(@) - Raf

Doomsday öncesi gereksiz maraton part 2 23.07.2026 (Rewatch) “Sadece emirleri uygulayan insanların insafına kaldığım oldu. Bir daha asla!" Tek boyutlu kötülerden sonra ilaç gibi geldi bu film. Charles ve Erik karakterlerini hem hızlı anlatıp hem de aralarındaki dostluğu izleyiciye geçirebilmeleri…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 2 23.07.2026 (Rewatch) “Sadece emirleri uygulayan insanların insafına kaldığım oldu. Bir daha asla!" Tek boyutlu kötülerden sonra ilaç gibi geldi bu film. Charles ve Erik karakterlerini hem hızlı anlatıp hem de aralarındaki dostluğu izleyiciye geçirebilmeleri de muazzamdı. Çünkü bunun üç koca filmde yapılamadığını da gördük. Aslında bu film X-Men Origins: Magneto olacaktı. Zaten açılış sahnesiyle de Magneto'nun origin hikâyesini görüyoruz. X-Men Origins: Magneto'da Erik'ın Nazi avını izleyecektik ancak X-Men Origins: Wolverine filminin başarısız olması, Magneto filmini de doğrudan rafa kaldırdı. X-Men Origins: Wolverine hem gişede zar zor başarı elde etti hem de izleyici ve eleştirmenlerden karışık yorumlar aldı. Fox ise bunu “Magneto'da düzeltiriz.” demek yerine Magneto filmini çöpe attı. Bunu Wolverine incelemesinde detaylı olarak yazarım. Konumuz First Class. Kusursuz değil ama iyi ve olması gerektiği gibi bir açılış filmi X-Men: First Class. Filmin ana karakteri kesinlikle Magneto ve bunun en büyük nedeni de filmin ilk olarak bir Magneto filmi olacak olması. Charles'ın polyannacı düşünce ve fikirlerine Erik'in gerçekçi duruşuyla karşı çıkması ve yer yer Charles'ın bile ona hak verecek noktaya gelmesi ama fikirleriyle ters düşmek istememesi, film içinde işlenen en iyi noktaydı. İnsanların mutantları asla kabul etmeyeceği gerçeğini Erik ve geçmişi üzerinden anlatmasını sevdim ve aslında çok derin de bir konu bu. İnsanlık, tarih boyunca kendisinden farklı olanlara hep karşı durdu; bazen öldürdü, bazen köleleştirdi, bazen ise sadece karşı çıktı. Düşününce din, dil, ırk ve cinsiyet gibi kavramlara bile bu kadar sert bakan insanlar, kendisinden üstün bir ırk olan mutantları görünce tabii ki onlara karşı dost canlısı olmayacaklardı. Erik ve Charles, ikisi de bunun farkında ama Erik daha gerçekçi düşünürken Charles hep "bir umut vardır" kafasında ilerliyor. Tabii ki X-Men filmi izliyoruz ve anlattığım olaylar bu kadar derin bir perspektiften işlenmiyor ama bu hâliyle bile düşündürmesi yeterli oluyor. Filmin ana kötüsü Sebastian Shaw ise tamamen Magneto'nun gelişimi için yazılmış, aslında onun tek boyutlu ve saf kötü olan bir kopyası gibi takılıyor filmde. Bu tek boyutluluğa, 1962 yılında ABD ve Sovyetler arasında yaşanan, Sovyetler'in Küba'ya yerleştirdiği gizli nükleer füzeleri farklı bir bakış açısıyla ve Sebastian Shaw'ın dokunuşuyla ele alması, Sebastian Shaw'ı tek boyutlu bir kötü olmaktan çıkarıyor gibi dursa da aslında bu olay haricinde kalan her hâliyle bize klişe yazılmış bir karakter hissini veriyor. Açıkçası bu anlattığım Erik ve Charles çatışmasından dolayı olsa gerek, filmin aksiyonu umurumda değildi. İzlerken sıkmıyor, film kendi içinde tempo sorunu yaşamıyor ve bu benim için yeterli. Michael Fassbender ve James McAvoy nasıl oynamaları gerektiyse öyle oynamışlar; ne eksik ne fazla. Filmi izlerken Erik ve Charles arasındaki o fikir çatışmasının içinde hissediyorsun. Yer yer ikisini de haklı buluyorsun ama sonucunda birini seçmek zorunda kalıyorsun. Kevin Bacon'un Sebastian Shaw karakterini de iyi oynadığını söyleyebiliriz. Ancak diğer yandan kalan oyuncuların ve karakterlerinin pek de bir olayı yoktu. Jennifer Lawrence'ın karakteri Raven ve Erik arasında geçen diyaloglar ve kendini kabullenme süreci etkili olsa da filmin sonundaki karakter gelişimi haricinde etkisini göremedik. Bunun yanında, filmde olmasa da olurmuş dediğimiz Havok, Angel ve Darwin gibi karakterler de bulunuyor. Bunlar, sadece X-Men filminde özel güçlü insanları göstermeliyiz ama Wolverine gibi bilinen karakterleri de harcayamayız diyerek bilinmeyen karakterleri alıp harcayalım kafasında bir düşünceyle filme eklenmiş gibi hissettirdi. Diğer yandan Emma Frost karakteri ise filmin bir noktasında unutuluyor ve finalde hatırlanıyor gibi hissettirdi. Kısacası filmin en büyük başarısı kesinlikle Charles ve Erik çatışmasını izleyiciye aktarabilmesi. Öte yandan diğer X-Men üçlemesinin yapamadığı ve en büyük eksiklerinden biri de buydu. Diğer üçlemede tek bir karakter üzerinden X-Men filmi izletmeye çalışmışlar, asıl odak noktası olması gereken Charles ve Erik'i yan karakter olarak kullanmışlardı. X-Men: First Class bunu kırıp iyi bir X-Men filmi izletmeyi başarsa da bu, devam filmleriyle hayal kırıklığına uğrattığı gerçeğini değiştirmiyor. Bu arada Magneto müziğinin etkisini unutmuşum. Film içinde duyduğum gibi tüylerim diken diken oldu. 7,76/10

