Selin (@selin07)

90 dakikanız var. Suçsuz olduğunuzu kanıtlamanız gerekiyor. Ama karar verecek olan bir insan değilde yapay zekaysa? Mercy, sürekli düşündüren, şüpheyi son dakikaya kadar diri tutan bir gerilim filmi. Gerçekle yalan arasındaki çizgi giderek silinirken, kime güveneceğinizi siz de sorgulamaya başlıyorsunuz.…devamı

selin07 2 weeks ago

Lee Cronin'den Mumya

Lee Cronin

28 Gönderi

Gerilimi yüksek, kötü enerjisi (frekansı) yüksek bir filmdi. İzlerken gerildim fakat filmden keyif alamadım. İçerisinde beğenmediğim; aşırı (uç) ve iğrençlik barındırdığını düşündüğüm sahneler var. Seveni kadar sevmeyeninde olacağı düşüncesindeyim, ben sevmeyen taraftayım. Hiç tavsiye edebileceğim bir film değil, umarım bu…devamı

selin07 2 weeks ago

Sessiz Tepe: Dönüş

Christophe Gans

6 Gönderi

Film boyunca sürekli ipuçlarının peşinden ilerledim. Sanki filmin sahnelerindeki o karanlık labirentin içine ben de girdim; çıkışa yaklaştığınızı düşündüğünüz her an başka bir gizemle karşılaşıyorsunuz. Akıl oyunları ve sürekli değişen gerçeklik algısıyla bir yerden sonra neyin gerçek, neyin James’in zihninin…devamı

selin07 3 weeks ago

Hizmetçi

Paul Feig

78 Gönderi

Bir eve giriyorsun, her şey kusursuz görünüyor… ta ki bazı şeylerin neden bu kadar kusursuz olduğunu sorgulamaya başlayana kadar. Film ilerledikçe ben de karakterle birlikte o evin içindeki huzursuzluğu hissettim. Herkes bir şey saklıyor gibi ve neyin gerçek, neyin oyun…devamı

selin07 9 months ago

Ters Yüz 2

Kelsey Mann

180 Gönderi

İlk filmi gerçekten çok sevmiş ve fazlasıyla beğenmiştim; onun yeri bende her zaman bambaşka. İkinci film ise bu duygusal bağın aynısını kurmaya çalışmıyor ama yine de kendi dünyasını başarıyla kuruyor. Evet, bu filmi de beğendim. Özellikle beni gülümseten, içimi ısıtan…devamı

selin07 10 months ago

Banyo Duvarı Yazıları

Thor Freudenthal

11 Gönderi

İzledikten sonra insanın içinde sessizce yer eden, duygu yüklü ve samimi bir film. Şizofreni gibi çoğu zaman yanlış anlaşılan bir ruhsal durumu; acındırmadan ve abartıya kaçmadan anlatması filmin en güçlü yönlerinden biri. Adam’ın iç dünyasına girerken sadece onun hastalığını değil,…devamı

