byfrodo (@byfrodo)

Sular yükseliyor hanemin duvarlarına, Bir oyunbazın yüzyıllık planıyla, İmtihan edildi zerrelerim aklımla. Ne ders aldım ne de yükseldim bu yolculukta, Beni sadece çiğneyen canavara, Ne besin oldum ne de illet sonuçta, Eğer nefeslerimin bir değeri varsa, Yağdır ılık yağmurları başıma,…devamı

byfrodo 2 weeks ago

1984

George Orwell

5 Gönderi

🏴 Kitap, dünyamızda en çok Kuzey Kore’nin yönetiliş biçimine benzetebileceğim kurgulanmış bir sistem üzerinde dönüyor. Abartılı veya gerçeklik payı bulunan her unsuru aynı zamanda bir metafor. Herkesin her hareketinin izlendiği, düşünmenin yasak olduğu, düşünmeyi sistemin istediği üzerine şekillendirmeye yarayan: İnsana…devamı🏴 Kitap, dünyamızda en çok Kuzey Kore’nin yönetiliş biçimine benzetebileceğim kurgulanmış bir sistem üzerinde dönüyor. Abartılı veya gerçeklik payı bulunan her unsuru aynı zamanda bir metafor. Herkesin her hareketinin izlendiği, düşünmenin yasak olduğu, düşünmeyi sistemin istediği üzerine şekillendirmeye yarayan: İnsana kendi kafasında bildiğini çürütecek ‘çiftdüşün’ yönteminin oluşturulduğu, bunu kullanamayanların ‘düşünce polisleri’ tarafından yakalandığı bir dünya. Ve tüm bunların gölgesinde, kendi gibi birilerinin arayışı içerisinde bulunan ve düşünmekle başkaldıran bir ana karakter. Sonu dahil bütün parçaları insana bir mesaj iletmek niyetinde yazılmış bir kitap bana göre. Rejimleri eleştirisi nedeniyle, ABD, İngiltere, Çin ve Sovyetler Birliği tarafından yasaklanmış. 8 Haziran 1949 yılında yayımlanmış olan bu distopik roman ve daha geçmişte yazılmış geleceği tahmin eden romanlar nasıl bir öngörünün tasviri bilmiyorum ama etkileyiciler. Belki de hepimiz, etrafımızın karanlığının, geleceğe yönelik neler inşa edebileceğine dair fikirlere kapılıyoruz. Ama bunu ustaca yapanlar var. Bu kitap da örneklerinden. Bu manipülatif, baskıcı sistem eleştirisinin daha geniş çerçevedeki halini gördüm ben okurken. Örneğin, kitaplar için bir ‘dünya klasikleri’ kavramı mevcuttur. Raflarda ‘en çok satanlar’ öne çıkar. Sanki neyi okumamız gerektiğine bile birileri karar veriyormuş gibi. Elbette dünya genelinde hangi şey en çok tüketilirse tüketilsin, bu onun değerinden bir şey eksiltmez. Eğer değerliyse değerlidir. Aynı bu kitap gibi. Ama bazen dönüp bakmadıklarımız, yönlendirildiklerimizden daha değerli olabilir sanırım. Çünkü artık dünyada her şeyin bir etiketi var ve bu sanki toplumsal bir manipülasyon gibi bize aşılanıyor. Belki ben sen aynı kitapların, belirlenmiş kavramların altında şekillensek ve bu durum bir sorun teşkil etmeyecek olsa bile, elbette uyanması istenmeyen zihinler vardır. Uyanması tehlike teşkil eden, aydın ve cesaretli zihinler. Mesela kitap, rejimleri, sistemleri eleştirir ve sorgularken, ben, onu okumam sonucunda beni onu okumaya iteni; ve anlamlı olduğunu bilmeme rağmen neden en ünlü kitaplar arasında olduğunu sorguladım. Müthiş bir paradoks... Bana sorgula diyeni bile sorgulamayacaksam, manipülenin doğasını öğrenmemin manası nedir değil mi? “En amansız düşman insanın kendi öfkesi, diye düşündü.” “Winston’a öyle geldi ki, gerginlik anlarında insan hiçbir zaman bir dış düşmanla değil, hep kendi bedeniyle savaşmaktaydı.” “Winston, onunla konuşurken, inanç bütünlüğünün ne anlama geldiği anlaşılmadan, inanç bütünlüğünü sunmanın ne kadar kolay olduğunu fark etti. Bir bakıma, Parti’nin dünya görüşü, en başarılı şekilde, onu anlamayan insanlara kolayca benimsetiliyordu. Gerçeğin en çirkin şekilde bozulması onlara kabul ettirilebiliyordu çünkü kendilerinden istenilenin büyüklüğünü hiçbir zaman tam olarak kavrayamıyorlardı ve neler olduğunun farkına varacak kadar toplumsal olaylarla yeterince ilgilenmiyorlardı. Anlayış noksanlığı sayesinde aklı başında kalıyorlardı. Sadece her şeyi yutuyorlar, yuttukları kendilerine zarar vermiyordu.” “Dünyadaki hiçbir şey fiziksel acı kadar kötü değildir.” 🐀 Bir farenin ve acının, insanın inşa ettiği bütün bilinçli, ilimli, saygın duvarlarını alaşağı edip onu olabilecek en alt noktaya düşürebilmesi, ayaklar altına alabilmesi ne acı değil mi? Tüm ahlaki değerlerin ve yeri geldiğinde bizim yegane koruyucularımız olarak gördüğümüz ideallerimizin, ilkelerimizin, inançlarımızın; amaçlarımızın tek kalemde silinebilmesi. Ve hiç akletmemişiz gibi, bizi sadece nefes alan bir canlıya dönüştürebilmesi, ne tuhaf değil mi?

