Betül (@caykovski)

Ruhumu sıktı , 156 sayfa anca okuyabildim ki normalde kitapları yarım bırakmayı seven biri değilim ama gerçekten bitiremedim. Peyderpey okuyacağım. Allah tüm gelinleri kaynana şerrinden korusun . Hacer ne lanet bir kadın böyle okurken çok sinir etti. Nazan’a da çok…devamı

caykovski 1 year ago

"Her şeye rağmen öleceksek sen beni niye üzesin, ben seni niye üzeyim? İnsan güzel yaşamalı..." 📍Cemal Süreya

caykovski 1 year ago

Kardeşimin Hikayesi

Zülfü Livaneli

191 Gönderi

Şubat ayının ilk kitabı Kardeşimin Hikayesi şaşırtıcı bir sonla hiç beklemediğim bir ters köşe ile bitti. Beni ters köşeye yatıran kitapları, akıl dışı unsurları , okuru düşünmeye sevk eden yazarları seviyorum. Livaneli kalemini de çok seviyorum. Livaneli'yi okuyun, okutun.📚

caykovski 1 year ago

Ben X

Nic Balthazar

7 Gönderi

Ödevim kapsamında bu filmi yorumladım, buraya da aktarmak istedim kopyala yapıştır yapıyorum o yüzden yazılar kayabilir. Filmde otizm tanısı almış bir genç olan Ben ‘in yaşadığı zorlu hayat ve yaşadığı zorbalıklar ele alınmıştı. Filmde otizm tanısının tipik özellikleri doğru ve…devamıÖdevim kapsamında bu filmi yorumladım, buraya da aktarmak istedim kopyala yapıştır yapıyorum o yüzden yazılar kayabilir. Filmde otizm tanısı almış bir genç olan Ben ‘in yaşadığı zorlu hayat ve yaşadığı zorbalıklar ele alınmıştı. Filmde otizm tanısının tipik özellikleri doğru ve güzel yansıtılmıştı. Ben ‘in insanlarla iletişimden kaçışı , içine kapanıklığı , sesten hoşlanmayışı , dışarıda bulunduğu vakit sesleri duymamak için kulaklık takışı , birtakım takıntılara sahip oluşu gibi özellikleri itibarıyla otizmin kendi içindeki özellikleri güzel işlenmişti. Örneğin Ben ‘in sayılara takıntısı vardı. Bir sahnede elimi yıkamam için 20 saniye , saçımı düzeltmem için de 15 saniyem var diyordu. Ayrıca yine bir sahnede her sabah 05.45 ‘ten 06.33 ‘ e kadar oyun oynadığını belirtmişti. Her gün aynı vakit dilimlerinde oyun oynaması da yine takıntısını gösteren bir durumdu . .Otizm tanısı almış çocukların içine kapanık oluşları ,insanlara karşı mesafeli duruşlarının işlenişini de yine başkarakterimiz Ben ‘ de gördük. Ben ‘in annesiyle bile mesafeli bir duruşu vardı, gerekmedikçe konuşmuyordu , iletişimi tercih etmiyordu hatta bir sahnede “ insanlar konuşuyor tuhaf tek yaptığım onları taklit etmek ve kopyalamak “ diyerek hayatın doğal ve kaçınılmaz bir parçası olan iletişime geçmeyi ve konuşmayı yadırgadığını ve tuhaf bulduğunu dile getirmişti. Kalabalıktan , dışarıda olmaktan da hoşlanmıyordu , çekine çekine hatta tabire caizse ezile büzüle omuzları çökük bir şekilde yürüyordu dışarıda. Otizmli bireyler gözlemlerim ve duyumlarıma göre ön plana alınmaktan , görülmekten hoşlanmayan , arka planda kalmayı tercih eden , kendi iç dünyalarında yaşamayı seven bir yapıdadırlar. Filmde başkarakterimiz Ben’ de de bu özelliklerin yansıyışına şahit oluyoruz . Filmde Ben oyunu hayatının merkezi yapmış , oyundan bir sanal dünya kurmuş kendine , gerçek hayatı oyunla özdeşleştiriyor , zorda kaldığı anlarda kendini oyundaymış gibi düşünüyor , bir çeşit savunma ve gerçek hayattan kaçış mekanizmasına benzetebiliriz bunu. Okulda zorbalık görüyor , dalga geçildiğinde karşı koyamıyor . Zorbalık gördüğünü kimseye anlatamıyor , annesine bile. Çocukların kendilerine savunamamalarının , kendilerini koruyamamalarının , dur diyememenin sebeplerinden birinin onlara istemediği bir şey olunca hayır demeyi öğretmemiz olduğunu düşünüyorum. Onlarla güvenli bir bağ kuramıyoruz , belki zorbalık yaşayınca ona bunları yaşatanlar yerine kendisi utanıyor , söylemeye çekiniyor , bizim kızacağımızıdüşünüyor olabilir. İşte ebeveynlerin de çocuklarında bu algıları yıkması gerekiyor. Zorbalık görmenin onların suçu olmadığını sadece zorbalığı yapanların suçu olduğunu anlatmamız ve her daim yanında ona destek olduğumuzu onun güvende olduğunu hissettirmemiz gerekiyor. Ona yardımcı olacağımızı ona inandırmamız ve kabullendirmemiz gerekiyor .Zorbalıktan korunma yollarını , istemediğinde hayır demeyi , kendini savunmayı , kendini korumayı , kollamayı öğretmemiz gerekiyor. Bu konuda özellikle velilere çok iş düşüyor. Filmdeki otizmli başkarakterimiz Ben’in uyum sorunları güzel yansıtılmıştı. Annesiyle bile sorunlarını paylaşmıyordu. Özellikle gelişimsel yetersizliği olan bireylerde anne – çocuk bağı kurmanın çok önemli olduğunu düşünüyorum. Onun her daim yanında olduğumuzu hissettirmemiz gerektiğini düşünüyorum . Ben ‘in annesi Ben için bir sahnede “ otizm diye etiket yapıştırıyorlar , bana göre benim çocuğum sadece benim çocuğum “ demişti . Bu sözünde her türlü tanıyı , tanımlamaları , etiketleri bırakıp çocuğunu benimsediğini ve her türlü tanıyı bırakıp çocuğunun her şeyden önce birey ve onun çocuğu olduğunu dile getiriyordu. Bir sahnede doktor da Ben için “ sıradışı bir çocuk , sıradan olmak için mücadele ediyor “ demişti burada gelişimsel yetersizliği olan çocukların ayırıcı özellikleri bulunan , özünde özel bireyler olduğunu kastetmek istemişti benim çıkarımlarım doğrultusunda .Ben insanlardan alamadığı saygı – sevgi ihtiyacını oynadığı online oyundan alıyordu. İnsanlarla yaşadığı uyum sorunlarının doğurduğu sevgisizliğin açığını oyunlardan kapatıyordu , sürekli oyun oynayarak yüksek bir levele ulaşmıştı ve bu durumdan ötürü sanal dünyada saygı görüyordu , seviliyordu. Kendisi de bu durumu “ oyunda ne olmak istersen o olursun , alet ve silahların kadar güçlüsün , gerçek hayatta sadece bir kişisin “ diyerek dile getirmişti. Çevrimiçi oyunlar , sanal dünya ona seçme ve varoluş özgürlüğü veriyordu bir bakıma .İstediği karaktere bürünüyor , istemediğinde karakteri değiştiriyordu. Gerçek hayat ise yaşamak mecburiyetiydi ona göre . Kendisi zaten yapı itibarıyla intihara meyilli , karamsar bakışlı bir bireydi. Karamsar bakışlı olduğunu bir sahnede kurmuş olduğu “ her zaman hatalı olan ben oldum “ lafından çıkarım yaptım çünkü hep kendisinde suç bulduğunu belirtmişti. Kendisine de tahammülü yok gibiydi çünkü bir sahnede aynada kendisini görünce aynaya yumruk atıp aynayı kırıp elini yaralamıştı kendini aşağı ve değersiz görüyordu. Duygularını yansıtamıyor , kimseyle paylaşamıyor çünkü güvenmiyor kimseye . Anne – oğul bağı da yok annesiyle arasında. Bu bağın kurulmasında annesine çok iş düştüğünü düşünüyorum. Ben annesine kendisini açabilse , ördüğü duvarları annesine karşı yıkabilse , annesine dert yansaBen ‘in psikolojik olarak rahatlayacağını , bu durumun Ben ‘in ruhuna iyi geleceğini düşünüyorum. Sonuçta sorunlarımıza belki çözüm getirmese de sevdiklerimize sadece dert yanmak , sorunumuzu paylaşabilmek ve karşılığında sadece onlardan manevi destek alsak bile yalnız olmadığımızı anlamak bize iyi gelecektir.

