(@) - Raf

Bir yazar yazmaya hazırlıksız olabilir mi? Ben öyleydim. Gerçi "yazar" da denemezdi bana, çünkü sık sık yazmazdım. Tutardım bütün cümleleri aklımda; romanlar biter, sayfalar çevrilirdi zihnimde. Ama unuturdum, koyamazdım ayracı düşüncelerimin arasına. Böylece bir fikri tamamlamadan diğerine geçerdim. Kağıt da…devamıBir yazar yazmaya hazırlıksız olabilir mi? Ben öyleydim. Gerçi "yazar" da denemezdi bana, çünkü sık sık yazmazdım. Tutardım bütün cümleleri aklımda; romanlar biter, sayfalar çevrilirdi zihnimde. Ama unuturdum, koyamazdım ayracı düşüncelerimin arasına. Böylece bir fikri tamamlamadan diğerine geçerdim. Kağıt da olmayınca yanımda, uzaklardan gelen bir ışık huzmesi gibi harfler birer birer sönerdi. İçimi parçalayan bu durum, peygambere gelen bir vahyi unutmak kadar adiceydi. Nadiren hazır olurdum yazmaya. Onda da ya zamanı bahane eder ya da iplerimi elinde tutan tembelliğe atardım suçu. Yoksa tembellik beni kıskanıyor muydu? Yazar yazmaya başladığında durmalıydı dünya. Savaşlar bitmeli, ateşkes ilan edilmeliydi. Ölümler ve doğumlar Tanrı’nın ellerinde bir müddet beklemeliydi. Tarih tekerrür etmemeli, krallar soyunup insan olduklarını hatırlamalıydı. Duran bir dünyanın içinde yalnızca yazar ve masası canlı kalmalıydı. İlahi bir lütufla korunur gibi… Gökyüzünde görülen tek yıldız gibidir yazar. Milyonlarla gümüşi ışık kutsal bir bağla döner durur, ama yazarın ışığı altındandır; bütün karanlığı yalnızca o def eder. Kalabalıkların ardından çıkan bir liberal gibi “Ben buradayım,” der. “Senin içindeyim, çünkü cümlelerimi kazıdım zihnine. Bir kalemdeyim, o benim ellerim. Havadayım, soluyorsun ruhumu baktıkça sayfalara yansıyan yüzüme.” İnkar eden varsa —ki düşmansız yazar olmaz— ispatlasın yokluğumu. Ama eğer amaç buysa şaşan beşerin, yalnızca kendi kayboluşunu bulur. Yazarsız olsaydı bu dünya, güneş istifa ederdi ışığını vermekten. Manasız bir dünya, aydınlıkta can bulmayı hak etmezdi. Keşke bütün kelimeler üzerime istifra etse; söz bulanmazdı zihnim. Bedenim huşu içinde olurdu. Aklımı beynimden çıkarıp okusam, üflesem, tekrar dokusam etine. Zihnim bir cenin gibi; bilmeye ihtiyacım var, insan olmak için. Şiirin gözleri lütufkâr bir bahardan geçmiş sanki. Bu ne çiçek, bu ne böcek… Belli ki kışta üşümüş mesafelerle ve aşkla, şimdi budandığı dalından büyüyor. Ah, yazmak da neymiş! Bazen varlığın bile canımı sıkıyor, tıpkı çok sevdiğin bir aşktan bıkmak gibi. Aşktan bıkana terbiyesiz derim: Defol! Git nefretinin harabe barınağına sığın. Görmeyen bir kalp, anlamayan bir zihinden beterdir. Evrendeki tüm saatleri kırsan da zamanı durduramazsın, anla bunu. O zaman yazmak senin görevin, unutma. Akrebi söküp satır, yelkovanı ezip dize yapsam. "On iki" deyince yapıştırsam teşbihi; millet bir şaşsa… Şaş ey millet! Okumak isteyip de bulamadıkların serilecek önüne bu ellerden yakında. Aklındakini alacağım — senin de, onun da. Bezeyeceğim renklerle, desenlerle. Görsen, “Bu kadar da olmaz,” dersin; bulunmaz Hint kumaşı gibi… Yani demem o ki, seni kaybedeceğim. Bir hülyanın içinde, büklüm büklüm yayılan... Öylesine...

