(@) - Raf

Ne kadar güzel ya. Eddie Redmayne ve Felicity Jones izlemek, masal dinleyip huzurluca uyumak gibi bir şeydi diyebilirim. Daha önce ikisini Her Şeyin Teorisi adlı Stephen Hawking biyografisinde izlemiştik. İkisinin de enerjisi, duygusallığı birbirine o kadar uyumlu ki rollerine büyülenmiş…devamıNe kadar güzel ya. Eddie Redmayne ve Felicity Jones izlemek, masal dinleyip huzurluca uyumak gibi bir şeydi diyebilirim. Daha önce ikisini Her Şeyin Teorisi adlı Stephen Hawking biyografisinde izlemiştik. İkisinin de enerjisi, duygusallığı birbirine o kadar uyumlu ki rollerine büyülenmiş gözlerle bakıyorsunuz. Rol arkadaşı olmak onlar için nasıl bir duygu açıkçası merakım söz konusu. Çünkü aralarındaki bağı hem "Her Şeyin Teorisi" hem de "Balon Pilotları" filmlerinde pek güzel görebiliyoruz. Nitekim Profesyonelliklerine de hayran kalmamak elde değil. iki oyuncuyu hak ettiği şekilde övdükten sonra bir balon uçuşunu bu kadar nahif ve akıcı bir şekilde izleten filmden bahsetmek istiyorum. Meteorolog James Glaisher'ın hayatından bir kesitin maceralı sunumu da diyebiliriz aslında. Balonun uçuş sahnelerini beğendim. Uzaya doğru yükseliyormuş havası veriyordu. Kaldı ki Glaisher, uzay yolculuğunun kıyısından dönen birisi; balon 35 fite kadar yükseliyordu yanlış hatırlamıyorsam. Bu yükseliş sırasında çiftin ikisinin de cesaretine yer verilmesi çok hoşuma gitti. Ortada bir başarı var ve bu hem kadının hem de erkeğin birlikte hareket edip, her ikisinin de parmaklarının olmasından doğuyor. Bu noktada yine beğenimi kazandı bu yapım. Her şeyden de öte hedeflerini başaran insanlar övgüyü hak ediyorlar. Üstelik bu hedefler, insanlığa bir yatırım, geleceğe yöneliş ve topluma hizmet barındırıyorsa çok daha içten oluyorlar. Balon havada yükselirken aklıma M. Kemal Atatürk'ün "İstikbal Göklerdedir." sözü geldi. Ne kadar güzel, ne kadar gelecek dolu bir cümle bu... Hedeflerimiz yolunda yılmadan, yıkılmadan ilerleriz umarım; başarılar ve mutluluklar güzel insanların olsun. Atandım ve atandığım yerde, görevime başlamışken ailemle izlediğim ilk film "Balon Pilotları" oldu. Hedefimi gerçekleştirip bir öğretmen olarak topluma hizmet verdiğim için çok mutluyum. 💚 Hepimizin balonları engellere karşın yükseklere çıkar ve gökyüzünde bir huzur tablosu oluşturur umarım. İyi geceler diliyorum 🌿

wolverineh 1 year ago

Selamlar. Intro müziği (jenerik, giriş, theme) güzel olan dizileri yazmak istiyorum buraya. Aslında şöyle inanmışımdır, giriş müziği kaliteli olan dizilerin genellikle kendileri ve hikâyesi de hoş oluyor. Bunlar; 1- Game Of Thrones 2- True Dedective (ilk sezonun) 3- True Blood…devamı

wolverineh 1 year ago

Them

Little Marvin

18 Gönderi

Dizi dediğin budur. Korku dizisi nasıl yapılır? Sektördekilere resmen bir cevap vermiş Them. Bir başka güzellik olan Haunting Off Hill House sonrası böyle kaliteli bir dizi bulduğum için mutluyum. Piyasada o kadar saçma sapan popüler dizi var ki şöyle gerçekten…devamı

