1/5 ✔️ Çocukluğumdan hatırladığım bölük pörçük parçalar dışında oturup da doğru düzgün hiç izlemediğim bir seriydi. En sonunda vakti geldi galiba. Film hakkında aşırı anlatılacak bir şey yok. Jack Sparrow, pardon "Kaptan" Jack Sparrow der susarım. Zaten sırf onun için…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Tavsiye üzerine izlemeye başlamıştım. Ama çok da beklediğimi bulamadım. İlk başlarda bir şeyler yanlış geliyordu, beni bir türlü sarmadı, karakterlere bir türlü ısınamadım. Sonrasında dördüncü bölüm sonlarında gerçekten beğendiğim bir tarafa doğru gitmeye başladı ve o sırada bazı taşların yerine…devamıTavsiye üzerine izlemeye başlamıştım. Ama çok da beklediğimi bulamadım. İlk başlarda bir şeyler yanlış geliyordu, beni bir türlü sarmadı, karakterlere bir türlü ısınamadım. Sonrasında dördüncü bölüm sonlarında gerçekten beğendiğim bir tarafa doğru gitmeye başladı ve o sırada bazı taşların yerine oturduğunu hissettim. Eğer o şekilde final yapsaydı gerçekten çok daha beğeneceğim bir dizi olurdu ama o yönün de aksine gidip ilk halinden bile daha da beğenmediğim bir şekilde final yaptı.
Ama Oscar Isaac'ın oyunculuğundan bahsetmeden geçemeyeceğim. Çok güzeldi. Hakkını yememek lazım. Ancak dediğim gibi, nedense karakterlere pek bağlanamadım, sempati duyamadım. Mısır mitolojisi ögeleri de muhteşemdi. Seyir zevkimi katbekat artırdılar. Dizide genel olarak beğendiğim unsurlar bunlardı.
Dizideki Layla karakterine başlarda ısınamasam da sonlara doğru sempatimi fazlasıyla kazandı. Ayrıca after credit sahnesi de güzeldi. Yeni şeyler vaadediyordu. Ama yine de dizi beni bir bütün şeklinde çok tatmin etmedi. Buna rağmen ikinci sezonunu izleyeceğim. Çünkü ellerinde ,benim düşünceme göre, bu sezon güzel kullanamadıkları ama güzel kullanılırsa potansiyeli çok olan çok fazla materyal var. Bu yüzden henüz tamamen umudumu kesmedim, dizi hakkında nihai kararımı ikinci sezonu da izledikten sonra vereceğim muhtemelen. İlk sezonun karakteri tanıtmak amacıyla olduğunu tahmin ediyorum. Çok fazla beğenen var ama daha öncesinde de dediğim gibi, şu anki haliyle çok da beğendiğim bir dizi olmadı. İkinci sezon için bekleyişteyim.
Mü-kem-mel! Zaman Çarkı yolculuğumun sonlarına doğru yaklaşıyorum artık. Son üç kitaba geldiğimde; bunlar final üçlemesi olduğundan ve sınavlarım da yaklaştığından okumaya kısa bir ara vermiştim, bir türlü de geri dönememiştim. Şimdi finallerim biter bitmez okumaya geri döndüm ve seri bana…devamıMü-kem-mel!
Zaman Çarkı yolculuğumun sonlarına doğru yaklaşıyorum artık. Son üç kitaba geldiğimde; bunlar final üçlemesi olduğundan ve sınavlarım da yaklaştığından okumaya kısa bir ara vermiştim, bir türlü de geri dönememiştim. Şimdi finallerim biter bitmez okumaya geri döndüm ve seri bana muhteşemliğini bir kez daha hatırlattı. Ara verdiğim süreçte serinin ne kadar güzel olduğunu unutmuştum ama final üçlemesinin ilk kitabı öyle bomba gibi girdi ki, yeniden benim için hak ettiği yere, favorilerimde birinci sıraya aldım.
Malum Robert Jordan final kitabının taslağını bırakıp vefat ettikten sonra final kitabının yazımını Brandon Sanderson devralmıştı. Bu yüzden de bu üç kitaba başlamayı ertelemiş olabilirim aslında. Sanderson'ın nasıl yazdığından, Zaman Çarkı'na aynı beğeniyle, atmosferle devam edip edemeyeceğimden emin değildim. Ama başlar başlamaz gerçekten bayıldım! Zaten Sanderson baştaki önsözünde Zaman Çarkı'nın olaylar olarak taslağını koruyacağı ama bu kitapları yine de kendi yazım tarzıyla yazacağından bahsetmiş. Başlar başlamaz da yazım tarzının değiştiği belli oluyordu. Ama ben her ne kadar Jordan'a ihanet ediyormuş gibi hissetsem de Sanderson'un yazım tarzına da bayıldım. Jordan'ın ne kadar iyi bir olaylar silsilesi hazırladığı, evrene ne kadar hakim olduğu ve kurduğu evrenin ne kadar muhteşem olduğu su götürmez bir gerçek bana göre. Bir de üstüne Sanderson'un sevdiğim yazım stili ile birleşince benim için Zaman Çarkı finalinin bu ilk kitabı hayallerimin kitabına dönüştü. Yeni yazım tarzını ne kadar beğendiğim de bir Zaman Çarkı kitabından ilk defa bu kadar çok alıntı almamdan anlaşılabilir bence. Zaman Çarkı serisinden sonra Sanderson da okumaya karar verdim, seveceğimden neredeyse eminim.
Böyle bir kitap okumak gerçekten benim için mucize gibi bir şey. Roman okumayı genel olarak çok seviyorum ama okumaktan en çok hoşlandığım tür epik fantastik. Bu tür için kafamdaki ulaşılmaz olduğunu düşündüğüm hayalim upuzun, detaylı ve destansı bir seri okumaktı ama böyle bir seri okuyabileceğimden hiç umudum yoktu, yazıldığını düşünmüyordum. O yüzden Zaman Çarkı serisini okudukça daha da seviyorum ve benim için daha da güzelleşiyor. Her kitaptan sonra gözümde değeri artıyor. Sonuçta kaç kişi sevdiği bir kitap türünden dokuz bin sayfalık, sanki onun için yazılmış, bayıldığı bir külliyat okuyabilir ki! Yazılmış olmasına hala okurken bile inanamıyorum.
Kitapta Jordan'ın kurduğu altyapı hissediliyor, gerçekten final için muhteşem bir olaylar silsilesi hazırlamış. Karakterlerin gelişimi, kişilik olarak değişimleri vesaire muhteşem. Çok anlatmayacağım ama seri gerçekten bu kadar çok sayfa yazılmış olmasını hak ediyor. Evrende her şey mantığa oturtulmuş, her detay düşünülmüş. Neredeyse bizim evrenimizden daha mantıklı olacak :) Bu özelliğini de, belki de final kitabı olduğundan, her kitapta hissettiğimden daha çok hissettim ve hayranlık duydum.
Yani kısacası eğer final kitaplarını başkasının yazmış olmasından dolayı serinin aynı devam etmeyeceğinden endişeniz varsa bunu aklınızdan silin. Jordan'ın müthiş olay altyapısıyla ve Sanderson'un muhteşem yazım stili ile birinci final kitabı bir şaheser olmuş. Umarım kalan iki final kitabında da aynı şeyleri hissedebilirim ama zaten artık finalin kalan iki kitabının kötü olma ihtimaline dair hiçbir endişem yok. İki yazara da sonuna kadar güveniyorum ve koşarak son iki kitaba gidiyorum.
"Bunlar bizim günlerimizdi. Ölü bir gökyüzünün altında üzerimize yağıyorlar, öfkeleri ile bizi eziyorlar, ta ki biz hep bir ağızdan yalvarana kadar: 'Başlasın artık!'"
