(@) - Raf

Tourette sendromunu ilk defa bu kadar detaylı izledim. Kişinin istemediği davranışları veya sözleri istemsizce tekrarlaması olarak bildiğimiz bu hastalığın tedavisi ne yazık ki bulunmuyor ancak son dönemde bazı aygıtlarla kişi daha rahat eder hale getirilmiş. Bunu da filmden öğreniyoruz. Bu…devamı

wolverineh 1 month ago

Mayıs Sıkıntısı

Nuri Bilge Ceylan

25 Gönderi

Millet Odyssey, Toy Story 5 izlerken işte ben de açtım salonda Mayıs Sıkıntısı izledim, ne yapayım. Başlamadan önce de isminden dolayı şu temmuz ayında içim sıkılır mı acaba dedim ama yok ya, Nuri Bilge filmleri candır. Candır, candır ama bu…devamıMillet Odyssey, Toy Story 5 izlerken işte ben de açtım salonda Mayıs Sıkıntısı izledim, ne yapayım. Başlamadan önce de isminden dolayı şu temmuz ayında içim sıkılır mı acaba dedim ama yok ya, Nuri Bilge filmleri candır. Candır, candır ama bu yapımdan dillere destanlık bi Kış Uykusu veya Kuru Otlar Üstüne beklememek lazım. Çektiği ikinci film diye biliyorum. Ve Nuri Bilge'nin sinemada bildiğimiz o üslubu bu filmle doğmuş resmen. İzleyen herkesçe bilinir sanıyorum, Nuri Bilge'nin anne ve babası yer alıyor filmde. Konusundan bahsetmek istemiyorum çünkü hayatın sıradan bi durumunu anlatıyor ki NBC'nin tüm filmleri öyledir. Ancak şuraya değinmek isterim: Ben birkaç sene evvel "Uzak" izlemiştim. Ve hayran kalmıştım. O sırada NBC'nin bir üçlemesinin varlığından ve Uzak'ın da üçüncüsü olduğundan bihaberdim. Birinci film olan Kasaba'yı sıkıcı bulmuştum açıkçası, daha çok bi deneme gibiydi. Ama Mayıs Sıkıntısı'nda o olgunluğu ve gelişimi anlıyorsunuz. Daha çok seyirlik havası var demek istiyorum. Ne yazsam uzun oluyor ben gerçekten. Kısa yazı yazmayı bilmiyorum. Yazmak zorunda da değilim vesselam. Her neyse, Uzak filmi Mayıs Sıkıntısı'nın devamıdır aslında. Mayıs Sıkıntısı'nda Saffet işsizdir ve yolu İstanbul'da aramaya başlar. "Uzak" filminde de Muzaffer'in yanına gelir. Bu bağlantı çok güzel. Ve yine izleyenler bilir ki burkucu, çok da hisli bir anlatımı vardır Uzak'ın. Eşsiz bir atmosferi vardır. Burkucu diyorum niye... O sigara sahnesini hatırladınız mı? (Uzak izleyenler...) Çok övülecek bir film olmasa da NBC kalitesinin doğuşu olması açısından önemli. İyi ki böyle bir yönetmene sahibiz. Zeki Demirkubuz da bizim yönetmenimiz, Nuri Bilge Ceylan da. Sanat camiasının kavgasından beslenip seyirciler neden bunu iyice dövüş haline getiriyor ki... Yok ben NBC ciyim yok ben Zekiciyim. İkisi de bizim kaliteli yönetmenlerimizden. Filmlerini izleyelim, bu filmlere sahip çıkalım. İyi geceler dilerim.

wolverineh 1 month ago

Portakalı Soydum Festivali

Abdül Samed Koçyiğit

1 Gönderi

Arkadaşlar merhaba. Abimin kitabı. Kitap sitelerinde mevcut. İlk baskısı bitti ve ikinci basımına başlanacak. 7-10 yaş kardeşine veya yakınına almak isteyen bakabilir. Güzel bir çocuk kitabı. Ben bir kardeş olarak da üzerime düşen görevi yaptım 😂