wolverineh 1 year ago

Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş

José Saramago

31 Gönderi

Yaklaşık 4-5 sene oluyor. Pandemi döneminde Körlük okumuştum. Ne övgüler yağdıracabileceğim ne de amansızca yerebileceğim bir kitaptı diyebilirim. Fazla okunup fazlaca beğenilmesini biliyoruz olsa gerek lakin ben o gruptan değilim. Ve düşünüyorum ki elbette beğenmeyen, herkesin beğenisinin aksine farklı yorumlar…devamıYaklaşık 4-5 sene oluyor. Pandemi döneminde Körlük okumuştum. Ne övgüler yağdıracabileceğim ne de amansızca yerebileceğim bir kitaptı diyebilirim. Fazla okunup fazlaca beğenilmesini biliyoruz olsa gerek lakin ben o gruptan değilim. Ve düşünüyorum ki elbette beğenmeyen, herkesin beğenisinin aksine farklı yorumlar yapan okurlar da olmuştur. Herkesin Kör olması ile başlayan bir distopya değil de Ölümün bir şekilde insanlardan elini eteğini çekmesiyle giriş yapılıyor kitaba. Diğer okurlar nasıldı bilmiyorum fakat ben Saramago'nun Ölüm, Din ve Siyaset konuları üzerine uzun mu uzun, bıkmadan usanmadan eleştiri yapacağını tahmin etmemiştim. Yazarın görüşünü, "Körlük" ile birlikte tanımıştım elbette ama en azından o roman gibi de içerisinde yer yer hareketlenme, karakterlerden daha fazla diyalog ve en önemlisi de "Karakter" beklerdim. Sanıyorum bu konuda birçok kişiyi hayâl kırıklığına uğratmıştır kitap. Böylesine herkesin ilgisini çekebilecek bir konu ile akıcı olmayan ve sıkıcı bir anlatım hiç yan yana gelememiş. Roman okuyorsak kurgunun gezip dolaştığı mekânları hissetmemiz gerekir. Saramago'nun ironik bir dille ölüm hakkındaki siyasî ve dinî eleştirilerini okumaktan başka bir şey yaptığımızı düşünmüyorum. Hasılı kitabı biraz vakit kaybı olarak görmüyor değilim. Dedim değil mi yukarıda? Evet böyle de düşünüyorum. Vaktimi aldığını, yoğun günlerimde okumaya ayırabildiğim o güzel anların kitaba ettiğim sitemlerle dolu olduğunu inkâr edemem. Hâl böyle devam ederken bir yarım saat kadar öncesinde son 20-30 sayfayı okuyorken daha farklı hissetmeye başladım. Bunun sebebinin sayfalarda gezinen romantik ve hafif buruk hava olduğunu kim söyleyebilirdi ki? Özellikle bu kitabı beğenmeyen ben... Evet beğenmedim, yine söylüyorum. Ancak bir giz varmış bu kitapta ve Saramago onu sona saklamış. Genel olarak okuması en sürükleyici yer de son kısımlardı diyebilirim. Saramago'nun ölümü son derece materyalist bir kafayla betimlediğini de unutmamak gerek. Böyle bir basitlik atfetmek, bana göre saçma bir durum. Bahsettiğim son kısımları beğenmiş olmam, eserden bir mana çıkarabildiğim manasına da gelmiyor. Öyle ki savsak, ne anlattığı tam olarak belli olmayan, oradan buradan, eleştirel bir yazı olarak görüyorum. Hatta biraz daha anlatmak istersem makale okuyormuş yahut bir dergi okuyormuş havasına giriyorsunuz bazen. An geliyor ki, Saramago okuyucunun sıkılmış olduğunu anlayarak kurnazca cümleler sıkıştırıyor anlattıklarının arasına. Modernizmin hayatımıza yerleşmesi ile birlikte pek çok değişiklikler oldu ve bundan tüm sanat dalları da etkilendi. Bu etkilenişi eserlerine yansıttı. Ancak bu modern edebiyatın bazı eserlerinin çok güzel bazılarınınsa gereksiz yoğun, bir yere varılamayan, safsatadan ibaret olduğunu/olabileceğini düşünüyorum. Bu kitabı bir arkadaşıma veya değer verdiğim birisine önerir miyim? Hayır.

wolverineh 1 year ago

Prometheus

Ridley Scott

50 Gönderi

Şu seri böyle mükemmel yönetmenlerin elinde olsun 100 film çekilse yine izlemekten bıkmam. Sen mükemmel bir serisin Alien. Dünyaya böyle mükemmel bir film serisi bıraktığın için teşekkürler Ridley Scott; 79'da ilk Alien filmini çekiyor ardından başka yönetmenlerden heyecanlı birkaç devam…devamı

wolverineh 1 year ago

Han Solo: Bir Star Wars Hikayesi

Ron Howard

10 Gönderi

Nasıl da özlemişim şu evreni! Çıktığı yıldan bu yana hep izlemek istediğim ama bir türlü o vakti bulamadığım bir filmdi. Sonunda Han Solo'nun macerasına tanık olabildiğim için mutluyum. Han Solo'yu canlandıran aktör bence çok başarılıydı. Star Wars denilince akla gelen…devamı