selin07 11 months ago

Frankenstein

Guillermo del Toro

244 Gönderi

Klasik bir canavar hikayesi gibi başlasa da aslında çok daha ağır bir gerçekliği yüzümüze vurmuş: Yaratılanın, onu yaratan otoriteye isyanı. Filmde geçen o sarsıcı söz — “Beni yarattın. Ölemiyorum ama yaşayamıyorum da.” — tüm hikayenin kalbini oluşturuyor. Bu cümle, biri…devamıKlasik bir canavar hikayesi gibi başlasa da aslında çok daha ağır bir gerçekliği yüzümüze vurmuş: Yaratılanın, onu yaratan otoriteye isyanı. Filmde geçen o sarsıcı söz — “Beni yarattın. Ölemiyorum ama yaşayamıyorum da.” — tüm hikayenin kalbini oluşturuyor. Bu cümle, biri tarafından “şekillendirilen”, istemediği bir hayata zorlanan, kendi kaderi üzerinde söz hakkı olmayan herkesin çığlığını temsil eden bir metafor. Yaratık öfkeli olduğu için vahşi değil. Yaşayamayan ama ölemeyen tek bir varlık haline getirildiği için öfkeli. Varoluşu bir hediye değil, bir yük. Bu nedenle film, yaratılanın yaratana yönelttiği en temel soruyu soruyor: > “Neden beni dünyaya getirdin? Bu yönüyle Frankenstein, ebeveynlikten sanata, Tanrı fikrinden modern bilime kadar uzanan geniş bir alanda derin metaforlar kuruyor. Victor Frankenstein burada sadece bilim insanı değil; Sınırlarını bilmeyen bir yaratıcı, Yaptığı şeyin bedelini düşünmeyen bir otorite, Kendi egosuyla bir canlının kaderini belirleyen bir figür. Yaratık ise bir “canavar” değil: Kaderi çalınmış bir birey. Kendisine verilmiş bedeni, bilinci ve acıyı kabullenmek zorunda bırakılmış bir ruh. Filmin en güçlü yanı da bu: Canavarın öfkesi, şiddetten değil varoluş travmasından doğuyor. İnsan olmak, ya da insan tarafından yaratılmış olmak, burada bir lanete dönüşüyor. Yaratıcı ile yaratılan arasındaki yüzleşme, filmde bir tür hesaplaşma değil; daha çok bir itiraf: > “Ben seni yarattım… ama seni hiç anlamadım.” Yaratığın cevabı ise çaresizlikle şekillenmiş bir isyan: > “Yaşamıyorum… ama ölemiyorum da.” Bu cümle, filmi bambaşka bir seviyeye taşıyor. Çünkü burada ölüm bile bir kurtuluş haline geliyor; yaşam ise cezasız bırakılmayan bir acı... --- Tavsiye: Bu filmi ‘korku’ diye açmayın. Bir çığlık dinleyeceksiniz. Frankenstein, basit bir yaratık hikâyesi değil. Bu film, Anlaşılamayanların çığlığını, Var olmak istemeyenlerin acısını, Yaratan–yaratılan ilişkisinin karanlığını saniye saniye yüzünüze çarpıyor. Bu hikayede en çok korkutan şey, canavar değil. Onu yaratan ellerin sorumsuzluğu. Bir film size yalnızca bir hikaye değil, bir soru da sorsun istiyorsanız: “Yaratılmak her zaman bir lütuf mudur?” — o zaman Frankenstein’ı mutlaka izleyin. Derin, acı, metaforlarla dolu bir yapım.

selin07 1 year ago

Sakın Konuşma

Gary Fleder

15 Gönderi

Gizem ve Gerlimin Doruklarına Ulaşmak İsteyenleri Buraya Alayım! Başarılı bir psikiyatristin hayatı kabusa döner. Kızı bir suç çetesi tarafından kaçırılır ve onu geri alabilmesi için tek yapması gereken şey; akıl hastanesindeki genç bir kızın zihninde saklı olan sırrı çözmektir. Fakat…devamı

selin07 1 year ago

Hardcore Henry

Ilya Naishuller

9 Gönderi

Film, tamamen birinci şahıs bakış açısıyla çekilmiş aksiyon filmi. Henry, hafızasını kaybetmiş bir şekilde uyanır ve karısı ile birlikte kaçırılan insanları kurtarmak için ölümcül bir görev üstlenir. Film boyunca sürekli yüksek tempolu dövüşler, silahlı çatışmalar ve çılgın aksiyon sahneleri var.…devamı

selin07 1 year ago

Tutsak Abigail

Matt Bettinelli-Olpin

45 Gönderi

Abigail korku sinemasına taze bir soluk getiren filmlerden biri. Küçük bir balerinin kaçırılmasıyla başlayan hikaye, kısa sürede klasik bir fidye öyküsünden çıkıp vahşi bir vampir masalına dönüşüyor. Filmin asıl gücü, şirin görünen bir çocuğun dehşet saçan bir canavara evrilmesinde yatıyor.…devamı