byfrodo 1 month ago

Bahrü'l-Medid Cilt 1

İbn Acîbe el-Hasenî

1 Gönderi

🍀“Zeyd b. Elsem [radıyallahu anh] demiştir ki: "Bir kimseye herhangi bir hayır yaptığında, eğer selâmının bile ona ağırlık ve sıkıntı verdiğini hissediyorsan, o selâmı verme!" “Birinci temizlik, günahlarda ısrardan ve hakka muhalefetten; ikinci temizlik, ayıp ve gaflet hallerinden; üçüncü temizlik…devamı

byfrodo 1 month ago

Silent Witch: Chinmoku no Majo no Kakushigoto

N/A

2 Gönderi

🧝🏻‍♀️Babası matematikçi bir bilgin olan Monica, cahil köylülerin babasını infaz etmesi ve devamında amcasının ona yaşattığı travmatik deneyimlerden sonra ileri seviye anksiyete bozukluğuna sahip, ruhsal dengesizlikler yaşayan biri olur. Babasından ona yadigâr kalan sayılar, onun her şeyidir ve onu yedi…devamı🧝🏻‍♀️Babası matematikçi bir bilgin olan Monica, cahil köylülerin babasını infaz etmesi ve devamında amcasının ona yaşattığı travmatik deneyimlerden sonra ileri seviye anksiyete bozukluğuna sahip, ruhsal dengesizlikler yaşayan biri olur. Babasından ona yadigâr kalan sayılar, onun her şeyidir ve onu yedi bilge cadıdan biri kılacak olan şeydir. Ancak anksiyete bozukluğu sebebiyle insan içine çıkmakta ve özellikle konuşmakta güçlük çeken Monica, bu görevini yerine getirebilmek için sessiz büyü yapmayı öğrenir ve konuşmadan büyü yapabilen tek insan olur. Matematik, onun büyü çözümlemelerinde kullandığı yegâne şeydir. Artık Yedi Bilge Cadı’dan biri olan Sessiz Cadı Monica, müthiş büyü bilgisiyle krallıkları ejderhaların elinden kurtaran gizli bir kahramandır. Fakat asıl hikayesi, bir gün, ikinci prensin koruması olmakla görevlendirilerek; prensin öğrenim gördüğü asilzade okuluna öğrenci olarak gönderilmesiyle başlar. 🔮Eğlenceli, senaryosu çok güzel, akıcı ve çizimleri de çok güzel; karakterler, atmosfer, derinlik, anlam ve psikolojik rahatsızlıkların işlenme perspektifi de çok güzel. Dizinin hissiyatı da çok güzel. Mesela ben Demon Slayer gibi yapımları da beğenebiliyor olsam da; bir türlü kaç küsür bölüm boyunca sürekli sadece savaşıyor olmalarına anlam veremiyorum. Hikaye bozuluyor, kayboluyor ve sıkıcılaşıyor gibi geliyor bana. Belki bu animenin konusu da bazılarına çok soft gelebilir, fakat bir hikaye işliyor olması benim için ultra artı bir yön. Hep bu tarz yapım arıyorum. Bu zamana kadar sadece “Kusuriya no Hitorigoto” ve ”Yuukoku no Moriarty” yapımlarını buldum bu tarzda. Şimdi üçüncü bir yapım daha bulduğuma seviniyorum. Ama bulmak kolay değil. Rastgele karşıma çıkıyor böyle şeyler. Arayınca hiç bulamıyorum. Ayrıca bu anime, atmosfer ve çizimlerdeki bazı yönlerle özellikle Kusuriya no Hitorigoto’ya benzeyen niteliklere sahip. Tamamen kan vahşet animeleri uzayınca hiç hiç sarmıyor ama bin sezon çekiyorlar. Böylelerine de ikinci sezonu zor çekiyorlar. Hiç anlayamadım... 🤡 “Benim hakkımdaki gerçek fikrin ne?” “Çeşitli kaynaklardan duydum ki, zayıfları ezmekten hoşlanan sorunlu birisin.” “Herkes beni yanlış anlıyor...” “Yanlış mı anlıyor?” “Belli değil mi, zayıfları ezmektense güçlüleri ezmek daha eğlenceli.” “Sir Louis, Sessiz Cadı’yı eziyorsun, ve bu kadar zayıf biriyle uğraşmaktan gerçekten keyif alıyor gibisin.” “Zayıf biri mi? Neden bahsediyorsun? Kendimi belli bir tür dahi olarak görürüm. Ben, Bariyer Büyücüsü Louis Miller, bir şeyi kesin olarak söyleyeceğim: o bir... canavar.” “Yani diyorsun ki, Sessiz Cadı senden daha güçlü?” “Eh, kim bilir? Her neyse, Majesteleri’nin gerçek niyetinin ikinci prensi gizlice izlemek olduğunu anlıyorum. İkinci prens oldukça kurnaz biri, düz yoldan alt edilemez. Sana söylediğim gibi... Güçlü olanı ezmek istiyorum.” “Yani hem ikinci prensi, hem de Sessiz Cadı’yı aynı anda ezmeyi planlıyorsun. Aynı anda... Anlaşıldı. Lord Louis hakkındaki değerlendirmemi şu şekilde güncelleyeceğim: ‘Güçlüleri ezmekten hoşlanan sorunlu biri.” “Sorunlu’ kısmını da düzelt! İşe yaramaz hizmetçi!”