vernosia 1 year ago

Köpekler Pantolon Giymez

J.-P. Valkeapaa

11 Gönderi

Spoiler içeriyor Huzurlu ve denizin sakinliğini üzerine giymiş bir gün, nasıl birdenbire acı bir kayba dönüşebilir? Bir adam ve kızı nasıl köksüz kalabilir bir anda? Bu soruların yanıtlarını veriyor bize film. Juha, iyi bir aile babasıdır; kızı ve eşiyle tatmin edici bir…devamıHuzurlu ve denizin sakinliğini üzerine giymiş bir gün, nasıl birdenbire acı bir kayba dönüşebilir? Bir adam ve kızı nasıl köksüz kalabilir bir anda? Bu soruların yanıtlarını veriyor bize film. Juha, iyi bir aile babasıdır; kızı ve eşiyle tatmin edici bir yaşam sürer. Lakin eşinin ölümü üzerine "normal" olarak tanımlayabileceğimiz Juha, anılarına ulaşmak için karanlık kimliğiyle yüzleşmek zorunda kalır. Kızıyla beraber gittiği bir dövmecide, mazoşist yaklaşımları olan Mona ile tanışır. Gerçi buna “tanışmak” demek pek de doğru olmaz; çünkü Mona, Juha’ya birdenbire saldırıp onu boğmaya çalışır. Adam en başta buna anlam veremez. Ancak ölüme bu denli yaklaşmanın, ölen eşiyle olan anılarına açılan bir portal olduğunu fark ettiğinde, aynı deneyimi tekrar yaşamak ister. Mona ile daha sık görüşür; her defasında daha fazla boğulmak ister. Bir nevi ölümün kısa ziyaretlerinde eşiyle buluşur. Mona dahi Juha’nın bu kadar uç noktalarda gezmesinden korkar; çünkü onun dalgalı suları az daha bir cinayete ev sahipliği yapacaktır. Zamanla ikisi arasında garip bir bağ oluşur. Juha geçmişinden hiç bahsetmez; ancak ikisi de birbirinin acısını gözlerinden anlar. Bir tarafta kaybını kabul edemeyen, her gün eşinin parfümünü boğulurcasına içine çeken bir adam; bir tarafta sabahları insanları iyileştirmeye çalışıp akşamları siyahlara bürünen bir şiddet bağımlısı. Belki de birbirleri içindeki bu tezatlıklar yakınlaştırır onları. Film tam olarak bir sona bağlanmıyor. Bence bu havada kalış, bu iki karakterin de hâlâ kendilerini çözümleyemediğine dair bir mesaj. Juha’nın acıyla karışık gülüşü ve çıplaklığı, ne kadar zayıf olduğunu gösterirken; Mona’nın onu görüp tebessüm etmesi, kendi tabiriyle köpeğine kavuşmasından ziyade, bağ kurduğu birini tekrar görmenin sevinci. Genel olarak izlenebilir bir film, en azından mesajı anlamak için. Bağımlılık ve hazların sonuçlarını, bir kaybın insana neler yaptırabileceğini anlamak için...

vernosia 1 year ago

Küpeli Şiir Sabahı meçhul bir gecede yazma şiirini; Alelade zamanlardan çıkmaz şaheserin. Kalemini kuşanıp da savaş, eşkıya sayfalarla; Kulağına küpe ataletin hudutları sana bela. Çek, avuçlarındaki göze sürmesini idrakın; Yapışsın tinine, tıpkı bir zamk gibi mâna. Sandığa kaldırılmış hikâyelerin varsa,…devamı

