığı tamamen organik sahnelerdir.
14- Filmin o senin "annenin babasının üzerine bu denli düşmesi çok kıymetli" dediğin sahnelerdeki o annenin yüz ifadesindeki haklı yorgunluk ve sevgi dengesi, yönetmenin kendi annesinin dedesine bakarken takındığı o fedakar jest ve mimiklerden birebir kopyalanmıştır.
15- Ses tasarım ekibi, evdeki o ağır sessizliği ve dedenin zihnindeki o boşluk hissini izleyiciye geçirmek için film boyunca saatin tik-tak seslerini ve dışarıdaki rüzgar uğultularını normalden desibel olarak çok daha baskın ve yankılı bir şekilde mikslemiştir.
16- Filmin finalindeki o jenerik akarken çıkan o Daniel Manoel da Costa ismi, filmin dünya prömiyerinin yapıldığı gün salondaki yüzlerce izleyicinin ayağa kalkıp dakikalarca ağlayarak yönetmeni alkışlamasına neden olan en duygusal kırılma noktası olmuştur.
17- Dedenin yağmurlu havada kapının koluna uzandığı o sahnede, elinin titreme frekansı ve kapının o soğuk metaline dokunuşundaki o kararsızlık hissi için tıp literatüründeki Alzheimer hastalarının motor beceri kayıpları videoları animatörler tarafından referans alınmıştır.
18- Film vizyona girdikten sonra Brezilya'daki birçok nöroloji ve Alzheimer derneği tarafından, hasta yakınlarına psikolojik destek sağlaması ve hastalığın o çiğ duygusal boyutunu en naif şekilde anlatması nedeniyle resmi bir "farkındalık materyali" olarak kabul edilmiştir.
19- Çocuğun film boyunca dedesinin o donuk gözlerinin içine bakarken sergilediği o sarsılmaz sabır ve sevgi dolu çocuk saflığı, yönetmenin sinemada "koşulsuz sadakat" temasını işlemek için bizzat kurguladığı en kilit karakter dinamiğidir.
20- Sahnede filmin o en son karesinde ekran tamamen kararıp o ithaf yazısı gelmeden hemen önce, dedenin yüzüne vuran o huzurlu, aydınlık ve hafif tebessümlü o son ışık efekti; onun zihninin karanlığından sıyrılıp o sevgi dolu bağ sayesinde en sonunda huzura ve o çok özlediği eşinin anısına kavuştuğunu simgeleyen deha işi görsel bir kapanış mühürüdür.
2026 (13. Kısa Film) "Hep denedin hep yanıldın, gene dene gene yanıl, daha iyi yanıl." Samuel Beckett'in filmde de geçen bu sözüyle yazıma başlamak istiyorum. Film zihindeki "acaba"larla boğuşmak yerine hayal etmenin, denemenin ve eyleme geçme cesaretini göstermenin önemini anlatıyor.…devamı2026 (13. Kısa Film)
"Hep denedin hep yanıldın, gene dene gene yanıl, daha iyi yanıl."
Samuel Beckett'in filmde de geçen bu sözüyle yazıma başlamak istiyorum. Film zihindeki "acaba"larla boğuşmak yerine hayal etmenin, denemenin ve eyleme geçme cesaretini göstermenin önemini anlatıyor.
Şevval Sam ve Ruhi Sarı gibi iki iyi oyuncunun oynaması filmi izlememdeki en büyük etkendi. Herhangi bir beklentim yoktu ancak film yine de tatmin etmedi. Denemek ve yanılmak eylemlerini rutin haline getirmiş biri olarak yazımın başında filmde yer alan söze yer vermiş olsam da bazı şeyler olmuyorsa nasibinizde yoksa o iş olmayacaktır. Zorlamanın bir mantığı yok diye düşünüyorum. Filme gelirsem bir kere tanımadığınız bir insanın masasına gidipte öyle merhaba deyipte oturamazsınız. Hele ki bu kişi karşı cinsse oldukça rahatsız edici bir durum. O insanın belki erkek arkadaşı var. Biraz daha ileriye götüreyim belki birazdan erkek arkadaşı gelecek ve senin orada olman ne kadar doğru emin değilim. Yani denemek isteyen deneyebilir fakat her şeyin de bir usulü vardır. Filmde gösterilen tarzda denemelerin ne doğru olduğunu ne de sonuç vereceğini düşünüyorum.
Özetle bana pek bir şey katan bir kısa film olmadı. Oyuncular her ne kadar iyi olsa da film ana fikir olarak zayıf. Anlatmak istediğini anlatım şekli olmamış. Beğenemedim.
4.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Filmin yönetmen koltuğunda oturan isim, Türkiye'de uzun yıllar reklam yönetmenliği yapan ve bu projeyle bağımsız kısa film dünyasına adım atan Metin Dağ'dır; yönetmen bu filmi tamamen kendi kişisel bütçesiyle ve bağımsız bir ekiple çekmiştir.
2- Şevval Sam ve Ruhi Sarı, filmin senaryosunu ilk okuduklarında, Türkiye'deki bağımsız kısa metrajlı sinema üretimini ve genç sinemacıları desteklemek amacıyla projeden hiçbir oyunculuk ücreti talep etmeden, tamamen gönüllü olarak başrolü paylaşmayı kabul etmişlerdir.
3- Filmin o masaya oturma senaryosu, aslında Samuel Beckett'ın absürt tiyatro akımından ilham alınarak, gerçek hayattan ziyade bir "tiyatro sahnesi soyutlaması" olarak tasarlanmıştı; ancak sinematografik dilin çiğliği izleyiciye bunu gerçek bir kafe tacizi gibi hissettirdi.
4- Çekimlerin tamamı, filmin bütçesizliği ve oyuncuların yoğun dizi takvimleri nedeniyle İstanbul'un Kadıköy semtinde bulunan gerçek bir butik kafede, mekanın sadece bir pazar günü sabah erken saatlerde trafiğe kapatılmasıyla, toplamda 6 saat gibi çok dar bir sürede tamamlandı.
5- Ruhi Sarı, canlandırdığı o sürekli zihnindeki "acaba"larla boğuşan ve cesaret toplamaya çalışan adam rolü için çekimler boyunca hiçbir makyaj veya saç tasarımı yapılmasını istemedi; karakterin o sıradan, yorgun ve bıkkın Anadolu insanı aurasını tamamen doğal yüz hatlarıyla yansıttı.
6- Şevval Sam, filmde masada yalnız oturan kadın karakterinin o soğuk, mesafeli ve sınırlarını koruyan tavırlarını tam verebilmek için çekim aralarında Ruhi Sarı ile hiçbir şekilde diyalog kurmadı ve o yabancılık hissini sahneye canlı olarak taşıdı.
7- Filmin senaryosu, aslında bir sinema filminden ziyade ulusal ve uluslararası kısa film festivallerinde yarışmak üzere, tamamen "festival jürilerinin sevdiği soyut felsefi diyaloglar" formülü kopyalanarak kaleme alınmıştı.
8- Filmin ses tasarımlarında, kafenin dışından gelen o gerçek İstanbul korna, vapur ve martı sesleri stüdyoda yapay olarak eklenmedi; çekim yapılan mekanın yalıtımsız olması nedeniyle mikrofona sızan o doğal sokak gürültüleri montaj masasında bilerek silinmedi ve atmosfere dahil edildi.
9- Görüntü yönetmeni, o dar masadaki iki insan arasındaki o mesafeli ve rahatsız edici gerilimi izleyiciye geçirmek için film boyunca iki oyuncuyu aynı karede göstermek yerine, sürekli birbirine uzak duran tekli yakın plan açılarla kurguladı.
10- Film, vizyona girdikten sonra Türkiye'deki bazı bağımsız kısa film festivallerinde "En İyi Oyuncu Kadrosu" dalında adaylıklar elde etmesine rağmen, sinema forumlarında izleyiciler tarafından "hikayenin altının boş olması ve diyalogların yapaylığı" nedeniyle çok sert eleştirildi.
11- Ruhi Sarı, film bittikten sonra verdiği bir festival söyleşisinde, "Kısa film çekmek Türkiye'de deliliktir, biz bu filmde sadece Samuel Beckett'ın o muazzam felsefesine bir selam çakmak istedik" diyerek filmin ticari bir kaygısı olmadığını açıkça beyan etti.
12- Şevval Sam’ın masasında duran o kitaplar ve film boyunca karakterlerin elinde dönen o küçük aksesuarlar, yönetmen Metin Dağ'ın bizzat kendi evindeki kütüphanesinden getirdiği ve Beckett felsefesini simgeleyen gerçek şahsi eşyalarıdır.
13- Filmin kurgu aşaması, o dar kafedeki sahnelerin ritmini ve oyuncuların karşılıklı bakışmalarındaki o "acaba" duraksamalarını milimetrik yakalamak adına, bağımsız kurgucular tarafından tam iki ay boyunca montaj masasında incelenerek tamamlandı.
14- Çekimler esnasında kafenin dışındaki sokaktan geçen meraklı vatandaşların kameralara bakmasını engellemek için set ekibinin bütçesi yetersiz olduğundan, Ruhi Sarı ve Şevval Sam bizzat sokağa çıkarak insanlardan çekim bitene kadar sakin olmalarını rica etti.
