(@) - Raf

Kitap söyleşi formatında yazıldığı için okuması son derece keyifliydi. Hem dünyaca ünlü bilim tarihçimiz Prof. Dr. Fuat Sezgin gibi çok değerli bir şahsiyeti daha yakından tanıdım hem de onun İslam Bilim Tarihine dair değerli araştırmalarına kapı araladım. “Eğer geçmişi adam…devamıKitap söyleşi formatında yazıldığı için okuması son derece keyifliydi. Hem dünyaca ünlü bilim tarihçimiz Prof. Dr. Fuat Sezgin gibi çok değerli bir şahsiyeti daha yakından tanıdım hem de onun İslam Bilim Tarihine dair değerli araştırmalarına kapı araladım. “Eğer geçmişi adam gibi öğrenirsek belki bir miktar aşağılık kompleksinden ve boş böbürlenmelerden kurtuluruz.” diyen Sezgin Hocanın gayesi; yalnızca bilime katkı sunmak değil, İslam alemine yitirdiği özgüvenini hatırlatmak ve bu medeniyetin zenginliğini henüz farkında olmayan dünyaya tanıtmaktı. Ve biz haberdar olmasak da hocamız büyük ölçekte başarılı da olmuş. Bilimsel belgeler ve somut modellerle Doğu medeniyetinin bilim tarihindeki kurucu rolünü tüm dünyaya ispatlamış. Ona göre bilimler, insanlığın ortak malıdır. Yani bilimin tek bir medeniyete ait olmadığını, insanlığın ortak mirası olduğunu; İslam bilginlerinin Antik Yunan, Hint ve Mezopotamya birikimini alıp geliştirerek Batı’ya aktardığını vurgulamıştır. Bu öğretilerin yanında benim kazanımlarımdan biri de oryantalistlere dair en geniş bilgimi bu kitapla edinmek oldu. Matematiksel coğrafya, mekanik, filoloji gibi alanlardaki tarihi birikim ve süreçleri ilk kez bu derinlikte öğrenme fırsatı buldum. Bir diğer üzerinde durulmaya değer konu ise hocanın çalışma prensibi.. İnanılmaz bir tempo ve planlı bir hayat nizamına sahipmiş. Kendisi dile getirmekten kaçınsa da araştırmalarına bir vasıta gördüğü için 27 dil öğrenmiş. Yanlış hatırlamıyorsam söyleşide bahsediyordu, Peygamberimizin “İki günü birbirine eşit olan aldanmıştır(ziyandadır)” sözünü motto edinmiş. Bence bunun meyvesidir tüm başarıları. Ömrünü vakfederek yazdığı 17 ciltlik eserini inşaallah bir gün incelemek de nasip olur. Mesela kendisinin İstanbul’daki İslam Bilim ve Teknoloji Müzesi onlarca yıllık çalışma ve şahsi girişimleriyle bizzat hazırladığı, alanında Türkiye'nin ilk müzesidir. İstanbul’daki o müzeye gitme şansım henüz olmadıysa da kendi şehrime gelen Müslüman Bilim Adamları gezici sergisinde bu icatların benzer prototiplerini görmek, deneyimlemek; Müslüman Bilim Adamları hakkında daha önce duymadığım şeyler öğrenmek nasip oldu. Gerçekten harika bir çalışmaydı. Özetle, bilimler tarihine giriş kitabı olarak düşünebileceğimiz tarzda hazırlanmış, emek edilmiş bu eser gerçekten kıymetli. Kendisiyle söyleşi yapan Sefer Turan’ın da belirttiği gibi kitap bazı konularda yer yer tekrara düşse de bu tekrarlar sıkıcı değil aksine pekiştirirci bir unsur. Kısa yoldan çok değerli bilgiler öğrendiğimi düşünüyorum. Dev bir bilginin zihin dünyasından ilham almak istiyorsanız bu kitap mutlaka kütüphanenizde olmalı.