wolverineh 1 month ago

Tampopo

Jûzô Itami

2 Gönderi

Bi Japon filmi açıp izleyeyim dedim. Baştan sona ramen kokan bi filmi seyrettim. Filmlerin de kokusu var. Ve bu da onlardan biri. Aklıma Enginarın da bir kalbi var diyen Amelie geldi ahahsh. Japon sinemasında çok farklı işler var. Deneysel sinema…devamıBi Japon filmi açıp izleyeyim dedim. Baştan sona ramen kokan bi filmi seyrettim. Filmlerin de kokusu var. Ve bu da onlardan biri. Aklıma Enginarın da bir kalbi var diyen Amelie geldi ahahsh. Japon sinemasında çok farklı işler var. Deneysel sinema örneği gibiydi film. Yönetmen, spagetti western türünün ustası meşhur Sergio Leone'ye göz kırpmış ve kendisi de Ramen Western'i meydana getirmiş; Kamyon şoförlerinden kovboy şapkalı Goro'nun kasabaya giren yalnız kahramanı andırması, farklı ramen ustaları arasında lezzet düelloları içermesi başlıca mizahi göndermelerdi. Hatta müzik bile öyleydi; gözlerinizi kapatıp öylece dinleseniz, sanırsınız bir kovalamaca var, düello gerçekleşmiş, zafer elde edilmiş hissi veren bir müzik... Ama sadece yemeklerle ilgili bir filmdi 😂 Dördüncü duvarı yıkan bir filmdi. Daha açılır açılmaz sinemada abur cubur yeme meselesine değiniyor bir adam kameraya bakarak. Ve bize de izlediğimizin film olduğunu hatırlatıyor en baştan. Kısa kısa abaürd yan hikâyelere de sahipti. Tek bir olaya bağlı kalmıyor film. Ve hepsinin de konusu YEMEK. Öyle ki hikâyelerden biri rahatsız edici bir cinsel sahne içeriyor; Yemeği fantezi olarak kullanan bir çifte değiniyor. Çok gereksizdi bence. Yemek için dolandırıcılık yapan ihtiyar, keyifle yemek yemek için apse yapan dişini çektiren bir adam, lüks bir restourantta önlerine gelen menüde ne yiyeceğine karar veremeyen iş ekibi, bir grup kıza noodle'ı nasıl yemeleri gerektiğini anlatan bir kadın... Kısacası tamamıyla yemek etrafında dönüyordu film. Ama bu yan hikâyeler çok çok kısalar. Esasında bir kadının lezzetli Ramenler yapabilme çabasını ve ona destek olan adamları izliyoruz. Farklı bir deneyim oldu benim için. Sinema çevresinde yemek denilince akla gelen yapımlardanmış. Artık benim de aklıma gelir. Eğlenceli olduğunu da eklemem gerek. Yönetmen ve ekip mutlaka aşçı ve şeflerden destek almışlardır bu film için diye düşünüyorum. Ayrıca cidden bizim yemek kültürümüz bir başka... Bazı sahnelerde midem bulandı. Yemek yenilen yerlerde insanların bazen birbirlerine odaklanmaları. Başka masadaki adamı incelemesi, nasıl yediğine bakması, söylenilenlerin kulağa gelmesi, hepsi de günümüzde olan şeyler. Düşündüm de biz de yapıyoruzdur. Mesela adamın biri köfte ekmeği tam ısırırken o sırada bakışlarınız oraya denk gelir 😅 Eğlendim izlerken. Japon sinemasını seviyorum. Ne zaman bu ülkeden film izlesem illa sevgimi belirteceğim sanırım.

wolverineh 1 month ago

İyi akşamlar. Yaz aylarını burada daha eğlenceli hale getirmek ve etkileşimimizin artması adına sorular sormaya devam edeceğim. İlk olarak: Yerli korku filmleri sizi korkutuyor mu? Neden?. 2- Sizce uzaylılar var mı? Varsa akıllılar mı? Bir dine mensup olabilirler mi? Mantıklı…devamı