15- Filmin ana fikrindeki zayıflık, aslında senaryonun ilk taslaklarında bir uzun metraj filmin başlangıç sahnesi olarak yazılmasından kaynaklanıyordu; yapımcı bulunamayınca sahne apar topar tek başına bir kısa filme dönüştürüldü.
16- Filmin o soluk ve iç karartan renk paleti, dijital efektlerle sonradan renklendirilmedi; görüntü yönetmeni kafenin içindeki o loş ve sarı floresan ışıkları doğal haliyle bırakarak o boğucu klostrofobi hissini kameraya doğrudan kaydetti.
17- Ruhi Sarı'nın masaya yaklaştığı o kilit sahnede, yönetmenin oyuncudan tam olarak ne istediği set kayıtlarında şu şekilde geçmektedir: "Senden modern insanın o çekingenliğini, yalnızlığını ama bir yandan da o usulsüz ve cüretkar adımını tek bir yürüyüşte göstermeni istiyorum."
18- Filmin müzik miksajını üstlenen bağımsız müzisyenler, sahnelerdeki o yapay gerilimi yukarı taşımak için hiçbir enstrüman kullanmadılar; sadece derin bas tınıları ve uğultu sesleri kullanarak izleyicinin zihninde bir paranoit hava kurmaya çalıştılar.
19- "Her şeyin bir usulü vardır, bu tarz denemeler sonuç vermez" şeklindeki söylemim, filmin festival gösterimleri sonrasında düzenlenen soru-cevap panellerinde de birçok sinema eleştirmeni tarafından yönetmene bir "metropol yabancılaşması hatası" olarak aynen yöneltildi.
20- Sahnede filmin o jenerik kısmında Şevval Sam ve Ruhi Sarı’nın isimlerinin yan yana geldiği o kapanış karesi çekildikten sonra, iki usta oyuncu set ekibini kafede toplayarak kendi ceplerinden aldıkları pastayla tüm bağımsız çalışan genç sinemacılara dürüst bir teşekkür konuşması yapmıştır.
2026 (93. Film) Tom Hanks'i uzun bir aradan sonra yaklaşık dört ay önce Captain Phillips filmiyle izlemiştim. Kendisini yine gemisini savunmaya çalışan kaptan rolünde izliyoruz. Greyhound, II. Dünya Savaşı sırasında Atlantik Okyanusu'nda yaşanan gerçek bir denizaltı mücadelesinden ilham alıyor. Fakat…devamı2026 (93. Film)
Tom Hanks'i uzun bir aradan sonra yaklaşık dört ay önce Captain Phillips filmiyle izlemiştim. Kendisini yine gemisini savunmaya çalışan kaptan rolünde izliyoruz. Greyhound, II. Dünya Savaşı sırasında Atlantik Okyanusu'nda yaşanan gerçek bir denizaltı mücadelesinden ilham alıyor. Fakat doğrudan Kaptan Ernest Krause'nin veya geminin gerçek hikayesini anlatmıyor. Film yazar C.S. Forester'ın 1955 tarihli The Good Shephard (İyi Çoban) adlı kurgusal romanının uyarlamasıdır.
Film Greyhound isimli gemi penceresinden İngiltere'ye erzak tedarik edilmesini ve bu yolculuk sırasında Alman denizaltılarının gemilere düzenlediği ölümcül saldırıları anlatıyor. Doğrusu görsel bir şölen vardı diyebilirim. Patlama sahneleri, dalgalar, işaret fişeğinin etrafı aydınlatmasına kadar görsellik olarak son derece başarılı yapım. Olayların psikolojik tarafından baktığımızda ise okyanusun ortasında korku ve panikle kaptandan gelecek emirleri bekleyen mürettebat, savaştan galip çıkılsa dahi verilen zayiatlar, hem insanların canlarının hem geminin emanet edildiği bir kaptan ve o kaptanın üzerindeki sorumluluk bana kalırsa çok iyi işlenmiş. Kaptan Krause'nin (Tom Hanks) ayakta durmaktan artık ayaklarının kanamaya başlaması yine güzel bir yönetmen dokunuşu. Detayların her zaman her konuda değerli olduğunu düşünen biri olarak hoşuma giden bir noktaydı. Kariyerlerinde iyi filmlerde oynayan oyuncular olmasına karşın tanınırlık açısından Tom Hanks dışında zayıf bir kadroydu.
Özetle başta süresi itibariyle izlenmesi gereken bir yapım olduğunu düşünüyorum. Bir filmin iki saat olması insanların elinin gitmemesinde ki en büyük neden. Oysa bu film başta ve sondaki kısımları çıkarttığımızda 75-80 dakikalık bir film. Bu sürelerde başrolünde Tom Hanks olan bir filme çokta rast gelinmez. Bulmuşken izleyin derim. Keyifli seyirler.
6.8/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Tom Hanks, bu filmin sadece başrolünde yer almakla kalmadı; C.S. Forester'ın The Good Shepherd romanına yıllar boyunca adeta aşık olduğu için filmin tüm senaryosunu bizzat kendi elleriyle kaleme alıp uyarladı ve yapımcılığını da kendi şirketi Playtone üstlendi.
2- Filmin gemi sahnelerinin gerçeğe birebir uyması için, çekimlerin büyük bir kısmı Louisiana'da korunan ve II. Dünya Savaşı'ndan kalma gerçek bir Fletcher sınıfı Amerikan muhribi olan USS Kidd (DD-661) savaş gemisinin üzerinde canlı olarak gerçekleştirildi.
3- Tom Hanks, uykusuzluktan ayaklarının kanaması sahnesini senaryoya bizzat kendisi ekledi; çünkü gerçek savaş kayıtlarını okuduğunda, Atlantik konvoy kaptanlarının günlerce botlarını hiç çıkarmadan köprü üstünde durmaktan ötürü ayaklarında "siper ayağı" adı verilen ağır kanamalı yaralar oluştuğunu gördü ve bu realizmi filme yansıttı.
4- Tom Hanks dışındaki mürettebatın neredeyse tamamı, yönetmen Aaron Schneider'ın kararıyla Hollywood dışındaki tiyatrolardan ve tamamen tanınmamış genç amatör oyunculardan seçildi; buradaki amaç seyircinin "bu ünlü oyuncu kesin ölmez" diye düşünmesini engelleyip o çiğ savaş paranoiasını vermekti.
5- Filmin 91 dakikalık (jeneriksiz 80 dakikalık) o şaşırtıcı kısa süresi, aslında Tom Hanks’in ilk senaryo taslağında 120 dakikaydı; ancak Hanks, kurgu odasına girdiğinde filmin bir denizaltı taktik savaşı gibi nefes nefese geçmesi için tüm gereksiz aile ve geçmiş hikayesi sahnelerini acımasızca çöpe attı.
6- Filmdeki o tekinsiz telsiz frekanslarından duyulan ve Greyhound mürettebatının psikolojisini altüst eden o Alman denizaltı kaptanının uluma sesleri ve tehdit dolu diyalogları, II. Dünya Savaşı’ndaki Alman psikolojik harp taktiklerinin gerçek arşiv kayıtları incelenerek senaryoya birebir kopyalandı.
7- Çekimlerin yapıldığı USS Kidd savaş gemisindeki alanlar o kadar dar ve tavanlar o kadar basıktı ki, görüntü yönetmeni sahneleri çekebilmek için büyük Hollywood kameraları yerine, o dönemin dar kaptan köşkü klostrofobisini tam yansıtacak özel el kameraları ve esnek lensler kullanmak zorunda kaldı.
8- Film, Sony Pictures tarafından sinemalarda devasa bir vizyon macerası için hazırlanmıştı; ancak 2020 yılındaki küresel pandemi nedeniyle sinemalar kapanınca, Apple TV+ şirketi filmin tüm küresel yayın haklarını tam 70 million dolarlık devasa bir rekor ücretle satın alarak kendi platformuna özel hale getirdi.
9- Tom Hanks, filmin sinemalarda vizyona girememesi ve doğrudan dijital platforma satılması üzerine verdiği röportajda, "Görsel şölenin ve o devasa okyanus seslerinin sinema salonlarında izlenemeyecek olması kalbimi darmadağın etti" diyerek stüdyonun bu ticari kararına karşı derin üzüntüsünü açıkça itiraf etti.
10- Filmin ses tasarım ekibi, o torpido saldırılarındaki ve gemi motorundaki metalik ve dondurucu sesleri yakalayabilmek için gerçek savaş muhriplerinin makine dairelerine girerek günlerce sonar ve radar frekanslarının akustik seslerini gerçeğe sadık kalarak kaydetti.
11- Kaptan Krause karakterinin film boyunca her kritik karardan önce gizlice kutsal kitaptan dualar okuması ve dini inancına sığınması, II. Dünya Savaşı'nda okyanusun ortasında hiçbir hava desteği olmadan çaresiz kalan gerçek konvoy kaptanlarının günlüklerinden alınmış tamamen gerçek psikolojik bir askeri veridir.
12- Sahnede geminin bordasına çarpan o devasa Atlantik dalgaları ve fırtına efektleri için stüdyoda yapay su tankları kullanılmadı; prodüksiyon ekibi gerçek okyanus fırtınası videolarını dijital tarayıcılarla taratarak endüstrideki en gelişmiş CGI teknolojisiyle gemi maketinin üzerine giydirdi.