byfrodo 2 months ago

The Seven Relics of Ill Omen

Tsai Yueh Hsun

1 Gönderi

🪾Mu Dai, Luo Ren ve diğerlerinin yolu; kötü alamet kalıntılarının etrafında kesişir. Kötü alametlerin lanetleriyle savaşmak zorunda kalırlar ve bu süreçte ilişkileri sağlamlaşır. Karşı karşıya oldukları lanetler onları en sevdiklerinin canlarıyla tehdit eder. Lanetlerden kurtulmak için çıktıkları yolculukta birbirlerinin arkasını…devamı🪾Mu Dai, Luo Ren ve diğerlerinin yolu; kötü alamet kalıntılarının etrafında kesişir. Kötü alametlerin lanetleriyle savaşmak zorunda kalırlar ve bu süreçte ilişkileri sağlamlaşır. Karşı karşıya oldukları lanetler onları en sevdiklerinin canlarıyla tehdit eder. Lanetlerden kurtulmak için çıktıkları yolculukta birbirlerinin arkasını kollamak zorundalardır. Lanetler ele geçirdiği canlıları insanüstü bir güce kavuşturur ve bu durum cinayetleri, gizemleri beraberinde getirir. 🌑Dizinin kontrastı ve akıcılığı çok güzel. Eğlenceli bir tarafı var ve karakterler güzel yazılmış. Fakat dövüş sahnelerinin ta ilk bölümden başlayarak inanılmaz derecede gerçeklikten uzak oluşu rahatsız edici bir durum. Fizik kurallarına dair hiçbir şey yok diyebilirim. Ayrıca alametlerin işlendiği varlıkların görüntüleri, makyajları inanılmaz gülünç. CGI kullanabilirlermiş. Bütün ciddiyeti bozan çok fazla durum söz konusu bununla ilgili. İşin içinde efsaneler, halk hikayeleri mevcut; zaten dizi bilimkurgu ve fantastik kategorisinde fakat yine de mantıklı gelmiyor. Ama nasılsa, tuhaf bir şekilde kendini izleten bir yanı var. Yine çok uzun olması da ayrı bir problem. Fakat bir şekilde merak uyandırıyor. Ana konu ikiye ayrılıyor diyebiliriz; kötü alametler ve karakterlerin hikayeleri. Luo Ren’in hikayesini önemli bir şey olacakmış gibi başlatıp, mantıktan uzak bir saçmalığa çevirmişler. Bir de kadın 'villain' eklemişler saçma sapan. 🏚️Sonuç olarak, hem güzeldi hem kötüydü hissi veriyor. İzlemeye çok gerek olduğunu düşünmüyorum. Dramatik sahneler ve karakterlerin hikayeleri elbet işlendi fakat onda da bir derinlik yoktu. İkinci bölümden sonra sardı ve yarısından sonra sıkmaya başladı. Belki de sorun çok uzun olmasındandır. Cringe yönleri var ama iyi yönleri de var. Kafa karıştıran bir yapım🫠🤔🥱 “İnsanlar büyümenin, eski benliğin parçalanıp, yeni benliğin yeniden şekillenmesi demek olduğunu söylerler. Ama ben öyle görmüyorum. Bence büyümek, eski benliğin sürekli yeni benliği kucaklamasıdır. Birbirlerini tanırlar ve birbirlerinin içinde erirler.”

