(@) - Raf

2 doğduğu kabilenin asıl yerli halktan olmayıp sonradan gelmiş ve yerleşmiş olanlar arasında olduğu düşünülmelidir. Çünkü İslamiyetten önceki geleneklerin hepsinde yabancı bir kök izi silinmez derinlikte mevcuttur. Bu göçmenlerin nereden geldiklerini kesinlikle belirtmek çok zordur. Fakat anlatılanların yapısı akla yakın…devamı2 doğduğu kabilenin asıl yerli halktan olmayıp sonradan gelmiş ve yerleşmiş olanlar arasında olduğu düşünülmelidir. Çünkü İslamiyetten önceki geleneklerin hepsinde yabancı bir kök izi silinmez derinlikte mevcuttur. Bu göçmenlerin nereden geldiklerini kesinlikle belirtmek çok zordur. Fakat anlatılanların yapısı akla yakın olarak şunu gösteriyor ki, o da, onların asıl vatanının Fırat ve Dicle arası olduğudur. Irkların ve uygarlıkların büyük beşiği Babil ile Mezopotamya'nın içinde bulunduğu bölgedir."Mahmud Esad Efendi'nin (doğumu 1857-ölümü 1917) "TARİH-İ DİN-İ İSLAM" adlı eserinde de şu satırları okuyoruz: "Adnan kavmi diğer kavimlerle beraber Elcezire (Mezopotamya) ve Hire (Necef) çevresinde yerleşmişti. Fakat çevrede huzursuzluk çıkardıklarından dolayı Buntunnas'ın onları cezalandırmıştı. Adnan'ın on iki yaşındaki oğlu Mead, Mezopotamya'nın Herran beldesine gitmiş, orada büyüdükten sonra kavmiyle birlikte Mekke'ye gelmiş, burada Curhum kabilesinden Harie'nin kızıyla evlenmiş ve Nizar ondan doğmuştur."Bütün bu ayrıntılardan şu anlaşılıyor ki ADNAN OĞULLARI, Arap ve İsrail'den ayrı bir ırktır. Bunların kaynağı Irak kıtasıdı. Oradan Mekke'ye yayılmışlardır.BU GERÇEKLER İÇİNDE ADNAN KABİLESİNİN ORTA ASYA'DAN IRAK'A GELEN TÜRK OYMAKLARINDAN BİRİ OLDUĞUNU İDDİA VE BUNDA ISRAR EDERSEK KESİNLİKLE HATA ETMİŞ OLMAYIZ.Tarihin aydınlanmaya başladığı zamandan beri, Orta Asya'nın değişen iklim şartlarının zorlamasıyla birçok Türk boyları (oymakları) yaşamaya daha elverişli yerler bulmak amacıyla çoğunluklar halinde akın akın İran yaylaklarını aşarak bugünkü Irak ve Anadolu'ya göç ettiler. Bunlardan Sümerler, Sûbari'ler Mitanni'ler IRAK'ta, Elâmi'ler, Akad'lar Doğu Anadolu'da Eti (Hitit)ler bugünkü Suriye'de, Hazar'lar Kafkasya'da yurt tuttular. Bütün Ön-Asya; çıkışları, kaynakları ORTA-ASYA'ya dayanan ve çeşitli adlarla anılan uygar, şehirleşmiş TÜRK BOYLARI tarafından doldurulmuştu. Bu ardı ardına gelip yerleşmeler kesinlikle işgal değildi; Dünya yapısının temelden değişiminin klimatolojik zorunluluğuydu ve uygarlığı ileri düzeyde olan ve daha o zamanlarda TEK TANRI (VAHDANİYET)'ya bağlı uygar bir ırkın kendilerine ihtiyacı olan bu toprakları VATAN yapması olayıydı.Özellikle Milattan 6000 yıl önce Mezopotamya'nın Sinear denilen güney kısmına yerleşen Sümerler çok kalabalık ve yüksek bir kültüre sahiptiler. Bu topraklar üzerinde ilk uygarlık onların eseriydi. MİHİ yazısı onların eseridir. Düzgün evleri, şehirleri, hatta kütüphaneleri vardı. Akad, daha sonra Asûr, İran, Med, Elâm, Lülübi, Gitu ve de son olarak Eti (Hitit) uygarlıkları Sümer medeniyetinin devamı ve doruklaşmasıydı.Sümerler’in egemenlikleri, İsa’dan dört bin yıl öncesine, buralara gelişleri 6000 yıl öncesi başlamış olduğuna göre iki bin yıl devam eder. O zamana değin SAMİ’ler, Arap Yarımadası’ndan yukarı çıkamamışlardı. Bir taraftan Sümer uygarlığının, komşu ülkeleri etkisi altına alması ve onlarla ilişkiler kurması, öte yanda o yıllarda Arap Yarımadası’nda ağır şartlı kuraklığın sürmesi, Araplar’ı Mezopotamya’ya yaklaşmaya ve oralarda yerleşim odakları aramaya zorladı. Daha çok Yukarı Mezopotamya’ya giren Araplar, Asyalı Sübari boylarıyla kaynaştılar.Arap göçü devam etti ve Sübariler’le Araplar’ın birleşmesinden ASUR’lular türedi.Mezopotamya’nın Sami’lerin egemenliğine geçmesinin yolu böylece açılmış oluyordu. Bu yoldan İbraniler (daha geniş anlamıyla Yahudiler) ve Araplar ileri bir uygarlık ve kültürün emek vermeden sahibi