caykovski 2 years ago

Sakıncalı Düşünceler

John N. Smith

9 Gönderi

✓Ödevim kapsamında bu filmi yorumladım.Buraya da aktarmak istedim. ✓FİLMİN KONUSU Öğretmen Louanne ve onun çalıştığı okuldaki toplumun sorunlu olarak etiket koyduğu , birtakım problem davranışlar gösteren öğrencilerin birbiriyle çatışmaları anlatılıyor. Öğretmen Louanne çatışmacı , uzlaşmaya ve anlaşmaya kapalı olan öğrencileri…devamı✓Ödevim kapsamında bu filmi yorumladım.Buraya da aktarmak istedim. ✓FİLMİN KONUSU Öğretmen Louanne ve onun çalıştığı okuldaki toplumun sorunlu olarak etiket koyduğu , birtakım problem davranışlar gösteren öğrencilerin birbiriyle çatışmaları anlatılıyor. Öğretmen Louanne çatışmacı , uzlaşmaya ve anlaşmaya kapalı olan öğrencileri anlama çabası içerisine giriyor ; onlarla etkileşime girme ve onları dize getirme mücadelesini gösteriyor. ✓En az 2 öğrencinin duygusal , sosyal , psikolojik , akademik durumları değerlendirilir. Emilio : Louanne , yeni sınıfına girdiğinde kendinden bir önceki öğretmenlerine ne olduğunu , neden bıraktığını soruyor. Sınıftan bir öğrenci “ Emilio onu çiğ çiğ yedi “ diyor . Emilio da “ yenmeyecek kadar çirkindi , onu köpeklerime attım “ diyor. Emilio üslup sorunu olan bir öğrenci , lafının nereye gittiğini düşünmüyor , empati kurmuyor ve patavatsızca konuşuyor. Karşısındakini incitme , üzme , korkutma , gibi bir kaygısı yok. Emilio öğretmenin kişisel alanını ve sınırlarını ihlal ederek ona yaklaşıyor ve onu baştan aşağı süzüyor. Sınırları , kişisel alanı , üslubu asla önemsemiyor. Louanne “ karate bilen var mı ? “ diye sorduğunda “ sizinle karate yapabilirim “ diyerek kararlı ve cesaretli bir şekilde meydan okuyor. Sınıfta gürültü olduğunda susturuyor , sınıfta sözü geçen bir öğrenci. Louanne Emilio ‘yu derse katmaya çalışsa da Emilio akademik anlamda kötü bir öğrenci. Louanne “ ödev bittiğinde sizi lunaparka götüreceğim , masrafları Eğitim Bakanlığı karşılayacak “ deyince Emilio “ buna inanmıyoruz , ’ Eğitim Bakanlığı ‘ bize ne zaman yardım etti ki ? ” diyerek sorgulayıcı , şüpheci bir karakterde olduğunu gösteriyor. Emilio kavga ettiğinde öğretmenine söz verse de tekrar kavga ediyor. Sözünde duramayan , kavgacı , dik kafalı bir öğrenci. Öğretmeni ona yardım etme teklifinde bulunduğunda “ beni kendi hayatımdan nasıl kurtarabilirsin ?” diyerek hayata umutsuz gözlerle baktığını gösteriyor. Carlie : “ Bugün kullandığımız en güçlü fiil nedir ? “ sorusuna “ Seçmek çünkü hayatına yön verebildiğin için seçim şansın var “ diyor. Derin ve eleştirel düşünüyor. “Her zaman bir seçim vardır “ diyerek hayatın seçimlerimizden ibaret olduğunu savunuyor. Louanne “ bunu kitapta mı okudun ?” diye sorunca derste başka bir kitap okuduğunu söylüyor. Bu kitap okuma alışkanlığı olduğunu gösteriyor. Carlie öğretmeni Louanne’ ye diğer öğrencilere göre daha yapıcı yaklaşıyor. “ Sıınıfın seni dinlemesini istiyorsan Emilio’yu kazan “ diyerek bir tavsiyede bulunuyor. Bu sözü Emilio’nun sınıfta lider ve sözü geçen bir konumu olduğunu gösteriyor. Carlie hem sosyal anlamda hem akademik anlamda sınıfa göre bir tık daha iyi. B) ✓Öğretmenin sınıf yönetimi , davranış yönetimi , akademik beklentileri , iletişim becerileri , öğrencilerle ilişkileri değerlendirilir. Öğretmen Louanne müdür sınıftaki çocuklar özel çocuklar deyince onları zeki yani üstün zekalı çocuklar zannetti fakat sınıfa görüp problem davranışlarla karşılaşınca doğal olarak bir bocaladı ve ilk ders onlarla baş edemeyip sınıftan erken çıktı. Yan sınıftaki hocaya giderek öğretmenlik yapamayacağını belirtti. Diğer öğretmen de ilgilerini çekmesini söyledi. Louanne de araştırma yaparak “İddialı Disiplin” adlı kitabı okudu.Bence ne yapacağına dair araştırma yapması kitaplar okuması mantıklı ve olması gereken bir davranıştır. Sınıfta ayaklarını sıraya koyarak onlar gibi umarsızca davrandı ve onların aşağılayıcı sözlerini görmezden geldi. Görmezden gelme bence mantıklı