(@) - Raf

Spoiler içeriyor Breaking Bad bittikten sonra boşluğa düşmüştüm ve hazır diziyi yeni bitirmişken, olaylar hâlâ aklımdayken yan dizisi olan Better Call Saul'a başlayayım dedim. Breaking Bad'i izlerken Saul Goodman'ı çok sevmiştim. Enerjik bir insan olması, hazırcevaplılığı karakteri daha da sevilir yapıyordu. Ama…devamıBreaking Bad bittikten sonra boşluğa düşmüştüm ve hazır diziyi yeni bitirmişken, olaylar hâlâ aklımdayken yan dizisi olan Better Call Saul'a başlayayım dedim. Breaking Bad'i izlerken Saul Goodman'ı çok sevmiştim. Enerjik bir insan olması, hazırcevaplılığı karakteri daha da sevilir yapıyordu. Ama karakterin özüne indikçe çok farklı bir Saul görüyorduk. Gördüğümüz kişi Saul bile değildi, bambaşka biriydi. Bir ömre kaç hayat sığar? Saul olsaydı sonsuz derdi çünkü her karakteri yaşayabilir ve bunda da hiç zorlanmazdı. Bu diziyi Breaking Bad'le kıyaslayıp hiç sevmeyenler, daha ağır olduğunu düşünenler olmuş fakat yönetmeni aynı olsa bile ikisinin apayrı bir dizi olduğunu düşünüyorum. Breaking Bad aksiyon sahneleriyle hafızalarımıza kazınmış uyuşturucu içen ve üreten kişilerin hayatlarını bize göstermişken bu dizide ise daha çok hukuk, avukatlar ve mafya tarafını görüyoruz. Ben bu diziyi daha çok sevdim. Daha kısa sürede de bitirdim yani Braking Bad gibi uzun uzun aralar vermedim. Saul Goodman namıdiğer Jimmy Mcgill, müthiş bir dolandırıcıyken avukat olmuş bir adam. Yıllarını hukuka vermiş başarılı bir avukat olan abisine göre ise Jimmy, avukat olacak bir insan değil. Yani karakteri böyleyken istese bile değişemez. Abi kardeş ilişkisine bakacak olursak bir yandan abisine hak veriyorum ama bir yandan da haksız buluyorum. Öncelikle insanlar değişir mi? - Bence uygun koşullar sağlanırsa değişebilirler ama eğer en ufak pürüzde eski hallerine döneceklerse o değişim neden var? Dizide Chuck'ı haksız bulduğum konu, Jimmy'e en başından beri bir şans bile vermemesi. Yani evet kendi eğitimiyle kıyaslıyor; faküle bitirmiş, onca emek vermiş biriyken kardeşinin sadece sınavlara girip avukat olması kabul edilebilir bir şey değil. İster istemez bir çekememezlik oluyor. Bir de sanırım ailede de yüceltilen kişi hep Jimmy olduğu için bir kıskançlık durumu vardı. Yine de Chuck, Allah aşkına kardeşin seninle bu kadar ilgilenirken hiç mi vicdan azabı çekmedin? Neysee Howard'a gelelim. Yaa bu adamdan ne istediniz? Adam gayet güzel bir şekilde işini yapıyor, kimseye karışmıyor. Yani şu an çok hatırlamıyorum ama hiç çirkinleşecek seviyeye gelmemişti. Neden bu adamın hayatının içinden geçtiniz nedenn? Kim Wexler ise Howard konusuna dahil olmasaydı dizideki en sevdiğim karakterdi. Skayler vakasından sonra Kim'den de bir şeyler bekledim ama neyse ki Kim karakterini güzel işlemişlerdi. Hatta bazı sahnelerde niye bu kadar alttan alıyor deyip sinirlenmişliğim bile olmuştu. Bence Jimmy Kim'e de çok haksızılık yaptı. Ah ahh Jimmy ahh. Jimmy'nin Mike ile olan sahneleri çok güzeldi. Breaking Bad izlerken nasıl tanıştıklarını merak ediyordum çünkü aralarındaki ilişki çok farklıydı. Mike'nin bir baba rolüne bürünüp sürekli