(@) - Raf

Kore dizilerine yeni başlayanların seveceği türde bir romantik komedi. Bende o tayfadanım ve diziyi genel olarak keyif alarak izlediğimi söyleyebilirim. Yoon Hye Jin (Shin Min A) Seul'de yaşayan, işine sadık, idealist ve havalı bir diş hekimidir. Patronuyla yaşadığı bir sorundan…devamıKore dizilerine yeni başlayanların seveceği türde bir romantik komedi. Bende o tayfadanım ve diziyi genel olarak keyif alarak izlediğimi söyleyebilirim. Yoon Hye Jin (Shin Min A) Seul'de yaşayan, işine sadık, idealist ve havalı bir diş hekimidir. Patronuyla yaşadığı bir sorundan dolayı Seul'den küçükken geldiği Gongjin kasabasına taşınır ve burada bir diş kliniği açarak hayatına devam etme kararı alır. Bu kasabada da Hong Du Shik ya da lakabıyla Şef Hong (Kim Seon Ho) ile tanışır. İkili birbirinin tam zıttı karakterler olmakla birlikte zamanla aralarında gelişen ilişkiyi izleriz. Çiftin ilişkilerinin yanı sıra hikayenin o yüksek gökdelenlerin, son model lüks arabaların, manken gibi estetik algılarına hitap eden tiplerin, kötünün ve kötülüğün olmadığı cennetten çıkma bir kasabada geçmesi de izlerken iyi hissettiriyor. Her bölüm yüzünüzde bir gülümsemeyle izleyeceğiniz, iç ısıtan, şirin, tatlı bir diziydi. Bazılarına 'cringe' gelecek sahneler bile romantik komediye olan özlemimden dolayı çok tatlı geldi. Ama çifti yakıştırmadım. Hye Jin karakter gelişimi gösterdi evet, Du Shik ise gerçek olması imkansız bir mükemmelliyetteydi. 'Green flag'in sözlük anlamıydı. Böyle bir karaktere düşmemek imkansız zaten. Ama aralarında bir uyum yoktu sanki. Yan karakterlerin hikayesi de gayet ayarında ve ilgi çekici olacak şekilde yazılmış. Muhtar ve eşinin hikayesi bence etkileyiciydi. Bir de Ji Seong Hyeon (Lee Sang Yi) çok güzel bir karakterdi. Du Shik ile olan arkadaşlıkları gülümsetti. Dram kısmı ise fazla abartılmıştı. Özellikle on beşinci bölüm ağır dram ve izlerken başka bir dizi mi izliyorum diye düşündüm. Yine de ayarında bitirdiler bence. Bu da bir klişe sonuçta. Başrol karakterin bir travması olmak zorunda ki buradaki travma cidden ağır. Hayat dersi çıkarılacak bir dizi değil ama sanırım bu sahnelerle bunu yapmak istemişler. "Tamam romcom çekiyoruz ama yine de sonlara doğru izleyicimize bir mesaj verelim." düşüncesiyle çekmişler herhalde. Ama rahatsız etmedi. Kendi adıma son derece doğru bir zamanda izlediğimi düşünüyorum ki bu yüzden diziyi genel olarak beğenerek ve keyif alarak izledim. Romantik komedi izlemeyeli çok uzun yıllar olmuştu cidden. Son derece klişe sahnelerin içerisinde bolca bulunduğu, eğer kafanız doluysa ve hayata bir buçuk saat ara vermek istiyorsanız, sonradan üzerine düşünmeyeceğiniz, vakit öldürmek ve bu vakti de keyif alarak öldürmek için izleyebilirsiniz. 📍"Hayat hepimize adil davranmıyor. Bazıları tüm hayatını toprak yollarda geçirirken bazıları da sadece uçurumun kenarına ulaşmak için son hızla gidiyor.”