"'Son yaklaşıyor,' dedi Moridin. Çark son dönüşünü inleyerek tamamlıyor, saatin zembereği boşaldı, yılan son nefeslerini alıyor. Yürek sancısını bilmeli. Hayal kırıklığını tatmış olmalı, ıstırabı biliyor olmalı."
"Rodal Ituralde'nin, otuz senedir Arad Doman'daki evinin kil tepesinde gömülü olan annesinin çok sevdiği bir laf vardı: 'İşler düzelmeden önce daha da kötüleşmek zorundadır.'"
"Kazanmak hayatta kalmak anlamına gelmiyordu. Emirlere uymak da genellikle kazanmak ya da hayatta kalmak anlamına gelmezdi."
"Dayandığı her kamçı, çektiği her acı bir zaferdi. İnsanın gururu ve derisi ne kadar yanarsa yansın, zafer her zaman mutluluk için iyi bir sebepti."
"Aviendha değişime güvenmiyordu. O görülemez, mızrakla vurulamazdı; tüm izcilerden daha sessiz, tüm katillerden daha ölümcüldü. Hayır, ona asla güvenmeyecekti ama onu kabullenecekti."
"Deneyimli bir asker. Bazı adamlar seneler boyunca yaşayarak deneyim kazanırdı. Diğerleri aylar boyunca arkadaşlarının ölmesini izleyerek."
"Desen dilediği gibi dokurdu ve deneyim Rand'e bu Aes Sedailere ihtiyaç duyduğunu göstermişti. Artık onun ne istediğinin önemi yoktu. Artık bunu anlıyordu."
"Desen onun çevresinde bükülüp şekilleniyordu. Ama kral olmaktan bir şey öğrenmişti: Ne kadar yetke kazanırsanız hayatınız üzerinde o kadar az kontrol sahibi oluyordunuz."
"Hepimiz yapmak zorunda olduğumuz şeyi yaparız, diye döndü Moirane'in sesi geçmişten, Rand'in hafızasına. Desen'in emrettiği gibi. Bazıları için diğerlerine göre daha az özgürlük vardır. Seçmemiz ya da seçilmemiz fark etmez. Olması gereken olmalıdır."
"O oğlan dünyayı yok etmeye yazgılıydı. Belki onu kurtarmaya da. İlki kaçınılmazdı, ikincisi koşullara bağlıydı. İkisinin yer değiştirmesini dilerdi ama dilekler ancak tahtadan oyulmuş para kadar işe yarardı."
"Kontrol sahibi olmak sahibi olduğunuz güçle ilgili değil, sahip olduğunuzu ima ettiğiniz güçle ilgiliydi."
"Genç Ituralde sık sık savaşlar hayal etmişti, savaşın ihtişamını hayal etmişti. Yaşlı Ituralde savaşta ihtişam diye bir şey olmadığını biliyordu. Ama savaşta şeref vardı."
"Kaos en çok onun neleri etkileyip etkilemeyeceği konusunda varsayımlarda bulunmaya başlarsanız ölümcül olurdu."
"Özgürlüğe tırmanabileceğinden daha derin bir derde sokma kendini."
"O madalyon seni arsız kılıyor Matrim Cauthon, dedi Joline soğuk bir sesle.
Ağzım beni arsız kılıyor Joline, diye yanıt verdi Mat içini çekerek bağcıkları gevşekçe bağlanmış gömleğinin altındaki madalyonu yoklayarak. 'Madalyon yalnızca dobra konuşmama sebep oluyor.'"
"Rand onu duygusuz bir adam olarak görmeleri için çok çaba harcamıştı. Zaman zaman bu aldatmacanın gerçek olduğundan korkuyordu."
"Görev. Tek bir insan kaç dağ taşıyabilirdi?"
"Thom güldü. 'Geri dönemeyiz Mat. İyi de olsa kötü de yapamayız. Çark döndü gitti. Ve ışıklar ölür, ormanlar kararır, fırtınalar gelir ve gökler delinirken o dönmeye devam edecek. Dönecek. Çark umut değildir, Çark aldırış etmez. Çark yalnızca vardır. Ama o döndüğü sürece, insanları umut besleyebilir, insanlar aldırış edebilir. Çünkü ışık solduktan sonra, zamanla bir başkası aydınlanacaktır ve ortalığı kasıp kavuran her fırtına sonunda dinecektir. Çark döndüğü sürece. O döndüğü sürece...'"
"Thom başını iki yana salladı. 'Yaşlanmak hakkında fark ettiğim iyi bir şey, vücudunun uykuya eskisi kadar ihtiyaç duymaması. Ölmek büyümek kadar çok enerji gerektirmiyor sanırım.'"
"İşler ne kadar çok trajik olursa, benim o kadar gülesim geliyor."
"İnsanlar öfkeye tepki vermiyorlardı. Taleplere tepki vermiyorlardı. Sessizlik ve sorular çok daha etkiliydi."
"Savaş, çatışma, çelişki ve değişim. Gawyn, değil kendisi için bir taraf seçmek, farklı tarafların hangileri olduğunu bile bilmediğini hissediyordu."
"Rand ona benzer pek çok kişi tanımıştı; beyinden yoksun ama çok fazla ailevi bağlantı sahibi saraylılar. Tıpkı İki Nehir'in koyun ürettiği gibi, asil hayatı bu tür insanlar üretiyordu."
"'Hepsinin acısını ben mi çekmeliyim Nynaeve?' diye sordu Rand sessizce ayağa kalkarak. Hala yüzünün yarısı karanlıktaydı. 'İstiyorsan bu ölümün suçunu da bana yık. Pek çok ölümden yalnızca bir tanesi olacak. Ağırlık önemsiz hale gelene kadar, bir adamın üzerine kaç taş yığabilirsin? Sıcaklık anlamsız hale gelene kadar bir et parçasını ne kadar yakabilirsin? Bu oğlan için vicdan azabı duyarsam, diğerleri için de vicdan azabı duymam gerekir. Ve bu beni ezer.'"
"'Ben de öyleyim.' dedi Rand. 'Bir hikaye. Bir efsane. Bundan sonra seneler boyunca çocuklara, yalnızca fısıltı ile anlatılacak bir hikaye.' Başını iki yana salladı. 'Bazen geri dönemezsin. Devam etmek zorundadır. Ve bazen, bu tırmanışın senin son tırmanışın olduğunu bilirsin.'"
"Benim adıma düş kur, Nynaeve. Artık benim düşünü kuramadığım şeylerin düşünü kur."
"İki el. Biri yok etmek, diğeri kurtarmak için. Hangisini kaybetmişti?"
"Falme'de çoban çocuk yanmış, külleri saçılmış, bu okyanus rüzgarlarıyla dağılmıştı. O küllerden Yenidendoğan Ejder doğmuştu."
"Ölenlere can veremezdi. Ama yaşayanlara ölüm getirme konusunda çok iyiydi."
"Rand başını kaldırdı. Sonra gülümsedi. Sonunda, içten, gerçek ve saf bir kahkaha attı.
Çok uzun zaman olmuştu."
"Zamanın sonunda,
Sayısız bir olduğunda,
Son fırtına toplayacak kızgın rüzgarlarını
Ölmek üzere olan bir diyarı yok etmek için.
Ve onun merkezinde,
Kör adam dikilecek
Kendi mezarının üzerinde,
Orada görecek yine,
Ve ağlayacak yapılanlara.
Ejder Kehanetleri,
Essanik Döngüsü'nden."
