Ceylan (@ceylann)

Dünyada o kadar çok izlenecek film, okunacak kitap, gezilecek yer var ki insan, hayatı boyunca birçoğunu yapamayacağı için üzülüyor. Romalılar bu durumu "Ars longa, vita brevis" diyerek özetlemiş. "Sanat uzun , hayat kısa."

ceylann 6 days ago

Narcos

Chris Brancato

66 Gönderi

Spoiler içeriyor Narcos, Kolombiya'da hüküm süren Pablo Escobar ve Cali Kartelinin uyuşturucu baronluğu yaptıkları dönemleri ve çökertilme süreçlerini anlatan yarı belgesel formatında bir suç dizisi. İlk iki sezon Pablo Escobar'a, 3. sezon Cali'ye ayrılmış. Genel anlamda hikayeyi işleme şeklini ve diziyi beğendim.…devamıNarcos, Kolombiya'da hüküm süren Pablo Escobar ve Cali Kartelinin uyuşturucu baronluğu yaptıkları dönemleri ve çökertilme süreçlerini anlatan yarı belgesel formatında bir suç dizisi. İlk iki sezon Pablo Escobar'a, 3. sezon Cali'ye ayrılmış. Genel anlamda hikayeyi işleme şeklini ve diziyi beğendim. İzlerken insanı sıkmayan, bölge halkını anlamamızı ve o dönemde yaşadıklarını görebilmemizi sağlayan bir yapım olmuş. Bölümler ilerledikçe artan temposu sayesinde merakla izletiyor kendini. Aralarda gerçek olaylardan görüntülerin eklenmesi konunun ciddiyetini göstermesi ve kurgu deyip basite indirgenmemesi açısından etkili olmuş. Gerçekle arasında -yer yer küçük bile olmayan- farklar var tabii (Peña'nın gerçekte Cali Kartelini bitirme operasyonunda olmaması gibi). Bütüne baktığımdaysa o dönemde Kolombiya halkının tepeden tırnağa içine düştüğü yolsuzluğu, çürümüşlüğü ve Abd'nin o kendine yüklediği misyonla yine istediği ülkenin iç işlerine nasıl dahil olup yönlendirdiğini çok iyi anlatmışlar. Bir noktaya kadar Abd sanki çok iyiymiş yardım ediyormuş, tek dertleri kötüleri yakalamak olan kurtarıcılarmış gibi yansıtılınca sinirim bozulmuştu ama sonradan asıl niyetlerini daha açık şekilde gösterdiler neyse ki. Erk sahiplerinin gölgelerde gizlenen niyetlerini ve çıkarın rüşvetin ele geçirdiği kararmış ruhları bir kenara bıraktığımızda, Kolombiya'da da Abd tarafında da tek derdi suçluları yakalamak olan ahlaklı görevliler de vardı. Ne çare ki Dede Korkut'un sözüne ithafen düşman kendi içine sızmışken düşmana galip gelmek pek kolay olamıyor haliyle. Özellikle Carillo'ya çok üzüldüm. Benim dizide favorim 3. sezon oldu çünkü Pablo Escobar'ı hiç sevmedim hatta nefret ettiğim kişilerden biri oldu. Diziyi beğensem de onu izlemeye tahammül etmekte ciddi anlamda zorlandım. Kibirli, bencil ne olduğuna bakmadan ülkenin başına geçmeye çalışacak kadar küstah bir insan. Gerçekte iki yıl meclise girmiş üstelik. Sürekli ben sıfırdan buraya kadar geldim edebiyatı yapmasına aşırı tutuldum gören de iyi biri oldu zanneder. Kendi ailesine kimse parmak ucuyla dokunmasın istiyor ama istediği herkese her türlü zarar verme hakkını da kendinde görüyor. Pis işlerinde çocukları kullanacak kadar iğrenç biri. Escobar ailesine zaten toptan gıcık oldum Pablo'nun canavarlığını normalleştirme çabaları midemi bulandırdı. Hele annesi bir çocuk nasıl özenle kötülüğe sevk edilir durumunun canlı kanıtıydı resmen. Yakalanmaya yakın dönemlerinde, yaşadıklarını hak etmemişler havasında şoklara girip mağdur gibi davranmaları katlanılmazdı. Kendi hırsları için masum insanları öldürmekten çekinmeyen Pablo Escobar'ı seven insanlar da varmış gördüğümde inanamadım. Onu sevip destekleyen her türlü teröristi destekler kusura bakmasınlar. Hikayesini bilmeden önce, kızı üşüdü diye paralarını yakıp onu ısıtmaya çalışan fedakâr baba şeklinde betimlendiğini görüp halkın yanında olan iyi biri zannediyordum ama gerçek çok başkaymış tabii. Pablo'nun ölümüyle birinci sıraya yükselen Cali ise tamamen farklı bir strateji izlemiş, insanları öldürmek yerine satın alarak kontrolü altında tutmuş. Büyük incelikle kurdukları teşkilatları, tarihteki en büyük suç şebekesi anlamında The Cali KGB olarak anılmalarına sebep olmuş. Escobar gibi kanlı bir örgüt olmasalar da dünya uyuşturucu ticaretinin %90 gibi inanılmaz yüksek bir payını ellerinde tutmaları, ortadan kaldırılması zorunluluğu için tek başına yeterli bir sebep kesinlikle. Suçluları anlatan bu tarz yapımlar gerçekleri duyurmak açısından faydalı olsa da bilinç düzeyi yeterli olmayan kişilerde sempati oluşturma ihtimali yüzünden dikkat edilmesi gerektiğini düşünüyorum.