beyruha 1 month ago

🎬SİNYAL Filistin özelinde hafızamızı tazelememiz gereken şu günlerde, bir kısa belgesel filmden bahsetmek istiyorum. SİNYAL , 2010 yılında insani yardım amacıyla yola çıkan Gazze Özgürlük Filosu'na, İsrail’in uluslararası sularda düzenlediği saldırı etrafında gelişen olayları anlatıyor. Filmde, yardım gemisine yapılan baskını…devamı🎬SİNYAL Filistin özelinde hafızamızı tazelememiz gereken şu günlerde, bir kısa belgesel filmden bahsetmek istiyorum. SİNYAL , 2010 yılında insani yardım amacıyla yola çıkan Gazze Özgürlük Filosu'na, İsrail’in uluslararası sularda düzenlediği saldırı etrafında gelişen olayları anlatıyor. Filmde, yardım gemisine yapılan baskını örtbas etmek amacıyla dünya medyasına görüntü ve ses ulaştıran frekansların siyonist askerlerce nasıl hedef alındığını ve geminin reji odasında bu canlı yayının kesilmemesi adına canları pahasına bir grup insanın nasıl direndiğini izliyoruz. Bu saldırı sonucunda maalesef 10 Türk vatandaşı katledildi, onlarca kişi yaralandı. Filodaki 6 yardım gemisine de İsrail tarafından el konuldu.. Mavi Marmara hadisesinin yalnızca en çarpıcı kesitlerinden birinin 19 dk gibi bir sürede anlatılmasıyla bile filonun duygu yükünü derinden hissettim. Öyle oyunculuklar değildi dikkat ettiğim, gerçekte yaşanmış olmasıydı beni sarsan. Yücel Arzen’in bestelediği müziklerle de ayrıca duygulandım. Ve yeniden o tarihe gidip araştırmalar yaptım. Benim için anlamlı bir güncelleme oldu. Fakat daha fazlası gerekli. Yaşananların tüm olay örgüsüyle sinemaya aktarılmasının, duruma vakıf olmayan, bilgi eksikliği taşıyanlar adına gerektiğini düşünmekteyim. Zira gemideki filonun tüm samimiyetini, özellikle bu fikrin yapı taşı olan sebeplerin, kişilerin kendi hayatları, kararları ve fedakarlıkları üzerinde ilerleyişini; adım adım sürecin işleyişini ücra köşelerde kalmış bir kaç makalede okumaktan öte, beyaz perdede de görmek bizlere Mavi Marmara’nın yükünün de rotasının da içindeki manidar gayeleri daha güçlü hissettirmesi ve bizlerin de aynı farkındalık kıvamına gelmesi için büyük önem arz ediyor. Peki bu gemide yaşanan trajediden sonra neler izledik? Uluslararası kamuoyunun, BM, AB gibi dünya yönergesinde söz sahibi olan “güçlü” entegrasyonların bu insanlık suçuna verdikleri cılız tepkilerle sınıfta kaldığını, İsrail’in kan parası ile bu yaşananlara sünger çekme çabasına karşın şehit ailelerin verdiği mücadelenin sessizce bastırılmaya çalışılmasını, bizzat ülkemiz siyasilerince yüz üstü bırakılmasını izledik. Bu kısmi tablo, 16 yıl önce yaşananları tam anlamıyla yeniden hatırlatmayı değerli kılıyor. Bunları uzunca yazmazdım ama bu tür uluslararası yaşanan gerginliklerde ülke liderleri, hükümet, politikacılar ve ileri gelen bürokratlar için neyin önemli olduğunu ve bu süreci kimlerin ne yöne çektiğini görmemiz de şart. Zira tarih tekerrürden ibaret. 2010 yılında Mavi Marmara gemisinde yaşananlar her şeyden önce insani bir meseleydi. Ama kimse olayı bu ciddiyetle incelemedi. Devletler siyasi, yatırımcılar ekonomi dengesinin şaşmasından korktular; uğraşmaya dahi değer bulmadılar. Bu yüzden tüm bu yaşananların ve tutumlarının öncelikle kendi hukuki normlarıyla çakışmalarına bile bakmadılar baksalardı mahkemelerde davalar, İsrail’e ambargo ve yaptırımlar görmemiz gerekecekti. Çıkarlar daha üstün geldi. Kimse, ölümün afilli denekleri haline getirilen, yıllardır kuşatılmış Gazze’ye, kan söktürülen Filistin’e ve onlara yardım eli uzatmak adına her dinden, dilden ve ırktan oluşan yüzlerce gönüllü yardımseverin hiçbir tehdit oluşturmadığı halde zalimce püskürtülmesine ses çıkarmadı. Yas tutalım demiyorum ama yaşananları asla unutmayalım. Çünkü unutmak ölüm sarhoşluğu getirir her sağlıklı bünyeye. Bu yüzden bize düşen; kardeşlerimizin çizdiği rotada, açıldıkları sularda onların izinden giden yeni Mavi Marmara’lara, konvoylara madden ve manen destek olmaktır. Nasıl mı? Dua, parasal destek, boykot, farkındalık oluşturmak vb. bir çok şey sayılabilir fakat en önemlisi Allah için koşturmaya hazır, enerjisi yerinde, aranan kişi olalım. Yetişelim, yetiştirelim. Direnç geliştirelim. Bir fert olarak her gayretimizi değerli görüp hazır ve nazır bulunalım. Zira Rabbimiz buyuruyorki: “Gevşemeyin, hüzünlenmeyin; eğer inanıyorsanız üstün gelecek olan sizlersiniz.” (Âl-i İmrân, 139) 8 ülkede düzenlenen uluslararası film festivallerinden ödül almış bu kısa filmi izlemek isteyenler YouTube’a “Sinyal Mavi Marmara” yazarak ulaşabilirler. Dünyamızdaki yıkıcı aykırılıklara, İçimizdeki soluksuz haykırışlar dolusu bir soru: “Şehadet mi, annem mi?”