Çok güzeldi... Bana hissettirdikleriyle şok oldum şu an. Hikayenin hacmine baktığımda sadece kırk üç sayfa ama o kadar çok değişik duygular arasında gezdim ki. Bu kadar kısa olan ama bana bu kadar duygu yaşatan bir hikaye daha hatırlamıyorum. Yarım saatte…devamıÇok güzeldi... Bana hissettirdikleriyle şok oldum şu an. Hikayenin hacmine baktığımda sadece kırk üç sayfa ama o kadar çok değişik duygular arasında gezdim ki. Bu kadar kısa olan ama bana bu kadar duygu yaşatan bir hikaye daha hatırlamıyorum. Yarım saatte bitirdim, bitirir bitirmez de gönderi yazmaya geldim ama hala çok etkisindeyim. O yüzden çok objektif olmayabilir yorumum :)
Kovrin'le birlikte yavaş bir şekilde girdik hikayeye. Önce o sakinliği, durgunluğu yaşattı. Sonrasında olaylar gerçekleştikçe tüm o çılgın duyguları o kadar iyi hissettirdi ki Çehov'a bir kez daha hayran kaldım. Hala duygular arasında geçiş yaparkenki "Şu an çok güzel bir hikaye okuyorum!" heyecanını yaşıyorum. Ellerim hafif titriyor ama hikaye beni heyecanlandırdığından mı soğuktan mu çözemiyorum, hiç beklemediğim anda maden bulmuş gibi oldum.
Ben durum hikayelerini sevmediğimi düşünürken ilk kez Çehov'dan Altıncı Koğuş'u okumuştum ve bayılmıştım. Sonrasında daha çok Çehov okumaya karar vermiştim ama zaten ilk Altıncı Koğuş'u okuduğumdan, çok sevdiğimden ve en bilinen hikayesi de o olduğundan daha çok beğeneceğim, etkileneceğim bir hikayesi olacağını düşünmemiştim. Ama şu an favorim Kara Keşiş oldu. Altıncı Koğuş anlattıkları bakımından çok daha dolu bir hikayeydi ama Kara Keşiş'in duyguları bu kadar geçirmesi, onu gözümde ilk sıraya yükseltti.
Mükemmel bir hikayeydi. Kırk üç sayfa zaten, dediğim gibi yarım saatte bitirdim ama bu deneyimi bazen yüzlerce sayfalık kitaplar bile yaşatamıyor. Niceliğin değil niteliğin önemli olduğunu bir kez daha deneyimledim. Kendimi tutuyorum ve daha fazla uzatmıyorum ama aslında herhalde bıraksam daha bayağı bir yazarım. Şiddetle tavsiye ediyorum. Kesinlikle okuyun.
"Dikkatle okuyor, notlar alıyor ve açık pencerelerden dışarıya ya da masanın üstündeki vazolarda duran, çiy taneleri yüzünden hâlâ ıslak çiçeklere bakmak için ara sıra başını kaldırıyor, sonra yeniden kitaba eğiyordu, sanki tüm damarları keyiften tir tir titreyip kıpır kıpır ediyordu."
(Bu alıntı kitabı okurken ben ^^)
"İşin kendisi güzel, hoş ve sağlıklı, ama savaş ve ihtiras burada da eksik değil, -diye düşündü Kovrin.- "Her yerde, rekabetin olduğu tüm alanlarda sinirlilik ve yüksek hassasiyet fikir insanlarının ayırt edici özelliği. Belki de böyle olması gerek."
"Dert ettiği şeyin ehemmiyetsizliğine nispetle çektiği acının derin oluşu, Kovrin'in ona daha fazla acımasına sebep oluyordu. Bu varlığı bütün gün, hatta belki de
ömür boyu mutsuz etmek için nasıl da yetiyordu küçücük bir şey!"
"Bütün dünyanın inandığı deha sahibi insanların da hayaletler görmediğini nereden biliyorsun? Biliminsanları şimdilerde dehanın delilikle akraba olduğunu söylüyor. Dostum, sadece sürüden ayrılmayan sıradan insanlar sağlıklı ve normaldir."
"Meşhur olmanın çekici tarafı yok senin için. İsminin mezar taşına kazınmasında, sonra da zamanın bu yazıyı üstündeki altın kaplamayla birlikte silip götürmesinde gurur verici, eğlendirici ya da öğretici ne olabilir? Dahası, ne mutlu ki, sayınız zayıf insan belleğinin bütün isimleri aklında tutabilmesi için çok fazla."
"Mutluluk beni de Polykrates gibi bir parça endişelendiriyor artık. Sabahtan geceye kadar sadece sevinç duyuyor olmam, bu sevincin benliğimi tümüyle esir alması ve tüm diğer hisleri bastırması bana tuhaf geliyor. Üzüntü, keder ya da sıkıntı nedir bilmiyorum artık. İşte uyumadım yine,
uykusuzluktan mustaribim, ama sıkılmıyorum. Cidden söylüyorum: Tereddüt etmeye başladım."
"İyi kalpli akrabalar ve doktorlar esrime ve ilhamlarını tedavi etmeye kalkmadığı için Buddha, Muhammed ya da Shakespeare ne kadar da şanslymış! -dedi Kovrin.-"
Spoiler!!!
Kovrin delirirken ama delirdiğini düşünmezkenki o mutluluk halindeki, sonrasında delirdiğini anladığında çaresizlik halindeki, en sonundaysa yüke dayanamayıp yeniden kendini kaybetmesiyle oluşan vecd halindeki tüm duygular bana da geçti. Bence hikayenin olay örgüsü; giriş, gelişme ve sonuç bakımından aşırı muntazam, güzel ilerliyordu. Finali de dahil her yerine bayıldım.
"-Efsane, serap, ben: Hepsi uyarılmış hayal gücünün ürünü. Ben bir hayaletim.
-Yok musun yani? -diye sordu Kovrin.
-İstediğin gibi düşünebilirsin, -dedi keşiş ve hafifçe gülümsedi.
- Ben senin hayal gücünde varım, hayal gücünse doğanın bir parçası, demek ki, doğada da varım."
"-Peki ebedi hayatın amacı ne? -diye sordu Kovrin.
-Her türlü hayatın amacı neyse o, yani haz. Hakiki haz bilgidedir, ebedi hayatsa bilgi için sayısız ve tükenmez kaynaklar sunar ki şöyle denmiştir bu manada: Babamın
evinde çok yer var kalacak.*
*İncil'den (Yuhanna 14:2). (ç.n.)"
"Deliriyordum büyüklük hezeyanına kapılmıştım, fakat neşeli, zinde ve hatta mutluydum, ilginç ve orijinal biriydim. Şimdi daha makulüm ve daha sağlıklıyım, fakat
herkes gibiyim: Vasatım, sıkıcı geliyor yaşamak. Ah, ne büyük gaddarlık ettiniz bana! Halüsinasyonlar görüyordum, ama kime zararı vardı bunun? Soruyorum, kime?"
"Senin sıra dışı bir insan, bir dahi olduğunu düşünmüştüm, seni sevmiştim, meğer bir
deliden başka bir şey değilmişsin..."
"Kovrin vasat olduğunu şimdi apaçık görüyor ve bunu seve seve kabulleniyordu, çünkü fikrince, her insan olduğu şeyden memnun olmalıydı."
Japon klasiklerini okumaya devam ediyorum ve gerçekten keyifli gidiyor. Bu kitap da çok hoşuma gitti. Akıcı, çok yormayan bir anlatımı var ve iki kısa hikayeden oluşuyor. Hikayelerin ikisi de ayrı tattaydı ve güzeldi. Polisiye özellikle okuduğum bir tür değil ama…devamıJapon klasiklerini okumaya devam ediyorum ve gerçekten keyifli gidiyor. Bu kitap da çok hoşuma gitti. Akıcı, çok yormayan bir anlatımı var ve iki kısa hikayeden oluşuyor. Hikayelerin ikisi de ayrı tattaydı ve güzeldi. Polisiye özellikle okuduğum bir tür değil ama bu şekilde okumak gayet güzeldi.