olabilme rahatı içinde Sami ırkının egemenliğini kurdular.Kuzey Suriye’de ve Anadolu’nun bir bölümünde hüküm süren Etiler (Hititler) büyük dalgalar halinde Sinevar’a akmaya başladılar. Samiler’in birinci Babil devleti bu akışa karşı koyamadı. Etiler bölgede egemenliği kendi soylarından Sümerler’e bırakarak Anadolu’ya döndüler. Sümerler’in bu defaki egemenlikleri Kast’lerin 1760 yılındaki istilalarına kadar sürdü. Bu kargaşa sırasında bir bölüm Sümerler, Arabistan’a ve Yemen’e kadar dağılarak burada Main ve Seba medeniyetlerini kurdular.Bizim asıl ceddimiz olan Oğuz Türkler’i de Mezopotamya’yı iki defa işgal etmişlerdir. Oğuzlar’ın tarihi Doğu Hunlar’a kadar çıkıyor. Oğuzhan’ın çıkışı üç bin sene öncedir. Anlatışlara göre Hazreti İbrahim’in dinini kabul etmişti. Bu büyük Hakan Talas’tan Semerkant ve Buhara’ya gelmiş, İran’dan sonra Irak, Suriye ve Mısır’ı almış, oraları kendi yönetim düzenine bağlayarak anavatanı Türkistan’a dönmüştü. Hicri tarihten bin üç yüzyıl önce yine Oğuzlar’ın Irak’ı ele geçirerek yirmi sekiz yıl kaldıkları tarihlerin birleştiği gerçektir. Oğuzlar Araplar’la iyi geçinirler, onlarla ticaret yaparlardı. Arap kaynakları Oğuzlar’ın yetiştirdikleri koyunların lezzetini kaydederler ve yaşayışları üzerinde bilgi verirler. IRAK ismi bile Türkler’den kalmadır. UZAK anlamına gelen bu kelime daha sonra Araplaştırılmıştır.Yaşamın çok alanına yaygın bu ayrıntılardan şu sonucu çıkarabiliriz: İbrahim aslen İBRANİ’dir. Hacer’den gelen oğlu İsmail sonradan Araplaşmıştır ve Arab-ı Musta'rebeden sayılan Benî İsmail kabilesi ondan üremiştir. SARE'den doğan diğer oğlu Beni İshak, Beni İsrail'in ceddidir. İsmail ismini ilk önce Yakub Peygamber almıştır. İbrahim'in ve oğullarının Türkler'le ve Orta Asya ile hiçbir alakası yoktur. Hazreti Muhammed'in ecdadı olan ADNAN'iler Sami değildir. Aslen TURANİ'dir. Orta Asya'dan Irak'a göç eden Sümerler'den veya Oğuzlar'dan bir oymaktır. Irak'ın Hire (Necef) taraflarından Mekke'ye sarkmışlardır. Onlar da İsmailoğullar gibi sonradan Araplaşmışlardır.Aslında Araplar, temsilci bir kavimdir. Yabancılarla çok çabuk kaynaşırlar. Yabancı her zaman Mekke halkının yerlisiyle bir olmuştur. Dışarıdan geleni benimsemek ve kendisinden saymak Arabın karakteri gereğidir. Bu yoldan birçok kabileleri Araplaştırmışlardır. Arap zannedilen nice nice Türkler vardır. Arabın çok ön şahsiyetleri, asıl ve nesil olarak Türk'tür. Bu gerçek üzerinde isimler hatırlanmak istenirse Abdülkadir Geylani, İbni Tükel -Ceyli, Ebu Kasim Zemahşeri, Ebu Nasr Cevheri, Muhammed Buhari, Müslim Nişâpûri, Ebu Ali İbni Sina, Ebu Nasr Farabi, Şems-ül Eimme'ler, Ebu Mansur Maturidi, Ebu Zeydi Debusi, Fahrüddini Razi ve de daha niceleri... Hazreti Muhammet'in simasındaki halavet (tatlılık, şirinlik) melahat (güzelyüzlülük) ahlakındaki safiyet (saflık, halislik), zekâsındaki vüsat (genişlik) ve kudret iradesindeki selabet Arapta yoktur. Resul-ü ekremin (yüce Peygamber'in) yüzü beyaz, berrak ve gül gibi kırmızıya eğgindi. Burnu çekme, çehresi azdeğirmiydi. Geniş alnını güzel kaşlar süslüyordu. Saçları kumral ve biraz kıvırcıktı. Büyük ve siyah gözleri uzun ve kara kirpiklerle çevreleniyor, sık sakalı yüzünün ayrıcalığını tamamlıyordu. Cildi ipekten yumuşaktı. Ortadan fazla boylu, göğsü geniş, kemikleri iri, endamı düzgündü. Yürüdükçe öne doğru eğilir, adımlarını süratle atardı. Her sözü tane tane söyler, dinleyenler sözlerini unutmazdı. Onu gören yabancı heybetinden titrer, fakat onunla konuştuktan sonra, deminki ürküntü derinleşen sevgiye dönüşürdü.SELAT-Ü SELAM O BÜYÜK ADAMA...Peygamberimizin kızı Fatma Zehra'nın fizyonomisi de Araba hiç benzemiyor. Hazreti Fatma gayet güzeldi. Sonrece beyaz tenliydi. ZEHRA lügat anlamı olarak da çehresi güzel, ak, berrak, parlak olan demekti. O devirde bu tipte bir Arap kızı bulamayız.

