(@) - Raf

Tek oturuşta bitirmelik, hepimize tanıdık gelen ama bir yandan da çok yabancı bir öykü. En sevdiğim kısımlardan biri karakterlerin bu kadar gri olmasıydı. Kim suçlu, kim güçlü, kim haklı pek bilemedim. Herkes biraz suçlu, yaşadığı için. Herkes de biraz masum…devamı

muad.dib 5 years ago

Yedinci Koğuştaki Mucize

Mehmet Ada Öztekin

333 Gönderi

Bir kez daha popüler bir yapımın muhabbetini çevirmeye herkes meydanı terk edince gelip kendi kendime konuşacağım. Alışınız minör deliliklerime. Film, isteyince çok iyi dram filmleri yapabildiğimizi kanıtlamakta. Etnik bir duygusallığımız mevcut olduğundan şaşırmamak gerekli. Film hakkında söylenecekler sanırım ki çoktan…devamı

muad.dib 5 years ago

Dark

Baran bo Odar

382 Gönderi

İlk 2 sezonu çok severek izlemiştim önceden, ne hikmetse 3.sezon çıkınca izlemeyi unutmuşum. Unutmak demişken geçen yıllarda o sezonları da biraz unutmuşum. Bu sebeple 3.sezona başladığımda bariz bir kopukluk hissettim. Özellikle de sezonun başında senaryo beklemediğim yeni elementler ekleyince ve…devamı

muad.dib 5 years ago

Brian'ın Hayatı

Terry Jones

16 Gönderi

Din üstüne kara komedi temalı Monty Python filmi. Hemen üstüne de Holy Grail izleyerek güzel bir akşam yaptım dün akşamı. Monty Python seven biriyle izlemek çok keyifli oldu, mümkünse öneririm. Holy Grail için ayrı bir yorum girmeyeceğim için burada bahsedeceğim.…devamıDin üstüne kara komedi temalı Monty Python filmi. Hemen üstüne de Holy Grail izleyerek güzel bir akşam yaptım dün akşamı. Monty Python seven biriyle izlemek çok keyifli oldu, mümkünse öneririm. Holy Grail için ayrı bir yorum girmeyeceğim için burada bahsedeceğim. Ben iki film arasından bunu daha çok beğendim ama bu tamamen benim mizah anlayışımla ilgili subjektif bir yorumdur. İki filmi izlerken de baştan sona güldüm diyebilirim. Bazı sahnelerde kendimi kaybederek hem de. 1979 yapımı bir filmin mizah gücünü hala koruyabilmesi kendi başına akıl almaz bir olay. Bir de buna türlü imkansızlık eşliğinde onlarca karakteri kendileri canlandıran küçük komedi ekibimiz Monty Python'ın unutulmaz karakterleri eklenince hayranlığım artıyor. *Spoiler sayılmasa da devamında filmlerin konularından bahsediyorum, isteyen okumamakta özgür: Holy Grail'de Camelot'un yuvarlak masa şövalyelerinin modern bir versiyonuyla her biri birbirinden renkli şövalyelerimizin Holy Grail'e ulaşma yolundaki görevlerinde yaşadıkları türlü absürt maceralar anlatılıyor. Özellikle sınıfçılık üstüne yapılan şakaları gülmekten kırıp geçirmiştir. Atsız şövalyelerimizin sadık hindistan cevizli yaverleri, şovcu büyücüler, katil tavşanlar ve korkak askerlerimiz ile müthiş bir hikaye ortaya konmuştur. En talihsiz kısmı bütçeyi azaltmak amacıyla sonunun senaryodakinin aksine kesilip beklenmeyen bir twiste dönüştürülmüş oluşudur yoksa favorim olabilecek potansiyele sahiptir. Life of Brian'da ise yanlışlıkla mesih olmuş karakterimizin Roma döneminde yaşanan iç zıtlıklar, mezhepçilik ve kör toplum içinde sıradan biri olmaya çalışma çabasını görüyoruz. Absürtlük, eski zaman, antik insan, dinin temeli, mesih, bölünmüşlük, ideolojicilik, şehit yaratma merakı, çözüme ulaştırmayan bürokrasi, mucize anlayışı, Pollyannacılık ve daha birçok öge bir araya gelip çok yerinde dokundurmalarla zamansız bir komedi kültü formunda buluşuyor. Kesinlikle hem çok eğlenceli hem de çok zekice! Filmin sonundaki klasikleşmiş şarkıyla sizlere veda ediyorum: Always look on the bright side of life! 🌠