vernosia 1 year ago

Vahşi Gezegen

René Laloux

25 Gönderi

Spoiler içeriyor ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ Ygam adlı gerçeküstü bir gezegende mavi tenli ve uzaylı görünümlü dev Draagslar yaşar. Draggsların egemen olduğu gezegende, insanlar üstün birer varlıktan ziyade, sahiplenilecek küçük hayvanlar olarak görülmektedir. Boyut olarak da, dev mavi yaratıklarımıza bakarsak, yanlarında karınca gibi kalırlar. Çoğu…devamı♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ Ygam adlı gerçeküstü bir gezegende mavi tenli ve uzaylı görünümlü dev Draagslar yaşar. Draggsların egemen olduğu gezegende, insanlar üstün birer varlıktan ziyade, sahiplenilecek küçük hayvanlar olarak görülmektedir. Boyut olarak da, dev mavi yaratıklarımıza bakarsak, yanlarında karınca gibi kalırlar. Çoğu animasyon filmde olduğu gibi bu filmde de savaş-barış, bilgi-cahillik, teknoloji-ilkellik, güçlü-zayıf kavramlarına rastlıyoruz. Ygam dünyadan farklı olarak üstün bir teknolojiye ve meditasyon geleneğine sahip bir gezegendir ve Draagslar her zaman öğrenmek isterler. Dünyanın hakimi olmaya alışkın insan, bu filmde devlerin ayakları altında ezilir. Bilgiye kavuşmak için savaşır ve kendi ırkını kurtarmaya çalışır. Zalimliğine tam gaz devam eden devlerimiz insanların çoğunu göz açıp kapayıncaya kadar öldürür. Ancak Terr adlı insan bebeğimiz büyüdüğünde özgürlük savaşını başlatacaktır. Öyle ki, Terr diğerlerinden daha şanslıdır çünkü dev bir çocuk olan Tiva onu nispeten daha fazla sevgiyle büyütmüştür. Tiva sayesinde Terr bilgiye ulaşmış ve devlerin dilini öğrenmiştir. Bebekliğinden beri devrimini yaratarak bu mavi yaratıkların elinden kaçmak ister ancak bunu belirli bir yaşa gelip bilinç ve bilgi kazanmadan önce yapamaz. Terr dışarı çıktığında kendi ırkını acınası bir halde bulur. İnsanlar savunmasız ve cahildir. Yapılması gereken ilk şey de onları bilgiyle tanıştırmaktır çünkü yalnızca bilgi onları ileri götürebilir. Bilgiyi eyleme döken Terr, kısa sürede bir devrimin öncüsü haline gelir. Öğrendiği dil ve teknolojiyi insanlara aktardıkça, onlar da bilinçlenmeye ve örgütlenmeye başlar. Artık devlerin evcil hayvanı değil, kendi kaderlerini tayin etmek isteyen bilinçli bir topluluktur bu insanlar. Bu noktada film, iktidarın bilgiyle ilişkisi, özneleşme süreci ve direnişin evrimi gibi önemli temaları işler. Draagslar için önce küçük bir tehdit gibi görünen bu hareket, zamanla onları uzlaşmaya zorlayan büyük bir dönüşüme evrilir. İnsanlar, Draagsların meditasyon alanlarının sırlarını çözer ve onları kendi teknolojileriyle tehdit edebilecek noktaya gelir. Bu, asimetrik güç ilişkilerinin artık sürdürülemez hale geldiğini gösterir. Sonunda, Draagslar ile insanlar arasında bir anlaşma sağlanır: insanlar, başka bir uydu gezegene yerleşerek kendi medeniyetlerini kurar ve Draagslar onlara eşit varlıklar olarak saygı duyar. Kitlesel halde gösterilen direnişin sonucu zafer olur. Kısacası film, zalimliğe ve baskıya uğrayan alt türün bilgi sayesinde nasıl da en iyi şekilde galip gelebileceğini anlatır. Cahillik yanlış kararlar ve belirsizlik doğurur, bilgi ise yürünmek istenilen yoldaki tüm dikenleri teker teker yok eder. Yeri gelir, kedi ve fare dost olurlar. Kendi dünyamızdaki devlerin de bir gün yenilmesi dileğiyle, e tabii ki direnmeyle. ❣️ ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