bir politikadır çünkü bu çocuklar bence ilgi çekmek için ya da karşısındakini incitmek için bu tarz sorunlu davranışlar gösteriyorlar. Görmezden gelirsek zaten umursamıyor , lafımın onda bir hükmü yok , sözüm onu incitmiyor diye düşünüp bu davranışlardan vazgeçebilirler. Louanne sınıfa karate bilen var mı diye soruyor , karateyle ilgilerini çekiyor. AA verip bunu sürdürmek için çabalayın diyor. Kavga çıktığında ailelerin evine gidip öğrencilere yakından ilgi gösteriyor, ailesini tanımak istiyor ; aileye “ harika bir aileniz var , Raul sınıfımda olduğu için mutluyum “ diyor. Öğrencilerin olumsuz yanlarından çok olumlu yanlarını öne çıkarmayı , onları övmeyi kendine ilke ediniyor. Hayatta da böyle değil mi zaten ? İnsanların hep olumsuz yanlarına odaklanırız , olumlu yanlarını göz ardı ederiz. Olumlu özellikleri takdir etmeyi , övgüyü , iltifatı herkesin hayatında bulundurması gerekiyor. Ders anlatırken öğrencilerin dikkatini çekecek cümleler kuruyor , ödeve kolay diyerek öğrencilerin motive olmasını amaçlıyor. Şiir veriyor , bitince lunaparka götüreceğim diyor , bir çeşit pekiştireç vermeyi , dersi daha dikkatli yapmalarını amaçlıyor. ✓Okulun problemli öğrencilere yaklaşımı değerlendirilir. Louanne , sınıfın ilgisini çekmek için karate öğrettiğinden dolayı müdürden uyarı alıyor . Müdür müfredatın dışına çıkmayın , hoşunuza gitmese bile okul politikasına uyun diyor. Bu sözde açıkçası ne olursa olsun okula itaat et , boyun eğ , sadece müfredatın sınırları doğrultusunda , müfredatın izin verdiği ölçüde ders anlat geç , öğrencilerin derinine inme , anlamaya çalışma gibi anlamlar yatıyor. Oysa öğretmenlik bir bakıma öğrencileri anlamaya da çalışmaktır bir bakıma. Okulda velilerin numarası dahi yok , acil durumda ailelere nasıl ulaşacaklar orası bir muamma. ✓FİLMLE İLGİLİ KİŞİSEL DUYGU VE DÜŞÜNCELER ✓Hem öğrenci hem de öğretmen olarak ne hissederdiniz , neler yapardınız ? Filmdeki öğretmen ders dinlemeyen , davranışları ve sözleri sorunlu olan öğrencilerle dolu bir sınıfa girdiğinde ilk başta bocaladı . Bende öğretmenin yerinde olsam bende bocalardım ilk başta kendimi çaresiz hissederdim , ne yapacağımı bilemez halde olurdum. Öğretmen sonra kitap okudu , kitaptan destek aldı. Bende kendi çapımda kitaplar okuyup , araştırmalar yapıp uzmanlardan yardımlar almaya çalışırdım. Öğretmen okulun diğer öğretmeninden tavsiye aldı ; bende çevremden tavsiye alırdım. Öğretmen ilgilerini çekmek için karate tekniklerini öğretti , ilgilerini çekecek cümleler kullandı. Bende ilgilerini çekmek için yollar arardım. Louanne Kimi zaman sözlerini görmezden geldi. Ayaklarını sıraya koyup onlar gibi umursamazca davrandı. Kavga çıktığında öğrencilerden söz alıp size güveniyorum diyerek öğrencilere olan güvenini belirtti. Aileleri ziyaret edip çocukları övdü , iyi yanlarını ortaya çıkardı. Ben de mümkün olduğunca öğrencilerin pozitif özelliklerini görmeye özen gösterirdim. Birine yakınlık kurmanın en iyi yollarından bir tanesi de vakit geçirmektir. Louanne tam olarak bunu yaptı. Öğrencilerle lunaparka gitti , eğlendi. Yarışma düzenledi , kazananlarla yemek yedi. Ben de onlarla vakit geçirmeye çalışırdım. Louanne yemeğe gelemeyen öğrenciye bizzat kendi yemek götürdü. Öğrencileri önemsedi , onlarla ilgilendi. Öğretmenlik öğrencileri önemsemektir bir bakıma. Öğrencileri önemsemeyecek olan kişilerin öğretmenlik yapmaması gerektiğini düşünüyorum. Öğrencilerin yerinde olsam benimle vakit geçiren , ilgimi çekmek için uğraşan , beraber yemeğe gittiğim , lunaparka gittiğim , vakit geçirdiğim , bana iltifat eden , övgüde bulunan ,ailemi ziyaret eden , beni takdir eden , iyi yanlarımı görmeye çalışan bir öğretmenim olsa bu beni çok mutlu ederdi. Hayata umutlu gözlerle bakardım ,bakış açım pozitif yöne evrilirdi. Kendimi değerli hissederdim. Hayat bana daha güzel gelirdi. Böyle bir öğretmenim olduğu için kendimi çok şanslı ve seçilmiş kişi gibi hissederdim.