byfrodo 3 months ago

İki Şehveti Dizginlemek - Mide ve Cinsellik

İmam-ı Gazali

3 Gönderi

⚜️ Nefsin yedi mertebesi vardır ve en alt mertebesi Nefs-i Emmare ile başlar. İkinci mertebesi, kendini kınayan nefis olarak adlandırılan Nefs-i Levvame ile devam eder. 'Nefis' kavramı islam dini üzerinden anlatılır fakat; herhangi başka bir dine mensup veyahut hiçbir dine…devamı⚜️ Nefsin yedi mertebesi vardır ve en alt mertebesi Nefs-i Emmare ile başlar. İkinci mertebesi, kendini kınayan nefis olarak adlandırılan Nefs-i Levvame ile devam eder. 'Nefis' kavramı islam dini üzerinden anlatılır fakat; herhangi başka bir dine mensup veyahut hiçbir dine mensup olmayan bireyler de kötü işler yapmak, bağımlılıklardan kurtulamamak veya bir türlü düzen kuramamak; disipline girememek üzerine problemler yaşarlar. Yani iradeyi kontrol edememek hususunda kavramların isimleri değişir; bu konuyu işleyen dinlerin, inançların, psikolojinin vs. başlıkları değişir fakat mesele değişmez. Dininde sabit olmak isteyen bir insanın iradesini buna yönelik kullanma isteğiyle, uyku problemleri olan bir kişinin bunu düzeltmeye yönelik uğraşması aynı şeydir. Aslen mesele, irade terbiyesinin, herkesin ihtiyacı olan şey olduğudur. Hayallerimiz uğruna çabalamak için, işlerimizi tamamlamak için; zorluklarla başa çıkabilmek ve korkularla yüzleşebilmek için, yani hayatın her alanında irade terbiyesine ihtiyaç duyarız. Devam edebilmeyi, bozuk olanı düzeltmeyi, değişmeyi sağlayabilmek çoğu zaman irademizi nasıl kullandığımızla ilgilidir. Ama bunu bize bir ders olarak, en ince ayrıntılarıyla kimse öğretmez. Yaşadığımız bütün zorluklarla ve hayatın bizi sürüklediği noktada, kendi acemiliğimizle irademizi nereye kadar doğru kullanabildiysek o şekilde yaşarız. O şekilde yaşarız ve o şekilde de ölürüz. ⚜️İmam Gazali, nefsin, iradenin terbiye edilmemesinin sonucu olan günahların yolunun ilk önce mideden geçtiğini söyler. Ama burada anlaşılması gereken çok fazla nokta vardır. Mesela beslenme alışkanlıklarıyla ilgili, çok fazla et tüketmenin, birden fazla soruna ve günaha sebep olduğundan bahseder. Ama biz Gazali'nin anlattığından ayrı olarak, çok fazla et tüketmenin Gut hastalığına yol açtığını biliriz. Ya da, ilk Türk devletlerinden olan Uygur Devleti’nin, vejetaryenlik ve barış içinde yaşamı destekleyen Mani dinine geçmeleriyle savaşçılık özelliklerini kaybettiklerini ve yıkıldıklarını biliriz. Örneğin kitapta, Hz. Ömer, Ebu Süfyan'ın oğlu Yezid’in evine misafirliğe gittiğinde, yemek olarak etli pilav ikram edilir. Ve ikisi de o yemekten yerler. Daha sonra ikinci olarak, et kızartması getirildiğinde, özellikle israf ve doymuş olmalarına rağmen tekrar yiyecek olmaları sebebinden Hz. Ömer Yezid’e “Allah'tan kork!” der. Yani et yemek yasaklanmamıştır. Mesele bu değildir. Hem bu örnekle, hem de kitapta açık olarak anlatılır zaten. Fakat mesele sürekli tüketmekle ilgilidir. Her neyse, özete geçecek olursak, beslenme alışkanlıkları, onların bedeni ve dini yüzü, şehvete götüren tarafları; şehvetle ilgili neredeyse bütün meseleler, konuşulmayanlar dahil, örneklerle ve derin olarak kitapta anlatılır ve