zzehradm 8 months ago

Our Blues

Shin Min-a

10 Gönderi

Kim Woo Bin için başlayıp ona doyamadığım ve izlediğim en değişik çekimde dizi oldu. Dizi Jeju adasında yaşayan bir grup insanın hayatını konu alıyor. Bu insanların arkadaşlıkları, aileleri, geçmişleri, aşkları, kırgınlıkları, kızgınlıkları yani aslında hayatın içinde olan her bir duygu…devamıKim Woo Bin için başlayıp ona doyamadığım ve izlediğim en değişik çekimde dizi oldu. Dizi Jeju adasında yaşayan bir grup insanın hayatını konu alıyor. Bu insanların arkadaşlıkları, aileleri, geçmişleri, aşkları, kırgınlıkları, kızgınlıkları yani aslında hayatın içinde olan her bir duygu durumu bu insanlar üzerinden izleyiciye aktarılıyor. Dolayısıyla dizinin spesifik bir konusunun olduğundan bahsedemeyiz. Afişte yer alan her bir karakter başrol ve her bölüm bazılarının hayat hikayesine yer veriliyor. Değişik çekim dememin sebebi o bölüm hangi karakterin hikayesi anlatılacaksa o karakter dışındakileri bölüm boyunca görmüyoruz ya da çok kısa üç beş dakikalık sahneler şeklinde görüyoruz. Bu da benim hoşuma gitmedi çünkü bana dizinin kopuk ve karmaşık oduğunu hissettirdi. Sanki her bölüm başka bir dizi izliyormuş gibi hissettim. Bu sebeple izlerken biraz sıkıldığımı söylemeliyim. Fakat kesinlikle kötü bir dizi değildi, ben yanlış bir zamanda izlediğimi düşünüyorum. Sınavdan hemen sonra izleyip kafa dağıtabileceğim sakin bir dizi olduğunu düşünmüştüm. Sakin bir dizi olduğu doğru fakat kafa dağıtmalık bir dizi değil. Her bölümü izlerken karakterlerle empati yapıyor, onların psikolojilerini ister istemez anlamaya çalışıyoruz. Bir haftada yirmi bölümü izledim ve bence en büyük yanlışım da bu oldu. Çünkü bu dizi her gün en fazla bir bölüm olacak şekilde sindire sindire izlenmeliydi. Bu sayede karakterlerin hikayesine daha çok girebilirdim diye düşünüyorum. En sevdiğim hikaye babaanne ve torunun hikayesi oldu. En nefret ettiğim ise Dong Seok (Lee Byung Hun) ve annesinin hikayesi. Yine Dong Seok ile Seon Ah (Shin Min A) da beni sıkan bir hikayeydi. Fakat Dong Seok'un söylediği "Geçmiş hep arkamızdadır bize yön verir fakat sürekli arkamıza bakarsak önümüzü göremeyiz." sözü final bölümüyle daha anlam kazandı. Aslında tam da şu sıralar duymaya en ihtiyacım olan cümlelerden biri. Ne olursa olsun ilerlemeye devam etmeliyiz. Başımıza gelen her şeye rağmen hayat devam ediyor:) Oyunculuklar harikaydı. Oyuncuların dış görünüşleri de canlandırdıkları karakterlerle örtüşüyordu. Müzikleri yine her Kore dizisinde olduğu gibi muazzamdı. Jimin ve Ha Sung Woon'dan "With You"... Kaç kere dinledim bilmiyorum. Jeju adası, karavanlar, kafeler, pazarlar, dekorasyon muazzamdı ve diziyi en etkileyici kılan hikayelerin yanı sıra bu atmosferdi diye düşünüyorum. Her ne kadar tüm bu karakterlerin hikayeleri ayrı ayrı ele alınmış olsa da aslında her biri tek bir mesaja hizmet ediyordu: 📍 "Hayatımız boyunca unutmamamız gereken tek bir şey var ki bu dünyaya acı çekmek ya da mutsuz olmak için gelmedik. Mutlu olmak için doğduk." İlerleyen yaşlarımda bir şans daha vereceğimi düşünüyorum. O zaman çok daha fazla keyif alarak izleyeceğime eminim.