caykovski 2 years ago

Güzel Günler

Selin Tunç

12 Gönderi

Bu tatlı diziyi dün bitirdim. 🩷 Taze taze yorumluyorum.Dizi İstanbul'da yaşayan Vanlı bir ailenin hayatı üzerine kurulu.Mihran ile annesi Van 'da yaşıyorken yangın olayı meydana geliyor.Mihran ve ailesi yangından Mihran'ın nişanlısı Selma 'yı sorumlu tutuyor dolayısıyla nişan bozuluyor Mihranlarda İstanbul…devamıBu tatlı diziyi dün bitirdim. 🩷 Taze taze yorumluyorum.Dizi İstanbul'da yaşayan Vanlı bir ailenin hayatı üzerine kurulu.Mihran ile annesi Van 'da yaşıyorken yangın olayı meydana geliyor.Mihran ve ailesi yangından Mihran'ın nişanlısı Selma 'yı sorumlu tutuyor dolayısıyla nişan bozuluyor Mihranlarda İstanbul 'a taşınıyor ve hayatını orada kuruyorlar. Yıllar sonra Selma kendine bir konağın miras kalmasıyla küçük kardeşi Leylim ile birlikte İstanbul'a geliyor ve olaylar böylece başlıyor.Mihran ile Selma 'nın aşkı da yıllar sonra tekrar filizlenmeye başlıyor ama burada da bir çelişki mevcut çünkü Mihran yıllar içinde Selma 'yı unutup sevgili bile yapmış hatta nişanlanmış. Selma gelince de aklı karışmaya başlıyor nişanlısı Alya'dan uzaklaşmaya başlıyor.E madem Selma ile Mihran'ı tekrar sevgili yapacaktınız , niye Alya ile Mihran'ı nişanladınız? Selma yokken Mihran Alya ile gayet mutluydu Selma aklına gelmiyordu Selma yıllar sonra çıkıp gelince Selma değere bindi kafası karışmaya başladı .Ee bu da saçmaydı.Keske Alya en başından olmasaydı. Füsunum canım Füsunum her işe koşan, her taşın altına elini koyan ama asla değeri bilinmemiş hep göz ardı edilmiş arka plana atılmış nişanlısı terketmiş ve asla sevileceğine inanmayan Füsun. Annesinin çırağı Feyyaz ' dan hoşlanıyor ama bir türlü açılamıyor. Feyyaz menemenci çırağı, Kıymet 'in sağ kolu olan Feyyaz.Saf , iyi niyetli kalbi temiz bir çocuk.Cocuklugundan beri Kıymet 'in menemenci dükkanında çıraklık yapıyor.Kimsesi olmamasından ötürü ustası Kıymet ona kol kanat germiş, basit bir usta - çırak ilişkisi yok onlarda.Kıymet Feyyaz'ı kendi oğlundan ayırmıyor.Hatta Kıymet Feyyaz'ın düğününü yapıp onun mürüvvetini görmek için kollarını sıvıyor ve bir kız buluyor "Aleyna ". İlk başta Feyyaz Aleyna ile anlaşsa da içten içe o da Füsun 'a karşı bir şeyler hissediyor bu yüzden düğün arefesinde Aleyna ile yolları ayırıyor e bu da kendi içinde çelişki barındırıyor çünkü madem Feyyaz Füsun'u seviyordu niye en başından Aleyna'ya hayır demedi de onunla düğün arefesine kadar yolları ilerletti .Daha sonrasında Feyyaz büyük saygı ve minnettarlık duysa da ustasına karşı onun kızı Füsun ile sonunda birbirlerine açılıyorlar.Aileden de tepkileri topluyorlar elbette ki .Neyse ki tatlıya bağlanıyor. Kıymet üç çocuk annesi menemenci dükkanı işleten, çocuklarını babasız büyüten Kıymet.Özünde çok iyi bir anne olsa da bazı durumlarda Füsun 'a gereğinden fazla yüklendiğini düşünüyorum. Sahte evlilik yapan oğlu Atakan 'ı Füsun 'a göre daha kolay affetti mesela. Ailenin en küçüğü tekne kazıntısı Ayşim. Ayşim tam Türk aile tipinin gençleri gibi bir profilde yansıtılmıştı. Ailesine bağlı, kimi zaman onlardan çekinen, çalışkan ve asla şımarık değil aklı başında bir genç olarak yansıtılmıştı.Olması gerektiği gibi ...Derinle ikisi çok tatlılardı . Derinle Ayşim 'in hedeflerine ulaşıp Amerika'da okuyacak olmalarına çok sevindim. İzlemekten keyif duyduğum, içinde kadına şiddet, silah , vurdu kırdı kabadayı maçoluk entrika hasetlik fesatlık kıskançlık barındırmayan sanki Türkiye 'de ki gerçek bir ailenin yaşamını anlatılıyormuş gibi bir diziydi.Çoğu kişinin kendinden bir şeyler bulabileceği aileyle oturup izlenebilecek dizilerdendi.Çabuk bitti , umarım bu tarz dizilerin devamı gelir.

