Çok önyargıyla yaklaşıyordum bu kitaba ama şeytanın bacağını kırmaya karar verdim. Okurken de aynısı itici bir kitap gibi geliyordu okumaya zorlanıyordum örnektekilerin yerine bile suçluluk hissediyordum (başka streslik bir durumumda yoktu hani) bence fedakar sınır koyamayan insanlar da aynı bu…devamıÇok önyargıyla yaklaşıyordum bu kitaba ama şeytanın bacağını kırmaya karar verdim. Okurken de aynısı itici bir kitap gibi geliyordu okumaya zorlanıyordum örnektekilerin yerine bile suçluluk hissediyordum (başka streslik bir durumumda yoktu hani) bence fedakar sınır koyamayan insanlar da aynı bu duyguyla okur, çünkü bu bizim bir parçamız onu bırakınca kendimizi kaybetmiş hissederiz "biz bununla varız" diye düşünürüz. Kitabı bitirince de devam ede biliriz çünkü yıllardır tuttuğumuz bir şeyi 300 sayfalık bilgi bıraktırmaz adımlar küçük çabalar lazım. Sınır koyamamanın kendini suçlu hissetme vicdanımızı sızlatıyor olması terk edilme korkusdan kaynaklana biliyor olmasına da değiniyor. Rahatsız edici bulsam da bitirdim bakış açımda değişiklikler oldu hatta yapmayacağım bir şeyi de yaptım diye biliriz. Sadece yinede bir yanınız inkar etmek istiyor gibi bir hiss oluyor o da bu suçluluk duygusuyla beraber gelen bir şey olsada kolaya kaçmamızla da alakadar ola bilir pek tabi. Kitabı okumanızı öneririm başkalarını suçlamak konusunda da aydınlanma yaşayayıp hayat sorumluluğunu almak için ve bu ferahlatıcı (hayatta sorumlulğu almak bu yaşamın kendine ait olması demek zor gelir tabi yinede cunku manipülatör insanlara ve aileye sınır koyması zor da olsa koyamamanın kendimize ait sorun olduğunu bilmek farklı adım atmamızı düşünememizi etkiler ) hissi tadmanızı.
Affedicilikten bahs etmesi garibime gitti kendimizi affetmek diye düşünüyordum ama başkalarını affetmek diyor, çünkü affederek özgürleşiriz affedememe bizi bağlı kılar karşı tarafa, bırakmak zor olsada kırgınlıklarimiza sarılmak da çare olmaz hatta bizi daha kötü yapar. Ve kendi sorumluluğumuzu alamayız bu düşünce tokat gibi çarptı ve bizim bu sorumluluğu almamız gerektiği gibi karşı tarafta almalı fedakarlıklarimiz bizi kötü etkilediği gibi onları da etkiler bağımlı yapar kendi sorumluluğunu alamaz hale gelir oysa herkes kendi sorumluluğunu alsa ... Tabi burada herseyden böyle kopmayı göze almam ben yinede birileri için bir şey yaparım ama dozunda.
Bir şekilde ifade etmeye çalıştım ama kusurum varsa affınıza sığınırım.
Alıntılar:
İstismar gören kurbanlarının kendilerini gücsüz hissederk öfke ve nefret duymaları önemlidir, ancak "kurban hakları" konusunda ömrünün geri kalan kısmında bağırmak, bir "kurban zihniyeti" içine sıkışıp kalmak demektir.
Eğer başkalarının sahip oldukları veya başardıkları üzerinde odaklanıyorsak, kendi sorumluluklarımızı ihmal ederiz ve sonunda boş bir yüreğe sahip oluruz(104)
Bu insanlar, başkalarına gıpta etme yerine kendilerini sorgulamaktadırlar, Gıpta etmeniz sizin için daima bir şeylerin eksik olduğunu hissettiğinizi gösterir. O anda, nelerden nefret ettiğinizi, neye sahip olmadığınızı ve her neyi kıskanıyorsanız, ona neden sahip olmadığınızı ve bunu gerçekten isteyip istemediğinizi düşünün.
Birisini bağışlamayı reddederseniz, bu, o kimseden bir şeyler istemeye devam ettiğiniz anlamina gelir ve istediğiniz intikam dahi olsa, bu sizi o kişiye sonsuza dek bağlı kılar.
Affetmek kadar sınırları belirginleştiren başka bir şey yoktur. Birisini bağışlamanız, onu zor bir durumdan kurtardığınız veya size olan borcunu sildiğiniz anlamına gelir. Birisini bağışlamayı redde derseniz, bu, o kimseden bir şeyler istemeye devam ettiğiniz anlamina gelir ve istediğiniz intikam dahi olsa, bu sizi o kişiye sonsuza dek bağlı kılar.
