(@) - Raf

Uçurtma avcısı kitabını çok duymuştum. Özellikle Taliban'ın gündem olduğu zamanlarda adından çok söz ettirmişti. Kitabı okumayı çok istiyordum ama bir türlü fırsat bulamamıştım. Geçenlerde de filmi karşıma çıktı ve izleyeyim dedim. Ama şunu belirtmek istiyorum ki benim gibi yapıp filmini…devamıUçurtma avcısı kitabını çok duymuştum. Özellikle Taliban'ın gündem olduğu zamanlarda adından çok söz ettirmişti. Kitabı okumayı çok istiyordum ama bir türlü fırsat bulamamıştım. Geçenlerde de filmi karşıma çıktı ve izleyeyim dedim. Ama şunu belirtmek istiyorum ki benim gibi yapıp filmini kitabı okumadan önce izlemeyin. Çünkü muhteşem bir kitap olduğunu düşündüğünüz için aynı şekilde muhteşem bir film bekliyorsunuz fakat filmi daha sönük kalıyor. Zaten filme yorum yapan çoğu kişinin de belirttiği gibi kitapta önemli olan yerlerin üstünde durmamışlar. Bu yüzden etkilendiğim bir film oldu ama aman aman abartılacak bir film değil. Bir tek bende mi böyle bilmiyorum, biyografi filmlerini veya uyarlama filmleri sevemiyorum. Bence her şey orijinalinde kalmalı. Kitaplar okunmalı ve filmler orijinalinden izlenmeli. (Biyografi filmleri için bir şey diyemiyorum ama onu da güzel yapsınlar yaa :) ) Neyse biraz söylendikten sonra filme geçiş yapabiliriz. Amir ve Hassan birlikte büyümüş iki arkadaştır. Amir zengin bir adamın oğlu, Hassan da uşaklarının oğluydu. İlk başlarda birbirlerini çok seven iki arkadaş olduklarını düşünmüştüm fakat bu sevginin tek taraflı olduğunun farkına varmam çok sürmedi. Çünkü bu arkadaşlıkta kıskançlık da vardı. Özelikle Amir, korkak bir çocuk olduğu için ve Hassan'ın ondan daha cesur davrandığını gördüğü için ufaktan Hassan'ı kıskanırdı. Hassan Hazara'ydı ve bu yüzden ona karışan bir grup vardı. Yine bir gün uçurtmalar gökyüzünde şenlik oluştururken kim bilebilirdi ki gökyüzünün son kez o kadar neşeli oluğunu, masumiyetin son kez görevini yerine getirdiğini... Kopan uçurtmayı yakalamaya çalışan Hassan, Hazara olduğu için yine bir grup tarafından darp edilecekti ve bu sefer arkadaşını mutlu edebilmek için bazı işkencelere maruz kalacaktı. O sahneyi tam aktaramamış olabilirim ama çok ağır bir sahneydi. Amir korkak olduğu için arkadaşını bile kurtaramamış bir çocuktu. Ben bile kırgındım Amir'e. Film boyunca o kadar çok kızdım ki... Bir de hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam etti, vicdan azabı çekmesin diye ondan uzaklaştı. O çocuk orada ne yaşıyor diye hiç düşünmedi. Bence çocuklar bu kadar vicdansız değiller yaa. Olmamalılar. Film boyunca hep Hassan'ın neler düşündüğünü merak ettim. Kitapta da öyle miydi bilmiyorum ama sürekli Amir'in hayatını gördük. Neler yaptığını, yazar olmak istediğini, sevdiği kızı... Ben şahsen bunları görmek istemiyordum. Hikayeyi bir de Hassan'ın dilinden dinlemek istiyordum. Neyse çok bahsetmemden de belli olduğu üzere en çok etkilendiğim yer bu sahneydi. Bir de evet Amir'in hayatını gördük ama hiçbir zaman vicdan azabı çektiğini görmedim. Acaba gerçekten bu kadar gaddar bir insan mıydı yoksa gerçekten arkadaşının başına gelenlere sevinmiş miydi? Neyse neyse bu konuda çok düşündüm ve çok söylendim. Filmde bir de Talibanlardan bahsediyorlardı. Afganistan'ın İslam adı altında kadınlara yaptıkları zulümleri gösteriyorlardı. Sadece kadınlara da değil çocuklara, kendini savunamayan tüm canlılara... Sırf ailesini birkaç gün doyurabilmek için bacaklarını satan insanlarla dolu bir ülke Afganistan. İzleyince ülkemizin haline şükreder olmuştum ama maalesef bizim de gidişatımız iyi değil. Genel olarak filmi çok beğenmedim, yani çok fazla etkilenmedim ama o kadar da kötü değil. İzlenir.