wolverineh 1 year ago

Fahrenheit 451

Ray Bradbury

192 Gönderi

Önce usta yazar Bradbury'nin şiir gibi yazdıklarını okudum ardından ön söz ve sunuş kısımlarını okuyarak bu elimdeki kırmızı kapaklı kitaba büyük bir hayranlıkla baktım. Bakarken Ray Bradbury'i UCLA denilen kütüphanede masasının başında henüz ismi Fahrenheit 451 olmayan kitabı yazarken gördüm,…devamıÖnce usta yazar Bradbury'nin şiir gibi yazdıklarını okudum ardından ön söz ve sunuş kısımlarını okuyarak bu elimdeki kırmızı kapaklı kitaba büyük bir hayranlıkla baktım. Bakarken Ray Bradbury'i UCLA denilen kütüphanede masasının başında henüz ismi Fahrenheit 451 olmayan kitabı yazarken gördüm, onun kaleme aldıkları bir nehir yatağında gibi sürükledikler beni... Tıpkı "Sunuş" bölümünde Neil Geiman'ın bahsettiği gibi kendimi E-kitap'lar gerçekler mi yoksa değiller mi? tartışmasının ortasında buldum. Bradbury geldi aklıma... Ve gururla: "İyi ki kitaplar var! Ve ben onların kapaklarını aralayarak sayfalara dokunuyorum, gördüğüm kelimelerin dudaklarımdan dökülmesinin hazzını yaşıyorum!" dedim... Hayatımızda bazı anlar büyük yer tutar. Belki bir çekirdek yemişi kadar küçükler.. Ama etkisi ne kadar büyük, ne kadar kapsayıcı! Clarissa belki toplasak 20 sayfa yoktur bu kitapta; ama düşünelim Guy Montag'i ve onun gibi bulunduğu gösterişli çöplüğün kokusunu alan onlarca, yüzlerce insanı... Bir film misali... Clarissa parlayan ekranda pek fazla yer tutmaz ama karanlık ve girdaplara bir güneş gibi doğar. Öyle ki bir kitaptır Clarissa; sayfaları çevrildikçe bir ışık huzmesi dağıtır etrafa... Şiir gibi dizeleri vardır, okuyanın benliğini sarsan. Guy Montag, Clarissa ile karşılaşmıştı ama herkesin de bir Clarissa'sı neden olmasın? Montag ve gördükleri öyle bir betimlemeye tabii tutulmuş ki sanki uçsuz bucaksız bir şiir tarlası içinde yürüyor gibiyiz. Ellerimiz yemyeşil kelimelere değiyor ve ilkin diken diken oluyor tüylerimiz, sonrasında tatlı bir hoşnutluk yayılıyor. Rüzgarın narin esintisini ensemizde hissediyoruz; bir yerden bir yere savrulmayacağımızı fısıldıyor bizlere. İşte tüm bunlar Montag'in dünyası aslında. Montag'in özüne dönüşü... İnsanların dört duvar arasında birbirinden kilometrelerce uzaklaştığı, kitapların tehlike taşıyan korkunç bir silahmışçasına öylece yakıldığı dünya artık eskide kalmıştır... Televizyonlar bir oturma odasının tüm duvarlarında vücut bulmuş; neon ışıkların dans ettiği, insana sorgulama imkânı vermeyen görüntü haline gelmişler bu distopik eserde. Kitabın soğuk savaşın, sert rüzgarının estiği 1950'lerde kaleme alınmış olduğunu düşünürsek ve televizyon, televizyon.... daha o yıllarda büyük bir tehlike olarak görülmüş resmen. Ray Bradbury'e bu kitabı ile birlikte büyük bir saygı duyuyorum. Burada yer vereyim, sonda bulunan ön söz; çok güzeldi. Çeşitli gotik film ve kitaplardan bildiğimiz Neil Gaiman da oldukça samimi bir sunuş yazmış kitaba. Okumaktan fazlasıyla keyif aldığım bir eser oldu...