İthaki'nin başta ya da dipnot olarak koyduğu bilgiler de çok güzeldi. Bu yazarla da tanıştığım için gayet memnunum. Yayınevi Japon Klasikleri adına kitap seçimleri ve basma sırası konusunda bence gayet iyi iş çıkarıyor.
Zaman geçirirken çerezlik okunmak için ideal bir kitap. Tavsiye ederim.
"Sizinle ilk tanıştığımda, saf ve masum bir çocuktum. Sizinle ayrıldığımız zaman, ne yazık ki, artık şeytanın çırağıydım."
(Şeytanın Çırağı)
"Ahh, o zamanların Werther'i, şimdi Lotte'sini lanetlemeden edemiyor."
"Artık bir cana ihtiyaç duymayan insanlar, ruhlarınızı şeytana satın! Hayatlarınızı bir değere dönüştürün. O zaman sizler için imkansız diye bir şey olmayacaktır."
"Adalet! Senin adına kimbilir kaç kez kan döküldü!"
(Onları Öldürdü mü?)
Spoiler!!!
İlk hikaye bence ortalama ve güzeldi. Aşırı şaşırtmadı, tahmin edilebilirdi ama hayal kırıklığı da yaşamadım. Fakat ikinci hikayenin sonu biraz zorlama gibi geldi. Suezō'nun ani bir öfkeyle eşini öldürmesi, İchirō'nun anında ölümü kabullenmesi vs. Yine de güzeldi.
Ruhi Mücerret Yorumu Devamı~ (Çok alıntı aldığım için karakter sınırlamasına takıldım, spoilerlı kısmına buradan devam edeceğim.) Spoiler !!! ''Beynini dağıtacağım adam ile kalbini fethedeceğim kadının arasındaydım. Daha doğrusu, yok etmem gereken adam ile yok saymam gereken kadın arasında.'' "O da…devamıRuhi Mücerret Yorumu Devamı~
(Çok alıntı aldığım için karakter sınırlamasına takıldım, spoilerlı kısmına buradan devam edeceğim.)
Spoiler !!!
''Beynini dağıtacağım adam ile kalbini fethedeceğim kadının arasındaydım. Daha doğrusu, yok etmem gereken adam ile yok saymam gereken kadın arasında.''
"O da ne? Zebercet Yenge'nin dili ağzından dışarı sarkmış. Böyledir, ceset, asaletini korumakta zorlanır.''
''Nazlı Hilal'le aynı şiirin kelimeleriyiz. Fakat ben sayfanın yakılmış kısmındayım.''
''Sizden 70 yaş küçük birine asla gönül vermeyeceksiniz muhterem okuyucu. Eminsiniz, 30 yıl önce ben de emindim. Bir davranışla ilgili olarak 'Asla yapmam' dediğimde, tam da öyle davranmama varan bir geri sayım başlıyor. N'apalım. Kadere sırtını dönemezsin. Aklın yolu belli; kalbin yoluysa yalnızca yüründükçe var oluyor. Düşünceler hep aynı kalabilir, duygularsa mütemadiyen değişir. ''
''Yüzüğü, Nazlı Hilal'e versem mi? Ona nasıl kavalyelik edebilirim?
'Koluma gir, benimleyken müzeleri ücretsiz gezebilirsin' mi diyeceğim? Umut gerçeklerle; umutsuzluk ise hayatla bağını gevşetiyor insanın. Kaderime tebelleş, vicdanıma musallat olan hamakat rezalet vaat ediyor.
Geçenlerde bir mecmuada okudum: Kara sevda 12, bilemedin
18 ay sürüyormuş. Fakat benim o kadar zamanım yoktu.''
''VINK!
Boğazıma bir kama saplandı.
Boynumun sağından girip solundan çıkmıştı.
Hepsi bu. Can çekişmeyi ballandıramazsın.
Son gördüğüm şey, lav gibi püsküren kanımın ön camda oluşturduğu ekspresyonist desenlerdi.''
'"Yazar kim?'
'Alper Canıgüz.'
'Tatlı Rüyalar'ın müellifi mi?'
'Evet.'
'Gurur duydum. Beynimi benden daha iyi işleteceği kesin...'''
Civan öldüğünde şoka uğradım gerçekten. Ölüm anının yazımı da çok hoşuma gitti. Bence finali de gayet güzeldi, böyle bir şey bekliyordum zaten. Ama keşke Civan'la Fujer Fuji birlite olsaydı ölmeden önce. Ben Serpil Silahlıperi'dense onları daha çok yakıştırmıştım.
Ruhi Mücerret...100 yaşında ve hayatta kalan son İstiklal gazisi. Kitabı başta onun anlatımından dinliyoruz, sonrasında anlatım farklı karakterlere de geçiyor ama benim en sevdiğim kısımlar Ruhi Mücerret'in kısımlarıydı. Hele Ruhi Mücerret'in "Öldüğümde mezar taşıma '...' yazdıracağım." kısımlarının hepsi aşırı hoşuma…devamıRuhi Mücerret...100 yaşında ve hayatta kalan son İstiklal gazisi.
Kitabı başta onun anlatımından dinliyoruz, sonrasında anlatım farklı karakterlere de geçiyor ama benim en sevdiğim kısımlar Ruhi Mücerret'in kısımlarıydı. Hele Ruhi Mücerret'in "Öldüğümde mezar taşıma '...' yazdıracağım." kısımlarının hepsi aşırı hoşuma gitti. Murat Menteş her zamanki gibi yine muhteşem yazmış. O kadar çok beğendiğim cümle oldu ki. Çok akıcı, her daim merak uyandırıcıydı. Parçaların yavaş yavaş yerine oturması güzeldi. Zaten ana karakterin özgünlüğü bile yetiyor ilgiyle okutmaya. Karakterleriyle, olay örgüsüyle hiç sıkmadı, aktı gitti.
Beklentilerimin karşılığını aldım. Keyifsiz bir zamanımda okumaya başlamıştım, başladığım andan itibaren sürekli güldürdü, keyfimi yerine getirdi. Kesinlikle tavsiye ederim.
"'Kim 100 yaşında olmak ister ki?' diye mızıklandı.
'99 yaşındakiler' dedim.
"Zaman daima aleyhimize işler. Fakat benim yaşımdaysanız,
her nefes bir muharebe tadı verir. Gençlerin tabiriyle uzatmaları
oynuyorum: Azrail'in penaltılarından kaçını daha kurtarabilirim?"
"Deliksiz bir uyku çekmek istiyorduk, fakat ölmekten korkuyorduk. Uyanık olmaksa kabus görmek demekti."
"Bıyıkları yeni terlemiş bir çocuk olarak katıldığım İstiklal
Harbi'nin yegane kumandanı da, neferi de benim şimdi."
"Ailemin fertleri tek tek kara toprağa girerek eksiliyor. Ben satranç tahtasındaki boyu devrilesi şah misali orada öylece dikiliyorum. Cenaze namazı kılmak sanki bana farz-ı ayın. Cesetlerle dolu, yanan bir uçağın yaralı pilotu gibiyim.''
''Ölüm karşısında herkes acemidir; ben de öyleyim. Hala
hayattasınız aziz okur, şansınız var: Acemi şansı.''
''Tatlı dilliydi: 'Eğer bu bir roman olsaydı, sen ve ben şimdi aynı
sayfadaydık.' ''
''Ozan söze karıştı: 'Sizin zamanınızda dinozorlar var mıydı?'