vernosia 1 year ago

Saplantı

Carlo Mirabella-Davis

17 Gönderi

Spoiler içeriyor Zengin ve duygusal olarak gelişimini tamamlamamış, kayıtsız bir adamla evlenen Hunter, içindeki boşluk ve travmalarla evlenip sözde "yeni bir hayat" kursa dahi yaşamıyla baş edemez. Bakıldığında lüks bir evde yaşar ve kocası maddi olarak ona her şeyi sağlar; ancak bir…devamıZengin ve duygusal olarak gelişimini tamamlamamış, kayıtsız bir adamla evlenen Hunter, içindeki boşluk ve travmalarla evlenip sözde "yeni bir hayat" kursa dahi yaşamıyla baş edemez. Bakıldığında lüks bir evde yaşar ve kocası maddi olarak ona her şeyi sağlar; ancak bir birey olarak onun duygu ve düşüncelerini kaale almaz. Hunter, onun için özerkliği olmayan klasik bir ev hanımıdır. Evdeki her şeyi nizami bir şekilde toplayan, eşinin kıyafetlerini ve yemeklerini de özenle hazırlayan odur. Bakıldığında, kendisine ait anılarla ve duygusal tatminle dolu zamanı yoktur; çünkü hem kendi geçmişi hem de içinde bulunduğu ortam buna izin vermemektedir. Kahramanımızın zihninde, ona verilen bir kişisel gelişim kitabında yer alan “Her gün yeni bir şeyler deneyin.” mesajını okuduğunda şimşekler çakar. Kendisini tanımayan, neyi sevip sevmediğini bilmeyen ve doğumunun sebebinin tecavüz olduğunu bilen bir kadın için bu cümle daha da travmatik olur. Normalde yeni şeyler denemek; yogaya başlamak, yeni bir film izlemek veya yurt dışına çıkmak olabilir. Ancak Hunter için bu, çivi, toprak ve pil gibi nesneleri yutmaktır. Kim bilir, belki de bunları yutarak içinde hapsolmuş gerçek benliğini kurtardığını zannediyordur. Çok geçmeden yaptığı bu tehlikeli davranışlar eşi ve ailesi tarafından öğrenilir. Bunun sonucunda eşi, kadının üzerinde daha da yoğun bir hâkimiyet kurar ve başına bir hemşire diker. Yani Hunter artık daha da boğulmuş hissetmeye başlar. İçinde bulunduğu yapay ve tatsız durum, onu en küçük fırsatta evden kaçmaya iter. Bulduğu rastgele bir otelin odasında cebine koyduğu toprakları yer, üvey babasıyla olan videoları izler ve düzen takıntısını geride bırakarak bir nevi içsel özgürlüğünü ilan eder. Ancak nihai özgürlüğüne erişmek için yapması gerekenler bitmemiştir. Gerçek babasını bulur ve onun doğum günü olduğu sırada evine gider. Annesinin adını söylediğinde adam onu tanır ve yaptığından utanç duyduğunu, Hunter’ın kendisine benzemediğini söyler. Burada kahraman, geçmişten gelen utanç hissiyatından kurtulur. Ardından sahip olmak istemediği bebeğini bilerek düşürür. Üzerindeki resmi ve kadınsı kıyafetleri çıkarmıştır; bundan böyle yoluna günlük kıyafetler ve bir sırt çantasıyla devam eder. Bu hikâyenin sonunda Hunter, kendisini zincirleyen ve yoksayan evliliği, geçmiş travmaları ve takıntılarından kurtulup, deyim yerindeyse yenilenmiş olmaya adım atarak yoluna devam eder. Hunter, bizlere toplumda görülmemenin, kayıtsız bir evliliğin ve geçmiş travmaların üstesinden gelinmediğinde ne kadar zararlı olabileceğini anlatır.