burakt0 4 weeks ago

Örümcek-Adam: Yepyeni Bir Gün

Destin Daniel Cretton

117 Gönderi

Çok iyi ama bir o kadar da kötü. Filmi gece seansında izledik. Çoluk çocuk olmaması açısından harika bir deneyimdi. No Way Home'da maalesef iyi salonda kötü bir deneyim yaşamıştım. Ayrıca salondaki insanların da Marvel'a ilgisi hoşuma gitti. Film sonrası 1…devamıÇok iyi ama bir o kadar da kötü. Filmi gece seansında izledik. Çoluk çocuk olmaması açısından harika bir deneyimdi. No Way Home'da maalesef iyi salonda kötü bir deneyim yaşamıştım. Ayrıca salondaki insanların da Marvel'a ilgisi hoşuma gitti. Film sonrası 1 saat tanımadığımız insanlarla sohbet edip teori üretmek iyiydi. Brand New Day, 2023 yılından bu yana en, hatta tek merakla beklediğim Marvel filmiydi. Bu beklenti, filmin iyi olması umuduyla değildi. En azından No Way Home'dan daha iyi bir senaryo görebilmek ve fan service ile filmi kurtarmaya çalışmamaları bana yetecekti. Ancak beklentimi karşılamadı. Çünkü karakter tanıtacağım derken başka bir karakteri bok ediyorlar. Onun dışında fragmanlar ve TV spotlarının tamamen clickbait olduğunu gördüm. MJ ve Ned karakterlerinin daha geri plana atılması gerekirken bu filmde de ön planda olduklarını gördüm ve bu, filmi önemli ölçüde düşürüyor. Spider-Man'in yanında biri olacaksa o Daredevil olmalıydı. Ancak bu film özelinde neden Punisher seçildiğini de anlıyorum. İyi olmuş mu? Hayır. Punisher dizisinde veya en basitinden Born Again dizisinde gördüğümüz Punisher bu değil. Bu Punisher'a karakter gelişimi diyecek olanları da asla anlamayacağım. Gidin Sony'nin Venom'larını da izleyin amk. Punisher rezil edilmiş, şaklaban olmuş. Karakter olarak izlenebilir ama bu, Punisher değil. Filmde en kızdığım şeylerden biri, yıllardır işlenen "iyilik yap, iyilik bul" temasını aynı formülle işlemesi. Bunu en son Thunderbolts'ta yaptın, e tamam, burada niye basite kaçıyorsun? Bunun yanında senaryonun sonradan değiştiği de bariz. Bazı sahneler kopuk. Bazı sahneler gösterilmiyor bile. "Oldu işte, bir ara." deyip geçiliyor filmde. Filmin yönetmeni Destin Daniel Cretton beni Shang-Chi'de bayağı şaşırtmıştı. Brand New Day'i kurtaran da o oluyor. Yönetmenlik ve sinematografi çok iyi. Özellikle filmin ilk yarısında gözlerimi kırpmadan, tüylerim diken diken olmuş bir vaziyette izledim. Spider-Man'i first person görmek etkileyiciydi. Çizgi roman referansları iyiydi ve önemlisi, Insomniac Games'in Spider-Man oyunlarına olan referanslar fazla iyiydi. Hatta öyle ki filmi izlerken oyunu oynuyormuş gibi hissettim ve bu, yönetmen sayesinde oldu. Kısacası iyi bir Peter Parker, Spider-Man filmi ve karakter gelişimi. İyi bir yeni karakter tanıtımı ve çok iyi bir clickbait tuzağı olan Brand New Day, tekrar tekrar izlenebilecek ortalama üstü bir süper kahraman filmiydi. Ancak bu filmi ortalama üstü yapan da kuşkusuz yönetmenin başarısı. SPOILER Filmde Hulk yok denecek kadar az ve harcanmış. Hulk'ın her filmde ikna edilerek yenilmesinden artık bıktım. Hulk'ın her filmde sadece cameo olarak kalmasından bıktım. Zaten Hulk'ın tüm sahnelerini TV spotları ve fragmanlarda göstermişler. Filmin saklanan karakteri varmış, aynen amk. Baştan beri Sadie Sink'in Jean Grey olacağı belliydi. Jean Grey de yönetmenle beraber filmi kurtaran isim olmuş. Origin hikâyesi değişmiş olsa da umurumda olmadı. Filmin aksiyonu çok iyiydi. Özellikle The Hand ile olan dövüş muazzamdı. Çok karışık duygularla bitirdim bu filmi. Yani çok iyi ama aynı zamanda çok kötü. Belki de filmin en tartışmalı olan yerine, sonuna geleyim. Siz sanat filmi mi yapıyorsunuz? Açık uçlu son mu yazılır amk? 6,76/10