petrell 2 months ago

Tarihçiler, Arap kavmini dört sınıfa ayırırlar:Arab-ı Bâide. Arabistan'ın en eski halkıdır. Âd, Semûd, Tasm, Câdis gibi nesli sönmüş bir bölüm kabileleridir.Arab-ı Aribe. Kahtan in Aber'in Yemen taraflarına yayılan evlat ve torunlarıdır. Üç bin seneden fazla devam eden Himyeriye devleti bunların…devamıTarihçiler, Arap kavmini dört sınıfa ayırırlar:Arab-ı Bâide. Arabistan'ın en eski halkıdır. Âd, Semûd, Tasm, Câdis gibi nesli sönmüş bir bölüm kabileleridir.Arab-ı Aribe. Kahtan in Aber'in Yemen taraflarına yayılan evlat ve torunlarıdır. Üç bin seneden fazla devam eden Himyeriye devleti bunların neslindendir.Arab-ı Musta'rebe. Kahtan bin Aber'in oğullarından Curhumun neslinden bir cemaatin Beni İsmail ile kaynaşmasından meydana gelmiştir. Hazreti İbrahim Gedâni. Hükümdarı Nemrut ile geçinemediğinden eşi Hacer ve oğlu İsmail'i alarak Mekke'ye hicret etti. Orada Zemzem kuyusunun bulunduğu mahalde oğlunun yardımıyla üstü açık bir mabet (tapınak) yaptı. Bütün kabileleri bunu ziyarete ve içinde ibadet etmeye davet etti. Bir süre sonra Şam'a gitti. İsmail Gurhum kabilesi içinde büyüdü. İbranice'yi unuttu. Onlardan Arapça'yı öğrendiği gibi reisleri olan Mutad bin Amr'ın kızıyla da evlenip çocuklar yetiştirdi. İsrailoğulları Kâbe'nin sahipleri olduklarından zamanla kuvvetlendiler, çoğaldılar. Onlardan yetişen kabile ve aşiretlere sonradan Araplaşmış oldukları için Arab-ı Müs'tarabe adı verildi.Arab-ı Müsta'ceme. İslamiyetten sonra fetihlere başlayan Arap askerlerinin elde ettikleri yerlerin halkıyla evlenmelerinden doğan çocuklarının Arap topraklarına yerleşmeleriyle meydana gelen ve Arapça konuşan halk. Bunlar, tam bir karma topluluktu.Araplar Hazreti Muhammet'i Arap'ı Müsta'rebeden ve İsmail'in soyundan sayıyorlar. Onları bu kanaate götüren iki sebep vardır:A) İslamiyetten önce Arabistan'da iki din yaygındı. Biri İbrahim'in dini; Öteki Sabiî mezhebiydi. Sabiî aslında saf ve akla uygundu. Daha sonra putperestliğe dönüştü. İbrahim'in mezhebine Hanef, ona bağlı olanlara Hanif denirdi. Temel inancı Allah'ın birliğiydi. Peygamberimiz ilk günden bu inancın safındaydı. Amcasının oğlu Veraka bin Mevfil Tevrat ve İncil'i ezberden bilirdi. En evvel Museviliğe, sonra Hristiyanlığa girmiş, sonunda Hanifilikte karar kılmıştı. İbrahim'in dinini ihya edecek bir peygamberin dünyaya geleceğine inanıyor, bekliyordu. B) Beni İsmail’den sonra Kâbe’nin hizmeti Curhum kabilesine, ondan Beni Huzaa’ya, ondan Kureyş kabilesine geçmişti. Kâbe korumasının uzun zaman Muhammet’in ceddi Kureyşlilere yürütülmüştü. Bu da, Muhammet’i, İbrahim ve İsmail’e bağlayan ikinci bir sebepti.Fakat bütün bunlar, Muhammet’in İsmail’in neslinden gelmiş olduğunu ispata dayanak olamaz. Hazreti Peygamber’in soyu Adnan’a kadar şöyleydi:Adnan: Bu zatın İsa’nın doğumundan altı yüzyıl önce yaşayan Babil Hükümdarı Buhtunnasır’ın çağdaşı ve Peygamberimizin hicretinden on dört yüzyıl evvel geldiği rivayet olunuyor. 2) Mead, 3) Nezar, 4) Mudar, 5) İlyas, 6) Müdrike, 7) Hüzeyme, 8) Kinane, 9) Nadir, 10) Malik 11) Fihir. Kureyş unvanını alan budur. Kendisinin ve kabilesinin çok haşin ve sert olmaları dolayısıyla, diğer deniz hayvanlarıyla beslenen Kureyş adındaki deniz canavarına benzetilmiştir. 12) Galib, 13) Lüvey, 14) Kaab, 15) Mürre, 16) Kelâh, 17) Zeyd (Buna Kusay da derler. Pederi Kelâb’ın vefatından anası tarafından Şam taraflarına gönderilerek orada büyüttüğü, Mekke’ye döndüğünde Kâbe’nin anahtarlarını elinde tutan Hüleyl’e damat oldu. Aradan kısa bir zaman geçince Hüleyl hastalandı. Kâbe’nin anahtarını kızı Hubba’ya verdi, o da bu işe kocasını vekil yaptı. Kusay o suretle ruhani ve cismani (dinsel ve dünya) iktidarını ele geçirdi. O zamana kadar Mekke çöl ortasında basit bir mabet (tapınak)ten ibaretti. Kabileler belli zamanlarda burada toplanarak dinsel törenlerin yanında alışveriş pazarı kurarlardı. Hiçbiri Mekke’de sabit şekilde yerleşmemişti. Çünkü topraklar çorak ve tarıma elverişli değildi. Kusay Beytullah (Tanrıevi)’ı yeniden yaptırdı, Mekke’yi küçük bir şehir ve ticaret merkezi haline getirtti. Kırk yıl emeklerinin başında kaldı. İSA’dan 480 yıl sonra vefat ederken, Mekke, bir din ve ticaret şehri olabilme niteliğine temelli olarak erişmişti). 