Jimmy'i korumaya çalışması, sert mizacı, tüm umursamaz görüntüsüne rağmen aslında çok düşünceli olması... Bu karakteri çok iyi işlemişler yaa ve Jonathan Banks da aşırı iyi canlandırmış. Yani oyuncuları o kadar iyi seçmişler ki bir karakteri ondan başka kimse oynayamaz diye düşünüyorum. Hele ki Gustavo. Yaa dizinin finalinde oyuncuların röportaj yaptığı bir kesit vardı Gustavo'yu canlandıran kişi gülüyor ve sempatik duruyor diye onu tanımadım sjsjs Oyunculuk gerçekten yetenek gerektiren bir iş ve buradaki oyuncular da fazlasıyla yetenekliler. Gustavo'yu bence yine yüzeysel işlediler. Yani evet hayatının bir kesitini gördük ama nasıl bu kadar gaddar olduğuna değinmediler. Ya da ben hatırlamıyor olabilirim. Salamancalar ise ayrı bir konu. Yaa bu insanlar ne iğrenç insanlar. Özellikle de Hector Salamanca. Yani sanırım dizideki en iyi karar Hector'u felç etmekti çünkü o konuştukça sinir oluyordum. Bir de Taco ile o ikizler çok sinir bozucuydu. Lalo ise onlardan farklı olarak daha sempatik bir kötüydü. Evet o da diğerleri gibi vahşiydi ama en azından Taco ve Hector gibi bağırmıyor, daha çok zekasını kullanıyordu. İkizler gibi de hiç düşünmeden sadece söyleneni yapmıyordu. Nacho Varga konusunda bir şey sormak istiyorum. Adamın her sahnesinde "Ya ben bunu bir yerden tanıyorum. Kimdi yaa ?" deyip adamın hayatını araştırmaya başlıyordum ama tık yok. Nerede gördüğümü hatırlamıyorum. Siz kim olduğunu biliyor musunuz yaa? Gerçekten içime dert oldu. Nacho karakteri de güzel işlenmişti. Salamancalar gibi kötü adamlara elini verirsen kolunu kaptıracağını ve sonunun da muhtemel son olacağına değinmişlerdi ama yazık oldu Nacho'ya. Dizide genel olarak Jimmy'nin Saul olma sürecini görüyoruz. Evet, Saul karakterini Breaking Bad'da çok sevmiştim ama burada sevemedim. Bence Jimmy halinde çok iyiydi ama şartlar bunu gerektirmiş olabilir. Biz de zaman zaman değişiyoruz; hayatımızı bir dizi halinde izleyemediğimiz için görmüyoruz ama bizim de kırılma noktalarımız var, değişim ânımız var ve bir daha eski halimize dönemeyeceğimizi belli eden zamanlar var. Jimmy'nin karakter gelişiminde bunu çok net bir şekilde görebiliyoruz. Bence Jimmy değişebilirdi ve çok iyi bir avukat olabilirdi ama çevre faktörü devreye girdiği için içindeki kötülüğü dış yansıttı. Yani sonuç olarak abisinin dediği oldu. Chuck ne büyük adammışsın yine haklı çıktın. Eğer bu diziyi üç yıl önce izlemiş olsaydım sanırım Kim Wexler favori karakterim olurdu ve tercih yaparken ilk sıraya hukuk yazardım. Neyse ki öyle bir şey olmamış. Dizi izleyip bölüm mü seçilir ? Neyse neyse güzel bir diziydi. Ben çok beğendim tavsiye ederim. Ayy bir konu daha var onu da söyleyip yazıyı bitireyim. Mesela en heyecanlı sahnede biri birini öldürecek yaa Breaking Bad'de gördüğün karakter olduğu için kimin ölmeyeceğini tahmin edebiliyorsun o biraz heyecanı kaçırıyor ama onun dışında geçmişe gitme yöntemi olduğu için ilk olarak Breaking Bad' ı izleyebilirsiniz. Bir de bence Lalo'nun sonu böyle olmamalıydı. Arkadan Mike bile gelip öldürseydi daha kabul edilebilir bir ölüm olurdu. Yazık oldu...

