(@) - Raf

Kitabı 5 maddede incelemek istiyom :p 1- "Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürüyen" bir genç düșünün... Gün içinde iyi-kötü binlerce tezatlıklar ile boğușan; aldığı bir haberle âdeta hasta bedenini unutan ve diğer haberle de hortlaklar görmeye bașlayan dizinden muzdarip, ameliyatlık vucudunun…devamıKitabı 5 maddede incelemek istiyom :p 1- "Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürüyen" bir genç düșünün... Gün içinde iyi-kötü binlerce tezatlıklar ile boğușan; aldığı bir haberle âdeta hasta bedenini unutan ve diğer haberle de hortlaklar görmeye bașlayan dizinden muzdarip, ameliyatlık vucudunun yanı sıra hasta ruhlu bir çocuk... 2- Tüm bu zorlu meșgalenin arasında ona binbürlü acılar veren așk... Diyor ya "Keșke futbol oynasaydım; hiç değilse bacağımı Nüzhet'in așkı kadar yormazdı". Romanın bir așk değil; ıstırap kitabı olduğunu kabul etmek gerekiyor. Felâketin habercisi olan bir kitap; büyük bir acı ve bu acıdan kıvranmalar ile dolu; yıkımın eșiğinde, bir kadının bağrında, bir ananın gözlerinde ve bir hastanın kederinde boğulan bir kitap.. 3- Bu kargașada siyasî bir yalnızlığı da okuyucusuna tattıran bir kitap. Karșısındaki kimselerin, yanlıș bağnazlığına kırılan ve onlar ile münakașaya girmenin vereceği küçüklükten ürken, yaralı bir mahlûk... 4- Hastahanenin böylesine harika betimlenmesi belki bașka hiçbir eserde yoktur. O kadar ki, Beyaz renginden beni belli süreliğine uzaklaștıran betimlemelere sahip. Hastahaneye girdiğimde gelen o garip kokunun korkunçluğunu her gidișimde aklımdan çıkartmayacak, artık bana musallat olmuș bir hortlak gibi hatırlatacak. 5- 100 sayfa düșünün... Bu sayfalarda bir insanoğlunun aklındaki șehvete, kedere, sevgiye, bulantıya, savașa, ihtirasa ve fazlasıyla KORKUYA denk geleceksiniz. Bir günde yașanan duygu değișimlerini Peyami Safa'dan beklemezdim hiç. Hakikaten tekniken çok bașarılı bir kitap okudum. Dram sevmeyenler ve psikolojik betimlemelerden rahatsız olanlar uzak dursunlar. Okuyup da ağlamak șahsen çok saçma; çünkü sadece bir Roman olmasına ilaveten eserdeki anlatının daha çok insanda daha bașka șeyler uyandırmayı istediğini düșünüyorum. Bu șeyleri de bizler düșünelim... Bir de șey... Bu dönemde okumak pek de iyi değil... Neyse bb 9/10

wolverineh 6 years ago

Körlük

José Saramago

250 Gönderi

Normalde kitap eleștirisi pek yapmıyorum ama bu kitaba yapmak istedim. 5 madde de incelemek istiyom. 1- Kitap fazla abartılıyor; 98 yılında, belki bu eser çok farklı ve özgün gelmiștir, anlatısı diğer kitaplara göre daha kuvvetlidir belki. Ama ben okuyup bitirdiğimde,…devamı

wolverineh 6 years ago

Enes Batur : Gerçek Kahraman

Doğa Can Anafarta

23 Gönderi

Gencler hayranlar ve antileri kavga bașlarsa beni yalniz birakirsaniz Rafi silerim 🤣🤣🤣 Canım sıkıldı birkaç șeyler söyleyip sonra toz olucam. Silerim büyük ihtimal daha sonra. Köpek dıșkısı bu filmden daha güzel. Bok böceği bu filmden daha amaçlı. Pırasa yemeği bundan…devamı

wolverineh 6 years ago

Kurt Çocuk

Sung-hee Jo

14 Gönderi

Sizlere birkaç bilgi vericem șimdi. Kurt rolünde olan oyuncuyu daha önce "Descendants of the Sun" dizisinde bașrolde görmüștüm. Affınıza sığınıyorum sıpa iyi bir oyuncu. Kore'deki erkek oyuncular bana göre ikiye ayrıliyor: ilkinde kaslı ve sert tipliler; bunlara Oldboy, Tae Guk…devamı