burakt0 4 weeks ago

İnsan Kırkayak

Tom Six

92 Gönderi

25.07.2026 Aklıma bu filmin ne kadar rahatsız edici olduğu geldi ama bu, benim hatırladığım bir şey değildi. Zamanında hemen her yerde "yasaklı film" etiketiyle bu filme denk geliyordum. Şöyle rahatsız edici, buralarda yasaklı derken bayağı popüler olduğu bir yıl vardı.…devamı25.07.2026 Aklıma bu filmin ne kadar rahatsız edici olduğu geldi ama bu, benim hatırladığım bir şey değildi. Zamanında hemen her yerde "yasaklı film" etiketiyle bu filme denk geliyordum. Şöyle rahatsız edici, buralarda yasaklı derken bayağı popüler olduğu bir yıl vardı. Bir de filmdeki tıbbi olarak mümkün olmayan deneyi gerçekte de yapılmış yalanıyla süslemişlerdi. Hatta filmin tarayıcı oyunu bile yapıldı; piksel ve pek de anlamı olmayan bir oyundu, filmi gibi. Ben de çocukken merak edip izlemiştim bu filmi. Aklımda kalan tek sahne vardı ki zaten o da filmin tek büyük olayı falanmış. Şimdi izleyince rahatsız etmemesi bir yana dursun, çok amatör olduğunu da gördüm. Rahatsız eden şey film değilmiş, bunu gördüm. Fikir çok güçlü ve rahatsız eden de aslında bu. Film size fikri sunuyor ve o noktadan itibaren kendi kendinize ne olabileceğini kafanızda canlandırıyorsunuz. Fakat film bunu tam anlamıyla göstermiyor; sadece psikolojik bir etki bırakmayı hedefliyor ya da yapmak istediklerine bütçe bulamıyor, orasını bilemiyorum. Sonuç olarak fikir oldukça rahatsız edici ama filme bütün olarak baktığımda kötü diyorum. Çok ortadan başlamış gibi oldum, biraz kronolojik gideyim. Film, klasik bir korku filmi gibi başlıyor. Aptal ana karakterler, karanlık atmosfer ve onların saçma sapan kararları şeklinde ilerliyor. Ancak bu filmi klasik korkudan ayıran tek yer, kötü karakterimizin psikolojisi ve fikri. Geri kalan her yer, klişe korku filmlerinde gördüğümüz, aşina olduğumuz sahnelerden ibaret. Bunun yanında, başta psikolojisini iyi işlediklerini düşündüğüm kötü karakteri sonlara doğru bozdular ve klişeleri iyice abarttılar. Film çok amatör demiştim; neden amatör olduğunu da açıklayayım. Klişe olması bir yana, yönetmenlik kötü, kurgu kötü, hastalıklı fikir haricinde senaryosu da kötü. Bunun yanında oyunculuklar da rezalet. Oyunculuk kısmında Dieter Laser'ın karakterine bir parantez açmak gerek. Oynamamış, o karaktere bürünmüş gibiydi ya da diğerleri o kadar kötüydü ki onun performansı üst seviye gözüktü. Filmin en büyük olayı ve bu kadar popüler olmasının tek sebebi fikri demiştim. Bu fikir, Dr. Heiter ile birlikte güzel açıklanıyor, hatta bunu bilimsel olarak da açıklamaya çalışıyor ve ciddi bir film olduğunu söylüyor. Ancak istediği gibi olmuyor. Yaratmaya çalıştığı gerilim bana geçmedi. Vadettiği fikri sunma biçimi de rahatsız etmedi. Sonunda ise mantık sınırlarını altüst eden sahneler ve gereksiz diyaloglarla, açık uçlu olmayan, ne olacağı belli bir son yazılmış; daha doğrusu geçiştirilmiş. Rahatsız edici filmleri seven biriyseniz veya gore filmlerini seviyorsanız, bu filmin sizi etkilemesi zor. En fazla benim yaptığım gibi fikrin ne kadar uçuk olduğunu hayal edip iğrenebilirsiniz, ama o kadar. Türe hâkim olmayan ve hassas biriyseniz de yine izlenmeyecek bir film yok karşımızda; ancak bitmek bilmeyen bir 90 dakika gibi hissettirir. Senarist ve yönetmen Tom Six'e ilk filmin popüler olması ve ettiği kâr yetmemiş olacak ki devam filmlerini de yapmış. Devam filmlerinin daha absürt ve rahatsız edici bir deneyim sunduğu söyleniyor. Muhtemelen izlerim ama ilk filmini sevmediğim için de biraz mesafeliyim ve devamında senaryonun nereye gideceğini az çok tahmin edebiliyorum. The Human Centipede, uydurulmuş yalanlarla abartılı bir popülerliğe kavuşmuş ve bu popülerliğin getirdiği etkiyle günümüzde sorsak birçok kişinin kült diyeceği bir filme dönüşmüş. Bu başarı mıdır? Tartışılır. Bugün filmin ismini kime söylesek bir lafı olur ve çoğunlukla "rahatsız edici" derler. Filmi izlememiş insanlarda bile bu algıyı bırakabilmesini garip bir başarı olarak görebiliriz belki. Kısacası, popülerliği ve uçuk fikri dışında pek de bir olayı olmayan, tahmin edilebilir bir filmdi The Human Centipede. 4,65/10