wolverineh 1 month ago

Kuşku Mevsimi ve Esaretin Bedeli

Stephen King

2 Gönderi

Ben bu kitabı okuduğum King roman ve öyküleri arasında çok merkezî görüyorum. Sanki onun tüm yazdıkları gelip gidip buna bağlanıyor. Neden böyle düşündüğümü açıklayacağım. Ama buna yazımın sonlarında yer vereceğim. Belki meraklıları olacaktır. Kitap, King'in uzun öykü/Novella türünde verdiği üç…devamıBen bu kitabı okuduğum King roman ve öyküleri arasında çok merkezî görüyorum. Sanki onun tüm yazdıkları gelip gidip buna bağlanıyor. Neden böyle düşündüğümü açıklayacağım. Ama buna yazımın sonlarında yer vereceğim. Belki meraklıları olacaktır. Kitap, King'in uzun öykü/Novella türünde verdiği üç eseri bir araya getiriyor. Bizdeki en önemli temsilcilerinden Mustafa Kutlu'yu bilirsiniz. Tam olarak onun yazdıklarıyla aynı türdeler. Fakat elbette söz konusu Kingse korku vardır, gerilim vardır. Üstelik bunların da ucu bucağı olmaz... Tekinsiz veya lanetli şeyler her tarafı sarmış durumdadır veya henüz yeni başlamaktadır; bu yüzden kasvetli hava başta hafifçe belirir ancak siz okudukça ve kelimeleri geride bıraktıkça ağırlaşır, tüm kitabı esir alır. Böyle diyorum, güzel, çok güzel. Ama King'in bu kitabında hepimizin çok iyi bildiği, çok film seyretmeyenlerin dahi adını anabileceği "Esaretin Bedeli" orijinal adıyla Shawshank Redemption hikâyesi yer alıyor. Elbette bu Novellada, tahmin edebileceğiniz gibi korkudan eser yok. Yani doğaüstü unsurlar barındırmayan, sıcak bir anlatıma sahip. King'te pek rastlamadığımız bir durum bu. Korkusuz Stephen King mi olur? Oluyor, gerçekten oluyor. Yani oluyormuş. Filmi yıllar önce izlemiş olmama rağmen okuduklarım sonrasında yine çok etkilendim. Andy Dufresne ile gerçekten tanıştığımı düşünüyorum. Filmde belki sadece yanından geçerek gittim ve uzaklaştım. Ama kitapta onu daha yakından tanıdım, kalbinin derinliklerine inebildim. O posterin arkasında delik açıp hapishaneden kaçmadan önce; ince kişiliğini, sabrını, azmini ve en önemlisi öldürmediği umudunu yakından fark edebildim. Şüphesiz çok kıymetli bir hikâye ve yönetmen Frank Darabont'ta bunu görmüş olacak ki sinemaya uyarlamış. King'in korku dışında nasıl salt dram yazabildiğini deneyimlemek isteyen okurlar bence doğrudan bu novellaya başvurabilir yani Shawshank Redemption (Esaretin Bedeli'ne). Ben usta yazarın böylesi dram yazabildiğine şaşırmadım esasında. Her şeyden evvel o sadece yaratıkların çıkıp insan yediği, musallat olduğu basit bir evren oluşturmadı. Korkularının hepsinde de insanı yatıştıran veya üzen dramlar barındırıyor. Karakteri ve bir sonraki adımda neler yapacağını merak ediyorsunuz. Fakat bu sırada sürekli lanetlenmiş arabalar veya kediler gelip kovalamıyor onları; daima bir korkuları var. Onların birer hayatları var. Kimin eşi kimininse dostu var. King romanlarını bu yüzden seviyorum. Onun yazdıklarını ucuz bulmuyorum. Ben kitaptaki ikinci Novelladan başladım yazıma. Şimdi de ilkine yani "Yetenekli Öğrenci"ye gelelim. Bu öykü, X-Men filmlerinden bildiğimiz Bryan Singer tarafından sinemaya da uyarlanmış. Oldukça kaliteli ve uzun soluklu bir öykü. Ve yine hortlaklar barındırmıyor. Hatta hiçbir doğaüstü öğe yok. Bunun yerine saf kötülüğün insana ve çevresinde nelere yol açtığını gösteriyor. Bir Nazi suçlusu Dussanderle henüz 13 yaşında bir Amerikan çocuğunu yan yana getiriyor. Ve çocuk demeden geçmeyin diyerek de daha baştan sinyaller veriyor King. Kitabın sonunu da düşününce insanın delilik evresine gelişini, bu evreden önceki sınırlarda gezinmeyi rahatsız edici şekilde görüyorsunuz. Ben bu hikâyeden şunu çıkardım. İnsan bazen İyi değildir. Gri bir alanda da gezinmiyordur. Yalnızca kötüdür. Saf kötüdür. Psikolojisi ve buna bağlı olan her şey onun kötülüğüne hizmet ediyordur... Üstelik o 13 yaşında bir çocuk olan Todd Bowden dahi olsa... Bu öyküde Esaretin Bedeli'ne güzel bir göz kırpış var. Sonradan fark ettim. Yaşlı Dussander, hapishanedeyken hisselerini yönetebilmiş bir Dufresne'den bahsediyor... Gelelim üçüncü Novella'ya: Solunum Metodu. Ben gönderimin henüz başındayken sonlarda bir şeyi açıklayacağımdan bahsetmiştim. Şimdi bunun zamanı. Neden King'in tüm yazdıkları gelip gidip bu kitaba bağlanıyormuş gibi düşündüm? Bu Solunum Metodu'nda saklı. Avukat bir adam erkeklerin toplanıp birbirine hikâyeler anlattığı bir kulüpten bahsediyor. Bu kulüp, bir hayli garip ve ürkütücü. Gelen giden fazla sorgulamadan üyesi oluyor resmen... Üst kattaki oda, uçsuz bucaksız ve sınırı yokmuşçasına koridorlar.. Normalde dünyada var olmayan kitaplar... King, bunlara açıklama getirmiyor. Nitekim, Solunum Metodu bir ihtiyarın bu tekinsiz kulüpte şömine etrafında toplananlara anlattığı tuhaf bir hikâyeye dayanıyor. Ama: Kısaca bahsedilen üstteki o karanlık ve gizemli odalar aslında King'in Multiversesi bence. Yani onun çoklu evreni. Bu kulüpteki sır çok büyük. King'in Kara Kule serisine henüz yeni başladım. Ama okuyan herkes bilir ki Kule var ve kuleye giden yollar, açılan kapılar var. Hepsi de sır dolu, gizem dolu. İşte bu Kulüp de o kapılardan biri. Geçitlerden sadece biri. Ve o kulüpte tuhaf çok şey var. Avukat, ilk kez buraya girdiğinde ayak sürünme sesleri duyuyordu değil mi? İşte King'in farklı evrenlerdeki yaratıkları belki de bu kulubün üst odalarında (upuzun, uçsuz bucaksız, başı ve sonu yok gibi) barınıyordur. Farklı evren demeyelim. King'in herhangi bir kitabındaki yaratık burada yer alıyor olabilir. Nitekim kendisi de demiştir ki "benim kitaplarım kara kuleye bağlanırlar.". Çok uzattığımın farkındayım ama inanın bu yazarı uzun zamandır okuyunca, eserleri arasındaki referans ve bağlantıları fark edince küçük olsun büyük olsun heyecan duyuyor ve araştırıyorsunuz. Okuyanlarla bu bağlantıları konuşmak isterdim. Üstteki oda bi kenarda dursun. Solunum Metodu'nda hikâye bambaşka. Doktor olan yaşlı bir adamın gençliğinde hamile bir kadınla münasabetini okuyoruz. Biraz fazla uzamış bir öyküydü bence ama doktor hasta ilişkisi, doktor düşünceleri, hamile bir kadının doğum sırasındaki heyecanı, kasılmaları kasvetli bir hava eşliğinde anlatılmış. İlgi çekiciydi. Ben King'in bu hayal gücünü takdir ediyorum. Burdan sonra kısaca burun kıvırdığım bir noktaya değinmek istiyorum. Yetenekli Öğrenci novellasında King'in yeteneğine diyecek yok. Zaten üstte met ettik. Ancak hikâyenin Holokost ve naziler üzerinden oluşturulduğunu söylemem gerek. Tek acıyı bu millet çekmiş sanki, katliamlar için Kristal Gece'den başka bir örnek yok değil mi? Diğer toplumlar insan değiller değil mi? Orta doğu sizler için fare, sizler de kedisiniz ya hani. Cenneti siz elde edeceksiniz, cehennemi de o kokuşmuş ellerinizle ve kötü zihinlerinizle orta doğuya yaşatacaksınız.. Yıllardır planınız bu ya hani. Tamamıyla gerçekleştiredemediğiniz hani... Sizler için Amerikan ve bunu örnek alan Batı toplumları gerçek ne de olsa... Başka acılar ve feryatlar ne ki. Yazıklar olsun size. Neyse ki günümüzde Filistin konusunda duyarlı sanatçılar, ülkeler başlarını birer birer çıkarmaya başladılar. Filistine özgürlük diye haykırabiliyorlar. Ve 70'lerin, 80'lerin, orta doğuyu hiçe sayan o Amerikan sinema ve edebiyatı artık istediği gibi elini kolunu sallayamıyor... Kötülük yalnızca King kitaplarında yer almıyor; tarihin tozlu sayfalarında da kalmadı, bugün haberlere bakıp çocukların üzerine yağan bombaları görürseniz kötülüğün tam karşınızda olduğunu anlarsınız! Yıkılasın israil.