çözümleri, Peygamber efendimiz’in tavsiyeleriyle, ayetlerle de sunulur. Neredeyse hiç yemek yememek ya da günlerce haftalarca oruç tutmak, kuru ekmekle ömrü geçirmek üzerine iradesini yöneltmiş zâtların, Allah'ın dostu olmuş insanların yolu, sözleri ve yaşam biçimleri anlatılır fakat bunların mertebelerle ilgili olduğu, hiç kimsenin vücudunun aynı olmadığı vs. vs. açık bir dille anlatılır. Mevzu onların irade terbiyelerinden ders çıkarmak, ilham almak ve öğrenmekle ilgilidir. Zaten onların mertebesine ulaşmak, Allah istemeden mümkün değildir. O yüzden, biz normal insanların yeme alışkanlıklarında normal yolu tutmamız istenir. Peygamber direkt bunu orta yolu tutmak olarak açıklar ve her zaman orta yolu tutmayı teşvik eder. Abartıya gitmeyi hiçbir konuda önermez ve kendisi mübarek olduğundan, onun ibadeti, orucu, normal bir insanınkinden fazla olmasına rağmen bunu söyler. Çünkü o zaten Peygamberdir. Yemekte ölçü, ilk olarak tok karnına yememektir. Bu hem israfa girer hem de nefis azgınlığına sebep olur. Zaten sağlık için de bilindiği üzere hiç iyi değildir. İkinci ölçü, midenin üçte birini yemeğe, üçte birini suya, üçte birini boş bırakarak nefes almaya ayırmaktır. Üçüncü ölçü, her canımız bir şey istediğinde onu almamamızdır. Hiç almamak değil sadece her zaman almamak. Nefsimiz, arzularımız üzerinde irademizi kaybetmemek üzerine olan bir şeydir bu. Ve çok doyan, fazla yiyen, hiç açlığı tatmayan insanların, aç olanların halinden anlayamayacaklarından bahseder. ⚜️Velhasıl kelâm, mide ile ilgili ölçüler, şehvetle ilgili meseleler daha fazladır ve kitapta anlatılır. Bunlar sadece örneklerdir. İyi çevrilmiş, anlatımı zor olmayan bu kitabı okumak kolaydır. İradesini terbiye etmek, nefsini eğitmek ve tekrara düştüğü günahlarından kurtulmak isteyen insanlar için rehber ve ders niteliğinde olan bu kitap, okunması gereken bir kitaptır. Çıkarımlarıma göre, bana özellikle öğrettiği şey: irade terbiyesinin mümkün olduğu, buna yönelik yöntemler olduğu ve çok önemli olduğudur. Son olarak, aşırı zenginlerin, dünyayı yönetenlerin falan, aştıkları sapkınlık sınırları, eğer düşünürsek; özelikle her şeye ulaşabiliyor olmaları sebebiyle, diri vücutlarının günaha meyletmesi ve sonra tek tek bütün günahları işledikçe sınırları daha da aşmaları ve daha da akla gelmeyecek şekilde sapkınlaşmaları nedeniyle oluyor olabilir. Belki vücutları hastalanıyor fakat, İslam dininde söylendiği üzere ‘nefis yalnızca açlıkla imtihan edilebilir’. İradesini terbiye etmedikten sonra her şeye de kavuşan cahil, nefsi azgınlaşmış bir insan her şekilde sapabilir. O yüzden bu kitap bunu anlamak, kendini eğitmek, doğru dürüst bir yaşam sürmek hususunda faydalı bir kitaptır. “Tövbe eden kimse Allah katında öyle bir mertebede olur ki diğer insanlardan hiç kimse bu mertebeye ulaşamaz.” “Kırk gün boyunca et yemeyenin sureti bozulur. Kırk gün boyunca da sürekli yiyen kişinin de kalbi katılaşır!” Hz.Ali “Şeytanın ordusunun yarısı şehvet, diğer yarısı da öfkedir.” ⚜️Bir zât, çok sevdiği bir yemeği, dünya hayatında Allah rızası için terk eder ve hiç yemez. Ahirette Allah, o zâtı ilk önce o yemekle karşılar.