burakt0 1 month ago

İlk Yenilmez: Kaptan Amerika

Joe Johnston

85 Gönderi

Doomsday öncesi gereksiz maraton part 1 22.07.2026 Adıyla asla uyuşmayan ve başlangıcı propaganda malzemesi olan bu karakteri seviyoruz. Aslında bakarsanız Captain America derin bir karakter ve origin hikayesi de bu olmamalıydı. Çok daha iyi anlatılabilirdi; mesela propaganda malzemesinden çıkıp kahraman…devamıDoomsday öncesi gereksiz maraton part 1 22.07.2026 Adıyla asla uyuşmayan ve başlangıcı propaganda malzemesi olan bu karakteri seviyoruz. Aslında bakarsanız Captain America derin bir karakter ve origin hikayesi de bu olmamalıydı. Çok daha iyi anlatılabilirdi; mesela propaganda malzemesinden çıkıp kahraman olduğu kısımlara bağlanması, daha mantığa oturur şekilde yazılabilirdi diyeceğim de filmde mantık aramaya gerek yok, daha büyük sorunları var. Filmin kahramanı Captain America’nın film boyunca tek bir mottosu var: “İyi olmalıyız, doğru olanı yapmalıyız, bu yeterli.” Sürekli tekrar eden bir söz. Uzaktan bakınca anlamlı dursa da film içinde pek de bir olayı yok çünkü söylenmiş herhangi bir söz olarak kalıyor. Öyle ki yine Captain America’nın söylediği “Bunu bütün gün yapabilirim.” sözü çok daha anlamlı kalıyor. Steve Rogers’ın hırsı her ne kadar başlangıçta iyi işlenmiş olsa da dakikalar ilerledikçe içi boş ama iyi aksiyon sekanslarına sahip bir süper kahraman filminden ileri gidemiyor. Maalesef fazlasıyla sığ yazılmış bir Captain America origin’i izliyoruz. Sığ kalan tek şey Captain America da değil, Red Skull da kötü yazılmış, hatta yazılmamış bile diyebiliriz. Steve Rogers’ın “iyi olmalıyız” sözünün zıttı olarak Red Skull da “kötü olmalıyız” diyor. Red Skull’un da çok kötü bir motivasyonu var. Bu filmde tek isteği dünyayı ele geçirmek olan güç delisi bir kötü. Yani klişe. Bucky karakteri çok kötü bir yan karakter olarak kalmış burada. Başlangıçta Steve için iyi bir dost, hatta tek dostu olarak gösterilse de sonrasında oldu bittiye getirilen, figürandan farksız bir karaktere dönüşüyor. Evet, film içinde etkisi var; Captain America’nın propaganda malzemesi olduğu, eğlence aracı olarak görüldüğü anlardan çıkarıp kahramana dönüşmesinde önemli rol oynuyor ama tam da buradan sonra Bucky karakterini hemen elden çıkaralım, nasıl olduğu önemli değil, zaten ileride tekrar gelecek denmiş gibi hissettiriyor. Filmin tempo sorunu bana göre yoktu. Kaçıncı izleyişim, hatırlamıyorum ama hâlâ sıkmadan izleten bir film var karşımızda. Aksiyonu içi boş olsa ve Red Skull hiç kullanılamasa da zevkliydi. Esprileri desen şu an olduğu kadar abartı değil, dozunda kullanılmış ve etkiliydi. Kısacası First Avenger, bir origin hikâye olarak kötü film değil ama karaktere bir gelişim kattığı söylenemez ve her anlamda fazla sığ yazıldığını da kabul etmek gerek. 6,76/10