wolverineh 1 year ago

Tatlı Rüyalar

Alper Canıgüz

16 Gönderi

📚İlk defa Alper Canıgüz okudum. Yazdığı ilk eser de "Tatlı Rüyalar"mış zaten. Kendisinin TRT2'de kısa bir konuşmasına denk gelmiştim. Güzel bir Türkçesi vardı, İstanbul Türkçesi konuşuyordu ve bizzat bu romanını anlatıyordu... 💬Kitabın konusunun ilgi çekiciliğine diyecek söz bulamıyorum. Rüya ve…devamı📚İlk defa Alper Canıgüz okudum. Yazdığı ilk eser de "Tatlı Rüyalar"mış zaten. Kendisinin TRT2'de kısa bir konuşmasına denk gelmiştim. Güzel bir Türkçesi vardı, İstanbul Türkçesi konuşuyordu ve bizzat bu romanını anlatıyordu... 💬Kitabın konusunun ilgi çekiciliğine diyecek söz bulamıyorum. Rüya ve gerçeklik arasındaki o gizemli çizgiyi konu edinmiş birçok eser insanda merak uyandırıyor. Nitekim "Tatlı Rüyalar" da sınırı belirsiz bir çizgide bizi dolaştırıp duruyor. 1997'de seyirci ile buluşmuş "Abre Los Ojos", Türkçesi Aç Gözünü filmi ile konularını benzer buldum. Elbette işleniş olarak apayrı konumdalar fakat rüyada dolanmak, bunun farkına varmak veya varmamak; çıkılan giz dolu gezintilerde bir çözüm arayışına girmek... En azından gözlerim Tatlı Rüyalar'ın sayfalarında geziniyorken aklıma bu film geliverdi diyebilirim. 💤Bu kitabın işleniş mekanizmasını ayırt edebilmek zor değil; bir kısma kadar okuyunca anlaşılıyor ki Alper Canıgüz, absürd durumları, şaşkınlığa yer verdirtmek istemezcesine normal bir şekilde betimlemiş. Örneğin düşününce imkanı olmayan, kişinin düzenli rüyalar görüp bu rüyalarda ayrı bir yaşam sürmesi gibi bir vaka, kitap da son derece doğal bir şekilde ele alınmış adeta. Tabii bu gidişatı süslemek için de mizah unsuru devreye girmiş. Profesör Olcayto Fişek'in yüksek lisans öğrencileri ile sınıftaki tartışmaları eserin dalgavari, mizahi ve ironik kimliğini gösteriyordu. 📒Ancak bu kısmı düşününce eleştirmeden durmak mümkün değil. Sınıftaki yüksek lisans öğrencilerinin hepsi de cahil ve küfürbazlar mı ki ha bire birbirlerine sataşıp hakaret ediyorlar? Üstelik bunlar Profesörün karşısında oluyor? Kitabın Asbürd'lüğünü düşünecek olursak eleştirim biraz manasız kalıyor gibi ama benim nezdimde gerçeklik baskın geldi ve bu kısımları biraz zorlama buldum. ❗Bazı kısımlarda gereksiz küfür ve cinsel ögeler bulunuyordu. Kitabın özgünlüğünü bozacak, sonradan ekleme yapay unsur gibi durmuşlar. 👓Okuması keyifli bir kitap mıydı? Evet. Bölümler uzun tutulmamış ve dili de sadeydi. Ancak edebi açıdan değerlendirince kitabın bir yere varamayacağını düşünüyorum. Çünkü karakterler birkaç geçmiş yaşam anlatısı dışında derinliğe sahip değildiler. Onları öylece okuduk, birbirleri ile çay kahve içerken muhabbetlerine tanık olduk ve yüzeysel bir sonla uğurladık resmen. "Tatlı Rüyalar" ı besleyen şey psikoloji olmuş şüphesiz. Özellikle bu alanın önde gelenlerinden Freud büyük bir bölümünü kaplıyordu. Söz konusu "Psikoloji" kitapta fevkalede yüzeysel bir şekilde ele alınmış, bu da sanıyorum bilinçli bir şekilde yapılmış. 🕑Yazdıklarımı toparlayacak olursam, kitap ilgi çekici bir konuya sahip ve bazı pürüzler dışında keyifle okunuyor. Ancak sonu ile beklentimi karşılayamadı. Bitirince kapağına şöyle bir baktım ve "Eee, ne yani?" dedim. Yine de edebiyatımızın farklı dönemlerde ve türlerde yazılmış eserlerini okumayı seviyorum.

wolverineh 1 year ago

Cinayet Günlüğü

Bong Joon Ho

69 Gönderi

Dünyanın en güzel filmlerinden birisidir. Nokta. (Filmi seneler önce izledim) Güney Kore sineması diye bir şey olmasa, sinema öksüz ve yetim kalırdı. Bong Joon Ho, Hollywood'a ün yaymadan önce de yine muhteşem filmler çekiyordu... 💚