18) Abdülmenaf, 19) Haşim, 20) Şeybe. "Diğer ismi Abdülmuttalib’dir. Bu lakab amcası Muttalib’den kinayedir." 21) Abdullah. babası Abdülmuttalib’in sağlığında pek genç yaşta vefat ettiğinden riyasete (başkanlığa) geçememiştir. Bu zat, Peygamberimizin babasıdır. Hazreti Muhammet, babasının ölümünden iki ay sonra doğmuştur.Arap tarihçileri, Peygamberimizin soy kütüğünü İsmail’e bağlamak için Adnan’ın Kayzar bin İsmail’in soyundan geldiğini ileri sürerler. Fakat Adnan ile Kayzar bin İsmail arasında geçen şahısların isimlerini ve bu isimle rin sırasını dosdoğru sıralayamıyorlar. ADNAN'dan İSMAİL'e doğru uzanan şecerenin (soykütüğünün) birtakım İbrani ve Haham söylentilerine ve yakıştırmalarına dayanarak hazırlandığını bazı Arap tarihçileri ve ilahiyatçıları da itiraf ediyorlar. Mesela, konu üzerinde en sahih kaynaklardan biri olan Vakıdi bu sisli durumu açıkça, Ebu Cafer Muhammet Taberi dolaylı olarak söylüyorlar. Halebi: "Adnan'dan sonra doğru bir şey yoktur. İsmail'e kadar şecereyi (soykütüğünü) yükseltmek doğru değildir" diyor. İbn-i Haldun da Hazret-i Muhammet'in Adnan'a kadar olan şeceresinin (soykütüğünün) bütün nessabların (soykütük uzmanlarının) oybirliğiyle kesin saydıkları halde Adnan'ı, İsmail bin İbrahim'e bağlayan kısmın çok şüpheli ve sisli olduğunu, bu bölüme çok söylenti ve ihtimal katıldığını, hatta bu rivayetlerde de çelişkilerin sıralandığını söyler. Hazreti Muhammet dahi ecdadını ADNAN'a kadar sayar, daha ötesi için konuşmaz, açıklama ve tahmin yapmaz, susardı. Mes'udi, Cenab-ı Peygamber'in neseb (soykütüğü) araştırmalarına ancak, Mead bin Adnan'a kadar müsaade etmiş, daha ileriye gidilmesini istememiş olduğunu söylüyor. İbn-i Dureid der ki "Peygamber, Adnan neslinden geldiğini ve nessabların (soykütüğü uzmanlarının) Adnan'dan evvelki şeylerde yalan söylediklerini beyan etti. İsimlerin kaffesi (tümü, hepsi) Süryanicedir. Vazıh (açık) değildir." İbn-i Saad, "Şecereyi, Mead bin Adnan ile bitirip, İbrahim bin İsmail'e çıkan kısmı reddedebiliriz. Bunlar, Yahudilerden alınmıştır. Bu şecere (soykütüğü) doğru olsaydı. Onu, Resulullah'tan daha iyi takdir eden bulunmazdı" cümleleriyle kanaatini açıklıyor.Ebül Fida'nın anlattığına göre İbrahim'in ve oğlu İsmail'in Mekke'ye gelişleri, Peygamberimizin Medine'ye gelişlerinden 2793 sene öncedir. ADNAN'ın bu hicretten 1400 yıl önce yaşadığını bütün tarihçiler kabul etmektedirler. Şu halde İsmail ile Adnan arasında 1393 sene geçmiş oluyor. İbn-ül Kelbi ile İbn-i Haldun ADNAN ile İSMAİL arasında kırk isim bulunduğunu söylemektedirler. Ömer Rıza Doğrul da (doğumu 1893 - ölümü 1952) Adnan'ın İsmail'den kırk batın (kuşak) sonra dünyaya geldiğini söylemektedir. Bu nedenlerle şu 1393 seneyi dolduran ve kırk nesli (kuşağı) derleyen kimseleri, soykütüğünün noksan halkaları olarak görmek durumundayız. Bunların şahsiyetinin bilinmezliği içinde ortaya atılan İbrani isimlerin asılsız ve yakıştırmacılığı zan sınırını aşıyor, başkaca seçeneği olmayan gerçek olarak ortaya çıkıyor. Bu görüntüler içinde ADNAN'ın İSMAİL'e yapıştırılmasını hayali bir menkıbe (iyi yorum) saymaya mecburuz.ADNAN'ın ve kabilesinin ırk (soy) olarak İbrani olmadığı şu suretle anlaşılmasından sonra bunun aslını ve nereden Hicaz'a geldiğini arayıp