ceylann 2 weeks ago

Midnight Diner: Tokyo Stories

N/A

1 Gönderi

Gece 12'den sabah 7'ye kadar açık olan bir gece restoranında, Usta aşçımız ve müşterileri arasındaki samimi diyalogları ve paylaşımı anlatıyor bu güzel dizi🏵️ Toplumun her kesiminden fazlasıyla müşterisi olan mekâna bölümlük gelip giden kişiler olduğu gibi baştan sona bütün hikayelerde…devamı

ceylann 2 weeks ago

Oyuncakçı

Al Lougher

9 Gönderi

Ölen kişilerin eşyalarıyla oluşturulan kukla bebekleri satın alan ailelere tek şart sunulur; zaman dolduğunda kuklayı bir gün kutusunda bırakmaları. Kolaymış gibi görünen bu şartı yerine getirmek kayıp yaşayan bir anne için sınırları aşan bir sınava dönüşecek ve gerçekle olan bağlantısını…devamı

ceylann 3 weeks ago

Bugün benim için çok özel bir gündü. Normalde buraya hayatımla ilgili detayları yazmıyorum ve yine yazmam muhtemelen ama canım şehrime 10 yıl sonra kavuşmuşken burada anısı kalsın istiyorum💜 Ankara'ya en son 2016'da diplomamı almak için gitmiştim ve tekrar gitmek bir…devamı

ceylann 3 weeks ago

Prens

Çagdas Onur Öztürk

347 Gönderi

Tüm ciddiyetiyle anlatılan Orta Çağ hikayelerinin yanında, hiçbir ortamda ciddiyeti koruyamayıp nazlı bir kız çocuğu gibi takılan Prens'i anlatan bu dizi absürt komedinin önemli örneklerinden biri kesinlikle. Ağır hüzünlü sahnelerde bile hiç beklenmeyecek sözleriyle ortamın kasvetli havasını dağıtan, başına gelen…devamı

ceylann 3 weeks ago

Dune Sapkınları

Frank Herbert

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Serinin 5. kitabı olan Dune Sapkınları şu ana kadar okuması en kolay kitabıydı bence. Özellikle Tanrı İmparatoru'nun ağır işleyişinden sonra bu kitabın akıp gitmesi çok iyi geldi ve olayların gelişimiyle en sevdiklerimden biri oldu. Dune Sapkınları genel çerçevede; Bene Gesseritler,…devamıSerinin 5. kitabı olan Dune Sapkınları şu ana kadar okuması en kolay kitabıydı bence. Özellikle Tanrı İmparatoru'nun ağır işleyişinden sonra bu kitabın akıp gitmesi çok iyi geldi ve olayların gelişimiyle en sevdiklerimden biri oldu. Dune Sapkınları genel çerçevede; Bene Gesseritler, Rahipler, Saygın Analar, Tleilaxlılar arasında; Sheeana ve Duncan Idaho üzerinden ilerliyor. Nesli özenle devam ettirilen Atreides soyunun gelişimini ve Tleilaxlıların çevirdiği gizli işleri Bene Gesseritlerin hakim bakış açısıyla okuyoruz. Dune evreninde sabit kalan, yerinde sayan bir şey yok neredeyse ve bu kitapta da dönüşen Rakis'i son haliyle görüyoruz. Dune'a başlarken ön göremediğimiz konulardan biri bu değişimler ve zamanın inanılmaz hızlı ilerlemesi. Bir kitapta II. Leto yeni büyüyorken diğer kitapta 3500 yıldır hüküm sürdüğünü okuyoruz. Sonraki kitapta onun ölümünden 1500 yıl sonrası anlatılıyor. Serinin işlenişini çok beğensem de bazı karakterleri daha uzun okumak isterdim açıkçası. Genel manada karakterlerin dönüşüm sürecine sonuna kadar tanık edip vuruş noktası ve sonrasını pek göstermiyor. Bu da bağ kurduğumuz karakterlere çok ani bir vedaya sebep oluyor. Yani Ganimet'in yetişkin hallerini, Siona'nın evliliği kabul ettiği kısımları ya da Teg'in büyük savaşı gibi gibi birçok sahneyi okumak isterdim. Serinin bütününe baktığımda sürekli yeni ve güçlü karakterlerin eklenmesi başta kafa karışıklığı oluşturuyor çünkü bu, akılda tutulması gereken çok fazla insan anlamına geliyor ama bir süre sonra buna da alışılıyor tabii. İlk kitabı okurken Duncan Idaho öldüğünde üzülmüştüm. Sonrasında ondan böyle bir hikaye çıkmasını beklemiyordum. Hikayede gelenler gidenler derken sürekli bi akış var olup Idaho'nun her zamanda çeşitli şekillerde bulunmasının bir sebebe bağlanacağı belliydi. Idaho'ların yetiştirdirildiği, Tleilaxlıların meşhur aksolotl tanklarının vardığı noktayı asla beklemiyordum. Frank Herbert birkaç sene daha yaşasaydı seride geçen, detaylarını göremediğimiz çok daha fazla sır ortaya çıkarmış gibi geliyor. Serinin bitmesine son bir kitap kaldı. Hem bitmesine kıyamıyorum hem kurguyu zihnimde tamamlayıp rahat bir nefes almak istiyorum duygularım karışık biraz.