'Elbette. Onları kümeste beslerdik. Her gün kahvaltıda dinozor
yumurtası yerdik.' ''
''Konuyu değiştiriyorum: 'Kaç yaşındasın?'
'Otuzbeş.' Demek ki yolun yarısındaydı. Bense yol bittikten
sonra da yürümeye devam etmiştim. Sınırı çoktan aşmıştım.''
"Senden bekleneni, sana emredileni ya da seni kurtaracak olanı
değil; kalbinin derinliklerinde tasdikleneni yap. İyiliği içselleştir.
Bir an "Bu bilmediğim bir şey değil ki?" der gibi baktı. Gerzekler, öğütleri özümseyemez. İzahın izahına ihtiyaç duyarlar. Boş kafasını
sallayarak onayladı: 'Peki efendim.' Feyizlenmiş taklidi yapıyordu.
Ta ki ben 'İyi bir insan olursan, psikolojik savaşları asla kaybetmezsin' deyinceye kadar.''
"Zevk sahibi olmak nelerin hoşumuza gittiğiyle alakalı değildir. Zevklerimizi araştırarak edinir, tarzımızı düşünerek oluştururuz. İnsanın sesi gibi, işitme duyusu da terbiyeye muhtaçtır. Kulağı tavlayan melodilerden keyif almak, zevksizlerin de becerebileceği bir sathiliktir. Elverir ki müziğin hakikatlisini, sanat eserinin güzidesini keşfedesin. Müzik sanatların en ilahisi. Faniliği hazmetmemiz için en münasip vasıtadır. Bize bir başka dünyadan haber verir. Ve böylece öte dünyanın varlığını duyumsamamızı temin eder.''
''Maatteessüf dünyaya gelmeden önce ne idiysem şimdi de oyum. Alemde bir
zerreden ibaret olmasaydık belki işler kolaylaşırdı.''
''-Uzun yaşamanızı neye bağlıyorsunuz?
-Henüz ölmemiş olmama.
(SIR MALCOLM SARGENT)''
''Her ne kadar feri sönmüşse de gözlerim ela. Bunu sizi tavlamak için söylemiyorum sevgili okur. 1 saniye... Maşallah, 1 saniye daha geçti ve bendeniz hala canlıyım! Hayat mucizelerle dolu; hele benimki.''
''Camilerde omuz omuza duran kambur ihtiyarların kalbi büsbütün boş mu sanıyorsunuz? Peh. Aşk, gençlerin oynadığı fakat ihtiyarların bildiği bir oyundur.''
''Bizim bir ayağımız çukurda ya Ruhi Bey. Artık ağırlığımızı çukurdaki ayağa vermemiz gerek.''
''Hayatım bir film olsaydı, izlerken ya uyuyakalır ya da yarısında çıkardım.''
''İnsanlar sizi ne kadar aptal sanıyorsa, onları öldürdüğünüzde o kadar şaşırırlar.''
''Kabuslar strese iyi gelir, facialar can sıkıntısını yok eder.''
''Velhasıl dünyada bir cennet inşa ederser ölümle cennete yatay geçiş yaparsın. Asıl hayat cennettedir Demek ki dünyada mümkün olduğunca yaşatmaya bakmak gerek.''
''Aşkımız senden uzun yaşadı. Ayrılığımız da benden uzun yaşayacak diye korkuyorum.''
''Duygusallığa kapılıp, insanların 'iyi adam' dedikleri şeye dönüşerek kendini mahvetme.
[VLAS VAMPILOV 1901-1977 ,Pejmürde Mürettebat ]''
''Ozan'a bakarak taksiciye cevap verdim. '110 milyar insan öldü.' dedim.
'Ne? Yanlışın var birader dünya nüfusu zaten 7 milyar?'
'Doğru. Tarih boyunca yaşayıp ölmüş insanların sayısı da 110
milyar.'
'Çokmuş be! Demek ki toprağın altı üstünden kalabalık?!'
'Sizce bu ne anlama geliyor?'
'Nerden bileyim?'
'Kıyametin büyük kısmı koptu zaten.''
''Budalalar, seni çoktan terk ettiğin hatalarınla suçlar. Zekiler ise tutarsızlıkla.''
''Utanç, endişe ve yılgınlığı çıkardınız mı biricik okur, benden geriye bir şey kalmaz.''
''Dikkat et, dünyadan söz ederken olumsuz ifadelere varıyoruz: 'Yalan dünya' diyoruz mesela. 'Dünyevi' kelimesi, menfi bir mana taşıyor. Fakat 'hayat' sözcüğü öyle değil. 'Hayati
ehemmiyet' 'ten bahsediyoruz. 'Hayat dolu' diyoruz. Dünyaya bağlanmadan, hayata tutunmayı öğrenmemiz gerekiyor.''
''İçimde bir embesil var. Onun hatalarından ders almalıyım.
[PAUL VALERY]''
''Bense şehirdeki tüm binaların tepesine çıkıp atlamak istiyordum.''
''Soru, cevabı cezp eder, hakikati değil.
[CHIKAKATA BONGO, Elektrikli Sandalye Sefası]''
''Siyam ikizleri rüyalarında aynı gezerler.
[JIA JUYI, 777-844, Şakacıktan Şarkılar]''
''Suç ortaklığı, birlikte yaşamanın sevdiğim tek çeşidi.''
''Aşk, paradoksal olarak romantik bir eşitsizlikle ilerliyordu. İki kişinin birbirini aynı yoğunlukta sevmesi imkansız. Dolayısıyla aşkta acılar ve sevinçler hakkaniyetli paylaşılmaz. Aşk adil değildi. Demokratiklik ve özgürlükçülüğün kıysından bile geçmiyordu. Dahası istikrar ve kalıcılıktan da nasipsizdi. Sana en şiddetli tokadı patlatacak olan eli okşamaktan ibaretti! Mevzuyu yanlış anlamıştım. Yedi sene süren sefalet ve derbederliğimin gerçek
hayatta karşılığı yoktu. Şiirler, mektuplar ve serenatlardan; senetler, faturalar ve makbuzlara geçilmişti. Aşkın sadece reklamı vardı.''
''Onun bir zamanlar gerçekten bebek olduğuna inanmak zordu. Yaşlı bir adam olmak için doğmuştu.''
'''Söylediğimiz tüm sözler ya dua ya bedduadır.'
'O halde iyiliğe ulaşmayı mı, kötülükten kaçınmayı mı dilemeli?'
'Evvela, mutsuz kimselerin şerrinden sakın',' dedi.''
''Kalbimin kurdelesini tutup çekerek fiyongunu çözdü. Varlığı, varlığıma kesinlik kazandırıyordu.''
''Ne zaman düşünmeye başlasam kafam karışıyor.''
'' 'Seni kahraman yapacak denli büyük, kazanabileceğin kadar
kolay savaştara katılmak' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim.''
''Ne yeri ne zamanıydı. Münasebetsizce 'Şey...Sen ve ben aşkın eşiğinden döndük.' deyiverdim.
'N'olmuş? Iskalanan aşklar, yaşananlardan daima daha çoktur.' ''
''İçimde bir tsunami dalgası kabarıyordu. Benim kültürlü okurum, bilmelisiniz ki kontrol edilebiliyorsa, öfke değildir.''
''Shakespeare'in hakkı var, dünya hakikaten bir sahneydi: Benim yuhalanarak çürük yumurta yağmuruna tutulduğum bir sahne. Zira amatör pandomimci gibiydim: Sessizlikte iyi, fakat şovu yetersiz.''
"'Eğer beni vaktiyle neden sevdiğini anlamaya çalışıyorsan, gerekçeleri bulduğunda sevgini kaybedebilirsin.'
