(@) - Raf

"Mademki kaderim ilgilendirmiyor seni, Beni umutsuzluğumla baş başa bırak.." Tiyatro metinleri okumayı, özellikle de komedi türünde olanlarını okumayı gerçekten çok seviyorum. Çünkü bu metinlerde hem eğlenme hem de düşünme aynı anda gerçekleşiyor. Zaten toplumu eğitmede en önemli araç gazeteden önce…devamı

aurelliaa 1 month ago

Beyaz Diş

Randal Kleiser

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Bir hikâyeye nereden baktığın, aslında o hikâyeyi nasıl anlamlandıracağını tamamen değiştirir mi? Bence değiştirir.. Okuduğum bir yerde şöyle bir düşünce vardı ve bana gerçekten de düşününce çok mantıklı gelmişti. Parçada şöyle diyordu : "Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve…devamıBir hikâyeye nereden baktığın, aslında o hikâyeyi nasıl anlamlandıracağını tamamen değiştirir mi? Bence değiştirir.. Okuduğum bir yerde şöyle bir düşünce vardı ve bana gerçekten de düşününce çok mantıklı gelmişti. Parçada şöyle diyordu : "Bir aslanı gün boyu takip etseydiniz ve aslanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu aslanın bir ceylan yakalayıp yemesi sizi mutlu ederdi. Aynı hikâyeyi ceylanı takip ederek başlasaydınız ve ceylanın yaşamak için verdiği mücadeleye tanık olsaydınız günün sonunda bu ceylanın bir aslan tarafından yenmesi sizde bir öfke uyandırırdı. Yani başlangıç noktasını farklı seçersen aynı olay kişide iki farklı yargı oluşturabilir. Bu yüzden kişinin içindeki adalet duygusu, hangi hikayeyi ne kadar süreyle takip ettiğine bağlıdır..." Yani bu alıntıdan çıkarılabilecek ana fikir şudur: Bakış açısını değiştirdiğinde suçlu da değişiyor, masum da. Bir sahneye nereden baktığına göre "vahşet" dediğin şey bir anda "hayatta kalmaya" dönüşüyor. Bu noktada bir çatışma başlıyor: İnsan zihni bir şeyi aynı anda hem "acımasız" hem de "doğal" olarak kabul etmekte zorlanıyor. İşte bu ikilemi çözmek için çoğu zaman şu cümleleri sığınıyoruz: "Doğanın kanunu bu" ya da Besin zinciri." Besin zincirinin temelinde çok basit bir gerçek var: yaşam, başka bir yaşamın devamı üzerine kurulu. Yani bir canlının hayatta kalması, çoğu zaman başka bir canlının yaşamını sonlandırmasıyla mümkün oluyor. Bu yüzden doğada iyi ve kötü diye bir ayrım yok; sadece enerji akışı ve hayatta kalma döngüsü var. Birileri yaşarken birileri ölüyor gibi görünse de bu, doğanın bilinçli bir seçimi değil, sistemin işleyişi... Beyaz Diş filminde de hissettiğim şey tam olarak bu oldu. Hikâyeyi kurtların tarafından izlediğim için, yaptığı şeyler bana vahşet gibi gelmedi. Daha çok hayatta kalma mücadelesiydi.. Vahşet dediğimiz şey çoğu zaman sabit bir gerçek değildir; kimin hikâyesini dinlediğimize göre değişir. Aynı olay, anlatıldığı bakış açısına göre ya haklı bir hayatta kalma mücadelesi olur ya da acımasız bir saldırı gibi görünür... Söz gelimi toparlayacak olursak şunu söyleyebilirim ki "olaya farklı yerden bakınca, suçlu da değişiyor masum da.. Hatta doğru ve yanlış diye bir şey de kalmıyor.. vahşilik kelimesi ise insanların uydurduğu uyduruk bir kelimeden öteye gidemiyor.." Aslında bu doğrultuda düşündüğüm bir soru var: "Bir canlı doğuştan mı