caykovski 3 years ago

Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.” 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsun! ❤️

caykovski 3 years ago

Menajerimi Ara

Ali Bilgin

11 Gönderi

Canım dizim 💗 Bu diziyi aslında bu yazın bitirmiştim fakat yeni yorumluyorum. Bu diziyi o kadar seviyorum ki keşke bu diziyi uzun uzun konuşabilecek bir arkadaşım olsaydı .O yüzden buraya yorumluyorum. Dizi aslında menajerlik sektörüne ışık tutuyor, bir menajerlik şirketinde…devamıCanım dizim 💗 Bu diziyi aslında bu yazın bitirmiştim fakat yeni yorumluyorum. Bu diziyi o kadar seviyorum ki keşke bu diziyi uzun uzun konuşabilecek bir arkadaşım olsaydı .O yüzden buraya yorumluyorum. Dizi aslında menajerlik sektörüne ışık tutuyor, bir menajerlik şirketinde geçiyor. Her bölüm konuk oyuncular, sanatçılar geliyor .Her bölüm bir sanatçı etrafında konu dönüyor yani tek ya da birkaç sanatçıya bağlı kalmamasını sevdim.Böyle değişik farklı konularda olan dizileri seviyorum.Sanırım biraz da o yüzden bu diziyi sevdim. Şimdi diziyi anlatmaya başlayacak olursam esas kızımız Dicle Antalya 'da radyo televizyon ve sinema okumuş İstanbul'da da menajerlik şirketinde babası menajer olarak çalışıyor fakat annesi babası ayrı o da babasıyla görüşmüyor bağları kopuk.Neyse Dicle babasının menajerlik şirketine geliyor sektöre atılmak için fakat babası bunu kabul etmiyor o sırada aynı şirkette başka bir menajer olan Feris şans eseri Dicle'yi asistan olarak işe alıyor.Dicle ve babası Kıraç baba kız olduklarını herkesten saklıyor.Bu arada Kıraç evlenmiş ve karısının ölen kocasından olan kızına da sahip çıkmış babalık yapmış .Bu bana aşırı saçma gelmişti.Kendi öz kızına sahip çıkmıyorsun kızının annesinden ayrılıp, evlenip başka bir kadının kızına babalık yapıyorsun.Dicle için çok can yakıcı bir durumdu. Neyse Dicle bu şirkette asistan olarak çalışmaya başlıyor fakat Feris' in her türlü işini yapıyor.Feris sabahın beşinde yürüyüş yaparken Dicle'yi uyandırıp kahve istiyor her yer kapalı olduğu için. Dicle dur durak bilmiyor ama aklınıza gelen her türlü işini yapıyor Feris'in. Şaşırdığım bi nokta da Dicle'nin her işe koşup bir an bile boş durmayıp diğer menajerlerin asistanlarının sürekli masa başında oturmalarıydı yani onlar da asistan bir işin ucundan tutsunlar dimi .İlk bölümde Dicle Barış Havas adlı dizide çok ünlü genç yakışıklı bir oyuncuyla tanışıyor Dicle fakat onun ünlü oyuncu Barış Havas olduğunu bilmeyerek.Yani bu da çok saçmaydı.Sen üniversitede radyo televizyon sinema okumuşsun bu sektörün en içindesin ama ünlü oyuncuyu tanımıyorsun.Sözde Türk dizisi pek izlemiyormuş yani bizde her diziyi izlemiyoruz ama çoğu oyuncuyu biliyoruz.Neyse ilerleyen zamanlarda ünlü oyuncu Barış Havas'la asistan kızımız Dicle aşk yaşayacaklar ilk bölümlerde bunun sinyallerini alıyoruz zaten . Barış da Dicle 'ye asistan kız diyordu sürekli. Barış 'a gelecek olursam Barış biraz daha zarif , naif yazılabilirdi. Çok çabuk gaza geliyor , hırsına yenik düşüp kavga çıkartabiliyor biraz daha sakin yazılabilirdi yani Barışın kavgacı yazılmasını sevmedim çünkü Dicle o kadar zarif, naif tatlı bir kızdı ki Barışın da öyle olmasını bekledim ister istemez. Zaten Dicle'yi canlandıran Ahsen Eroğlu 'na da bayılıyorum bence Türkiye'nin en tatlı en sempatik kadın oyuncusu fikrimce.Yılbaşı bölümünde sevgili oluyorlar zaten Barışla Dicle 18 ya da 19.bölüm sanırsam. Az önce yukarıdaki satırlarda Dicle'nin her işe koştuğunu yazmıştım hatta bir bölümde Gülben Ergen'in uğurlu bilekliğini almaya gitmesi , aşırı aşırı saçmaydı kölen mi hizmetçin mi ya Dicle senin kalk git kendin al. Gülben Ergen'in konuk olduğu bölümü hiç sevmemiştim o yüzden. Sonra bi de şey Dicle'nin babası Kıraç 'ın kızı ama aslında üvey kızı Beren Allah'ım o ne kötü kalpli bir kızdır ya Dicle'nin babasının öz kızı olduğunu duyunca yapmadığını bırakmadı, normalde dizileri genelde atlamam, sıkılsam da genelde parça parça izlerim ama Beren'e gerçekten bir zaman sonra tahammülüm bitmişti ve Beren'in bazı sahnelerini atlıyodum o yüzden. Allah'tan Beren şükür ki 25- 26 bölümlerde diziden gitmişti de görmeyeceğim için rahatlamıştım .Barış'ın ilk başta Beren'le sevgili olması da hoş değildi keşke bence olmasaydı çünkü bu klişedir esas erkeğin ilk başta başka bit sevgilisi vardır esas kızın yoktur boştadırr esas erkek esas kızı görünce sevgilisini bırakır sonra esas kızla yakınlaşmaya başlar.Yani bir kerede esas kızın sevgilisi olsun erkek boşta olsun ya da ikisinin de olmasın ya da ikisinin de olsun.Neyse bu arada Dicle'nin babasıyla arasını düzeltmesi olayı çok güzeldi ama babasının artık soyadımı taşımanı istiyorum demesi havada kaldı olumlu olumsuz bir cevap vermedi o unutuldu gitti. Feris 'i oynayan Canan Ergüder 'in kansere yakalandığı için diziden ayrılmasına da üzüldüm çünkü Feris diziye renk katan karakterlerdendi. Zaten dizi başlı başına rengarenk, cıvıl cıvıl çok sevdiğim bir diziydi.Ego Ajans 'ın çalışanlarının aile gibi olması birbirlerine destek çıkmaları da çok güzel bir detaydı.Fakat keşke ajansın adını Ego değilde başka bir şey koysalarmış.Yani ne bileyim sevmedim ajansın adını daha güzel koyabilirlerdi. Serkan 'la Feris'i de sevdim, yakışıyorlardı ama keşke Serkan evli olduğunu saklamayıp hemen söyleseydi Feris'e .Bir de 35-36 bölümlerde Ceyda geldi yeni menajer olarak ama çok gereksiz bir karakterdi yani gelmese de olurmuş. Dicle'nin ev arkadaşı Meralle Barışın abisi Aydın 'ı çok shipledim yakıştırdım ama olmadı keşke onların aşkını biraz olsun izleyebilseydik. Ay bir de dizinin bir klişesi olarak neden sekreterlere hep Jülide adını koyuyorsunuz ya başka isim de mi kalmadı. Ay son olarak Dicle'yi kendime benzettiğimi söylemeliyim. Aynı sarışınlık, beyaz tenlilik, aynı iyi niyet, aynı saflık aynı değersiz hissetme, aynı insanlara kin tutamayışı ve affetmesi aynı babasıyla arasının iyi olmayışı ( sonradan düzeldi) Yani ben bir karakter olsam net Menajerimi Ara Dicle olurdum.Ayrıca Dicle'nin son bölümlerde kafasına koyduğunu yapıp yönetmen oluşu , hayallerini gerçekleştirmiş olması ideallerinin hedeflerinin peşinde koşması çok hoşuma gitti .İşte bizim dizilerde görmek istediğimiz güçlü kadın karakter örneği dedim kendi kendime 🙏🌺

