(@) - Raf

Spoiler içeriyor cok tuhaf hisler icerisinde bitirdim kitabi. rafta bir uyenin kitap hakkinda hicbir kategoriye uymadigi yorumunu okudum ve kesinlikle katiliyorum. bu yuzden hangi duyguyla kitabin son sayfasini okudugumu da kestiremedim. kitabi uzun uzun yorumlamak istiyorum fakat nasil baslayacagimi, nasil toparlayacagimi bilemiyorum.…devamıcok tuhaf hisler icerisinde bitirdim kitabi. rafta bir uyenin kitap hakkinda hicbir kategoriye uymadigi yorumunu okudum ve kesinlikle katiliyorum. bu yuzden hangi duyguyla kitabin son sayfasini okudugumu da kestiremedim. kitabi uzun uzun yorumlamak istiyorum fakat nasil baslayacagimi, nasil toparlayacagimi bilemiyorum. kitap ustunuzde boyle bir etki birakiyor, inanilmaz. oncelikle yazarimiz japon asilli bir ingiliz. ben japon edebiyati olur diye dusunmustum fakat ingiliz romani ortaya koymus. ve cok da basarili buldum. oncelikle klonlanarak dunyaya gelen bircok “ögrenci” nasıl sorgulamaz? nicin aralarinda bile konusmaktan cekindikleri, konusunu dahi agızlarına almadıgı bir hayattan bu kadar korkarken hicbir sey yapmaz? kitap boyu halisham’da arkadaslıklar bana toxic geldi. bir o kadar iyiyken bir o kadar kotuyduler. disari hayatina dair olan butun eksiklikleri onlari ogrenci, arkadas, aile degil; ruhlarinin varliğini ispat etmek adina acilan bircok galeri, klondan ote olduklarini belli eden sanatlari ve dusunceleri bizden daha insancil olmasina ragmen onlari birer koyun yapti. disaridan bihaber, yalnizca kitaplar araciligiyla eristikleri dunyaya dair olan hayalleri ve ote yanda ise hepsinin bildigi gerceklerin arasinda sıkısıp kalmış kucuk cocuklar. bu distopyanin en derinlerine kadar dusundum hep okurken ve hep çok uzgundum. koyunlardi dememin sebebi hayalleri ve endişelerine ragmen onlar icin normaldi butun bunlar. hicbi sekilde aksi olmadı, hayatta var olduklarından beri onların gercekleriydi. onlar icin garip degildi, bizim icin oyleydi. ebeveyn, ogretmen, aile yoktu. yalnizca ogrencilerdi ve o kilifa uymak icin kendilerince ellerinden geleni yaptilar, yillar sonra bile. klonllandilar, bir amaca hizmet icin bu dunyadalar fakat neden onca sanatla buyuduler? aynı soruyu tommy gibi ben de pek cok yerde sordum. surekli urperiyordum. madam ve bayan emily’nin tamamen kendi vicdanlarına gore hareket etmis oldugunu gorduk. cok yanlisti. onlara ‘her seyi’ vermekle aslinda ellerinden her seyi almis olduklarını hicbi zaman fark etmediler, tommy ve kath ziyaret ettiklerinde bile. kitap boyunca zihnimde surekli ‘in my room’ ve ‘lost her to wolves’ caldi. bu iki sarkinin vibeı ile kitabin verdigi vibe ayni geldi zihnimde. ve kitaba da ismini veren never let me go sarkisi… birkac bolumde acip dinledim okurken, yine kizarken buldum ama kendimi. oylesine, hiclige(!) ruth benim yalnızca nefretimsin. biri ancak bu kadar toxic olabilir. her seyi mahvetti -sanki daha mahvedilecek bir sey varmis gibi. tommy, ruth ve kath uclusu asla bir araya gelmemeliydi. ya da bu arkadaslıkta, sevgililikte tum fedakarliklar oylece kath’in ustune yikilmamaliydi. benim minik coregim kath… kitap genel olarak dumduz ilerledi, ogrencilik hayati ve ogrencilikten sonraki hayati olarak bende ikiye ayrilmis olsa da kitap uc kisma ayrilmisti. gercekten cok sevdim. fakat cok ilginc bi kitap, birisi bana konusunun ilerleyisi nasil diye sordugunda bile cevap veremedim upuzun anlatmam gerekiyordu. ve normalde distopyalar cok olayli, cok aitlik arayisi icerisinde olurken bu kitapta bircok duyguyu yasayan öğrenciler vardi. ya bilmiyorum nasil yorumlayacagim konusunda da emin degilim ama gercekten bambaska bi etki yaratti, cok sey dusundurdu ama bana kesinlikle. son olarak, yazarin dilini begendim, sade ve anlasilirdi. kitap basindan beri flashbacklerle ilerledigi icin neler olacagini madam ve bayan emily haricinde tahmin etmistim. fakat yine de kendini okuttu -yer yer insani duraksatsa bile. benim icin çok farkli bir yeri olacak bu distopyanin, hatta bir serinin baslangici olup klonlarin kaderlerini degistirme cabalarini okusaydim desem inanılmaz banal ve klise mi olurum? sadece israrla mutlu son istedim oysaki bu kitapta. :’) 2024/ 22.kitap