vernosia 1 year ago

Şişli Kız

Magnus von Horn

19 Gönderi

Spoiler içeriyor Şişli kız, Danimarka'da yaşanan gerçek bir olaydan esinlenilerek hazırlanmış bir yapıttır. Ana karakterimiz Caroline kiralık ve bakımsız bir odada yalnız yaşar çünkü kocası savaşa gidip dönmemiştir. Fabrika maaşıyla kirasını düzenli olarak ödeyemez ve en sonunda kaldığı yerden çıkarılır. Üstelik kendisi…devamıŞişli kız, Danimarka'da yaşanan gerçek bir olaydan esinlenilerek hazırlanmış bir yapıttır. Ana karakterimiz Caroline kiralık ve bakımsız bir odada yalnız yaşar çünkü kocası savaşa gidip dönmemiştir. Fabrika maaşıyla kirasını düzenli olarak ödeyemez ve en sonunda kaldığı yerden çıkarılır. Üstelik kendisi hamiledir ve kalacak bir yeri olmadığı için bebeğini düşürme kararı alıp halka açık bir duş yerinde içine şiş saplamaya çalışır. Onun bu çaresiz hareketini Dagmar adındaki sözde fakir ailelerin bebeklerini zengin ailelere verip onlara daha iyi bir hayat imkanı sunmak isteyen kadın görür. Caroline'nin kendisine ve bebeğe zarar vermesini engeller. Caroline doğum yaptıktan sonra bebeği kadına götürür, kalacak bir yeri olmadığı için de Dagmar'ın yanında, dükkanında, süt annesi olarak çalışmaya ve ücretsiz barınmaya başlar. En başlarda bu kadını anaç ve iyi niyetli biri olarak görür fakat daha da yaklaştıkça anlar ki o bir canidir. Hareketlerinden şüphelendiği bir gün gizlice peşine düşer, ve sokağın tenha köşelerinde bebekleri boğup suya attığını görür, evlat edindirme meselesi tamamen yalandır. Bununla birlikte kendi çocuğunun da sonunun bu olmuş olduğunu anlayan Caroline depresyona girer ancak hala kadınla yaşar. Bir süre sonra çocuğunu geri isteyen bir anne tarafından çevirdiği dolaplar ortaya çıkartılır ve mahkemeye gönderilir. Mahkeme salonu mağdur annelerle dolup taşmıştır; hepsi ona lanet okumasına rağmen Dagmar'ın hala bir savunması vardır. Bu olayların peşisıra caninin ardında yedi yaşlarında masum bir kız kalır. Ana karakterimizin kocası savaştan dönmüştür ve kızı da alıp birlikte yaşamaya başlarlar. Üzücü olan nokta şu ki kocası Peter'in yüzü tanınmaz hale gelmiştir ve bu yüzden yalnızca sirkte iş bulmuştur, bir kahraman olacakken ucube yerine konmuştur. Sonuç olarak bu film izleyiciye savaşın boğucu etkilerini, yoksulluğu, politik çürümeyi ve çocuklara verilen hakların ne kadar eksik olduğunu atmosferiyle dahi gösteriyor. Ki bunlar hala var olan sorunlar maalesef...