wolverineh 6 years ago

Şimdi ya da Asla

Rob Reiner

74 Gönderi

Rob Reiner adlı bir yönetmenimiz var. Bakınız, hiç abartmadan söylüyorum; her filminde beni kalbimden vurmayı bașarmıștır. Bununla birlikte 6 filmini izlemiș oldum. Size 3 tane tavsiye bırakayım: The Princess Bride, Stand By Me bir dee A few Man... Dramayı Hollywood'ta…devamı

wolverineh 6 years ago

Göz

Mike Cahill

141 Gönderi

Uyanıyorum... Tüm berraklığıyla yeni bir gün beni bekliyor. Gözlerimi açtığımda kendimde bulduğum o belli belirsiz hisler hep birden vücut olmuș bana saldırıyor gibiler. Bazen hislerimi konușturmak istiyorum, beni rahatsız ettiklerini söyleyemem fakat "Nedir sizin derdiniz?" demeyi o kadar çok arzuluyorum…devamıUyanıyorum... Tüm berraklığıyla yeni bir gün beni bekliyor. Gözlerimi açtığımda kendimde bulduğum o belli belirsiz hisler hep birden vücut olmuș bana saldırıyor gibiler. Bazen hislerimi konușturmak istiyorum, beni rahatsız ettiklerini söyleyemem fakat "Nedir sizin derdiniz?" demeyi o kadar çok arzuluyorum ki... Ama tüm bunları yeniden düșündüğümde, hepsi birer birer kayboluyorlar. Yuvalarına kaçıșan karıncalar gibi... Günün garipliği odanın her köșesine sinmiș... Gözlerimi her oynatıșımda yeni baștan hisler beni buluyor. Her saniyede içimi tuhaflaștıran detaylar bende yuva buluyor gibiler. Aniden bir dıșarı çıkıp hava alma isteği beliriyor; buna karșı koyamıyorum. Montumu alıp fırlıyorum. Soğuk havada rüzgar yüzüme tüm kuvvetiyle çarpıyor. Bu beni rahatsız etmiyormuș gibi adımlarımı hızlandırıyorum. Duruyorum... Etrafımda dönüyorum. Kıșın ortasında sanki dünyada tek ben kalmıșım... İlerlemeye devam ediyorum. İlerledikçe hissizleșir oluyorum. Soğuğu bile algılamıyorum. Bedenimdeki güç tükenmișçesine yere çöküyorum. Gözlerimdem yașlar süzülmeye bașlıyor. Öyle bir an ki; bir yakınımı kaybetmișim ve mezarının bașında ağıt yakıyorum. Biraz sonra kötü șeyler olacak hissine kapılıyorum. Ve belki de zaten olmuș olanı yașıyorum. Yașanmakta olanı belki... Hatta șuan bașka yerde biri benle aynı duyguları paylașıyordur... Ya da.. Ya da; Ben dünyadan yok olacağım ve bir bașkası benim yerimi alacak. Tuhaftır ki bu saçma hikayemsi paragrafları yazmama sebep oldu film. Biraz yoran bir film olduğunu düșünüyorum. Sakin ve ıssız. Beğenilmeyecek gibi değil. Bilim ve dini kapıștıran... Șunu da söyleyeyim: Müslümanım elhamdülillah; filmi izlerken kendini dininizi hiç karıștırmayın... Üzerine fazlaca düșünebilirsiniz ama șahsen gerek yok be kardeșim. Reenkarnasyon türünden, biraz üzücü, biraz da hayret ettirici... Daha fazla devam edemicem. Üzerime yeterince karamsarlık çöktü!