nubesh 3 years ago

Jane Eyre

Charlotte Bronte

2 Gönderi

Sonunda bitirdim dediğim bir kitaptı. Aslında kitabın akıcılığıyla alakası yok, tamamen kendimle alakalı bir durum. Doğru bir zamanda okuduğumu düşünmüyorum ve böyle olduğu için de okumam zorlaştı. Okumak benim için her ne kadar zor da olsa her okuduğumda o heyecanım…devamıSonunda bitirdim dediğim bir kitaptı. Aslında kitabın akıcılığıyla alakası yok, tamamen kendimle alakalı bir durum. Doğru bir zamanda okuduğumu düşünmüyorum ve böyle olduğu için de okumam zorlaştı. Okumak benim için her ne kadar zor da olsa her okuduğumda o heyecanım yeniden geldi ve daha sonra ne olacağını merak ederek okudum. Jane Eyre, annesi ve babasının ölümünün ardından dayısının yanında kalmış ve o da öldükten sonra yengesi Bayan Reed tarafından büyütülmüş. Fakat bu kadın o kadar gaddar biriymiş ki hep ayrımcılık yapıyormuş. Onu hep kendi çocuklarından ayırıyor, bir konuda haklı bile olsa onu suçluyormuş. Kitabın ilk evresi çocukluk dönemini, ikinci evresi ise yetişkin olduğu dönemi anlatıyor. Jane Eyre yatılı okula gidiyor ve oradan öğretmen olarak ayrılıyor. Daha doğrusu yaşadığı hayatı çok monoton buluyor ve bu hayatı değiştirmek için bir yol arıyor. Bu yol da Bay Rochester'in malikanesinde mürebbiye olmaktan geçiyor. Jane Eyre, çok güçlü bir kadındı, kitap boyunca hayranlık duydum. Keşke ben de onun gibi güçlü bir insan olsaydım diyerek bitirmiştim kitabı. Verdiği kararlar olsun, düşünceleri olsun... Sevdiğim bir karakterdi. Kitap ilk başlarda çok sıkıcıydı hatta konusunun ne olduğunu tam kavrayamamıştım. Ortalara geldiğimde bir aşk romanının içine düştüğümü fark ettim. Bir ikililik vardı ve gerçekten aşk mı yoksa mantık mı sorusunu sordurdu bana :) Bu arada aşktan, sevgiden soğuduğum bir dönemde okuduğum için seni seviyorumlu cümleler inandırıcı gelmese de bir umut öyle insanların olduğunu düşünebiliyorsunuz. Kitabı bitirdikten sonra kendimi Jane Eyre'nin yerine koydum ve onun yerinde olsaydım ne yapacağımı düşündüm. Bir yanda çok sevdiğim ve aynı şekilde onun beni çok sevdiğine inandığım bir adam, diğer yanda da beni hiç sevmeyen ama benim iyiliğimi düşünen bir adam. Kimi seçerdim acaba bilemiyorum. Siz ne yapardınız peki ? Kimi seçerdiniz ?

nubesh 3 years ago

Deniz Feneri

Virginia Woolf

1 Gönderi

Merhabalar merhabalar. Bugün Deniz Feneri kitabıyla baş başaydım ve sonunu da bitirip buraya gelmek istedim. Öncelikle bu yorumun sadece bana özel bir yorum olduğunu ve kitabı okumak istiyorsanız başka birilerinin de yorumunu okumanızı öneririm. Çünkü ruhen çok yorucu bir aydaydım…devamı

nubesh 3 years ago

"İnsanların bizi tanıma şekli çocukçadır. İçten içe karanlık, geniş ve akıl ermeyecek kadar derindir ama zaman zaman yüzeye çıkarız ve insanlar bizi o halimizle tanırlar." #Deniz Feneri | Virginia Woolf

nubesh 3 years ago

Bir insan nasıl olur da başkalarını düşünür ve onları yargılardı? İnsan onu bunu hesaba katıp, bir duygunun sevmek ya da sevmemek olduğuna nasıl karar verebilirdi? Deniz Feneri | Virginia woolf

nubesh 3 years ago

"Bence, insanlara yararı dokunan hiçbir iş onu yapanı küçük düşürmez; hatta bence işlenen toprak ne denli çorak, elde edilen ürün ne denli azsa işleyene düşen şeref o kadar büyüktür. Bu görev onu bir öncü mertebesine yükseltir." #Jane Eyre | Charlotte…devamı

