asilay🪽 (@asilay)

asilay 47 minutes ago

Spoiler içeriyor Kitabın adındaki “olağanüstü gece”yi, yaşanan olayların olağanüstülüğünden ziyade, karakterin ilk kez kendisiyle karşılaşması olarak düşünüyorum. Çünkü kitabın başında çevresindeki hayatın içinde olmasına rağmen sanki hayatın seyircisi gibi. İnsanlar, at yarışları, kulüp, davetler, para, statü... Hepsinin içinde ama hiçbirinin içinde gerçekten…devamı

asilay 3 days ago

Karayip Korsanları: Dünyanın Sonu

Gore Verbinski

42 Gönderi

Spoiler içeriyor Jack Sparrow: "Her şeyi gördün, her şeyi yaptın. Hayatta kaldın. İşin püf noktası bu değil mi? Hayatta kalmak?" Kaptan Teague: "Mesele sadece sonsuza dek yaşamak değil, Jackie. Asıl mesele, sonsuza dek kendinle barışık yaşamak."

asilay 3 days ago

Karayip Korsanları - Siyah İnci'nin Laneti

Gore Verbinski

117 Gönderi

Korsan dediğin karayı sevmez ve pusulası yönü değil en çok gitmek istediği yeri gösterir.🏴‍☠️⚔️⚓

asilay 1 week ago

Ahmet Hamdi Tapınar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü kitabında şöyle diyor; "Sonra yavaş yavaş mantığım değişti. Hatta dünyaya bakışım, eşyayı görüşüm, insanları anlayışım değişti. Vâkıa bunlar bir günde olmadı. Hatta çok güçlükle ve adım adım oldu. Hatta çok defa bana rağmen oldu."

asilay 1 week ago

Ruhların Kaçışı

Hayao Miyazaki

262 Gönderi

Spoiler içeriyor Sanırım anime izlemeye çok alışık olmadığım için ilk izleyişimde biraz yüzeysel baktım ve bu yüzden filmin vermek istediği mesajların çoğunu kaçırdım. Animeyi sadece Chihiro’nun ruhlar dünyasına girip orada yaşadığı maceralar olarak izleyen biri çok şey kaçırır. Daha derine inip isim…devamı

asilay 2 weeks ago

Ahtapottan Öğrendiklerim

Pippa Ehrlich

70 Gönderi

Spoiler içeriyor İlk başta izlerken “Aha, sıkıcı bir şey geliyor.” diye düşünmüştüm. Nereden bilebilirdim ki sonunda bir ahtapot için ağlayacağımı? My Octopus Teacher benim için beklediğimden çok daha güzel ve etkileyici bir deneyim oldu. Özellikle görselliği inanılmazdı. Sanki Craig Foster'ın yerine ben…devamıİlk başta izlerken “Aha, sıkıcı bir şey geliyor.” diye düşünmüştüm. Nereden bilebilirdim ki sonunda bir ahtapot için ağlayacağımı? My Octopus Teacher benim için beklediğimden çok daha güzel ve etkileyici bir deneyim oldu. Özellikle görselliği inanılmazdı. Sanki Craig Foster'ın yerine ben geçmişim ve okyanusun, o yosun ormanının içinde yüzüyormuşum gibi hissettim. Normalde deniz ve özellikle okyanus beni korkutuyor. Sanırım bunun en büyük nedeni keşfedilmemiş olması ve içinde ne olduğunu tam olarak bilememek. Buna rağmen belgeseli izlerken korkudan çok merak ve heyecan hissettim. Sürekli “Acaba ahtapota ne olacak?”, “Köpekbalıklarıyla nasıl baş edecek?” diye düşünerek izledim. Beni en çok etkileyen şeylerden biri de Craig'in ahtapotla kurduğu bağdı. Onu her gün görmeye gitmesi, yaklaşık 300 gün boyunca aynı canlıyı takip etmesi ve zamanla onun davranışlarını, alışkanlıklarını ve yaşadığı dünyayı öğrenmesi gerçekten hayranlık uyandırıcıydı. Özellikle doğanın akışına mümkün olduğunca müdahale etmemesi ve sadece gözlemlemeyi seçmesi bana çok şey düşündürdü. Açıkçası ben olsaydım, onun yaşadığı bazı anlarda bu kadar sabırlı kalabilir miydim bilmiyorum. Belgeselin sonunda ise hikâyenin sadece bir ahtapot hakkında olmadığını fark ettim. Aslında Craig de bu süreçte kendisini yeniden keşfediyor. Ahtapotun yaşadığı zorluklar, hayatta kalma mücadelesi ve sonunda yaşam döngüsünü tamamlaması onun kendi hayatıyla da bir şekilde paralellik kuruyor. Ahtapotun ona öğrettiği en önemli şeylerden biri, doğanın dışında bir gözlemci olmadığımız; onun bir parçası olduğumuz fikriydi. Craig'in söylediği gibi, mesele sadece doğayı ziyaret etmek değil, kendini onun bir parçası olarak hissedebilmek. Oğluyla birlikte doğayı keşfetmeye başlaması da belgesenin en sevdiğim taraflarından biri oldu. Craig, oğlunda doğayla geçirdiği zaman sayesinde güçlü bir benlik duygusu ve özgüven geliştiğini, fakat bundan daha önemli olan şeyin nezaket ve yumuşaklık olduğunu söylüyor. Binlerce saat doğayla iç içe olmanın bir çocuğa bunu öğretebileceğini düşünüyor. Bence bu söz belgeselin vermek istediği mesajın özeti gibi. Doğayı tanıdıkça sadece onun ne kadar güçlü ve vahşi olduğunu değil, aynı zamanda ne kadar kırılgan olduğunu da görmeye başlıyoruz. Belki de başka canlıları anlamaya çalışmak, insanın kendisine ve diğer insanlara karşı daha anlayışlı ve şefkatli olmasını sağlıyor. Ben bu belgeseli izlerken bir ahtapotun hayatını izlediğimi düşünüyordum ama sonunda insan hayatı hakkında da çok şey düşündürdü. Başta “sıkıcı olabilir” diye başladığım bir belgeselin sonunda bir ahtapot için üzülmem, merak etmem ve hatta ağlamam sanırım belgeselin benim üzerimde ne kadar büyük bir etki bıraktığını gösteriyor. İyi ki izlemişim. 🐙🪼🦑

asilay 2 weeks ago

Rafı güncelledim kıpkırmızılıktan mosmora döndü uygulama 😂

asilay 3 weeks ago

"Kalp midir insana sev diyen, Yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; Bir muma ateş olmak mı, Yoksa yanan ateşe dokunmak mı?" >Şems-i Tebrizi

asilay 3 weeks ago

"Hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. Muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."🥀 📖Saatleri Ayarlama Enstitüsü ≈ Ahmet Hamdi Tanpınar

asilay 4 weeks ago

Cennetin Krallığı

Ridley Scott

83 Gönderi

Spoiler içeriyor İzlediğim en iyi filmlerden biri oldu. Görselliği, savaş sahneleri, objektifliği, oyunculukların harikalığı, süresi uzun olmasına rağmen hiç mi hiç sıkılmadım. ✨"Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmeyen insan, insan sayılır mı?" ✨"Ben dine hiç önem vermem. Din kelimesiyle, her mezhepten…devamı