beyruha 1 month ago

Bazen öyle bir an gelir ki, sadece bir kaç satırla Allah’a tüm meramımızı anlatmak isteriz. Kimi zaman da hakkımızda neyin hayırlı olduğunu, Rabbimizden ne istememiz gerektiğini kestiremeyiz. Ellerimizi açsak da zihnimizden geçenleri toparlayıp bir türlü duaya dökemeyiz. Bu tür durumlarda…devamıBazen öyle bir an gelir ki, sadece bir kaç satırla Allah’a tüm meramımızı anlatmak isteriz. Kimi zaman da hakkımızda neyin hayırlı olduğunu, Rabbimizden ne istememiz gerektiğini kestiremeyiz. Ellerimizi açsak da zihnimizden geçenleri toparlayıp bir türlü duaya dökemeyiz. Bu tür durumlarda dua etmek ya da duayı şekillendirmek güçleşebilir. Peki, bu arzularımızı tek bir çatıda toplayan harika bir dua olduğunu söylesem.. Ebu Ümame (ra) anlatıyor: “Resulullah ﷺ öyle çok dua ederdi ki bir kısmını ezberleyemezdik. ‘Ey Allah'ın Resulü, çok dua ediyorsun bir kısmını ezberleyemiyoruz.’ dedik. Bunun üzerine şöyle buyurdu: Size bütün bunları kapsayan bir dua öğreteyim mi? Şöyle dersiniz: 📌Allah'ım! Senden, Peygamberin Muhammed'in ﷺ dilediği hayırlardan biz de isteriz. Peygamberin Muhammed'in ﷺ sana sığındığı kötülüklerden biz de sana sığınırız. Yardım edecek olan sensin. Sonunda sana ulaşacağız. Günahtan kaçacak güç, ibadet edecek kuvvet ancak Allah’ın yardımıyla kazanılabilir. (Tirmizi) Alimler bu hadisi, iyiliği isteme ve kötülükten sığınma konusunda en kapsamlı dua olarak kabul etmişlerdir. Çünkü Peygamberimiz'in ﷺ ettiği binlerce duayı tek potada toplayan kuşatıcı bir duadır. Aynı zamanda bu dua, Sevgili Peygamberimize ﷺ verilen "Cevâmiu'l-Kelim" (az sözle çok mana ifade etme kabiliyeti) mucizesinin en bariz örneklerinden biridir. Yine bununla beraber, Peygamberimizin ﷺ istediği şeyde asla şer veya yanılgı olmayacağı için bu dua "en emniyetli dua" olarak görülmüştür. Nitekim insanın kendi aklıyla ve arzularıyla istediği şeylerin bazen kendisi için şer olabileceği malumdur. Bu duada ise kul, Peygamber’in ﷺ hikmetli isteğine ittiba eder. Fakat bu durum bizleri dua hususunda tembel ve aceleci de yapmamalıdır. Resulullah’ın dualarını devamlı okumakla beraber süslü cümlelerin ardına sığınmadan kendi içten ifadelerimizle de dualar etmeli; Rabbimizle aramızda özel bir bağ haline getirmeliyiz. Nitekim Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyrulur: “Rabbinize yalvara yakara ve için için (samimiyetle) dua edin...” (Ârâf, 55) Not: Bu rivayetin daha uzununu ve daha kapsamlı olanını Aişe (r.anha) validemiz, Peygamber Efendimizin ﷺ kendisine öğrettiği dua diyerek şöyle nakleder: 📌“Allahım! Ben hayrın her çeşidini; âcil olanı ve geç olanı, bildiğim ve bilmediğim her türlü iyiliği Sen’den istiyorum. Her türlü şerden; âcil olanından ve geç olanından, bildiğim ve bilmediğim bütün kötülüklerden de Sana sığınıyorum. Allahım! Ben Sen’den, kulun ve Peygamberinin istediği hayrı istiyorum. Kulun ve Peygamberinin sığındığı şerden de Sana sığınıyorum. Allahım! Ben Sen’den cenneti ve cennete yaklaştıran söz veya ameli diliyorum. Cehennem ateşinden ve cehenneme yaklaştıran söz veya amelden de Sana sığınıyorum. Benim için hükmettiğin her kaza (ve kaderi) de hayırlı kılmanı niyâz ediyorum.” (İbn-i Mâce, İbn-i Hanbel) Not 2: Bu duaları Türkçe mealiyle okumak dışında Arapça aslı ile ezberlemek de ayrıca faziletlidir. Yakarışı bu iki lisanla taçlandırmak şüphesiz en güzel olanıdır. 🌿

beyruha 1 month ago

Ne düşlediğimi gördüğümde aradığım kadar bulmayı istemem gerektiğini de anlamıştım. Varlık ile yokluğun arasında kısa nöbetler geçirir zaman zaman zihnim. Ama ne yokluğu kabul eder benliğim ne de tümüyle varolmayı. Sadece sonsuzu kucaklayacak bir hayatı kavga vermeden elde edemeyeceğimi öğrendim.…devamı