vahşidir, yoksa gördüğü muamele mi onu öyle yapar?" Filmi izlerken en çok içime dokunan sahnelerden biri, yarı kurt yarı köpek olan anne ile yavrusu arasındaki bağdı. Annenin yavrusuna yiyecek bulabilmek için insanların arasına kadar girmesi ve bunun bedelini hayatıyla ödemesi, ardından son gücüyle yavrusunun yanına dönüp ona son bir kez bakması… Bu sahne, insanla hayvan arasında aslında duygusal olarak hiçbir fark olmadığını çok açık bir şekilde gösteriyor. Yavrunun, annesinin öldüğünü anlamadan onun yanında uyuması ve sonra yavaş yavaş gerçeği kavrayıp tek başına dış dünyaya adım atması, bir kayıp duygusunun en saf hâliydi..Film burada sadece bir hayvan hikâyesi anlatmıyor; bir yas sürecini, bir yalnız kalma hâlini anlatıyor. Ve bu, izlerken insanın içini gerçekten ağırlaştırıyor.. Diğer yandan filmde insanlara baktığımda ise çok daha sert bir tablo görüyorum. Para uğruna hayvanları kullanan, onları dövüştüren, acıları üzerinden kazanç sağlayan bir zihniyet var. Kendi aralarındaki çatışma yetmezmiş gibi, hayvanları da birbirine düşman edip bundan zevk alan bir düzen… Bu noktada insanın, vicdan ve merhametini kaybettiğinde ne kadar tehlikeli bir varlığa dönüşebileceği çok net bir şekilde ortaya çıkıyor.. Filmde en çok etkilendiğim sahnelerden biri Jack’in Beyaz Diş’i özgür bırakmaya karar verdiği andı. Onun doğaya ait olduğunu düşünerek onu ormana bırakır. Ama Beyaz Diş gitmez. Sanki terk edilmekle özgürlük arasında kalır gibi, olduğu yerde kalır. Jack elindeki sopayı göstererek onu uzaklaştırır; çünkü Beyaz Diş’in geçmişteki travmalarını bilir ve gitmesi gerektiğini düşünür. Beyaz Diş sonunda gitmek zorunda kalır. Ama Jack de hatasını fark eder, geri döner. Çünkü aslında ikisi de birbirine aittir, sonunda tekrar bir araya gelirler ve birlikte yaşamaya devam ederler. Bu film beni en çok, bir insan ile bir hayvan arasında kurulabilen bağın gücüyle etkiledi. Ama aynı zamanda şunu da düşündürdü: Şiddetle şekillenmiş bir varlık, sevgiyle yeniden değişebilir mi? Bu hikâye bana bunun mümkün olabileceğini gösterdi diyebilirim.. Onun dışında bence hayvanlar, insanların içlerini, kimin iyi kimin kötü olduğunu en önemlisi de asıl niyetlerinin ne olduğunu çok net bir şekilde görebiliyorlar.. Uzun lafın kısası, doğada vahşet diyebileceğimiz şey tamamen bizim bakış açımızla ilgili bir durum. Hayvanların vahşet kelimesiyle ilgili bir fikri olduğunu düşünmüyorum ahahjaja onların yaptıkları şey tamamen hayatta kalmak için. (Ya da bilemiyorum karnını doyurmak dışında keyfine göre ya da kendisine yan yan baktı diye birbirini öldüren hayvanlar var mıdır?) Fakat insanda ise vahşet çoğu zaman bir seçimdir. Ve bu seçim, merhametten uzaklaştıkça insanı gerçekten bir "canavara" dönüştürebiliyor.. Bunun dışında bahçelerdeki korkuluklar neden insan suretinde yapılmıştır hiç düşündünüz mü? Ünlü filozof Thomas Hobbes bunu şu sözleriyle açıklar: "Hiç bir korkuluğu kurt, ayı veya leopar suretinde yapmamışlar. Sanırım ki, insandan daha korkuncunu bulamamışlar.." :)

aurelliaa 1 month ago

Karmakarışık

Byron Howard

49 Gönderi

"Benim olanı getir geri. Bir zamanlar benim olanı..."