burakt0 1 month ago

Üçüncü Türden Yakınlaşmalar

Steven Spielberg

6 Gönderi

Spoiler içeriyor 23.07.2026 Kimine göre iyi hatta özeldir ama ilk 100 dakika dümdüz sıkıcı bir film izledik, bunu da kabul etmek gerek. CGI hiç göze batmıyor ve filmin yapım yılını bilmesem asla 1977 yapımı bir film demezdim. En büyük artılarından biri aslında…devamı23.07.2026 Kimine göre iyi hatta özeldir ama ilk 100 dakika dümdüz sıkıcı bir film izledik, bunu da kabul etmek gerek. CGI hiç göze batmıyor ve filmin yapım yılını bilmesem asla 1977 yapımı bir film demezdim. En büyük artılarından biri aslında bu. CGI göz kanatmıyor ve bu yüzden sıkıcı anlatımını etkileyici sahneleriyle bir nebze de olsa kurtarabiliyor. Ancak orada da bir sorun var gizem yaratacağım derken karakterleri delirtmek mantıklı ama bunu izleyiciye geçiremiyorsan bir sorun var demektir. Roy karakteri neden ve nasıl bu kadar takıntılı oldu bu sorunun cevabını alamadım filmde. Veya Roy gibi bu gizeme takıntılı karakter ailesini bile geride bırakmışken neden bir anda başka bir kadınla öpüştü amk bunun da cevabını alamadım. yaratıcı fikirleri elbette var örneğin uzaylılarla iletişim kurma biçimleri yaratıcı ve etkileyiciydi ancak bana iki saat boyunca sırasıyla küçük uzay gemileri sonra büyük uzay gemileri ve en sonunda devasa uzay gemisi gösterdiğinde ben yeter amk diyorum ve filmin gösterdiği etkileyicilik bende bitecek noktaya geliyor. Filmde seçilmiş kişiler var ama bunların neden seçildiğini bilmiyoruz, eyvallah. Bu seçilmiş kişilerden neden iki tanesi daha fazla seçilmiş peki? Onu neden söylemiyor bu film, diye kendi kendime söylüyorum ama yok, gizem yaratacağım, bunların hepsi merak unsuru derken bokunu çıkartıyor sonunda. Oyunculuklara da tam iyi diyeceğim, sonra bir sahne geliyor ve sanki film değil de tiyatro izliyormuşum gibi hissediyorum. Bu da filmin atmosferini bozuyor. Karakterlerde de sorun var. Başta bahsettiğim Roy karakteriyle veya başka herhangi bir karakterle asla bağ kuramıyoruz. Bilim kurgu seven biri olarak bu film hakkında spoiler yemeden, "İlk kez izleyeceğim." diyerek heyecanla açtığım filmden bu sonucu almak üzücü. Finalinde toparlıyormuş gibi oluyor ama aslında toparlamıyor. Finalde kafamızda bıraktığı on sorudan biri cevaplanınca elbette bir yükseliyoruz ama kalan o kadar soru işareti hâlâ var olmaya devam ediyor. Spielberg'ün War of the Worlds filminde olduğu gibi burada da tökezlediğini görüyorum. War of the Worlds filminde bir noktaya kadar iyi giderken, o noktadan sonra işler sarpa sarıyordu. Burada ise neredeyse filmin sonuna kadar bir gizemi korumaya çalışıyor, seçilmiş karakterler üzerinden insanların psikolojisini de anlatmaya çalışıp derin bir hikâye sunmaya çalışıyor. Ancak bunu sıkıcı bir anlatımla yaptığı için izleyiciye geçiremiyor. Finalinde ise güzel bir görsel şölen, küçük bir şaşırtmaca ve yine soru işaretiyle biten sonu sayesinde puan arttırmamıza sebep olsa da bu final, filmin kalan tüm sorunlarını unutturmaya yetmiyor. Kısacası, Gizem yaratacağım, filmi sakız gibi uzatacağım, son ana kadar izleyiciyi sıkacağım, en sonunda da izleyicinin gözünü boyayıp bunun iyi bir film olduğuna ikna edeceğim. denmiş gibi hissettirdi bu film. Döneminde izlesem belki özel hissettirebilirdi ama şu an ortalama üstü bir bilim kurgu filminden başka bir şey değil. 6,65/10