nubesh 3 years ago

"Sanki sol kaburgamın altında bir yerlerde ip varmış da bu ip senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış. Öyle sanıyorum ki aramıza dağlar, denizler girerse bizi birbirimize bağlayan bu ip kopacak. O zaman da için için kanlarım akacakmış gibi bir…devamı

nubesh 3 years ago

"Üşüyorsun, çünkü yalnızsın, içinde gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor. Hastasın, çünkü duyguların en güzeli, insanoğluna bağışlanan en tatlı; en yüce duygu senden uzak duruyor. Aptalsın, çünkü onca acı çekerken gene de mutluluğu yanına çağırmaktan kaçınıyorsun; onun seni beklediği…devamı

nubesh 3 years ago

Leyla ile Mecnun

Onur Ünlü

200 Gönderi

Merhabalar:) Bugün aylardır izlediğim ve sonunda bitirdiğim bir diziden bahsedeceğim. Evet gerçekten aylardır izlediğim bir dizi ve itiraf edeyim bitirmedim. Daha üç bölümüm kaldı ve exxen üyeliğim de bittiği için izleyemedim. Açıkcası tekrar üyelik alabilirdim fakat almaya değmez diye düşündüğüm…devamıMerhabalar:) Bugün aylardır izlediğim ve sonunda bitirdiğim bir diziden bahsedeceğim. Evet gerçekten aylardır izlediğim bir dizi ve itiraf edeyim bitirmedim. Daha üç bölümüm kaldı ve exxen üyeliğim de bittiği için izleyemedim. Açıkcası tekrar üyelik alabilirdim fakat almaya değmez diye düşündüğüm bir platform olduğu için yarım bıraktım ve pişman değilim. Zaten Leyla ile Mecnun benim için Leyla Yılmaz öldüğü gün bitmişti. Çünkü ölümünden sonra o kadar çok karakter getirdiler ve Mecun'u o kadar ayran gönüllü yaptılar ki sinirlerim bozula bozula izledim. Dizi zaten absürt komedi diyebilirsiniz yani ayrılık acısını çekecekse diğer dizilerden farkı olmaz da diyebilirsiniz. Zaten ben dizinin çok farklı olduğunu ve klişelerden de çok uzak olduğunu kabul ediyorum hatta bazen "Beyza sen az önce ne izledin?" diye de soruyordum. Biri "Bu ayık kafayla yazılmamış. başka açıklaması yok." demişti buna kesinlikle katılıyorum. Verdiği mesajlar ve yayınlandığı kanalı bile eleştiren bir dizi olması bizi kendine çekti. Günümüz dizilerinden farklı olması da "Ah be zamanında ne kaliteli diziler çekiliyordu." diye de düşündürmedi değil. Çok kaliteli bir diziydi ve dizide küfürlerin "ıslak tuvalet terliği" gibi komik şeyler olması çok hoşuma gitmişti. Sanki insanı kötü etkileyecek bir özelliği yok gibi hissediyorsunuz. Şimdiki "Duy Beni" gibi dizilerin öğrencileri okulda şiddete yönlendirdiği gibi değildi. Bölümler ilerledikçe karakterlere o kadar çok alışıyorsunuz ki sanki yıllardır tanıdığınız kişilermiş gibi geliyor. Kötü karakterlerin bile aşırı kötü olmaması ve komik olması onları daha çok sevdiriyor. Şahsen ben Mecnun'dan ziyade Arda karakterini, Hidayet karakterini ve en sondaki sarışın çocuğu daha çok sevmiştim. (o kadar çok sevmişim ki ismini bile unutmuşum:) Onun dışında Nurten'in yeğeni favorimdi. Konuşmaması ve sesini kimseye duyuramaması bana birini hatırlattı. Belki de bu yüzden çok sevdiğim karakterlerden biriydi. İsmail abi zaten apayrıydı. Sürekli o geminin gelmesini beklemesi ve Şekerpare'nin dönmeyişi de içimde bir ukde olarak kaldı. Şu an bunun için bile ağlayabilirim. Neyse dizi yeni sezonda tekrar çekilecek dediler biraz ondan da bahsedip bu eleştiriyi de sonlandıralım. Evet herkes yeni sezon çekileceğini öğrendiği zaman çok heyecanlandı. Ben o zamanlar daha diziye başlamadığım için pek fazla bir şey düşünmemiştim ama eskisi gibi olmayacağını biliyordum. Çünkü zaman değişti, düşüncelerimiz değişti ve en önemlisi her şey zamanında güzeldi. Yeni sezonu izlerken ilk iki bölümü izleyince sanki upuzun bir aradan sonra o karakterleri görüyormuş gibi hissettiğim doğrudur ama bunun etkisi de çabuk geçti. Açıkçası yeni sezonu sevemedim.