muad.dib 5 years ago

Ben Robot

Isaac Asimov

23 Gönderi

Tek oturuşta okunan; karmaşık problemleri çok basitleştirdiğinden okuyucuyu hiç sıkmayan, anlaşılır, akıp giden bir bilim-kurgu öykü topluluğu. Bilim-kurgunun sonradan çokça ilham aldığı 'robotbilimin' 3 temel kuralını Asimov bu öykülerini geliştirirken zamanla yaratmış. Tüm öyküler de bu 3 kuralın birbiriyle çakıştığı…devamı

muad.dib 5 years ago

Dune Tanrı İmparatoru

Frank Herbert

9 Gönderi

Çok yoğun bir dönemde okuduğum için vakit ayıramadım ve elimde kaldığı süre uzadıkça etkisini yitirdi ne yazık ki. Sihri kaçmadan okuyabilmek isterdim, serinin önceki kitapları kadar sevmezdim yine de. Bu kitap ne yaptı? Beni fedakarlıkla gelen gücün ağır bir yalnızlıkla…devamıÇok yoğun bir dönemde okuduğum için vakit ayıramadım ve elimde kaldığı süre uzadıkça etkisini yitirdi ne yazık ki. Sihri kaçmadan okuyabilmek isterdim, serinin önceki kitapları kadar sevmezdim yine de. Bu kitap ne yaptı? Beni fedakarlıkla gelen gücün ağır bir yalnızlıkla harmanlandığında nasıl korkunç bir kader yolağı oluşabileceği üstüne düşündürmeyi başardı. İnsanlık tarihinde insanoğlunun sıkça düştüğü yanılgılar ve bunların tüm tarihi eşzamanlı görebilsek nasıl aptalca gözükeceğine dair bir bakış açısı sunması bir ufuk açtı diyebilirim. Kitabın temelinde yatan şu soruyu sormak gerekir: Yüzyıllardır insanoğlunun kovaladığı barış ihtiyacımız olan şey midir gerçekten? Biz barış mı istiyoruz, yoksa barışı istemek kaosu dizginlemenin bir yolu mudur yalnızca? Barışa ne zaman ulaşsak rahat duramayıp kafeslerimizden çıkmak isteyişimiz bundan değil midir? Etrafımızdaki tüm parmaklıklar barış adını alıverir birden ve biz yeni bir barışı kovalamak üzere yeni kaoslar peşinde koşmaya devam ederiz. Kahramanımız Leto, barışın nasıl korkunç bir şey olabileceğini gösteriyor bize. Tür için hayatta kalmak barıştan daha önemli olmalıdır. Bunu unuttuğumuz zaman devinimden yoksun, alışılmış, adapte olmuş makinelere dönüşürüz. Unutmamamız için de her zaman karşımızda durabilecek, yenemediğimiz bir düşman gerekir bize. Tüm yumruklarımızı yese de yok olmamalıdır. Kimdir bu? Tanrı. Ya da biz öyle deriz adına. Kitabı sevseniz de sevmeseniz de inkar edemeyeceğiniz şey Herbert'ın bu kitapla Dune lore'unu çok derinleştirmiş olduğudur. Bizdeki İsa'nın doğumunun milad kabul edilişi gibi seri boyu tarih yazarak milestonelar yaratıyor yazar. Sonra bu olayların toplumun farklı kesimlerinde yarattığı akım ve etkileri öyle bir işliyor ki bu adamın tüm evlerin pencerelerinden tüm insanlığı gözetlediğini düşünüyorum bazen. Sen bir toplum dehasısın Herbert! Kitabı okurken pek keyif almadığımdan bahsettim ama çokça alıntı işaretledim. Bunun sebebi o sözlere dönüp üstlerine tekrar kafa yormak istemem oldu. Zannımca kurgu çok daha iyi işlenebilirdi ama kafada bıraktığı düşünce nebulaları her yerde bulunmayan türdendi. Üstelik beni ağlatmışlığı da oldu. Serinin yeni kitabını okumadan biraz mesafe koymalıyım. Bu yorumu yazarken çok tekrara düştüğümü hissediyorum ama saat 4 olmuşken bu kadar beynim mevcut, affola. Sizleri gelenekleşmiş alıntı köşemle uğurluyorum, yalnız birini seçmek kolay olmadı. Sağlıcakla kalın. (Çok da uzun yazmışım, bunu okuyana kadar kitabı okursunuz. Pü bana!) 🔸"Geçmişimizin beşiğinde, bir mağarada sırt üstü yattım; öyle dar bir yerdi ki, içine santim santim sürünerek girebilmiştim. Orada, bir reçine meşalesinin dans eden ışığında, duvarlara ve tavana av hayvanlarını ve halkımın ruhlarını çizdim. Şimdi, kusursuz bir çemberin tamamlanmasıyla birlikte geçmişe, ruhun görülebildiği an için verilen kadim mücadeleye bakmak öyle aydınlatıcı ki. "Ben varım!" çığlığı zamanın her yerinde yankılanıyor. Kayalara kömür ve bitkisel boyalarla çizilmiş ellere ve kıvrımlı kaslara, sonradan gelecek dev sanatçıların bilgilendirdiği zihnimle bakıyorum. Bizler mekanik olaydan çok daha fazlasıyız! Ve uygarlık karşıtı yönüm soruyor: "Neden o mağaradan çıkmak istemiyorlar?""