beyruha 1 month ago

İskilipli Atıf Hoca

Mesut Uçakan

1 Gönderi

- Hoca! Başındaki sarık da çaput, şu şapka da. Onu çıkarıp bunu giysen ne olur? + Reis bey, arkanızdaki bayrak da çaput, İngiliz bayrağı da. Bunu çıkarıp onu assanız ne olur?! Film temelde, Cumhuriyet dönemi İstiklal Mahkemeleri yargılamalarını ve İskilipli…devamı- Hoca! Başındaki sarık da çaput, şu şapka da. Onu çıkarıp bunu giysen ne olur? + Reis bey, arkanızdaki bayrak da çaput, İngiliz bayrağı da. Bunu çıkarıp onu assanız ne olur?! Film temelde, Cumhuriyet dönemi İstiklal Mahkemeleri yargılamalarını ve İskilipli Atıf Hoca'nın idamına giden sürecini anlatıyor. Merhum İskilipli Atıf Hoca, Osmanlı’nın son dönemi ile Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk yıllarında yaşamış müderris, din adamı ve yazardır. Yazdığı risale ve sarık/cübbe/şapka konusundaki tutumu nedeniyle taviz vermeyerek, inandığı değerler uğruna idamı göze almıştır. Onunla ilgili biyografik kaynaklarda aktarılan sarsıcı bir hatıra vardır: İdamından önceki gece, hücresinde mahkemeye sunacağı savunmasını yazarken uykuya dalar. Rüyasında Peygamber Efendimiz’i ‎ﷺ görür. Kendisine, "Yanımıza gelmek varken neden hâlâ savunma yazmakla uğraşıyorsun?" diye buyrulur. Uyanınca oda arkadaşı Tahirülmevlevî’ye rüyasını anlatıp "Bizim hükmümüz öte tarafta verilmiş" diyerek savunma kâğıtlarını yırtar ve mahkemede savunma yapmaz. Neticede 1926 yılında idam edilir. Kanun çıkmadan önce yazılmış bir kitaptan dolayı bir alimin idam edilmesi büyük bir hukuk faciası ve cumhuriyet tarihinin acı bir mağduriyetidir. Yüzlerce insanın hayatına mal olan bu yargılamaların nedeni, "çağdaşlaşma ve medeniyet" adı altında dayatılan bir şapkayı giymemekti. Evet, bu cümle ne kadar da ironik değil mi.. Ancak biliyoruz ki kılık-kıyafet sadece bir bahaneydi. Asıl amaç, imanlı bir milleti sindirme, silikleştirme; müstakil duruşunu yok etmek projesiydi. En korkuncu ise, Atıf Hoca’nın idam edildikten sonra ibret-i alem için başına şapka geçirilmesiydi.. O dönemin (1920-1927) radikal modernleşme baskıları ve İstiklal Mahkemeleri’nin hukuku aşan yetkileri halka da son derece karanlık ve zor günler yaşatmıştır. Şapka meselesi dışında çeşitli sebeplerce masum binlerce insan idam edilmiştir. Hükümetle ters düşen, bunu dile getiren veya bu doğrultuda iftiraya uğrayan kim varsa, hepsi bu mahkemelerde yargılandı. Bu mahkemelerde savunma makamı da, tanık da yoktu. Verilecek kararlar daha mahkeme başlamadan belliydi. Bu nedenle duruşmalar genelde "sanıkların idamına, tanıkların bilahare dinlenmesine" cümlesiyle bitiyordu. Bu kararları verenlerin cezaları ise asıl Mahkeme’de görülecektir biiznillah. Tüm bu sürecin sembol şehitlerinden ve mazlum alimlerinden biri olan İskilipli Atıf Hoca’ya Allah’tan rahmet diliyorum. Ve ek olarak film, sadece İstiklal Mahkemeleri’nin bir eleştirisi değil, aynı zamanda icra ettiği mesleğin insani ve vicdani boyutunu sorgulayan bir avukatın da hikayesi. Yaşananların üzerinden yetmiş yıla yakın zaman geçmiştir. Arşivleri inceleyen avukat, resmi anlatı ile ulaştığı tarihi gerçekler arasındaki derin çelişkilerle yüzleşir. Bir iade-i itibar davası açarak Atıf Hoca ve onun gibi nicelerinin haksızlığa uğradıklarını kanıtlamaya çalışır. Sürdürdüğü araştırmalar ve tanıklarla yaptığı görüşmeler, avukatın kendi iç dünyasında büyük bir değişim başlatır. Bir yanda hakkı savunma çabası, diğer yanda kendi seküler yaşamındaki tezatlarla yüzleşmesi filmde güzel aktarılmış. Avukatın yaşadığı o ruh sancılarını, adalet arayışındaki samimi heyecanını gerçekçi biçimde hissettim. Ve nihayet Şubat 2012'de İskilipli Atıf Hoca'nın adı bir devlet hastanesine verilmiştir ve dönemin idneticileri bu adımı bir "iade-i itibar" olarak nitelendirmiştir. Sonuç olarak bu yapım, yalnızca bir biyografi değil, dönemin ağır koşullarına ve o döneme tanıklık eden insanların acılarına da ayna tutan bir film.