ultraviyole 2 years ago

Dune: Çöl Gezegeni Bölüm İki

Denis Villeneuve

124 Gönderi

uzun zamandir yalnizca dizi izliyordum, sinemada da gidecek bi film yoktu ve dune 2 cikar cikmaz gitmeyi bekledim. inanilmaz keyif aldim acikcasi. kostumler, diyaloglar, muzikler, oyuncu secimleri ozellikle inanilmazdi gercekten. ozellikle sinemada izlemek apayri bir etki birakiyor insana. yer yer…devamı

ultraviyole 2 years ago

Kahve Soğumadan Önce Kafeden Hikayeler

Toshikazu Kawaguchi

5 Gönderi

cok sevdigim birinci kitabindan sonra okumak icin firsatim oldu nihayetinde. japon kulturunu ufak ufak bilgilerle kitapta bize ulastiran yazarin dilini oldukca begenmistim ve bu kitapta da kaldigi yerden devam etmesine sevindim. ayrica kitabin devam kitaplari oldugunu da gordum fakat henuz…devamıcok sevdigim birinci kitabindan sonra okumak icin firsatim oldu nihayetinde. japon kulturunu ufak ufak bilgilerle kitapta bize ulastiran yazarin dilini oldukca begenmistim ve bu kitapta da kaldigi yerden devam etmesine sevindim. ayrica kitabin devam kitaplari oldugunu da gordum fakat henuz cevirisi yapilmadigi icin bekleyecegim. ve beni neden bu kadar etkiledigini anladim. gecmise veya gelecege hicbir seyi degistiremeyeceginin bilinciyle, onlar icin cok onemli kisilerle gorusen insanlarin hikayelerini barindiriyor icinde. hikayeler diyip basite indirgemek istemiyorum cunku benim icin hepsi cok ozeldi, hepsini en derinden hissettim diyebilirim. binbir pismanliklar, kendini affetmemeler ve matem. anladigim kisim tam da buydu. eger bir matem surecinden geciyorsaniz veya gectiyseniz oncelikli olarak sizin okumanizi tavsiye ederim. onun disinda ise biraz yol gösterici niteliği tasidigini da dusunuyorum kitabin, bu yuzden kesinlikle okunmali. “eger kardesimin ölümü nedeniyle hüzünlü bir hayat sürdeydim, o zaman buna onun ölümü neden olmus olacaktı. buna izin vermemem gerektiğini düşündüm. kendime mutlu olacagima dair yemin ettim. benim mutluluğum kız kardeşimin mirası olacakti.” eger gecmise donseydim, gorecegim tek bir kisi var. o sandalyeye oturup da bircok seyden soz edecegim, butun pismanliklarimdan ve mutluluklarimdan bahsedecegim tek kisi. kitap sayesinde babamin mirasini devam ettirmeye karar verdim. bu calkantili ve oldukca karanlik donemde onu hicbi zaman unutmayarak -ki aksi zaten mumkun degil- ve yaptigim her iste onu hatirlayarak mirasini en guzel ve ozel sekilde devam ettirecegime kitabin kapagini kapattigim anda karar verdim. 20 yildir hayatimda isik oldu, onun yoklugunda karanliga dussem bile hatiralari sayesinde yine yoluma isik tutacak ve ben kaybolmayacagim. aylardir hicbir sekilde mutlu olmayi haketmedigimi dusundum ve guldugum zaman icimde derin bir suçluluk duygusu ile boguldum. hayat benim icin o gun durdu, bunu ilerletmeyecegim ancak elimden geleni de yapacagim. bana oldukca berrak sekilde bu duyguyu asilayan bu kitap, elbette bende yeri cok farkli olacak. ‘gecmise gidebilseydiniz kiminle bulusmak isterdiniz?’ 2024/21. kitap