aurelliaa 1 month ago

Ev

Nermin Yıldırım

11 Gönderi

Sonu Buraya Kadarmış :) / SON "Bak, bu da yolun son dersi. Olgunlukla veda etmeyi öğrenmeliyiz. Çamur atmadan, suçlu aramadan, sonu burasıymış, buraya kadarmış diyebilmeyi..." "Bir şeyleri elimde tutmak için uğraşmaya inanmıyorum artık, bırakmaya inanıyorum.."

aurelliaa 1 month ago

Güzel ve Çirkin

Christophe Gans

6 Gönderi

2017 yapımını birkaç kez izlemiş biri olarak, 2014 yapımını da oldukça farklı ve başarılı buldum. Burada amacım iki yapımı kıyaslamak ya da hangisinin masala daha sadık olduğunu, hangisinin daha başarılı olduğunu söylemek değil. Sadece izleyecek olanların fikir sahibi olabilmesi için,…devamı2017 yapımını birkaç kez izlemiş biri olarak, 2014 yapımını da oldukça farklı ve başarılı buldum. Burada amacım iki yapımı kıyaslamak ya da hangisinin masala daha sadık olduğunu, hangisinin daha başarılı olduğunu söylemek değil. Sadece izleyecek olanların fikir sahibi olabilmesi için, gözlemlerimi karşılaştırmalı bir şekilde paylaşacağım. :) Ama yine de 2017 yapımı masalına daha yakındı sjhjh Her iki yapımda da değişmeyen bir unsur var: Bir Kırmızı gül davası sjhjh Ama bunun dışında 2014 yapımı görsel açıdan o kadar zengin ki biraz ürpertici de olsa o renkler, şatonun ihtişamı, gül bahçeleri, orman... açıkçası o evrenden çıkmak istemedim.. Belle bile o canavarla orada yaşamanın bir yolunu bulduysa belki ben de bulurdum mesela bir ayıyla sjsjss neyse orman ve özellikle o mitolojik dokunuşlar—altın geyik, orman ruhları, karanlıklar, rüyalar, lanet, periler—hepsi filme ayrı bir masalsılık ve gizem katıyor, adeta büyülendim... Filmle ilgili tek eleştirim bu versiyonda ben duygusal bir derinlik bulamadım. Karakterler sanki biraz mesafeli, ilişkiler soğuk kalmış gibi.. Görsellik müthiş, şato, orman, ışıklar, renkler… hepsi göz alıcı, ama içten bir bağ kuramadım. Mesela Belle’nin Çirkin’e nasıl aşık olduğunu anlamak zor.. çünkü Çirkin Daha doğrusu namı değer canavar sempatik ve sevimli değil djhjhh Oysa 2017 yapımındaki çirkin utangaç, kırılgan ve duygusaldı sjhjhj şimdi bana "Canavarın da duygusalı mı olurmuş" demeyin lütfen sjhjhj Buradaki Çirkin daha sert, yer yer zorba ve ürkütücü Umarım rüyama falan girmez hjhjh yapımlardaki Canavar karakterlerini karşılaştırıyorum çünkü ben 2017 yapımında çirkin korkutmak için sivri dişlerini çıkarttığında korkmuyordum, aksine gülüyordum, çünkü sevimli ve komikti sjhjj Ama burada… burada bildiğin dümdüz canavar var... İçinde insanlık kalmamış, vahşi ve ürkütücü. Öyle ki bir sahnede bir domuzu çiğ çiğ yiyor, üstüne hiçbir şey olmamış gibi, Belle'i kendine mecbur ettiğini bilmiyormuş gibi ortada hiçbir duygusal bağ yokken gelip Belle’i öpmeye çalışıyor. Yani insan ister istemez "bir dişini fırçalasaydın bari" diyor. sjhjhj Belle’nin verilmiş sadakası varmış Allah'tan öpemedi sjhjhj burdaki Çirkin kesinlikle romantik bir figür değil; daha sert, daha vahşi, yer yer rahatsız edici, ayrıca zorba. Ama işin ilginç tarafı, bu da filmi daha sürükleyici ve heyecanlı yapıyor.. Ama yukarıda da bahsettiğim gibi her yapım aslına sadık kalmak zorunda değil bu da içeriği ve görselleri ile zengin ve özgün bir yapım olmuş.. İncelememi filmden sevdiğim alıntılarla bitirmek istiyorum, izleyecek olanlara şimdiden iyi seyirler diliyorum.. :) "Üzgün bir kız görünce herkes kızgın olduğunu zanneder. Çok mutlu olduğunda da deli zannederler.." "Kimi zaman insanın ruhu daralır, inancı sarsılır ve geriye sadece şüphe kalır." "Bundan sonra bir canavarsın. Sadece bir kadın seni kurtarabilir. Ama hangi kadın seni sevebilir ki? Sonsuza dek bu lanetle yaşayacaksın!" "Bir güle karşılık bir can vereceksin!"