beyruha 1 month ago

Seher vakti, Mescid-i Nebevi’de gündüzün telaşı başlamadan hemen öncesi hususi bir andı. Bu vakitlerde, sabah namazının ardından Resulullah ﷺ ashabını dinlerdi. Sahabiler gördükleri rüyaları O’na anlatır, O da bu rüyaları tabir ederdi. O zamanlar henüz bekar bir delikanlı olan Abdullah…devamıSeher vakti, Mescid-i Nebevi’de gündüzün telaşı başlamadan hemen öncesi hususi bir andı. Bu vakitlerde, sabah namazının ardından Resulullah ﷺ ashabını dinlerdi. Sahabiler gördükleri rüyaları O’na anlatır, O da bu rüyaları tabir ederdi. O zamanlar henüz bekar bir delikanlı olan Abdullah bin Ömer de bu meclisin mütevazı sakinlerindendi. Anlatılanları büyük bir heves ve gıptayla dinler; içten içe kendisi de bir rüya görmeyi, o rüyayı Efendimiz’e ﷺ anlatabilmeyi çok isterdi. Hakikaten de içine yer eden Peygamber aleyhisselama rüya tabiri ettirme arzusunu bir gün uyumadan evvel yinelemiş ve "Allah'ım eğer ben iyi biri isem bana öyle bir rüya göster ki Resulullah ﷺ benim için onu tabir etsin." diyerek Mescid’de uykuya dalıvermişti. Sonrasını kendisinin lisanından dinleyelim: “Rüyamda iki melek beni cehenneme götürdüler. Baktım ki o, kuyu duvarı gibi örülmüş olup kuyununki gibi kenarlarında iki direği vardı. Bir de baktım ki orada kendilerini tanıdığım bir kısım insanlar da bulunuyor. Hemen: «–Cehennemden Allah’a sığınırım! Cehennemden Allah’a sığınırım!» diye haykırmaya başladım. O sırada bir başka melek gelip bana: «–Korkma sana bir şey olmayacak!» dedi.” Dehşete kapıldığı bu rüyadan uyanan Abdullah’ın kendine gelmesi zaman almıştı. Ardından hemen bu rüyasını biraz çekinerek çokça da merak ederek hem ablası hem Rasulullah’ın eşi Hafsa'nın yanına giderek anlattı. O da Allah Resulüne ﷺ aktardı. Bunun üzerine Efendimiz ﷺ şöyle buyurdu: “Abdullah ne güzel ve ne iyi bir adamdır! Bir de geceleyin namaz kılmış olsaydı!..” Nakledilir ki, Abdullah bin Ömer o günden sonra çok az uyuyup, gecenin büyük bir kısmını ibadetle geçirmiştir. (Buhârî) Rüyaların fıkhi karşılığı veya bilimsel açıdan muamması üzerene konuşmayacağım bu yazımda. Daha çok bizler üzerinedeki anlamını yorumlamaya çalışacağım. Bazen rüyalar sadece rüyadır. Hatta İslam’da rüya ile amel edilmez diye de bir kaide vardır. Çünkü günümüzde bu konu suistimale pek açıktır. Her görülen rüyanın ehil olmayan insanlarca ve temelsiz kaynakladan tabire kalkışılması yani sürekli bir anlam arayışı lüzumsuzdur. Zira, Şeytani, Nefsani ve Rahmani olan temelde üç rüya çeşitinden çoğu kez ilk ikisine muhatap kalırız. Fakat bazen Rahmani rüyalar görmekte mümkündür. Sahih rüyalar Allah’ın kullarına bir ikramıdır. Sanılanın aksine gaybdan haber almaktan ziyade; kulun istikamet üzere olduğuna dair ilahi bir müjde ya da olması gerektiğine dair bir ikazdır. Tıpkı Abdullah bin Ömer’in rüya görmekteki muradının iyi bir insan olup olmadığına dair duyduğu o samimi endişe gibi... O, gördüğü rüyayı ve Efendimiz'in ﷺ kelamını doğrudan bir nasihat bildi ve o nasihate ömrüyle kulak verdi. Bu örnekte görüldüğü üzere Rahmani ikaz rüyalarının amacı insanı mahzun etmek veya korkuyla felç etmek değil; kulun elinden tutup onu daha yüksek bir kulluk makamına taşımaktır. Zamanında bir arkadaşım bana gördüğü bir rüyasını anlatmıştı. Onu