ultraviyole 2 years ago

Genç Bir Şaire Mektuplar

Rainer Maria Rilke

4 Gönderi

“kendi icinde yurumek ve saatler boyu kimselere rastlamamak.” benim icin bir kitaptan daha fazlasi oldu, sanki karsimdaki kisiyle sohbet ediyormusuz gibi hissettim. sanki bana yazilmis gibi aitlik duygusu da yakaladim. franz xaver kappus’a rilke’den yazilmis 10 mektup okuyoruz ve bu…devamı

ultraviyole 2 years ago

Game of Thrones

David Benioff

369 Gönderi

Spoiler içeriyor tum gece boyunca izledim son sezonu, karmakarisik duygulara kapildim. 8. sezon 2. bolumde yasadigim heyecani, korkuyu, gerginligi hicbi dizi ve filmde yasamadim, o kadar eminim. daha oncesindeki kizil dugun dizinin en buyuk ters kosesiydi. fikrimce dizi tarihinin. 8 sezonun hangi…devamıtum gece boyunca izledim son sezonu, karmakarisik duygulara kapildim. 8. sezon 2. bolumde yasadigim heyecani, korkuyu, gerginligi hicbi dizi ve filmde yasamadim, o kadar eminim. daha oncesindeki kizil dugun dizinin en buyuk ters kosesiydi. fikrimce dizi tarihinin. 8 sezonun hangi tarafindan baslasam emin degilim. benim icin cook ozel bi yere sahiplik edecek, bitirir bitirmez tekrar izlemek istedim hatta. baslarda kafam cok karisiyordu, bunun sebebi de gecmisti ki zaten daha sonralarda her sey oturdu ve her şey okey seklinde izlemeye devam ettim. zaten bircok spoiler yemistim zamaninda. ki diziyi 13-15 sene sonra izleyip de bunca zaman spoiler yememek gercekten cok buyuk bi sans, hatta imkansiz falan. ben de dizinin sonunu bilerek izledim her seyi. dany ve jonu yani. herkes o sonun olmamasi gerektigini dusunuyordu fakat bence inanilmaz carpiciydi. butun herkesin karakter gelisimi inanilmaz seyretti ve dany’ninki de olumsuza evrildi, tipki babasi gibi kani cekildi. benim fav karakterlerim olsa da neden bu final beni cok memnun etti bilmiyorum. belki de herkes bana sonu cok kotuydu derken en kotusunu bekledim ve o olmadi, ondan da olabilir. yani evet bu da cok kotuydu ama ben herkesin olecek olmasini falan bekledim yani. dany de bi hic ugruna olmedi, en azindan boyle dusunmem gerek. en iyi karakter gelisimi kesinlikle jaime’ye ait. ardindan tazi geliyor. arindan da varys. jaime ve tazinin olumu de beni cok uzdu, hem nefret ettikleri hem de sevdikleri kisilerin yaninda. orada kendimi aglamamak icin zor tuttum desem yeridir. varys gercekten haketmiyordu bunu fakat ihaneti bu sefer iyi niyetle de olsa elinde patladi, varys’in tyrion’a ihanetini beklerken tam tersi olmasi cok uzucuydu. arya ve sansa ise gercekten arada kaldigim iki karakterdi. soyle ki sansa’dan sonlara dogru bi kotuluk bekledim fakat fikrimce en dogrusunu cok zekice yapti. arya ise her zaman savasciydi ve daima hayal ettigi o insan oldu. bu iki karakter benim bazi parcalarimi tasiyor, bu yuzden cok ozel kalacaklar gozumde. jon ve brandon’a gelirsek de brandon’in hakettigini dusunuyorum tahtin. jon ise hem kuzeyin hem de baskentin dostlarinin ve sevdiklerinin elinde oldugunu goruyor, kuzeye ait oldugu yere gidiyor. ne bekliyorduk ki zaten basa kendisinin oturmasini mi? pek de mantikli olmazdi. kendisini cok sevsem de boylesi en iyisiydi bence de. cersei’ye hayrandim, gercekten tum dizi boyunca. ne kadar sevdigimi bilmiyorum fakat gercekten kimsenin hafife almadigi, aldigi zaman da aptal yerine kondugu, korktugu, son sezon baskentte herkesin karsisinda tek basina duran ve son nefesine kadar amacina gitmeye cabalayan o guclu karaktere nasil olur da hayran olmam? dizi hakkinda boyle upuzun, sasirdigim veya mutlu oldugum, uzuldugum yerleri tek tek yazmak, biriyle paylasmak istesem de burada duracagim. dizi favori dizilerimin ilk sirasina gecti, sasirmadik. house of dragons’a baslayacagim birkac gune. ondan ayni enerjiyi alir miyim bilmiyorum fakat olumsuz da dusunmuyorum. 2024/4. dizi