wolverineh 6 years ago

After Life

Ricky Gervais

246 Gönderi

Netflix serüvenimde genelde izlediğim diziler berbat çıkıyor. Russian Doll adlı rezaletten sonra bu dizi cidden iyi geldi. Arada kaynamıș gitmiș bir dizi olabilir, O kadar yeni-kötü dizilerden sonra... Șimdi dizide beğendiğim șeyler: Hayatınızda var olan yanlıșlara bir göz atmanızı, kendinizi…devamı

wolverineh 6 years ago

Paris'te Gece Yarısı

Woody Allen

135 Gönderi

Bir yerdeyim. Neresi olduğunu umursamıyorum. Az ileride bir heykel var. Ona boș gözlerle bakıyorum. Ilgimi hiç çekmiyor. Sanki orada değilim. Ama etrafımı saran mahlûklar bununla ilgileniyor gibi değiller; nișanlım ve edindiği iki dost bu heykele âdeta tapıyorlar. Esmer ve pek…devamıBir yerdeyim. Neresi olduğunu umursamıyorum. Az ileride bir heykel var. Ona boș gözlerle bakıyorum. Ilgimi hiç çekmiyor. Sanki orada değilim. Ama etrafımı saran mahlûklar bununla ilgileniyor gibi değiller; nișanlım ve edindiği iki dost bu heykele âdeta tapıyorlar. Esmer ve pek bir kaba bıyıklı adam, nișanlıma bilgilerini sunuyor. Kulağıma gelenler beni rahatsız ediyor. O an gelen sesin kırılabilir olmasını diledim. Bir rüzgar essin ve ben ișitmeden yok olsunlar! Konușmak istemediğim anlar oluyor. Bulunduğum ortamda benden konușkan olmamı ve espriler yapmamı istiyor gibi bakıyorlar. Nișanlım sanki bana çok uzak. Ona baktığımda ırak mı ırak mesafeler görüyorum. Hangi diyarda olduğunu bilmediğim mesafeler. Konușmada danstan bahsedildiğini duyuyorum. Nișanlım benimle birlikte, iki dostunun davetine gitmemizi öneriyor... Istemiyorum! Dans etmek istemiyorum. Bir mekâna gideceğiz; kendimi bütünüyle yalnız hissedeceğim ve nișanlımın abartılı kahkahaları arasında eriyip gideceğim... İkizler burcu șeytanî bir varlığa bürünüp içime girmiș sanki! Kararsızlığım ve ben bașbașa oturuyor gibiyiz. Günler geçtikçe bir șeylere zorlandığımın farkına varıyorum. Ruhum bitirmek üzere olduğum romanda kalıyor ama bedenim çirkin anılar doldurmak üzere kalabalık ve entellektüel insanlar arasına yönleniyor. Nișanlım ile gittiğim her bir yer, bana kendimi yabancı hissettiriyor. Kederli bir görünüm tüm uzuvlarımı sarıp sarmalıyor.... Bir gece yağmurda yürümek istiyorum. Bunu onlara sunuyorum ama beni dinlemiyorlar ve yalnız kalıyorum. Sanki hep bu ânı bekliyor gibiyim. Geçtiğim sokakları sayamıyorum. Sonsuzluğa uzanan bir dünyadayım. Gördüğüm Camekânlar tuhafıma gidiyor. O da ne? Arabalar bana eskiyi hatırlatıyor. Hayır hayır, ben geçmișteyim. Yıl 1980... Bir baloda buluyorum kendimi. Herkes dans ediyor; adımlarım beni doğruca bir bayana götürüyor. Kim olduğunu biliyor gibiyim. Evet, o Emel Sayın... Kollarımdan tutup kendisiyle dans etmemi istiyor. Harikayım, sanki uçuyorum. Dönüyoruz, birkaç hareket ile raks ediyoruz. Aslında Dans etmeyi sevdiğimi düșünüyorum. Belki sadece çevremdeki insanlar değișmeli. Yapmayı sevmediğimi sandığım șeyler beni geçmișimde bir șölen eșliğinde karșılıyor. Etrafımı seyre dalıyorum. Tüm yeșilçam yıldızları orada... Ajda Pekkan, Müjde AR, Türkan Șoray; bu kadınların yanında beyler: Kadir Inanır, Tarık Akan, Kemal Sunal ve daha fazlası... Evet bu tarz olarak devam ediyim istedim. Yine bir film ve bende uyandırdığı hisler. Tabii bu hisler filmler ile oldukça bağlantılı. Yani bu hikayemsi yazımda olay ve kurgu filmle aynı. Sahneler olmasa bu duygular var olmazdı... :) 7/10