nubesh 2 years ago

Selamlarrr Biliyorum uygulamada çok fazla şiir paylaşan var ama ben okuduğum zaman etkilenmiyorum yaa 😢 Çok fazla şiir okuyan - dinleyen bir insan değilim ama bazı şiirleri dinleyince çok hoşuma gidiyor. O yüzden sizden beğendiğiniz şiirleri seslendiren kişinin ismiyle birlikte…devamı

nubesh 2 years ago

Galileo Galilei Bilimin Dehaları

Eda Bayrak

1 Gönderi

Uzun bir süre okuma isteğimin geri gelmesini bekledim ama yok, gelmiyordu. Ağır bir kitap okursam hepten dibe çökerim düşüncesiyle çocuk kitabı okumaya karar verdim. Kitap, adından da anlaşıldığı gibi Galileo Galilei'nin hayatını anlatıyor ama hikaye tarzında ve daha yüzeysel bir…devamı

nubesh 2 years ago

Eylül Ayı Özetim 🎬 İzlediklerim 🎬 ☞Yes Man ☞⁠ Örümcek Adam - Örümcek Evrenine Geçiş ☞Laal Singh Chaddha ☞The Green Mile ☞Hichki ☞⁠ Örümcek Adam - Örümcek Evreninde ☞Harry Potter ve Ölüm Yadigarları: Bölüm 2 ☞⁠ Vincent'ten Sevgilerle ☞Prestij ☞The…devamı

nubesh 2 years ago

Kara Şövalye

Christopher Nolan

160 Gönderi

Birinin tavsiyesiyle bu filmi izledim ama ne mükemmel bir insanmış ki filmin üçleme olduğundan ve bu filmin de ikinci serisi olduğundan bahsetmedi. Sadece izle dedi. Yaa ben zaten filmleri gelişigüzel izliyorum bari detay ver de ona göre izleyeyim. Bir de…devamı

nubesh 2 years ago

Gizli Bahçe

Frances Hodgson Burnett

20 Gönderi

Keşke kitap okurken ruh halimiz sabit kalsa da okuduklarımızı kötü yönden etkilemese. Yani keyifliyken okuyunca o kitabı daha çok seviyorum ama durum tam tersi olunca nefret bile edebiliyorum. Off çok saçma çokk. Aslında kitap çok güzeldi yani çocuklar vardı, arkadaşlık…devamıKeşke kitap okurken ruh halimiz sabit kalsa da okuduklarımızı kötü yönden etkilemese. Yani keyifliyken okuyunca o kitabı daha çok seviyorum ama durum tam tersi olunca nefret bile edebiliyorum. Off çok saçma çokk. Aslında kitap çok güzeldi yani çocuklar vardı, arkadaşlık vardı, umut vardı... Daha ne olsun. Ama nedense kitabı okurken daraldım da daraldım. Bazen devam edecek enerjim kalmadı, saçma sapan düşüncelere daldım falan filan derken pek keyifli geçen bir okuma süreci olduğunu düşünmüyorum. Konusuna gelirsek de şımarık diye tabir ettiğimiz bir kız çocuğunun eniştesinin yanında yaşamaya başlayınca karakterinin iyi yönde değişmesi ve kendi gibi bir çocukla karşılaşınca da aslında insanlara kötü davranmanın pek de iyi bir şey olmadığını fark etmesiydi. Kitapta üç farklı çocuk tiplemesi vardı. Doğayı seven, hayvanlarla konuşan, iyimser Dickon, annesinden sevgi görmemiş -genel olarak sevgi görmemiş- bu yüzden de herkese emrivaki bir tavırla yaklaşan Mary Lennox ve son olarak; hasta olduğuna inandırılan, sırtında kambur oluşmasın diye yatağına mahkûm edilen, babasını bile doğru düzgün görmeyen Colin. Bu kitap çocuk kitabı olarak nitelendiriliyor ama ebeveynlerin özellikle okuması gerektiğini düşünüyorum çünkü çocukların belli bir yaşa kadar gördüğü kişiler ebeveynleri oluyor hâliyle onların sevgisiyle, ilgisiyle varlıklarını kabul ediyorlar. Eğer o da olmazsa hayatları daha küçük yaştan kararıyor, yanlış kararlar alabiliyorlar, içlerindeki o boşluğu doldurabilmek için de onları sevdiğini söyleyen ilk kişiye gidiyorlar. Ebeveynden sonra da tabii ki devreye arkadaşlar giriyor. Hikayede en çok üzüldüğüm kişi Colin'di. Odada bir başına bırakılmış, öleceğine inandırılmış bu yüzden de hayatı sevecek bir sebep bulamamıştı. Arkadaşı yoktu, babası yoktu, annesi olsaydı belki mutlu bir aile tablosu oluşturulurdu ama annesinin ölmesini de elbette istemezdi. Neden tüm yük doğum sırasında annesini kaybetmiş bir çocuğa veriliyordu ki? Ahh ahh... Mary, Misselthweite Malikanesinde geçirdiği süre boyunca bazı gizemleri çözmeye çalışır ve bunlardan biri de terk edilmiş bir bahçenin varlığıdır. O bahçeyi bulmaya çalışırken aynı zamanda çok güzel arkadaşlıklar edinir. Kitapta beni en çok etkileyen ve gerçekten öğrendiğim bir şey varsa o da sihir metaforuydu. "Güneş parlıyor... İşte Sihir bu. Çiçekler büyüyor, kökler kıpırdanıyor. İşte Sihir bu. Hayatta olmak Sihirdir, güçlü olmak sihirdir. Sihir benim içimde. O hepimizin içinde." Cidden sihir hepimizin içindeydi ve eğer bir şeyin olacağına gerçekten inanırsak o sihir gerçekleşirdi. Yani kitapta öyle anlatılıyor, gerçek hayatta bu sihir gerçekleşir mi bilmiyorum. Umarım gerçekleşir çünkü buna sığınarak bir yola çıktım ortada kalırsam çok üzülürüm :( Neysee gayet güzel bir kitaptı tavsiye ederim.