byfrodo 4 months ago

Gün Olur Asra Bedel

Cengiz Aytmatov

67 Gönderi

🇰🇬 🇰🇿Sarı-Özek bozkırında Kazangap'ın cenaze alayından, uzayda yeni bir canlı türü keşfeden astronotlara kadar uzanan bir hikaye. Varın siz düşünün nasıl bir hikaye... Aslında birden fazla şey anlatan bu kitabın farklı farklı derinlikli noktaları var. Ama belki de en derin…devamı🇰🇬 🇰🇿Sarı-Özek bozkırında Kazangap'ın cenaze alayından, uzayda yeni bir canlı türü keşfeden astronotlara kadar uzanan bir hikaye. Varın siz düşünün nasıl bir hikaye... Aslında birden fazla şey anlatan bu kitabın farklı farklı derinlikli noktaları var. Ama belki de en derin noktası, Sovyet Rejiminin, türk dünyasına asimilasyon politikalarıyla verdiği zararı; atasını, özünü, kendini unutan “Mankurt” üzerinden anlatmasıdır. Ölüm bir yolculuktur. Yaşarken dokunduğumuz her ruha çarpa çarpa şekillenen ve geride bıraktıklarımızın zihinlerinde devam ettirdiğimiz bir yolculuk. Gitmek, gelmeyi hiç bilmeyen birinin öncelikli derdi midir? Bence korku, gitmenin yitmekle sonuçlanan halinden doğmaz; korku hiç gelememiş, varamamış olanların peşinden giden ve geriye baktıkları an hayat bulan bir duygudur. Matem acıdan da başka şeyler fısıldar, hakikatten uzaklaşan kulaklarımıza. Nice haksız ölümler, asırlarca uyanış çağrısı olur, haykırır topraklarımıza. Kanımıza, ruhumuza, damarlarımıza... Bir kitap okumaktan ibaret değildir mesele. Mesele derindir, birçoklarının boğulduğu sığ denizde. Ölüme varacak olan, ve ölümle yeniden doğrulacak olan yolculuğundan ayırdığın vakitle, bakıyorsundur bir insan evladının zihninin içine. Sayfalarında kayboluyorken buluyorsundur kendini, kaybolduğun sayfaların noktaları içinde. Öğrenmek yükselmek için değildir. Veyahut görünmek için aklıselim bir mertebede... Öğrenmek yaşamak içindir, yaşamak ise ölmek için neticede. Bu kitap bana bu cümleleri yazdırdı. Kim bilir nasıl kök salar başka yüreklerde. 🍃 “Eski meseldi: Hür yaşamaya alışan köleliğe kolay kolay alışamaz.” "Dünya kuruldu kurulalı, Aral vardı. Şimdi o bile kuruduğuna göre insan ömrünün lafı mı olur?" “Kollektifleştirme devrinde Sincan'a (Doğu Türkistan'a) kaçan Kazak ve Kırgızların geri gelmeye başladıklarından söz etti. Çinliler komünlerde onlara hayatı zehir etmişler. Yemeklerini evlerinde kendileri pişirip yemelerine izin vermemişler. Günde üç defa aşevlerinde kaynatılan kazanların önünde, büyük küçük sıraya giriyor, tabaklarına ne koyarlarsa onu yiyorlarmış. Öyle güç şartlar altında bırakılmışlar ki, şimdi hepsi varını yoğunu bırakıp kaçıyor, kabul edilmeleri için de Sovyet otoritelerinin elini eteğini öpüyorlarmış.” “Öğretmen ayakta duruyor, gösterme sopasının ucunu haritada görünmeyen bir noktada tutuyordu. Öğrencilerin hiçbiri bakmadı o noktaya. Oysa oradan bir makineli tüfek daha ateş açmış, onu biçmiş, yamaçtan aşağı ağır ağır yuvarlamıştı. Öğretmenin akan kanı, mavi - yeşil - kahverengi haritanın üzerine yayılıyordu. Hiçbiri görmüyordu bunu... Bu olaydan birkaç gün sonra öğretmeni il yönetim merkezine çağırdılar. Savunmasına fırsat bile bırakmadan, görevinden ayrılmak istediğine dair bir dilekçe imzalattılar ona. Eski bir savaş esirinin yeni yetişen nesile öğretmenlik yapacak moral değerlere sahip olmayışı ayrılma gerekçesi olarak gösteriliyordu.” “Men batası ölgen boz maya Tulıbın kelip iskegen... Ben, öldürülen ve derisine saman doldurulan yavru devenin anasıyım, buraya, saman dolu bu tulumu koklayıp, yavrumun kokusunu almaya geldim.” “Herkes gidebilir, herkes kaçabilir ama, herkes kendine hakim olamaz, herkes kendine karşı zafer kazanamaz.”