zzehradm 9 months ago

An itibariyle 18 yaşım ile 30 yaşım aynı uzaklıkta. 24 yaşıma kadar hayattan öğrendiklerim metiyeler dizecek kadar çok değil belki ama "Hayat sen planlar yaparken başına gelenlerdir." sözünün doğruluğunu iliklerime kadar hissettiğim yaşlar yaşadım. Dolayısıyla hayatın gerçekten sürprizlerle dolu olduğunu…devamı

zzehradm 10 months ago

Uncontrollably Fond

N/A

13 Gönderi

Yaklaşık bir ay kadar önce izledim. Çok sık dizi film izleyen biri değilim bunu aşmak için de çok popüler olup beğenilen dizi filmler izlemeyi tercih ediyorum. Bu dizi de öyle olduğu için erteleye erteleye anca bu zamanda izleyebildim. Oyuncu olan…devamıYaklaşık bir ay kadar önce izledim. Çok sık dizi film izleyen biri değilim bunu aşmak için de çok popüler olup beğenilen dizi filmler izlemeyi tercih ediyorum. Bu dizi de öyle olduğu için erteleye erteleye anca bu zamanda izleyebildim. Oyuncu olan Sin Joon Young'un (Kim Woo Bin) beyninde tümör vardır ve doktoru üç aylık ömrü kaldığını söyler. O da kalan zamanını geçmişte yaptığı hataları düzeltmek için harcar. No Eul (Bae Suzy) ise çıkarları ve para için her şeyi yapabilecek gurursuzlukta fakir bir belgesel yapımcısıdır. Karakterlerimizin yolları kesişir ve başlarına gelenleri izleriz. En basit şekilde konusu böyle özetlenebilir sanırım. Diziyi kesinlikle Kim Woo Bin sırtlamış. Heirs'de izleyip hayran olduğum bir oyuncuydu burda hayranlığım kat ve kat arttı. Gülmesi, ağlaması, acısı, yalnızlığı, hastalığı, aşkı her bir duygu durumu bana o kadar geçti ki tamamen onun için başladığım diziye yine onun için devam ettim ve bitirdim. Çünkü eğer o olmasaydı Suzy'nin oyunculuğuna katlanamazdım. Çok tekdüze ve yetersiz geldi bana her sahnesi. Hiçbir duygusu geçmedi, umarım eylülde yine beraber oldukları filmde aynı performansı sergilemez. Aradan dokuz yıl geçmiş, kendini geliştirebilmiştir. Ben aşk dizisinden ziyade yalnız, hasta ve mutsuz bir adamın hikâyesini izledim. Dizinin aşk anlayışı da ölmek üzere olan bir adamın son günlerini aşık olduğu kızla güzel yaşamak istemesi değil ona güzel bir hayat bırakmak istemesi. Ama işte kızın oyunculuğu o kadar kötü ki ben onun aşkını hiç hissedemedim. Fakat kızın para için her şeyi yapabilecek gurursuzlukta ve yüzsüzlükte olması bana çok gerçekçi geldi. Eğer bu bir Türk dizisi olsaydı fakir ama gururlu kız olurdu. Bu özelliği iyi olmasının yanı sıra diğer karakterler de griydi. Özellikle Choi Ji Tae'yi (Lim Ju Hwan) hem sevdim hem nefret ettim ama finalde diğer kızı ziyaret ettiğinde söyledikleri bana çok saçma geldi ve inanamadım. Joon Young'un annesinden de babasından da nefret ettim ama ikisiyle de olan son sahneleri beni çok etkiledi, gözyaşlarımı tutamadım. Bunda dizinin müzikleri de etkili oldu doğrusu. Kore dizilerinde genel olarak güzel müzikler kullanılıyor ama bu dizide İngilizce şarkıların da kullanılması çok hoşuma gitti. Özellikle "A Little Braver" ve "Golden Love" diziyi izlemesem keşfedemeyeğim şarkılardı. Bu şarkıların kullanıldığı sahneler de gerçekten muazzamdı. Finali en başından belli olmasına rağmen yine de ağlamama engel olamadım ki kolay kolay izlediği şeylerde ağlayan biri değilim. İşte bunun sebebi de Woo Bin'in oyunculuğuydu. K-dramalarda izlediğim en iyi oyunculuklardandı kesinlikle. Genel manada asla unutamayacağım sahnelerinin olduğu ve o sahnelerini yine ara ara açıp izleyeceğim ama on üzerinden yedi verdiğim bir dizi oldu. Bunun sebebi de Suzy'nin oyunculuğu ve final bölümündeki malum son. Ben daha çarpıcı bir sahne beklerdim. Diğer karakterlerin de özellikle annesinin bu sona tepkisini merak ettim çünkü. Ama tabi ben Türk kafasıyla da düşünüyor olabilirim. Eğer melankolik biriyseniz ya da o ruh haline yakın zamanlardaysanız çok tavsiye etmem. Ama o ruh haline girmek istiyorsanız da ederim. Başarılı olacaktır. Bir de kış mevsiminde izleyin :) 📍"Yarın görüşürüz."