aurelliaa 1 month ago

Guillermo del Toro sunar: Pinokyo

Guillermo del Toro

36 Gönderi

"...çünkü insan hayatını değerli ve anlamlı kılan tek şey çok kısa olmasıdır. Ama yanlış anlama, sende öleceksin hem de birçok kez... ve bu da onlardan biri..."

aurelliaa 1 month ago

Dede Korkut Hikayeleri: Bamsı Beyrek

Burak Aksak

2 Gönderi

Spoiler içeriyor "Gel beni dinle, obana dön. Sana da benim gibi deli demesinler.!" Bamsı Beyrek filmi, Dede Korkut Hikâyeleri'nden uyarlanmış güçlü bir hikâyeyi anlatıyor. Kitaptaki cesur ve gözü kara Bamsı Beyrek karakteri filmde biraz daha sönük kalmış olsa da, erkek çocuklarına kahramanlık…devamı

aurelliaa 1 month ago

Noel Gecesi Kabusu

Henry Selick

46 Gönderi

"Sırf göremiyorum diye inanmayacak değilim.."

aurelliaa 1 month ago

Annem

Mustafa Kotan

68 Gönderi

"Şimdiye kadar sahip olduğum her şeyi bırakıp gidiyordum. Doğduğum köyden uzaklaştıkça kendime yaklaşırım sanıyordum. İnsan köklerinden kurtulunca gökyüzüne daha mı çabuk ulaşır? "İnsan varlığını hissetmediği birinin yokluğuna çabuk alışıyor.."