burakt0 1 month ago

The Sadness

Rob Jabbaz

7 Gönderi

20.07.2026 Tamam, gore sahneleri iyi ama başka ne olayı var bu filmin diye düşünürken, aslında başka pek de bir olayı olmadığını fark ettim. Gore düzeyi yüksek filmleri severim, bu da onlardan biri ama bu bol vahşet ve kanın yanında iyi…devamı20.07.2026 Tamam, gore sahneleri iyi ama başka ne olayı var bu filmin diye düşünürken, aslında başka pek de bir olayı olmadığını fark ettim. Gore düzeyi yüksek filmleri severim, bu da onlardan biri ama bu bol vahşet ve kanın yanında iyi olması veya ortalama kalması gereken temel şeyler de var. Senaryo, tempo, mantık, işleniş, yönetmenlik ve oyunculuk gibi. Burada gördüğümüz şeye bakınca sadece gore sahneleri iyi, ki onlar bile bazen tempo sorununun kurbanı olabiliyor. Bu iyi olan gore sahnelerinin yanına en azından ortalama kalacak bir senaryo veya iyi bir tempo olsa daha yüksek puan verilebilirdi ama şu hâlinin ederi bu. Filmin açılışı aslında yavaş gibi ama bir yandan da hızlı başlıyor; tarif etmesi zor. Olayı anlatmaya, dünyayı tanıtmaya çalışıyor ancak olayların patlak verdiği yere kadar son derece sıkıcı hissettiriyor. "Bir an önce konuya gir, zaten olacaklar belli." diyoruz ama film, ortamı tanıtmaya daha çok önem veriyor. Ortalara doğru toparlıyor; özellikle tren sahnesinde nefesleri tutarak izliyoruz. Ancak kapanışa gelince yine bir tempo sorunu yaşanıyor. Sıkıcı diyaloglar, boş açıklamalar, izleyiciyi sarsmak için konulan gereksiz ve işe yaramayan sahneler görüyoruz. Yani en başından beri tempo sorunu yaşayan, yer yer sıkan ama gore sahneleri sayesinde kendisini bir şekilde izleten bir film. Bu sorunların yanı sıra oyunculuklar da sorunlu, senaryo ise fazlasıyla klişe. Hatta bu filmin gore düzeyi yüksek olmasa adını bile duymazdık gibi geliyor. Yönetmenliğe gelince, o da kötü. Hatta bazı sahnelerde, 10 yıl önce YouTube'da çekilen parodi zombi videolarını izliyormuş gibi hissettim. Ayrıca filmin finali o kadar aceleye getirilmiş ki sanki 3 saatlik film daha fazla uzamasın diye baştan savma bir final yazılmış hissi verdi. Halbuki bu filmin süresi nispeten kısaydı. Garip olansa, en başta ortaya çıkan virüsü açıklamak istemiyormuş gibi görünen ve gizemini korumayı tercih eden film, finalde bir anda açıklama yapmaya başlıyor ve yarattığı gizemi kendi elleriyle yok ediyor. Kısacası, baştan sona klişelerle ve tempo sorunlarıyla boğuşan bu film, gore sahneleri ve türünün dışına çıkan komik birkaç sahnesi sayesinde kendini kurtarmayı başarıyor. 6,38/10