'Niye?'
'Çünkü duygular izahlarla paketlenip etiketlendiklerinde ölürler.' ''
''Öldüğün gün, diğerleriyle aynıdır. Sadece biraz daha kısa sürer.
[DIOP DIA BA, Çeyrek Empati]''
''Kalbin ya paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu dünyayı terk ediyorum.
[NICHOLAS CHAMFORT'un intihar notu, 1741-1794]''
''Hakikat, ölümü aydınlatirken hayat karartır.
[ALPER CANIGÜZ]''
''Hiçbir sey göründüğü gibi değildir. Çünkü hiçbir sey görüntüden ibaret değildir.
Bu kadim kaide, benim hikayemde de geçerli.
Yalan insanı aptallaştırır, hakikat ise delirtir.''
''Müebbet perhize mahkumum. Zira beslenecek bir gövdem yok. Silme psikolojik bir olgudan ibaretim. İsmimle müsemmayım. Künhüme varılabilir fakat imdadıma yetişilemez. Bende müspet yahut menfi her şey nazari. His var, vaka yok. Fikir mevcut, zikir mahdut, fiil namevcut.''
''Bundan sonrasını ancak müzik anlatabilir.
[IVAN TURGENYEV 1818-1883]''
''Ölümün eşiğinde dikilmek her şeyi kolaylaştırır, ölmek hariç.''
''Dünya küçük. Yine de onunla pinpon oynayamazsın.
[TUĞRUL ve ÇAĞRI BEYLER]''
''Son nefesin ardından işitilen seslerin kefenden süzülmüş hali. Gerçi, Chopin, kendi cenazesinde bu marş değil, Mozart'ın Requiem'i çalınsın vasiyet etmiş. Haklı. Kimse, kendi kendine ağıt yakmamalı. Sağken ya da mevtayken.''
"İşler kötüye giderken, iç karartıcı şeyler okumanın pek faydası dokunmaz.''
''Kötülük, kendini ilkesel ve pratik iyilikle ikame eder. İyilik ise sınayıcı ve bedel ödetici bir örüntü içinde kendi ideallerini yakarak yol alır. Şeytan, kutsal kitaplardan alıntı yapmayı sever. Meleklerse daima görmezden gelinir.''
''100 yıl yaşamak, bana asrın hatasını yapma fırsatı veriyordu. Ve benliğimi tümüyle bu hataya vakfedecektim.''
''Benim yaşımda aşk kimin kollarında öleceğine karar vermektir. Aslında her yaşta öyledir.''
''Halbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.''
''Gençlikte günler kısa, yıllar uzun; yaşlılıkta günler uzun, yıllar kısadır.
[IMMANUEL KANT, 1724-1804]''
''Dünyayı değiştirecek kapasiteye sahip kişiler, genellikle hayatta kalma konusunda beceriksizdirler.
[BALTASAR ZAMACOIS, 1817-1861, At gözlüğüyle kuşbakışı]''
''Yaşamak, benim kronik hastalığım.''
''Ne yazık ki insan zamanın değerini öğrenene kadar ömür bitiyor.''
''Cahiller ile ahmaklar gürültüden rahatsız olmaz.''
''Avni Vav iç geçirdi: 'Bazen kötüler, nadiren de iyiler kazanır.
Çoğunlukla herkes kaybeder." ''
''Gelgelelim asıl film şimdi başlıyordu. Haddizatında, planlandığı şekilde ilerleyen olaylara hayat denmez.''
''Benim namıma endişelenmeyin, canımdan çok daha değerli şeyler kaybettim.''
''Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil deliliğini görürler. ''
''On yedi yaşındaydı. Değiştiremediği şeylerin, onu değiştirmesini istemiyordu.''
12 Kızgın Adam'a siyah beyaz ve eski bir film olduğu için ilk başta ön yargıyla yaklaşmıştım. Filmi uzun zamandır izlemek istiyordum ama sürekli erteliyordum. Bir ödev vesilesi ile izlemek benim için çok güzel oldu. Zaten filmi izlemeye başladığım ilk dakikalarda…devamı12 Kızgın Adam'a siyah beyaz ve eski bir film olduğu için ilk başta ön yargıyla yaklaşmıştım. Filmi uzun zamandır izlemek istiyordum ama sürekli erteliyordum. Bir ödev vesilesi ile izlemek benim için çok güzel oldu. Zaten filmi izlemeye başladığım ilk dakikalarda ne kadar güzel olduğunu fark ettim. İzlerken beni hiç sıkmadı, en baştan itibaren içine çekti ve film sırasında jüriler kararlarını değiştirirken bir yandan ben de düşündüm, sürekli sorguladım. Filmde farklı insanların psikolojilerini tahlil etmek de mümkündü. Mesela ön yargı ile dolu, agresif karakterlerin öne çıkmaya çalıştıklarında saldırganlaşmaları, diğerlerine hitap ederek konuşurken bile diğerleri umurlarında değilmiş gibi farklı bir şeyle uğraşmalarını vesaire gözlemlemek, diğer farklı karakter tiplerinin de davranış tiplerini görmek vesaire çok güzeldi.
Bir buçuk saatlik bir film olmasına rağmen içinde bu kadar çok mesaj olması ve beni bu kadar etkilemesi çok güzeldi. İçinde çok güzel replikler de vardı. Mesela Jüri 9'un:" Bir hiç olmak çok üzücüdür beyler. İnsanlar hep aranmak ister, dinlenmek ister, hayatta bir kez de olsa önemli olmak ister." repliği çok güzeldi ve bunun gibi birçok beğendiğim replik de oldu.
Film insanların çoğunluğa uyarak, sadece çoğunluğun onu yargılamasından kurtulduğunda, kendi vicdanıyla kendisini hiç yargılamadan ne kadar kötü, dehşet verici kararlar alabileceğine ve tek bir insanın bile ne kadar fark yaratabileceğine bir örnekti.. Filmin sadece en sonunda herhangi bir isim duymamız da filme ayrı bir tat kattı.
Genel olarak çok düşündürücü bir filmdi. Birçok şey hakkında sorgulattı. Adalet, ön yargı, sürü psikolojisi, sorgulama vesaire... (Filmin üstünde durduğu şeyler hakkında zaten çok inceleme var, üstüne ben de yazmayacağım. Ama filmi anlamak, bakış açıları kazanmak için en azından birkaç tane okunması gerek bence.) Aynı zamanda çok akıcıydı ve her zaman bir sonraki düşünceyi, olayı bekledim. Tek mekan filmi olmasına rağmen hiç sıkmadı ve sürekli ilgiyi üstünde tuttu. Açıkçası tek mekan filmi olduğunu öğrendiğimde çok sıkılacağımı düşünmüştüm ama kesinlikle böyle olmadı. Aksine hem siyah beyaz olması hem de tek mekan filmi olması sanki filmin vermek istediği mesajları, dikkat çekmeye çalıştığı şeyleri destekledi. Kesinlikle IMDb sıralamasını hak ediyor, çok beğendiğim bir film oldu.
Felsefeye ilgim olduğundan zaten uzun zamandır böyle bir kitap okumak istiyordum. Okumak istediklerimden biriyle başladım böylece. Kitap çok eski tarihlerde yazılmış öğretilerden/dini metinlerden oluşuyor. Milattan önce 6. yüzyılda yazıldığı düşünülüyor. Kim ya da belki de kimler tarafından yazıldığı bile tam…devamıFelsefeye ilgim olduğundan zaten uzun zamandır böyle bir kitap okumak istiyordum. Okumak istediklerimden biriyle başladım böylece.