muad.dib 5 years ago

Gılgamış Destanı

Anonim

12 Gönderi

*Eser hakkında: Gılgamış Destanı, beş bin yıl önce yazılmış bir halk destanıdır. Gılgamış ilk Sümer yerleşkelerinden Uruk kentinin kralıdır. Ölümünden sonra adı efsaneleşir ve yiğitliğine dair öyküler yayılır. Zamanla bu öyküler destanlaştırılıp yazıya dökülür. Tüm bunlardan yaklaşık 2000 yıl sonra…devamı*Eser hakkında: Gılgamış Destanı, beş bin yıl önce yazılmış bir halk destanıdır. Gılgamış ilk Sümer yerleşkelerinden Uruk kentinin kralıdır. Ölümünden sonra adı efsaneleşir ve yiğitliğine dair öyküler yayılır. Zamanla bu öyküler destanlaştırılıp yazıya dökülür. Tüm bunlardan yaklaşık 2000 yıl sonra bu yazıtların tekrar bulunması ve yıllar süren azimlerle dekripte edilmeleriyle günümüz Gılgamış Destanı ortaya çıkmıştır. Hala çokça eksik veya anlaşılamayan parça olsa da destanın ana hatları bellidir. Destanda Gılgamış bir Tanrıça ile bir Şeytan'ın çocuğudur. Gücüne denk olmayan bir adamdır, bunu da halkının üstünde güç kurarak kullanır. Halkının isyanlarıyla tanrılar Gılgamış'a denk olacak Enkidu diye bir adam yaratır. Bu kişilerin kaderleri bağdaşır ve destanı oluşturur. Destan boyu karşımıza çıkan çokça humanoid Tanrı, Yunan tanrılarından alışık olduğumuz üzere, halkın yaşamlarını şekillendirirken kendileri de ihtiras, kıskançlık, üzüntü gibi insancıl hislere kapılırlar. Eserin belki de insanı en çok şaşırtan yönü Nuh Tufanı hadisesinden tüm kutsal kitaplardan binlerce yıl önce bahsetmesidir. Destanın her bölümünden önce yapılan küçük özetlerle okurken anlaması oldukça kolay bir eserdir. Ben okurken çok keyif aldım ve tek oturuşta bitirdim. Biraz da mitolojiye bir giriş vasıtası güdüyor benim için. Herkes kitaplığında yer vermeli diye düşünüyorum. 🔸"Ne geçti eline kendini böyle hırpalamaktan, tükenmekten, acı çektirmekten kendine, etlerini üzüp, sızlatıp uzak ölümünü yaklaştırmaktan? İnsan soyu kırılmalı hep sazlıktaki bir kamış gibi! Ne seçkin kızlar, ne seçkin delikanlılar götürüldü, bir düşün, ölümün eliyle, ölüm ki hiç kimse görmemiştir onu, ölüm ki yüzünü görmemiştir hiç kimse daha, sesini duymamıştır hiç kimse; insanları kırıp geçiren acımaz ölüm!"

