Raf Yorumu: ❥︎🇮 🇨 🇪 🇸 🇭 🇪 (@feristah)

Insanı yetiştiren canavar.. Ama asıl canavarın insanın içinde ki öfkenin olması. Kıskançlık ve hüznün boşluğundan gelen tehlikenin daha korkunç olduğunu anlatıyordu. Tabi kendine has bir üslupla. Özellikle saklı canavar çocuk ve kalbinin olması gereken yerde boşluk olduğunu görmeye başladığında çok…devamıInsanı yetiştiren canavar.. Ama asıl canavarın insanın içinde ki öfkenin olması. Kıskançlık ve hüznün boşluğundan gelen tehlikenin daha korkunç olduğunu anlatıyordu. Tabi kendine has bir üslupla. Özellikle saklı canavar çocuk ve kalbinin olması gereken yerde boşluk olduğunu görmeye başladığında çok anlamlı olmaya başladı. Aslında her bir karesi anlamlıydı. Başları sakin durgun hayattan. Devamı aksiyon, nolcak merakı ve insan çatışması. 🐋Mobidick, intikam ve asıl sorunun kendi içinde olması göndermesi çok.. çok... çok iyiydi. Asla çocukluk animesi olarak kalmaması gereken bir animasyonmuş meğer. Canavar ve çocuğun birbirleriyle iletişimleri evet, problemliydi ama çok tatlıydı~ Onlar öyle güzeldi. Çok eğlenceli zevkli ve birbirlerine samimilerdi. Birbirlerini egitmeleri de iyi bir senaryoydu çünkü Hayattandı. Hayatta da böyledir, sadece ebeveynler çocuklarını egitmez, çocuklar da ebeveynlerini eğitir aslında. "Benim gibi bir mankafa bile onun içinde ki boşluğu doldurabilir." Sevgi aslında bu kadar basitti. Sevginin zekaya ve şaşaalı sözlere ihtiyacı yoktu... ~Sadece orada olmak ve o boşluğu varlığınla doldurmak~ Kumatetsu gibi kaba saba, kendini ifade etmekte zorlanan bir "canavarın" bile o sevgiyi bu kadar duru bir şekilde tanımlaması filmin en samimi anlarından biriydi. Kalbim nostaljiyle doldu ve yumoş yumoş oldu. Bazen en büyük yaralara en derin analizleri yapanlar değil; sadece elini uzatıp "ben buradayım" diyenler iyileştiriyor. Sonlara doğru çok daha anlamlı olmaya başladı yani... Son sahne de ben onun boşluğunu doldururum derken mecazi bir anlam bekliyoruz tabi. Balinayla olan mücadele... Kendi boşluğunun dinginliği... Birlikteliğin gücü. Ve son sahne de... Her şeyin bittiği yer de geleceğin başlaması, güneşin doğuşu ve yeni bir başlangıç. "Eksikliklerle" ve tamamlanmış hissiyle. Masal gibi bir geçmiş, gerçekliğin acı tokadı, çocukluğunda aradığın, sana uzak gelen o şeyin yetişkinliğinde o kadar kolayca bulunması hissi, çocuk kalbim boşuna mı o kadar acı çekti?. Buruk bir kavuşma. İyi ki tekrar izlemisim. Arada tekrar izleyeceğim kardeşlerimle. Tertemiz içerikli ve çok anlamlı mis gibi anime.