Kitap çok eski tarihlerde yazılmış öğretilerden/dini metinlerden oluşuyor. Milattan önce 6. yüzyılda yazıldığı düşünülüyor. Kim ya da belki de kimler tarafından yazıldığı bile tam belli değil. Adında geçenlerin anlamı Tao(Yol) Te(Erdem) Ching(Yazma). Kazılarda bulunan kopyalarla günümüze kadar bir sürü farklı alternatifi ulaşmış ve dünyada bu öğretiye uyan 20 milyon insan var. Bunları yazma sebebim bence kitabın okunmadan önce biraz arkasının bilinmesinin gerekliliği.
Kitaptaki metinlerden bazıları sizi hala etkileyip içinde yaşadığımız dünyayla ilgili yeni düşünceler kazandırsa da bazıları da güncelliğini kaybetmiş. Yine de üstünden çok çok uzun zaman geçtiği için bence yüzyıllar öncesinden hala bir şeyler anlatabilmesi ve sesini duyurabilmesi bile zaten ne kadar önemli ve başarılı bir eser olduğunun kanıtı. Ayrıca çevirmenin baştaki önsözü de kitapla ilgili bilgilendiriciydi ve bana farklı bakış açıları kazandırdı. Bundan bahsetmeden geçemeyeceğim.
Kitap genel olarak güzeldi, kısa metinler olduğundan okuması çok kısa sürüyor. İçinde Konfüçyüsçülüğe birçok gönderme ve karşı tez vardı. O yüzden daha iyi anlamak için en yakın zamanda Konfüçyüsçülüğe dair de bir şeyler okuyacağım. Ben iki oturuşta bitirdim ama bence başucu kitabı olabilecek bir kitap; sindire sindire, metinleri bir anda okumayarak okunsa çok daha güzel ve etkili olur. Benim aralarda etkilendiğim, beni düşündüren ve yeni bakış açıları kazandıran çok metin oldu. Doğu felsefesini biraz daha anlamak ya da adım atmak için okunabilir. Tavsiye ederim.
"Dünyadaki herkes güzeli güzel olarak bilir
Ve çirkinlik de bu yüzden vardır.
Herkes iyiyi iyi olarak bilir
Ve kötülük de bu yüzden vardır."
"Kim ki karışıklığı dinginleştirirse, gitgide huzuru sağlar.
Kim ki sükûnete hareket verirse, gitgide her şeye hayat verir.
Bu yolu takip edenler bolluğu arzulamazlar,
Bolluğu arzulamadıkları için de mütevazı
Ve değişime açık kalabilirler."
"En iyi lider insanların ancak varlğından haberdar olduğu liderdir."
"Öğrenimi bırakmak kime ne üzüntü getirmiş?
Kabul ve ret, güzel ve çirkin birbirinden ne kadar farklı?
Eğer ki halkın korktuğu biriysen,
Senin de halktan korkman kaçınılmazdır.
Bu nasıl bir belirsizlik!
Sınırlarına erişilmez...
Herkes güleç ve coşkulu,
Tıpkı bir ziyafette gibi,
Veya baharda yüksek düzlüklere tırmanır gibi.
Bir ben durgun ve ifadesizim,
Henüz gülümsemeyi öğrenmemiş bir bebek gibi.
Bu nasıl bir bitkinlik!
Dönecek bir yerim yokmuş gibi...
Herkes çok şeye sahip,
Bir ben yoksunum.
Ben ki bir budalanın yüreğine sahibim.
Bu nasıl bir yalınlık!
Siradan insanlar ışıl ışıl,
Bir ben kasvet doluyum.
Sıradan insanlar ince eleyip sık dokur,
Bir ben kör ve karanlıktayım.
Bu nasıl bir derinlik!
Denizlerde durmaksızın sürüklenir gibi.
Sıradan insanlar amaç sahibi,
Bir ben adam yerine konulmayacak kadar budalayım.
Arzularım bile diğerlerininkinden farklı,
[Ben ki] beni besleyen anaya kıymet veririm."
"Dünyayı ele geçirmeyi isteyip öyle davrananların
Başarılı olamadıklarına şahit oldum.
Dünya ki tinsel bir alettir, yönetilemez.
Onu yöneten onu mahveder.
Onu gaspetmeye çalışan onu kaybeder."
"Başkalarını bilmek akıllılık,
Kendini bilmek irfan sahibi olmaktır.
Başkalarının üstesinden gelen iktidar sahibi,
Kendisinin üstesinden gelen ise güç sahibidir.
Neyin yeterli olduğunu bilmek zenginlik,
Azimle yol almak irade sahibi olmaktır.
Sahip olduğunu kaybetmemek kalıcı olmak,
Ölüp unutulmamak uzun ömürlü olmaktır."
"Binbir türlü şey varlıktan doğmuştur.
Varlıksa yokluktan doğmuştur."
"Dünyanın en yumuşak varlğı,
En katı olanı ezip geçer.
Mevcudiyeti olmayan,
Aralığı olmayan yerden geçer.
işte böyle biliyorum,
Yapmadan yapmanın faydalarını."
"Çok bilen konuşmaz.
Çok konuşan bilmez."
"Kolayca vaatte bulunanlar elbette güven vermezler.
İşleri hafife alanlar elbette güçlük çekerler.
Bu yüzden ermiş kişi zoru kabullenir
Ve böylece hiçbir güçlükle karşılaşmaz."
"Harekete geçenler mağlup olurlar.
El koyanlar kaybederler.
Bu yüzden ermiş kişi yapmadan yapar ve mağlup olmaz.
Ele geçirmez ve kaybetmez."
"Bilmediğini bilmek en büyük bilgidir.
Bilmediğini bilmemek bir kusurdur.
Ermiş kişinin kusuru yoktur.
Cünkü kusuru, kusur olarak teşhis edebilir.
İşte bu yüzden kusurdan uzaktır."
Murat Menteş'in en yeni kitabı... Düz yazıda uyak sanatıyla yani seciyle yazmaya çalışmış yazar. Kitap bir nevi biyografi; Göksenin Yıldırım'ın aşırı ilginç, olaylı hayatını anlatıyor. Kitap zaten yazarın ana karakterle tanışmasından, bu kitabı yazmaya karar vermelerinden bahsederek başlıyor. Sonrasında aynı…devamıMurat Menteş'in en yeni kitabı... Düz yazıda uyak sanatıyla yani seciyle yazmaya çalışmış yazar. Kitap bir nevi biyografi; Göksenin Yıldırım'ın aşırı ilginç, olaylı hayatını anlatıyor. Kitap zaten yazarın ana karakterle tanışmasından, bu kitabı yazmaya karar vermelerinden bahsederek başlıyor. Sonrasında aynı ana karakterin kafası gibi karışık bir şekilde, ana karakterin hayatını anlatarak devam ediyor.
Benim şimdiye kadar okuduğum en olaylı hayat hikayesi. Benim hayatımdaki tüm olayları elliyle çarpsak bile bu adamın hayatının yakınından geçemez. Bazenleri "Yok artık! Bu kadarı da gerçek olamaz." diye internette araştırdığım her ayrıntı gerçek çıktı. Zaten kitabın sonunda da gerçek hayattan bazı fotoğraflar var. Kitaptaki her karakter ve olayların ana hatları gerçek. Arada tabii ki Murat Menteş'in olayları süslediği yerler olmuş ama göze çarpmıyor. Buralar da gerçekle karışmış durumda. Çünkü inanamayacağınız ama gerçek çıkan o kadar olay çıkıyor ki artık hiçbirini ayırt edemez, hepsine inanır hale geliyorsunuz. Zaten Murat Menteş'in de en başta dediği gibi: "Bu kitapta anlatılanlar gerçek olmasaydı, onları uyduramazdım."