dinlerken epey heyecanlanmıştım. Pek güzel, manevi bir rüyaydı. O dönemde henüz namaz ve diğer İslami esaslarda düzen kurmaya çalışan biri için resmen ilahi bir çağrı taşıyor diye düşünmüş, Allah’ın onun hayatı özelinde güzel planlar tayin ettiğine inanmıştım. Kendisine de bunu Rabbinden bir hediye sayıp gayretini artırması gerektiğini söylemiştim. İbadet konusunda ona kıyasla daha tecrübeli ve istikrarlı olsam da bu rüya sebebi ile kendisine ayrı bir hürmet besliyordum. Lakin zamanla o rüya da, bıraktığı tesiri de unutuldu. Arkadaşım bulunduğu halden daha farklı bir noktaya yöneldi. Bir vakit sonra nedensizce benimle olan iletişimini de kesti. Yıllar sonra haberini anladığımda ise inancının tam tersi bir yaşam biçimini benimsediğini öğrendim. Anlıyordum ki onun hatırından çoktan çıkardığı fakat benim yıllar yılı unutmadığım o rüya, bir keramet değil aslında bir fırsattı. Belki de Allah’ın, kulun samimiyetine göre tesirli bir desteğiydi. “Devam et kulum, doğru yoldasın…” Fakat bu ilahi destek ancak irade ile hayatımızda bir anlam kazanabilirdi. Ne kadar güzel, salih, hikmetli bir rüya görürseniz görün nefsinizle hakiki bir mücadele vermeden doğru yolda sebat edemezdiniz. Ve bu bir ömür sürecekken hemde.. Fakat nefes alıp verdiğimiz müddetçe ümit hep vardır. İnançlı bir insanın tam tersi vaziyete düşmesi mümkün olduğu gibi bambaşka kulvarda olan bir insanın da Allah’a dönüş ihtimali olasıdır. Bugün kullukta henüz ilk basamaktayken bir kaç ay sonra fersah fersah yol katedilmesinin de tabi olduğu gibi. Bunun rüyasını görmeseniz dahi… Son olarak Abdullah bin Ömer radıyallahu anh gibi Rahmani bir rüya görmeyi en az benim kadar isteyenler için minik bir reçete sunmak mümkün: 1- Bunu kalben istemek ve dualara katmak. Resulullah ﷺ "Allah gafil bir kalpten gelen duayı kabul etmez" (Tirmizî) buyurur. 2- Doğru sözlü olmak. Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: “Sizden en doğru rüya göreniniz, konuşmasında en doğru olanınızdır.” (Müslim) 3- Rüyada görülmesi umulan işareti bir varış noktası değil, gayretin başlangıcı saymak. Tıpkı Abdullah bin Ömer’in yaptığı gibi. O rüya sonrasını bir ibadet ve kulluk seferberliğine dönüştürdü. Rahmani bir rüyaya erişmek isteyen; rüyadan medet uman değil, o rüyanın sorumluluğunu taşımaya hazır olandır. 4-Abdestli ve sünnete uygun bir edeple uykuya yatmak. Peygamber Efendimiz ﷺ, gece yatağa girerken abdestli olmayı ve sağ tarafına yatmayı tavsiye etmiştir. (Buhârî) 5- Boğazından geçen her lokmanın helalliğine dikkat etmek. Manevi derinlik ve kalbin cilalanması helal lokmayla başlar. Doğru rüya görmenin temel şartlarından biri mideyi haram ve şüpheli şeylerden korumaktır. Kalbi karartmayan temiz bir beslenme, uykuda da ruhun latif alemlerle temas kurmasını kolaylaştırır. Ve inşaallah Rahmani bir rüya gördüğünüze kani olduğunuzda: Allah'a hamdedin, sadakanızı verin, rüyayı bu ilme vakıf olanın dışında sır olarak saklayın ve onun verdiği manevi şevkle hayatınızda güzel adımlar atmaya bakın. Tabirini aramakla zihninizi yormak yerine, rüyanın ruhunuzda bıraktığı o güzel tesiri yaşamaya odaklanın. Peygamberimiz ﷺ fiziksel olarak aramızda olmasa da O'nun hayra yorma ve amele dönüştürme usulü kıyamete kadar bizlere rehberdir.

