Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Bu kitapla pek hoşlaşmadık ya. Kötü bir eser olduğundan değil de pek benlik değilmiş diyelim. Bir insan iki saniye önce okuduğu bir cümleyi hemen unutur mu? Ben unuttum, unutuyordum yani.. Aslında dili de ağır değildi ama okurken hep anlamadığımı fark…devamıBu kitapla pek hoşlaşmadık ya. Kötü bir eser olduğundan değil de pek benlik değilmiş diyelim. Bir insan iki saniye önce okuduğu bir cümleyi hemen unutur mu? Ben unuttum, unutuyordum yani.. Aslında dili de ağır değildi ama okurken hep anlamadığımı fark ediyordum ve açıkçası zorlanarak okudum. Belki de şu an bu kitabı okuma modunda değildim ama sanmıyorum ya, kendimi siyasi konuları anlamıyorum diye şartlandırdım o yüzden böyleyim. Vatandaşlığı da hiç anlamıyorum mesela. Bu yüzden dersi direkt elemiştim. Niye böyleyim ki ? Neyseee "Zafere giden her yol mübahtır." sözünü motto edinen Machiavelli'nin bu kitabını çok merak ediyordum o yüzden bir şans vermek istedim. Aslında dediğim gibi kötü bir kitap değil ve okunması da gerekiyor bence çünkü iktidarın nasıl kazanıldığı, nasıl korunması gerektiğiyle ilgili farklı bir bakış açısı sunuyor. Bu arada kitap normal olarak daha çok İtalya tarihi üzerine kurulu belki de bu yüzden çok ilgimi çekmemiştir hatta asıl zorlanma sebebim o yabancı isimler de olabilir bilmiyorum. Türklerden bahsettikleri an ekstra dikkatimi veriyordum çünkü njfds Kitapla ilgili ne anlatabilirim bilmiyorum ki.. Bir Prens için halk tarafından korkulmanın sevilmekten daha güvenli olduğundan bahsediyor ama nefret edilmemesi gerektiğini de vurguluyor. Paralı askerliğin iyi bir şey olmadığını, halkın kendi ordusuna sahip olmasının öneminden, Prens'in yakınında ona sadık kişilerin olması gerektiğinden falan acımasız olacaksa bunu tek seferde ve hızlı bir şekilde uygulaması gerektiğini tekrarlarsa bunun bir zulüm olacağını söylüyor. Yani bunun gibi tavsiye niteliğinde bilgiler. Machiavelli bunu o dönemin hükümdarı olan Medici'ye ithaf etmiş. Daha sonra cumhuriyeti desteklediği bir eser daha yazmış derken insanlar onun ikili oynadığını fark etmiş. Yani Makyavelizmin temellerini atmış diyebiliriz. Tabi bazı kişiler de Machiavelli'nin yanlış anlaşıldığını, aslında hep cumhuriyeti desteklediğini ama daha iyi bir İtalya için önce güçlü bir lider tarafından yönetilmesi sonra da cumhuriyet ile özgürlüğe kavuşması gerektiğini savunuyor. Yani bilemiyorum yazarı hep "Amaca giden her yol mübahtır" cümlesiyle hatırlayacağım galiba, o yüzden fikirlerinin çok da masum olduğunu düşünmüyorum. Yine de farklı türde kitaplar okuyunca mutlu hissediyorum o yüzden o kadar da nefret etmedim bu kitaptan, sanmıyorum ama tekrar okunur yani :)