13- Filmde Kaptan Krause'nin köprü üstünde sürekli kahve istemesi ama o yoğun çatışma ve taktiksel manevralar yüzünden o kahveden tek bir yudum bile alamadan bardağın sürekli devrilmesi veya soğuması, savaş anındaki o zaman algısının yok oluşunu anlatan dâhiyane bir görsel hiledir.
14- Greyhound gemisinin adını aldığı "Greyhound" (Tazı) kelimesi, Fletcher sınıfı Amerikan muhriplerinin o dönem denizaltıları avlarken bir tazı gibi çok hızlı manevra yapabilmesi ve çevikliği nedeniyle Amerikan donanmasında kullanılan gayriresmi bir askeri terimdir.
15- Tom Hanks, çekimler boyunca o dondurucu Louisiana kışında geminin üzerinde günde 12 saat boyunca o ıslak kaptan kostümüyle kalmaktan ötürü çekimlerin son haftasında çok ağır bir bronşit hastalığına yakalandı, ancak seti yavaşlatmamak için çekimlere hastalık maskesiyle devam etti.
16- Filmin gece çatışması sahnelerindeki o karanlık kontrast, Hollywood'un klasik yapay gece aydınlatmaları yerine, tamamen o dönemin okyanus karanlığını hissettirecek özel gece görüş lensleriyle kurgulandı.
17- Kaptan Krause'nin yardımcısı Charlie Cole rolünü oynayan ünlü aktör Stephen Graham, karakterin o Kaptan Krause ile olan sarsılmaz sadakat bağını tam verebilmek için çekimlerden önce Tom Hanks ile günlerce baş başa vakit geçirerek o askeri hiyerarşi dilini oturtmaya çalıştı.
18- Romanın orijinal adı olan The Good Shepherd (İyi Çoban), felsefi olarak Kaptan Krause'nin o koca konvoydaki düzinelerce erzak gemisini bir çoban gibi korumasını ve arkadaki Alman denizaltılarını da o sürüye saldıran kurtlar olarak simgeleyen çok köklü bir edebi metafordur.
19- Filmde geminin aşçısı George Cleveland (Rob Morgan) karakterinin o çatışma anında hayatını kaybetmesi ve Kaptan Krause’nin onun cenazesini okyanusa uğurlarken döktüğü o dürüst gözyaşları, o dönem Amerikan donanmasında siyahi askerlerin sadece mutfakta çalıştırılmasına rağmen gösterdikleri o büyük kahramanlığa yapılmış resmi bir saygı duruşudur.
20- Filmin o en sonunda konvoyun sağ salim İngiltere sınırına ulaştığı ve arkadaki uçakların gemiyi selamladığı o muazzam kapanış karesi çekilirken, Tom Hanks o köprü üstündeki uykusuz ve bitap düşmüş yüz ifadesini tam yakalayabilmek için çekimden önceki 24 saat boyunca otel odasında hiç uyumadan sete gelmiştir.
21- Filmin o okyanusun ortasındaki devasa sahneleri, çok sıkı bir askeri disiplin ve planlamayla, gerçek gemi üzerindeki çekimleri dahil olmak üzere sadece 35 gün gibi çok kısa bir sürede tamamlanmıştır.
22- Tom Hanks kariyeri boyunca deniz savaşlarına ve denizci karakterlere büyük bir takıntı beslemiştir. Kendisini daha önce Saving Private Ryan’ın açılışında, Cast Away’de sal üstünde ve Captain Phillips’te hep bu sularda gördük.
23- Film, o muazzam patlama, torpido ve fırtına sesleri sayesinde 93. Akademi Ödülleri'nde "En İyi Ses" dalında adaylık kapmayı başarmıştır.
24- Film boyunca karakterlerin ağzından çıkan "İskele sancak 2-0", "Derinlik bombası zamanlaması" gibi askeri terimlerin tamamının hatasız olması için sette emekli donanma amiralleri her sahnede Tom Hanks’in arkasında nöbet tutmuştur.
25- Filmde Greyhound mürettebatından biri olan ve köprü üstünde emirleri ileten genç denizcilerden birini, Tom Hanks’in gerçek hayattaki öz oğlu Chet Hanks canlandırmıştır.
26- Tom Hanks'in canlandırdığı Kaptan Ernest Krause ve komuta ettiği Greyhound gemisi kurgusal karakter ve araçtır. Gemi hayali olsa da ait olduğu Fletcher sınıfı muhripler II. Dünya Savaşı'nda ABD ordusu tarafından yüzlerce kez üretilmiş ve gerçekten kullanılmıştır. Hatta bu gemilere hızlarından dolayı gerçekten de "Denizlerin Tazıları" (Greyhounds of the Sea) deniliyordu.
2026 (92. Film) "Ne kadar küçük olursa olsun mavi mavidir." Film gönderime film sırasında hoşuma giden bu sözle başlamak istedim. Sene başında sinemalarda çok izlemek istediğim "Uğultulu Tepeler"i izlemek bugüne nasip oldu. Yönetmen koltuğunda ilk kez bir projesini izlediğim Emerald…devamı2026 (92. Film)
"Ne kadar küçük olursa olsun mavi mavidir."
Film gönderime film sırasında hoşuma giden bu sözle başlamak istedim. Sene başında sinemalarda çok izlemek istediğim "Uğultulu Tepeler"i izlemek bugüne nasip oldu. Yönetmen koltuğunda ilk kez bir projesini izlediğim Emerald Fennell oturuyor. Kendisi biraz göz attım fakat anladığım kadarıyla +18 diyebileceğim sahneler barındıran projelerle ses getirmiş bir yönetmen. Uğultulu Tepeler'i okumamışım olsam da araştırdığım kadarıyla film modernleştirilmek istenirken oldukça değiştirilmiş. Bu açıdan bu film için Emerald Fennell isminin yanlış tercih olduğu kanaatindeyim.
Filmi zaman zaman yaptığım gibi notlar alarak izledim. Biraz daha kronolojik sırayla yorumlayacağım. Film daha en başta özgün fontlarla yazılmış özgün bir giriş ile bizi karşılıyor. Görüntünün olmadığı yalnızca sesin olduğu bu kısımda izleyicinin zihnine yine +18 sinyaller gönderilmek istenmiş ki aslında sesin kaynağı bu durum değil. Margot Robbie'nin oynadığı Catherine karakterinin küçüklüğünü canlandıran 2011 doğumlu Charlotte Mellington çok doğru bir tercih olmuş. Hem Robbie'ye benzerliği hem de sergilediği performans son derece başarılıydı. Ayrıca iki ayrı oyuncuya daha parantez açmak istiyorum. Çünkü bence performans anlamında yıldızı parlayan iki isim Robbie ve Elordi'den ziyade onlardı. İlki Alison Oliver (Isabella) ikincisi de Martin Clunes (Bay Earnshaw). İki isimde çok iyiydi. Özellikle Alison Oliver o dengesiz kız kardeş profilini bence son derece iyi canlandırmış.
Isabella ve Catherine'nin salıncak sahnesi açıkçası bana Türk dizilerini hatırlattı. Arkadaki müzik, ikili arasında geçen diyalog filmin kalitesini aşağıya çeken sahnelerden bir tanesiydi. Catherine ve Heathcliff'in küçüklüklerinde yağmur altında ıslandıkları sahnenin ileride tekrar yaşanması detayı güzeldi. O sahnede Heathcliff'in ceketini Catherine'ye verdiği sahnede bir çekim de Catherine'nin omzunda ceket yok. Bu çekim hatasını da yakalamadık demeyiz:) Filmin son 50 dakikası maalesef ki +18 sahneler de yoğun bir artış yaşanıyor. Özellikle cenaze sonrası başrol ikilisinin bir sahnesi var arkada toprak atan iki adam var. Linton gibi zengin, saygı duyulan bir adamın eşinin bir başkası ile adının çıkabileceği dedikoduları karakterlerin hiç umurunda değil, bu da ne kadar aciz ve iradesiz olduklarını gösterir. Bazı yakınlaşma sahnelerinde yönetmen oyuncudan ne istedi elbette bilemem fakat Jacob Elordi'nin de role kendini fazladan kaptırdığını düşünüyorum. Bu benim adıma pek iyi bir şey değil doğrusu. İkili arasında geçen bazı diyaloglar da yer yer oldukça rahatsız ediciydi.
Ama filmin asıl koptuğu sahnenin 103. dakikadaki sahne olduğunu düşünüyorum. Şu Heathcliff'in Isabella'nın odasına girdiği sahneden bahsediyorum. Ordan sonra bende şarteller indi. Ülkemizde maalesef ki Aşk-ı Memnu gibi bir dizi vardı ki insanlar mide bulandırıcı Behlül-Bihter ikilisinin aşkına üzülüyordu. Hâlâ da izleyeni var ki tekrarlarını görüyorum zaman zaman. O kalibrede bir aşk hikayesi bu filminki de. Açıkçası üzüleceğim bir aşk hikayesi değil kesinlikle. Bu hikayede yanan Linton oldu bana sorarsanız.