burakt0 1 month ago

Black Box

Steven Quale

1 Gönderi

19.07.2026 Ortalama efektlere sahip bir TV filmi izlemiş ve eğlenmiş gibi hissediyorum. Steven Quale, Black Box ile sinemaya geri dönüyor ama yıllar önce çıkmış Final Destination ve Into the Storm filmlerinde sevdiğimiz şeyler burada çalışmamış. Burada uçak felaketine farklı bir…devamı

burakt0 1 month ago

İtaat

Craig Zobel

4 Gönderi

18.07.2026 Compliance’in yönetmeni, The Penguin ve Mare of Easttown dizilerinden adına aşina olduğumuz Craig Zobel. Bu filmde birçok şeyi sorguluyor; o sorgularken izleyicinin de sorgulamasını istiyor ve aslında cevabı net bir şekilde belli olacak sorulara kendi içimizde cevap veriyoruz. Yaşanan…devamı

burakt0 1 month ago

Çılgın Aptal Aşk

Glenn Ficarra

49 Gönderi

08.07.2026 Film beni ilk dakikalarda yakalamayı başardı; mizahı yerinde, dramını ise zorlamadan direkt yüzümüze vurdu. Bunlar hoşuma gitti ve film, 2 saatlik süresi boyunca hiç sıkmadı. Çünkü üç farklı çifte odaklanıyor, araya karmaşık ilişkiler giriyor ve bu sırada oyuncu performansları…devamı08.07.2026 Film beni ilk dakikalarda yakalamayı başardı; mizahı yerinde, dramını ise zorlamadan direkt yüzümüze vurdu. Bunlar hoşuma gitti ve film, 2 saatlik süresi boyunca hiç sıkmadı. Çünkü üç farklı çifte odaklanıyor, araya karmaşık ilişkiler giriyor ve bu sırada oyuncu performansları da üst düzey olunca film akıp gidiyor. Aslında bakarsanız film, vadettiği her şeyi vermeyi başarıyor. Komedisi yer yer abartılı gelse de güldüğüm yerler oldu. Dram tarafı ağlatmaya çalışmıyor, daha çok karakterlerin yaşadığı kırgınlığı hissettiriyor. Romantik tarafına gelince, aslında bunu da üç farklı tiplemeyle gösterdi film bize: aile babası, zampara ve bir ergenin gözünden izletti aşkı. Ergenin gözünden izlemesek de olurdu; hem ilgi çekici değil hem de bir noktada anlatmaya çalıştığı şey etik değildi. O taraf hikâyeden çıkarılsa eksik bir şey olmayacaktı. Ryan Gosling ve Emma Stone'un karakterlerini her ne kadar çok sonradan göstermiş olsalar ve diğerleri kadar derin işleyemeseler de sevdim. Filmin büyük bir sürprizi var ve birçok kişi de onu çok sevmiş ama o sahneden sonra tempo aynı şekilde devam ediyor. Sadece birkaç dakikalık şokun ardından film bir anda önceki temposuna geri dönüyor. Bu garip hissettiriyor ama o anlık şok etkisi filme ekstra puan katabilir. Tüm bunların yanında film, birden fazla etkili mesaj da veriyor. Ancak bu saydığım iyi şeylerin hepsi bana geçmedi. Daha doğrusu izledim, eğlendim ama o kadar. Belki araya zaman girer, yine izlerim; yine eğlenirim, kötü bir film olmadığını da kabul ederim ama o kadar, daha fazlası değil. Kısacası, ilk dakikalarda abartılı mizahıyla iyi başlayan, daha sonrasında ağırlığını drama veren; iyi yazılmış karakterlerden oluşan, vadettiği şeyleri yeterli düzeyde veren, yerli yersiz mesajlar içeren ve müthiş oyunculuklarıyla kötü bir film olmadığını, hatta eğlenceli olduğunu kabul ediyorum. Ancak birkaç gülümseten an haricinde filmi donuk bir yüz ifadesiyle izledim ve bana boş geldi. Bunun yanında Jessica ve Robbie karakterlerini izlerken eğlenmekten çok rahatsız oldum. 6,80/10

