Fırat (@frat)

frat 1 week ago

Spoiler içeriyor 🍂 İnsanların tahminine göre mutlu yaşıyoruz..Toplumumuzda bilim ve sanat hâlâ var; ama bireysel kibrin iğnesiyle eskisi kadar dürtülmeyen "güzel'in” peşinden koşma, ivedi niteliğini yitirdi.. — Genç kızlardaki aşırı güzelliğin başlıca sakıncalarından biri de budur. Yalnızca deneyimli, arsız ve tasasız çapkınlar…devamı🍂 İnsanların tahminine göre mutlu yaşıyoruz..Toplumumuzda bilim ve sanat hâlâ var; ama bireysel kibrin iğnesiyle eskisi kadar dürtülmeyen "güzel'in” peşinden koşma, ivedi niteliğini yitirdi.. — Genç kızlardaki aşırı güzelliğin başlıca sakıncalarından biri de budur. Yalnızca deneyimli, arsız ve tasasız çapkınlar buna cesaret edebilirler; genellikle de bekaret hazinelerini en aşağılık yaratıklar elde eder; bu da böyle kızlar için umarsız bir çöküşün ilk evresini oluşturur. - Kafka okumaya başladı. İlk kez bir soğukluk, tehlikeli bir donma duygusuna kapıldı; Dava'yı bitirdikten birkaç saat sonra bile, hâlâ sersemlemiş ve laçkalaşmış durumda olduğunu gördü. Utançla belirlenmiş, insanların birbirleriyle sonsuz bir boşlukta rastlaştıkları bu ağır çekim evrenin olanaksızlığını ve tamı tamına kendi zihinsel evrenine benzediğini hemen anladı. - Ama insan denen yaratık hiyerarşiler yaratmakta pek eli çabuktur, kendini benzerlerinden üstün görmek için can atar. - Bu dünyada yapacak bir şeyimiz, hiçbir şeyimiz olmadığını, alışılmadık bir açıklıkla anlıyorum. - Yaşamı seviyordum, duygulu ve sevecen bir tabiatım vardı.. Bir şeyler kötü gitti; tam olarak ne anlamıyorum ama yaşamımda bir şeyler kötü gitti. - Gerçekte, erkekler çocuklarıyla hiç ilgilenmezler, onlara sevgi beslemezler, zaten erkekler genellikle sevgi beslemekten yoksundur, onlara tümüyle yabancı bir duygudur bu. Tek bildikleri arzudur, erkekler arası rekabet; ardından, çok daha sonra, evlilik, iyi birer aşçı ve sevgili olduklarında, hayat arkadaşlarına belli bir şükran duymayı başarıyorlardı.. - Sürekli değişim ideolojisini kabullenmek, bir insanın yaşamının yalnızca onun bireysel varoluşuna indirgenmesini kabullenmek ve geçmiş kuşaklar ile gelecek kuşakların onun gözünde hiç önemli olmadığını kabullenmek demektir. İşte biz böyle yaşıyoruz ve bugün bir erkek için çocuk sahibi olmanın hiçbir anlamı yok. - "Gerçek ve Derin" bir ilişki beklentisi sürüp gider; yıllarca, bazen onlarca yıl kesin ve ani bir olayın, artık çok geç kalındığını, hayaliyle yaşanılan bu "gerçek ve derin" ilişkinin de, ötekilerin de gerçekleşmeyeceğini öğretmesine kadar sürer. - “Beni sevmeni de istemiyorum senden. Bana bir çocuk ver yeter.” -Tuhaf bir fikir bu yaşamı sevmeden üreme isteği tuhaf bir fikir.