ultraviyole 2 years ago

Körler Ülkesi

H. G. Wells

6 Gönderi

keske uzun soluklu okuyabilecegim bir roman olsaydi diyerek kapattim kitabin kapagini. korlugun ne demek oldugunu bilmeyen korlerin, karanligi kestiremeyen nunez’in sonucsuz cabalarini ve karsilikli diyaloglarini okumayi gercekten cok isterdim. fakat yine de kisacik dahi olsa cidden etkileyiciydi. ozellikle cizimlerin hikaye…devamı

ultraviyole 2 years ago

Rüzgarın Şarkısını Dinle

Haruki Murakami

14 Gönderi

bir once okudugum kitaptan sonra inanilmaz bir dusus yasadim. bana dusuk butceli, inanilmaz berbat oyunculara sahip yavan amerikan yapim sit-com havasi verdi. her anlamda. ne oldugu belirsiz, felsefi dusunceler sıkıstirilmaya calisilmis fakat beceriksiz yapilmis, basit bir kitapti. guzellemesini yapabilecegim hicbir…devamı

ultraviyole 2 years ago

Kahve Soğumadan Önce

Toshikazu Kawaguchi

25 Gönderi

kore edebiyatindan sonra sira japon edebiyatina adim atmaya geldi. cok dogru bir kitapla giris yaptigimi dusunuyorum ve inanilmaz guzeldi. uzun zamandir hicbir acik gormedigim bir kitap olmamisti. bu yuzden cok keyifliyim. belirli kurallar cercevesinde gecmise donebildiginiz bir cafe ve o…devamıkore edebiyatindan sonra sira japon edebiyatina adim atmaya geldi. cok dogru bir kitapla giris yaptigimi dusunuyorum ve inanilmaz guzeldi. uzun zamandir hicbir acik gormedigim bir kitap olmamisti. bu yuzden cok keyifliyim. belirli kurallar cercevesinde gecmise donebildiginiz bir cafe ve o cafedeki bir sandalye. oldukca kati kurallara sahip olmasi nedeniyle gereksiz ve amacsiz gozukse de yine de yapmak istiyorsaniz gecmise gidip ne yaparsaniz yapin gelecegi degistirmeyeceginizi bilmeniz gerekiyor. iyi de bir seyi degistirmeyecekse ne faydasi var mantiken diye sordum ben de henuz basindayken. yani ne anlatabilir kitap bu 4 oykude, nelere deginebilir mesela? hic de oyle olmadi. cok guzel yanilmisim. gecmis degismeyecek ne olursa olsun fakat sizin dusunceleriniz ve duygulariniz gecmise dondukten sonra geleceginizi cok buyuk degistirebilir. ne de olsa boyle bir kural yok. yazarin dilini cok sevdim. japon edebiyatini da buram buram hissettim ve istedigim de zaten o evrene adim atabilmekti, bunu da sagladi kendileri. ozellikle kitaptaki karakterler ve oykuler. inanılmaz baglandim diyebilirim. karakterler o kadar guzel yazilmisti ki bircok saf duyguyu en icimde hissettim. kitabi ne tarafindan tutarsam tutayim, beni her sekilde tatmin etti. zekice yazildigini, karakterlerin uyumundan ve oykulerin islenis seklinden anlayabiliyorum cunku oyle baglayabilmek bence kolay olmamistir. karakterler gercekten cok hos ve cok guzeldi -bunu yuz kere daha tekrar edebilirim. bir kitabi okurken sanirim hicbir zaman aglamadim, nadiren gozlerim dolardi ve bu kitabi okurken pek cok yerde de yasadim, cunku duygularim cok yerde kabardi. kesinlikle birine gonul rahatligiyla onerebilecegim bir kitap oldu. devam niteliği tasidigini dusunmedigim, cafeden hikayeler adinda ayni konu uzerinden ilerleyen bir kitabi daha varmis. yakinda onu da alip okumak istiyorum cunku nedense bi doyamadim, kopamadim. uzun zamandir varligini unuttugum hisleri yasattigi icin de olabilir, emin degilim. daha uzun uzun ovmek ve anlatmak gelse de icimden burada bitirmem yerinde olur. 2024/17. kitap