Benim için kitabın asıl güzel, ilgi çekici yanı Göksenin Yıldırım'ın, namı diğer Goku Sky'ın hayatıydı. Bunun tarafından kitabı çok beğendim. Ama açıkçası Murat Menteş tarafından baktığımda hayal kırıklığına uğradım. Murat Menteş bayıldığım, ne yazsa okurum dediğim nadir yazarlardandır. Şimdiye kadar kitaplarını sıra dışı tarzlarıyla beğenerek okusam da bu kitabında yazımını beğenmedim. Seci yapmaya çalışmış ama çok da bir uyak göremedim, bana göre sadece metne biraz gariplik katmış. Bence bu deneme başarısız olmuş. Galiba zaten hazır bir hikayeyi anlattığı için dümdüz piyasaya sürmek istememiş, içine kendinden de bir şeyler katmak istemiş ama bana göre dümdüz olsa çok daha iyi olurdu. Çünkü hikaye zaten o kadar süslü ki başka bir süse ihtiyacı yok. Kitabın üslubunu seci olayı dışında yine beğendim ama. Sadece Murat Menteş için klasikleşmiş; sıra dışı, mükemmel yazım...
Şunu da söylemek isterim ki her ne kadar Murat Menteş'in yazım tarzını bu kitapta beğenmediğimi söylesem de yine de bu hayat hikayesini kesinlikle Murat Menteş'in yazması gerekiyordu. Çünkü Göksenin Yıldırım'ın hayatı onun romanlarındaki bir kahramanın hayatından aşağı kalmıyor. Ben biyografi seven de biri değilim, o yüzden başka bir yazardan olsa bu kitabı okumazdım. Şu an okuduğum için çok mutluyum. Murat Menteş'in kaleminden çıkması çok yerinde olmuş.
Kısacası kitabı, anlatılan hayatın hikayesi üzerinden çok beğendim ama anlatılış tarzını pek beğenmedim. Ama hikaye o kadar güzel ki bununla bile en sonunda bende çok güzel bir intiba bıraktı. Bence herkesin okuması gereken bir hayat hikayesi. Kesinlikle tavsiye ederim. (7/10)
"Deli gibi istiyorum normal biri olmayı.~Sharif Fisher, Siyanür Şişmanlatmaz"
"Acep şad olur mu ki benim de ruhum?"
"Binlerce cinayeti üstüste toplayınca bir harp ediyor."
"Tanrı değil iseniz, kulluktan kaçmak müşkül."
"Bakın ne diyeceğim: Duygular geçersizdir. Çünkü hepsi geçici. Kalpler kolay yorulur ve çabucak bozulur. Kendi yalanlarına inanıyorlar diye güvenemeyiz ki romantiklere. 'Varoluşsal yoğunluk' filan gibi şeylere pabuç bırakmayınız. Bu dünyada hepimiz ceset kadar yalnızız. Robota benzetiyor bizi bunca protez. Mutluluğu hiç kimse kendine mal edemez."
"Bazen hayat Ahmet Kaya klibine dönüşür."
"Üstad Balzac diyor ki 'Bazı dertler yalnızca Tanrı'yla paylaşılır.' Giyin haydi dostum Tim. Bu gece Yaradan'la konuşacağız."
"Bir an durdum düşündüm, ne yapıyoruz lan biz? Zemzeme viski katmak gibi bir şey bu? Haramla helal böyle birarada olur mu? Teoride apayrı upuzak şeyler, pratikte nasılsa iç içe geçiyordu..."
"Hayat pusta kurulu fantastik bir pusu mu? Genzimi yakıyordu çelişkilerin fantastik kokusu."
"Hayat amma acayip, mutluluk anlarında bile acıklı."
"Bence bu müthiş bir şey Sofian. Canın öyle kolayca, pıt diye çıkmaması."
"Yaşamayı bilmeyen kimseler her nedense, ölmek de bilmiyorlar."
"Kimsenin kuklası olmayacağım, özellikle de kendimin.~Douglas Adams, Otostopçunun Galaksi Rehberi"
"Biz çok modern bir aileydik. Babam da çok modern bir insandı. O yüzden beni dövmez, rencide ederdi.~Alper Canıgüz, Gizliajans"
"Annelik ve babalık imkansız görevlerdir. Bu işin hakkını kim tümüyle verebilir?.."
"Dayım Cemal Bey görse 'Aferin evlat! Çek şu tetiği' derdi. Göründüğü kadar bıçkın değilim Dayı. Bu bir nevi fantezi. Aslında tek isteğim sevmek sevilmek."
"En mühim düşüncelerimiz, duygularımızla çelişenlerdir.~ Paul Valery"
"+İşte sen busun Sofian. Daima alaycısın. Ondan kabul olmuyor hiçbir duan.
-Bunu da nerden çıkarıyorsun?
+Sahi, sen hiç dua ediyor musun?
-Ederim, deli misin?
+Örneğin?..
-Önce bilim sonra din, elhamdülillah, amin!"
"Tamam abartmayayım. Ola ki ataların orangutandır. Onların ataları sümüklü böcek?.. Gelecek ne getir'cek belli olmuyor cidden. Tüm o maymunlar ve sürüngenler gururla izliyordur şimdi seni cennetten."
"Hiçliğin ortasında Gencebay dinliyorum. 'Feryada gücüm yok' diyor, duyuyor musun?"
"Çifte hayat yaşamaya mecburuz. Kendimiz olmak için bir çuval sırla durmadan kaçıyoruz."
"Hayatı anlamazken ölümden nasıl fayda umabilirim? Şeytandan daha bilge daha zeki değilim. Allah'tan tek dileğim, bir dileğim olması. Vahşi manasızlıktan aşina absürtlüğe varan bir eğim."
"Neye yarar cesedi kurşunlamak?.."
"Üzüm yaratılmadan önce de sarhoştuk biz.~ İbn'ül Fariz, 1181-1235"
"Zaaflardan korumaz seni hiçbir iktidar."
"İmmanuel Kant'ın da dediği gibi 'İnsan iradesini, irade-dışı şeyler kuşatmıştır hep.' İstemsizce, unutarak, bilmeden... yaşarız bu hayatı."
"İç geçirdi ihtiyar: 'Kalplerimiz bize ait değildir."
"Hastalığı görmezden gelirsem eğer o da beni unutur, azat eder belki de?"
"Kutsal kitaplardaki mecazlara benziyor. Aynı anda hem huşu hem dehşet veriyor."
"Ne sanıyorsun Goku, sonsuza kadar mutlu mu yaşayacaktık? Kopuşlar çağındayız. Bizler parçalanarak var oluyoruz. Ayrılık silsilesi tim hayatımız..."
"+Sağcılığa alışmam epey zor görünüyor.
- İcap ederse devrim yaparız olur biter."
" İnsan kendini insanda değil, roman kahramanının şahsında tanır. İdeal benliğimiz bir kurmacadır."
"Bütün keller kardeştir
Gerisi hep kalleştir
~1990'lardan bir duvar yazısı"
"Gerçekleri anlatmak, durumu açıklamak, hem meşakkatli hem tat getirmiyor hayata."
"Buzdolabını açtım. Kafamı soktum. Belki beynim serinler. Dertleri unuturum. Istıraplarım diner."
"Hafızam hurdalığa dönmüş olsa da, arada bir ışıldıyor çocukluktan bir sahne."
"Ruhu Hiroşima'ya dönmüş sosyetik ucubeye gel!"
"Hayat sanırım herkes için böyledir. Kalp kırılmaya yarar. İncinmelidir gönül."
Not: Her Murat Menteş kitabında olduğu gibi bu kitapta da beğendiğim bir sürü alıntı var.