petrell 2 months ago

Hazreti Muhammet'in bazı sözleri de Türk milletiyle olan ilgisini ve Türkler'e karşı duyduğu derin eğilim ve sevgiyi de apaçık şekilde açıklamaktadır. Bu hakikati tespitleyen Peygamberimizin sözlerinden bir tutami, Türk insanının ebedi gururu ve al-i Resule minnetinin şirin seresi olarak hatırlatıyoruz:"Ütrük-ül…devamıHazreti Muhammet'in bazı sözleri de Türk milletiyle olan ilgisini ve Türkler'e karşı duyduğu derin eğilim ve sevgiyi de apaçık şekilde açıklamaktadır. Bu hakikati tespitleyen Peygamberimizin sözlerinden bir tutami, Türk insanının ebedi gururu ve al-i Resule minnetinin şirin seresi olarak hatırlatıyoruz:"Ütrük-ül Türke mâ tereküküm" = "Türkler size dokunmadıkça siz Türkler'e dokunmayınız."Peygamberimizin Türkler'i koruma ve ayırmasına bu hadis, açık bir ispattır. Bunu neden başka milletler için söylememiştir?ÇÜNKÜ TÜRK'ÜN TEMİZ KANI ONDA DA VARDI...MUHAMMET'i ve EHL-İ BEYT'i (Peygamberimizin yüce soyu sopunu) Türkler kadar candan seven diğer bir millet gösterilemez. Araplar Resulü ekreme az zahmet mi verdiler? Hazreti Ali'yi, Hazreti Hüseyin'i vahşice şehid eden Araplar değil midir?"Letüfte hannel Konstantıniyyetü felenni'mel emiru zalikel emiru ve lenimel ceyşü zalikel ceyşü" = "İstanbul elbette fetholunacaktır. Onu feth eden emir ve asker pek mübarek kimselerdir."Peygamberimizin mübarek teşhisi de biz Türkler'e nasip oldu."Ene Arabiyyün ve leysel A'rabü minni" = "Ben Arabım, fakat Araplar benden değildir."Peygamberimizin bu hadisi söz olarak kısa, anlamca geniştir. Aslında Peygamberimizin bütün sözleri, aynı eşsiz ayrıcalığa sahiptir. Bu hakikat, bin yılı aşkın zamandır yorumlanıyor, ama sınırları daralmıyor, aksine genişliyor: Dünya durdukça bu gerçeğin varlığını koruyacağını söylemekte zerrece abartı yoktur: Çünkü bizim Peygamberimizin madde/mana bir benzeri, ona bir ulaşanı, erişeni yoktur ve olmayacaktır.Yukarıdaki hadisin sıhhatinde ittifak vardır. "Kitabül İşaa Li İşratis-saa"da da yer almıştır. Bunun aslı anlamı, Peygamberin Arap olduğundan ziyade ARAP OLMADIĞI'dır. Birinci cümle muhitini kırmamak ve dağıtmamak hedefinde toplanıyor. İkinci cümle hakikati ortaya koyuyor."Le yensuruküm aledini avda, Kema darabtümuhû beda."Bunu Ebu Abdüllahül Mukaddesi "Kitabül Ekanimi"nde şu yolda yorumluyor:"Peygamber Efendimizin maksadı Türkler'dir. Bu hadis-i şerif, sizin dine davet ettiğiniz Türkler bu nimeti siz değiştirme ve esasından ayırmaya kalktığınız zaman din yolunda size önderlik edeceklerdir anlamındadır."Nitekim bu muhteşem işaretin ilk ispatı, Horasanlı Ebu Müslim'in emekleriyle tecelli etmiş, Emevi şovenliği Türkler'in himmetiyle son bulmuştur.

petrell 2 months ago

Kur'an, İncil ve Tevrat'ın Sumer'deki Kökeni

Muazzez İlmiye Çığ

14 Gönderi

İbrahim'in soy-sopunu anlatan Enam suresi: 74'te şöyle diyor:" An ki, (kabul et ki) İbrahim, babası AZER'e "Putları birer Tanrı mı ediniyorsun? Şüphesiz ben seni ve toplumunu açık bir sapıklık içinde görüyorum" demiştir. Burada İbrahim'in babası olarak adı tekrarlanan AZER, Mevlana…devamı

petrell 2 months ago

Hillei Şeriyye Takiye Hülle Balkan Harbi sonu Ege bölgesindeki çiftçi mallarının büyük bölümü RUM ve LEVANTEN'lere ipotek olduğu ve alacaklıların RUM TÜCCARLARI adına YUNAN hükümeti ve LEVANTEN'lerin mahsup oldukları devletler tarafından kapitülasyonlara dayanılarak ipotek malların alacaklara geçmesi muamelesinin yerine getirilmesi…devamıHillei Şeriyye Takiye Hülle Balkan Harbi sonu Ege bölgesindeki çiftçi mallarının büyük bölümü RUM ve LEVANTEN'lere ipotek olduğu ve alacaklıların RUM TÜCCARLARI adına YUNAN hükümeti ve LEVANTEN'lerin mahsup oldukları devletler tarafından kapitülasyonlara dayanılarak ipotek malların alacaklara geçmesi muamelesinin yerine getirilmesi bir nota ile talep edilmişti. Mesele Mebuslar Meclisi'nde gündeme gelmiş ve Maliye Nazırı Cavid Bey, mevzunun, çok eski zamanlardan beri şeriat hükümlerine göre tatbik edilen usullere uygun olması dolayısıyla çare bulunamadığını yine bu hükümlere göre aslı yüz kuruş olan bir borcun zamanla binkuruşu aştığını yani şer'i kurallar kabul ve tatbik edilmezse çare bulunamayacağını söylemişti. Aslında ise faizin haram olduğu iddiası günümüze kadar yaygınlaşmış, bu arada NEMA kâr ortaklığı gibi tabirlerle ve bir çeşit Hille-i Şer'iyye şeklinde devam etmişti. Şimdi lütfen düşünün, böylesine akıl-mantık-samimiyet oyunlarına ne ihtiyaç var?Bunların hepsi, Arap dilinin bugünkü Türk insanına, izahı mümkün olmayan bir sistem artığıdır. Türkçe İBADET benimsendiği zaman bu ve benzeri yerine uygar dünyanın tercihi yolunda gideceğiz ve kurtulacağız. "İman ve itikadını yerine ve zamanına göre saklayarak başka türlü itikat ve başka biçim iman izhar etmek,diğer bir tarifiyle olduğu gibi görünmemek, göründüğü gibi olmamak anlamına gelen bir deyimdir."Yani bir bakıma İKİYÜZLÜLÜK. Geçmişte ise bir ülkeye hâkim durumdaki mezheplerin azınlıklar üzerindeki baskıları önünde çaresiz kalan ötekiler gerçek düşüncelerini saklama yolunda böylesine tutumu Hulle Medeni Kanun’dan önce hukuk bakımından hiçbir hakkı olmayan evli kadını kocası boşadım der ve evinden uzaklaştırırdı. Ekonomik imkânlardan yoksun nice nice eş, bu kişisel haksızlıkların yüzyıllarca kurbanı oldu. Mehmet Âkif bu hali Safahat’ında şöyle mısralaştırmıştır:Kari dövmüş, boşamış,... “Emri” İlahi ne denir?Bunların hepsi emin ol ki cehalettendir.Evet ama bu cehaletin koruyucusu da ŞERİAT değil miydi?İşin asıl garipliği, hiddeti geçen kocanın boşadığı kadınla tekrar evlenmesi için HULLE yapması şartı. Bir kadının talakı selâse (üç kere yüksek sesle boş ol, boş ol, boş ol demesiyle) ile kocasından ayrılmasından sonra, yine eski kocasıyla evlenmesinin şer’en mümkün ve helal olabilmesi için kadının başka bir erkekle evlenerek tekrar ondan da boşanması yerine kullanılan bir tabirdir.”İşte yine bir HİLLE-İ ŞER’İYYE örneği...Bir aile hukuku bir kadının şerefini -belki çocuklar annesidir- düşünün. Bir de bu aile haysiyetini, hayat arkadaşı değerini, bir yastıkta kocamaktaki hasreti önünde düşündürücü yapısını...