Sinematik açıdan baktığımda kötü bir film değildi. Ancak Margot Robbie ile Jacob Elordi üzerinden yaptıkları pr üzerinden bakarsam altı biraz boş kaldı. Bazı oyuncuların yeri bazı izleyicilerde ayrıdır. Margot Robbie'de benim için yeri apayrı bir isim. Onu izlediğim için günün sonunda film benim adıma yine mutlu sona erdi. Ancak kesinlikle izleyin diyebileceğim bir film değildi. Son olarak altta vereceğim detaylarda ilk maddelerde kitapta nasıldı, filmde nasıl işlemişler ondan bahsedeceğim. Meraklıları okumaya beklerim.
6.3/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Uğultulu Tepeler romanında karanlık ve psikolojik bir yıkım hikayesiyken filmde bu cinsellik ve yoğun arzu odaklı bir melodram formatına bürünmüştür.
2- Romanda Heathcliff'in koyu tenli olarak tanımlanması ve ırkçılığa maruz kalması onun intikam duygusunu kamçılayan başlıca nedendir. Filmde ırk konusu tamamen es geçilip aşka odaklanılmış.
3- Romanda Catherine kusursuz olmayan sosyal statüye önem veren karmaşık bir kadınken filmde Margot Robbie üzerinden daha geleneksel olan "trajik kadın" konumuna oturtulmuştur.
4- Roman birinci ve ikinci nesil olmak üzere iki ayrı kuşağı işler (Catherine/Heathcliff ile çocukları). Filmde ise yalnızca kitabın ilk yarısındaki aşka ve olaylara odaklanılmış.
5- Romanda gotik edebiyatın bir klasiği olarak şiddet ve cinsellik metinde daha sembolik ve kapalı işlenmiş. Filmde ise Fennell'in sinema diline uygun olarak çok daha cüretkar ve açık bir tutum sergilendi.
6- Yönetmen Emerald Fennell, Emily Brontë'nin bu ölümsüz klasiğini sinemaya uyarlayacağını ilk duyurduğunda, kitabın o kasvetli ve karanlık yapısını tamamen bir "genç kız rüyası ve erotik fan fiction" estetiğiyle çekeceğini açıkça ilan ederek edebiyat çevrelerinde çok büyük bir tartışma başlattı.
7- Film hakları için Hollywood'da devasa bir savaş yaşandı ve Netflix, filmin dağıtım haklarını satın almak için tam 150 milyon dolarlık devasa bir teklif sundu; ancak yapımcı ve başrol Margot Robbie ile yönetmen Fennell, filmin mutlaka sinemalarda vizyona girmesini istedikleri için Warner Bros. şirketinin sunduğu 80 milyon dolarlık çok daha düşük bir teklifi kabul ettiler.
8- Filmin genç Cathy'si Charlotte Mellington ve genç Heathcliff'i oynayan Owen Cooper, bu filmden önce hiçbir profesyonel sinema deneyimi olmayan ve Emerald Fennell tarafından Birleşik Krallık'taki lise tiyatrolarından keşfedilen 2011 doğumlu iki amatör oyuncudur.
9- Charlotte Mellington, filmdeki o bazı sahnelerin ve cinsel gerilimli diyalogların yaş sınırına takılması ve psikolojisini olumsuz etkilememesi nedeniyle, Emerald Fennell'ın kararıyla çekimler boyunca senaryonun sadece kendi çocukluk sahnelerini içeren kısmını okuyabildi, geri kalan sayfaları görmesine izin verilmedi.
10- Jacob Elordi, canlandırdığı Heathcliff karakterinin tutkulu ve karanlık sahnelerine hazırlanırken, set provaları sırasında çok talihsiz bir kaza geçirdi ve yüzüne uygulanan protez yara makyajlarının çekimi esnasında stüdyoda ikinci derece feci yanıklar şokuyla hastaneye kaldırıldı.
11- Emerald Fennell, roman orijinalinde esmer, çingene veya yabancı kökenli olarak tasvir edilen Heathcliff karakteri için bembeyaz bir ten rengine ve Bask kökenine sahip olan Jacob Elordi'yi seçmesi nedeniyle küresel sinema basınında çok ağır yanlış oyuncu seçimi eleştirilerine maruz kaldı.
12- Zengin ve saygın koca Edgar Linton'ın tuhaf kız kardeşi Isabella Linton'ı oynayan Alison Oliver, bu rolden önce de yine Emerald Fennell'ın tüm dünyada ses getiren ve Jacob Elordi'nin de başrolünde olduğu Saltburn (2023) filmindeki Venetia Catton performansıyla yıldızını parlatmıştı.
13- Emerald Fennell, usta oyuncu Alison Oliver’ın Saltburn setindeki o muazzam gerçekçi oyunculuk yeteneğine o kadar hayran kalmıştı ki, bu film için ona hiçbir oyuncu seçmesi yaptırmadı ve doğrudan cep telefonuna "Eğer Isabella rolünü istiyorsan, senindir" yazarak rolü ona teslim etti.
14- Catherine karakterinin alkolik babası Bay Earnshaw'u oynayan Martin Clunes’un o performansı için senaryoda çok radikal bir değişiklik yapıldı; bütçeyi ve süreyi dengelemek adına romandaki Cathy'nin zalim abisi Hindley karakteri tamamen filmden silindi ve tüm o kötü özellikleri baba karakterine yüklendi.
15- Filmin o Yorkshire’ın dondurucu ve yağmurlu tepelerindeki dış çekimleri tamamen İngiltere’nin o gerçek coğrafi konumlarında gerçekleştirildi.
16- Sahnelerdeki o tuhaf, kafa karıştırıcı gotik-rock ezgilerini ve pop tınılarını, yönetmenin yakın dostu olan dünyaca ünlü pop şarkıcısı Charli XCX tamamen bu filme özel şarkılar üreterek tasarladı.
17- Margot Robbie, başrolünü Jacob Elordi ile paylaştığı bu filmin sadece ana yıldızı olmakla kalmadı; kendi resmi dev yapım şirketi olan LuckyChap Entertainment çatısı altında filmin tüm finansmanını ve yapımcılığını da bizzat kendisi üstlenerek ipleri elinde tuttu.
18- Filmde evin emektar hizmetçisi ve her şeyi izleyen Nelly Dean karakterini canlandıran usta aktris Hong Chau, roman orijinalinde hikayeyi dışarıdan anlatan güvenilmez bir dış sesken, bu filmde Emerald Fennell'ın kararıyla tüm o trajediyi gözleriyle yaşayan canlı bir şahit haline getirildi.
19- Emerald Fennell, sette oyuncuların ekmek hamuru, yumurtalar, çimenler ve hatta canlı sümüklü böcekler kullanarak cinselliği absürt bir çiğlikle dışa vurmalarını bizzat kendisi talimatlandırarak çektirdi.
20- Jacob Elordi, kariyerinin bu en çok konuşulan döneminde Emerald Fennell’dan bu başrol teklifi gelmeden hemen önce, Hollywood'un o yoğun temposundan çok yorulduğunu ve oyunculuğa uzun bir süreliğine ara vermeyi düşündüğünü, ancak Fennell’ın bu gotik senaryosu için bu kararından vazgeçtiğini itiraf etti.
Harf sınırına takıldığım için kalan detayları yoruma sabitliyorum. Oradan okuyabilirsiniz, ilginiz için teşekkür ederim.
2026 (91. Film) Oyuncu listemden bu sefer bahtıma Aaron Taylor-Johnson düştü. Düşüncem aslında "Gece Hayvanları" filmini izlemekti. Fakat TV+'ta da olması kolaylığından ötürü seçimim "Suikast Treni" filmi oldu. Yönetmen David Leitch'in izlediğim dördüncü filmi oldu. Daha önce Deadpool 2, Fast…devamı2026 (91. Film)
Oyuncu listemden bu sefer bahtıma Aaron Taylor-Johnson düştü. Düşüncem aslında "Gece Hayvanları" filmini izlemekti. Fakat TV+'ta da olması kolaylığından ötürü seçimim "Suikast Treni" filmi oldu.
Yönetmen David Leitch'in izlediğim dördüncü filmi oldu. Daha önce Deadpool 2, Fast & Furious Presents: Hobbs & Shaw ve Dublör filmlerini izlediğim Leitch şimdiye kadar beni üzmemişti. Açıkçası bu filmle birlikte üzmemeye de devam etti. Filmin kadrosu bir kere yıldızlar geçidinden oluşuyor. Brad Pitt, Aaron Taylor-Johnson, Zazie Beetz ve Joey King gibi birçok aşina olduğumuz ismin bulunmasının yanı sıra daha önemsiz diyebileceğimiz rollerde Sandra Bullock, Ryan Reynolds gibi isimlerinde olduğu bilgisini vereyim.
Film tam bir aksiyon-komedi. Yer yer komodinin aksiyonun önüne geçtiğini bile söyleyebilirim. Mantıksal çizgide gitmiyor pek. O nedenle keyif almak adına sorgulamadan izlemek gerekiyor. Filmin 2 saat boyunca trende geçmesi bana kalırsa bir noktadan sonra sıkıyor. Beklentimin yarım tık altında kalsa da vakit kaybıydı denilecek bir işte değil kesinlikle.