nubesh 3 years ago

Barış Akarsu "Merhaba"

Mert Dikmen

79 Gönderi

Tanımayan yok biliyorum ama ben yine de anlatmak istiyorum. :) Barış Akarsu 2004 yılında karşımıza çıkan ve geçirdiği kaza sonucu aramızdan erken ayrılan bir sanatçımızdır. İlk karşımıza çıktığı zamanları, Akademi Türkiye yarışmasını, hatırlamasam da "Yalancı Yarim" dizisindeki "Tarık Tekelioğlu" karakterini…devamıTanımayan yok biliyorum ama ben yine de anlatmak istiyorum. :) Barış Akarsu 2004 yılında karşımıza çıkan ve geçirdiği kaza sonucu aramızdan erken ayrılan bir sanatçımızdır. İlk karşımıza çıktığı zamanları, Akademi Türkiye yarışmasını, hatırlamasam da "Yalancı Yarim" dizisindeki "Tarık Tekelioğlu" karakterini oynadığını hatırlıyorum. Hatta dizinin oynadığı günleri iple çektiğimi ve her kız gibi başrol karakterine aşık olduğumu hatırlıyorum. İlk başlarda Barış Akarsu'nun filmini yapacaklarını öğrendiğimde çok heyecanlanmıştım ama sonradan her filmi yapılan kişi gibi bir dönem popüler olacak ve sonradan unutulacak diye düşünüp üzülmüştüm. Hatta filmi o kadar güzel olacak ki adını çok duyuracak demiştim fakat beni hayal kırıklığına uğratan bir film oldu. Sanki kurgu bir karakterin aşk hayatını izliyordum ve bu benim tüm heyecanımı kursağımda bırakmıştı. Her şey o kadar yüzeyseldi ki... Akademi Türkiye, Yalancı Yarim dönemleri ve hatta ölümü ve sonrasında yaşananlar bile o kadar gelip geçici olmuştu ki film bittikten sonra ben ne izledim diye düşünmeye başladım. Sonuçta halkın sevdiği bir sanatçı ve ölümü bile halkı yasa boğmuştu. Hayal meyal hatırlıyorum da o zamanlar herkes televizyonun başına geçmiş ve dualar ediyordu. Gerçekten o kadar iyi bir insandı ki şu an yaşasaydı nasıl olurdu diye düşünmüyor değilim. Muhtemelen Haluk Levent gibi yardımsever bir insan olurdu ve müziğiyle de çok iyi yerlere gelirdi. Ama ecel işte ne yaparsan yap, ne kadar iyi olursan ol yine gelip seni buluyor. Mekanı cennet olsun. Filme geri dönelim evet aşk hikayesi çekilebilir bunda sıkıntı yok fakat biz Barış Akarsu'yu aşk hayatıyla tanımadık, sesi ve yeteneğiyle tanıdık. Bu yüzden de bu benim canımı sıktı ve film boyunca içim daraldı. Bir de bazı filmleri izleyince o dönemlere şahit olmak istersin, o atmosferi içine çekmek istersin yaa. Ben yine o atmosferi yakalayamadım. Ne yazık ki 2007 yılına gidemedim. İsmail Ege Şaşmaz'a gelecek olursak; o konuda hakkını yemeyelim. O kadar iyi oynamış ki sanki karşımda Barış Akarsu duruyordu. Evet yüz olarak ayırt edilebiliyordu kim olduğu ama tavırları Barış gibiydi. Bu da filmi biraz daha izlenilebilir kılıyordu. Yani uzun lafın kısası en sevdiğim sanatçının, Barış Akarsu'nun adı geçiyor diye kötü demeye dilim varmıyor ama zorlama bir film olmuş. Beklentimin epey altında. Fakat İsmail Ege'nin de yeteneğini bir o kadar ortaya koyduğu bir film olmuş. Özellikle sesi çok hoşuma gitti. Neyse bugünlük benden bu kadar. Tavsiye edip etmeme konusunda kararsızım aşk konulu bir film isterseniz izlenilebilir ama eğer Barış Akarsu hayranıysanız hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz.