(@) - Raf

Bana friends to lovers temasını sevdiren dizidir. Dizi; çocukluk hayalleri suya düşmüş, sıradan hayatlar yaşamaya mahkûm kalmış dört yakın arkadaşın hem hayata hem de birbirlerine tutunma hikâyesini anlatıyor. Tam bir "hayatın sillesini yemiş ama yine de pes etmeyenlerin" hikâyesi. Yirmili…devamıBana friends to lovers temasını sevdiren dizidir. Dizi; çocukluk hayalleri suya düşmüş, sıradan hayatlar yaşamaya mahkûm kalmış dört yakın arkadaşın hem hayata hem de birbirlerine tutunma hikâyesini anlatıyor. Tam bir "hayatın sillesini yemiş ama yine de pes etmeyenlerin" hikâyesi. Yirmili yaşların ortasındaki o çaresizliği, hayallerinden vazgeçme noktasına gelip yine de bir yerden tutunmaya çalışma hâlini en samimi şekilde anlatan romantik komedilerden biri. Bu diziye başlarken klasik arkadaşlıktan aşka dönen bir romantik komedi izleyeceğimi düşünüyordum. Evet, bu tema var ama bunun yanında hayallerinden vazgeçmemek, düşsen bile yeniden denemek, çaba göstermek gibi hepimizin bu yaşlarda dert edindiği şeyleri o kadar gerçek bir yerden anlatıyordu ki... Özellikle yirmili yaşlarının sonlarında olup "Ben ne yapıyorum?" diye sorgulayan herkes kendinden bir şeyler bulacaktır. Gençlik ve büyüme sancılarını işleyen çok fazla Kdrama var ama bu dizideki gerçekçilik beni çok daha fazla çekti. Karakterlerin o hayatsızlığı, parasızlığı, "Bizden bir cacık olmaz mı acaba?" kaygısı o kadar bizden ve o kadar tanıdık ki... İzlerken çok kolayca kendimi onların yerine koydum. Hatta zaman zaman kendi arkadaş grubumu dışarıdan izliyormuşum gibi hissettim. Choi Ae Ra (Kim Ji Won) ve Ko Dong Man (Park Seo Joon) ise benim unutulmaz dizi çiftlerim listesine girdi. İlk bölümden itibaren birbirlerini korumaları, birbirleriyle dalga geçmeleri, aralarındaki o çocukluktan gelen kankalık havası... Birbirlerinin en mutlu, en üzgün, en çaresiz, en rezil anlarına şahit olmuş iki insanın, yirmi yıllık dostluğa sığdırdıkları şeylerin artık sadece dostluk sınırları içinde kalmadığını fark etmelerini izlemek çok güzeldi. Diziyi bitireli bir ayı geçti ama hâlâ bazı sahnelerini açıp yüz defa izliyorum. Çok iyi yazılmış bir çift gerçekten. Dong Man'a aşık olduğumu falan düşünüyorum, böyle bir tatlılık olamaz. Park Seo Joon sen nesin ya? İkinci çiftimiz Joo Man (Ahn Jae Hong) ve Seol Hee (Song Ha Yoon) ise uzun süreli ilişkilerin zamanla sıradanlaşmasını, beklentileri ve fedakârlıklar arasındaki dengesizliği çok gerçek işlemişti. Seol Hee'nin o saf fedakârlığı karşısında Joo Man'a yer yer feci sinir oldum. Ama onların hikâyesi de dizinin ilişkileri bambaşka bir yerden göstermesini sağlayan önemli bir parçaydı. Müzikleriyle —ki hâlâ her gün dinliyorum—, aşk dolu sahneleriyle, dostluklarıyla ve hayallerinden vazgeçmiş insanların yeniden cesaret bulmasını anlatmasıyla içimi sıcacık yapan bir dizi oldu. İnsanın kendine inanmasının, düşse bile yeniden denemesinin ve istediği hayat için mücadele etmesinin ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor. Bittiğinde insanın içinde garip bir motivasyon bırakıyor. Sanki siz de bir şeyleri değiştirebilirmişsiniz, yeniden deneyebilirmişsiniz gibi... Kesinlikle izleyiniz. 📍"Kimseye özenmeyelim. Kazanmasak da deneyelim. İstediğimiz gibi yaşamak zaten bir zafer."

zzehradm 2 months ago

Welcome to Samdalri

Ji Chang-Wook

49 Gönderi

Bazen iyileşmek için yeni bir yere değil, yıllar önce kaçtığın yere dönmen gerektiğini anlatan dizidir. Fotoğrafçı Jo Sam Dal (Shin Hae Sun), kariyerinde yaşadığı büyük bir olayın ardından doğup büyüdüğü Samdalri'ye geri dönmek zorunda kalır. Orada çocukluk aşkı Jo Yong…devamıBazen iyileşmek için yeni bir yere değil, yıllar önce kaçtığın yere dönmen gerektiğini anlatan dizidir. Fotoğrafçı Jo Sam Dal (Shin Hae Sun), kariyerinde yaşadığı büyük bir olayın ardından doğup büyüdüğü Samdalri'ye geri dönmek zorunda kalır. Orada çocukluk aşkı Jo Yong Pil (Ji Chang Wook) ile yıllar sonra yeniden karşılaşır. Biz de bir yandan geçmişte yarım kalan aşklarını, bir yandan da aileleri, dostlukları ve kasaba hayatını izliyoruz. Bu diziye romantik komedi beklentisiyle başlamıştım ama bana hissettirdiği şey romantizmden çok huzur oldu. Öyle büyük olayların peşinden koşan bir dizi değil. Yavaş yavaş akan, karakterleriyle bağ kurdukça güzelleşen yapımlardan biri. Shin Hae Sun güçlü görünmeye çalışan ama aslında çok kırılmış bir kadını güzel canlandırmıştı. Ji Chang Wook ise Jo Yong Pil karakteriyle bence en green flag karakterlerden birini oynamış. Yıllar geçmesine rağmen sevgisini kaybetmeyen, kırgın olsa bile saygısını bozmayan, her zaman Sam Dal'ın yanında duran bir karakterdi. Öyle büyük laflar eden biri değil, sevgisini davranışlarıyla gösteren biri. Beşli arkadaş grubuna bayıldım. Dostluk ilişkilerini çok güzel anlatmışlardı. Arkadaş özlemi, kırgınlığı çok doğaldı. Hep böyle bir arkadaş ortamım olsun istemişimdir. Bir de aile ilişkilerine ayrıca değinmek istiyorum. Dizi sadece iki insanın aşkını değil, yıllarca taşınan kırgınlıkları ve affetmeyi aileler üzerinden de anlatıyor. Ama bazı bölümlerde tempo gereğinden fazla düştü. Bir de komşu kadınların sürekli "yine bu ikisi çıkıyor mu, ay yine tekrar sevgili mi olmuşlar?" falan filan diye muhabbetlerinden baygınlık geldi bana. Sıkıldığım yerler oldu açıkçası. Bir iki bölüm daha kısa olsaydı bence çok daha akıcı olabilirmiş. Slice of life teması hakim bence. En sevdiğim yanı ise Samdalri'nin kendisi oldu. Deniz, dar sokaklar, gün batımı, dalgıç kadınlar, komşular... Müthiş bir doğal güzelliği var. Mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri. Keşke burada yaşasaydım diye iç geçirmeden edemedim. Dizi, başarısızlık hissiyle kaçtığın o "memleketin" aslında seni nasıl iyileştirdiğini ve gerçek dostluğun ne demek olduğunu çok güzel anlatıyor. Eve dönmeyi, affetmeyi, ayağa kalkmayı, yeniden bir arada olmayı anlatan sıcacık bir hikayeydi. Kendinizi yorgun hissettiğinizde ve yavaşlamak istediğinizde izlerseniz çok daha anlamlı olacaktır. 📍"İnsanın dönecek bir evinin olması müthiş rahatlatıcıdır."

zzehradm 2 months ago

Descendants Of The Sun

Kim Won-suk

95 Gönderi

Görevleri ile kalpleri arasında seçim yapmak zorunda kalan iki insanın dizisidir. Özel Kuvvetler askeri Yoo Si Jin (Song Joong Ki) ile cerrah Kang Mo Yeon'un (Song Hye Kyo) yolları tesadüf sonucu kesişir. Fakat ikisinin de meslekleri, hayata bakış açıları ve…devamıGörevleri ile kalpleri arasında seçim yapmak zorunda kalan iki insanın dizisidir. Özel Kuvvetler askeri Yoo Si Jin (Song Joong Ki) ile cerrah Kang Mo Yeon'un (Song Hye Kyo) yolları tesadüf sonucu kesişir. Fakat ikisinin de meslekleri, hayata bakış açıları ve sorumlulukları aşklarının önüne geçerek yolları ayrılır. Daha sonra kader onları bambaşka şekilde tekrar karşılaştırır. 2016 deyince akla gelen ilk dizi budur. O dönem çok popüler olmuştu fakat ben popüler birçok şeye önyargı ile yaklaştığım için izlememiştim. İzleyince de neden bu kadar popüler olduğunu anladım. Bence diziyi bu kadar özel yapan aşk değil; savaşın, fedakârlığın ve insan hayatının değerini de aynı anda anlatabilmesi. Bir yanda hayat kurtarmaya yemin etmiş bir doktor, diğer yanda vatanı için hayat almaktan çekinmeyen bir asker... İki meslek grubuna da büyük bir saygı duydum izlerken. Yoo Si Jin karizmatik ama bunu kasarak göstermeye çalışan biri değil. Mizahı yerinde, özgüvenli, saygılı ve duygularını göstermekten çekinmeyen çok aşık bir adam olarak beni kendine hayran bıraktı. Song Joong Ki'nin enerjisi de karaktere inanılmaz yakışmış. İzlemek keyif veriyordu. Hatta bence diziyi tamamen o sırtlamış. Kang Mo Yeon'u (Song Hye Kyo) da genel olarak sevdim. Özellikle kendi doğrularından vazgeçmeyen bir karakter olması hoşuma gitti. Yoo Si Jin'le meslekleri üzerinden yaşadıkları fikir ayrılıkları bana oldukça gerçek geldi. Çünkü ikisi de haklıydı. Biri hayat kurtarmak için savaşırken diğeri hayat kurtarmak için ameliyat ediyordu. Bu çatışmayı güzel bir şekilde aktarmışlar. İkinci çift Seo Dae Young (Jin Goo) ve Yoon Myung Joo (Kim Ji Won) ise abartıldığı kadar iyi değildi bence. Sıkıldığım yerler oldu açıkçası. Esas çift daha çok sardı. En güzel bölümler kesinlikle deprem bölümleriydi. Tüm bu sözlerin ve anlatılmak istenen mesajların verildiği bölümler asıl onlardı. Yine de biraz fazla abartıldığını düşündüğüm bir dizi. Bazı sahneler özellikle aksiyon kısmında biraz fazla dramatize edilmiş geldi. Gerçekçilikten uzaklaştığı yerler olmadı değil. Özellikle vurulma sahneleri gerçekten akıl işi değildi. Finalden bir bölüm önce yapılan saçmalık zaten.... CLOY ile çok fazla kıyaslanıyor. Fakat o bambaşka bir seviyedeydi benim için. DOTS için aynı şeyi düşünmüyorum. Yine de kült işlerden biri. İzlenebilir mi evet. Ama çok da beklenti olmasın bence. 📍"Bir doktor olarak hayat kurtarmak senin görevin. Bir asker olarak ise senin kurtardığın o hayatları korumak benim görevim."

zzehradm 2 months ago

As You Stood By

Lee Jung Rim

13 Gönderi

Bir kadının en büyük şansının bazen adalet değil, başka bir kadın olduğunu anlatan dizidir. Eun Su (Lee Yoo Mi), yıllardır kocasından şiddet görmektedir. Hui Su (Jeon So Nee) ise babasının annesine şiddet uyguladığı mutsuz bir ailede büyümüştür. İki kadın birbirinin…devamıBir kadının en büyük şansının bazen adalet değil, başka bir kadın olduğunu anlatan dizidir. Eun Su (Lee Yoo Mi), yıllardır kocasından şiddet görmektedir. Hui Su (Jeon So Nee) ise babasının annesine şiddet uyguladığı mutsuz bir ailede büyümüştür. İki kadın birbirinin en yakın arkadaşıdır. Hui Su arkadaşının gördüğü şiddete tanık olduktan sonra ikilimiz geri dönüşü olmayan bir karar alır. Biz de bu kararın ardından suçluluk, korku ve hayatta kalma mücadelesine ortak oluruz. İlk iki bölüm iki kadının ortak noktasını görmek için hikayeye temel oluştursa da benim için asıl kırılma noktası üçüncü bölüm oldu. O bölümden itibaren dizi resmen uçuşa geçti. Gerilim hiç düşmedi. Benim dizide en sevdiğim şey ise iki kadın arasındaki arkadaşlıktı. Birbirlerine olan güvenleri, fedakârlıkları ve birbirlerini hiçbir koşulda yalnız bırakmamaları çok etkileyiciydi. Hui Su karakteri beni büyüledi. "Böyle arkadaşım olsa ben de katil olurum." dedim o derece. Kadın dayanışmasını iliklerime kadar hissettim. Şiddet sahneleri ve Eun Su'nun yaşadığı çaresizlik sebebiyle izlemesi güç bir diziydi. Karakterin her gün korkuyla yaşadığını, çıkış yolu arayıp asla bulamamasını, kurtulma isteğini o kadar hissettim ki ister istemez duygulandım. Diziyi bir aydan uzun süre önce izlememe rağmen elbise giydiği sahneyi asla unutamıyorum. Baek Jin So (Lee Moo Saeng) için de bir parantez açmak istiyorum. Dizinin sürpriz karakteri oldu ve beni kendine hayran bıraktı. İyi düşünülmüş bir karakter. Bayıldım. Genel olarak hikâyeyi de oldukça beğendim ve gerildim. Ama kafamda kalan bazı soru işaretleri de olmadı değil. Özellikle Eun Su'nun kocasının neden bu kadar şiddet yanlısı birine dönüştüğü, bunun ne zaman başladığı ya da bu noktaya nasıl geldiği hiç anlatılmadı. Elbette hiçbir sebep şiddeti haklı çıkarmaz ama karakterin geçmişine dair birkaç detay verilse hikâye çok daha güçlü olabilirmiş diye düşündüm. Bu eksiklik bende biraz havada kalmış hissi bıraktı. Final de beni tatmin etti. Son sahneye kadar içim de kırgınlık mı öfke mi rahatlama mı adını koyamadığım bir hisle bitirdim. "Ben olsam ne yapardım?" sorusunu hala soruyorum kendime. Sadece bir suç-gerilim dizisi değil; kadın dayanışmasını, çaresizliği ve hayatta kalma içgüdüsünü çok güçlü anlatan bir işti. Bence mutlaka şans vermeli. 📍"Oğlunu düzgün yetiştirecektin."

zzehradm 3 months ago

My Royal Nemesis

Han Tae-seob

13 Gönderi

Yılın en iyi zaman yolculuğu temalı dizileri listesine giren dizidir. Kang Dan Sim (Lim Ji Yeon) Joseon döneminde yaşayan acımasız, zalim bir kadındır. Ölüm cezasına çarptırıldıktan sonra kendini günümüz Kore'sinde Shin Seo Ri olarak bulur. Burada da yolu acımasız, kötü…devamıYılın en iyi zaman yolculuğu temalı dizileri listesine giren dizidir. Kang Dan Sim (Lim Ji Yeon) Joseon döneminde yaşayan acımasız, zalim bir kadındır. Ölüm cezasına çarptırıldıktan sonra kendini günümüz Kore'sinde Shin Seo Ri olarak bulur. Burada da yolu acımasız, kötü şöhretli bir CEO Cha Se Gye (Heo Nam Jun) ile kesişir. Zamanla ikilinin arasında gelişen ilişkiyi izleriz. Uzun süredir beklediğim bir diziydi. Çıktığı anda da haftalık olarak bölümleri izledim. Çok iyi başladı ve gayet keyif alarak on dört bölümü bitirdim. Klasik Kore dizileri formunda diyebiliriz. Ama bu sefer kötülerin aşkını izliyoruz. Açıkçası iki "kötü" veya sert karakterin birbirini törpüleme sürecini izlemek, alışılmış zengin oğlan-fakir kız dramalarından çok daha sürükleyiciydi. Kadın oyuncu zaten hangi rolde oynarsa oynasın her zaman The Glory'deki Park Yeon Jin karakteri olarak hatırlanacak. Orada oyunculuğunu çok beğenmiştim, yine bu dizide de çok başarılıydı. Günümüz dünyasına adım attığı andan itibaren adapte olmaya çalışması, her şeyi garipsemesi, bu hayata tutunma motivasyonu vs. iyi işlenmişti. Erkek karakterimiz ise zaten çok bayıldığım bir oyuncu, sonunda hak ettiği değeri görmesi mutlu etti. İlk başlarda kesinlikle romcom havası daha baskın. Özellikle ilk karşılaşmaları en orijinal ilk karşılaşma sahnelerinden biri oldu bence. Hala açıp izliyorum ve ister istemez gülüyorum. Sonrasında erkeğin aşık olmasıyla çok daha keyifli oluyor. Ben baya baya güldüm izlerken. Cha Se Gye karakteri gerçekten sevgisiyle, şapşallığıyla, acısıyla kalbimi çalan bir karakter oldu. İkilinin arasındaki uyum nefis. Bir dizi çiftinde hem aşkı hem tatlılığı hem fedakârlığı hem tutkuyu böylesine hissedebilmek çok özeldi. Reenkarnasyon olayının en iyi işlendiği dizilerden biri bence. Ki ben fantastik hiçbir şey izlemeyen biri olarak bu zaman yolculuğu temasını artık seviyorum. Bu kadar fantastikliğe katlanabiliyormuşum en azından bunu gördüm. Ya da karakterlerin uyumundan olsa gerek çok keyif aldım. Biraz da Kore kültürü bakış açısıyla izlemeye çalıştım. Sonuçta o insanlar cidden reenkarnasyona inanıyorlar ve bunun olabileceği düşüncesiyle izlenirse dizinin ülkesinde elde etttği başarıya şaşmamalı. Final ise özellikle zaman yolculuğunun teknik mantığı açısından bir tık aceleye getirilmiş hissettirse de, bıraktığı genel his kesinlikle harika. Özetle çok bayılarak izlediğim, kalbimin ve gözümün şenlendiği, yazı ve baharı hissettiren çok tatlı bir diziydi. Şans vermelisiniz. 📍"Mutlu olmak için her şeyin tadı vaktinde çıkarılmalı. Mutluluk faiz getirmez."

zzehradm 3 months ago

doğdum. bir yıl önce bugün hayatımda ilk kez bu platformda kendime bi doğum günü yazısı yazmıştım. benim için çok büyük bişeydi bu. şimdi bunu yazmak da öyle. yine bi anda geldi içimden. ve geçen seneki bugün korkunçtu umarım bugün öyle…devamı

zzehradm 3 months ago

Teach You a Lesson

Hong Jong-chan

91 Gönderi

Okullardaki kaosu, çürümeyi ve sistemdeki yozlaşmayı tokatla yüzümüze çarpan dizidir. Okullarda iyice çığırından çıkan akran zorbalığını, yozlaşmış öğretmenleri, sendikal bağları ve "benim çocuğum asla yapmaz"cı velilerin yarattığı terörü bitirmek için kurulan Eğitim Hakları Dairesi'nin (EHD) okullara disiplin getirmek için verdiği…devamıOkullardaki kaosu, çürümeyi ve sistemdeki yozlaşmayı tokatla yüzümüze çarpan dizidir. Okullarda iyice çığırından çıkan akran zorbalığını, yozlaşmış öğretmenleri, sendikal bağları ve "benim çocuğum asla yapmaz"cı velilerin yarattığı terörü bitirmek için kurulan Eğitim Hakları Dairesi'nin (EHD) okullara disiplin getirmek için verdiği sert mücadelelerini izliyoruz. Şunu en baştan açıkça söyleyeyim: Eğer öğretmen olmasaydım, bu diziyi muhtemelen asla izlemezdim. Çünkü normalde okul temalı yapımları izlemeyi seven biri değilim. Hatta öğretmen olmasaydım ve bu diziyi izleseydim; "Ya saçmalama, herhangi bir okulda böyle bir şey olabilir mi? Bir öğrenci öğretmenine nasıl böyle davranabilir, çok abartmışlar!" der, geçerdim. Ama maalesef ki dizide gösterilen her şey, tüm o çiğliğiyle gerçek. O kadar sürükleyici bir diziydi ki ekran başına geçtiğim gibi kendimi kaptırdım. Mesleğimden ötürü karakterlerle o kadar çok empati kurdum ki her bölüm ciddili sinir krizleri geçirdim. Daha ilk bölümdeki o tokat sahnesinde var ya, resmen içimin yağları eridi! Yemin ediyorum beşinci bölümdeki o velinin olduğu sahnelerde sinirden gözüm seyirdi. Altıncı bölümdeki 'suça sürüklenen çocukları' izlerken sinirden masayı yumrukladım. Her bölüm beni bu kadar sinir krizine sokup, bölüm sonunda da bir o kadar rahatlatıp "oh be!" dedirten başka hiçbir iş olmadı. Her bölümde farklı bir hikayeye, okulun başka bir kanayan yarasına değinilmesi cidden çok çok güzeldi. Zorbalık denince genelde akla sadece öğrencilerin birbirine uyguladığı fiziksel şiddet gelir. Fakat bu dizinin en güzel yanı, zorbalığın her türlüsüne değinmesi. Öğrencilerin öğretmene uyguladığı psikolojik şiddet, yozlaşmış öğretmenlerin öğrencilere baskısı, velilerin çocuklarına uyguladığı o başarı odaklı mobbing ve veli-öğrenci arasındaki manipülasyonlar... Bunların her birinin aslında birer zorbalık türü olduğunu çok iyi işlemişler. Bugün mesleğe dışarıdan bakan biri için dizideki sahneler fazla abartı gelebilir; ama bir gün bile öğretmenlik yapsalar, okullarda durumun tam olarak bu olduğunu, öğrencilerin ne kadar akılalmaz saygısızlıklar yapabildiğini ve zararlı alışkanlıkların boyutunu net bir şekilde görürler. Yani dizideki şiddet ve zorbalık kesinlikle abartı değil. Tek abartı başrollerin uçma sahneleri falan. Ama asıl mesaja odaklanınca sorun olmuyor. Dizideki o "kısasa kısas" mantığı ve hak edene hak ettiği şekilde davranılması mükemmeldi ya. İzlerken kaç defa "işte bu, aynen abi ya!" dedim bilmiyorum. Özellikle başrolün "Laftan anlayana lafla anlatırız, dayaktan anlayana dayakla anlatırız" lafı için özellikle teşekkür ediyorum. Maalesef mevcut eğitim sistemleri öğrencileri sonuna kadar koruyup, öğretmeni her fırsatta haksız bulduğu için okullardaki bu yozlaşma ve otorite kaybı kaçınılmaz bir hal alıyor. Dizi bu sistem eleştirisini son derece çarpıcı ve açık bir şekilde yansıtmış. İşte bu yüzden, EHD'nin yasal sınırları zorlayan o radikal uygulamalarını sonuna kadar destekliyorum. Bana göre tam olarak olması gereken eğitim ve disiplin şekli budur; hepsine katılıyor ve arkasında duruyorum. Hatta keşke bizim ülkemizde de tam olarak bu tarz sert yaptırımları olan bir sistem kurulsa diye iç geçirmeden edemedim. EHD'nin kuruluş hikayesi ise çok dokundu bana. Cidden 'birine bir şey olmadan hiçbir önlem alınmıyor' lafının doğruluğunu son derece gerçekçi bir temele dayandırmışlar. Dizi bile olsa mağdurların yanında olan birilerinin hala var olduğunu bilmek, kötülerin ve kötülüğün cezasız kalmadığını görmek rahatlattı. Özellikle eğitim camiasi için çok acı bir dönem geçirdiğimiz şu süreçte bu işin yapılması diziyi daha özel yapıyor. Zaten dizideki olaylar gerçekten yaşanmış olaylardan esinlenmiş. Güney Kore gerçekten bizimle çok benzer. Kardeş ülke olmamıza şaşmamalı. Özetle; okul sıralarındaki o gizli dramları, adalet arayışını ve sistemin çarpıklığını bol aksiyonla harmanlayan, bir solukta bitireceğiniz sürükleyici bir dizi. Özellikle eğitim camiasındakilerin izlerken empati yapmaması imkansız. İyi seyirler. 📍 "Daha kaç öğretmen ve öğrencinin okullarından çıkıp evlerine varamadıklarına şahit olacağız? EHD her daim eğitimin önemini savunacak ve mağdurları koruyacaktır. Ta ki okullarımız kaygı ve korku yuvası değil güvenli yerler olana kadar. Eğitim sistemimiz olması gereken hale getirilene kadar mücadelemiz sürecektir."

zzehradm 4 months ago

Oh My Venus

Kim Hyung-Suk

20 Gönderi

Kilo verme motivasyonu için izlemek gereken dizidir. Lisede "Daegu Venüsü" olarak anılan ama yıllar içinde aldığı kilolar ve yaşadığı hayal kırıklıklarıyla hayatı tepe taklak olan avukat Kang Joo Eun’un (Shin Min Ah), dünyaca ünlü gizemli kişisel antrenör John Kim, yani…devamıKilo verme motivasyonu için izlemek gereken dizidir. Lisede "Daegu Venüsü" olarak anılan ama yıllar içinde aldığı kilolar ve yaşadığı hayal kırıklıklarıyla hayatı tepe taklak olan avukat Kang Joo Eun’un (Shin Min Ah), dünyaca ünlü gizemli kişisel antrenör John Kim, yani Kim Young Ho (So Ji Sub) ile yollarının kesişmesini ve sonrasındaki değişim hikayesini izliyoruz. Yine çok doğru bir zamanda izlediğim işlerden biri. Eğer hayatın koşturmacasından yorulduğunuz, kendinize şöyle iyi gelecek, "sağlıklı" bir şeyler izlemek istediğiniz bir dönemdeyseniz, bu dizi ilaç gibi gelir. Romantik komedi diyoruz, evet klişeleri var mı, var; ama o kadar tatlı ve organik işlenmiş ki izlerken ister istemez yüzümde bir gülümsemeyle buldum kendimi. Normalde 'öff bu ne' diyebileceğim bazı sahneler, başrollerin o muazzam kimyası sayesinde hiç batmadı, aksine acayip iyi geldi. Başroller zaten Kore'nin efsane oyuncuları olduğu için yorum yapmaya gerek yok. Aralarındaki o partnerlik uyumu... Hani bazı dizilerde aşk zorlama durur ya, burada hiç öyle değil. Karşılıklı atışmaları, o spor salonundaki yakınlaşmaları cidden çok organik ve yetişkin işiydi. Dizinin yan kadrosu ve dostlukları da ayrı bir olay. O üçlü erkek çetesinin (Young Ho, Joon Sung ve Ji Woong) arasındaki bağ, birbirlerine sahip çıkmaları o kadar eğlenceliydi ki... Özellikle Henry'nin karakterinin verdiği o enerji çok tatlıydı. Cidden dramatik anlarda bile tadı kaçırmayan, entrikası yormayan, kötü karakterlerin bile insanı ekran başında delirtmediği çok huzurlu bir evreni var. Dizinin en sevdiğim yanı "kusursuz beden" dayatmasının olmaması. Yani "zayıfsan güzelsin" durumu yok. Başrol kadın da güzel olmak ya da sevgilisinden intikam almak için falan zayıflamıyor. Onun derdi bunlar değil. Tamamen sağlığı için yapıyor. Aynı zamanda erkek karakter de kadına zayıflayınca aşık olmuyor. Bu da çok güzel bir detaydı. Süreç içerisinde etkilendiğini görüyoruz. Her zaman sağlığın önemini vurguluyor. Dizinin asıl derdinin dış görünüşten ziyade "içsel iyileşme" olduğunu hissettiriyorlar. Bunun için gerçekten teşekkür ederim. Tempo olarak da hiç yormuyor, on altı bölüm su gibi akıp gidiyor, gereksiz uzatılmış hissi vermiyor. Bir de final için şunu söylemek istiyorum. Kore dizileri genelde finali becerememeleriyle ünlü oldukları için bu dizi en tatmin edici finale sahip dizilerden oldu bence. Çok tatlı, şirin, anlamlı bir final yaptılar. Yüzümde bir gülümsemeyle bitirdim. Özetle gayet keyifle izlediğim, romantik komedi türündeki kdramaların kültlerinden olmayı da hak etmiş bir diziydi. Kahkahalar atmak için bir dizi daha var artık elimin altında. İyi seyirler. 📍"Bu kadar acıya dayanıp yeniden yürüyebilmemin bir mucize olduğunu söylediler. Ama yanılıyorlar. Benim için asıl mucize; bunca zamandır pes etmeden beni bekleyen ve şu an tam karşımda duran sensin."

zzehradm 5 months ago

Kusursuz Uyum

Stuart McDonald

9 Gönderi

Çerezlik niyetine izlediğim filmdir. Şarap firmasında çalışan Lola (Victoria Justice) işler onun içinde yolunda gitmeyince kendi markasını kurmak için ünlü bir şarap markasıyla anlaşmak için Avustralya'ya gider. Burada yolu Max (Adam Demos) ile kesişir. İkilinin arasındaki ilişkiyi izleriz. Filmde tek…devamı

zzehradm 5 months ago

Weightlifting Fairy Kim Bok Joo

N/A

64 Gönderi

Kdrama tarihinin en tatlı dizileri listesine giren dizidir. Halterci Kim Bok Joo'nun (Lee Sung Kyung) aşkı keşfetme hikayesini izliyoruz. Dizide bir genç kızın büyüme hikayesi o kadar tatlı işlenmişti ki izlerken ister istemez gülümsedim ve kendimi kolaylıkla onun yerine koyabildim.…devamıKdrama tarihinin en tatlı dizileri listesine giren dizidir. Halterci Kim Bok Joo'nun (Lee Sung Kyung) aşkı keşfetme hikayesini izliyoruz. Dizide bir genç kızın büyüme hikayesi o kadar tatlı işlenmişti ki izlerken ister istemez gülümsedim ve kendimi kolaylıkla onun yerine koyabildim. Normalde çok cringe bulabileceğim sahneler oyunculuklar çok var ama o kadar çok böyle bir şey izlemeye ihtiyacım vardı ki çok iyi geldi. Yayınlandığı dönemler izleseydim favori dizilerimden olurdu. Dizi ilk aşkın o tatlı heyecanını, utangaçlığını ve o saçma sapan ama çok gerçek mutluluklarını çok güzel yansıtmış. Erkek karakter Jung Jun Hyung (Nam Joo Hyuk) ise ayrı bir olay. Aşırı tatlı, hatta kdrama tarihinin en tatlı erkek karakterlerinden biri olabilir. Üstelik sonradan değişen bir karakter de değil; daha ilk bölümden itibaren anlayışlı, nazik ve sevimli. Tam bir green flag. Onu izlemek başlı başına bir keyifti. Verdiği enerji, seyir zevki çok başkaydı. İzlerken ciddi ciddi güldüğüm çok sahne oldu. Dostluk sahneleri çok güzeldi. Jun Hyung ve Tae Kwon (Jo Il Joo) beni çok güldürdü. Kızların dostluğu da tam kız kankalığıydı. Bir de Jae Yi (Lee Jae Yoon) çok güzel bir karakterdi. Ona da değinmeden olmaz. Hiç tadını kaçırmadılar bu karakterin de bu karakterle ilgili hikayenin de. Cidden hiç kötünün, kötülüğün olmadığı çok safe place dizilerden biri. Müzikler çok iyi. Zaten kore dizilerinde müzik ayarlamaları çok iyi yapılıyor, hangi sahnede hangi müzik kullanılacak bunu çok iyi ayarlıyorlar. İzlemek için çok doğru bir zaman seçmişim, yoksa bu kadar sevmezdim. Yalnız linçlenmeyeceksem Lee Sung Kyung'un oyunculuğu biraz fazla abartılı geldi. Yani tamam yirmili yaşlar, ilk aşk, romcom, kore dizisi falan da işte 'öff bu ne' dediğim yerler olmadı değil. 2016'da izleseydim hiç batmazdı ama şimdi izleyince işte... Neyse iyiki izlemişim dediğim dizilerden oldu. Kendimi kötü hissettiğimde, hayata bir saat ara vermek istediğimde izleyecekler listemde bir dizi daha var artık. 📍"Messi'yi sever misin?"