"nereden anlatmaya başlayayım jülide? kelimelerin kifayet etmeyeceğini bile bile söze girmek kadar elem verici ne olabilir? insan, sonu kötü biten bir hikâyeyi anlatmaya nereden başlayacağını bilemiyor, sen söylemiştin. şimdi ben de aynı durumdayım. içimdeki hararetli sıkıntıyı giderecek serin sözler peşindeyim.…devamı"nereden anlatmaya başlayayım jülide? kelimelerin kifayet etmeyeceğini bile bile söze girmek kadar elem verici ne olabilir? insan, sonu kötü biten bir hikâyeyi anlatmaya nereden başlayacağını bilemiyor, sen söylemiştin. şimdi ben de aynı durumdayım. içimdeki hararetli sıkıntıyı giderecek serin sözler peşindeyim. hangi kelimeden medet umduysam, bir jilet gibi boğazımı, dilimi paramparça etti. ne söylesem bir yanıyla yarım kalacak, biliyorum. kendini anlatabilmek diye bir hurafe var, işimize geldiği için körü körüne inanıyoruz. bu dünyada kim, kime kendini anlatabilmiş ki?"
'insan, nefes aldığı sürece sürekli yanlışlar yapar. tanımadan yanlış kişileri hayatına alır, tanıdığını sandığı kişiyi de aslında hiç tanımadığını anlar. yapmayacağı hataları yapar, istemediği şeyleri yapmak zorunda kalır. her şeyi fazlasıyla yapmak ister ama yaptığı hatadan başka bir şey değildir.'
'kendimi iyi hissetmiyorum Bilge. beni bir daha görmek isteyeceğini sanmıyorum. kendimi suçlu hissediyorum. doğduğum günden başlayan bir suç dizisi içindeyim. seni görmek istemiyorum, seni görmek istemiyorum. aynı olayları bir daha yaşayacak gücüm kalmadı.'
Bir kitabın 'çocuk kitabı' olması size bir seyler katmayan, birkaç hayal ürününden ibaret olması anlamına mı gelir? Kimine göre öyledir belkide, lakin benim nezdimde bir çocuk kitabı dahi olsa hayatımda bir şeylerin farkında olmamı sağlayan eserlerin yeri hep farklı olmuştur.…devamıBir kitabın 'çocuk kitabı' olması size bir seyler katmayan, birkaç hayal ürününden ibaret olması anlamına mı gelir? Kimine göre öyledir belkide, lakin benim nezdimde bir çocuk kitabı dahi olsa hayatımda bir şeylerin farkında olmamı sağlayan eserlerin yeri hep farklı olmuştur.
Eser bana, çocukluk döneminin yetişkinlik dönemine kıyasla cidden sayılı zamanlarda yasanabildigini hatırlattı. Bir düşünelim, biz ne ara büyüdükte çocuk olmaktan vazgeçtik? Başka bir deyişle çocukluktan vazgeçen biz miydik yoksa zamanın bize getirdikleri mi?
İnsanın büyüdükçe nasıl kendini unuttuğunu, kendini hayatın akışına kaptırırken yaşamayı unutusunun en güzel anlatılışıdır belkide bu kitap. Verilmek istenen mesaj bu mudur bilemem lakin okuduğunuzda size bir şeyler katacağı kaçınılmazdır.
Sağlıcakla Kalın.