beyruha 1 month ago

Kabin Bagajı

Jaume Collet-Serra

60 Gönderi

Biraz eşcinsellik, biraz Yahudi sempatisi, biraz da Rusya stereotipi... Dijital yayın platformlarından özellikle Netfilx için bunlar artık bilinçaltı mesajı falan değil; alenen yeni bir dünya(!) dayatması ve normalleştirme çabası. Sinemayı kendi siyasi nabızlarına göre maşa etme cüretkârlığı ise farklı bir…devamı

beyruha 1 month ago

"Gözler yaş döker, kalp teessür duyar, hüzünlenir fakat biz; Yüce Rabbimizin razı olacağı sözden başkasını söylemeyiz. Vallahi, ey İbrahim! Senin ayrılığın bizi fazlasıyla mahzun etti!" (Tabakât, Müslim) Sevgili Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), henüz küçücük olan oğlu İbrahim fani hayata…devamı

beyruha 1 month ago

Hakk'a Adanmış Gençlik

Osman Nuri Topbaş

1 Gönderi

Genç kelimesi Farsça’da hazine demektir. Gençlik insan ömrünün hazinesidir. Popüler kültürün aksine sadece eğlence değil; tüm ömrü şekillendiren esaslı bir karakter inşa dönemidir. Kitap, bu gençlik evresini hem dünyevi hem de uhrevi olarak nasıl en iyi şekilde dizayn edeceğini öğrenmek…devamıGenç kelimesi Farsça’da hazine demektir. Gençlik insan ömrünün hazinesidir. Popüler kültürün aksine sadece eğlence değil; tüm ömrü şekillendiren esaslı bir karakter inşa dönemidir. Kitap, bu gençlik evresini hem dünyevi hem de uhrevi olarak nasıl en iyi şekilde dizayn edeceğini öğrenmek isteyenler için güzel bir pusula. Müellif Osman Nuri Hocanın üslubuna da değinmek istiyorum. Kendisi tasavvufi birikimini, bilimsel araştırmalar, sosyolojik veriler ve tarihi dipnotlarla genişletiyor. Bunu yaparken düşüncelerini Kur’an-ı Kerim ayetleri, hadisler ve İslam büyüklerinin hikmetli sözleriyle temellendiriyor. Böylece klasik bir tasavvuf metni okumanın ötesine geçiyorsunuz. Tasavvufu farklı ilimlerle sentezleyerek okuyucuya bu denli zengin bir içerikle sunan günümüzde başka bir tasavvuf büyüğü bilmiyorum. Bu ufuk açıcı anlatım sayesinde okur için son derece konforlu bir öğrenme süreci doğuyor. Peki neden özellikle gençlik? Çünkü tarih, gençlerin yön verdiği kırılma noktalarıyla doludur. İslam tarihi ise bu öncü şahsiyetlerin sayısız örneğine ev sahipliği yapar. Okur-yazarlığın lüks olduğu bir dönemde tam beş dil bilen ve Peygamberimizin vahiy katiplerinden biri olan Zeyd bin Sâbit bu dillerin ikisini öğrendiğinde henüz 16 sını bitirmemişti, Dönemin en zengin tüccarlarından biri olmasına rağmen tüm malını tek bir günde infak edecek kadar cömert olan Talha bin Ubeydullah, cennetle müjdelendiğinde henüz 14 yaşındaydı. Müthiş bir müçtehit olan İmam Şâfiî alim/müftü kabul edilme vasfını henüz 15 yaşında almıştı. İstanbul’u fethedip çağ kapatıp çağ açan Fatih Sultan Mehmed 21, hilafet makamını Osmanlı’ya taşıyan Yavuz Sultan Selim sınır boylarında kılıç salladığında 20’li yaşlarındaydı. Yakın tarihte İslam dünyasının en etkili hareketlerinden biri olan Müslüman Kardeşler teşkilatını kurduğunda Hasan el-Bennâ ise sadece 22 yaşındaydı. “15-20’li yaşları çoktan geçtim" diye üzülmeyin. Peygamberimizin, adaletindeki tavizsiz tutumu nedeniyle “el faruk” ünvanı verdiği Ömer radıyallahu anh İslam’la müşerref olduğunda 30’lu yaşlarındaydı. Peygamber Efendimiz’in "O benim Ehl-i Beyt’imdendir" diyerek taltif ettiği Selmân-ı Fârisî, bir ömür aradığı hakikate kavuştuğunda 40 yaşındaydı. Şifa bint Abdullah, İslam tarihinin ilk kadın kamu yöneticilerinden biri olarak bu kritik sorumluluğu üstlendiğinde 40’lı yaşlarına yaklaşmıştı. İslam coğrafyasının kendi teknolojisini üretmesi gerektiğine inanarak Türkiye’nin ilk yerli motor fabrikasını kuran Mühendislik dehası Necmettin Erbakan ise 30 yaşındaydı. Kısacası; gençlik tanımının alt ve üst sınırlarında hep ilham veren isimler vardı. İslam’da gençliğin üst sınırı 40 kabul edilir. Dolayısıyla hiçbir şey için geç değil. Bu öncülerden biri olabilmek adına ömrün en verimli zamanlarını manevi bir şuurla değerlendirmek, bir insanın kendine ve geleceğine yapabileceği en kıymetli yatırımdır. Şunu da belirtmeliyim ki gençlik, ömür tarlasının en karlı hasadı olsa da mümin son nefese kadar her amelini aynı şevkle yapar. Onun dünyasında 'emeklilik' yoktur; cennete girene kadar durmayacağını bilir. Ta ki bir gün Rabbine kavuşup asıl huzura erene dek bu sonsuzluk projesi için yorulur, yoğrulur. Nitekim ilim ve cihad aşkıyla at sırtında İstanbul surlarına kadar gelen Ebû Eyyûb el-Ensârî’nin (radıyallahu anh) bu kutlu yola baş koyduğunda 80 yaşının üzerinde olduğu gibi. Son olarak kitabı bitirip bir kenara koyamadan kendinizde şu sorunun cevabını arayacaksınız: Ben enerjimi, zamanımı ve potansiyelimi gerçekten neye adıyorum; geçici heveslere mi, yoksa kalıcı izler bırakacak değerlere mi? “Ne mutlu, mazinin ibret ve fazîlet levhalarını doğru okuyup, ümmetin kaderinde hayırlı hizmetlere namzet olan gençlere... Ne mutlu, kökleri maziye, dalları istikbâle uzanan, kadirşinas, asil ve genç nesillere…”