petrell 2 months ago

KUR’AN’INNASİH-MENSUHAYETLERİ Yeri geldiğinde okunacağı üzere Hz. Ali (rd.) Kûfe mescitlerinden birisinde vaaz eden bir sahabi’yi Kuran’ın nesheden ve neshedilen ayetlerini bilmediği için ona:"O halde sen, hem kendini ve hem de dinleyicilerini helak ediyorsun" diyerek bir daha ona vaaz verdirmemiştir. mevzua…devamıKUR’AN’INNASİH-MENSUHAYETLERİ Yeri geldiğinde okunacağı üzere Hz. Ali (rd.) Kûfe mescitlerinden birisinde vaaz eden bir sahabi’yi Kuran’ın nesheden ve neshedilen ayetlerini bilmediği için ona:"O halde sen, hem kendini ve hem de dinleyicilerini helak ediyorsun" diyerek bir daha ona vaaz verdirmemiştir. mevzua gözkapamış olmanın hakiki sebebi, bizdeki rüsûm uleması ve "Bab-ı içtihat (düşünce kapısı) kapanmıştır" diyen medrese mantığının NESHEDEN VE NESHEDİLEN, YANİ hükmü kaldıran ve kaldırılmış olan ayetlerin varlığı sonunda, insanımızın kafasında Kuran-ı Kerim'in hikmetlerinin, mantığının, akan zaman karşısındaki felsefesinin ve asıl "tagayyür-i ezmân ile tebeddül-i ahkâm" yani "zamanın yapı değiştirmesiyle kuralların da zamana uyması" gerçeği önünde vatandaşların, bu donmuş kafalara: "1417 senede sizler bu ebedi hakikat üzerinde neler yaptınız?" sorusunun önlerine çıkarılması korkusudur.Asıl sebep budur ve bu sebebin içinde Kuran-ı Kerim'in Tanrısal mantığının inkârı vardır.Bir mantık akışı içinde hükme varma cesaretiniz varsa o zaman görür ve anlarsınız, asıl kaygıları, bu mantık soruşturmasının sonuncu halkası olan "Türk insanının ANA sütü kadar helal hakkını, anadiliyle kulluk hakkının önünü nasıl kestin" sorusu önündeki çaresizlikleridir. Bin, onbin, hatta yüzbinlerce benzer kitap(!) larında, gusül abdestinin "makbuliyet ve meşruiyeti" adına tırnak arası, burun deliğinin başlama bitim noktaları vesaire vesaire gibi insanı dinden imandan eden birebir ayrıntı içinde ömürlerini harcayanların, böylesine Kuran-ı Kerim'in YAPISI ve TAMLIĞI bakımından vazgeçilmez mevzuu unutulmuş olması mümkün müdür?Hayır!..Saltanatlarının devamı, yani ARAPÇA'nın çatısı altında dilediklerini papağan misali nesillerimize nasara yansuru çerçevesi içinde tekelleştiren kafa, milleti taaa Mustafa Kemal’e kadar Kuran çevirisine “MEAL-ANLAM” anlamsız sözcüğünün esiri yapmıştır: Hem de kelam ilminin ordinaryüs (!) profesörlerinden BİLİM FETVASI alarak!...Bu ibret gerçeklerini kronolojik sıralamaya kalkışırsak ciltlere sığmaz.Sorunuzu duyuyor gibiyim:“Peki... Aralarında hilafeti bir nimet gibi Türk milletinin başına getirenden sonuncusuna kadar unvanları arasında “Zıll-ul-lâhi Fil-Âlem = Tanrı’nın yeryüzündeki gölgesi” de olan Osmanoğluları’nın hakan, halifeleri, Kuran-ı Kerim’e karşı böylesine tutum önünde ne yapmışlardır?”Hiç!..Çünkü biliyorlar ki bu KARA KUVVET, menfaatlerine dokunulduğu zaman Yeniçerilerle el ele verir, sultan başları da vücutlarından ayırır. Genç Osman’ın, Üçüncü Selim’in akıbeti ne olmuştur?

petrell 2 months ago

MEANİ-İ KUR’AN (Kur’an-ı Kerim’in Türkçe tercümesi)nin sahibi "Mülga Tetkikat ve Telifat-ı İslâmiye Heyeti Reisi ve Darülfünun İslâm Felsefesi ve Fıkıh Tarihi Müderrisi İzmirli İsmail Hakkı" bu tercümesi için TAKDİM’in üçüncü sayfasında ne diyor:"— Kur’an-ı mübini tercüme caizdir. Bunda asla şüphe…devamı

petrell 2 months ago

Kur'an'ın beyanına göre Müslümanlığın tarifi: Kur'an tabiatı (doğayı) ve var olanların bağlı olduğu kanunlar düzenini araştırmayı emreder. Müslümanlık toplumsal (sosyal) bir dindir. Müslümanlıkta ibadetten amaç hakikatlere ulaşma (sahip olma) yolunu açmaktır. İslamiyet ahlak üzerindeki tefekkürdür (düşünce düzeni). Gayelerinden ayrılmış tarikatler…devamı