byfrodo 5 months ago

X2

Bryan Singer

15 Gönderi

🦾 “Mutantlar, varlıklarının keşfinden beri korku, kuşku hatta nefretle karşılandılar. Her yerde alevli tartışmalar oluyor. Mutantlar evrim zincirinde yeni bir halka mı? Ya da dünyadaki payı için savaşan yeni bir insan türü mü? Hangisi olursa olsun, bu tarihi bir gerçek.…devamı

byfrodo 5 months ago

Death's Game

Jae-Wook Lee

90 Gönderi

🪷@sari_papatya ile izlediğimiz mükemmel dizi. Birine Kore dizisi önerecek olsaydım ilk bunu önerirdim. ⚱️Konusu: İntihar eden bir adamın, Tanrı tarafından cehennemde sonsuza kadar cezalandırılmadan önce, ona bir şans tanınıp ‘Ölüm’ tarafından cezalandırılması üzerine başlıyor. Bir surete bürünmüş olan ‘Ölüm’, adama…devamı🪷@sari_papatya ile izlediğimiz mükemmel dizi. Birine Kore dizisi önerecek olsaydım ilk bunu önerirdim. ⚱️Konusu: İntihar eden bir adamın, Tanrı tarafından cehennemde sonsuza kadar cezalandırılmadan önce, ona bir şans tanınıp ‘Ölüm’ tarafından cezalandırılması üzerine başlıyor. Bir surete bürünmüş olan ‘Ölüm’, adama on iki hayat hakkı tanınacağını ve eğer bir hayatında ölmemenin yolunu bulabilirse, Tanrı’nın onu cehennemle cezalandırmayacağını söylüyor. Biz de, kendi hayatında intiharı seçen bir adamın, ona bahşedilen on iki yaşam boyunca ölümle imtihan edilmesini seyrediyoruz. Webtoon'dan uyarlama olan bu dizi, birçok senaryodan kaliteli. Dizinin temposu asla sıkmıyor, sadece sekiz bölüm olmasına rağmen her bölüm dolu dolu ve anlamlı. Bir bölüm korkuyor, bir bölüm aksiyonla heyecanlanıyorsunuz ve tempo artmışken, bir sonraki bölümü hüzünlü bir aşk hikayesi üzerine sakin geçiriyorsunuz. Yani içinde yok yok, dramından romantiğine korkusundan aksiyonuna, dizi sizi bir duygu roller coasterına bindiriyor. Ve bütün bunların yanı sıra, baştan sona dizide anlamsız olan, sizi düşündürmeyen bir an dahi yok. 🪦 Dizinin intihar üzerine işlediği perspektifi ve vermek istediği mesajı beğendim. Ancak son bölümde, sadece bu noktada fikrimde bir değişiklik oldu. İntihar bana göre toplumsal bir problemdir. Yalnızlaştırılmış, sesi duyulmamış, anlaşılmamış ya da yardım edilmemiş insanları, nehirlerin kenarlarına korkuluklar yaparak intihardan vazgeçiremeyiz. Ya da bu dizinin işlediği perspektiften verilen mesaj, birini bu karardan vazgeçirmek için yeterli değildir. Çünkü kendi canına kıymayı beceremese bile, çoktan ölmüş ruhlarla dolaşan milyonlarca insan var bu dünyada. Onların durumları bana göre gerçek bir intihardan pek de farklı değil. Önemli olan insanı bu duruma düşmekten korumak, bu duruma düşmüş olanı onarmaktır. Benim bu hayatta gördüğüm şeye göre, neredeyse kimsenin farkında olmadığı bir durum var. Söz konusu olan durum: Yardım etmek kavramının bazen işe yaramadığını ve hatta mevcut durumu daha da kötü hale getirdiğini kimsenin fark etmemesi. Kimse kötü niyetle yardım etmek istemez tabi. Ancak, bazen insan sadece duyulmak ister, anlaşılmak ve yargılanmadan fark edilmek ister. Örneğin, dizide intihar eden ana karakterimizin annesi, oğlunun kapısında bir sürü içki şişesi görüyor. Ve tabi onun haline üzülüyor ve yatağının yanına, yaptığı yemeklerden koyup, oğlunun yanında olduğunu belirten destekleyici güzel bir not bırakıyor. Bu elbet çok güzel bir şey ve birçok kişi böyle düşünceli insanlara sahip bile değil. Ancak yüksek başarısına rağmen bir türlü işe giremeyen, onu tek başına büyüten annesini mutlu etmek isteyen ana karakterimiz, yapamadığı şeylerin altında ezilmiş bir durumda utanç içindeyken; annesinin onun için böyle çabalaması onu daha da işe yaramaz hissettiren bir şey. Belki de sadece annesinin ona sarılıp, onu anladığını hissettirmesi gerekiyordu. Ya