frat 1 week ago

Kurak Günler

Emin Alper

141 Gönderi

Spoiler içeriyor Sevdiğim tarzda bir filmdi. Atmosferi içine çeken türden. Taşra ve insanının aralarına yeni gelen birini dibe çekmesini, onları mağdur edenlere arka çıkmasını iyi aktarmış. Türkiyede’ki adalet sistemini, adam kayırmayı, medya ve gazetelerin durumunu, halkın tepkisinin anlık değişimleri hepsi yerinde olmuş.…devamı

frat 1 month ago

Hakikatin İzinde

Thomas Bernhard

1 Gönderi

Spoiler içeriyor “Hepimiz son yarım yüzyılda tek bir sancıdan başka bir şey olmadık; işte bugünkü bu sancı biziz; bu sancı artık bizim haletiruhiyemizdir. Yepyeni sistemlerimiz var, yepyeni bir dünya görüşümüz ve dünya dolaylarına dair gerçekten de en harika ve yepyeni bir görüşümüz…devamı“Hepimiz son yarım yüzyılda tek bir sancıdan başka bir şey olmadık; işte bugünkü bu sancı biziz; bu sancı artık bizim haletiruhiyemizdir. Yepyeni sistemlerimiz var, yepyeni bir dünya görüşümüz ve dünya dolaylarına dair gerçekten de en harika ve yepyeni bir görüşümüz var ve yepyeni bir ahlakımız var ve yepyeni bilimlerimiz ve sanatlarımız var. Başımız dönüyor, üşüyoruz.” 🍂📚 Bütün eylemlerimizin sonucunda anlaşılma ve sevgi ihtiyacımız yatar. Tüm bunları red eden insanları anladım hep, onları okumaya gayret ettim. Asla bir yazarı ya da kitabı kendimizle özdeşleştirmemeliyiz ama nitekim kimi okuyucu benim gibi saplantılıdır, böyledir aidiyet duymazlar ve oldukları yerden çevrelerinden muzdariplerdir. Kurtulmak için kitaplar okuruz, kitaplar bize iyi gelsin diye okuruz! Bu fikri hiç sevmem, bir kitap beni sarsmalı beni bir önceki halimden kurtarmalı. İşte Thomas Bernhard’ın kendisi değil yazdıklarıyla benim için öyle bir yazardır. ‘Hakikatin İzinde’ söyleşi kitabında yazarın ülkesi Avusturya’ya karşı olan nefretinin nedenleri, bu toplumdaki insanların içlerini anlattığında ülkem ile arasında hiçbir fark görmedim. Sanki bizi anlatıyordu. Bernhard sadece nefesimi kesen soluksuz düzyazılar yazan biri değil, tiyatro oyunu yazan ve müzikle uğraşan birisiydi. Hiç evlenmesede kendisinden otuz yedi yaş büyük, ileriki yaşamı için büyük etkisi olan ve hayatının merkezine koyduğu hemşire Hedwig Stavianicek ismini geçirmeden bahsediyor kitapta. Oldukça dışarı kapalı yaşamasına rağmen Bernhard ve Stavianicek birçok ülkeye seyahat etmişler ve Bernhard’ın tanınmasında çevresiyle destek olmuştur. Kitaplarında soluksuz bahsettiği, kasvet, nefret, intihar gibi kavramlar yazara sorulduğunda,”Daha kimsenin benim kitaplarımı okuyarak bunu yapmadı. Ben de yapmadım,” diye, muzip bir cevap vermektedir. 🍂 “Bazen kendime diyorum ki, istikrarsızlığım her biri farklı farklı olan atalarımdan bana miras kalmış: Atalarım arasında çiftçiler, filozoflar, işçiler, yazarlar, dâhiler ile aptallar, vasat küçük burjuvalar ve hatta suçlular bile vardı. Bütün bu insanlar içimde varoluşlarını sürdürüyor ve birbirleriyle mücadele etmeyi bırakmıyorlar. Sabah ayna karşısında tıraş olurken kendimi hâlâ öldürmemiş olmam yalnız ve yalnız ödlekligimdendir.” 🍂 “Hayat, saçmalıkları yan yana dizmektir, hemen hiç anlam yoktur, sadece saçmalık vardır. Kim olursa olsun. Bunlar mükemmel, sözümona mükemmel insanlarmış, benimki de dahil adları şuymuş, buymuş, fark etmez, Cioran, aforizmalar. Hepsi zavallıca.. Yazmak uyuşturucudur.” 🍂 “Her şey son derece felsefi ve dayanılmaz bir ön hikâyeden ibaret. Çağlar ebleh, içimizdeki şeytani unsur budalalık ve gaddarlık unsurlarının günlük zaruret halini aldığı süregiden bir anavatan zindanı. Devlet durmadan başarısızlığa, halk biteviye kepazeliğe ve akli yetmezliğe mahküm bir yapı. Hayat filozofların yaslandığı, nihayetinde her şeyin çıldırmak zorunda olacağı bir umutsuzluk.” 🍂 “Masalların zamanı geçti, şehir ve devlet masallarının ve tüm o bilimsel masalların; felsefi olanlar da dahil; artık hayaletler alemi yok, evrenin masallık bir yanı kalmadı; en güzel masal olan Avrupa ölü; işte hakikat ve gerçeklik. Gerçeklik de hakikat gibi masal değildir ve hakikat asla masal olmamıştır. Ben kendim de masal degilim, masal dünyasından da gelmiyorum; uzun bir savaşta yaşamak zorunda kaldım ve yüz binlercesinin oldüğünü ve onların üzerine basıp geçen başkalarını da gördüm.”