ultraviyole 2 years ago

Badem

Won-pyung Sohn

15 Gönderi

kore edebiyatina giris kitabim oldu kendisi. oldukca karmasik duygular besledim, ki kitapta da ya duygudan yoksunluk ya da her turlu duyguyu doruklarina kadar yasayan karakterler icerisinde benim yasadigim karmasa cok da siritmadi gibi geldi. oncelikle kitap oldukca akici ve yazarin…devamı

ultraviyole 2 years ago

Genç Kız Kalbi

Mehmet Rauf

28 Gönderi

mehmet rauf’la tanisabildim ve kutuphaneme ekleyebildim sonunda. gunumuz turkcesiyle bile gunumuz turkcesinden oldukca uzak olan cevirisi ve diline asik olmamak mumkun degil. yogun olmakla beraber fikrimce kimse guzelligini de inkar edemez. belki bazi insanlari bogabilir yogunluguyla fakat ben diger cizgide,…devamımehmet rauf’la tanisabildim ve kutuphaneme ekleyebildim sonunda. gunumuz turkcesiyle bile gunumuz turkcesinden oldukca uzak olan cevirisi ve diline asik olmamak mumkun degil. yogun olmakla beraber fikrimce kimse guzelligini de inkar edemez. belki bazi insanlari bogabilir yogunluguyla fakat ben diger cizgide, bu yogunlugun hosuma gittigi taraftayim. gelelim pervin hanim’a. kendisi 19 yasinda oldukca coskulu ve “muskulpesent” bir hanimefendi, daima gercek, masum aska inanan fakat buna ragmen aramayan bir genc kiz. ve biz yazdigi gunlukte onu tanirken ayni zamanda kitabin yazildigi donemin cok buyuk izlerini ve yazarin ustunu kapatmadan bircok seye dair olan dusuncelerini apacik goruyor ve okuyoruz. hatta cok sasirdigimi da soylemeden edemeyecegim cunku kitapla aramda 100 yil degil de birkac sene varmis gibi hissettim. insanimiz degismemis, biz degismemiz fakat yazarimiz degistirmemiz gereken sistemi bir genc kizin masumane dusunceleri uzerinden vurgulayarak anlatmakla bitiremedi. bu noktada cok uzuldum fakat cok etkilendim. kitabin her noktasindan etkilendim desem abartiya kacmis olmam sanirim. cunku yazarin psikoloji ve insanlarin uzerinde yaptigi gozlemler cok derin ve cok keskin. insan duygularina karsi bir hassasiyeti, vurgulanmasi gereken en buyuk sey oldugunu dusundugu sonucuna vardim kendi kendime. ilk defa bir erkek yazarin yazmis oldugu kadin karakteri bu kadar cok sevdim. yazarin elestirmis oldugu seylerde en cok kadin-erkek esitsizligi uzerine yaptigi yorumlar beni hayli sasirtti ve baya mutlu etti. gercekten bir genc kiz uzerinden pek cok sey anlatti ve yalnizca olayi bir genc kizin masum aski olarak gormek kitaba saygisizlik olacakti. oyle gorecek olursaniz bile eminim kitaptan zevk alirsiniz, o ayri. cunku pervin hanim’in dusuncelerini okumak cok guzeldi, gercekten. kaliteliydi ve bir solukta okuyacagim kitabi 3 gune yigabildim en fazla. bitsin istememistim ve hala yarim kaldigina inaniyorum. belki devam etmesini cok istedigimdendir cunku bittigi yer gercekten iyiyse bile keske karakterin devamini gorebilseydik boyle cok firari oldu ve aceleye gelmis gibi hissettirdi. bunun disinda kenara koseye not aldigim cok alinti oldu. buraya da birakmasam yazik olur. “ bilmiyorlar, dusunmuyorlar ki kader bizim kendi hareketlerimizin sonucuna kendimizin verdigi bir isimdir. butun cektiklerimizin yalniz kendi sersemligimizin sonucu oldugunu bilmek istemeyerek kendimizi sorumluluktan kurtarmak icin uydurulmus bir sozdur. iste boyle kadere bagladigimiz bu sefalet icinde acizlik ve istirapla surunuyorken buna nazaran onemsiz, gorunurdeki sefaletlere karsi duygusuz kalamayan butun millet, samimi hayatini harap eden bir yaraya karsi tevekkul ve ihtiyat icinde sukût ediyor.” “evet, dusunmuyorlar ki ben yakisikli, parlak erkek degil, yalniz beni anlayacak, hassas, ince bir kalp sahibi bir erkek istiyorum; bilmiyorlar ki benim aradigim, istedigim servet ve güzellik değil, yalniz, yalniz ruhtur.” 2024/15.kitap