zzehradm 1 year ago

herkese iyi geceler👋 üç yıl sonra raf hesabımın olduğunu hatırlayıp geri döndüm umarım tekrar dondurmam kpss bırak peşimi de kitap okuyayım dizi film izleyeyim:(

zzehradm 4 years ago

Jane Eyre

Charlotte Bronte

76 Gönderi

Jane Eyre kesinlikle hacmine, sayfa sayısına aldırış etmeden okunması gereken bir klasik roman. Okurken sayfalar akıp gidiyor, bir yandan olayları merak edip sayfaları hızla çevirmek istiyorsunuz, diğer yandan yazarın kaleminden uzak kalmak istemediğiniz için bitmesin istiyorsunuz. Okuduğum en akıcı ve…devamıJane Eyre kesinlikle hacmine, sayfa sayısına aldırış etmeden okunması gereken bir klasik roman. Okurken sayfalar akıp gidiyor, bir yandan olayları merak edip sayfaları hızla çevirmek istiyorsunuz, diğer yandan yazarın kaleminden uzak kalmak istemediğiniz için bitmesin istiyorsunuz. Okuduğum en akıcı ve en kolay anlaşılır kitaplarlandı. Eğer klasik olması veya sayfa sayısı sizi korkutuyorsa kitaplığınızda bekletiyorsanız hemen elinize alıp okumaya başlayın. Yazar çok güçlü bir kadın portresi çizmiş. Aşkı için dahi olsa kendi karakterinden ödün vermeyen, yaşadığı tüm zorluklar ve acılar karşısında dimdik durabilen bir kadın Jane. Din, sosyal statü, gurur, kadın özgürlüğü, erkeğin egemen olduğu bir toplum gibi çok sayıda konuya değinen yazar, betimlemeleri ile olay örgüsünü o kadar iyi harmanlayarak sunmuş ki kitabı okurken hem kolayca hikayeye dahil olabiliyoruz hem de dönemin özellikleri hakkında rahatlıkla fikir sahibi olabiliyoruz. Yazarın hayatı hakkında kısa bir araştırma da yapılırsa Jane'in hayatıyla çok benzerlik taşıdığı görülebilir. Küçük yaşından beri tek başına olmak zorunda kalan Jane'in mücadelesini okumak çok keyifliydi. Kitapla ilgili çok fazla söyleyeceğim şey var fakat büyüsünü bozmak istemediğimden burada noktalandırmak istiyorum. Son olarak söyleyeceğim şey kesinlikle bu kitabı okuyun, okutturun. 📍Bence yaşam çok kısa. Günlerimizi kin gütmekle, bize yapılan kötülüklerin çetelesini tutmakla geçirirsek çok yazık! 📍'Kafamda gül pembe bulutlar, çiçekli, yemyeşil bir cennet var. Gelgelelim gerçek yaşamda, önümde dikenli, taşlı bir yolun uzandığını, beni kim bilir kaç tane kara kasırga beklediğini de bal gibi biliyorum.' 📍"Hiç ağlamamışsın sen! Yüzün bembeyaz, gözlerinin ışığı sönmüş ama gözyaşlarının izi bile yok. Öyleyse, yüreğin kan ağladı, öyle mi?" 📍"Sana gelince... Sen hemen unutursun beni!" 📍"Hele böyle, şimdiki gibi, yakınımda olduğun zamanlar. Sanki sol kaburgamın altında bir yerde bir ip varmış da bu ip senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış." 📍Bu dünyada tam mutluluk hiçbir insana nasip olmaz. 📍Bir insan, ruhunun dirliği için hiçbir zaman başka bir insanoğluna güvenmemelidir. 📍"Kısacası, onunla ömür boyu ayrı kalmak zorunda olduğumuzu, kendi kendime durmadan yinelemeliyim. Ama soluk aldığım, düşünüp hissettiğim sürece onu sevmemek de elimde değil." 📍"Kadınlar yemek pişirip çorap örmekle, piyano çalıp nakış işlemekle yetinsin," demeleri dar kafalılıktır! Bir kadın, geleneklerin kendisi için yeterli saydığı şeylerden daha fazlasını yapmak, öğrenmek isterse onu kınamak, alaya almak düşüncesizliktir! 📍"Koruyucu melekler diye bir şey kulağıma çalındıydı. En uydurma masallarda bile bir gerçeklik payı vardır. Yüzüne bakmaya kıyamadığım iyilik perim benim... İyi geceler!" 📍"Üşüyorsun; çünkü yalnızsın, içinde gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor. Hastasın; çünkü duyguların en güzeli, insanoğluna bağışlanan en tatlı, en yüce duygu senden uzak duruyor. Aptalsın; çünkü onca acı çekerken gene de mutluluğu yanına çağırmaktan kaçınıyorsun; onun seni beklediği yere doğru bir adım atmaya bile yanaşmıyorsun."