petrell 2 months ago

"Milli his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. DİL’in milli ve zengin olması, milli hissin inkişafında başlıca müessirdir. Türk dili dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki bu dil, şuurla işlensin.Ülkesinin yüksek istikbalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan…devamı"Milli his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. DİL’in milli ve zengin olması, milli hissin inkişafında başlıca müessirdir. Türk dili dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki bu dil, şuurla işlensin.Ülkesinin yüksek istikbalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır." 2.10.1930Gazi M. Kemal Âyinesi iştir kişinin lâfa bakılmaz,Şahsın görünür rütbe-i aklı eserinde." Benim Türk milletine, Türk Cumhuriyetine ve Türklüğun istikbaline ait görevlerim bitmemiştir. Sizler onları tamamlayacaksınız Siz de, Sizden sonrakilere benim sözümü tekrar ediniz." ATATÜRK, Eğitim Hareketleri Dergisi, 28 Nisan 1957 — İslâm dininde SON DİN olmasının üç temelinden biri ruhban sınıfı olmamasıdır; ama dörtbaşı mamur olarak bu sınıf türemiştir, aradan geçmiş binüçyüzyıl içinde DİN ve MANEVİ HAYAT'ta ileri değil, geri gidilmiştir. Oysaki İslâmiyetin SON din olmasının bir temeli de "değişen zamanın getirdiklerinin kuralları yenilemesi"dir. Sizler, mevcut hâkimiyetinizi devam ettirmek için dünyanın gidişine göz kapamış ve kapatmışsınızdır. Osmanlı'da bugün Luther'den önceki Katolik istibdadı vardır.— Aslında İslâm dininde hoşgörüyü, Tanrı rızasını her duygunun üstünde tutan yüce duygu olması inancını temsil etmesi gereken tarikatler, belli kişilerin çıkar kaynağı, bazıları da miskinler tekkesi olmuştur. Siz, bab-ı içtihad = düşünce kapısını sadece DİN'de değil, DÜNYA için de kapatmışsınızdır.— Bu inhisar ve tegallüb duygusu, aile hayatında da fiilen çöküntü yaratmıştır. Kadın içtimai sahadan tasfiye edilmiştir. Ne İslâm hukukunun, ne de meşrutiyetin temin ettiği asgari de olsa, hakkından mahrum bırakılmıştır. Şeyhülislâm Efendi Hazretleri... Biliyoruz ki Arap'ın Cahiliyye devrinde kadın bir HİÇ'ti. Onu, hakiki mevkiine iade hareketinin bânisi, ilk mücahidi bizim Peygamberimiz (S.A.V.) di. Ama bugünkü şeriat, kadını, Cahiliyye devrinin seviyesine indirmiştir. Bugün Osmanlı ülkesinde kadın, neredeyse, Arap'ın Cahiliyye devrinin ölçüleri içindedir. Hak ve hürriyeti, huzur ve emniyeti yoktur. Kadın içtimai hayatımızda varlığı kabul edilmeyen yaratıktır.— Milletimize en büyük fenalığınız, ibadetini Arap lisanı, Arap âdet ve tercihleriyle ifâya devama mecbur bırakmanızdır. Çünkü bu sizlerin menfaat ve tegallübünüzün teminatıdır."

petrell 2 months ago

"Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı, 'İbadetin Türkçe mi Arapça mı yapılacağı' konusunda vatandaşların bilgilendirilmesi amacıyla cuma günü bütün camilerde "TÜRKÇE İBADET" konulu hutbe okutulmasını kararlaştırdı.İlahi kitapların hepsinin peygamberlerin konuştukları dille indirildikleri ifade edilen hutbede, şöyle deniliyor:"Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz. Kuran-ı…devamı"Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı, 'İbadetin Türkçe mi Arapça mı yapılacağı' konusunda vatandaşların bilgilendirilmesi amacıyla cuma günü bütün camilerde "TÜRKÇE İBADET" konulu hutbe okutulmasını kararlaştırdı.İlahi kitapların hepsinin peygamberlerin konuştukları dille indirildikleri ifade edilen hutbede, şöyle deniliyor:"Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz. Kuran-ı Kerim'in tercümesinde ifade edilen mana, cenabı Hakkın kelamı değil, mütercimin yorumudur. Bu ifade Arapça bile olsa Kuran değildir. Namazda Kuran okumak farzdır. Kuran'ın herhangi bir dildeki tercümesinin Kelamullah kabul edilmesi ve namazda Kuran yerine okunması İslam fakihleri tarafından caiz görülmemiştir. Bunun aksini iddia etmek, dini ölçüleri değiştirip sapıtmak ve İslam dinini hafife alıp oyuncak haline getirmek olur. Ayrıca memlekette fitne fesada, Müslümanlar arasında itilafa sebep olur.Türkçe dua ile Türkçe namaz birbirine karıştırılmamalıdır. Dua kulun yüce Allah'a dileğini sunmasıdır ki, ülkemizde Türkçe dua zaten yapılmaktadır.Ancak namaz veya ibadet niyetiyle okunacağı diğer zamanlarda Kuran'ı Kerim Arapça okunacaktır. Kuran tercümesiyle kılınan hiçbir namaz, İslamın emrettiği namaz değildir. Hutbenin son bölümünde ise Kuran'ın manasını anlamak, Allah'ın emir ve yasaklarını öğrenmek için Kuran'ın tercüme, tefsir ve meallerini yapmanın ihtiyaç, hatta zaruret olduğu belirtiliyor." Ord. Prof. İsmail Hakkı İZMİRLİ’nin “Manaya delalet eden tercümesiyle namazda kıraat caizdir” hükmünü aynı İmam-ı Azam’dan almıştır. FETVA'nın gerçeklerinde anlatılmak istenen asırlardır yüreklerde yerleştirilmeye çalışılmış, GÜNAH KORKUSU'nun akıl ve mantığı örtme hareketidir. Deniliyor ki: "Hiçbir tercüme aslının yerini tutamaz." Elbette böyle düşünülebilir ama, burada konu Tanrı buyruğunu papağan misali tekrarlamak yerine, mana/gaye/gidilecek yol/ruhsal huzur ve de bunun tam aksine bir dinin benimsediği redleri huzuruna çıkılmış Tanrı önünde anlayarak tekrarlama kulluk ödevidir. Peki... Bu vazifeyi kucaklamış kişi anlayamadığı bir yabancı dille inancını nasıl ifadeleyecektir?.. Aracı bir başka kulun tekelinde mi?