aurelliaa 1 month ago

Deli Dumrul

Burak Aksak

4 Gönderi

Spoiler içeriyor "Yücelerden yücesin Kimse billmez nicesin Nice bilgisizler seni gökte arar Sen inananların gönlündesin.." Deli Dumrul: Gözü kara, yüreği cesur Deli Dumrul’un usulü: Önce meydan okur, sonra bedelini ödetir! Dede Korkut Hikâyeleri: Deli Dumrul'u izlerken en çok dikkatimi çeken şey, filmin…devamı"Yücelerden yücesin Kimse billmez nicesin Nice bilgisizler seni gökte arar Sen inananların gönlündesin.." Deli Dumrul: Gözü kara, yüreği cesur Deli Dumrul’un usulü: Önce meydan okur, sonra bedelini ödetir! Dede Korkut Hikâyeleri: Deli Dumrul'u izlerken en çok dikkatimi çeken şey, filmin Dede Korkut Hikâyeleri’ndeki Deli Dumrul hikâyesinin ana çatısını neredeyse hiç değiştirmemiş olmasıydı. Tabii bazı sahnelerde modern dokunuşlar ve küçük eklemeler var, ama hikâyenin özü bozulmamış.. Deli Dumrul, kurumuş bir çayın üzerine köprü yapar ve bu köprüden geçenden otuz üç akçe, geçmeyenden ise hem dayak atıp hem de yine otuz üç akçe alan, tüm obanın deyimi ile delilikte mahir biridir. Hatta o kadar çok delidir ki nalcı da çalışırken kendi ayağına nal çakar sjhjh Film boyunca beni en çok güldüren sahneler hiç şüphesiz Deli Dumrul ile Azrail sahneleriydi. Hatta Azrail'e sempati bile duymaya başladım diyebilirim sjsjjs (şakaa) Filme dönecek olursak o dönemde İslamiyet inancı yeni yeni benimsenmeye başlandığı için, Deli Dumrul Azrail’in kim olduğunu tam olarak bilmiyor ve onu kanlı canlı bir insan zannedip, kafa tutup kılıç çekip öldürmek istiyor sjsjss Filmde bu sahneler beni çok güldürdü hjhjj Deli Dumrul'un Azrail'e kılıç çekmesi ile Azrail güvercin kılığına girip uçuyor, Deli Dumrul bunu görünce bütün güvercinlere ok atıyor, hepsini öldürmeye çalışıyor. Azrail'in güvercin kılığına girmesi aynen orijinal hikayesinde olduğu gibi filmde de birebir kullanılmış. Açıkçası kitapta yer alan güvercin kılığına girme motifi ki biz buna halk edebiyatında don değiştirme motifi deriz, filmin bu motifi es geçmeyip kullanması hoşuma gitti. Deli Dumrul, Azrail’in karşısında en çok Allah’a yalvarıyor, kendi canının bağışlanmasını istiyor. Azrail ona diyor ki, Allah senin duanı kabul etti ama kendi canının yerine başka bir can bulman gerekiyor. Bu sahne ise yine orijinal hikayesinde de geçen " aylanu" geleneğini yansıtıyor. Aylanu geleneği şamanist kökenli bir gelenek olup kendi canının yerine başkasının canının sunulması fikrini içeriyor. Yukarıda da bahsettiğim gibi o dönemlerde İslamiyet daha yeni yeni benimsendiği için İslamiyet öncesi şamanist unsurlarla islami unsurlar iç içedir; örneğin hem İki rekat namaz kılıp hem de kımız içmeleri gibi... Deli Dumrul tanıdığı herkese gider ama kimse canını vermek istemez. En son anne ve babasına gider fakat onlar da "can tatlıdır oğul derler ve canlarını vermeyi kabul etmezler... Kitapta bu kısımlar biraz hüzünlü gibi anlatılıyordu fakat filminde daha eğlenceli ve mizahi içerikte işlenmiş, şahsen ben izlerken çok eğlendim sjsjss Film ile kitap arasındaki en büyük fark filmde kötü bir deniz korsanı eklenmiş. Kitapta anne ve babanın canı alınırken, filmde anne ve babanın canı alınmıyor; bunun yerine kötü korsanın canı alınıyor ve Deli Dumrul ile sevdiği kızın canı bağışlanıyor. Kitapta tasvir edilen Deli Dumrul karakterini bence Şahin Irmak çok gerçekçi canlandırmış. Deli Dumrul karakteri gözü kara, cesur ve kendi kurallarını koyan biri. Film, onun sert tavrını hem anlaşılır hem eğlenceli hâle getirmiş. Onun dışında filmin jenerik ve geçiş müzikleri güzeldi, o dönemleri iyi yansıttığını düşünüyorum . Kısacası, Deli Dumrul hem mizahı, hem modernleşmeyi, hem sosyal mesajları, hem de kültürel ve tarihî motifleri başarıyla bir araya getiriyor. Film, eski hikâyeyi bozmadan, günümüz izleyicisine hem eğlenceli hem düşündürücü bir hâlde sunuyor. İzleyecek olanlara şimdiden keyifli seyirler diliyorum hoşça kalın. :)