zzehradm 4 years ago

Eugenie Grandet

Honore De Balzac

5 Gönderi

Balzac'ın okuduğum ilk ve çok sevdiğim bir eseri oldu. Balzac kitaplarıyla ilgili genel olarak en sık söylenen şey betimlemelerin çok yoğun olması ve bu kitapta da betimlemeler bol keseden kullanılmış. Ama ben okurken keyif aldığımı söyleyebilirim. Özelikle ilk sayfalarda mekân…devamıBalzac'ın okuduğum ilk ve çok sevdiğim bir eseri oldu. Balzac kitaplarıyla ilgili genel olarak en sık söylenen şey betimlemelerin çok yoğun olması ve bu kitapta da betimlemeler bol keseden kullanılmış. Ama ben okurken keyif aldığımı söyleyebilirim. Özelikle ilk sayfalarda mekân tasvirleri ağırlıkta ama bu, hikayenin geçtiği mekânın daha en başından aklımda kolayca belirmesini sağladığından beni rahatsız etmedi. Kişi tasvirleri de bence çok güzel ve yeterli düzeyde yapılmıştı. Hatta ben bu betimlemelerin kitabın kendine has ruhuna destek verdiğini düşünüyorum. Cimrilik ve para hırsının yaşamları, aileleri nasıl etkilediği, ömürleri nasıl tükettiği taşra kasabasında yaşayan Grandet ailesi üzerinden anlatılıyor. Aile zengin fakat Baba Grandet bunca zenginliğin ve mal varlığının içinde cimrilikte sınır tanımayan, aile sofrasına kadar bu cimriliğini getirmiş bir karakter. Sofraya kaç dilim ekmek konacağını, kışın ne kadar odun yakılacağını hesap eden cimri, karısının ailesi üzerinden bunca servete sahip olduğu halde ona hiç aşk veya sevgiyle yaklaşmamış ve karısının mutsuzluğunun farkında bile değil. Bir de kızı Eugenie var ki okuduğum en saf en temiz kitap karakterlerinden biriydi. Babasına rağmen bu kadar temiz ve saf kalabilmesi de ayrı şaşırtıcı. Kendisine talip iki kişi var fakat o kalbini kuzeni Charles'a kaptırıyor. İkisi arasındaki bu aşkın gelişimi ve sonuçlanması kitabın en vurucu yerlerinden biriydi. Balzac'ın psikolojik analizleri muazzamdı. Özellikle kadınların psikolojilerini ele alışı beni büyüledi. Bununla beraber ne kadar iyi bir gözlemci olduğunu kitap boyunca görüyoruz. Akıcı ve kolay anlaşılabilir bir kitap olduğunu da söylemek isterim. Aşk ve para hırsını yazar öyle ilişkilendirmiş ki hayran kalmamak imkansız, favori kitaplarım arasında yer aldı. Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. 📍Kendisine iman edilen biricik yeni Tanrı, para değil mi? 📍"Onlar da ne bulurlarsa onu yerler herkes gibi. Biz de ölü yemiyor muyuz? Öyleyse miraslar nedir?" 📍Gülme ne kadar bulaşıcı olabilirse, gözyaşları da öylesine bulaşıcıdır. 📍Yasaları yapanlara bile "Ne düşünüyorsun?" diyecek yerde, "Ne ödüyorsun?" diye soruyorlar. 📍Kadının yanlışları hemen her zaman iyiye inancından, gerçeğe güveninden gelir. 📍"Anne, bir an için Tanrı kadar güçlü olmak isterdim." 📍Servetin debdebelerinden çok, yokluğun tantanasıyla duygulanmak, kadının soylu yazgısı değil midir? 📍"...gözleriniz ruhunuzun yıkılışını gösterir gibi! İnsanlara böyle bakmayın." 📍Zamana hiçbir şey dayanmaz, kendimden biliyorum. 📍Bir yalnız aşktır sürdü gitti kısacası...

