Az önce şu yazıyı okudum ne kadar doğru Bir insana tereddüt etmeden, şüphe duymadan inanabilmek ne lütuf. "Seviyorum" dedi, seviyordur. "Uyuyacağım" dedi, uyuyacaktır. "Mutluyum" dedi, mutludur.
Sevebilir miydi insan? Hiç dokunmadan, bir kez görülmeden, Hissedebilir miydi ki sevgiyi, hiç bilmeden? Yaşamadığı bir duyguyu anlamadan... Sevebilir miydi insan? Sesini, dokunuşunu, kokusunu bilmeden Gerçek sevgiyi görmeden Ama yaşama tutardı bilmeden Sever miydi insan söylesene? Her zerresini bilip hiçbiriyle…devamıSevebilir miydi insan?
Hiç dokunmadan, bir kez görülmeden,
Hissedebilir miydi ki sevgiyi, hiç bilmeden?
Yaşamadığı bir duyguyu anlamadan...
Sevebilir miydi insan?
Sesini, dokunuşunu, kokusunu bilmeden
Gerçek sevgiyi görmeden
Ama yaşama tutardı bilmeden
Sever miydi insan söylesene?
Her zerresini bilip hiçbiriyle yüzleşmeden gitmeyi Söylesene bana inancının ne olduğunu bilmeyen birinin dilinden bir lütuf beklenir miydi?
Söyleme artık lütuf bile beklemem dilinden sevdiğini bilsem de...
Bu diyardan gitsem de.
Bağlanmak hem delirtir hem dinginleştirir. Tıpkı her şey gibi burada da doz hayati bir öneme sahip. Dozu her kaçırdığında yalnızlığın içine biraz daha gömülürsün. Belki de her şeyi daha sade yaşamak için zamana bırakmak gerekir. Ancak unutmamalı ki bazen zaman…devamıBağlanmak hem delirtir hem dinginleştirir.
Tıpkı her şey gibi burada da doz hayati bir öneme sahip.
Dozu her kaçırdığında yalnızlığın içine biraz daha gömülürsün.
Belki de her şeyi daha sade yaşamak için zamana bırakmak gerekir.
Ancak unutmamalı ki bazen zaman da seni bırakır.
Burada kontrol senin elinde değildir hiçbir şeyi ayarlayamazsın.
İnsanlara karşı bir şeyler hissetmek de tıpkı böyledir
Bırakırsan yanar gidersin bağlanırsan bilinmezliğe düşersin.
İşte bu yüzden tam da şu anda ben sadece hissedemiyorum.
Bizi ayakta tutan asıl güç ne ya da bu güç içimizde mi saklı? Aslında bilmiyorum; o güç belki de hiç olmamıştı ya da nasıl oluştuğunu bilemiyorum. Ama şuna inanıyorum ki herkes, kendi içindeki güç kadar var. Bu gücü dış dünyayla…devamıBizi ayakta tutan asıl güç ne ya da bu güç içimizde mi saklı?
Aslında bilmiyorum; o güç belki de hiç olmamıştı ya da nasıl oluştuğunu bilemiyorum. Ama şuna inanıyorum ki herkes, kendi içindeki güç kadar var. Bu gücü dış dünyayla besleyip büyütmemiz gerekiyor. Fakat çoğu zaman bunu nasıl yapacağımızı bilmiyoruz ve yolumuzu kaybediyoruz. Sonunda ise psikolojimiz altüst oluyor. Bence asıl soru şu: Gücümüzün ilerlemesinin kaynağı ne? Onu ayakta tutan, besleyen şey tam olarak ne?
Spoiler içeriyor
Dikkat etmiş miydiniz bilmiyorum ama WALL·E’nin yaklaşık ilk 20 dakikasında diyalog yok. Buna rağmen izleyiciyi sıkmadan kendini izlettirebiliyor; bunu başarabilen animasyon sayısı gerçekten çok az. İçeriğine gelecek olursak, duygularımın en çok etkilendiği nokta; sevginin insanın ruhunu değiştirebilmesi ve bunun karşılıksız…devamıDikkat etmiş miydiniz bilmiyorum ama WALL·E’nin yaklaşık ilk 20 dakikasında diyalog yok.
Buna rağmen izleyiciyi sıkmadan kendini izlettirebiliyor; bunu başarabilen animasyon sayısı gerçekten çok az.
İçeriğine gelecek olursak, duygularımın en çok etkilendiği nokta; sevginin insanın ruhunu değiştirebilmesi ve bunun karşılıksız da olsa devam edebilmesi. Ne olursa olsun terk edilmeyeceğini bilmek, insanın gerçekten sevildiğini hissetmesini sağlıyor.
Aynı zamanda WALL·E, günümüze de bir ayna tutuyor. Ekran bağımlılığının insanları birbirinden nasıl uzaklaştırdığını, hayatı nasıl monotonlaştırdığını çok net bir şekilde gösteriyor. Bununla birlikte gerçek sevginin ne olduğunu neredeyse unutur hale geldiğimizi fark ettiriyor.
Kurak ve umutsuz görünen bir dünyada bile yaşamın yeşerebileceğini, umudun var olduğunu ve gerçek sevginin ne anlama geldiğini anlatması açısından WALL·E, bence en güzel örneklerden biri olarak kabul edilebilir.
Çok tatlış bir sahne bıraktım: 1.10.40
"Yapılan gerçek bir iyilik her zaman yenisini doğurur." Bir de şu an çok tatlı 1.23 47 Çocuktan al haberi dedikleri bu olsa gerek çocukları dinlemek gerekli ve önemsemeliyiz çünkü bazen bazı şeyleri çocuklardan öğreniyoruz. Çocuklar olsun ,yetişkinler olsun paylaşmayı öğrenmeliyiz…devamı"Yapılan gerçek bir iyilik her zaman yenisini doğurur."
Bir de şu an çok tatlı 1.23 47
Çocuktan al haberi dedikleri bu olsa gerek çocukları dinlemek gerekli ve önemsemeliyiz çünkü bazen bazı şeyleri çocuklardan öğreniyoruz.
Çocuklar olsun ,yetişkinler olsun paylaşmayı öğrenmeliyiz özellikle günümüzde bunun eksikliğini çok çektiğimiz şu zamanlarda paylaşım yapmayı çok güzel bir şekilde anlatmış.
Şu dünyada herşey çıkar için değil sevgi için olması gerektiğini aşılıyor.