beyruha 2 months ago

“Harama bakış, iblisin zehirli oklarından bir oktur. Her kim Allah korkusu sebebiyle onu terk ederse, Yüce Allah bu davranışına karşılık ona, kalbinde tadını hissedeceği bir iman (lezzeti) bahşeder.” (Hâkim; Heysemî) Bu hadisi okuyunca Havvad bin Cübeyr geldi aklıma, genç bir…devamı“Harama bakış, iblisin zehirli oklarından bir oktur. Her kim Allah korkusu sebebiyle onu terk ederse, Yüce Allah bu davranışına karşılık ona, kalbinde tadını hissedeceği bir iman (lezzeti) bahşeder.” (Hâkim; Heysemî) Bu hadisi okuyunca Havvad bin Cübeyr geldi aklıma, genç bir sahabi. Peygamber Efendimiz ile bir yolculuğa çıkıyorlar, kafile halinde bir yerde konaklıyorlar. Havvad’ın bir çadırı var. Çadırından çıktığında bir de bakıyor ki biraz ileride genç hanım sahabiler oturmuş sohbet ediyorlar. İçine bir şey düşüyor, genç ya. Çadıra giriyor en güzel elbiselerini giyiyor, kokularını sürüyor sonra dışarı çıkıyor. Onlarla sohbet için oraya gidiyor. Bu esnada Efendimiz çadırından çıkıyor Havvad’ı orada görünce “Havvad burada ne yapıyorsun?” diye soruyor, o da diyor ki “Ya Resulallah devem biraz huysuzlandı, onu bağlayacak ip arıyorum.” Peygamber Efendimiz tebessüm ediyor ve başka bir şey söylemiyor. Daha sonra Efendimiz konaklama yerinde Havva’dı her gördüğünde “Havvad deven nasıl, devenin huysuzluğu geçti mi?” diye soruyor Havvad “Geçti ya Resulallah.” diyor. Yolculuk boyunca Medine'ye dönerken de, Medine’de de Efendimiz Havva’dı her gördüğünde devenin huysuzlugu ne oldu diye soruyor o da geçti ya Resulallah diyor. Hatta bazen Havvad’ı göremediğinde birini gönderip onu çağırtıp tekrar sorarmış Efendimiz. Havvad diyor ki “Bir gün tek başıma mescitte oturuyordum baktım Peygamber efendimiz mescide girdi, eyvah dedim yine aynı soruyu soracak. Kalktım ve hemen namaza durdum. Peygamberimiz niçin namaza durduğumu anladı tabi o da yanımda namaza durdu. Ben kıyamı uzattım uzattım. Efendimiz kısaca iki rekat namaz kıldı, selam verdi döndü bana dedi ki ‘Uzat Havvad uzat, ben buradayım.’ :) Anladım ki gitmeyecek hemen namazı tamamladım, selam verdim. Selam verir vermez ‘Havvad nasıl devenin huysuzlugu, geçti mi?’ diye sordu Efendimiz. Ben de dedim ki ‘Anam babam sana feda olsun ya Resulallah, huysuzlanan devem değil bendim.’” Efendimiz mübarek elini gencin üzerine koyup Allah'ın ona hidayet ve rahmet lutfetmesi için dua eder. Bu dua sebebiyle Havvad öyle tertemiz olur ki bir daha başını kaldırıp namahrem kadınlara bakmaz. (Taberani, mucemul kebir) Zaman zaman hepimiz benzer hislere kapılabiliriz. Erkek/kız fark etmeksizin her birimiz, bir namahreme bakışlarımızı kasten yöneltme arzusuyla dolabiliriz ya da nefsimizi cezbeden farklı haramlarla karşı karşıya kalabiliriz. Peki, bu irade savaşında kendimize nasıl söz geçireceğiz? Tasavvuf büyüklerinden Cüneyd-i Bağdâdî: “Gözü haramdan korumaya ne yardım eder?”sorusuna şu muazzam cevabı vermiştir: “Bakacağın şeyden önce, Allah’ın seni gördüğünü bilmektir.” Gerçekten ne hikmetli bir kavrayış.. Buna ek benim de küçük bir önerim var: Böyle bir anda elimizi kalbimizin üzerine koyup Allah Resulü’ne salavat getirelim. Sonra da o elin Efendimiz’in mübarek eli olduğunu ve tıpkı Havvât b. Cübeyr’e (radıyallahu anh) dua ettiği gibi, bizim de ihya olmanız için dua ettiğini hayal edelim. Belki bu hayalin hürmetine bir haya düşer gönlümüze de bakışlarımıza perde iner, kalbimiz selamette olur. Bilmeliyiz ki gözü indirme emrinin, ırzı korumaktan önce gelmesinin sebebi, bakışın, zinanın aracısı ve günahların öncüsü oluşu dolayısıyladır. el-Hamâsi şöyle der: “Bakışını öncü olarak göndermişsen eğer Kalbin bir gün seni baktıklarının peşinden sürükler.” Bu yüzden harama bakış hususunda azami gayret göstererek kalbi hallerimizi korumak üzerimize düşen hayati bir borçtur. "En önem verdiğin şey Allah olsun. Allah'ı göreceğin gözünü Allah'tan başkalarına yöneltmekten sakın. Yoksa Allah'ın gözünden düşersin."