zzehradm 4 years ago

Uğultulu Tepeler

Emily Bronte

81 Gönderi

Aşk ve nefretin ne kadar güçlü duygular olduğunu çok çarpıcı bir şekilde işleyen bir kitaptı. İntikam, hırs, tutku gibi duyguların insanı nasıl etkileyeceği herhalde ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Gurur ve Önyargı'yı okuduktan sonra İngiliz edebiyatına karşı önyargılarım vardı fakat…devamıAşk ve nefretin ne kadar güçlü duygular olduğunu çok çarpıcı bir şekilde işleyen bir kitaptı. İntikam, hırs, tutku gibi duyguların insanı nasıl etkileyeceği herhalde ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Gurur ve Önyargı'yı okuduktan sonra İngiliz edebiyatına karşı önyargılarım vardı fakat bu kitapla bunu kırdığımı söyleyebilirim. Bu kitapta da çok fazla karakter var fakat ilk sayfadan itibaren hiçbir karakteri oturtmakta zorluk yaşamadım, kolayca aklımda yer edindiler. Aynı zamanda okuduğum en akıcı kitaplardan oldu. İlk yüz sayfası biraz daha hikayeye giriş kısmı olarak değerlendirdiğimden sadece o sayfalar benim için biraz yorucu oldu. Mr. Heathcliff okuduğum en zalim kitap karakterlerinden biriydi. İntikam uğruna kendi oğluna 'sokak köpeği' muamelesi yapabilecek kadar zalim. Belki bir yere kadar hak verilebilirdi yaptıklarına, bu denli nefret dolu olmasına. Ama Edgar'ın kızına ve kendi oğluna yaşattıkları çok acımasızcaydı. Okurken hem çok kızdım hem çok şaşırdım. Kitap boyunca beni en çok etkileyen yer ise Catherine ve Heathcliff'in yüzleşmesiydi. Sadece o yer için bu kitabı defalarca kez okuyabilirim. Gayet kolay okunan, akıcı bir klasik romandı. Keşke yazar aramızdan bu kadar erken ayrılmayıp bizlere en az Uğultulu Tepeler kadar mükemmel eserler bırakabilseydi. Tavsiye ederim. İyi okumalar. 📍"Tanrım, sen bilirsin, sen yargıla onları; çünkü bu dünyada ne yasa var ne adalet!" 📍"Ruhumun mutluluğu bedenimi öldürüyor, ama kendine yetmiyor." 📍Neredeyse aklına gelmese soluk almayacağım, kalbime hatırlatmasam o da çarpmayı unutacak sanki. 📍İnsan tanımadığı bir başka insanın sevgisinden ölebilir mi hiç? 📍"Of, Tanrım! Ruhum mezardayken bedenim yaşamış, ne yapayım?" 📍"Kötüleri cezalandırmak Tanrı'nın işi; bizler bağışlamayı öğrenmeliyiz." 📍Ona hiçbir zaman sevgimden söz etmedim. Ama gözlerin dili varsa, budalalar bile ona deli gibi âşık olduğumu kestirebilirdi. 📍"Yediği tekmeleri hak etmiş de yine de çektikleri yüzünden, yalnızca tekmeyi atandan değil, bütün dünyadan da nefret eden bir alçak tavrı takınma!" 📍"Yalnız, ihanet ile şiddet iki ucu sivri oklara benzer; kullananları düşmanlarından beter yaralarlar."