wolverineh 6 years ago

Yeryüzündeki Son Aşk

David Mackenzie

35 Gönderi

Bașlıyorum... Okumanız tavsiye edilir. Kendimi son derece sakin hissediyorum, nedense. Film bitti, ben odamdayım; etrafıma bakınıyorum. Kulağıma tiz sesler geliyor; gözlerim duvardaki küçük noktalara odaklanmıș; elimdeki telefonu müthiș bir kuvvetle tutuyorum. Az önce içtiğim çayın aromasını dilimdeki tomurcukların farkına vararak…devamıBașlıyorum... Okumanız tavsiye edilir. Kendimi son derece sakin hissediyorum, nedense. Film bitti, ben odamdayım; etrafıma bakınıyorum. Kulağıma tiz sesler geliyor; gözlerim duvardaki küçük noktalara odaklanmıș; elimdeki telefonu müthiș bir kuvvetle tutuyorum. Az önce içtiğim çayın aromasını dilimdeki tomurcukların farkına vararak duyumsuyorum. Dünyamıza baktığımda karanlık görmüyorum. Çünkü her yer sanki bembeyaz; her șeyin farkına varmak çok kolay. Sevdiğimi arayıp sesini duyabilirim, salona gidip babamı görebilirim, mutfağa gidip karnımı doyurabilirim; daha binlerce nimetin tadını çıkarabilirim. (Bitti) Bir gün sokakta ilerliyorum. Soğuk bir kıș gününü tüm zorluğuyla çekiyorum. Kaldırımlar tenha. Adım attıkça özgürlüğüme koșuyorum sanki. Eve geçiyorum. Mutfağa giriyorum; artık alıșmıșım. Doymak için, daha fazla Doymak ve zevk almak için yiyip içiyorum. Mutfaktayım... Aniden bir hüzün tüm bedenimi kapsıyor; gözyașlarımı tutamıyorum, yüzümde tüm mevcudiyetiyle akan yașları hissediyorum. Üzgün olușumun sebebini idrak edemiyorum. Sonra karamsar olduğum bu andan çıkıyorum. Yavașça dolabın kapağını açıyorum. Aldığım bir meyveyi ağzıma götürüyorum. O da ne? Koku alamıyorum... Tüm bu garipliğin diğer insanlarda da olduğunu anlıyorum. Adeta bir salgın gibi insanlar koku duyularını kaybediyorlar. Daha sonra diğer duyularımın alevlendiğini, hâlâ bende bulunduklarını anlıyorum. Onlara değer veriyorum. Mânâları daha bir artıyor artık. Küçük bir eniği sever gibi okșuyorum onları. Zamanla diğer duyularımı da alıp götürüyor zaman... Bana kalan bir çift göz.. Bir gün otobüse biniyorum. Boș bir koltuğa oturuyorum. Sağımda evvelden beri așık olduğum, her bakıșta yanıp tutuștuğum bir kız var. Yanının boș olduğunu görüp heyecanla oturuyorum. Onu incelemeye bașlıyorum. Yüzündeki çilleri fark ediyorum. Gözlerimiz bulușuyor. Gözümü kapatıp açıyorum... O da tekrar tekrar aynı șeyi yapıyor.. Dünya birden kapkaranlık oluyor; görme yetimiz silikleșiyor. Son hatırladığım șey o mavimsi gözler ve yüzü süsleyen çiller oluyor. Sonra kör olduğumuzu anlıyoruz. Daha önce tüm duyularımızı yitirmișiz. Artık tek çare hisleri konușturmakta. Belki birbirimizi duymuyoruz; görmüyoruz, tatmıyoruz, koklayamıyoruz. Ama sarılınca birbirimizi hissedebiliyoruz. Sanki... Sanki tüm duyular bu eylemle yeniden var oluyor. Dünya kapkaranlık... Ve sanki... Bizim kalan tek anımız bu "An". Bir insan bizi görse, görebilse; normal bir çift sanırdı. Filmden bir replikle, bu eserden esinlendiğim kısa hikayeme son vereceğim. "Vücutları birbirine yakın. Etrafında olan bitenden bihaber. Çünkü hayat öylece devam eder. Öylece..." Not: Bu sefer farklı bir șey denemek istedim arkadașlar. Aslında bu bir film eleștirisiydi. Paragraflarım filmdeki olan bitenlerin bende olușturduğu hislerdi. Teknik ya da performanslar açısından değerlendirme yapmadım. Hatam olduysa affola. 10/10