nubesh 2 years ago

Prestij

Christopher Nolan

371 Gönderi

Bir filmden alabileceğim en yüksek verimi aldığımı düşünüyorum. Oyuncular, konu ve içinde bulunduğu dönem güzel bir şekilde aktarılmıştı. Christopher Nolan'ın sadece iki filmini izlediğim için "Ay Nolan, vay Nolan!" deyip övemeyeceğim ama tarzını beğendim. Anladığım kadarıyla ters köşe film deyince…devamıBir filmden alabileceğim en yüksek verimi aldığımı düşünüyorum. Oyuncular, konu ve içinde bulunduğu dönem güzel bir şekilde aktarılmıştı. Christopher Nolan'ın sadece iki filmini izlediğim için "Ay Nolan, vay Nolan!" deyip övemeyeceğim ama tarzını beğendim. Anladığım kadarıyla ters köşe film deyince aklımıza Nolan gelmeliymiş. Güzel. Film boyunca özellikle de son sahnelerde fazlasıyla şaşırdım ve sonu gerçekten de tahmin ettiğimden daha iyi bir şekilde bitti. Sihirbaz arkadaşlar; bir gün bir hata yüzünden ayrılıyorlar ve intikam hırsı, işleri daha da karmaşık hâle getiriyor. Hep kendilerini daha iyi numarayı yapmaya çalışırken ve karşısındaki kişinin numarasını sabote etmeye çalışırken buluyorlar. Sihirbazlık ilk başta göze hitap eden ve merak uyandıran bir görsel şölen olsa da aslında arkasında büyük bir kandırmaca ve fedakarlık var. Bu filmde de bunu çok net bir şekilde görebiliyoruz. Bir insan sihir yapacak diye hayatını feda eder mi? -Ediyormuş. Hatta bazen öyle fedakarlıklara maruz kalıyoruz ki sihir için yapılan fedakarlık yanında az bile kalıyor. Bu yüzden fedakarlıktan nefret ediyorum. Düşüncemi de belirttiğime göre diğer bir konuya geçelim. Tesla detayı güzeldi. Borden ve Angier'in bir metafor olduğunu düşünürsek Tesla ve Edison arasındaki ilişkiyi daha iyi anlayabiliriz. Biri fikrin sahibiyken diğeri de sahnede daha iyi sergileyen, ses getiren olmuştu. Ah be Tesla... Filmde beni etkileyen kısımlardan biri de özellikle bana verdiği mesajdı. Bu aralar takıntı haline getirdiğimi fark ettiğim bir konu hakkında en sonunda dayanamadım ve "Allah'ım ne olur bir işaret gönder!" diye dua ettim. Ve filmden de anladığım kadarıyla saplantı pek de iyi bir şey değilmiş. Artık "Kendine gel Beyza" diye silkelenmemin zamanı gelmişti. Nolan abimiz sayesinde bir minnak kendimize geldik sjsjs Genel olarak güzeldi hatta güzel demek az bile... Muhteşemdi. Tavsiye ederim :)