zzehradm 4 years ago

Genç Werther'in Acıları

Johann Wolfgang Von Goethe

240 Gönderi

Abartılan kitaplar kategorisine giren kitaplardan biri. Werther'in acıları Lotte'ye duymuş olduğu tutku ve bağlılıktan doğuyor. Aşk demiyorum farkındaysanız. Werther bir baloda Lotte'yi gördüğü an ona 'aşık oluyor' ve bu 'aşkı' arkadaşına yazdığı mektuplarda anlatıyor. Zaten kitap Werther'in mektuplarından oluşuyor. Karakterle…devamıAbartılan kitaplar kategorisine giren kitaplardan biri. Werther'in acıları Lotte'ye duymuş olduğu tutku ve bağlılıktan doğuyor. Aşk demiyorum farkındaysanız. Werther bir baloda Lotte'yi gördüğü an ona 'aşık oluyor' ve bu 'aşkı' arkadaşına yazdığı mektuplarda anlatıyor. Zaten kitap Werther'in mektuplarından oluşuyor. Karakterle kesinlikle empati kuramadım. Lotte'ye karşı olan bu takıntı haline aşk demesi bence rahatsız ediciydi. Aşk dememekte ısrarcıyım çünkü zaten ilk görüşte etkileniyor ya da hayran oluyor fakat Werther buna aşk adını koyuyor. Karakter Lotte'nin nişanlı olduğunu ve aralarında asla bir şey olamayacağını bildiği halde ona olan duygularından vazgeçmiyor, kendi kendine bu duyguları daha da büyütüp kendisine acı çektiriyor. Çok depresif bir karakter, çok karanlık, buhremli bir kitap. Goethe'nin tasvirleri muazzamdı, fakat buna rağmen kitabın ilk yarısından daha keyif aldığımı söylemeliyim. Son yarısı belki de karakterden nefret etmeye başladığım için pek de hoşuma gitmedi. Bu nefretim Werther'in takıntısından vazgeçemediği, 'acısını' bitirmek için aldığı kararla körüklendi. Eğer melankolik biriyseniz ya da o ruh haline yakın zamanlardaysanız okumanızı pek tavsiye etmem. Dediğim gibi çok buhremli bir kitap olması bu ruh halinizi daha da tetikleyecektir. 📍Artık ne yönlendirilmek, ne teşvik edilmek, ne de coşturulmak istiyorum, bu yürek zaten yeterince fırtınalı benim ninniye ihtiyacım var... 📍Nasıl da çocuktur insan! 📍Ah bir kez dokunduğunuz her şeye niçin önüne geçilmez bir sadakatle bağlanıyorsunuz, ruhunuz niçin bu kadar şiddet dolu? 📍"İnsan doğası, sınırlı: Sevinç, üzüntü, acıya belli bir dereceye kadar katlanabiliyor ve bunun üstüne çıkınca mahvoluyor." 📍İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğsümü parçalamak, beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor. 📍O kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şeyi yutuyor; o kadar çok şeye sahibim, ama o olmayınca benim için her şey değersiz. 📍Ah, birazcık kaygısız olmak, beni şu güneşin ışıdığı dünyada insanların en mutlusu yapardı. 📍Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil. 📍"Mutlu edemediğimiz mutlu insanlar görüyoruz, dayanılmaz olan bu." 📍Kalbime küçük ve hasta bir çocuğa bakar gibi bakıyorum... 📍İnsanın kalbini anlamak ne olanaksız bir şey!

