Raf Yorumu: Nhlyrtsvn (@nhlyrtsvn)

Turgenyev’in 1862'de kaleme aldığı ve Rusça'daki birebir karşılığı "Babalar ve Çocuklar" olan en meşhur eseri, Türkçe'ye "Babalar ve Oğullar" adıyla çevrilmiştir. Rus Edebiyatı’nın tam anlamıyla yazılmış ilk modern roman örneği olarak kabul edilen eser, aynı zamanda batı dünyasında şöhret kazanan…devamıTurgenyev’in 1862'de kaleme aldığı ve Rusça'daki birebir karşılığı "Babalar ve Çocuklar" olan en meşhur eseri, Türkçe'ye "Babalar ve Oğullar" adıyla çevrilmiştir. Rus Edebiyatı’nın tam anlamıyla yazılmış ilk modern roman örneği olarak kabul edilen eser, aynı zamanda batı dünyasında şöhret kazanan ilk Rus edebiyat çalışmasıdır. Aristokrat ve aydın kesimi acımasızca eleştiren Turgenyev, bu romanında bir yandan eski ile yeni nesil arasındaki kuşak çatışmasını anlatırken bir yandan da Rusya'nın çalkantılı bir dönemine, nihilizm akımının baş karakteri Bazarov ile ışık tutmaktadır. Tanrı'nın varlığını, iradenin özgürlüğünü, bilginin imkânını, ahlakı ve tarihin mutlu sonunu reddeden nihilizm, 19. yüzyıl ortalarında Rusya'da, özellikle genç entelektüel kesim arasında yükselen ve bu nedenle kendine büyük felsefi akımlar arasında yer edinen bir felsefi yaklaşımdır. Tipik bir nihilist olan Bazarov ile 1840’ların tipik bir liberali olan Pavel arasındaki nihilizm ve nihilizmin Rusya’ya faydası üzerine yapılan tartışmalar, “babalar (1840’ların liberalleri)” ile “oğullar (nihilistler)” olarak temsil edilen tartışmalardır. Kuşak farkı toplumlarda her zaman aşılamayan problemlerden biridir maalesef. Günümüzde de bu tür sorunlarla karşılaşmak çok olası ve bu sorunlar aile üzerinde derin etkiler bırakıyor. Ebeveynler geleneksel toplum özelliği gösterirken, gençler yeni akımların peşinde hayatlarına devam ediyorlar. Turgenyev'de bize bunu Kirsanov ve Bazarov aileleriyle oğulları üzerinden içine biraz da aşk serpiştirerek gayet samimi ve gerçekçi bir üslupla aktarmıştır. Eser genelde nihilizm üzerinden ele alınsa da kitaba adını veren babalar ve oğullar arasındaki ilişki ve çatışma da okuyucuya oldukça tanıdık gelecektir. Elbette bu kitabın ana karakteri Bazarov ancak iki karakterin de babasıyla olan ilişkileri beni çok etkiledi. Kimi zaman üzüldüğüm, kimi zaman da kızdığım noktalar oldu. Belki bizlerin de vaktiyle yaşadığı ya da hâlâ yaşıyor olduğu bu tür çatışmalara dışarıdan objektif olarak bakmak da özeleştiri yapabilmek açısından oldukça önemliydi diyebilirim. Bazarov karakteriyle, Dostoyevski'nin Suç ve Ceza romanındaki Raskolnikov'a ilham veren Turgenyev'in, duyguları ele alış biçimi, samimi anlatımı ve betimlemeleri çok güzeldi. Genel anlamda oldukça akıcı ve sürükleyici bir eserdi. Rus klasiklerinde bir klasik olan son bölümde; karakterlerin son durumlarıyla ilgili verilen bilgilerle de okuyucunun kafasındaki soru işaretlerini kaldırması beni mutlu eden başka bir noktadır. Kitapla kalın... Notum : 10/10