Ladybug karakterinin daha ilk sahneden şanssızlık vurgusu ile zemin hazırladığı amerikan esprileri oldukça iyiydi. Zaman zaman aralarda boş şakalar olsa da Brad Pitt rolü kendisiyle güzel bağdaştırmış. Joey King'in ekran süresinin uzun olması güzel olmuş. Tatlı, zararsız bir kadın profilinde kusursuz saçları ile manipülatif bir karakter, iyi yazılmış kendisi de hakkını vermiş doğrusu. Zazie Beetz noktasında ise Joey King için dediğimin aksini düşünüyorum. Ekran süresi çok azdı, Zazie gibi aşina olduğumuz birini daha fazla görmek isterdim açıkçası. Başta oyunculuğunu çok beğendiğim Aaron Taylor-Johnson olmak üzere kalan kadro da iyi bir iş çıkarmış diyebilirim.
Özetle tanıdık yüzlerin filme boldan serpiştirildiği, mermi ve yumrukların havada uçuştuğu, meşhur fiji su şişesinin vagonun bir sağına bir soluna yuvarlandığı vakit geçirmelik keyifli bir film. İzleyeceklere şimdiden iyi seyirler.
7.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Brad Pitt, hızlı trenin dar vagonlarında ve mutfak kısımlarında geçen yakın dövüş sahnelerinin %95'ini dublör kullanmadan, 58 yaşında olmasına rağmen bizzat kendisi gerçekleştirdi.
2- Filmin yönetmeni David Leitch, aslında yönetmenlik kariyerinden çok önce Hollywood'da uzun yıllar dublörlük yapıyordu ve en büyük kader ortaklığı, Fight Club, Troy ve Mr. & Mrs. Smith gibi efsane filmlerde bizzat Brad Pitt'in birebir dövüş ve tehlike dublörü olmasıydı; yıllar sonra dublörü, Pitt’i başrolde yönetmiş oldu.
3- Filmde Limon karakterinin her insanı analiz ederken kullandığı "Thomas ve Arkadaşları" çizgi filmi detayı kitapta bu kadar geniş yer kaplamıyordu; senarist, Limon ve Mandalina ikilisinin arasındaki o tezatlığı ve komedi dozunu artırmak için bu takıntıyı senaryoda kilit bir olay örgüsü haline getirdi.
4- Film Japonya'daki meşhur Shinkansen (Hızlı Tren) hatlarında geçiyor olmasına rağmen, çekimlerin neredeyse tamamı Los Angeles'taki Sony Stüdyoları'nda kurulan devasa vagon dekorlarında gerçekleştirildi; pencerelerden görünen o hızla akan Japonya manzaraları ise vagonların etrafına kurulan devasa LED ekranlar vasıtasıyla canlı yansıtıldı.
5- Aaron Taylor-Johnson (Mandalina) ve Brian Tyree Henry (Limon), çekimler başlamadan önce rollerine çalışmak için tam bir ay boyunca aynı otel odasında birlikte zaman geçirdiler, 90'ların eski İngiliz gangster filmlerini izlediler ve aralarındaki o muazzam ikiz kardeş kimyasını set arkasındaki bu yakın dostlukla yakaladılar.
6- Filmin o sessiz vagonda geçen ve Brad Pitt ile Brian Tyree Henry’nin etraftaki insanları rahatsız etmemek için birbirlerini hiç ses çıkarmadan, fısıldaşarak ve boğazlayarak dövmeye çalıştıkları o efsane absürt sahne, tamamen Brad Pitt’in set esnasında ortaya attığı bir doğaçlama fikri sonucu kurgulandı.
7- Filmde suikastçı Prince karakterini oynayan genç aktris Joey King, o masum görünümlü ama içi tamamen şeytani planlarla dolu psikopat liseli kız aurasını tam verebilmek için çekim aralarında bile set ekibine karşı o mesafeli ve soğuk tavırlarını hiç bozmadı.
8- Filmin kadrosundaki en büyük sürprizlerden biri olan ve trendeki suikastçılardan "Kurt" karakterini canlandıran isim, gerçek hayatta Latin müziğinin dünyaca ünlü Grammy ödüllü süper starı Bad Bunny'nin ta kendisidir; bu film onun Hollywood'daki ilk büyük sinema sınavı oldu.
9- Sandra Bullock’un canlandırdığı ve Uğur Böceği’ne telefonda terapi taktikleri veren Maria Beetle karakteri için ilk başta ünlü aktris Lady Gaga ile el sıkışılmıştı; ancak Gaga son anda House of Gucci filminin çekim takvimiyle çakışma yaşayınca rolü yakın dostu Sandra Bullock’a devretti.
10- Brad Pitt, Maria Beetle rolüyle filme son sahnede dahil olan Sandra Bullock ile o kadar yakın dosttur ki, bu filmde oynaması karşılığında Bullock’tan hiçbir ücret talep etmedi; sadece Bullock'un kendi filmi olan The Lost City (Kayıp Şehir) filminde Brad Pitt'in ücretsiz olarak ufak bir cameo rol oynaması şartıyla karşılıklı jestleştiler.
11- Filmin o meşhur cam odada ve tren hatlarında geçen "Beyaz Ölüm" (Michael Shannon) karakterinin o görkemli kılıçlı sahneleri çekilirken, kullanılan o samuray kılıçlarının tamamı Japonya'daki tarihi demir ustaları tarafından filme özel olarak dövüldü ve oyuncuların el güvenliği için çekimlerde soluklaştırılmış kopyaları kullanıldı.
12- Aaron Taylor-Johnson, filmdeki o jilet gibi duran Mandalina karakterinin fit ve kaslı vücudunu koruyabilmek için çekimler boyunca çok ağır bir askeri diyet uyguladı; ancak tren mutfağındaki bir dövüş sahnesinde elini çok sert bir şekilde keserek hastanelik oldu ve dikiş atıldıktan hemen iki saat sonra sete geri döndü.
13- Film boyunca trende kaybolan, vagonların arasında sürünen o ölümcül yılan dijital bir efekt değildi; sahnelerin çoğunda sette profesyonel yılan eğiticileri eşliğinde çalışan gerçek bir eğitimli yılan kullanıldı.
14- Ryan Reynolds’ın filmin tam sonunda suikastçı Carver olarak sadece 2 saniyeliğine göründüğü o meşhur cameo sahnesi tamamen gizli tutulmuştu; Reynolds, daha önce Deadpool 2 filminde kendisine ücretsiz cameo yapan Brad Pitt’e borcunu ödemek için bu filmde tek bir kelime bile etmeden oynamayı kabul etti.
15- Filmin yüksek temposunu destekleyen renkli görsellik, Japonya'nın o meşhur anime kültüründen ve Quentin Tarantino'nun Kill Bill filmindeki o parlak, neon renk paletlerinden ilham alınarak kurgulandı.
16- Andrew Koji’nin canlandırdığı Kimura karakterinin babası "Yaşlı Adam" rolünde izlediğimiz efsane aktör Hiroyuki Sanada, sinema dünyasında dublör kullanmayan en büyük samuray aktörüdür; 60 yaşının üzerinde olmasına rağmen Michael Shannon ile olan o son kılıç düellosu sahnesindeki tüm hareketleri bizzat kendisi yaptı.
17- Film, Japon yazar Kōtarō Isaka’nın tüm dünyada çok satan "Maria Beetle" (Amerika'da Bullet Train adıyla basılan) orijinal romanından uyarlandı; ancak kitaptaki tüm karakterler aslında Japon suikastçılardı, Hollywood stüdyosu filmi küreselleştirmek için kadroyu Brad Pitt önderliğinde uluslararası bir suç karmasına çevirdi.
18- Filmin müziklerini yapan Dominic Lewis, vagonlardaki o absürt komedi ve aksiyon dengesini yakalayabilmek için 70'lerin meşhur funk şarkılarını ve klasik Japon pop müziklerini modern elektro-gitar ritimleriyle miksleyerek izleyicinin nabzını sürekli yukarıda tuttu.
19- Filmin son sahnesinde trenin raydan çıkıp devasa bir kasabaya daldığı o muazzam final aksiyon sahnesi çekilirken, set ekibi stüdyoya tren vagonlarının birebir boyutlarında devasa hidrolik rampa mekanizmaları kurdu ve Brad Pitt ile Joey King o mekanizma havada 45 derece sallanırken iplere bağlı şekilde canlı olarak o taklaları attılar.
20- Yaklaşık 85-90 milyon dolar gibi türü için ideal bir bütçeyle çekilen yapım, dünya genelinde tam 239 milyon dolar kazanarak stüdyonun ve David Leitch’in yüzünü güldürmeyi başarmıştır.
21- Filmdeki o su şişesinin yolculuğunun anlatıldığı o 1 dakikalık özel sekans, sinemada "cansız nesnelerin gözünden hikaye anlatımı" tekniğinin en eğlenceli modern örneklerinden biridir.
2026 (12. Kısa Film) Yeni bir kısa filmle devam ediyorum. Room 8 5-7 dakikalık süresiyle kısa süresini gayet iyi kullanan anlamlı bir film. Olay örgüsü iki kişi etrafında şekilleniyor. Daha ilk sahneden ortamın kasveti oldukça iyi yansıtılmış. Filmin konusu ise,…devamı2026 (12. Kısa Film)
Yeni bir kısa filmle devam ediyorum. Room 8 5-7 dakikalık süresiyle kısa süresini gayet iyi kullanan anlamlı bir film.