burakt0 1 month ago

Fırtınanın İçinde

Steven Quale

9 Gönderi

07.07.2026 Baştan şunu söylemeliyim ki, türünün iyi örneklerinden biri. Bunun yanında filmin found footage tarzını da çok sevdim ki en büyük artısı da bu. Bu tarz da onu benzerlerinin arasından çıkarıp farklı bir film yapıyor. Aklımıza doğrudan Twister filmi geliyor…devamı07.07.2026 Baştan şunu söylemeliyim ki, türünün iyi örneklerinden biri. Bunun yanında filmin found footage tarzını da çok sevdim ki en büyük artısı da bu. Bu tarz da onu benzerlerinin arasından çıkarıp farklı bir film yapıyor. Aklımıza doğrudan Twister filmi geliyor çünkü olay neredeyse aynı. Bu yüzden de olayı biraz değiştirip kasırga peşinde koşan insanların yanına küçük eklemeler yapmışlar. Tekrar izlemeden karar vermek zor olsa da Twister filminin biraz gerisinde, Twisters filminin seviyesine ise çok yakın bir film var karşımızda. Araya 10 yıldan fazla zaman girmesine ve ortalama bir bütçeye sahip olmasına rağmen CGI hâlâ çok iyi. İzlerken hiç sırıtmadı ve aksiyonu asla sıkmayan bir filmdi Into the Storm. Tempo hiç kesilmiyor demek isterdim ama Donnie ve Kaitlyn karakterleri yüzünden biraz kesildiği oluyor. Bu karakterleri sevmesem de hikâyeye iyi anlamda hizmet ediyorlar ve klişe olan hikâyeyi biraz olsun klişe olmanın dışına çıkarabiliyorlar. Senaryo başından sonuna kadar tahmin edilebilir, zaten bundan derinlikli bir hikâye beklediğimiz de yok. Amacı eğlendirmek ve bunu başarıyor. Üstelik sadece eğlendirmekle kalmıyor; bazen güldürüyor, geriyor, hatta duygulandırdığı bile oluyor. Yetmezmiş gibi bir de alttan alta mesaj veriyor. Vermek istediği mesaj bana boş gelse ve geçmese de kısa süresine rağmen dolu dolu bir film var karşımızda. Ancak filmin çok fazla sorunu var. Amacı dışına çıkıp hikâyeye gereğinden fazla karakter dâhil ediyor ve filmin sonunda bu karakterleri unutuyor. Bunun haricinde karakterler çok kötü yazılmış. Yaşanan olaylara rağmen eldeki kameranın hâlâ tutulması, hatta kameranın ve çekim yapmanın hâlâ düşünülmesi filme yedirilememiş. Bunun haricinde mantık hataları elbette var ama pek üzerinde durmak istemedim; arasak buluruz. Kısacası tüm kötü yanlarına rağmen eğlenceli, klişe, bazen farklı ve türünün iyi bir örneğiydi Into the Storm. 6,69/10