muad.dib 5 years ago

The Mandalorian

Jon Favreau

87 Gönderi

Birinci sezonunu bir günde bitirdiğim, Star Wars evrenine yeni bir soluk getiren, başarısıyla da gerçekten yeni yapımlarda izlenmesi gereken yolun bu olduğunu gösteren dizi. This is the way! Aynı karakterlerin geri dönüşüm kutusuna atılıp durulmasından daha heyecan verici bir hikaye…devamı

muad.dib 5 years ago

Frankenstein

Mary Shelley

30 Gönderi

*eser miktarda spoiler içermektedir, okuma zevkine hasar verecek bir bilgi bulunmamaktadır* Toplumda kültür öğesi haline gelmiş gotik klasiklerini okuma arzusu duyduğum bir vakit Dracula ile birlikte almıştım, şimdi okuyabildim ve çok keyif aldım. Mary Shelley'nin 19 gibi körpe bir yaşta…devamı*eser miktarda spoiler içermektedir, okuma zevkine hasar verecek bir bilgi bulunmamaktadır* Toplumda kültür öğesi haline gelmiş gotik klasiklerini okuma arzusu duyduğum bir vakit Dracula ile birlikte almıştım, şimdi okuyabildim ve çok keyif aldım. Mary Shelley'nin 19 gibi körpe bir yaşta şair eşi ve Lord Byron gibi dönemin başka birkaç yazarıyla çıktığı bir İsviçre gezisinde fırtınadan evde mahsur kalmaları ve birbirlerine eğlence için anlatmak üzere kısa korku öyküleri yazmaya başlamalarıyla bu eser hayat buluyor. Aslında herkes öyküsünü anlatmışken Mary bir türlü ilham bulamamanın sıkıntısını yaşamaktadır ama bir gece gördüğü bir kabus bu esere ilham olur! Yazarı bu haliyle hayal ettiğimde nedense hep çok sevimli gözükür gözüme. Şimdi gelelim öykümüze. Frankenstein'ın canavarı öykünün başlarında yaratılışıyla Adem'e, öykü ilerledikçe ise Şeytan'a benzetilen bir karakterdir. Canavarın, yaradanı tarafından dahi sevilmeyip terk edilmesi onu Tanrı tarafından terk edilen insanoğluna benzetir. İnsanı yozlaştıran da belki bu canavarın başına gelenle aynıdır. En azından çoğu kimsenin öyküye bakışı böyledir. Zaten bu öyküyü gözümde bu kadar ilginç kılan da budur. Mary, Frankenstein ve canavarını öyle bir yazmıştır ki hem kendileri hem de birbirleriyle savaşta olan bu iki karakter her zaman gri sularda süzülmektedir. İyilik ve kötülük nedir, bu kişiler çizginin neresindedir? Biri Tanrı, biri insanın timsali bu iki kimsenin aralarındaki güçlü bağ okurken insanın canını acıtır. İnsanın tanrısına isyanlarını, ondan merhamet dilenişlerini, ona efendilik taslayışlarını okurken her şey çok tanıdık gelir göze. Yüz yıllardır bildiğimiz bir öyküyü tekrar yazmıştır sanki Mary. Hiçbir yere ait olamamanın, sevgiyi tadamamanın, vahşi dürtülere teslim olmanın ve bunun her zaman getirdiği felaketlerin öyküsüdür Frankenstein. Kalbimde yuvasını samanlarla döşemiş, Güneş'in ona birkaç huzme lutfetmesiyle hayatta başka bir şey istemeye gerek olmadığına inanmış ve saklanmış, uyumaktadır. Kalbimdeki uykusundan rahatsız edip uyandırmak istemem onu. 🔸"Canımın verildiği meşum gün! Lanet olası yaratıcım! Kendinin bile tiksintiyle sırtını döneceğin böylesine korkunç bir canavarı ne diye yarattın? Tanrı merhametiyle, insanı kendi suretinde, hoş ve güzel yaratmış. Oysa benim görünüşüm senin en berbat halin, hatta ondan da beter. Şeytan'ın bile onu beğenip teşvik edecek yoldaşları, akranları vardı. Bense yapayalnız ve hor görülen biriyim."

muad.dib 5 years ago

Batman - Hush

Jeph Loeb

3 Gönderi

Geçenlerde okuyup çizimlerine ve işleyişine hayran kaldığım bir Batman hikayesi. DC comics evrenine biraz hakimseniz her sayfada başka bir karakterin belirdiğini görmek sizi heyecanlandıracaktır. Okurken siz de Hush'ın kim olduğunu anlamaya çalışabilir, gerçekten üzülebilir ve sonra şaşırabilirsiniz - plot twistler…devamı