nubesh 2 years ago

Vincent'ten Sevgilerle

Dorota Kobiela

91 Gönderi

Van Gogh'u tanımayan yoktur. Meşhur "Yıldızlı Gece" tablosunu çizen ressam, kulağını kesen ressam, akıl hastanesine yatan ressam... Peki ya bu ressam kimdir? Lisede resim hocamız, hepimize bir ressamın hayatını araştırma ödevi vermişti. Açıkçası kimi anlattığımı hatırlamıyorum ama aklımın bir köşesinde…devamıVan Gogh'u tanımayan yoktur. Meşhur "Yıldızlı Gece" tablosunu çizen ressam, kulağını kesen ressam, akıl hastanesine yatan ressam... Peki ya bu ressam kimdir? Lisede resim hocamız, hepimize bir ressamın hayatını araştırma ödevi vermişti. Açıkçası kimi anlattığımı hatırlamıyorum ama aklımın bir köşesinde Van Gogh'un ismini ölen abisinden aldığı kalmış. Bu yüzden daha doğmadan sorumluluk almış ve asıl sevilen kişinin kendisi değil de ölen abisi olduğunu düşünmüştü. Sadece düşünmekle de değil ağır bir şekilde hissetmişti. Normalde olsa olabilir derdim çünkü benim abim de ismini ölen abimden almıştı. Annem oğlunu çok sevdiği için ismini yaşatmak istemişti diye düşünmüştüm ama bunun insan üzerindeki etkisinin bu kadar acımasızca olduğunu düşünememiştim. Van Gogh da bunun ağırlığı altında fazlasıyla ezilmişti. Vincent Van Gogh; hayatta bir amacı olmayan, çeşitli işler yapmış ama hiçbirinde başarılı olamamış bir adamdı. Ben onu daha küçük yaşlarda ressam olmayı kafasına koymuş biri zannediyordum ama düşündüğümün tam tersine fırçayı ilk defa 28 yaşında eline almış. Bu 8 yıllık süreçte de çok iyi bir ressam olmuş ama ne yazık ki her sanatçıda olduğu gibi bu sanatçımızın da değeri yaşarken değil, öldükten sonra bilinmiş. Aslında kardeşi Theo ile mektuplaşmaları ve Theo'nun eşi Jo olmasaydı Van Gogh'u tanır mıydık ya da "Modern sanatın babası" unvanını alır mıydı bilemiyorum. Gerçi yaşarken görmediği değeri öldükten sonra görmesi ne kadar gerekli onu da bilmiyorum ama iyi ki tanıdık seni be Van Gogh. Film çok etkileyiciydi ve sahnelerin de yüzden fazla sanatçının çizimi olması farklı bir hava katıyordu. İzlerken bir tablonun içine girmiş gibi hissettim. İlk başlarda evet, biraz karışık geldi ama bir süre sonra adapte olabildim. Vincent'in ölümü bir intihardı ya da intihar süsü verilmiş bir cinayet. Çok sonradan bile çeşitli tartışmalara sebep olan bu ikilemi filmde de görüyoruz. Ressamın arkadaşının oğlu olan Armand, Vincent'in kardeşine yazdığı mektubu ona iletmek için bir yola çıkar fakat bu yolculukta aklını karıştıran bir şey vardır. Vincent gerçekten intihar mı etmişti? Armand, Van Gogh'un Auvers'te yaşarken muhattap olduğu herkesle teker teker konuştu. Çoğu kişi onun mutlu olduğunu söylüyordu. Mutlu insan intihar eder miydi? Herkeste farklı bir izlenim bırakmıştı ama tek bir noktada birleşiyorlardı: Yalnız bir adamdı. Zaten kulağını kesmesinin sebebi de yalnızlıktı. Yalnızlık korkusunun getirmiş olduğu öfke... Fiziksel hastalığı olan bir insana yardımcı oluruz ama aynı şeyi psikolojik sorunu olan bir insana neden yapamıyoruz? Onu dışlıyor, kafasındaki sesle baş başa bırakıyoruz? Vincent'in durumu tam olarak böyleydi. Kimse ona yardımcı olmak istememiş, herkes ezdikçe ezmişti. Kasabadakiler, çocuklar, arkadaşları... Velhasıl çok acı çekmiş bir ressamdı. Normalde bir film izlediğimde kurgu olduğunu ve gerçekten böyle bir şey yaşanmadığını bildiğim için çok etkilenmiyorum ama biyografi filmlerini izleyince durum değişiyor. Bu acıları yaşayan biri vardı, bu dünyadan geçti diyorum. Bazen kendimi kötü hissettiğimde o anki duygularımı anlattığım bir yazı yazarım ve o yazıyla tesadüfen yüzleşince "Vay be Beyza o zamanlar böyle hissediyordun şimdi geçti." diyorum ama sanki o duygular o kağıda hapsolmuş ve ne yaparsam yapayım oradan çıkmayacak... Van Gogh'un eserleri de nedense bana böyle bir his uyandırdı. Acaba bunu çizerken nasıl hissediyordu ve bu tabloya hangi duyguları hapsetti diye soruyorum. Cevabını alamayacağımı biliyorum ama hepsinde bir parça hüzün olduğu aşikar.