Eski yaşamı koruma çabalarınızın tümü size çok fazla enerjiye mal olmakta ve sizi istismara ve denetime maruz bırakmaktaydı. İç huzuruna götürecek yol, geride bırakmaktır. Bunun yolu ise yas tutmak ve kederlenmektir.
Denetim dışı kalıplar, bir başka şeye olan ihtiyacı gizlemek için vardır. Denetimsiz davranışı ele almadan önce, altında yatan ihtiyacı belirlemeniz gerekir. Örneğin, saplantılı bir biçimde yemek yiyenler, yemenin romantik ve cinsel yakınlıktan uzak durmak için bir yol olduğunu keşfedebilir.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Çok önyargıyla yaklaşıyordum bu kitaba ama şeytanın bacağını kırmaya karar verdim. Okurken de aynısı itici bir kitap gibi geliyordu okumaya zorlanıyordum örnektekilerin yerine bile suçluluk hissediyordum (başka streslik bir durumumda yoktu hani) bence fedakar sınır koyamayan insanlar da aynı bu…devamı
Aidiyetsiz Kayboldum... Bulamıyorum yerimi, nereye ait olduğumu... Belki de hiçbir zaman ait olmadım. Evim olmadı. Evim sandıklarım ve bu sanmaların bende bıraktığı yaralarla doluyum. Gitmek istiyorum. Uzaklara, belki de yıldızlara... Yıldızlar insanlardan uzak olduğu için mi bu kadar güzeller? Ama…devamı
Ruhun Sessiz Çığlığı İçimde tarifi zor bir his var. Konuşsam kanatır, sussam beni yaralar. İzler... Giderek ağırlaşıyorlar ve ben her geçen gün daha da uzaklaşıyorum ait olmadığım yerlerden. Ait olduğum yeri bulamadım; belki de hiç ait olmadım. Bir rüzgâr olup…devamı
Ruhun Sızısı Ruhum acıyor, huzur istiyorum. Yıldızları izlemek, onlarla beraber gökyüzünde parlamak istiyorum; ama sanki içimdeki kuvvet bitiyor. Sonra O’na yaslanıyorum; beni benden daha iyi tanıyana, acımı alabilecek olana, dermanıma... Kalbimde bir acı var. Neyin acısı bu? O’ndan uzak kalmanın…devamı
Sosyal medyada gördüğümde konusu çok ilgimi çekmişti. Direkt okumaya başladım. Aşırı akıcı bir kitap. Sıkıldığım bir sayfa bile olmadı. Sonu benim için tahmin edilemezdi. Bazı yerleri ağzım açık okudum. Kitap aynı günü tekrar tekrar yaşayan ama her gün farklı bir…devamı
Ya o kadar soft ve o kadar güzel bi diziydi ki bitmesin diye diye izledim bitince bosluga düştüm çünkü gercekten cok severek izledim. Karakterler de bana aşırı gecti oyunculuklar da. Zaten sosyal medyada cok görüyordum puani da yüksekti baya ama…devamı
Gri olmak sanki arafta kalmak gibi hissettiriyor. Ne siyah ne de beyaz. Ne karanlık ne de aydınlık ikisinin arasında sıkışıp kalmış... Arafta kalmayı hiç sevmedim ya vardı ya da yoktu benim için. Farketmeden griye dönüşmüştüm. Peki ondan önce neydim siyah…devamı
Tepeye tırmandığını zannederken aniden bayır aşağı koşmak.ne oldum değil ne olacağım demek gerek ivan ilyiç tek başına öldün.
Gurbet-i Derun Alem mi harap, ben mi viranım? Bulamadım alemdeki yerimi. Ruhum harabeye dönmüş, Koca bir enkaz altındayım. Hani derler ya, "İnsanın yurdu içidir," Ben kendi içimde kayboldum. Yurdum bir harabeden farksız, Çeşm-i giryan olmuşum. Lale-i Pinhân
Âvâz-ı Ruh İçimde koca bir hasret var, Vuslatı bekliyor ruhum. Zaman geçiyor, anılar kalıyor; Söyle ey rüzgâr, vuslat ne zaman? O gün tam 43 gurûb-ı şems izledim, Şafak-ı ahmerin güzelliğine kelam kifayetsiz. Semada yağmurlar yağıyor, Bûy-ı bârân öyle güzel ki...…devamı