frat 1 month ago

Öteki

Richard Ayoade

8 Gönderi

Spoiler içeriyor Dostoyevski’nin ‘Öteki’ adlı romanı bitirdikten sonra bu uyarlama filmi izledim. Kitap uyarlamaları oldukça zor bir iştir ki, Dostoyevski karakterlerini aktarmak daha zordur. Romanla arasında farklılıklar olsada fena film değil. Filmde 9. Dereceden memur olan Simon- James (kitapta Yakov Petroviç Goldyadkin)…devamı

frat 1 month ago

İtiraf: Bölüm 2

Lars von Trier

16 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmi psikoloji açısından beğendim, etik açıdan beğenemedim. Baştan aşağı erotik bir film, baya ünlü yüzleri toplamışlar filme. Bir kız çocuğunun küçüklükten, büyüklüğüne kadar olan cinsel doyumsuzluğunu konu ediniyor. Tüm hayatını cinsel tatmin üzerine kuran Joe’nin bu tanımı sevgi ve romantizm…devamı

frat 1 month ago

Bıçaklar Çekildi: Gizemli Bir Serüven

Rian Johnson

52 Gönderi

Spoiler içeriyor Uzun zamandır yeni bir film izlemiyordum, seri bir film olduğunu görünce başlayayım dedim ilk film idare ederdi ama bu ikinci seri şişirme olmuş. Sherlock vari bir karakter yaratmışlar Blanc karakteriyle, baya sönük bir tipleme geldi bana. Daniel Craig bu role…devamı

frat 1 month ago

Öteki

Dostoyevski

39 Gönderi

Spoiler içeriyor Dostoyevski’nin ‘Öteki’ adlı romanında kişilik bölünmesiyle modern toplumun içindeki bireyin varlığını yok sayılmasını ve insanlar arasında bu ötekinin değerini yahut değersizliğini dayattığı ötekini konu edinmiştir. Dokuzuncu dereceden memur olan Yakov Petroviç Goldyakin memuriyet hayatında ki arkadaşlarıyla iyi geçindiğini sanması, davet…devamı

frat 2 months ago

Ezeli Mağlup

Emil Michel Cioran

4 Gönderi

“İnsanın trajedisi bilgidir. Bir şeyin bilincine vardığım her sefer, onun duygusunun zayıfladığını fark etmişimdir.” — Emil Cioran’ın bu söyleşi kitabında ‘Ezeli Mağlup’ oluşunun iç geçirmesine tanık oluyoruz. İnsana karşı olumsuz saptamaları, doğuma ve varoluşa yüklediği anlamsız bakış açısı, kitaplar ve…devamı