zzehradm 4 years ago

Bir İdam Mahkumunun Son Günü

Victor Hugo

200 Gönderi

Victor Hugo'dan okuduğum ikinci ve çok sevdiğim bir kitap oldu. Kitap uzunca bir önsöze sahip. Ardından da yazıldığı dönemde halkın bu kitaba olana tepkisi bir tiyatro metni üzerinden anlatılmış. O dönemde bu tarz kitapların yazılması hoş karşılanmadığından yazarın adıyla yayımlanan…devamıVictor Hugo'dan okuduğum ikinci ve çok sevdiğim bir kitap oldu. Kitap uzunca bir önsöze sahip. Ardından da yazıldığı dönemde halkın bu kitaba olana tepkisi bir tiyatro metni üzerinden anlatılmış. O dönemde bu tarz kitapların yazılması hoş karşılanmadığından yazarın adıyla yayımlanan bir kitap olmadığını, halkın Victor Hugo tarafından yazılan bir kitap olduğunu bilmeden kitap hakkındaki görüşlerini okuyoruz. Açıkçası o dönem ve halk hakkında daha ilk sayfalardan iyi bir izlenime sahip olduğumu söyleyebilirim. İdam cezasına çarptırılan bir mahkumun hapishanedeki günlerini anlatan bu kitap, mahkumların idam günlerini beklerkenki psikolojik durumlarını ele alması yönünden çok başarılıydı. Hapishanede oldukları günler boyunca neler düşündükleri, ailelerine olan özlemleri etkileyici bir şekilde ele alınmıştı. Tek bir mahkum üzerinden idama çarptırılan tüm mahkumların duygularını okurken bende hissedebildim. Aynı zamanda yazar idam cezasının yanı sıra kürek cezalarına da değinmiş, bu cezaların acımasızlığına da isyan etmiştir. Son olarak hikayesini okuduğumuz bu mahkumun suçunu kitap boyunca bilmiyoruz. Bu da yazarın suça odaklanmadığını idam cezasının varlığına olan karşıtlığını en güzel şekilde vurgulamıştır. Akıcı bir şekilde yazılmış bir günde bitirilebilecek kadar sürükleyici bir kitaptı. Okumayanların bir şans vermesini tavsiye ederim. 📍-Ölmenin ne olduğunu biliyor musun? -Evet bayım. O hem yerin altında, hem de gökte. 📍Demek yaşamak istediğim tek yer olan o hafızadan şimdiden silindim! 📍Ne yazık!.. Sadece onun tesellisine ihtiyaç duymak ve bunu yapması gerektiğinden habersiz olan tek kişi olduğunu anlamak! 📍İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır. 📍Zaten bu acılara katlanmanın en kolay yolu onları dilediğimce izleyip keyfimce tasvir etmek değil mi? 📍Manevi acının yanında fiziki acının ne önemi var? 📍Delirmenin insanı yaşattığı söylenir; en azından bilinç kaybolduğu için daha az acı çekilir; ölü gibi uyunur.