wolverineh 6 years ago

Ekşi Elmalar

Yılmaz Erdoğan

80 Gönderi

Türkiye'nin sineması kötüdür, izlemem diyenin cahilliğine burada naralar atardım, onu yerin dibine sokmak için elimden geleni yapar ve "Ekși Elmalar" gibi kaliteli filmleri göstererek, büyük bir heyecan ile canım ülkem adına ithaf ederdim. Her ne kadar sinemamız uğruna nidalar sunsam…devamıTürkiye'nin sineması kötüdür, izlemem diyenin cahilliğine burada naralar atardım, onu yerin dibine sokmak için elimden geleni yapar ve "Ekși Elmalar" gibi kaliteli filmleri göstererek, büyük bir heyecan ile canım ülkem adına ithaf ederdim. Her ne kadar sinemamız uğruna nidalar sunsam da ne yazık ki her zaman böyle filmlerle karșımıza çıkmıyor Türkiye. Ama ne uludur ki Türkiyem; Yılmaz Erdoğan gibi harika bir sanatkâra sahiptir. Sonra ne șanslıdır ki; Farah Zeynep Abdullah gibi güzeller güzeli, her mimiği tüm ressamları mezarından uyandırıp tablolar yaratmasına vesile olacak bir kadına sahiptir... Daha nicelerine ev olmuștur ki Türkiye; sinemamız adına gurur duymamak elde değildir. Sizler böyle performanslarla var oldukça biz de sizleri asla unutmayacağız; unutmadıklarımız gibi... Hakkari'nin bir köyünde, Reis Bey diye anılan babanın kızları ile geçen macerasına odaklı; siyasi ihtirasları, tehlike kokan gönül mecralarını, ülkenin dört bir yanını kasıp kavuran olayları sizlere tatlı tatlı anlatıyor. Ufacık bir konudan ne dallar budaklar çıkıyor... 80 döneminin üniversite gençlerinin bunalımını dahi yansıtmaya çalıșıyor. Kürt vatandașlarının kültürlerine yer veriyor. Gelenek ve töreleri sinsice eleștirmeye kalkıșıyor. Bunu saygı dolu izah ediyor bizlere. Ufak da olsa Kürtçe konușmalar geçiyor; hattâ bir sahnede Özgür diyor ki sevdiğine: -- Ben burada insanlarla anlașamıyorum. Pek arkadașım yok.. Cevap veriyor sevdiği ona: --- Sebep? Özgür heveslice yanıtlıyor onu: --- Kürtçe bilmiyorum da ondan... Diyaloglara çok önem verdiğim bir yapım oldu. Bana kilometrelerce uzak Hakkari ilini merak ettim. Hepimizin köyü vardır. Ama her köyde verilen emekler, yapılan çalıșmalar farklı iklimlerde birleșiyor. Farklı ağızlarda birleșiyor... Birbirinden ayıramıyorum, görüyorsunuz ya. Ne nineler, teyzeler, ablalar var ki; bugüne baktığımızda bizden bir cacık olmaz dedirten... İște bu ağızlara hayat veren oyuncularımız hakikaten Kürtmüș gibiydiler. Bir role böylesine cuk diye oturan tipleri bulmak da ayrı bir bașarıdır. Șükran Ovalı... Songül Oden... Farah Zeynep... Șükrü... Kadro muhteșem. Tabii bunlara Ersin de güzel eșlik etmiș :) Yabancı filmlerde bulamadığım hüznü bu filmde tattım. Yemyeșil bir filmdi. Etrafına aydınlık saçan ıșık hüzmelerini andıran sahnelerle seyircisini sinemaya doyuran bir yapım; öyle de ciddi ki sinemada alçakgönüllük noktasına getirdi beni. Yer Yer kullanılan mizahın kimin elinden çıktığını da anlamanız zor değil. Eklemek isterim, kullanılan elbiseler de köy atmosferine ayak uydurmuș. Sahne geçișlerinde çalan müzikler beni aldı götürdü... Yine eklemek isterim ki, eserin büyük bir kısmı Muğla'da çekilmiș de benim haberim yok... (Muğlalı değilim..) Uzattım da Uzattım ama pișman değilim. Sayfalar dolusu yazı yazabilirim bu esere. Sevenler, hakikaten Sevenler inșallah kavușurlar. Bir kucak dolusu sevgiyle sizi selamlıyorum. Bu film size sevgiyi öğretebilir :). 10/10