sema (@semoss)

fantasik bi film serisi onerebilir misiniz harry potter tarzı akici ya da gulmekten duramayacagım bi film serisi de olabilir yardimci olur musunuz

semoss 2 days ago

sırılsıklam olmuş saçlarımdan süzülen her damla, sanki kalbimin ritmine eşlik eden bir melodi gibi. bir fare gibi ıslanmıs olmanın o savunmasız ama büyüleyici hissi içinde, kendimi yağmurun kollarına bırakmak bana dünyanın en tutkulu kaçışı gibi geliyor. insanlar saçak altlarına sığınırken,…devamı

semoss 5 days ago

herakleitosun meshur sozundeki gibi aynı nehirde iki kez yıkanamazsın. cunku ne o nehir aynı nehirdir, ne de sen ayni sensin. hayatin akip gitmesi bir kayiptan ziyade, aslinda surekli bir yenilenme halidir. her saniye, eski sen ölüyor ve yeni bir sen…devamı

semoss 3 weeks ago

şimdi artık seni koklar yalnızlığım seni arar, seni sorar sevda çiçeğim

semoss 1 month ago

tek bir sey ol, en iyisi ol

semoss 1 month ago

insan sahip olduklarının nankörü, sahip olmak istediklerinin kölesi, sahip olamadıklarınınsa delisidir...

semoss 2 months ago

Frankenstein

Guillermo del Toro

228 Gönderi

ben film boyunca şunu düşündüm: gerçekten kötü diye bir şey var mı, yoksa insanlar mı birbirini kötü yapıyor? çünkü yaratık başta masum. baya baya masum. ama yaşadıkları onu değiştiriyor. yani aslında izlediğimiz şey bir “canavarın doğuşu” değil, birinin nasıl canavara…devamı

semoss 3 months ago

Can Dostum

Gus Van Sant

146 Gönderi

filme bayıldım, bayıldım, bayıldım ve sonsuz kere bayıldım. hayatımda izledigim en iyi filmlerden biri o kadar guzel mesajlar veriyor ki her seyine bayıldım ve simdi aşağıda yazdığım sahne geldiginde donakalmıstım sahnenin guzelliginden muhtesem bi film. harika bi zeka, harika bi…devamıfilme bayıldım, bayıldım, bayıldım ve sonsuz kere bayıldım. hayatımda izledigim en iyi filmlerden biri o kadar guzel mesajlar veriyor ki her seyine bayıldım ve simdi aşağıda yazdığım sahne geldiginde donakalmıstım sahnenin guzelliginden muhtesem bi film. harika bi zeka, harika bi terapist harika oyunculuklar,cok sevdim🤍 🦕🐢🦋🐝🦆🐴🦧🦍🐈🦥🌱☘️🍀🌻🎀💌sana sanat hakkında soru sorsam, muhtemelen yazılmış her sanat kitabının özetini anlatırsın. Michelangelo hakkında çok şey biliyorsun. Hayatının eseri, siyasi emelleri, o ve papa, cinsel yönelimleri, her şey, değil mi? Ama eminim Sistine Şapeli'nin nasıl koktuğunu söyleyemezsin. Orada durup o güzel tavana hiç bakmadın; onu hiç görmedin. Sana kadınlar hakkında soru sorsam, muhtemelen kişisel favorilerin hakkında bir ders verirsin. Hatta birkaç kez birlikte olmuş bile olabilirsin. Ama bir kadının yanında uyanmanın ve gerçekten mutlu hissetmenin nasıl bir şey olduğunu söyleyemezsin. Zor bir çocuksun. Ve sana savaş hakkında soru sorsam, muhtemelen Shakespeare'den bir alıntı yaparsın, değil mi, "bir kez daha gediklere sevgili dostlar." Ama hiç savaşın yanında bulunmadın. En iyi arkadaşının başını kucağında tutmadın, son nefesini verirken sana yardım için bakmasını izlemedin. Sana aşk hakkında soru sorsam, muhtemelen bana bir sone okurdun. Ama sen hiç bir kadına bakıp da tamamen savunmasız kalmadın. Gözleriyle seni yerle bir edebilecek, sanki Tanrı senin için yeryüzüne bir melek göndermiş gibi hissettirebilecek birini tanımadın. Seni cehennemin derinliklerinden kurtarabilecek birini. Ve onun meleği olmanın, ona o sevgiyi duymanın, her şeyde, kanserde bile sonsuza dek yanında olmanın nasıl bir şey olduğunu bilmezsin. Ve iki ay boyunca hastane odasında oturarak, elini tutarak uyumanın nasıl bir şey olduğunu bilmezsin, çünkü doktorlar gözlerinden "ziyaret saatleri" teriminin senin için geçerli olmadığını görebiliyorlardı. Gerçek kaybı bilmiyorsun, çünkü bu ancak kendini sevdiğinden daha çok sevdiğin bir şey olduğunda yaşanır. Ve sanırım hiç kimseyi bu kadar çok sevmeye cesaret etmedin. Ve sana bak... Zeki, kendine güvenen bir adam görmüyorum... Küstah, ölesiye korkak bir çocuk görüyorum. Ama sen bir dâhisin Will. Bunu kimse inkar edemez. Kimse senin derinliklerini anlayamaz. Ama sen benim bir resmimi gördün diye benim hakkımda her şeyi bildiğini sanıyorsun ve hayatımı mahvettin..🥀