Olay örgüsü iki kişi etrafında şekilleniyor. Daha ilk sahneden ortamın kasveti oldukça iyi yansıtılmış. Filmin konusu ise, Çaylak diyebileceğimiz bir mahkum yeni hücre arkadaşıyla tanışır ve gözü bir anda yatağın üstündeki kırmızı kutuya takılır. Arkadaşının açma demesine rağmen kutuyu açan adam pişman olmak üzeredir lâkin farkında değildir. Filmin içinde fizik barındırması ekstra güzel olmuş. İnsanlar bazen kendini çok zeki zannederler. Özgürlüğünü elde etmek isteyen ana karakterimizde maalesef ki bu hatayı yapıyor ve günün sonunda kendini daha büyük bir hapishanede buluyor...
Üstüne söylenecek pek bir şey yok. Tadında, güzel bir film. Tavsiye ederim.
7.5/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, dünya çapındaki en prestijli sinema ödüllerinden biri olan ve İngiliz Sinema Akademisi tarafından dağıtılan BAFTA Ödülleri’nde 2014 yılında "En İyi Kısa Film" ödülünü kazanarak adını altın harflerle sinema tarihine yazdırdı.
2- Filmin o matruşka tarzı sonsuz döngü konsepti, kuantum fiziğindeki "Mise en abyme" (resim içinde resim) görsel anlatım tekniğinin sinemadaki en kusursuz örneklerinden biridir.
3- Filmin o dev bütçeli Hollywood işlerine taş çıkaran muazzam görsel efektleri ve o dev el sahneleri, yeşil ekran önünde büyük stüdyolarda değil; yönetmen James W. Griffiths'in evindeki bilgisayarında, çok kısıtlı dijital imkanlarla tek tek elle çizilerek kurgulandı.
4- Hücredeki o tecrübeli, yaşlı ve çaylağı "o kutuyu açma" diye uyaran Rus mahkumu canlandıran aktör Yuri Klimov, sahneler çekilirken Keanu Reeves'in de oynadığı bazı büyük Hollywood aksiyonlarında dublör koordinatörlüğü yapmış çok deneyimli bir isimdir.
5- Filmin o boğucu, gri ve insanı klostrofobi krizine sokan hapishane sahneleri gerçek bir hapishanede çekilmedi; İngiltere’de terk edilmiş eski bir askeri kışlanın dondurucu odası set ekibi tarafından paslı parmaklıklar eklenerek Sovyet hücresine dönüştürüldü.
6- Filmin ana sponsoru, dünyaca ünlü lüks otomobil markası Jaguar'dır; marka o dönem "Jaguar Concept Projects" adı altında genç ve parlak yönetmenlere kısa film çekmeleri için tamamen özgür bütçe fonları sağlıyordu ve bu deha işi senaryo o fon sayesinde hayat buldu.
7- Çaylak mahkumun kutudan kaçıp koridorlarda koştuğu sahnede duyulan o yankılı, boğucu ve metalik ayak sesleri; ses tasarım ekibi tarafından stüdyoda boş varillerin içine mikrofon sarkıtılarak kaydedildi ve gerilim hissi saf realizmle yukarı tırmandırıldı.
8- Yönetmen James W. Griffiths, senaryoyu yazarken ünlü bilimkurgu dizisi Alacakaranlık Kuşağı (The Twilight Zone) bölümlerindeki o insan zihnini ters köşeye yatıran tekinsiz felsefi sorulardan ilham aldığını belirtti.
9- Odanın tam ortasında duran o uğursuz kırmızı kutunun üzerindeki desenler ve ahşap oymalar, Rus mitolojisindeki o gizemli tılsımlı sandıklara sadık kalınarak marangozlar tarafından tamamen elde özel olarak yapıldı.
10- Filmin son sahnesindeki o kibrit kutularının üzerinde yazan Rusça yazılar ve logolar, Sovyetler Birliği dönemindeki gerçek hapishanelerde mahkumlara dağıtılan resmi tütün ve kibrit markalarının birebir arşiv kopyasıdır.
11- Çaylak mahkumun kutunun kapağını ilk açtığı anda yüzüne vuran o parlak kırmızı ışık efekti dijital kurguda eklenmedi; kutunun içine yerleştirilen küçük güçlü LED lambaların kapağın açılmasıyla oyuncunun yüzünü canlı olarak aydınlatması sağlandı.
12- Yaşlı mahkumun film boyunca hiç istifini bozmadan, o kibirli kaçış planını sadece izleyip kibrit kutusunu sakince rafa koyması; karakterin o döngüyü yüzlerce kez izlediğini anlatan kan donduran bir detaydır.
13- Görüntü yönetmeni, hücrenin o kısıtlı alanını daha da dar ve boğucu göstermek için film boyunca geniş açılı lensler yerine, karakterlerin yüzündeki o uykusuz ve paranoit hatları öne çıkaran çok dar odaklı makro lensler kullandı.
14- Filmin kurgu aşaması, o iç içe geçen odaların ve boyut değiştiren el sahnelerinin milimetrik oturması gerektiği için tam 4 ay sürdü; yönetmen tek bir kare kayması olmaması için sahneleri kare kare elle birleştirdi.
15- Çaylak mahkumun camdan elini uzatıp yukarı baktığında kendi devasa elini gördüğü o kırılma anı, sinema forumlarında "En İyi Kısa Film Görsel Tasarımı" ödüllerine layık görüldü ve bağımsız kısa metrajcılar için bir ders niteliği kazandı.
16- Başrol oyuncusu, o kutunun içindeki hapishane gerçeğiyle yüzleştiği ve tavanın üzerine çöktüğü sahneler çekilirken gerçek bir klostrofobi krizi geçirdiğini ve o an ekrana yansıyan o nefes nefese kalma halinin tamamen gerçek bir panik atak olduğunu itiraf etti.
17- Film vizyona girdikten sonra dünya çapındaki onlarca kısa film festivalinde "En İyi Senaryo" ve "En İyi Kurgu" ödüllerini adeta silip süpürerek James W. Griffiths’i Hollywood stüdyolarının radarına sokmayı başardı.
18- Filmin müziklerindeki o ritmik, saat tıkırtısını andıran mekanik sesler; izleyiciye o çaylağın zamanının saniye saniye daraldığını ve o kutuyu açtığı an geri dönüşü olmayan bir zaman paradoksuna girdiğini hissettirmek için özel olarak tasarlandı.
19- Sahnede filmin o şoke edici finalindeki rafta dizili olan onlarca kibrit kutusunun her biri, o hücreye daha önce gelmiş, kendini çok zeki zannedip kaçmaya çalışırken o kırmızı kutunun içinde kapana kısılmış ve yaşlı mahkum tarafından rafa kaldırılmış eski "çaylak mahkumları" simgeleyen deha işi görsel birer mezarlıktır.
2026 (11. Kısa Film) Bir yanda yaşatılmaya çalışılan ama aslında bir yük haline gelen geçmiş, diğer yanda ise özgür kalmak isteyen bir ruhun o çaresiz çırpınışı. Bir kadının hayatının son 12 dakikası... Bugün film izlemeye vaktim olmadığından Raf'ta da günü…devamı2026 (11. Kısa Film)
Bir yanda yaşatılmaya çalışılan ama aslında bir yük haline gelen geçmiş, diğer yanda ise özgür kalmak isteyen bir ruhun o çaresiz çırpınışı.
Bir kadının hayatının son 12 dakikası...
Bugün film izlemeye vaktim olmadığından Raf'ta da günü boş geçmek istemediğimden dolayı kısa filme yöneldim. Nazan Kesal'ın yönetmeliğini yaptığı 2013 yapımı dram filmi Anadolu'da benzer senaryoların defalarca kez gerçekten yaşandığı acı bir olay.
Maalesef ki günümüzde hâlâ süren, değişmeyen birtakım şeyler var. Bunların başında da kendini kadından üstün gören kadını kendine (bunu demek istemiyorum ama) köle etmeye çalışan erkekler geliyor. Toplumumuzda özellikle Doğu taraflarında hâlâ yaygın olan aşiretlik, ağalık gibi sistemlerin de bu tarz olaylara kapı araladığı görüşündeyim. İnsanlara şiddet uygulayarak kendilerine hizmet etmek dışında onların herhangi bir hayatı olamayacağını düşünmek akıl işi değildir. Bu filmde de bu akıl işi olmayan olayların sonucunda en kaçınılmaz senaryoya şahit oluyoruz. Bebeğin ağlamasına dayanamayıp o sandalyeden inip onu da kendine bağlaması çok dokunaklıydı.
Film olarak 13 yıllık bir proje ve çekim olarak evet kalitesiz bir iş. Ancak sabit kamerayla çekilmiş bir odada bir kadının son 12 dakikası oldukça anlamlıydı, görüntü kalitesinden ödün verilse de. Mutlaka bir göz atın.
7.0/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Film, usta oyuncu Nazan Kesal'ın kamera arkasına geçip yönetmen koltuğuna oturduğu, sinema kariyerindeki ilk yönetmenlik ve senaristlik denemesidir.
2- Filmin sarsıcı senaryosu, Nazan Kesal'ın gazete kupürlerinde okuduğu ve Doğu Anadolu’da töre-aşiret baskısı yüzünden köşeye sıkışan gerçek bir kadının intihar davasından esinlenilerek kaleme alındı.