caykovski 3 years ago

Beyaz Zambaklar Ülkesinde

Grigory Petrov

41 Gönderi

Öncelikle Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabının konu edindiği Finlandiya'dan bahsetmek istiyorum.Finlandiya 6 asır boyunca İsveç yönetiminde yer almis ve İsveç yönetiminde yer aldığı dönemlerde özerklikten yoksunmus ülkede İsveç yasaları ve yönetim kurumları geçerli olmaktaymis hatta tek resmi dil İsveççe olup Fince…devamıÖncelikle Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabının konu edindiği Finlandiya'dan bahsetmek istiyorum.Finlandiya 6 asır boyunca İsveç yönetiminde yer almis ve İsveç yönetiminde yer aldığı dönemlerde özerklikten yoksunmus ülkede İsveç yasaları ve yönetim kurumları geçerli olmaktaymis hatta tek resmi dil İsveççe olup Fince sade ve avam halkın dili olarak küçümseniyormus.Fince gazete ve edebi eserler de bulunmuyormus ve İsveç kültürü hakimmis.1809 yılında Rusya'nın egemenliğine geçtikten sonra Finlandiya özel yasalarla yönetilen Büyük Prenslik statüsü kazandi. Finlandiyalilar bu dönemlerde ulusal kimlik arayışı içine girmislerdi, ulusal bilince sahip olmak istiyorlardi.1.Milli Uyanis adli dönemin önde gelen temsilcilerinden Adolf İvar Arwidson "Biz İsveçli değiliz, Rus olmak da istemiyoruz, o zaman Finlandiyalı olalim" demişti.Ayrica Arwidson "Her şeyden önce anadilimize saygı göstermeli ve onu korumaliyiz; dilimiz yaşadığı sürece biz de bir Halk olduğumuzu hissedecegiz.Atalarimizin dili yok olursa, halk da tükenir ve yok olur." düşüncelerini satirlara dökmüştü.Arwidson 'un bu görüşlerine sonsuz katiliyorum. Ben de diline sahip çıkmayan ve kollamayan milletlerin yozlaşacagini ve yok olup gidecegini dusunmekteyim. Hatta Ünlü Çinli Filozof Konfüçyüs’ün önemli sözlerinden biri de, “Bir Milleti Yok Edeceksen Önce Dilini yok et” tir. 1843 yılında finlandiyada 2-3 bin nüfusa sahip küçük bir şehirde Fin dilinde eğitim veren ilk halk okulu açılmış ve aynı zamanda da Çiftçinin Dostu adli fin dilinde çıkan ilk gazete cikarilmis ve bu gazeteyle halkin bilgi kültür düzeyinin yükselmesi amaçlanmıştır , ziraat konuları ve diğer temel konular da yer almaktaydi.Ciftcinin Dostu gazetesi diğer fin dilinde çıkan gazetelere öncülük etmistir. 1863 tarihinde Finlandiyada Fince resmi dil olarak kabul edildi ve Finlandiyalilar tarafından coşkuyla ve mutlulukla karşılandı. Petrov'un fikrine göre 'insanlar ülkelerinin geleceğine dair kisisel sorumluluk bilincinde olmazlarsa ülkenin kalkınması ve refaha kavuşması da mümkün olmayacaktir." Bu bakımdan herkes üstüne düşen görevi yerine getirmeli ve görevinin bilincinde olmalidir.Her insan yaşam mimarı olmalı ve kendi yaşamını inşa etmelidir. Finlandiyalilar ülkelerini Fin dilinde bataklıklar ülkesi anlamina gelen Suomi ismiyle anmaktadirlar. "İnsan hayatı sürekli bir kültürel gelişim ve yaratıcılık, kendi içinde ve dış dünyada karşılaştığı kaba güçlere karşı verilen daimi mücadeledir "Bu söze oldukça katiliyorum.Hayatta mücadele etmeden, savaşmadan bir yere gelemezsiniz.Hayatin kendisi zaten bir savaş alanidir.Örneğin yks sınavında binlerce, milyonlarca insanlarla rekabet ve savaş halindesin ve savaşmadan, calismadan hedefine ulaşamazsin.Ünlü düşünür Montaigne'nin de dediği gibi 'Hedefi olmayan gemiye hiçbir rüzgâr yardım edemez'.Ben hayatimizi anlamlandırmak gerektiğini düşünenlerdenim. Finlandiya o zamanlarda her açıdan yoksul olmasina rağmen çalışma enerjisi ve azmi toprağa bağlılık sevgi açısından çok zengindir. Finlandiya okullari çok etkileyici düzeyde inşa edilmiştir.Sadece dış görünüşü ile değil temizlik olsun hijyen koşulları olsun kullanışlı okul mobilyaları olsun iyi donanımlı jimnastik salonları olsun iyi imkanları ile herkesi etkileyecek boyuttadir . Ülkenin 6 bin nüfuslu kentinde bile kız lisesi, erkek lisesi, öğretmen okulu, Rus dilinde eğitim veren okul, ilkokul ve hatta hapishane mahkumları için bir okul dahi bulunmaktadır . Türkiye'de 6 bin nüfuslu bir yerleşim yerinde bu kadar okul bulunduğunu şahsen düşünemiyorum. Finlandiyalı gençler boş zamanlarını kışın kayak, yazın işe yüzme gibi spor aktiviteleri ile uğraşarak degerlendirirler. Bu da gençlerin vücut sağlığı için önem sarfetmektedir. Finlandiyalilar "okul bizim temel zenginligimizdir, bizim maden yatakları ve altın rezervlerimiz yok.O yüzden biz okullarda gençlerimize güçlü ve dayanıklı olarak yetiştiriyoruz.Düzenimizin temeli okula dayanir.Okulumuzu elimizden aldiginiz an biz de biteriz " sözleriyle okula ve eğitime dair verdikleri önemi dile getirmişlerdir.Her kasabanın kendi yerel gazetesi vardir.Köyde neredeyse her aile gazeteye abonedir.Belki de Finlandiyanin bu kadar refah seviyesinin yüksek olmasinin sebebi eğitime bu denli önem vermiş olmalarıdır diye düşünüyorum. İnsani canlı ve dinç tutması gereken bilgilerin yerini bilgiçlik taslayan bir zihniyet almakta, öğrencilerin beyni çeşitli kitaplardan yapılan ölçüler, formüller kurallarla çöplüğe dönüşmektedir.Almanyada öğrencilerin birçoğu gözlüklüdür gözleri bozuktur, sırtları kamburlu zayıf ve solgundurlar.Onlarin formül ezberlemeye değil nefes almaya doğayla iç içe olmaya ihtiyaçları vardır. Finlandiyali gencler sizin göreviniz ülkenizin gelismesini ve halkın yükselmesini sağlamaktır.Maneviyatinizi ve ruhunuzu geliştirmek için çaba gösterin ve "Sağlam kafa sağlam vücutta bulunur"deyimini unutmayın. "Gençleri değil kendilerinizi suclayin.Siz nasıl yetistirdiyseniz gençler de öyle olacaktır" Hepimiz biliyoruz ki bir çocuğun ilk öğretmeni ailesidir, kültürü ve eğitimi ilk aileden aliriz.Hepimiz ailemizden izler tasimaktayiz.Aileler çocuklarına ne verdiyse onu görürler.Cunku ne ekerseniz onu biçersiniz; ne pişirirseniz de onu yersiniz. *köylüler konferans vermeye gelenlere yağ, bal ve el dokuması ürünler hediye ederek "siz kendi bilginizi ve zekanizi bizlerle paylasiyorsunuz bize verdiğiniz sevinçle karsilastirildiginda bunlar çok küçük şeyler" diyerek bilgiye ve kültüre verdikleri önemi göstermiş oldular. "Aydınlar halkin ışık saçan düşüncesi ülkenin eğitimli beyin gücüdür.Kendi aydın kesimine sahip cikmayan ülke şanssizdir. " Sizin göreviniz mum gibi halki aydinlatmaktir" "Çocuklara sıkıcı ve işe yaramaz ders kitapları okutuluyor.Bilgiye ulasma arzusu uyanmadan yok oluyor." "Bütün parti, eğlencelerde küçük meblağ da olsa para toplanıp kütüphaneler olusturulurdu. "Her bir köylünün evini bilginin ışığıyla aydinlatacagiz. "Küçük çocukları terbiye ederek güçlü ve gelişmiş yeni nesil inşa edeceğiz."