semoss 3 months ago

Hamnet

Chloé Zhao

152 Gönderi

Spoiler içeriyor az önce annem ve babamla sinemasından çıktık, yani kadının üstün performans oyunculuğuna lafım yok da film genel olarak baya sıkıcıydı ya. hamnetin öldüğü sahne evet baya duygusaldı ağladım da ama filmde genel bi iletişimsizlik bi kopma vardı ya beklentimin baya…devamı

semoss 4 months ago

Stranger Things

Ross Duffer

417 Gönderi

Spoiler içeriyor Stranger Things’in final bölümünü tam şu an bitirdim ve gerçekten koltuğa çakıldım. İlk başlarda gerilim öyle yoğundu ki ekrandan gözümü alamadım. Ama sonlara doğru, özellikle son 45 dakika falan, tempo biraz düştü. Herkes yaşadıklarından sonra kendi hayatında kaldığı yerden devam…devamıStranger Things’in final bölümünü tam şu an bitirdim ve gerçekten koltuğa çakıldım. İlk başlarda gerilim öyle yoğundu ki ekrandan gözümü alamadım. Ama sonlara doğru, özellikle son 45 dakika falan, tempo biraz düştü. Herkes yaşadıklarından sonra kendi hayatında kaldığı yerden devam etmeye çalışıyordu. Bu sakinlik ilk anda garip gelse de aslında dizinin vedası gibiydi. Büyük bir fırtınadan sonra gelen o sessizlik… biraz boş, biraz hüzünlü ama çok gerçekti. En çok sevindiğim şey Steve’in ölmemesiydi. Gerçekten buna hazır değildim. Steve bu dizinin kalbi gibi; yorulmuş ama hâlâ ayakta. Dustin’le aralarının düzelmesi ise finalin en güzel anlarından biriydi benim için. O sahnede dostluğun güçlü bir şey olduğunu tekrar hatırladım. Jim Hopper’a ayrı bir parantez açmam lazım çünkü onu aşırı seviyorum. Hopper gerçek bir baba figürüydü. Eleven’a olan sevgisi, onu koruma şekli, sert görünmesine rağmen içinin ne kadar yumuşak olması… hepsi çok gerçekti. Babalık tam olarak böyle bir şey bence: kusursuz olmak değil, orada olmak. Joyce da aynı şekilde dizinin gerçek annesiydi. Will için verdiği mücadele, vazgeçmemesi, korksa bile ayakta kalması… onu izlerken hep içim doldu. Hopper ve Joyce birlikteyken dizinin duygusal yükü bambaşka bir seviyeye çıkıyordu. Eleven’ın onlarla birlikte olmasını isterdim ama bunun nedenini de anlıyorum. O yanlarında olsaydı, kötü şeyler asla peşlerini bırakmazdı. Dr. Kay gibi insanlar hep hayatlarında olurdu. Bu yüzden bu ayrılık can acıtsa da gerekliydi. Max’i anmadan geçmek imkânsız. Onun sessiz gücü, acısıyla baş etme şekli ve hayatta kalma mücadelesi beni en çok etkileyen şeylerden biriydi; güçlü olmanın bazen bağırmak değil, dayanmaya devam etmek olduğunu hatırlattı. Nancy ve Jonathan’la ise hiçbir zaman güçlü bir bağ kuramadım açıkçası. Ama dizide sevdiğim o kadar çok karakter vardı ki bu hiç sorun olmadı. Oyunculuklar genel olarak çok iyiydi; neredeyse herkes rolünü gerçekten yaşadı. Holly de buna dahil. Özellikle son sezonda hikâyenin merkezinde yer aldı ve bunu gayet iyi taşıdı. Zaten Stranger Things’in en güzel yanı da buydu: kim ekranda olursa olsun, izlerken o dünyaya ait hissediyordun. Dizi bittiğinde içimde garip ama tanıdık bir boşluk kaldı. Kötü değil, sadece biraz hüzünlü. Stranger Things benim için sadece bir dizi olmadı; dostluğu, aile olmayı, büyümeyi ve kaybetmemeyi anlattı. Bazı hikâyeler biter ama hissi kalır. Bu da onlardan biri oldu.