3- Film, 2013 yılında düzenlenen en prestijli festivallerden biri olan 50. Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde "En İyi Kısa Film" dalında yarışarak sinema eleştirmenlerinden tam not aldı.
4- Filmin o sarsıcı final sahnesindeki bebek, dışarıdan kiralanmış yabancı bir bebek ajansından değil; çekimleri ucuza getirmek ve sete o aile sıcaklığını/çiğliğini katmak için set ekibinden bir teknisyenin özbeöz öz yeğenidir.
5- Nazan Kesal, filmin o sabit kamera ve tek oda klostrofobisini kurarken, dünya sinemasının efsane yönetmenlerinden Haneke ve Abbas Kiyarüstemi'nin "seyirciyi odada bir suç ortağı gibi kilitleme" tarzından ilham aldığını belirtti.
6- Filmin bütçesi tamamen Nazan Kesal ve oyuncu eşi Ercan Kesal'ın kendi kişisel birikimlerinden, hiçbir devlet fonu ve sponsor desteği alınmadan tamamen bağımsız ve özgür bir sinema ruhuyla karşılandı.
7- Yapım, gerçek zamanlı kurgu tekniğiyle çekildi; yani filmdeki 12 dakika, karakterin odada geçirdiği gerçek 12 dakikaya birebir eşittir.
8- Filmde töre ve aşiret kıskacında çaresiz kalan o genç kadını canlandıran başrol oyuncusu, role hazırlanırken günlerce hiç kimseyle konuşmadı ve Anadolu'daki kadın sığınma evlerindeki gerçek kadınların mektuplarını okuyarak o çökmüş psikolojiyi yakaladı.
9- Çekimlerin yapıldığı o dar ve kasvetli oda seti için ekip, stüdyo kullanmak yerine Anadolu'da terk edilmiş gerçek bir köy evini kiraladı.
10- Sabit kamera kullanımı bir tembellik değil; yönetmen Nazan Kesal’ın seyirciye "Bu kadının hayatında hiçbir şey hareket etmiyor, her şey tek bir odada donup kalmış" hissini o görsel durağanlıkla kalıcı olarak geçirmek için seçtiği bilinçli bir sinema dilidir.
11- Sahnede arkada çalan ve televizyondan gelen o belli belirsiz tekinsiz sesler, kadının dış dünyadan tamamen koparıldığını ve o odanın içinde toplum tarafından nasıl yapayalnız ve sahipsiz bırakıldığını simgeler.
12- Filmin o soluk, mat ve çiğ renk paleti, kurgu aşamasında filmin dijital netliği bilerek eskitilerek ve kontrastı düşürülerek kasvetli bir belgesel havası verilmesi için tasarlandı.
13- Nazan Kesal, filmin vizyon gösterimlerinin ardından yaptığı söyleşilerde, bu ülkedeki kadın cinayetlerinin ve kadını köleleştiren o feodal aşiret zihniyetinin sinemada daha fazla çiğlikle sansürsüzce konuşulması gerektiğini defalarca haykırdı.
14- Filmdeki o salıncak ve tavandaki ip metaforu, kadının hayatı boyunca hem o aşiret bağlarına salıncak gibi bağımlı kalmasını hem de o bağların en sonunda onun ilmeği haline gelmesini anlatan çok ağır bir sinematografik ironidir.
15- Sette bebek oyuncunun o en kritik andaki ağlama sesini canlı yakalayabilmek için yönetmen, sahne çekilmeden hemen önce bebeğin emziğini sakladı ve o doğal, iç burkan çığlık sesleri tek seferde mikrofona kaydedildi.
16- Çekimlerin tamamı oyuncuların ve set ekibinin muazzam profesyonelliği sayesinde, o daracık odada hiçbir sahne tekrarına neredeyse gerek kalmadan sadece tek bir günde, 8 saatlik bir çalışma programıyla tamamlandı.
17- Filmin ses tasarımlarında hiçbir yapay efekt ve fon müziği kullanılmadı; odadaki tahta gıcırtıları, rüzgarın pencerelere vuruşu ve bebeğin hıçkırıkları gerilimi saf gerçekçilikle yukarı tırmandırdı.
18- Bu film, kazandığı başarıların ardından Nazan Kesal’a uluslararası sinema çevrelerinde kapılar açtı ve usta oyuncu sonraki yıllarda kadın haklarına odaklanan birçok sosyal sorumluluk sinema projesine jüri başkanı olarak davet edildi.
19- "Yıl olmuş 2026, maalesef ülkemizde bazı şeyler hâlâ değişmiyor" diyerek açtığım o sosyolojik parantez, filmin 13 yıl sonra bugün bile izlendiğinde tazeliğini ve o sarsıcı protesto gücünü neden kaybetmediğinin en büyük kanıtıdır.
20- Sahnede kadının o sandalyeden inip bebeği salıncakla kendine bağladığı o dehşet anı çekilirken, set arkasındaki tüm teknik ekip ve ışıkçılar o yoğun dramatik atmosferin ve vicdani yükün etkisiyle gözyaşlarını tutamamış ve çekim bittiğinde Nazan Kesal'ı dakikalarca sarılarak tebrik etmiştir.
2026 (90. Film) Ve bu filmle birlikte iki sene üst üste dalya yapmama 10 film kaldı. Geçen sene çıkış sürecinde oldukça ses getiren Dwayne Johnson ve Emily Blunt'ın başrolünde yer aldığı ancak en azından Raf uygulamasından yeteri kadar ilgiyi üzerine…devamı2026 (90. Film)
Ve bu filmle birlikte iki sene üst üste dalya yapmama 10 film kaldı. Geçen sene çıkış sürecinde oldukça ses getiren Dwayne Johnson ve Emily Blunt'ın başrolünde yer aldığı ancak en azından Raf uygulamasından yeteri kadar ilgiyi üzerine çekememiş "The Smashing Machine" filmiyle sizlerleyim. 90'lı yılların sonunda geçen film eski UFC şampiyonu Mark Kerr'in hayat hikayesini anlatıyor. Kerr'in mesleğinin yanı sıra sevgilisi Dawn ile olan ilişkisini, alkol ve ilaç bağımlılıkları ile mücadelesine şahit oluyoruz.
Uzun zamandır merak ettiğim bir filmdi. Film her ne kadar Dwayne Johnson’a bireysel olarak bir Oscar kazandırmasa da "En İyi Makyaj ve Saç Tasarımı" dalında ödülün sahibi oldu. Gerçekten de Johnson’ın Mark Kerr'e benzemesi için büyük ve başarılı bir çaba sarf edilmiş. Oyuncu seçimi noktasında da nam-ı diğer "The Rock" başarılı bir tercih olmuş. Emily Blunt'ın 90'lara özgü bir tarzla göz kamaştırdığını söylemesem olmaz. Ayrıca filmde başta Dünya Ağır Siklet Boks Şampiyonu Usyk olmak üzere birçok tanıdık dövüşçü de vardı. Dövüş sporlarını takip eden biri olarak beğendiğim bir detaydı.
Gelelim filmin biraz daha içerik kısmına. İzleyici sanırsam Mark (Dwayne Johnson) mı yoksa Dawn (Emily Blunt) mı haklı diye ikiye ayrılmış. Bana sorarsanız kesinlikle Dawn haklı. Evet Mark rehabilitasyon sürecini yeni yeni atlatırken arkadaşları ile çıkıp alkol alması vs. hatalı bir davranış hele ki bunu Mark'ın gözüne soka soka yapması itibariyle hatalı. Ancak Mark bana kalırsa Dawn'a hiçbir zaman insan gibi davranmadı. Üstüne üstlük Dawn'a "bana adam gibi davran" demesi kendisinin tavırlarını izleyince komik kaçtı. Yine aynı şekilde "tek önemsediğin şey kendinsin" gibi bir ifadesi var. Dawn Japonya'ya uçarken, diyetine uygun yemek yaparken, senin yanında olmak isterken gerçekten kendini mi düşünüyordu Mark? Ayrıca madem önemsemiyor o zaman o vazoyu ne yapıştırdı, kim için yaptı? Çocuk konusu var daha aralarında geçen bir de yani say say bitmez Dawn kesinlikle haklı ki kendisine kızdığım nokta ayrılsana şu adamdan. Elini sallasa ellisi diyebileceğimiz bir kadının Mark gibi bir insan ile birlikte olması çok acı.
Filmi bu kısma kadar dram ve psikolojik açıdan ele aldım. Önceliği o kısma verme sebebim film bir dövüş filminden ziyade dram filmi. Biraz da sportif kısmı hakkında konuşmam gerekirse birçok gerçek dövüşçünün de sahnesi olmasına rağmen ben dövüş adı altında çekilen sahneleri hiç beğenmedim. Nasıl adamlar 2002 yılında Yüzüklerin Efendisini yapmış diyerekten ağzımız açık izliyorsak yıl 2025'te yapılan bir filmin dövüş sahneleri de bu kalitede olmamalıydı. Filmin ikinci yarısındaki bir bölümde olmasa filmde antrenman sahnesi bile yok. Neyse ki ikinci yarıda sportif tarafa da biraz yüklenmek akla gelmiş (!) Ancak kareografiler vs. şahsen hiç beğenmedim. Ayrıca Dawn & Mark gerçek hayatta evlenmişler. Çocukları olduktan bir yıl sonra da boşanmışlar. Bu denli iki ayrı karakterin her şey rağmen neden evlendiklerini anlamak güç. Bu da akıllarda Dawn'ın çıkarı neydi sorusunu bırakıyor. Bir aşk ilişkisi olmadığı filmi izleyen herkesin görebileceği bir şey. Film doğruları anlatıyor olacak ki filmin sonunda Kerr'in kendisini de görüyoruz. Yanlış yansıtılan bir nokta olsa el atardı diye düşünüyorum.