wolverineh 1 year ago

Gülümse 2

Parker Finn

39 Gönderi

1- Evde korku filmi izlemekle sinemada izlemek kesinlikle aynı şey değildir. Sinemadaki efektler, türün izleyicide oluşturmak istediği etkiyi bir hayli veriyor. Evde laptoptan izlemek, sadece izlemek oluyor ve filmi farklı değerlendirmenize (olumsuz) sebep olabilir (Özünde kaliteli ve başarılı filmler için)…devamı1- Evde korku filmi izlemekle sinemada izlemek kesinlikle aynı şey değildir. Sinemadaki efektler, türün izleyicide oluşturmak istediği etkiyi bir hayli veriyor. Evde laptoptan izlemek, sadece izlemek oluyor ve filmi farklı değerlendirmenize (olumsuz) sebep olabilir (Özünde kaliteli ve başarılı filmler için) 2- Arkadaşım filmden çıkınca dedi ki: Olum film devam edecek sandım, çok sürükleyiciydi verdiğim parayı hak etti. Arkadaşım da ben de filmi sinemada izlemiş olmaktan hoşnutuz. Arkadaşım, 4-5 sahnede irkildi, geriye doğru gitti böyle. "Noluyoo abii" diyerek karşılık verdim kendisine. Jump Scare sahnelerine karşın ben daha temkinliydim (ekrana pür dikkat bakıyordum ama kendimi o sahnelere hazırlamıştım) o yüzden arkadaşım gibi tepki olmadı fakat yine de gerim gerim gerildim ve ürkütücü, korkutucu olduğunu kabul ediyorum 🤝 (Şey ben de birkaç sahnede geriye doğru gitmiş olabilirim yani whcksojejzn) 3- Parker Finn, ilk filmin üzerine çok şey katmış mı? Bence hayır fakat sinemada izlemek için fazlasıyla kaliteli bir iş çıkarmış ortaya. Hani gidiyorsun, korkuyorsun ve keyifle "Abiiiiii" gibi sohbetler döndürüyorsun. İlkiyle kıyaslayınca, genel olarak sahnelerin mantığı aynı olmuş. Yani birden çıkmalar başarılıydı başarılı olmasına ama oluşum anı ilk film ile benzerdi. Yine de bu Smile 2'yi yerden yere vurmak manasına gelmiyor, ortada emek görüyorum. Korku filmi sevenler ve izleyebilenlerin tatmin olacağı bir yapımdı. 4- Başkarakterin bu sefer ünlü bir şarkıcı olması iyi bir fikir. Turneler, konserler, provalar... Binlerce insan önüne çıkan popüler genç bir kadın ama kendisine musallat olan yaratık, ruh yahut ne derseniz ondan kurtulamıyor; yaratık mı ruh mu iblis mi bu varlık da Genç şarkıcı Skye'ın karşısında farklı şekillerde belirmekten usanmak bilmiyor. Yine ilk filmle benzer bir mücadele vardı, çaresiz ve aciz kalan insan; korkutucu, ürkütücü musallat olmuş bilinmeyen bir varlık. Fakat bu sefer bir Psikiyatristi değil şarkıcıyı izledik; güzel de oldu 👍 5- İlk filmdeki genç polis ne yalan söyleyim üzdü. Ben onun ekran süresinin fazla olduğunu sanmıştım... Bu bir spoiler değil yani izleyince direkt anlarsınız zaten. Yine de güzel bir giriş sahnesine sahipti film. Hatta arkadaşımla gaza gelip, "güzel bir giriş dimi" falan dedik birbirimize. Müzikleri de ürkütücüydü, gelin size müziklerle ilgili yaşadığımız kısacık bir durumdan bahsedeyim. 6- Film bitti biz "Noluyo abi, noluyo" mimikleri ile birbirimize bakıyoruz. Salonda az bir süre kaldık. İlk müzik sonrası, böyle tuhaf çığlıklar içeren bir müzik başladı; arkadaşımla aniden gerildik. Salonda tek biz vardık. O müziği duymak harbiden ürkütücü olmuştu. Sonra salondan daha çıkmadan gülüştük. Hani kendimizle dalga geçme gülüşü diyebiliriz buna jxkaidksosk 7- Parker Finn, bence güzel bir devam filmi yapmış. Oyuncular başarılıydı. Ama ilk filmin üzerine daha fazla özgünlük eklenebilirdi. Devamının başka karakterlerle geleceğini düşünüyorum. Ama bence 3. Film ile güzel bir final yapılıp artık bu seriye veda edilebilir. Bir de yani Parker Finn, başkarakteri kasıntı bir şekilde neden eşcinsel yaparsın ki? Çok saçmaydı; şu filmlere LGBT unsuru ekleyerek doğallığa ve fıtrata darbe vuruyorlar... Çok saçma çok. Ya hakikaten değer verdiğinle, arkadaşınla, kardeşinle, ailenle, eşinle film izlemek çok hoş bir şey. İyi ki böyle güzel aktiviteler varlar. 🌿🌿 Esenle kalınız.