vernosia 1 year ago

Koleksiyoncu

John Fowles

20 Gönderi

Spoiler içeriyor İngiliz yazar John Fowles'a ait olan bu sorgulamaya teşvik edici roman, bir şans vermeye gerçekten de değer. Klasik romanların aksine bu yapıtın arkasında köklü ideolojik fikirlere rastlayabiliyoruz. Özetlemek gerekirse, ana karakterimiz olan Frederick'in Miranda adlı genç ve sanat okulunda öğrenci…devamıİngiliz yazar John Fowles'a ait olan bu sorgulamaya teşvik edici roman, bir şans vermeye gerçekten de değer. Klasik romanların aksine bu yapıtın arkasında köklü ideolojik fikirlere rastlayabiliyoruz. Özetlemek gerekirse, ana karakterimiz olan Frederick'in Miranda adlı genç ve sanat okulunda öğrenci olan bir kıza saplantılı bir şekilde bağlanmasıyla başlıyor her şey. Ancak görüyoruz ki Frederick, bütün merakı ve saplantısına rağmen bu altın saçlı ve dupduru güzellikteki kıza asla açılamıyor, yalnızca uzaktan seyretmekle yetiniyor. Bunun en büyük sebeplerinden birisi de ikisi arasındaki kişisel ve sınıfsal uçurumlar. Miranda orta sınıfın üzerinde bir aileye mensup ve entelektüel olarak yeterli biriyken, Frederick belediyenin ek binasında çalışan ve kelebek koleksiyonu yapmaktan başka bir uğraşı olmayan basit bir memurdur ve ayrıca da sosyopat eğilimleri olan asosyal bir kişiliktir. Şanslıdır ki, ona çıkacak olan ikramiye belki de hayatındaki en büyük arzusu olan Miranda'ya ulaşmasını sağlayacaktır. Özgüvensiz ve entelektüel açıdan yetersiz olan bir adama güç verecektir para anlaşılan. Her şey birdenbire gelişir ve bir otobüs alıp birlikte yaşadığı halasının evinden ayrılarak kendisine müstakil ve şehirden uzakta bulunan bir ev alır. Evi gezerken farkeder ki evin içerisinde bir mahzen bulunur. O anda aklına Miranda' yı burada alıkoyma fikri gelir. Evi satın aldıktan sonra, mahzenin tüm teşkilatını hazırlar; demir kapılar, sevebileceği kitaplar ve kız için aldığı giysiler gibi. Kurduğu kumpas sorunsuz işler ve kızı buraya getirmeyi başarır. Kitabın ilk bölümünde bu olaylar Frederick'in bakış açısından anlatılır ve ona göre bu bir alıkoyma değil, kendisini sevdiği kıza tanıtmak için bir fırsattır. Sanıyordur ki, Miranda'ya istediği her şeyi alarak onun kedisini sevmesini sağlayacaktır. Gel gör ki, Miranda kendi içsel çatışmaları ve sorgulamalarından başka hiçbir şeyle ilgilenmez. Onu esir alan adamı kendisini bırakması için ikna etmeye, hatta onu anlamaya dahi çalışır, ancak hiçbiri işe yaramaz kaçmaya çalışmak da dahil. Sonlara doğru Miranda mahzende gerek havasızlıktan gerekse de dışarıdan ona bulaşan bir hastalıktan yataklara düşer. Caliban lakabını taktığı Frederick ona inanmayıp rol yaptığını düşünür ve bu yüzden onu hastaneye götürmeye tenezzül etmez. Kız hayalini kurduğu özgürlüğü ancak ölümle elde eder. Sonuç olarak bu romanda karakterler ve olaylar aracılığıyla özgürlüğün önemini, yalnızlığın bir insana neler yaptırabileceğini, tutsaklığın can yakan etkisini ve paranın verdiği gücün entelektüel kapasiteyi katiyen etkilemediğini görüyoruz. Siz de sorgulamayı seviyor ve bu konular üzerinde kafa yormak istiyorsanız, önerimdir. 🙂

vernosia 1 year ago

Ran Sevmişim Meğer - Yurdaer Okur / ( Tiyatro Oyunu ) = ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ● Yurdaer Okur'un olağanüstü oyunculuğu, Nazım Hikmet'in yaşamını, zorluklarını, hapis yıllarını, fikirlerini, duygularını ve sevdasını seyirciye eşsiz bir şekilde aktarıyor. Nazım Hikmet'in şiirlerini kendine özgü ve etkileyici…devamı