Uzun zamandır bu denli detaylı bir analiz ile gelmemiştim. Dwayne Johnson & Emily Blunt farklı bir ikili olmuşlar. Onların hatrına izlenilir mi derseniz elbette izlenilir. Ancak beklentiye girmeden izlemeniz gerektiği konusunda sizi uyarmalıyım. Belli mi olur bu gönderi filmi izlemeyi düşünenlere ön ayak olur. Şimdiden izleyeceklere iyi seyirler.
6.5/10
Film Hakkında İlginç Detaylar (Spoiler Uyarısı)
1- Dwayne Johnson, filmdeki Oscar getirdiğini belirttiğim Mark Kerr dönüşümü için her çekim günü tam 4 saat boyunca makyaj koltuğunda oturdu ve yüzüne, çenesine, burnuna o gerçekçi kırık-çökük hatları verebilmek için Hollywood'un en pahalı silikon protez maske teknikleri uygulandı.
2- Dwayne Johnson, kariyerinin bu en ciddi dram ve dövüş rolüne hazırlanırken çekimlerin hemen başında, ringdeki bir sert dövüş provası sırasında talihsiz bir şekilde dirseğini çok ağır yaraladı ve diz yırtılması yaşadı. Oyuncu çekimleri iptal etmek yerine dirseğindeki devasa şişlikle ve ağır ağrı kesicilerle sete çıkmaya devam etti.
3- Filmde efsane Ukraynalı dövüşçü Igor Vovchanchyn’i canlandıran Usyk, Dwayne Johnson ile karşılıklı oynadığı o ring sahnelerinde yumruklarının ayarını kaçırmamak için set arkasında aynalar karşısında günlerce gölge boksu yaptı.
4- Emily Blunt (Dawn Staplins), rolüne hazırlanabilmek için gerçek hayatta Mark Kerr'in eski eşi olan Dawn ile gizlice bir araya geldi ve onun o 90'lardaki bağımlılık sancıları çeken bir sporcunun yanında yaşadığı o ağır psikolojik şiddeti, o vazonun kırılma anındaki gerçek duyguları bizzat kendi ağzından dinleyerek senaryoya aktardı.
5- Filmin yönetmen koltuğundaki isim, daha önce Uncut Gems ve Good Time gibi insanı stresten bitiren o klostrofobik dram filmleriyle tanınan Benny Safdie'dir. Safdie, bu filmi çekerken Dwayne Johnson'a "Senden o 'The Rock' gülüşünü ve sempatikliğini tamamen silmeni istiyorum, bana ringde ve evde acı çeken çiğ bir adam lazım" diyerek onun o alışılagelmiş aksiyon imajını tamamen yıktı.
6- Filmin adı olan "The Smashing Machine" (Parçalama Makinesi), Mark Kerr'in 90'ların sonunda ve 2000'lerin başında UFC ve Pride şampiyonlukları sırasında rakiplerini acımasızca yere serdiği için dövüş dünyası ve hayranları tarafından ona takılan gerçek resmi lakabıdır.
7- Ring sahnelerinin gerçeğe yakın durması için stüdyo, 90'lardaki gerçek UFC hakemlerini ve yerel kafes dövüşçülerini figüran olarak sete davet etti; ancak yönetmenin dramatik anlatıya fazla odaklanması o sportif dövüş estetiğinin zayıf kalmasına neden oldu.
8- Dwayne Johnson ve Emily Blunt, bu filmden önce Disney'in büyük bütçeli aile-macera filmi Jungle Cruise'da birlikte başrol oynamışlardı. Oradaki o neşeli ve komik ikili kimyasından sonra bu filmde bu kadar ağır, karanlık ve toksik bir evlilik dramında karşı karşıya gelmeleri Hollywood kulislerinde yılın en şaşırtıcı oyuncu paslaşması olarak yorumlandı.
9- Filmde Mark Kerr’in ilaç ve ağrı kesici bağımlılığı sahnelerinde kullanılan o sahte tıbbi malzemeler ve haplar için sette gerçek bağımlılık danışmanları hekimler yer aldı; Johnson'ın o kriz anlarındaki vücut titremeleri ve göz kaymaları tamamen o tıbbi danışmanların direktifleriyle taklit edildi.
10- Emily Blunt, filmdeki o 90'ların meşhur saç stillerini ve parıltılı, kabarık ceket tarzlarını tam yansıtabilmek için kostüm ekibine bizzat kendi gençlik yıllarındaki eski aile albümlerinden fotoğraflar getirdi ve Dawn karakterinin kıyafetlerini o nostaljik çizgiye çektirdi.
11- Filmin yapımcılığını üstlenen bağımsız sinema devi A24 stüdyosu, kariyeri boyunca hep milyar dolarlık ana akım Hollywood aksiyonlarında oynayan Dwayne Johnson'ın hayatında ilk kez bu kadar düşük bütçeli, tamamen sanata ve drama odaklı bağımsız bir projede yer almasını sağlayan ana güç oldu.
12- "Dawn kesinlikle haklı, Mark ona hiçbir zaman insan gibi davranmadı" dediğim o ağır psikolojik tartışma sahnelerinin çekimleri sırasında, Benny Safdie oyuncuların o çiğ gerilimi yakalaması için kameraları oda kapılarının arkasına sakladı ve ikilinin uzun süre kesintisiz didişmesine izin verdi.
13- Filmde Mark Kerr’in en yakın dostu ve antrenörü olan, aynı zamanda dövüş dünyasının efsane ismi Mark Coleman’ı canlandıran aktör Ryan Bader, gerçek hayatta da eski bir ağır siklet Bellator şampiyonudur; yani filmdeki o sportif kadronun neredeyse tamamı gerçek dövüşçülerden kurulmuştur.
14- Mark Kerr'in gerçek hayatta alkol ve uyuşturucu batağına düşmesinin en büyük nedeni, o dönem dövüşlerde aldığı ağır darbelerin yarattığı kronik beyin hasarlarını ve dayanılmaz fiziksel acıları dindirebilmek için doktorların ona kontrolsüzce yazdığı o ağır reçeteli narkotik ağrı kesicilerdir.
15- Filmin o dövüş sahnelerindeki ışıklandırmalar ve ring atmosferi, 90'ların sonundaki o eski, dumanlı, yer altı boks salonlarının o çiğ ve mat havasını birebir taklit etmek için özel eski model lenslerle ve sarı floresan ışıklarla aydınlatıldı.
16- Gerçek Mark Kerr, çekimler boyunca sık sık stüdyoyu ve set karavanında Dwayne Johnson’ı ziyaret etti. Johnson, onun karşısında onun o en sefil, en zayıf ve Dawn'a karşı nankörlük ettiği o karanlık evreleri oynarken utandığını; ancak Kerr'in onun omzuna dokunup "Doğruları oyna, neysem onu göster" diyerek ona cesaret verdiğini itiraf etti.
17- Film vizyona girmeden önce Raf gibi sinema uygulamalarında ve ana akım mecralarda Dwayne Johnson'ın hep alıştığımız o "vurdulu kırdılı dev bütçeli aksiyon" filmlerinden biri gibi pazarlandığı için filmin saf bir dram olduğunu gören seyirciler sinemadan çıktıktan sonra büyük bir ters köşe şoku yaşadılar.
18- Filmin müziklerini, o Safdie kardeşlerin filmlerindeki o paranoit ve insanı boğan elektronik tınılarıyla tanınan ünlü müzisyen Daniel Lopatin yaptı. Müziklerin o ağır, melankolik dramatik yapısı senin de dediğin gibi filmin sportif yanını tamamen gölgede bıraktı.
19- Sahnede filmin sonunda gördüğümüz o gerçek Mark Kerr'in yaşlılık görüntüleri çekilirken, Kerr kameranın arkasına geçip Dwayne Johnson’a sarılmış ve "Kendi hayatımın bu kadar dürüstçe, hatalarımla ve Dawn’a çektirdiğim acılarla perdede devleştiğini görmek hayatımdaki en büyük kefarettir" diyerek gözyaşı dökmüştür.
20- Dwayne Johnson Mark Kerr rolünü aldığında ve Safdie ile anlaştığında, Dawn rolü için Emily Blunt’ı bizzat kendisi aramış ve "Kariyerimin en ciddi filminde yanımda sadece sen olmalısın" diyerek onu ikna etmiştir.
21- Emily Blunt, Mark ile olan o ev içindeki kavga ve çaresizlik sahnelerinde, gerçek Dawn’ın o dönem hissettiği o "kapana kısılmışlık" duygusunu yansıtabilmek için birçok repliği senaryoya bağlı kalmadan anlık doğaçlamalarla geliştirmiştir.