ceylann 3 weeks ago

Taşacak Bu Deniz

Çağrı Bayrak

21 Gönderi

Çok çok uzun zamandır gününde televizyonu açıp izlediğim bir dizi olmamıştı. Bu diziyi arkadaşlarım o kadar fazla kez söylediler ki YouTube'dan birkaç videosuna bakayım derken İso'yla Fadime'nin enerjisini beğenip izlemeye başladım. Dizide saçma olan çok fazla şey var ama garip…devamı

ceylann 4 weeks ago

Front of the Class

Peter Werner

22 Gönderi

İzlediğim en güzel filmlerden biriydi. Tourette sendoromuna sahip Brad Cohen'in gerçek hayatı ve hayalleri üzerinden toplumun 'normal' kalıbı dışındaki insanlara bakış açısını yansıtan mükemmel bir film. Türü fark etmeksizin bir farklılığı olan insanlara cahilce yaklaşılmasından, dışlanmalarından ve inatla kalplerinin kırılmasından…devamıİzlediğim en güzel filmlerden biriydi. Tourette sendoromuna sahip Brad Cohen'in gerçek hayatı ve hayalleri üzerinden toplumun 'normal' kalıbı dışındaki insanlara bakış açısını yansıtan mükemmel bir film. Türü fark etmeksizin bir farklılığı olan insanlara cahilce yaklaşılmasından, dışlanmalarından ve inatla kalplerinin kırılmasından nefret ettiğim için filmin ilk yarısı biraz zorladı yalan yok. Toplum dediğimiz genel kitle içinde bu tarz çiğ davranışlar hep görülür de doktorların ve özellikle öğretmenlerin tavrı aşırı sinirimi bozdu. Öğretmen sınıfa girdiği andan itibaren bütün çocukların değerli olduğunu ve her biri için ayrıca çaba harcanması gerektiğini bilmeli, buna uygun davranmalıdır. Hele ki özel çocuklar için ortamı uygun hale getirmek, çocuklar arasındaki empatik iletişimi ve sınıf içi sağlıklı etkileşimi sağlamak öğretmenin ders anlatmaktan çok daha öncelikli görevidir. Bu bilinç eğitim görmekle karaktere eklemlenecek bir özellik değil ne yazık ki öyle olsaydı bütün öğretmenler çok duyarlı insanlar olurdu. Brad, ona uygun görülmese de hayali olan öğretmenliği en iyi şekilde yapacak duyarlılığa ve bilince sahip biri. Kendi yaşadığı durum, çocukları/ insanları anlamak, onları olduğu haliyle kabul edip sevmek ve desteklemek konusunda çok iyi bir öğretmen olmuş onun tabiriyle. Babasının tavrını o kadar çok velide gördüm ki hiç şaşırtmadı. Çocuğunun iyi yaptığı her şeyi gururla kabul edip yapamadığı, hata yaptığı ya da başarısız olduğu şeyleri asla kabullenemeyen insanların çoğu ebeveynliğini mükemmel sanıyor üstelik. Neyse ki Brad'in babası gibi hatasını anlayıp çocuğu için çabalayanlar da oluyor. Annesine bayıldım resmen. Doktorlar bile dikkat çekmek istiyor deyip başlarından savarken o, çocuğuna inanıp çaresini bulmak için çabaladı. Brad için annesi ve ortaokul müdürü kesinlikle çok önemli birer şans. Bu tarz filmlerin toplum içi kaynaşmayı ve empatiyi arttırma amaçlı kamu spotu niyetine izletilmesi gerektigini düşünüyorum.

ceylann 1 month ago

“Kimsenin iç alemine karışma, kimseyi iç alemine karıştırma. Kimseye iç alemini açma. Gizli tut. Yan ama tütme...” -İbn-i Haldun