frat 3 months ago

Yaban

Yakup Kadri Karaosmanoğlu

44 Gönderi

Edebiyatımızda büyük beğeni topladığı gibi yerlerede atılan daha otuzlu sayfalarına varmadan beni sarsan, okumaya geç kaldığım için hayıflandığım bu müthiş kitabı Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Yaban adlı eserini bitirdim. Öncelikle Şevket Süreyya Aydemir’in bir eserini sanki okuyormuşum gibi hissetim meğer bu…devamıEdebiyatımızda büyük beğeni topladığı gibi yerlerede atılan daha otuzlu sayfalarına varmadan beni sarsan, okumaya geç kaldığım için hayıflandığım bu müthiş kitabı Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Yaban adlı eserini bitirdim. Öncelikle Şevket Süreyya Aydemir’in bir eserini sanki okuyormuşum gibi hissetim meğer bu iki yazar yakın arkadaşlarmış hatta kadro dergisini bile birlikte çıkarmışlar. Nitekim Yaban eseri bana tam aradığım hissettiğim o karakteri verdi Ahmet Celal’i! Bu karakter Birinci Dünya Savaşı’nda yedek subay olarak görev alan ve sağ kolunu kaybetmiş olan bir askerdir. İstanbul’da yaşamış tahsili ve dünya görüşü olan bu karakter, gazi olduktan sonra Anadolu’nun bir köyüne yerleşir. Burada gazi olduğu için saygı göreceğini düşünür ama tam tersi kendisi bir tarafa itilmiş, bir cüzzamlı gibi dışlanmıştır. Köylülerin suratlarında iğrenti, yaşamlarındaki zavallılık, düşüncelerinde ki sığlık, bu topraklarda medeniyetsizliğe, bu viran ülkede doğmuş olmanın acısını yaşatır ona hep. Oysa kitaplarında ki dünya ona aittir, odasının her köşesinde Dante’nin Beatrice’i, Petrarka’nın Leoanara’sı, Romeo’lar, Julietta’lar ona eşlik etmektedir. — Fakat dışarda ki bu toplum bu köylü insanlar korkak, sinsi ve içten pazarlıklıdır. Onunla aynı fikirleri paylaşmayan bir sürü gibidirler. Ona yaban derler, çünkü o yabanın biridir, fikri bir Şeyh'in ayaklarının altında bir nasır kadar değersizdir bu şeyh onları soysa bile öyledir. Bir tiksinti haliyle yayılan bu hissi sanki bende bu karakterle yaşıyor ama onun bahsettiği bu insanları hâlâ şehirlerde görüyor, metrodan inişlerini vapura binişlerini, sosyal medyada ki halden hale girişlerini, bir otobüs terminalinde köye yahut köyden şehire gelişlerini, tatile gidişlerini görüyor, iş yerlerinde varlıklarını sokakta ki en modern hallerinde bile bir tiksinti olarak hissediyor gibiyim. Çünkü en az onlar kadar bu milletten biriyim. Ama Ahmet Celal'in boğazına yapışmak istiyordum, çünkü o tüm bunlara ragmen bır vatanseverdı ona kaç demek istiyordum, o köyde bulduğun bir Amerikan tenekesi kadar yabancı olduğunu bildiğin bu insanlardan bu topraktan kaç demek istiyordum. Kitabın her cümlesinde sarsılıyor ve sarsılıyordum beni dinlemiyor gibiydi, keşke bilsen şimdi bu toplum ne halde bu ülke bu insanlar hiç değişmeyen o insanlardır hâlâ! Biz de kurtarılıcak hiçbir şey yok demek istiyordum. — Dinlemiyordu beni o bu Anadolu'nun bu sefil ücra yerinde aldığı telgrafla inönü Muhaberesinden zaferle ayrıldıgımız için sevinç duyuyordu hem de o şartlar içinde böyle bir halka rağmen. İşte ‘Yaban’ böyle iki arada bir derede kalmış bu ulusun kişilik ve sınıf ayrımına rağmen bir kurtuluş hikayesidir. Bu eser bir başucu kitabı oldu benim için, her zaman tekrar tekrar okuyacağım bir eser! Mutlaka okunmalı.