wolverineh 1 month ago

Selamlar. Etkilendiğiniz kitabı arkadaşlarınıza, sevdiklerinize anlatır, bahseder misiniz? Yoksa o etki sizde mi kalır? Bahsettiğinizde karşıdakinden nasıl tepkiler alırsınız? En son hangi kitabı büyük bir etkilenme ile değer verdiğiniz biriyle paylaştınız... Biraz düşünelim ve yorumlarda buluşalımm. 🌿

wolverineh 1 month ago

Kimse Odyssey izlemeden önce kitap okumak zorunda değil bence. Yani zaten zorunda değiller ama videolar görüyorum 5-6 kitap öneren var. Tamam yalnızca öneri ama Odyssey youtuber ve reelsçilere sağlam izlenme ve para kazandıracak anlaşılan. Dünyanın en iyi filmi diyen ekip…devamı

wolverineh 1 month ago

İyi akşamlar. Umarım iyisinizdir. En beğendiğiniz yerli üç film nedir? Bir tane de bonus olsun. Yorumlarınızı merakla bekliyorum.

wolverineh 1 month ago

Instagram'da Sinemori ünlülere soruyor ya "En iyi üç filminiz nedir?" diye. Ben de size soruyorum. Bugüne dek en beğendiğiniz üç film nedir? Cevaplayabilir misiniz... Bir tane de bonus olsun. Yorumlarınızı bekliyorumm.