da, kız arkadaşı yazarlık yarışmasından kazandığı parayı, daha taze iş başvurusu reddedilmiş olan ana karakterimize uzatırken çok iyi niyetliydi. Ama yıllarca emek vermesine, en yüksek puanı elde etmesine rağmen iş başvuruları reddedilen, cebinde beş kuruş parası olmayan; sevdiği kız için bir şeyler yapmak isteyen ana karakterimiz, hissettiği o eksiklik ve acı içindeyken, kız arkadaşının ona neredeyse psikolojik olarak tükendiği bir noktada ‘İyi niyetle’ para uzatması, gururunun daha da çok kırılmasına sebep oluyor. O parayı uzatmaması, ona yaşatacağı gurur kırıklığından daha iyi olurdu elbet. Devamında peş peşe gelen felaketler de ateşi körükleyen şey oldu. Yani etrafında sadece iyi insanların olması bile, seni yiyip bitiren bir mahcubiyet duygusuyla öldürebilir. Bana göre insanı anlamak, ona iyi niyetler besleyip, yardım etmek isteğiyle hareket etmekten daha çetrefilli ve aynı zamanda daha kolaydır. Bazen sadece gözlerine bakıp, ne hissettiğini görmek ve ona göre davranmak. Sadece duyulmak isteyeni duymak, görülmek isteyeni görmek; herkesin bilinçsizce kaçındığı bir empati halidir. Her zaman düşünürüm. Empatisi olmayan iyilik, genelde zarar veren bir şeye dönüşür diye. Zamanında, bir şairin intiharı üzerine, “Neden bir insan intihar eder?” başlıklı bir yazı yazmıştım: “Onlarca şeyi terk etmekle beraber, tek kendini terk etmek bir arada. Geride kalanlar mı düşünülmeli şimdi, yoksa giden mi? Her şeyden vazgeçebilmek kolay mı, ya da zor olduğundan mıdır bu elvedalar. Gerçi intiharın bir hoşçakalı var mı? Haklı yere olan intihar var mı? Bu bir bencillik mi, kaçış mı? Ne kadar yalnız insan, etrafında binlercesi olsa bile. Nedir intihar, bir söz mü yalnızca, bir ses mi? Yorgunluk mu desem öfke mi? Sessizlik mi yoksa çığlık mı?Çıkmaz bir sokak değil desem kaçış sayılır mı? Hiçbir şeyden vazgeçemeyen insan, kendinden vazgeçebildi; onu sevenleri terk ettiğinden habersiz miydi yoksa? Gidebilmek sonsuz bir bırakışla, bir şair hiç mi sevmezdi dünyayı? Ağaçlar dahi değil miydi bizi meftun eden. Kıyabilir miydin denizi bırakıp gitmeye. Şair sonsuz bir sevgi değil miydi, kederlerin yanı sıra. Sevgi değil miydi şiirler? İntihar yakışır mıydı insana. Ah insancığım, kim soğuttu seni rüzgardan, güneşten. Neden gittin ki, ta buradan benim içim yandı. Neden giderdi ki insan, sevilecek onlarca şey varken. Hiç sevilmesek bile biz sevmeyi bilirdik be! Herkesin yerine de severdik olmaz mıydı? Ah insancığım keşke bir amaç, bir sebep sunabilseydim sana, tutup çekebilseydim düştüğün kuyulardan. İnsan sevebilmeli, dertlerini unutacak kadar sevebilmeli, kaçabilecek, uçabilecek kadar sevmeli. Ah insancığım, seni tanımasam da çok sevdim, yaktın içimi, yaktın...” ------------------------------- Son olarak... Sevgili Staayy, Bu dizide bana eşlik ettiğin için teşekkürler 🤍 Mixtape#1'dan bu bölümü sana ithaf ediyorum:) Laying down restless regretting life choices An anchor dragging me down like I always feel hopeless But again I'm not the kind to fall in Devil's hands Gotta drop my rusty chains this is where I stand This is my life, my time, won't stop thank God I'm back alive resurrected with the right mind believing myself all times we gonna make it Proud of ourselves we will never break into many ah 🐺🐶🐥🐷🐰🦊🥟🐿️

byfrodo 5 months ago

Denizin Şarkısı

Tomm Moore

22 Gönderi

🦭 Bana “Gris, Neva, Journey” gibi oyunların hissini yaşatan animasyon filmi. Çizimler, müzikler, atmosfer; hikaye, yoğun hisler, semboller her şeyiyle gerçekten bu oyunların filmleşmiş deneyimini yaşattı bana🥹 Mükemmel👌🏻 🌊Yönetmen Tomm Moore İrlandalı. O yüzden diğer “The Secret of Kells” dahil…devamı