caykovski 3 years ago

Umut

Ayşe Kulin

4 Gönderi

Dikkat spoi içerir❕ Umut , Ayşe Kulin 'in okuduğum ilk kitabı. Kitabın adı Umut çünkü her yeni günün bir umut olduğu , her türlü olumsuzluklarda bile bir kaçış, bir kurtuluş, bir umut ve tutunacak dalımız olduğu mesajı veriliyor kitapta.Her şeye…devamıDikkat spoi içerir❕ Umut , Ayşe Kulin 'in okuduğum ilk kitabı. Kitabın adı Umut çünkü her yeni günün bir umut olduğu , her türlü olumsuzluklarda bile bir kaçış, bir kurtuluş, bir umut ve tutunacak dalımız olduğu mesajı veriliyor kitapta.Her şeye rağmen hayat akıp gidiyor acı tatlı iletisi de verilerek "Hayat akan bir sudur "deniliyor. "Umut " adlı kitapta Cumhuriyet'in ilk yıllarında yaşayan geniş çapta köklü bir aileyi anlatılıyor.Ne yalan söyleyeyim Yaprak Dökümü tadı aldım ben . O kadar geniş bir aile ki kim kimin fesi , neyin nesi anlamaya çalışırken beynim yandı biraz.Neyse ki kitabın başında verilen soy ağacı yardımıma yetişti.Bu geniş ailemiz koca bir konakta yaşıyorlar ve birbirlerine oldukça bağlılar.Kitapta verilen mesajları sevdim.Kitaptaki kadın karakterler oldukça güçlü karakterler , kimseye boyun eğmeyen cinsten.Öyle ki Sabahat karakterimiz annesinin "Kadınlar evlerinin hanımı olmalıdır, kız kısmına fakülte yaraşmaz" yargılarını yıkıp babasının da desteğiyle o zamanın fakültesine gidiyor.1900'lü yıllarda aileleri tarafından okutulmayan çoğu kızımızın aksine annesine karşı gelip okula başlıyor.Kitapta en sevdiğim nokta ise Sabahat ve Aram'ın aşkı oldu.Aram'ın Sabahat'e Sabahım diye seslenmesini sevdim ben.O yıllarda katiyen bir Müslüman Türk kızı , Ermeni bir gençle evlenemez, gezemez , birlikte olamazdı.Ama Sabahat ve Aram birbirlerinden kati suretle vazgeçmediler hem de etrafın sevdiklerinin yollarına taş koymalarına rağmen.Kader onları farklı memleketlere sürse de mektuplaştılar her daim.Sabahat karakterinden aşkına sahip çıkmayı öğrendim ben.Birini seviyorsak önce kalbini ve ruhunu sevmeliyiz , kalbine ve ruhuna önem vermeliyiz, dini , dili , değerleri , düşünceleri vs ikinci planda kalıyor . Kitapta beklediğim ve gerçekleşmeyen bir olay ise soy ağacında Sabahat ve Aram'ın evlenip yuva kurup bir kızları olduğunu gösterip kitapta onu görememek oldu.Açıkçası Sabahat ve Aram'ın evliliğini çocuk sahibi olduklarını, mutlu aşk dolu bir yuva kurduklarını okumak isterdim.Burada hayal kırıklığına uğradım ben.Onun dışında seve seve önerebileceğim bir kitap.