frat 1 year ago

Don

Thomas Bernhard

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Viyana’da genç bir tıp öğrencisi olan isimsiz birinci tekil anlatıcı Schwarzach’ta bir hastanede stajını yaptığı sırada, danışman şefi cerrah Strauch’un verdiği olağandışı görevle Weng adlı kasvetli, ücra dağ köyüne gönderilir. Görevi, cerrah Strauch’un erkek kardeşi ressam Strauch’u klinik açıdan ve…devamıViyana’da genç bir tıp öğrencisi olan isimsiz birinci tekil anlatıcı Schwarzach’ta bir hastanede stajını yaptığı sırada, danışman şefi cerrah Strauch’un verdiği olağandışı görevle Weng adlı kasvetli, ücra dağ köyüne gönderilir. Görevi, cerrah Strauch’un erkek kardeşi ressam Strauch’u klinik açıdan ve gizlice gözlemlemektir. Kendini Henry James’e tutkun bir hukuk öğrencisi olarak tanıtıp, kabuğuna çekilmiş ressam Strauch’un monologlarını ve sanrılarını, ona dair izlenimlerini düzenli biçimde defterine kaydeder. Ne var ki başlangıçta üstesinden gelebileceğini düşündüğü bu karşılaşmanın belirli bir zaman sonra kendisine hükmetmeye başladığını fark eder. Alıntılar🌱 “Çabalama, hayal kırıklığının üstünde yükselir.” — “Hiçbir zaman şen şakrak olmadım! Neşeli olmadım! Mutlu denilen biri olmadım. Çünkü olağandışına, özgün olana bir defalık ve ulaşılmaz olana düşkünlük, her yerde, tinsel azaplarda bile söz konusu olan bu düşkünlük her şeyimi mahvetti! — “Benimki gibi bir başı kaldırmak anlamsızdır. İçimdeki bu kuvvetin yüzde birini bile, anlamlı bir yere harcayabilseydim, bütün kuralları ve bilgileri ters yüz ederdim. Düşünsel dünyanın bütün ününü üstümde toplardım. Bu kuvvetin yüzde biriyle, adeta ikinci bir yaratıcı olurdum! Ama bu baş bilmelisiniz ki, yeteneksizdir. Ortasında hâlâ, çaresiz bir magma yanıyor, ve her şey parçalanmış uyumlarla dolu! — “Neşe neşeyi çekermiş kendine, günah günahı, sevgi sevgiyi. Beni kendimle birleştiren, benden en uzaklarda ve ben kuramlarımın bir kurbanıyım, aynı zamanda onların efendisiyim.” — “Bizim üzerimizde, görünüşe bakılırsa, bizimle hiçbir ilgisi olmayan bir şey hüküm sürüyor.. Öyle tehlikeliymiş ki, insan bunun için telef olabilirmiş. Her zaman yukarıya isyan etmiş, ta ki yukarıda hiçbir şey olmayıncaya kadar, kendisi için. Bir isyan bir yere varmalı, onun isyanları artık hiç bir yere varmıyormuş.” — “Bir yandan yalnız olmak istemiyorum, öte yandan hepsini iğrenç buluyorum. Çünkü her şeyi iğrenç buluyorum. Bu nefret ve bu olanaksızlık dışarıdan onlara ve bana, benim içime nüfuz ediyor.” — “Katı bir vicdanım var, gerçekliğin asla bir duygudaşlığı yoktur.. Ne biçim insanlar bunlar? Kendi içimde, bir yere koyamıyorum onları.” — “Kırsal alan insanlarının daha değerli olduklarını kabul etmek büyük bir yanılgıdır: kırsal alan insanları günümüz alt insalarıdır! Kırsal alanın kendisi şehirden daha bozulmuş, daha çok düşkünleşmiştir!” — “Yüzümüzü bu yüzden çeviririz, çünkü ona daha fazla dayanamayız, ve yeni henüz çirkinleşmemiş güzel bir yüz arayışına gireriz. Bu yüze de, bir öncekinin yaşadığı gelişime kurban oluncaya dek hayran kalırız. Bütün yüzlerle ilişkimiz böyledir.” — “Bütün yaşamlar hayal kırıklığı oluşturuyormuş. İnsan soyu verimsiz bir soymuş, dünyadaki biricik verimsiz soy. Hiçbir işe yaramaz, işlenemez. Yenemez. Kendi kendisinden başka hiçbir şeyin hammaddesi değil. İnsanlarla çok fazla uğraşmak mahvetti beni!”