vernosia 1 year ago

Film: The Long Farewell - Долгие проводы / (1971) ✨️Kira Muratova'nın yönettiği The Long Farewell, gerçekten de izleyiciyi içine çeken ve derin bir iz bırakan bir film. Yevgenia Vasilyevna ve oğlu Sasha'nın karmaşık ilişkisini ele alıyor. Yevgenia, oğlunun büyüyüp kendi…devamıFilm: The Long Farewell - Долгие проводы / (1971) ✨️Kira Muratova'nın yönettiği The Long Farewell, gerçekten de izleyiciyi içine çeken ve derin bir iz bırakan bir film. Yevgenia Vasilyevna ve oğlu Sasha'nın karmaşık ilişkisini ele alıyor. Yevgenia, oğlunun büyüyüp kendi yolunu çizme arzusunu anlamakta zorlanırken, Sasha özgürlüğüne adım atmak istiyor. Filmin ruhu, bu iki karakterin çatışmalarında gizli. Yevgenia, oğlunun ona karşı soğumasını anlamaya çalışırken, annelik içgüdüleriyle onu bırakmak istemiyor. Sasha ise, anne sevgisi ile kendi kimliğini bulma isteği arasında sıkışıp kalmış. Çocuğun iç dünyası, annesi ile yaşadığı çatışmalar ve kendi yolunu bulma arzusu arasında gidip geliyor. Sasha'nın fotoğraflara meraklı olması, onun anılarına ve geçmişine olan bağlılığını gösteriyor. Fotoğraflar, bir zamanlar mutlu oldukları anları hatırlatırken, aynı zamanda hayatının hızla değiştiğini ve bu değişimle nasıl başa çıkacağını bilemediğini de yansıtıyor. Bu merak, onun kimliğini ve ailesiyle olan bağlarını anlamlandırma çabasının bir parçası olabilir. Sasha, genç bir karakter olarak, hayatının hangi yöne gideceğini keşfetme sürecindedir. Fotoğraflar, onun için bir nevi güvenli alan ve geçmişin dokusuna tutunma aracı olabilir. Ayrıca, Sasha'nın diğer ilgi alanları arasında özgürlüğe duyduğu özlem, yeni deneyimlere açık olma ve kendi kimliğini bulma çabası da yer alabilir. Annesiyle yaşadığı çatışmalar ve hayatının yönünü belirleme arzusu, onun meraklarını ve ilgi alanlarını şekillendiriyor. Sasha biraz çekingen bir karakter olarak, içinde bulunduğu duygusal fırtınalar ve annesiyle yaşadığı çatışmalar nedeniyle belki de cesaretsiz davranıyor. Yönetmenin tekrarlayan sahneler kullanması, bu duygusal döngüyü ve karakterlerin sürekli aynı sorunlarla boğuşmalarını daha da belirgin kılıyor. Sonunda, Sasha annesini terk edemez, çünkü derinlerde, onu hala seviyor ve ona bağlı. Filmdeki görseller ve özellikle fotoğraf sahneleri, karakterlerin ruh hallerini ve aralarındaki duygusal bağı muhteşem bir şekilde yansıtıyor. Yevgenia'nın eski fotoğraflara bakarak geçmişi yad etmesi, Sasha'nın annesinden uzaklaşma isteğini daha da vurguluyor. Bu sahneler, izleyicinin karakterlerin iç dünyasını daha iyi anlamasını sağlıyor. Yevgenia'nın yalnızlığı ve yaşadığı içsel boşluk, onun hayatını daha da zorlaştırıyor. Yalnızlıktan dolayı kederleniyor ve bu durumu aşmakta zorlanıyor. Filmde flörtöz bir adam olan Andrey ile karşılaşmasına rağmen, Yevgenia başkasıyla evlenmedi. Belki de, Andrey'in yüzeysel yaklaşımı ve Yevgenia'nın derinlerde yatan duygusal yaraları, onun kalıcı bir bağ kurmasını engelledi. Genel olarak, The Long Farewell her anında derin duygular barındıran, izleyiciyi karakterlerin dünyasına çeken ve onların içsel çatışmalarını başarıyla yansıtan bir başyapıt. Bu filmde, her karede Yevgenia'nın ve Sasha'nın ruhlarını hissediyorsunuz ve onların yolculuğuna ortak oluyorsunuz. Ayrıca yalnızlığın düşüncesinin dahi bir insanı nasıl da savunmasız bırakabileceğini görüyorsunuz.