nubesh 2 years ago

Harry Potter Ve Ölüm Yadigarları: Bölüm 2

David Yates

90 Gönderi

Sonunda bitirdiğim bir seriydi. Beğendim mi? Ehh yanii... Aman aman beğendiğimi söyleyemem. Şu an Harry Potter'a hayranlık duyan, filmlerini defalarca kez izleyen, filme ait bir sembolü bile gördükleri zaman aşırı heyecanlanan insanlar var. Onlara saygı duymakla birlikte hiçbir zaman böyle…devamıSonunda bitirdiğim bir seriydi. Beğendim mi? Ehh yanii... Aman aman beğendiğimi söyleyemem. Şu an Harry Potter'a hayranlık duyan, filmlerini defalarca kez izleyen, filme ait bir sembolü bile gördükleri zaman aşırı heyecanlanan insanlar var. Onlara saygı duymakla birlikte hiçbir zaman böyle bir özelliğe sahip olamayacağım için üzülüyorum. Hayranlık duygumu yitirmiş gibi hissediyorum sjsjs Neyse. Bu bölüm diğerlerine oranla daha güzeldi. Günümüze daha yakın bir tarihte çekildiği için mi yoksa konunun derinliğinden mi kaynaklanıyor bilmiyorum ama beni tatmin etti. (Günümüze yakın dediğim tarih de 12 yıl önce kdjsfo Harbi ne zaman 2011'den beri 12 yıl oldu? Şu an bunun şokunu yaşıyorum. 12-13 sene önce mutluydum yaa...) Her zamanki gibi Harry ile Voldemort'un birbirlerini öldürme isteğiyle olaylar gelişiyor. Baş karakterimiz en son hortkuluk avındaydı ve bu bölümde de hortkulukları aramaya devam ediyor. Harry'i bir türlü sevemedim bu yüzden yaptığı her şey o kadar saçma, o kadar sinir bozucu geliyor ki anlatamam. Malfoy bile ondan daha mantıklı hareket ediyordu. Bu arada bence Snape karakteri çok güzel işlenmişti. Bazen kötü karakterleri daha çok seviyorum çünkü iyi karakterler her zaman doğru olanı yapar, iyi bildiğimiz için de kötülüğü yakıştırmayız. Yani eğer iyi karakter kötü bir davranış sergilerse itici durur ama aynı davranışı kötü bir karakterde görürsek bu kadar söylenmeyiz. Zaten yapması gereken şey kötülük diye düşünür ve doğal olan buymuş deriz. Genellikle bu karakterlerin kötü olmasının arkasında çok güzel bir sebep yatar. Ya sevilmemiştir ya ihanete uğramıştır ya verdiği emeklerin karşılığını almamıştır... Nedenler bitmez fakat illaki bir nedeni vardır. Gerçek hayatta da bu böyledir ama böyle insanları anlamaya çalışmıyoruz. Buna ben de dahil olmak üzere ya onlara aynı kötülükle cevap veriyor ya da hiç hayatımıza almıyoruz. Keşke tahammül seviyesi yüksek bir insan olsaydım da onları anlamaya çalışsaydım :/ Neyse neysee. Snape'ye çok üzüldüm. Ahh bee Snape... Bu serinin Ali Cabbar'ı senmişsin.

nubesh 2 years ago

Örümcek Adam : Örümcek Evreninde

Bob Persichetti

81 Gönderi

İzleme sırasında bir hata yaptığım için ilk filmi izlemeden ikincisine bodoslama atlamış ve filmden hiçbir şey anlamamıştım. Hatta izlerken sürekli durdurmak zorunda kaldığım için ayrıca nefret etmiştim. Yine de herkes ve her şey ikinci bir şansı hak eder deyip bu…devamı