vernosia 1 year ago

Cevher

Coralie Fargeat

161 Gönderi

Spoiler içeriyor The Substance (Cevher), gençlik ve kimlik arasındaki çatışmanın, bedensel ve ruhsal bir çöküşe dönüşmesini anlatan bir hikaye. Margaret, gençliği arzulayarak özbenliğini unutmaya başlar. Gençliğine duyduğu takıntı, onu vücuduna bir sıvı enjekte etmeye iter; bu, kendi bedeninin içinden gençliğini çıkarma çabasıdır.…devamıThe Substance (Cevher), gençlik ve kimlik arasındaki çatışmanın, bedensel ve ruhsal bir çöküşe dönüşmesini anlatan bir hikaye. Margaret, gençliği arzulayarak özbenliğini unutmaya başlar. Gençliğine duyduğu takıntı, onu vücuduna bir sıvı enjekte etmeye iter; bu, kendi bedeninin içinden gençliğini çıkarma çabasıdır. Başta, hem kendi yaşlanan bedenini hem de genç bedenini besler, ancak zamanla genç bedenin cazibesi daha baskın gelir. Sue, Margaret’in idealize ettiği gençliğin somut bir yansımasıdır, ancak genç beden beslendikçe daha çok acıkır ve bir canavara dönüşür. Margaret’in kimliği, yavaşça Sue’nin bedenine hapsolur; ikisinin farklı bedenlerde aynı kişi olduklarını unutur. Filmdeki kanlı sahneler, brutalism etkisiyle şiddetli bir şekilde yansır. Margaret’in gençleşme süreci, dışsal güzellik uğruna bedensel bozulmaya dönüşür. Deformasyonlar arttıkça, Margaret pişmanlık duysa da, çok geç kalmıştır. Artık gençliği beslerken, gerçekte kaybolan şey kendi özüdür. Bu, toplumsal onay için kendi kimliğini feda etmenin yıkıcı bedelidir. Margaret, sonunda kendini bulmaya çalışsa da, bir canavara dönüşmüştür ve dönüşüm geri alınamaz. Gençliğin idealize edilmesi, onu bir kimlik kaybına sürükler; toplumsal kabul uğruna ödenen bedel, ruhu ve bedeni silip süpürmüştür. Filmde, insanların bizim hakkımızdaki görüşlerinden etkilenmek ve ünlü biri olma arzusu da işleniyor. Margaret, sürekli mükemmel görünmeye çalışırken, "private-self" yerine "public-self" kullanıyor. Gençliğin masumiyeti ve enerjisi, yaşlanmanın verdiği umutsuzluk ve enerji kaybı ile çarpışıyor. Sue dikkatleri üzerine çektikçe, gençliğin verdiği o doyumsuz tat, orijinal bedenine düşman olmaya sürüklüyor onu. Başlangıçta Margaret, kendisinin bu genç halinden şaşkınlıkla karışmış bir mutluluk duysa da, zamanla anlar ki aslında bir canavarı besliyordur. Hayatın sana verdiği bedeni ve doğal düzeni kabul etmeyip, kendinle savaşmak, filmin ana temalarından biri. Filmdeki sarkastik dil ve brutalism, sahnelerdeki şiddeti ve absürdizmi vurguluyor. Gençliğin masumiyeti ve enerjisi, yaşlanmanın verdiği umutsuzluk ve enerji kaybı ile çarpışıyor. Cevher parayla satılmaz çünkü onu almanın bedeli, kendi saf benliğini reddedip yalnızca gençleşmek uğruna bilinçaltının sana dayattığı bedeni istemektir. Filmin sonunda, yılbaşı gecesine canavarlaşmış haliyle katılması ve kendisinin Margaret olduğunu söylemesi, aslında aradığı kişinin en başından beri kendisi olduğunu gösteriyor.